‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش اومدی.
‫بالاخره رسیدم!
‫ببخشید...
‫بله؟
‫سخت‌گیرترین صومعه توی سالزبرگ کجاست؟
‫صومعه؟
‫یه صومعه‌ی سخت گیر، آره؟
‫به نظرم از اون کسی که اونجاست بپرسید، بهتر راهنماییتون کنه.
‫ممنونم.
‫ببخشید...
‫هوم؟
‫میشه بهم بگید، سخت‌گیرترین صومعه توی شهر کجاست؟
‫صومعه‌ی نونبرگ.
‫اگر از مرکز شهر به اونجا بری،
‫باید دنبال یه برج قرمز پیازی شکل بگردی،
‫ببخشید...
‫بله؟
‫پل موتزارت کدومه؟
‫اوه، پل بعدیه.
‫ممنونـ....
‫ازتون خیلی ممنونم!
‫کدومش برج پیازی شکله؟
‫اینجا که نیست...
‫یعنی اونه؟
‫پیازی شکل....
‫برج قرمز...
‫خودشه!
‫ببخشید!
‫وقتی وارد خیابون کای شدی...
‫یه عالمه پله میبینی، اونجا تپه‌ی نونبرگه،
‫اینجاست!
‫تپه‌ی نونبرگ...
‫بالای تپه به جایی که دنبالشی میرسی، صومعه‌ی نونبرگ.
‫ســ....سلام!!
‫لطفا صبر کنید!
...ببخشید
‫اوم...، من میخوام عضو این صومعه بشم.
‫ببخشید...
‫بیا، اینو بخور.
‫ببخشید...
‫اینجا از اونجاهاست که غذای خیرات میدن؟
‫نه! من برای سوپ نیومدم اینجا، ببخشید...
‫ببخشید!
‫- بله؟ ‫- بخشید!
‫بله؟
‫در قرن 8 میلادی سنت اِرِنتورودیس این خانه‌ی خدا را بنا نمود.
‫1200 سال پیش...
‫اینجا کاری دارید؟
‫من اومدم که از امروز ‫ عضو این صومعه بشم.
‫کسی شمارو به اینجا فرستاده؟
‫نه، هیچکس، خودم اومدم.
‫من تصمیم دارم به عنوان خواهر روحانی به خدا خدمت کنم.
‫اگه کسی به آدم گفته باشه که ‫ به همچین جایی بیاد، پس بهتره که نیاد.
‫این تو نیستی که تصمیم می‌گیری به خدا خدمت کنی یا نه؟
‫و البته، من هم نیستم.
‫اما، مگه شما مدیر این صومعه نیستید؟
‫اگه شما تصمیم نمی‌گیرید، پس کی می‌گیره؟
‫اسمت تو چیه؟
‫ماریا کوتچرا.
‫ماریا، تا زمانی که خداوند تورو انتخاب بکنه یا نه...
‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫واقعا، مدیر؟
‫ما نمی‌گیم مدیر، می‌گیم "بانوی روحانی".
‫بانوی روحانی؟
‫خیلی ازتون ممنونم، "بانوی روحانی"!
‫ولی، بانوی روحانی...
‫بله ماریا؟
‫چرا ازم نپرسیدین....
‫چرا باور دارم که باید خواهر روحانی بشم؟
‫این...
‫مربوط به خداست...
‫یعنی چطور شدم؟
‫اینجا آینه نیست.
‫آینه...آینه...
‫هیچ چیزی شبیه به آینه هم نیست.
‫اوه خدایا...
‫همین یه دقیقه پیش هوا آفتابی بود.
‫هوای کوهستان اینجوریه، نه؟
‫الان بارون میاد...
‫ملافه‌هاتون!
‫سلام!
‫الان بارون میاد، باید ملافه‌هارو جمع کنیم.
‫اوه، خدایا!
‫الاناست که بارون بگیره، باید لباسارو جمع کنیم.
‫لباستو پوشیدی ماریا؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫الان برمی‌گردم.
‫بفرمایید.
‫سلام به همگی، من ماریا هستم، ‫ کارآموز جدید از امروز مشغول شدم.
‫مشتاق همکاری باهاتون هستم.
‫خوشوقتم!
‫ماریا!
‫فاجعه‌ست!
‫بانوی روحانی...
‫موضوع چیه، رافائلا؟
‫من این مداد رو شکستم.
‫پس باید تنبیه بشی.
‫بله، بانوی روحانی.
‫ماریا، تو هم همینطور.
‫بله.
‫آروم!
‫بله.
‫منتظر چی هستی؟
‫به عنوان عضوی از این انجمن مقدس...
‫من به اموال صومعه، ضرری کاملا نا به جا وارد کردم.
‫ماریا!
‫به عنوان عضوی...
‫عضوی...
‫از این انجمن مقدس،،،
‫از ...این انجمن مقدس...
‫من به اموال صومعه،
‫ضرری کاملا نا به جا وارد کردم.
‫ضرری کاملا نا به جا وارد کردم!
‫برای همین ...
‫برای همین پیشکش می‌کنم...
‫رافائلا تا وقتی که بقیه سوپشون رو میخورن، ‫ همینطوری میمونی.
‫بله بانوی روحانی.
‫ماریا، تو تا زمانی که همه سوپ و ‫و غذای اصلیشون رو میخورن همینطوری میمونی.
‫آه، با یه سالاد که سیر نشدم...
‫هی، غذای اصلی خوشمزه بود؟
‫ما اینجا در مورد خوشمزه بودن یا بدمزه بودن غذاها حرف نمی‌زنیم.
‫حتی اگه خوشمزه باشن؟ چرا؟
‫چی چرا؟
‫میشه در مورد اون خواهر بهم بگی؟
‫خواهر لوسیا.
‫مثل اینکه مشکل شنوایی دارن.
‫ولی همه میگن، با این وجود احساسات بقیه آدمهارو خوب درک می‌کنند.
‫ممنونم که اون موقع کمکم کردین، خواهر لوسیا!
‫آه، نکن! تو هیچ چیزی بلد نیستی!
‫بلد نیستم؟ چیو باید بلد باشم؟
‫محض رضای خدا!
‫میدونی، خواهرها عموما...
‫با کارآموزهایی مثل من و تو حرف نمی‌زنن.
‫چرا با کارآموزها حرف نمی‌زنن؟
‫چون که اونا الان ده ساله که ارتباطاتشون رو ‫ با دنیای مادی به طور کامل قطع کردند.
‫و اینجا در سکوت کامل در خدمت خدا هستن.
‫ما هنوز به طور رسمی خواهر نشدیم، میفهمی؟
‫خب؟
‫این قوانینیه که موسس این صومعه سنت اِرِنتورودیس آموزش داده.
‫زود باش، وگرنه بانوی روحانی دوباره دعوامون می‌کنه.
‫اگه می‌تونستیم، راحت با بقیه ‫ حرف بزنیم، خیلی بهتر می‌شد.
‫اوه، میخواستم درستش کنم.
‫ماریا، بذار معرفی کنم ‫ هانا و الیزابت با ما توی یه اتاق زندگی می‌کنن.
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫ما اینجا دست نمی‌دیم.
‫اوه.
‫ولی بانوی روحانی با من دست دادن.
‫واو، گفت بانوی روحانی...
‫باید بهشون بگی " مادر روحانی"
‫ماریا، این تخت هاناست.
‫من روی اون تخت میخوابم، اون یه تخت دیگه انتخاب کنه.
‫نه، این تخت منه.
‫من این تختو شکستم پس خودم روش می‌خوابم.
‫ماریا، صبر کن...
‫چیه؟
‫چیزی نیست، اینجا بشین.
‫ولی...
‫ببخشید، ولی من باید به اتاق بانوی روحانی برم.
‫منم همینطور بیا باهم بریم، هانا؟
‫نگران اونها نباش ماریا.
‫اون ها برای اینکه زودتر خواهر بشن...
‫باید آزمون دکتری رو قبول بشن.
