‫اگه به این کارت ادامه بدی هیچ‌وقت وسیله جمع کردنت تموم نمی‌شه‌ها.
‫دیگه تقریباً کارم تمومه. جدی جدی.
‫وسایل غیرضروری رو با خودت نبر.
‫فقط لباسات و میحتاج اولیه رو جمع کن.
‫می‌دونم.
‫بقیه‌شونو خودم با کشتی بعدی برات می‌فرستم.
‫باشه.
‫مطمئن شو که قبل رفتن اتاقتو درست و حسابی جمع و جور می‌کنی
‫گفتم باشه دیگه.
‫می‌گما پدربزرگ، وسایل تو اتاقمو بدون این‌که چیزی ‫ازم بپرسی دور نندازیا.
‫باشه باشه.
‫تـنـبـو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت سیزدهم: بعداً می‌بینمتون
‫پدربزرگ گون اخیراً خیلی غر غرو شده...
‫ها؟
‫مگه همیشه همین‌طوری نیست؟
‫نه، امروز کلاً یه جور دیگه بداخلاق شده.
‫شاید احساس تنهایی می‌کنه؟
‫دلش نمی‌خواد تو این قضیه رو بفهمی.
‫هوی! تنبو!
‫تمرکزتو بذار روی شونه و مچ دست چپت...
‫برو جلو!
‫اینجا چه‌خبره؟
‫پس داری تمرین می‌کنی، واتارو.
‫اوه، تنبو نه-چان.
‫لطفاً نجاتم بده!
‫دیروز بومپی و آقای مدیر یه چیزایی یادم دادن
‫ولی همه‌ش درباره‌ی بک سویینگ بود.
‫بک سویینگ؟
‫اونا گفتن اول باید با شونه‌ی چپم شروع کنم و مچ دستمو تاب بدم.
‫ولی زیاد منظورشونو نفهمیدم.
‫بومپی هی می‌گفت: «گلف بازی کردن فقط به بک سویینگ خوب بستگی داره.»
‫با این‌که اونم مثل خودم تازه کاره!
‫تنبو نه-چان، تو چه‌طوری بک سویینگ می‌زنی؟ ‫تو رو خدا بهم یاد بده!
‫من از این چیزای پیچیده سر در نمیارم.
‫باید این سوالای گلفی رو از ایگا ایگا بپرسی.
‫ولی من می‌خوام که تو یادم بدی، تنبو...
‫کی باهات انقدر خودمونی شد؟
‫یه خرده پررو عه.
‫من واقعاً نمی‌دونم چه‌جوری باید برات بک سویینگ رو توضیح بدم.
‫بیشتر به این بستگی داره که بتونی یه نقطه رو پیدا ‫کنی که می‌تونی توش راحت‌تر چوبتو تاب بدی.
‫همیشه یه نقطه‌ای هست که باهاش راحت‌تر به توپت ضربه بزنی، نه؟
‫یه نقطه که باهاش راحت‌تر به توپ ضربه بزنی؟
‫درست مثل کوبیدن خمیر موچی می‌مونه.
‫وقتی می‌خوای خمیر رو بکوبی، اول چوب رو می‌بری بالا سرت، مگه نه؟
‫چه از این‌جا
‫و چه از اینجا،
‫قشنگ متوجه میشی که تو هیچ‌کدومشون چوب به خوبی به خمیر برخورد نمی‌کنه، درسته؟
‫خیلی ناخودآگاه اون نقطه‌ای که باهاش ضربه زدن به خمیر ساده‌تره ‫رو پیدا می‌کنی، مگه نه؟
‫آره!
‫موقع ضربه زدن به توپ هم اوضاع همینه.
‫یه سری نقاط مشخص هستن که از اون‌جاها ضربه زدن به توپ سخته.
‫این‌جا یه خرده سخت به‌نظر می‌رسه.
‫آره! همینجاست!
‫این نقطه خیلی خوب به‌نظر می‌رسه!
‫ضربه زدن از این نقه خیلی راحت به‌نظر می‌رسه! پس از همین‌جا شروع می‌کنیم!
‫وواه! ضربه‌ی خوبی بود.
‫به گمونم وقتی چوبتو بلند می‌کنی، همه‌چیز به این بستگی داره که ‫چه‌قدر دستتو به عقب می‌بری.
‫ولی از اون مهم‌تر اینه که چه‌جوری چوبتو میاری پایین یا چه‌جوری به ‫خود توپ ضربه می‌زنی.
‫پس که این‌طور...
‫در حالت عادی،
‫بدون اون تکانه‌ای که بک سویینگ‌های قبلی بهت میدن، ضربه ‫زدن به توپ سخت میشه.
‫واسه همینم هست که اکثر گلف بازا بیشتر تمرکزشونو می‌ذارن رو این که ‫چه‌جوری تعداد بک سویینگ‌هاشونو ببرن بالا.
‫ولی نکته‌ی اصلی اینه که، سرنوشت یه ضربه رو داون سویینگش مشخص می‌کنه.
‫تا وقتی داون سویینگت توی یه مسیر درست قرار گرفته باشه ‫همیشه می‌تونی یه ضربه‌ی خوب بزنی.
‫واسه همین بیشتر تمرکز باید روی داون سویینگ باشه تا بک سویینگ...
‫ایگا ایگا، قیافه‌ات ترسناک شده...
‫- داره لبخند می‌زنه... ‫- داره لبخند می‌زنه...
‫یه مسابقه‌ی گلف؟
‫درسته! جام خداحافظی تنبو!
‫ما تصمیم گرفتیم این مسابقه رو یه روز قبل از رفتن تنبو برگزار کنیم.
‫درسته!
‫پدربزرگ گون، شما هم بیاید تماشا!
‫من به چندتا توپ که رو زمین قل می‌خورن علاقه‌ای ندارم!
‫اوه، بیخیال، این‌جوری نگید.
‫این مراسم خداحافظی تنبوـه.
‫ممکنه آخرین باری باشه که تو این جزیره گلف بازی می‌کنه...
‫من همین‌جوری راحتم.
‫هیچی خوب پیش نمیره‌ها...
‫من نمی‌تونم با بومپی-سان ازدواج کنم.
‫بومپی.
‫تنبو.
‫داشتی آه می‌کشیدی. ‫حالت خوبه؟
‫خوبم! ‫درواقع عالیم!
‫تو چه‌طور؟
‫فقط 5 روز مونده‌ها.
‫اوه، راستی! یه روز قبل از این‌که جزیره رو ترک کنی ‫یه مسابقه برگزار کردیم.
‫تو کی قراره با یوکو-نه ازدواج کنی؟
‫این یهویی از کجا اومد؟
‫مشکل چیه؟
‫اون قضیه...
‫الآن دیگه همه‌چیز حل شده.
‫همه‌چیز اوکیه...
‫وایسا!
‫ولی اون روز تو زمین گلف که همه‌چیز داشت خوب پیش می‌رفت!
‫یوکو-سان هم احساسات خودشو داره به‌ هرحال.
‫پس احساسات خودت چی، بومپی؟
‫احساس علاقه‌ای که به یوکو-نه داری چی میشه پس؟
‫من...
‫نکنه داری تسلیم میشی؟
‫احساسات من...
‫بومپی...
‫چه‌جوری قراره این مدل گلف بازی کردن تنبو که موردپسند همه هم نیست ‫با بیرون رفتن از این جزیره پیشرفت کنه؟
‫می‌خواستم تنبو قبل رفتنش یه ماهی درست و حسابی بخوره‌ها...
‫اون روزا هم... دقیقاً همین‌قدر کوچولو بود...
!تـنـبـو
‫مادر، شما از شرایط یوکو-سان باخبرید؟
‫آره‌، می‌دونستم.
‫اگه یهو برمیگشتم بهتون می‌گفتم می‌خوام با یوکو-سان ازدواج کنم
‫شماه باهاش مخالفت می‌کردید؟
‫آره، معلومه.
‫فهمیدم...
‫اگه فقط واسه خاطر این‌که مادر و پدرت باهاش مخالفت کردن
‫بخوای کلاً بیخیال بشی، صد درصد باهاش مخالفت می‌کنم.
‫اگه یه روزی ازدواج کردی
‫و من و زنت با هم دعوامون شد، تو طرف کی رو می‌گیری؟
‫خب بستگی به دعواش داره، ولی...
‫بهش میگم بهتون احترام بذاره.
‫چه پسر مهربونی دارم من. ‫علاوه بر اون...
‫یه احمقی! ‫یه احمق تمام عیار!
‫همچین مردی اصلاً نباید ازدواج کنه.
‫مادر جون...
‫اگه بخوای طرف منو بگیری زنت تنها می‌مونه.
‫درسته که باهات ازدواج کرده و به تو تکیه کرده ‫ولی بازم احساس تنهایی می‌کنه.
‫اگه تو کنارش نمونی پس کی این کارو می‌کنه؟
‫منو بذار کنار و از همسرت مراقبت کن.
‫اصلاً مهم نیست چه اتفاقی بیفته، هیچ‌وقت زنت رو تنها نذار.
‫هدف اصلی ازدواج هم همینه.
‫خب، دیگه دارم میرم.
‫باشه.
حفره‌ی شماره‌ی 1 - 330 متر - پار 4
‫بسیار خب. ‫و حالا مسابقات جام خداحافظی تنبو رو شروع می‌کنیم!
‫بیاید همه‌ نهایت تلاشمونو بکنیم!
‫درسته!
‫کارای غیر عادی انجام میدی.
‫از فردا دیگه وظیفه‌ی منه که این کارو انجام بدم.
‫[مقبره‌ی خانوادگی اوی]
‫اوه خدای من!
‫امروز روز آخره. ‫واسه همین نهایت تلاشمو کردم.
‫فردا روز موعوده.
‫اوه! گلف باز حرفه‌ای رو باش!
‫یکم زیادی محکم ضربه نمی‌زنی؟
‫نه بابا اصلاً!
‫خیلی خب، دیگه نوبت منه!
‫برای موقعی که داره میره حرفای قشنگ آماده کردی؟
‫حرفای قشنگ...
‫ترک کردن این جزیره ممکنه به معنی واقعی کلمه براش وحشتناک باشه.
‫ولی اگه ترسش رو نشون بده،
‫ممکنه منو نگران کنه. ‫برای همین همه‌چیزو تو خودش می‌ریزه.
‫پس اگه اینو می‌دونی...
‫تنبو هر روز درحال دوندگی بوده. خودش احتمالا بهش به عنوان تمرین نگاه می‌کنه.
‫اون قاطع و مصممه که گلف رو به راه و روش خودش دنبال کنه.
‫نمی‌تونم با چندتا کلمه‌ی مهربونانه، اراده‌ش رو تضعیف کنم.
‫این وظیفه‌ی من به عنوان قیم‌شه.
‫تنبو-چان!
‫توپم...
‫انجامش دادم!
‫واسه دلایل الکی و بی‌ارزش به جزیره برنگرد!
‫از اونجایی که با هدف و انگیزه‌ی بالایی میری تا گلف بازی کنی،
‫تا وقتی که به نتیجه‌ی قابل قبولی نرسیدی، نمی‌تونی برگردی!
‫این چیزی بود که قصد داشتم بهش بگم!
‫اگه همچین چیزی بهش بگی،
‫اونوقت تنبو اگه بیرون از اینجا با سختی و مشکل رو به رو بشه باید چیکار کنه...
‫حرف من اینه که
‫تنبو همین الانشم بیرون از جزیره، سختی زیادی کشیده.
‫اگه دوباره با مشکلات و سختی رو به رو شه
‫و به راحتی برگرده جزیره، ممکنه هیج وقت قادر به ترک کردن دوباره‌ی اینجا نباشه.
‫نمی‌تونم اجازه بدم دوباره آدم ضعیفی بشه.
‫حفره‌ی شماره 2 - 160 متر - پار 3
‫پار خیلی خوبی زدی.
‫تحسین برانگیز بود، تنبو-چان!
‫عالی بود.
‫ممنونم، یوکو-نه.
‫گلف خیلی باحاله!
‫مگه نه؟
‫ای کاش زودتر شروعش کرده بودم.
‫خیلی زود کارت توش خوب میشه، یوکو-نه.
‫واقعا؟
‫البته!
حفره‌ی شماره 3 - 460 متر - پار 5
‫اوه، امروز باد مساعده!
‫مدیر، امروز شرایطت خوبه‌ها.
‫احتمالا بتونی با دو ضربه توپو بندازی تو حفره.
‫نه، نه، با یه ضربه میندازم!
‫هی، مدیر! فقط حواست باشه زمینو نزنیا!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوکو-سان!
‫باهام ازدواج کن!
‫داری گوش میدی؟
‫یوکو-سان.
‫ر-راجع به این مسئله اون روزی حرف زدیم، مگه نه؟
‫من...
‫حتی با این وجود هم، باهام ازدواج کن!
‫راجع به بچه‌ام...
‫مشکلی نیست!
‫ببین! من شخصا بچه دوست دارم.
‫واسه همینم بز دارم!
‫بزا به اندازه‌ی بچه‌ها بامزه‌ان!
‫تازشم، ما تنبو رو داریم!
‫من؟
‫تنبو بچه‌ی همه‌ی این جزیره‌ست!
‫اون بچه‌ی همه‌ی ماست!
‫ما همگی با هم بزرگش کردیم!
‫تنبو دخترمونه!
‫ما همین الانشم یه بچه داریم!
‫پس...
‫....باهام ازدواج کن!
‫بومپی!
‫احمقانه‌ست!
‫می‌دونم ولی احساساتش رو به وضوح منتقل کرد.
‫من...
‫من یه مرد کوچیک و ناچیزم اما....
‫نه تو کوچیک و ناچیز نیستی، تو قابل تحسینی!
‫نمی‌تونم قول بدم که می‌تونم خوشحالت کنم...
‫ولی همیشه کنارت میمونم!
‫اینجا...
‫تا ابد، توی این جزیره!
‫تا وقتی که موهامون سفید بشه!
‫تا همیشه کنارت خواهم موند!
‫پس...
‫پس...!
‫لطفا باهام ازدواج کن!
‫یوکو-سان!
‫یوکو-نه، جوابت چیه؟
‫بله...
‫سر تکون داد! بله رو داد!
‫خوش به حالت بومپی.
‫بومپـــِی!
‫خوبی؟
‫هوکازِمارو
‫تنبو، چیشده؟ بعد از گلف امروز خسته نیستی؟
‫خوبم.
‫فردا...
.خواب نمونی
‫باشه!
‫این نوه‌ام، تنبوـه.
‫لطفا ازش به خوبی مراقبت کنید.
‫خوش اومدی!
‫از آشنایی باهات خوشحالیم، تنبو-چان!
‫می‌خوای گلف بازی کنی؟
‫هی، بیا بریم.
‫چیکار داری میکنی؟
‫بیا،
‫خیلی کوچیک، خیلی لطیف...
‫هرگز همچین دست‌هایی ندیده بودم.
‫پس ماهی دوست داری؟
‫اگه دوست داری می‌تونم هرچقدر که می‌خوای برات ماهی بگیرم!
‫این پیرمرد، ماهی‌گیره!
‫بابا بزرگ گون...
‫کابوس دیدم.
‫بابا بزرگون!
‫بابا بزرگ گون عزیز.
‫بابا بزرگ گون، ممنونم که تا به امروز بزرگم کردی.
‫حتی اگه نباشم، زیاد نوشیدنی نخور! فقط تا سه تا لیوان می‌تونی بخوری!
‫تو روزای آفتابی، فوتون رو هواگیری کن! ‫ تنبل نباش ناخنای و پات رو هم بگیر!
‫یادت نره که چراغ حموم رو خاموش کنی!
‫اگه نرم کننده‌ استفاده کنی، لباسا نرم‌تر و راحت‌تر میشن!
‫شبیه زنای پیره.
‫منو فراموش نکن. ‫از طرف تنبو.
‫تنبو...
‫ممنونم.
‫لطفا مراقب تنبو باش!
‫چشم!
‫تنبو-چان!
‫امــــن!
‫به سختی.
‫بومپی گفت...
‫خیلی خوشحال بود که منو بچه‌ی جزیره صدا کنه!
‫همه‌ی مردم جزیره توی بزرگ کردنم کمک کردن! ‫ ممنونم!
‫دیگه میرم!
‫تنبو!
‫مراقب خودت باش!
‫سفر امنی داشته باشی!
‫تنبو نه-چان!
‫تنبو نه-چان!! سخت تلاش کن!
‫دارم میرم.
‫آره!
‫تنبو-چان مراقب خودت باش!
‫تنبو!
‫سخت تلاش کن!
‫به زوی می‌بینیمت!
‫تنبـــــــو!
‫هرگز فراموشت نمی‌کنم!
‫من و تنبو، پدر بزرگ و نوه‌ایم!
‫بابا بزرگ گون....
‫می‌تونی...
‫می‌تونی هروقت که می‌خوای برگردی! ‫ اگه خیلی سخت بود برگرد پیش پدر بزرگت!
‫هروقت خواستی برگرد به جزیره!
‫بابا بزرگ گون....
‫بابا بزرگ گون!
‫دارم میرم! بابا بزرگ گون!
‫تنبو...
‫خوب نگاه کن، تنبو.
‫این جزیره خونه‌ی توئه.
‫جایی که داستانت آغاز شد.
‫سرزمین مادری پرافتخارت.
‫خوب نگاه کن.
‫یه داستان جدید به قلم تنبو در حال آغازه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.