‫می‌خوای تنبو رو با خودت ببری؟
‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫لطفا بذارید این کارو بکنم.
‫پس، می‌خوای که بره بیرون از جزیره؟
‫بله.
‫تنبو بالاخره یه روزی باید تنها زندگی کنه.
‫اگه اینجا بمونه ‫تمام چیزهایی که نیاز داره رو خواهد داشت.
‫حتی اگه من بمیرم ‫بقیه کمکش می‌کنن.
‫بدون شک اینجا موندن امن‌ترین آینده رو براش رقم می‌زنه.
‫اون بعد از مرگ پسرم و زنش اومد اینجا.
‫اما ممکنه این جزیره مقصد نهاییش نباشه.
‫درست مثل یک پروانه، که راهشو ‫از یه جزیره به جزیره بعدی پیدا می‌کنه.
‫شاید تنبو هم باید پرواز کنه.
‫یه بال زخمی نشون دهنده‌ی تلاش برای پروازه.
‫تا زمانی که بال پرواز داره باید ازش استفاده کنه.
‫تنبو داره تغییر می‌کنه
‫اون می‌خواد که تغییر کنه.
‫من می‌خوام حمایتش کنم.
‫تـنـبـو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت نهم: پیش به سوی جزیره‌ی آکورکی
‫تنبو!
‫فردا صبح میریم جزیره آکورکی.
‫نگران نباش. اونجا هم یک قسمتی از جزیره‌ی توکاراست.
‫اما جزیره‌ی هینو نیست.
‫می‌دونم ممکنه که ترسیده باشی تا قدم‌های ‫کوچیکت رو برداری.
‫اما هیچی ترسناک‌تر از پشیمونی نیست.
‫من قبلا گلف‌باز حرفه‌ایی بودم.
‫چی؟
‫حقیقتو بهت می‌گم.
‫آخرای فصل مسابقات بود.
‫تا صلاحیت شرکت در تورنمنت سال بعد رو مشخص کنن.
‫ازم می‌خواد امتیازها رو درست کنم؟
‫از من؟
‫اگه این بازی رو ببازم....
‫اون سال پایینی که برای راهنمایی پیش من اومده بود
‫پسری بود که مثل برادر کوچیکترم بود ‫ و به حرفه‌ای بودنش شک داشت.
‫چه مسخره.
‫ایگاراشی سان!
‫همون موقع هم جایگاهم خوب بود.
‫احتمالا ترسیده بود که سوال بپرسه.
‫اوکی.
‫شبیه یه بچه تازه متولد شده ‫با کلی فشار روش بود.
‫خوبه.
‫هی، هی....
‫مجوز بازی رو گرفتم.
‫عالیه.
‫ممنونم. ‫اصلا نمی‌دونی که چطور-
‫نه، اینو نگو.
‫بعدش پولو واسه‌م ریخت.
‫گفت فقط برای تشکره.
‫من اصلا قصد نداشتم پول بگیرم.
‫ولی وقتی اون حجم از پولو دیدم...
‫داشتم به نگه داشتنش فکر می‌کردم.
‫من زندگی با ثباتی هم نداشتم تاحالا.
‫بعد از یک هفته تردید، تصمیم گرفتم که پول رو برگردونم.
‫ولی...
‫ولی اون تراکنش مالی
برای انجمن گلف
‫افشا شد.
‫هردوی ما توسط انجمن کنار گذاشته شدیم.
‫و بعدش زنم و پسرم ولم کردن.
‫ولی تو پولو برگردوندی، درسته؟
‫واقعیتش اینه که واسه یه هفته نگهش داشتم.
‫اگه درجا پولو برگردونده بودم....
‫نه...
‫با خودم فکر می‌کردم که اشکالی نداره اگه قبولش کنم ‫ولی فقط بهونه بود.
‫به‌خاطر این بود که یه چیزی درونم ضعیف و بی‌اراده بود.
‫ایگا ایگا...
‫غرورم به عنوان یه حرفه‌ای، علاقه‌م به گلف و خانواده‌م ‫ رو از دست دادم.
‫ولی خب، آدما نیاز به غذا خوردن دارن، درسته؟
‫خیلی عجیبه...
‫دنبال کار گشتم تا بتونم غذا بخورم...
‫و یه شغل سرایداری یه مرکز توسعه توی یک جزیره رو ‫پیدا کردم.
‫وقتی به جزیره اومدم دختری رو با استعداد باورنکردنی توی گلف دیدم.
‫یه دختر به نام تنبو.
‫دوست دارم بیشتر راجع به گلف بدونی.
‫هرچی بیشتر یاد بگیری و بیشتر تمرین کنی ‫بیشتر لذت می‌بری.
‫من خودم اون لذت رو از دست دادم.
‫نه... من اون کسیم که رهاش کردم.
‫من گلف رو از همه چیز بیشتر دوست داشتم ‫و با این حال از دستش دادم.
‫تنبو.
‫نمی‌خوام توام همچین چیزی رو تجربه کنی.
‫نمی‌خوام پشیمونی داشته باشی.
‫بریم خونه، ایگا ایگا.
‫فردا جلوی بندر منتظرت می‌مونم.
‫تنبو!
‫خواهر یوکو!
‫سوبورا مسابقات نوجوانان ژاپن رو برد.
‫عالیه.
‫سوبورا فوق‌العاده‌ست.
‫می‌خواست بهت بگم که،
‫همه‌ش به لطف اون طلسم صندله.
‫سوبورا داره به آینده‌ای که می‌خواد نزدیک میشه.
‫در حالی که من حتی جرات ندارم یه قدم بردارم.
‫اون نمیاد؟
‫لطفا سوار شوید.
‫تنبو؟
‫تنبو...
‫سفر امنی داشته باشید.
‫تنبو-چان.
‫این یک سفر سه ساعته به آکورکیه.
‫بالاخره شجاعتش رو پبدا کرد.
‫تنبو داره جزیره رو ترک می‌کنه.
‫بله. حتی بال شکسته هم می‌تونه پرواز کنه.
!تـنـبـو
‫داستی گلف دوست داره.
‫نه دوست داشتن ساده نیست ‫عاشق گلفه.
‫ولی همیشه بخاطر لباس‌های کهنه‌ش ‫داغون بنظر می‌رسه.
‫برای همین همه داستی صداش می‌کنن؟
‫خودش خودشو اینجوری معرفی کرده.
‫گفتش کسیه که گرد و غبار دنیا اون رو پوشونده.
‫بهمون گفت برای این که با حرفا و توصیفاش جور در بیاد
‫داستی صداش کنیم.
‫قبل از این که بیاد به جزیره‌ی هینو، عکاس گلف بود.
تو آمریکا از زمین‌های گلف مختلف عکاسی می‌کرد.
‫عه، واقعا؟
‫راستش، ما دقیقا نفهمیدیم چرا...
‫ولی این دقیقا دلیلی بود که مارو دوست داشت.
‫می‌گفت ما از زمان وجود گلف، مثل یه جور نگهبانیم.
‫و خالصانه از پرتاب کردن توپ توی سوراخ لذت می‌بریم.
‫و ظاهرا مسئول انتخاب صد زمین گلف برتر جهان بود.
‫چی؟
‫چرا اومد اینجا؟
‫خیلی عجیب غریبه. میگه توی انزوا زندگی کردن آرزوشه.
‫می‌خواد سالای آخر عمرش رو تا جایی که می‌تونه دور از اجتماع باشه.
‫پس، جزیره‌ی آکورکی رو انتخاب کرد که حتی از هینو هم کوچیک‌تره؟
‫دور از همه، بدون هیچ تلفن و
‫‫وسیله‌ی ارتباطی
‫زندگی می‌کنه.
‫هـــا...
‫چاره‌ی دیگه‌ای که بری اونجا و دنبالش بگردی، ‫نداری.
‫به این آسونیا نیست
‫ولی فکر کنم ارزشش رو داره.
‫از سفر و دیدار از زمین‌های سرتاسر جهان
‫رسید به طراحی زمین پس یکی توی هینو ساخت.
‫و یکی هم توی آکورکی.
‫فقط یه سوراخ داره،
‫ولی عوضش یه زمین چالشی پار 3 هستش.
‫یه حفره‌ی کوچیک چالش برانگیز توی یه جزیره‌ی ریزه میزه ‫اونقدام هیجان انگیز نیست.
‫به جزیره‌‌ی آکورکی خوش آمدید.
‫ما تنها کسایی هستیم که اینجا پیاده شدیم.
‫ا-ایگا ایگا...
‫[اهریمن]
‫«اهریمن»؟
‫ولی به هرحال، اول باید درباره‌ی کوتا-سان بپرسیم.
‫مـ-مطمئنی اشکالی نداره؟
‫عام، یه لحظه ببخشید؟
‫هر سوالی دلت می‌خواد بپرس!
‫هوی هوی، داری اون خانم کوچولو رو می‌ترسونی!
‫اون صورت ایکبیریت کابوس شب‌هاش میشه.
‫خفه شو بابا!
‫عام... احیاناً فردی به نام کوتا-سان رو می‌شناسید؟
‫کوتا-سان؟
‫اوه.
‫پس واسه همینه که چوب گلفتونو با خودتون آوردید.
‫می‌شناسیدش؟
‫آره. اون طرف جزیره زندگی می‌کنه.
‫اونم تک و تنها.
‫میشه بهمون بگید از کدوم طرف باید بریم؟
‫اومدیم که ایشونو ملاقات کنیم.
‫حتی اگه بهتون بگم هم نمی‌تونید مسیرو پیدا کنید.
‫خودم می‌برمتون.
‫تا یکم دیگه کارم این‌جا تمومه. ‫پس منتظرم بمونید، باشه؟
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫پس اهل جزیره‌ی هینو هستی؟ ‫چند سالته؟
‫سال آخر دبیرستانم.
‫پس یعنی سال دیگه باید از این‌جا بری، درسته؟
‫خانم کوچولو، از گلف خوشت میاد؟
‫بله. عاشقشم.
‫خیلی خب، رسیدیم.
‫اینجاست؟
‫این‌جا ورودی خونه‌شه.
‫جون من؟!
‫ورودی؟
‫همین جاده رو مستقیم برید پایین پیداش می‌کنید.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫باعث افتخارم بود.
‫پس فکر کنم باید راه بریم.
‫درسته.
‫آخه دقیقاً چه‌قدر پیاده باید بریم؟
‫چی شده؟
‫یه چیزی اون‌جاست.
‫ا-احیاناً... کوتا-سان هستین؟
‫اوه... پس آکورکی هم بز وحشی داره.
‫این خونه‌ی کوتا-سانه؟
‫به‌نظر می‌رسه.
‫ببخشید؟
‫با اجازه.
‫چوب گلف‌های ساخته شده از چوب درخت گردو با دسته‌های چرمی...
‫این چوبا بیشتر از صد سال قدمت دارن.
‫خیلی خوشگله.
‫سن آندرس... ‫موقع طلوع یا شایدم غروب آفتاب.
‫همه‌ی این زمین‌ها رو چندین بار تو صفحه‌‌ی تلویزیون دیدم
‫ولی این‌که شخصاً اون‌جا باشی یه حس و حال دیگه داره.
‫شماها کی هستید؟
‫اهل این دور و برا نیستید.
‫شما کوتا-سان هستین؟
‫ها؟ آره درسته خودمم.
‫پیدات کردم!
‫تو همون دختر بچه‌ای هستی که فقط ‫با‌ یه چوب آهنی شماره‌ی سه اومد به جزیره‌ی هینو؟
‫باورم نمی‌شه از اون موقع این‌همه مدت گذشته.
‫منو یادت نمیاد، مگه نه؟
‫بله...
‫درست یکم بعد از این‌که گون تو رو با خودش آورد به جزیره ‫من به این‌جا نقل مکان کردم.
‫تنبو گلف رو توی زمینی که شما ساختید یاد گرفته.
‫جدی؟ تو اون زمین؟ ‫شنیدنش خیلی خوشحالم کرد.
‫ولی شما چرا به توکارا اومدید؟
‫من دور دنیا رو با دوربینم سفر کردم. ‫برای همینم زیادی با سیاهی‌های جامعه کثیف شده بودم.
‫می‌خواستم از شر تمام باری که روی دوشم بود خلاص شم ‫پس کلک همه‌ی چیزایی که داشتم رو کندم.
‫خودم انتخاب کردم سال‌های باقی مونده از عمرمو در حالی بگذرونم ‫که با چیزایی که عاشقشونم احاطه شدم.
‫چیزایی که... عاشقشونی؟
‫آدما هیچ‌وقت نمی‌دونن کی قراره بمیرن.
‫ممکنه همین فردا باشه یا صد سال دیگه.
‫ما نمی‌تونیم انتخاب کنیم چه‌جوری بمیریم. ‫ولی می‌تونیم انتخاب کنیم که چه‌طوری زندگی کنیم.
‫می‌تونیم خودمون انتخاب کنیم که زندگی‌مون چه‌طوری باشه.
‫رویای تو چیه، تنبو؟
‫رویام؟
‫می‌خوای در آینده چی بشی؟ ‫چه هدفی داری؟
‫من حتماً توی گلف بهتر میشم.
‫می‌خوای با زندگیت چیکار کنی، تنبو؟
‫انتخاب کنیم چه‌طوری زندگی کنیم...
‫درست مثل «شات بعد» تو گلف می‌مونه.
‫به‌جای این‌که روی اشتباهات گذشته مکث کنم، روی ضربه‌ای که ‫الآن باید بزنم تمرکز می‌کنم تا ببینم چی پیش میاد.
‫تو زندگی چی پیش میاد...
‫خب، چی شما رو به این‌جا کشونده؟
‫شنیدم که شما تو این جزیره یه زمین گلف تک حفره‌ای ساختید. ‫این حقیقت داره؟
‫آره، درسته.
‫ازتون خواهش می‌کنم، میشه اجازه بدید تنبو تو اون زمین بازی کنه؟
‫اون گلف رو تو زمینی که من ساختم یاد گرفته.
‫پس باعث خوشحالیمه که بذارم اون‌جا بازی کنه!
‫هرچند...
‫نمی‌تونه فقط با چوب #3 به اون حفره برسه.
‫فردا چوب‌های خودمو بهتون قرض میدم.
‫تنبو. بیدار شو.
‫بیدار شو کوچولــــو!
‫تو گفتی قبلاً یه بازیکن حرفه‌ای بودی.
‫از نظرت بازی کردنش چه‌طوریه؟
‫بله. ‫مثل یه هیولا می‌مونه.
‫مسافت تا حفره فقط 130 متره. ‫که یعنی برای ضربه با چوب آهنی عالیه.
‫ولی...
‫طولشه که واسه آدم دردسر درست می‌کنه.
‫ا-این‌جا...
‫عجب زمین خوشگلیه! ‫کاملا با زمین توی هینو فرق داره!
‫ایگا ایگا. قیافه‌ت ترسناک شده.
‫این یکی واقعاً زمین سختیه.
‫اونم خیلی زیاد.
‫و به اون درختا که اون دو طرفن نگاه کن. ‫بهش میگن هزارد هوایی.
‫هزارد هم از انواع بانکرها (موانع) هستش
‫درخت سمت چپی بلندتر ولی درخت سمت راستی کوتاه‌تره.
‫فاصله‌ای که بین درختا وجود داره ممکنه وسوسه‌ات کنه ‫یه ضربه‌ی بلند انحرافی بزنی
‫ولی اگه همین‌جوری بدون فکر کردن چوبتو تکون بدی و ‫ضربه بزنی، صاف میفتی تو تله.
‫تله؟ کجا؟
‫بانکری که سمت راست قرار گرفته.
‫از قصد یه چیزی حدود 30 متر با گرین فاصله داره.
‫الحق که یه بازیکن حرفه‌ای هستی.
‫باد امروز داره از سمت چپ و از پشت می‌وزه. نظرت چیه؟
‫اگه بخوای ضربه‌ی انحرافی بزنی، وزش باد موقع زمین افتادن توپ بهش غلبه می‌کنه.
‫که یعنی صد درصد مقدار چرخش توپ بیشتر میشه.
‫خود گرین محوطه‌ی بزرگیه ولی راه‌های رسیدن بهش خیلی کمن.
‫تازه سر تا سر ناحیه‌ی جلویی هم یه شیب رو به پایین بزرگ داره.
‫اگر توپ بیفته اون‌جا...
‫با یه چوب آهنی کوتاه میشه دوباره به سمت پین ضربه زد.
‫شیبی که به بانکر سمت راست منتهی میشه خیلی خوب درآورده شده.
‫ضربه‌ی دوم باید یه بانکر شات تقریباً 30 متری باشه.
‫و تازه اگه یه ضربه‌ی خوب نزنی دوباره برمی‌گردی تو بانکر.
‫این‌جوری نگران میشی که نکنه هیچ‌وقت نتونی این زمین رو تموم کنی.
‫اگه توی بانکر سمت راست گیر کرده باشی باید ضربه‌ی قدرتی بهش بزنی.
‫ولی این‌جاست که بانکر سمت چپ یه فاکتور بزرگ حساب میشه.
‫یه کاری کن توپت بیفته اونجا، و حالا دیگه با یه بانکر شات رو به پایین طرفی.
‫و حتی اگه از بانکر سمت چپ هم رد بشی،
‫ورودی حفره یه شیب رو به پایین داره.
‫فقط یه اشتباه کوچولو کن، و بعد دوباره برمی‌گردی به نقطه‌ی اول.
‫پسر، عجب چالشـــی!
‫اول تو شروع کن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایگا ایگا! بالاخره وقتش رسید که چالش این حفره‌ی کوتا-سان رو انجام بدیم!
‫اصلاً گاردت رو پایین نیار، تنبو. ‫این یکی حفره خیلی سخته.
‫چشم، قربان!
‫در قسمت بعد تنبو!
‫شروط حفره‌ی کوتا
‫حفره‌ی کوتا خیلی گرده و ورودی محکمی هم داره.
‫بهش میگن من هول.
‫ها؟
‫تـنـبـو!