‫دیگه میرم.
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر! یوما، واتارو.
‫بعدا می‌بینیمت تنبو نه چان!
‫ما سریع‌تریم.
‫نمی‌بازم!
‫آخرین تعطیلات تابستونی؟
‫آره، توی سوم راهنمایی،
‫باید درمورد همچین موضوعی انشا بنویسی.
‫دانش‌آموزایی که بهار سال بعد جزیره رو ترک می‌کنن،
‫درباره‌ی اهداف و آ رزوهاشون می‌نویسن.
‫جزیره رو ترک می‌کنن...
‫دوست دارم بدونم تنبو چی نوشته.
‫بعد از مدرسه‌ی امروز روی تابلوی اعلانات پست میشن.
‫تـنـبـو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت دوازدهم: احساسات واقعی
‫آخرین تعطیلات تابستانی.
‫کلاس 3_1، اویی تنبو.
‫در این جزیره، برای دانش‌آموزان سوم راهنمایی رسمه که،
‫تا در آخرین تعطیلات تابستان خود یک انشا با همین موضوع بنویسن.
‫فقط یک مدرسه‌ی راهنمایی در این جزیره هست،
‫پس بهار بعدی؛ دانش‌آموزان جزیره رو ترک می‌کنن تا به دبیرستان برن،
‫و آخرین تعطیلات تابستانی خودشون رو اینجا سپری می‌کنن،
‫اما من متفاوتم.
‫من دبیرستان نمیرم و جزیره رو ترک نمی‌کنم.
‫و این بار آخر نیست. ‫همیشه اینطور فکر می‌کردم.
‫وقتی دوم ابتدایی بودم ‫به این جزیره اومدم.
‫پدر و مارم در تصادف فوت کردند ‫ و پدربزرگ من رو از جزیره‌ی
‫کاگوشیما، جایی که قبلا زندگی می‌کردم ‫به اینجا آورد.
‫اوایل، هر روز گریه می‌کردم.
‫بخاطر پدربزرگ گون و مادر بزرگ ستسو که با من خیلی مهربون بودن ‫ناراحت بودم برای همین تو تنهایی گریه می‌کردم.
‫هوکازارو
‫ یک روز، پدربزرگ گون من رو پیدا کرد.
‫هوکازمارو
‫پدر پزرگ گون می‌گفت،
‫تو خیلی سخت تلاش می‌کنی تا ما دوست داشته باشیم
‫برای همین تنهایی گریه می‌کنی.
‫عجله نکن، این جزیره خیلی زمان داره.
‫بذار به آرومی نوه و پدربزگ بشیم
‫نگران نباش. اگه کل دنیا مخالف تو باشن ‫ من طرف توام.
‫از اون روز ‫ دیگه گریه نکردم.
‫مادربزرگ ستسو همیشه کنار من می‌خوابید.
‫مدیر به من اجازه می‌داد با اسب‌های توکارا بازی کنم.
‫و همیشه در رصدخانه ستاره‌ها رو به من نشون می‌داد.
‫بونپی برام ماهی می‌گرفت
‫و بهم ماهیگیری یاد داد.
‫خواهر یوکو برام کیک درست می‌کرد، ‫ناخون‌هامو کوتاه می‌کرد.
‫و مثل یک مادر لبخند می‌زد.
‫همه توی این جزیره من رو صدا می‌کردند ‫"تنبو، تنبو"
‫هر روز خوش می‌گذشت ‫و هروز مثل تعطیلات تابستون بود.
‫بهترین تفریح گلف بازی بود.
‫چوبی که پدرم بهم داده بود اسباب بازیم شده بود،
‫زمین گلفی که تو این جزیره درست کرده بودند ‫زمین بازیم شده بود.
‫بعد در جون امسال، ایگا ایگا به این جزیره اومد.
‫ایگا ایگا خیلی خوب گلف بازی می‌کرد.
‫روش‌های ضربه زدن به توپ رو بهم یاد داد ‫که من اصلا بلد نبودم.
‫چوبی بهم داد که تاحالا ازش استفاده نکرده بودم.
‫من قبلا فکر می‌کردم آدم‌ها بیرون از جزیره خیلی ترسناکن،
‫اما ایگا ایگا متفاوت بود.
‫یه وقتایی صورتش ترسناک میشد،
‫اما رازهایی رو به من گفت ‫که هیچکس از اونها خبر نداشت.
‫با من بیشتر مثل یک دوست رفتار کرد تا یه بچه.
‫بازی کردن با ایگا ایگا واقعا خوب بود،
‫و باعث شد بیشتر از قبل عاشق گلف بشم.
‫توی تعطیلات تابستون، سوبارا، خواهرزاده‌ی یوکو به این جزیره اومد.
‫سوبارا هم سن منه، اما توی گلف خیلی خوبه
‫و می‌خواد توی آمریکا موفق بشه و کلی پول دربیاره،
‫و باعث افتخار پدرو مادرش بشه.
‫‫من هیچوقت به این چیزها فکر نکر ده بودم
‫پدربزرگ گون و مادر بزرگ ستسو...
‫همه توی این جزیره... ‫همیشه به من کمک کردند،
‫ولی من هیچکاری براشون نکردم.
‫بعداز رفتن سوبارا ‫پدر بزرگ گون یه چیزی ازم پرسید.
‫بعداز اینکه من بمیرم چجوری زندگی می‌کنی؟
‫تا حالا به مرگ پدربزرگ گون فکر نکرده بودم.
‫دوست نداشتم همچین چیزایی بگه.
‫اما به این فکر کردم که
‫می‌خوام کسی باشم که خوبی‌های پدربزرگ گون رو جبران می‌کنه.
‫بعد از رفتن سوبارا،
‫شنیدم که اون قهرمان یک تورنومنت بزرگ به اسم نوجوانان ژاپن شده.
‫اون داره قدم به قدم به هدفش نزدیک میشه.
‫این تابستون ‫من برای اولین جزیره رو ترک کردم.
‫به جزیره‌ی آکورکی رفتم.
‫در جزیزه‌ی آکورکی آقایی به اسم کوتا سان زندگی می‌کرد.
‫که یک زمین تک سوراخی کوچیک درست کرده بود.
‫کوتا سان گفت،
‫"این دنیا پر از چیزهایی هست که ما تجربه نکردیم"
‫ایگا ایگا، سوبارا، و کوتا سان بهم چوب گلف دادن.
‫وقتی از اون چوبا استفاده می‌کنم، ‫ ضربه‌هایی می‌زنم که قبلا بلد نبودم.
‫بیشتر و بیشتر عاشق گلف میشم.
‫دوست دارم عاشق چیزای بیشتری بشم،
‫این آخرین بار نیست، ‫همیشه اینجوری فکر می‌کردم.
‫اما این آخرین تعطیلات تابستانی من توی این جزیره‌ست
‫من تصمیمم رو گرفتم. بهار بعدی ‫ از این جزیره میرم.
‫پدریزرگ گون!
‫خوش برگشتی!
‫تنبو تصمیمش رو گرفته.
‫که جزیره رو ترک کنه...
‫کاری هست که بتونیم براش بکنیم.
‫درسته!
‫تا زمانی که جزیره رو ترک کنه،
‫بیاید براش یه کاری انجام بدیم...
‫لازم نیست کاری بکنید.
‫درست مثل همیشه، این بهترین کاره.
‫می‌تونم بعد از اینکه رفت ‫درموردش صحبت کنم؟
‫از دید مربی ها،
‫گلف تنو آزاد و بی قانونه.
‫گلف تنبو هیچ شکل ثابتی نداره..
اگرچه، گلف جهانی ‫به بازیکن‌ها یاد میده یه فرم ایده‌آل داشته باشن.
‫لزوما بد نیست، اما...
‫اما؟
‫می‌ترسم تنبو رو از چیزی که باعث شده خاص بشه ‫دور کنه.
‫احتمالا هی نقدش کنن ‫و بگن " اشتباهه"
‫و مدام اشتباهش رو درست کنن.
‫این جوریه که مردم چرخش ایجاد می‌کنن.
‫اما تنبو اصلا تلاش نکرده چرخش ایجاد کنه.
‫تنبو تلاش می‌کنه توپ رو بسازه.
‫من می‌خوام روح آزاد تنبو رو همونجوری که هست آموزش بدم.
‫پس میگی نباید به گروه گلفی ملحق بشه؟
‫بالاخره داره جزیره رو ترک می‌کنه، ‫ و تو میگی که باید تنهایی بازی کنه؟
‫نه اون به رقیب احتیاج داره.
‫قطعا.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫هیچ ایده‌ایی ندارم.
‫میشه به من بسپاریش؟
‫من فقط راجع به جزیره و ماهیگیری می‌دونم.
‫وقتی حرف گلف میشه، ‫ آماتور به حساب میام.
‫اگه فکر میکنی این برای تنبو بهترینه...
‫بهت اعتماد می‌کنم.
‫خیلی ممنونم!
‫خانه‌ی کوماتومو اودو
‫ لطفا، التماس می‌کنم!
‫لطفا! خواهش می‌کنم!
‫ایگاراشی.
‫تو بالاخره برگشتی.
‫احمق! انگار داری بهش خوشامد میگی که برگشته!
‫باید بگی ‫" چطور جرات کردی که برگردی"
‫خب، بگذریم... تو می‌خوای به بچه‌‌ی جزیره‍‌ای اعتماد کنی؟
‫می‌دونم که هیچ حقی ندارم ‫که ازتون درخواست کنم!
‫اما، خواهش می‌کنم!
‫اگه قبول کنید، هرکاری می‌کنم!
‫برای اون بچه...
‫آینده‌ی تنبو روی لبه‌ی تیغه!
!تـنـبـو
‫مارس
‫فارغ‌ التحصیلی
‫اهدای مدرک!
‫کلاس 3_1، تنبو اویی!
‫بله!
‫مدرک فارغ‌التحصیلی اوی تنبو.
‫این مدرک مهر تاییدی بر تکمیل همه‌ی دوره‌های آموزشی متوسطه‌ی اوله.
‫تبریک میگم.
‫خیلی ازتون متشکرم!
‫تنبو نه-چان تونستم زیر دامنتو ببینما!
‫خودم بهت نشونش دادم.
‫الحق که هنوز از درون یه بچه‌ست.
‫فقط یه هفته‌ی دیگه مونده...
‫تـ-تنبو نه-چان!
‫واتارو؟
‫چی شده؟
‫اتفاقی فتاده؟
‫تنبو نه-چان!
‫ تنبو!
‫چرا هی داری اسممو صدا می‌زنی؟ ‫قضیه چیه؟
‫من... من... همیشه... اوم...
‫تنبو من تو رو...
‫همیشه...
‫همیشه خیلی دوستت داشتم.
‫منم دوستت دارم واتارو.
‫نـ-نه! منظورم اون نیست!
‫احساساتم خیلی خیلی خیلـــــی بیشترن!
‫انقدر عاشقتم که دلم می‌خواد یه روز باهات ادواج کنم!
‫ا-ازدواج؟!
‫مـ-ممنون!
‫منم گلف بازی می‌کنم!
‫توش حرفه‌ای میشم و بعد وقتی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شدم
‫میام پیشت!
‫قدم کلی بلند میشه و تبدیل به یه آدم خفن میشم!
‫ها؟
‫دستاتو برعکس گرفتی.
‫حالا دوباره امتحان کن.
‫تو هم درست مثل بومپی می‌مونی!
‫من...
‫الآن دیگه واقعاً عاشق گلفم.
‫حسابی غافلگیر شدما...
‫یـ-یوکو-سان!
‫آه، تویی که تنبو.
‫یک دنیا شرمنده!
‫عه؟ واتارو، هان؟
‫وقتی فهمیدم داره سعی می‌کنه به احساساتش اعتراف کنه
‫خیلی خوشحال شدم.
‫بچه‌ها واقعاً عالی‌ان. ‫مستقیم میرن سر اصل مطلب.
‫اصلاً ربطی به بزرگی و کوچیکی نداره!
‫دیگه همه تو این جزیره از احساسات بومپی به یوکو-نه باخبرن.
‫یوکو-نه هم با خبره ولی خب...
‫ولی؟
‫شاید هنوز کامل ازش مطمئن نیست؟
‫از این‌که تو چه‌قدر ازش خوشت میاد.
‫بومپی-سان، به‌نظرم تو باید یه خرده بیشتر از اینا رو راست باشی.
‫ای خدا، یوکو...
‫وقتی دستمو دراز کردم که نازش کنم، یوکو گازم گرفت.
‫میشه انقدر یوکو صداش نزنی؟ ‫شبیه اینه که من گازت گرفته باشم!
‫ولی خب اسم بز بومپی یوکوـه.
‫[یوکو]
‫اون مرد خوبیه‌ها.
‫تا حالا به قرار گذاشتن باهاش فکر نکردی؟
‫با بومپی، حتی ازدواج هم...
‫من نمی‌تونم با بومپی-سان ازدواج کنم.
‫یـ-یوکو-سان!
‫چرا نمی‌تونی؟
‫اوه، بومپی؟!
‫من عاشقت شدم، یوکو-سان. ‫از همون روز اولی که پاتو توی این جزیره گذاشتی.
‫از همون روز اولی که دیدمت...
‫چرا نمی‌تونیم با هم باشیم؟
‫یعنی اگه یکی دیگه جای من بود اشکالی نداشت؟
‫نکنه به‌خاطر ایگا ایگاست؟ ‫واسه خاطر این‌که اون از یه جایی بیرون این جزیره اومده؟
‫بومپی، یکم آروم باش!
‫چرا...
‫آدمی مثل من... ‫هیچ‌کس از من خوشش نمیاد...
‫بومپی!
‫نمی‌خوای بری دنبالش؟
‫یوکو-نه!
‫تنبو.
‫می‌دونید، من یه شبه-بیماری دارم که تا آخر عمر باهام می‌مونه.
‫بهم گفتن که باید بیخیال بچه دار شدن بشم.
‫دقیقاً همینو بهم گفتن.
‫هنوزم توی یه بیمارستانی تو کاگوشیما منظم چک آپ میشم.
‫[کلینیک بانوان]
‫از بومپی بدت میاد؟
‫اون آدم خوبیه.
‫خیلی آدم خوبیه.
‫پس...
‫تنبو.
‫باید این حرفا رو رک و پوسکنده بهش بزنی وگرنه اون متوجه منظورت نمی‌شه!
‫بومپی داشت تلاش می‌کرد احساساتش رو درست و حسابی بهت اعتراف کنه!
‫پس واقعاً این‌جایی.
‫تنبو-چان بهم گفت.
‫گفت هر وقت یه اتفاقی میفته، گلف بازهای این جزیره مستقیم میان این‌جا.
‫منم باید احساساتم رو درست و حسابی برات روشن کنم.
‫یعنی مشکلی براشون پیش نمیاد؟
‫راستی، اودو از کوماموتو بهم زنگ زد.
‫استرس داری؟
‫فقط یه هفته مونده.
‫نه، مسئله این نیست.
‫هیجان زده‌ام. ‫دلم می‌خواد چیزای جدید یاد بگیرم.
‫ولی، این‌دفعه برخلاف اون سری تو آکورکی،
‫قراره برای یه مدت طولانی از جزیره برم بیرون.
‫نه خبری از پدربزرگ گون هست و نه ستسوبا. ‫هیچ‌کس. نه حتی ایگا ایگا.
‫یه خرده ترسیدم...
‫بیا بریم.
‫بادی که داره می‌وزه درست مثل روزیه که برای اولین بار باهات گلف بازی کردم.
‫نه، شاید حتی یکمی از اون روز شدیدترم باشه.
‫تلاش کن بزنیش.
‫اون‌جا رو هدف بگیر.
‫ولی اگه اون دور دستا رو هدف بگیرم...
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫ممکنه بندازیش توی آب.
‫مثل همیشه با اعتماد به نفس ضربه بزن و تلاش کن توپتو منحرف کنی.
‫مثل همیشه...
‫آره خودشه. از چیزی نترس. ‫فقط خودت باش.
‫این جزیره، جزیره‌ی هینوی تو، قرار نیست هیچ‌وقت عوض بشه. تحت هیچ شرایطی.
‫هیچ‌وقت.
‫از پسش برمیای، تنبو!
‫ضربه‌ی خوبی بود!
‫آه، ولی آخرشم که افتاد توی آب!
‫اشکالی نداره.
‫الآن دیگه همه‌ی نگرانی‌هات به دست آب‌های توکارا سپرده شدن.
‫اوهوم.
‫فهمیدم. پس تو نمی‌تونی بچه‌دار شی...
‫می‌دونی،
‫من همه‌ی آدمای توی این جزیره رو دوست دارم.
‫بعد از این‌که اوکیناوا رو ترک کردم، همه‌شون با آغوش باز بهم خوشامد گفتن.
‫من حتی پدر و مادرت رو هم به خوبی می‌شناسم، بومپی-سان.
‫حتماً جفتشون منتظرن که یه روزی تو رو توی لباس دامادی ببینن
‫و بعداً هم نوه‌دار بشن.
‫اگه مسئله این نبود، من...
‫اگه مسئله این نبود؟
‫تو واقعا خیلی خنگی...
‫اگه مسئله این نبود که من از خیلی وقت پیش باهات قرار می‌ذاشتم.
‫من ازت خوشم میاد.
‫تو بودی که گفتی اشکالی نداره اگه ضربه‌ی خارج از محدوده بزنم.
‫الآنم می‌تونی یه کاری کنی که کلاً تک ضربه‌ای بازی کنم!
‫اون مسئله مال اون‌جا بود و این مسئله مال این‌جاست.
‫اوه، بیخیال!
‫باشه پس! این‌دفعه دیگه جدیه‌ها!
‫یادم رفته بود به یوکو-نه گفتم که بومپی احتمالاً باید این‌جا باشه.
‫خـ-خیلی خب پس. برای امروز بیا برگردیم.
‫چـ-چشم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایگا ایگا! دیگه وقتش رسیده!
‫تنبو، همه‌چیزو چک کردی دیگه، آره؟
‫لباسامو برداشتم، چوب #3، وِجی که سوبورا بهم داد و پاتر رو هم برداشتم!
‫همه‌چیزو برداشتم!
‫خیلی خب پس، بزن بریم!
‫در قسمت بعد تنبو! ‫«بعداً می‌بینمتون!»
‫بــعــداً مـی‌بــیـنـمـتـون
‫در قسمت بعد تنبو! ‫«بعداً می‌بینمتون!»
‫آهای شما دوتا! بلیطاتونو جا گذاشتیدا!
‫ای وای نه! یادمون رفت!
‫تـنـبـو!