‫برای همینم، یکمی سخت‌گیرن،
‫آزمون دکتری؟
‫بله، برای اینکه خواهر بشی، باید این آزمون رو قبول شی.
‫تو کی آزمون میدی؟
‫منم یکم دیگه،
‫چون که من خیلی بعد از اونها به اینجا اومدم.
‫کوه آلپ از اینجا معلوم‌ نیست.
‫راستی، میخواستم از برج پیازی بالا برم!
‫ احساس می‌کنم دارم یه کار خیلی بد انجام میدم.
‫درسته که رعایت قوانین خیلی مهمه.
‫ولی اگه یه بار برای تنها دوستم بشکنمشون،
‫خداوند مجازاتمون نمی‌کنه.
‫ولی من چرا باید برای نگه داشتن تنها دوستم از این برج بالا برم؟
‫زود باش!
‫آه، فوق‌العاده‌ست.
‫رافائلا، تا حالا کوه های آلپ رو موقع غروب دیدی؟
‫نه، تا حالا از آلپ بالا نرفتم.
‫خانواده‌ی من فقیر بودن و منم همیشه مشغول .کمک کردن بهشون بودم، برای همین وقتی نداشتم
‫اوه، منم همینطور من خانواده ندارم و...
‫با بورسیه‌ی تحصیلی به دانشگاه رفتم و تازه فارغ التحصیل شدم.
‫برای جشن فارغ‌التحصیلی،
‫با دوستهای خوابگاهم اطراف کوهای آلپ کمپ زدیم.
‫وقتی که اون جا بودم، ‫ یه دفعه تصمیممو گرفتم و مستقیم از اونجا به اینجا اومدم.
‫چه کاری از من برمیاد؟
‫من قراره چه کاری انجام بدم؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو اولین کسی هستی که اینارو بهش گفتم.
‫ممنونم، ماریا.
‫شما دوتا زود باشید بیاید پایین!
‫ماریا! مثل اینکه من حتی ‫ یه ثانیه هم نباید از تو چشم بردارم!
‫متاسفم، بانوی روحانی.
‫صبح بخیر.....
‫تا بعد از ظهر حق حرف زدن با هیچکسی رو نداری.
‫بله.
‫دعای صبحگاهی یک ساعت و نیمه،
‫غذا هم باید در سکوت کامل میل بشه،
‫سوت هم نباید بزنی!
‫اینم از این.
‫زمزمه هم نکن!
‫کار بقیه رو هم نباید انجام بدی!
‫ماریا!
‫درست و با وقار از پله‌ها بالا و پایین برو.
‫ولی، بانوی روحانی، اینطوری....
‫جواب منو نده!
‫متاسفم، بانوی روحانی.
‫دلم برای قدم زدن توی جنگلهای وین تنگ شده.
‫دلم میخواد دوباره به کوهنوردی برم.
‫ماریا،
‫ماریا! ماریا!
‫بله اینجام!
‫متاسفم بانوی روحانی، روی بام بودم.
‫سوت هم میزدم...
‫ماریا، هیچ راهی وجود نداره که بذارم اینجا بمونی.
‫چی؟
‫اینطور زندگی کردن برات سخت نیست؟
‫نه، من هیچوقت همچین حسی نداشتم بانوی روحانی!
‫ماریا، تو مناسب این صومعه نیستی.
‫ولی!
‫من به جز اینجا جایی برای موندن ندارم.
‫که اینطور، پس جایی برای رفتن نداره؟
‫بله، بانوی مادر.
‫پدر آسمانی...
‫در عجبم که آیا موندن ماریا در این صومعه خواسته‌ی توست؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خدانگهدار، نونبرگ...
‫برای اینکه منِ پر دردسر، به یه خواهر آروم و لطیف تبدیل بشم...
‫مادر روحانی...
‫با وجودی که میخواستم در نونبرگ بمونم،
‫بهم دستور دادن که به مدت 9 ماه به خونه‌ای برم...!
‫قسمت بعدی: آینده ی من به عنوان یک خواهر روحانی!
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز میکنم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون