‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بانو ماریا، لطفا بفرمایید داخل.
‫بله.
‫بانو ماریا، دلیلی که صداتون کردم،
‫برای این بود که ازتون درخواستی داشتم.
‫در خدمتم جناب ترپ.
‫شما تازه به این خونه اومدین،
‫و هنوز زمان کافی برای اینکه ‫ درست جاگیر بشین نداشتین و من متاسفم چون....
‫حقیقت اینه که...
‫بله؟
‫حقیقت اینه که، من میخوام مسئولیت تدریس ‫ یه بچه‌ی دیگه‌مو هم به شما بسپرم.
‫یه نفر دیگه که باید درس بخونه؟
‫بله، این یکی.
‫ها، من؟
‫یوهانا؟
‫یعنی می‌گین، می‌خواین یوهانا ‫ هم معلم سرخونه داشته باشه؟
‫مدرسه‌ی یوهانا برای این که تا اونجا پیاده بره، ‫ خیلی دوره و اینا همه ش باعث دردسر شماها میشه.
‫یوهانا تازه هفته‌ی پیش شروع به مدرسه رفتن کرده،
‫ولی گویا پاهای اون توان این همه پیاده روی رو نداره.
‫و خیلی بد میشه اگه دوباره گم بشه.
‫بانو ماریا
‫از این که با وجود گرسنه‌ بودنتون، ‫ اومدین و دنبال من گشتین....
‫ازتون ممنونم.
‫آه، ولی من خیلی خوشحالم، ‫ به لطف این قضیه من و تو باهم دوست شدیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫پدر، من میخوام با بانو ماریا درس بخونم.
‫نه، یوهانا!
‫پدر، چرا فکر می‌کنین یوهانا به معلم احتیاج داره؟ ‫ نیازی به این کار نیست.
‫اون که مریض نیست.
‫ولی رفتن از خونه به مدرسه ‫ براش زیادی سخت نیست؟
‫نظر تو چیه، روپرت؟
‫بنظرم...منطقیه.
‫روپرت، چطور اینو میگی؟
‫ولی خب کاملا مشخصه ‫ که مدرسه برای یوهانا زیادی دوره.
‫همین که امروز گم شد اینو تایید نمی‌کنه؟
‫پس یعنی موافق اینی که یوهانا معلم سرخونه داشته باشه؟
‫نه، من همچین چیزی نگفتم.
‫ببین، واضح حرفتو نمیزنی.
‫ولی خود یوهانا هم موافقه.
‫یوهانا، نمیتونی اجازه بدی همچین ‫ چیزی از مدرسه رفتن منصرفت کنه.
‫منم دقیقا همسن تو بودم که شروع به مدرسه رفتن کردم.
‫اولش برای همه سخته،
‫ولی اگه ادامه بدی قوی میشی.
‫پس، خوب نیست که مثل بچه‌های لوس رفتار کنی.
‫اما...
‫ولی خیلی خسته‌ت می‌کنه، نه؟
‫این قضیه ربطی به تو نداره، لطفا دخالت نکن.
‫هدویگ!
‫تا وقتی که یوهانا قوی تر بشه،
‫من از بانو ماریا میخوام که طبق خواسته‌م عمل کنند.
‫بنظرم تو هم باید بپذیری.
‫یوهانا...
‫یوهانا خواهر مائه، خودتم میدونی!
‫خودمون هم می‌تونیم مراقبش باشیم.
‫با من بیا، یوهانا.
‫همون جا وایسا، هدویگ!
‫ماریا، تو چیکار میکنی؟
‫ها؟
‫من هنوز در مورد موضوعی باید ‫ با پدرت صحبت کنم، تو بهتره بری.
‫باشه.
‫بریم.
‫پدر، من میخوام بانو ماریا معلمم باشن.
‫باشه! خیالت از اون بابت راحت باشه.
‫خداروشکر، هوم؟
‫من میرم سعی کنم هدویگو راضی کنم.
‫خب، بریم، ماریا.
‫رفتار هدویگ خیلی بد بود.
‫نه...
‫سنش اینطور ایجاب میکنه، اتفاقا این قدرتش تحسین برانگیزه.
‫ولی واسم سواله که چرا انقدر از من بدش میاد؟
‫اون بچه از شما بدش نمیاد.
‫ها؟
‫مثل اینکه تجربه‌ای که با 25 معلم قبلی داشته،
‫باعث شده که نسبت به هر معلمی گارد داشته باشه.
‫چرا اصلا انقدر معلم به این خونه اومده؟
‫متاسفم که مزاحمتون شدم، ‫ ولی یه تماس اضطراری دارین.
‫تماس اضطراری؟
‫چی؟
‫باید از یکی از این دو راه ‫ این مسئله رو حل و فصل کنید.
‫متوجه‌م، سعی می‌کنم باهاشون حرف بزنم.
‫اوممم، بانو ماریا، این یه تماس کاریه، پس...
‫بعدا در مورد ماریا صحبت می‌کنیم.
‫بله.
‫چرا تا الان انقدر معلم عوض کردن؟
‫چی؟ پس یعنی یوهانا دیگه مدرسه نمیره؟
‫مثل اینکه اینطوریه..
‫یوهو...!
‫دیگه میتونم بعد از مدرسه ‫ تا خونه بدوم و زودتر ناهار بخورم.
‫خداروشکر...
‫نه، هنوز تصمیمش گرفته نشده.
‫به جز تو همه با این تصمیم موافقن.
‫من کاملا مخالفم!
‫همه‌تون گول خوردین، ماریا و یوهانا هم همینطور.
‫اون بانو ماریا همه‌تونو گول زده.
‫همه‌ی معلما اولش مهربونن،
‫ولی همه‌ی این رفتارا بخاطر اینه که خود شیرینی کنند.
‫همه‌شون تقلبی‌ان.
‫به نظر تو بانو ماریا هم تقلبیه؟
‫بله، حتما هست.
‫چیش تقلبیه؟
‫خب...اومم..
‫ببین خودتم هنوز نمی‌دونی.
‫شما هنوز یاد نگرفتین واقع بین باشین.
‫حتی اگه الانم رفتارش خوب باشه ‫ دیر یا زود نقابشو برمیداره.
‫خب، پس میشه تا وقتی نقابشو برمیداره بمونه؟
‫آره!
‫نه! اون موقع دیگه خیلی دیر میشه!
‫اوکی!!
‫اوه، همه‌تون اینجایین؟
‫چی میخوای؟
‫فکر کنم باید با هم حرف بزنیم.
‫من با تو حرفی ندارم، لطفا برو بیرون.
‫این مربوط به خواهرهاته، پس لطفا گوش کن.
‫نمیخوام گوش کنم.
‫هدویگ.
‫کاری نمیشه کرد،
‫پس لطفا برو بیرون.
‫اوه، حالت خوبه؟
‫بنظرم اگه تو انقدر با این قضیه مخالفت کنی،
‫ماریا و یوهانا نمیتونن توی آرامش خاطر ‫ درس بخونن.
‫باید حواسمون به این هم باشه.
‫چون تا این جا متوجه شدم که ‫ تو واقعا خواهرخیلی خوبی برای اونها هستی.
‫چطوری یه نفر که تازه از راه رسیده ‫ میتونه درکی از وضعیت یه جا داشته باشه؟
‫و تو چرا داری نق میزنی، روپرت؟
‫عه؟
‫تو همیشه همین جوری هستی، ‫ فقط یه گوشه وایمیسی نگاه می‌کنی.
‫بعدم منو مجبور می‌کنی تا همه‌ی کارای کثیفو انجام بدم.
‫اونی که مجبور می‌کنه، تویی نه من.
‫من کی مجبور کردم؟
‫اگه این رفتار زورگویانه رو ادامه بدی.
‫هیچوقت نمی‌تونی ازدواج کنی.
‫فکر می‌کنی اشکالی نداره که اینطوری حرف بزنی؟
‫هیچکسی هم با تو ازدواج ‌نمی‌کنه.
‫غرغرو!
‫بزدل!
‫پسرنما!
‫خودنما!
‫منو یادتون رفت؟
‫مسخره کردن مارو تمومش کن.
‫تو بچه‌ای یا بزرگی؟
‫همین الان برو بیرون!
‫چرا انقدر از معلما بدت میاد؟
‫بدم میاد، چون بدم میاد!
‫من مسئول تدریس ماریا و یوهانا ام.
‫هیچ کاری هم به تو ندارم.
‫من نمیتونم به یه غریبه اعتماد کنم.
‫ها؟
‫صدای چیه از اون بالا میاد؟
‫زیادی محکم کشیدم.
‫میشه بدیش بهم؟
‫اوم...آره.
‫ممنونم.
‫اگه این باشه، میتونم درستش کنم.
‫ها؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه، ماتیلدا-ساما.
‫کلارین، این سروصدا برای چیه؟
‫قضیه خیلی جدیه.
‫میشه یه دقیقه تو گوشتون یه چیزی بگم؟
‫ها؟ چی گفتی؟
‫همون طور که فکر می‌کردم، ‫ بانک پرداخت هاش رو قطع کرده.
‫دلیلش حتما بخاطر تقلب تجارت دانوب ریوره، نه؟
‫تقلب نبود.
‫یه برنامه بود که هنوز داره روش کار میشه.
‫براشون توضیح داده بودم.
‫بله.
‫گئورگ،
‫درسته که مسئولیت درسهای یوهانارو هم ‫ به بانو ماریا سپردی؟
‫ها؟
‫بله.
‫و نباید بود قبلش هم به من خبر میدادی؟
‫نه، این قضیه مرتبط با بانو ماریا و یوهانا بود.
‫پس با خودم گفتم بهتره قبل از هرکسی به خودشون بگم.
‫ولی من سرپرستار این خونه‌ام.
‫و همه‌ی این ها به من هم مربوط میشه.
‫از وقتی این بچه ها مادرشون رو از دست دادن،
‫من مسئول همه چی بودم ‫ از سلامتشون گرفته تا تحصیلشون.
‫فکر می‌کنم، همیشه همه جوره از خودم مایه گذاشتم.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫نه، کاملا همینطوره.
‫پس اگه اینه،
‫بهتر نبود قبل از هرکسی منو هم درمیون بذاری؟
‫بله.
‫هدویگ همین الانشم بابت اینکه برای ماریا ‫ معلم سرخونه میاری سرکشی می‌کنه.
‫اگه یوهانا هم همینطور بشه،
‫اون دختر ساکت نمیشینه.
‫اصلا متوجه هستی؟
‫ نفرت هدویگ از معلمای سرخونه مسئله‌ی امروز و دیروز نیست.
‫دقیقا بخاطر همینه که باید، به جای استخدام معلم سرخونه،
‫هر چه سریعتر برای اون بچه‌ها یه مادر بیار.ی.
‫بارها بهت اینو گفتم.
‫دقیقا کی قراره با ایوونو-هیمه نامزد کنی؟
‫قربان.
‫یه مسئله‌ی خیلی ضروری پیش اومده.
‫آینده ی کمپانی کشتی وگا در خطره.
‫هومم، مادام ماتیلدا،
‫متاسفم ولی گویا ‫ یه مسئله ی کاری پیش اومده که باید بهش بپردازم.
‫میشه این موضوع رو به بعد موکول کنیم؟
‫بعدا اگه شرایط بد شد فقط من رو مقصر ندون!
‫هانس، ماشین رو آماده کن!
‫شام نمیخورم، سریع تر باید بریم.
‫بله، قربان.
‫بیا.
‫آه، ممنونم!
‫چرا این همه معلم عوض کردن؟
‫بهت میگم ولی بین خودمون باشه.
‫باشه؟
‫باشه.
‫بعد از اینکه خانوم فوت شدن، آقا برای هر کدوم از بچه‌ها
‫یه معلم سرخونه آوردن.
‫همون موقع بود که مشکل اصلی شروع شد.
‫شرایط جوری شد هر کدوم از ‫ بچه‌ها یا یه پرستار داشت و یا معلم.
‫به عبارتی، هفت تا زن باهم.
‫و اونا شروع به رقابت با هم کردن.
‫رقابت؟
‫هر کدومشون میخواستن تو چشم...
‫آقا و یا مادام ماتیلدا خوب جلوه کنن، ‫ پس فقط برای اونا خودنمایی میکردن.
‫و بچه‌هارو مجبور می‌کردن که ازشون تعریف کنن.
‫" به مادام ماتیلدا اینو بگو" ،" به پدرت اونو بگو" و این جور چیزا.
‫اوه ...
‫همه‌شم همین نیست.
‫همه چی به مرور بدتر شد...
‫روزی! میمی!
‫بهتون گفته بودم که نباید،
‫در مورد مسئول مربوط به خونه حرف بزنین.
‫بله.
‫متاسفم، هانس-سان.
‫اگه میخواید بیکار بشید،
‫فقط یبار دیگه این رفتار رو تکرار کنید.
‫بله.
‫بانو ماریا.
‫بـ بله؟
‫اگه میخواید که توی این عمارت به کارتون ادامه بدید،
‫اینو به خاطر بسپارید.
‫اگه یبار دیگه همچین اتفاقی بیفته نه فقط شما،
‫بلکه همه‌ی اون دوستهای وراجتون از کار بیکار میشن.
‫فهمیدید؟
‫بله
‫بهتر نیست تا وقت شام،
‫توی اتاقتون بمونید؟
‫بله، درسته.
‫رزی، آقا دارن میرن بیرون،
‫احتیاجی نیست برای ایشون شام آماده کنی.
‫بله.
‫اوه، لعنتی.
‫چرا این خونه‌های اشراف زاده ها اینقدر مقرراتی‌ان؟
‫پس این طور که معلومه،
‫بچه ها ابزار جنگ بین معلم ها بودن.
‫برای همین هدویگ نمیتونه به معلما اعتماد کنه.
‫دختر بیچاره.
‫نمیتونه به آدم بزرگا اعتماد کنه.
‫منو یاد خودم می‌ندازه.
‫راستشو بگو، ماریا!
‫راستشو گفتم، هیچ جایی نرفتم.
‫راستشو گفتم!
‫داری بهم دروغ می‌گی.
‫دروغ نمی‌گم.
‫ماریا هیچوقت دروغ نمی‌گه.
‫مادر، لطفا ساکت باش.
‫چرا فکر می‌کنید دارم دروغ می‌گم؟
‫واقعا دارم راستشو می‌گم.
‫کی میخوای تمومش کنی؟
‫هنوز داری دروغ میگی!
‫من دروغ نمی‌گفتم.
‫ولی اون می‌خواست فکر کنه که دارم دروغ می‌گم.
‫چرا همچین آدم بزرگایی وجود دارن؟
‫چه دنیای عجیبیه.
‫هی....این یه گرگه! ‫ ترسناکه، نه؟
‫به نظر من بانو ماریا،
‫یکم با معلمای قبلی که داشتیم فرق داره.
‫فکر نمیکنی شاید بتونی یکم دوستش داشته باشی؟
‫مسئله دوست داشتن یا دوست نداشتن من نیست.
‫من از همه‌ی معلما بدم میاد.
‫ولی اگه بانو ماریا بره،
‫پدر یه معلم دیگه استخدام میکنه.
‫و این قضیه هیچوقت تموم نمیشه.
‫من نمیخوام یه زن بدجنس دیگه ‫ مثل اون قبلیه بیاد اینجا.
‫من بانو ماریا رو دوست دارم.
‫آره، اگه منم باید بود انتخاب کنم، همینو می‌گفتم.
‫دوباره، همه‌مون از هم جدا افتادیم.
‫مامان، چی کار کنم؟
‫هدویگ، میشه صحبت کنیم؟
‫چرا بدون دعوت به اتاق یکی دیگه میای؟
‫من داستان 25 تا معلم قبلی رو شنیدم.
‫گویا اون آدما یکم بچگانه رفتار کردن.
‫ولی میدونی؟
‫توی این دنیا، یه عالمه آدم بزرگ ‫ وجود داره که رفتاراشون خیلی بچگونه‌ست.
‫پدر مادر تو به کمک همه‌ی این آدمای خوبی که اینجا پیشت هستن.
‫تو رو خیلی خوب بزرگ کردن،
‫برای همین دیدن یه همچین رفتارهایی ‫ از جانب اونها برات شوکه کننده بوده، نه؟
‫شاید منو به عنوان معلم به این خونه فرستاده باشن،
‫ولی من قلبا فقط یه دختر معمولی ام.
‫دوست ندارم فقط چون معلمم ‫ بهم بی اعتماد باشی.
‫تو هم پدر و مادر نداری نه، بانو ماریا؟
‫درسته، مادرم وقتی دوسالم بود فوت شد.
‫و پدرم وقتی نه ساله بودم.
‫نه؟ حتی از منم کوچیکتر بودین.
‫آره، تقربا همسن تو بودم.
‫و بعد؟ بعدش چیشد؟
‫یه پیرزنی بود که منو به خوبی ‫ بزرگ کرد، تا وقتی که فارغ التحصیل شدم.
‫اون موقع همسن روپرت بودم،
‫و بعدش چیشد؟
‫بعدش؟
‫توی یه هتل توریستی به عنوان خدمتکار کار کردم و
‫داوری مسابقات تنیس رو برای ثروتمندا انجام دادم ‫ تا بتونم یکم پس انداز داشته باشم.
‫همه ی این کارهارو فقط به این خاطر ‫ که دوست داشتم معلم بشم انجام دادم.
‫بعدش امتحان ورودی دبیرستان رو دادم و از اونجا هم بورسیه تحصیلی گرفتم.
‫و بعدش توی دانشگاه ملی وین درس خوندم.
‫با همه ی اینکارا می‌گی هنوزم یه دختر معمولی‌ای؟
‫درسته!
‫شماها و من توی شرایط متفاوتی بزرگ شدیم، ‫ ولی در نهایت همه‌مون انسانیم
‫همه‌مون قلب داریم، ناراحت می‌شیم، خوشحال می‌شیم.
‫همه‌مون انسان هایی هستیم که ‫ احساس داریم، انسان هایی که مثل هم‌ان.
‫هدویگ، زندگی همیشه پر از اتفاقات خوب نیست،
‫ولی یه عالمه چیز برای خوشگذرونی داره.
‫تو هم یه روزی کسی رو ملاقات می‌کنی و عاشقش می‌شی.
‫لطفا، نترس! دور قلبت دیوار نکش.
‫بچه ها باید از آدما بد به عنوان نردبون ‫ استفاده کنن و برن بالا و بزرگ بشن.
‫درست میگم؟
‫ماشین چطوره؟
‫بنظر میاد مشکلی نداره.
‫جناب ترپ!
‫ها؟
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫من تا ماه ژون معلم ‫ سرخونه‌ی یوهانا و ماریا می‌مونم.
‫به سلامت برید!
‫واسم هدیه بیار!
‫به سلامت برید!
‫بانو ماریا، بچه هارو میسپرم به شما.
‫به سلامت برید!
‫بسپرینش به خودم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گمونم این یکی مثل معلمای قبلی نیست.
‫یه مهمون از عمارت ارل میاد؟
‫واو گویا ایشون قراره همسر جدید جناب ترپ باشن.
‫وقتی هدویگ در این مورد شنید، ‫ حسابی عصبانی شد...
‫قسمت بعدی:" خوش خویی مهمه؟"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز میکنم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون