‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مادر روحانی عزیز،
‫و بانوی روحانی، دولورس.
‫این اولین یکشنبه از روزیه که من به عمارت ترپ اومدم.
‫من و هر هفت فرزند جناب ترپ، به همراه مادام ماتیلدا،
‫تازه از کلیسایی که در نزدیکی عمارته برگشتیم.
‫وقتی که از پنجره‌ی اتاقم به بیرون نگاه میکنم،
‫همون منظره‌ی آشنا از کوه‌های آلپ رو می‌بینم.
‫ماریا-سان.
‫بله.
‫حواست باشه ماریا ندوه.
‫چشم!
‫توی باغ بمونید، نرید جنگل.
‫چشم!
‫بچه ها، لباساتونو کثیف نکنید.
‫بله!
‫توی مزرعه و مرتع گاوها هم نرید!
‫مادر روحانی، بچه‌های جناب ترپ،
‫انقدر ثروتمندن که اصلا نمیتونید با،
‫دانش آموزهای مدرسه‌ی نونبرگ مقایسه‌شون کنید.
‫معلومه، خب اونها توی یه عمارت اشرافی به دنیا اومدن.
‫ولی باز هم، این که یک همچین تفاوت بزرگی بینشون هست....
‫باعث میشه فکر کنم، خدا چه دنیای عجیبی رو آفریده.
‫این گل زخمی اصیلیه که از آمریکا فرستاده شده.
‫فرانس برای نگهداریشون از یه کود مخصوص استفاده میکنه.
‫که اینطور.
‫ما اصلا اجازه نداریم که از این گلها بچینیم.
‫بخاطر این که این باغ مایه‌ی لذت و افتخار پدره.
‫درسته.
‫این درخت هم از طرف یه کانادایی....
‫اوم....
‫گویا گیاه درخت شوکران کاناداییه.
‫
‫گویا گیاه درخت شوکران کاناداییه.
‫اوه، درسته همین، شوکران کانادایی.
‫خیلی کمیابه، مگه نه؟
‫حالا که یه همچین باغ بزرگی دارین،
‫پس یعنی می‌تونین کلی توش بازی کنین.
‫نه اصلا نمیشه!
‫ها؟
‫ولی می‌تونین از درختا بالا برید....
‫بالا رفتن از درخت ممنوعه.
‫چرا؟
‫ما قبلا ها توی اون جنگل ها بازی می‌کردیم،
‫ولی موهامون بخاطر شاخ و ‫ برگ درختا کثیف و ژولیده میشد.
‫لباس هامونم پاره میشد، ‫ مادام ماتیلدا هم عصبانی میشدن.
‫خب معلومه وقتی چکمه‌های چرم با کلاس ‫ و لباسای ابریشمی بپوشید بالا رفتن از درخت فکر خوبی نیست،
‫ولی حتی توی اگه لباسای بازی هم پوشیده باشید، حق بازی کردن ندارید؟
‫منظورتون لباسای مدل دریا نوردیه که میپوشیم؟
‫توپ بازی که می‌کنید، نه؟
‫توپ بازی کردن ممنوعه.
‫عه؟
‫ممکنه توپ بیفته توی مزرعه، خب؟
‫چمنای مزرعه هم خیسن.
‫پس اگه بخوایم بریم بیاریمش، ‫ پاهامون خیس میشه.
‫مادام ماتیلدا گفتن اونجوری سرما میخوریم، ‫ پس توپ بازی کردن هم ممنوعه.
‫اوه، خدایا!
‫پس دقیقا هدف اصلی از اومدن به این باغ چیه؟
‫فقط واسه اینکه درختا و گلهارو نگاه کنید؟
‫برای اینکه توی سکوت قدم بزنیم.
‫کی همچین چیزی رو بهتون گفته؟
‫مادام ماتیلدا گفته...
‫آقای ترپ اینهمه زحمت کشیدن تا ‫ یه همچین باغی پرورش بدن،
‫اینطوری که اصلا خوب نیست اگه بچه ها نتونن بازی کنن.
‫ اگه قرار باشه همه‌ش نگران ‫ لباس هاشون باشن، هیچوقت نمی‌تونن بازی کنن.
‫لطفا براشون لباس بازی بخرید.
‫ماتیلدا-ساما،
‫همون طور که فکرشو میکردم، ‫ لوازم آرایش ایتالیایی با بقیه فرق دارن.
‫از وقتی که هر یکشنبه از این ها استفاده می‌کنید، ‫ پوستتون خیلی زنده و شفاف شده.
‫مادام ماتیلدا.
‫خیلی خوب میشه اگه فقط روی ‫ درس یوهانا و ماریا تمرکز میکردی،
‫لطفا توی مسائل مربوط به بچه‌های دیگه دخالت نکن، ماریا-سان.
‫دخالت نمی‌کنم.
‫فقط میخوام بچه‌ها همیشه عین ‫ عروسکا لباس نپوشیده باشن
‫ایش، خیلی دخالت می‌کنه.
‫لطفا برای بچه ها چند دست لباس ورزشی ‫ و لباس روزمره بخرید.
‫خود آقای ترپ خواستن که بچه‌ها ‫ همیشه رسمی و مرتب لباس پوشیده باشن.
‫خود آقای ترپ؟
‫معلومه.
‫پس، اینم خواست ایشونه که
‫بچه‌ها اجازه ندارن بیرون بازی کنن؟
‫و نظر شما چیه، مادام ماتیلدا؟
‫امروز روز تعطیله!
‫لطفا اینقدر بیخود مزاحم ماتیلدا-ساما نشید.
‫ایش، این معلمه فک کرده کیه؟
‫همه چیز این عمارت زیادی عجیب غریبه.
‫یه باغ بی نظیر، لباسای زیادی از حد اشرافی،
‫ولی آخرش چه فایده وقتی بچه‌ها نتونن بازی کنن؟
‫این چه فرقی با حروم کردن نعمت داره؟
‫خدایا، چرا انقدر سمجی....!
‫اوه، هانس-ساما!
‫ماتیلدا-ساما لطفا هرچه زودتر برید پای تلفن.
‫یه تماس؟از کی؟
‫از کنت بلودر.
‫گفتی کنت بلودر؟
‫خدایا!
‫ارباب گفتن هر وقت ایشون نیستن،
‫شما باید با ایشون صحبت کنید.
‫اومم، آه، حالا چیکار کنم؟
‫این ماسک صورت ایتالیایی هنوز کامل خشک نشده.
‫ولی اونا که از پشت تلفن نمی‌بیننش.
‫- ماتیلدا-ساما لطفا عجله کنید. ‫ - باشه باشه فهمیدم.
‫بله، کاملا متوجه‌م، حتما در جریانشون میذارم.
‫بله، شما هم روز خوبی داشته باشید.
دیگه این چه فایده داره؟
‫هانس.
‫دختر کنت، بانو ایوونو-هیمه،
‫فردا به عمارت میان.
‫ها؟ ولی ارباب الان خونه نیستن.
‫دیگه چه ایشون اینجا باشن چه نباشن، چاره‌ای نداریم.
‫در هر حال، کنت دارن دخترشونو میفرستن.
‫گفتن میفرستنشون....اینجا؟
‫هانس، خیلی دیر میفهمی ...میدونستی؟
‫کنت مایلن دخترشون و ارباب باهم ازدواج کنن.
‫گئورگ همش داره آشنایی بچه‌ها با ایشونو عقب میندازه.
‫دیگه گویا صبر کنت تموم شده.
‫میخواید به بچه‌ها چی بگید؟
‫گمونم فقط یه راه برامون باقی مونده.
‫هدویگ، تو هم بیا نزدیک تر.
‫دوشنبه، دوشنبه روز بیخیالیه.
‫اگه غذاهای مونده از یکشنبه رو بخوریم، خیلی خوب میشه.
‫پس چرا باهام نمی‌خونید؟
‫چون ما این آهنگ رو بلد نیستیم.
‫ها؟
‫باشه پس، کدوم آهنگ رو بلدین؟
‫"رز وحشی"
‫چه خوب، پس بیاید اونو بخونیم.
‫یه روزی پسری دید رزی رو که،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫تازه و جوون، مثل غرور صبحگاهی،
‫با خودش فکر می‌کرد حیفه که زیباییش مخفی بمونه،
‫همه‌ی هوا پر شده بود از عطرش
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫محض احتیاط، سرویس نقره رو هم بذار دم دست!
‫هیمه-ساما از این سرویس استفاده می‌کنن.
‫خدایا، هیمه-ساما از اینا استفاده می‌کنند...
‫با همه‌ی عشقم تمیزشون می‌کنم.
‫نمیشه این کار رو به میمی سپرد.
‫اگه این نامزدی انجام بشه،
‫اوونو-هیمه بانوی اول این خونه میشن.
‫بعد ما می‌تونیم به وین برگردیم.
‫بله، ماتیلدا-ساما.
‫یعنی قراره چقدر اینجا بمونن؟
‫درسته.
‫باید اتاقشونو آماده کنیم. ‫ - بله!
‫خب حالا بیاید توی دو قسمت بخونیمش.
‫کسی هست که بخواد ملودی زیر رو بخونه؟
آره
‫یه روزی پسری دید رزی رو که،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫تازه و جوون، مثل غرور صبحگاهی،
‫با خودش فکر می‌کرد حیفه که زیباییش مخفی بمونه،
‫همه‌ی هوا پر شده بود از عطرش.
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫پسرک گفت" من غنچه‌های تو رو
‫از روی پرچین میچینم."
‫رز جواب داد" تیغ های من درنهایت
‫جواب این بی پروایی تورو
‫با درد میدن."
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫تیغ های من ...
‫این جا چخبره؟
‫نشستی روی میز،
‫نشستن روی زمین، ‫ به دور از رفتار یه خانومه.
‫مادام ماتیلدا!
‫اوه...
‫مادام ماتیلدا صدایی آهنگی ‫ که می‌خوندیم رو نشنیدین؟
‫آهنگ؟
‫ماریا-سان، شما رفتارای نا مناسب به بچه‌ها یاد میدین.
‫بچه‌ها خیلی خوب آهنگ می‌خوندن.
‫شما اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫خوب گوش کن، ماریا-سان.
‫دیگه هیچوقت نذار یه همچین رفتاری بکنند.
‫اینها بچه‌های یه اشراف‌زاده هستن.
‫هیچوقت نمی‌تونیم اجازه بدیم، ‫مثل بچه‌های روستا رفتار کنند.
‫بچه‌های اشرافی یا بچه‌های روستا فرقی باهم ندارن، ‫ چون در نهایت همه‌شون بچه‌ان.
‫نه، فرق دارن.
‫اگر فقط به خاطر اینکه بچه‌های یه اشراف زاده‌ان ‫ مدام بهشون فشار بیارید
‫این بچه، اون بچه و همه‌ی این بچه‌ها
‫نمی‌تونن اون جوری باشن که دوست دارن.
‫این قابل قبوله؟
‫منظورت چیه؟
‫به محض برگشتن جناب ترپ باید در این مورد حرف بزنیم.
‫آماده باش!
‫عالیه، چون من هم با ایشون حرف دارم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا که سیم گیتار پاره شده، فعلا دیگه نمی‌تونیم بخونیم.
‫ماریا-سان.
‫بله.
‫اگر میشه لطفا اتاقتون رو خالی کنید.
‫اتاقمو؟
‫مهمان مهمی در حال اومدن به اینجاست.
‫گفتی مهمون؟ کی؟
‫کی؟
‫فردا میفهمی.
‫بهمون بگید!
‫خب، ایشون شخص بسیار زیبایی هستن.
‫ببینی شبیه مادرتون هستن، یا نه؟
‫یه زنه؟
‫حتما وقتی ارباب برگردن، حسابی شوکه میشن.
‫چون که ایشون خیلی شخص مهمی‌ان.
‫بنابراین، حواستون به رفتارتون باشه.
‫فهمیدید؟
‫بله، مادام ماتیلدا.
‫هانس، همون جا وایسا، هانس!
‫پدرم کجا رفته؟
‫من از جزئیات خبر ندارم،
‫ولی فکر می‌کنم جاهای مختلفی کار داشتن.
‫پدر همیشه وقتی می‌خواستن جایی برن ‫ به من می‌گفتن که کجا میرن و چه کاری دارن؟
‫چرا این دفعه چیزی نگفتن؟
‫کار مهمی براشون پیش اومد.
‫منظورت از "کار مهم" چیه؟ ‫ کی برمیگرده؟
‫هیچ چیزی نمی‌تونم بگم جز اینکه،
‫وقتی کارشون تموم شه برمیگردن.
‫تو میدونی کی، نمیدونی؟چرا بهم نمیگی؟
‫دلیلی داره که بهم چیزی نمیگی؟
‫اوه، من باید به آشپرخونه سر بزنم.
‫لطفا منو ببخشید.
‫کاملا مشخصه داره یه چیزی رو قایم می‌کنه.
‫یعنی بابا داره چیکار میکنه؟
‫پدر!
‫من برگشتم، هدویگ.
‫کجا بودین؟
‫به دیدن یکی از دوستان دوران دریانوردیم رفته بودم.
‫چرا موقع رفتنتون چیزی بهم نگفتید؟ خیلی بی انصافید.
‫خوش اومدین.
‫وقتی من نبودم چیزی شده که باید ازش خبر داشته باشم؟
‫کنت تماس گرفتن.
‫کنت؟
‫ایوونو-هیمه فردا به اینجا میان؟
‫بله.
‫ولی من هنوز با بچه‌ها حرف نزدم.
‫اینطور چیزا به یه ذره اراده احتیاج داره.
‫برای بچه ها هم که شده، تو باید .هرچه سریع تر با ایوونو -هیمه نامزد کنی
‫ولی هنوز حتی 2 سال هم از مرگ آگاتا نگذشته.
‫سرمایه گزاریت روی شرکت دریایی خوب از آب درنیومده، نه؟
‫رفته بودی به دیدن یکی از دوستان دوران دریانوردیت،
‫تا درمورد مسائل مالی باهاش حرف بزنی، نه؟
‫پدر آگاتا بهت اجازه نمیده که
‫از این زمین برای وثیقه‌ی بانک استفاده کنی.
‫هرچند، اگه با ایوونو-هیمه ازدواج کنی،
‫کنت رو به عنوان یه پشتیبان قوی خواهی داشت.
‫پدرم میخواد ازدواج کنه؟
‫من نمی‌خوام به خاطر همچین دلایلی ازدواج کنم.
‫متوجه‌ام.
‫ولی، این خونه احتیاج به یه همسر داره.
‫تو هنوز جوونی،
‫فکر نمی‌کنی ایده‌ی خوبیه؟
‫از اون گذشته، از وقتی این معلم جوون اومده،
‫بچه‌ها دارن رفتارای بدی یاد می‌گیرن.
‫همین امروز،...
‫پدر.
‫هدویگ، تو...
‫هدویگ!
‫گئورگ.
‫دیگه چاره‌ای جز گفتن بهشون نداری.
‫ارباب، مسئله‌ی مهمی پیش اومده،
‫آینده‌ی کمپانی کشتی سازی وگا در خطره.
‫به زودی باید بیشتر در این مورد حرف بزنیم، گئورگ.
‫پدر.
‫میدونستم، برامون هدیه آورده.
‫آره!
‫توی اتاقش نبود.
‫حموم رو هم چک کردم، ‫ اونجا هم نبود.
‫یعنی کجا رفته؟
‫پدرت چند دقیقه پیش سوت زدن، نزدن؟
‫اشکالی نداره اگه نری؟
‫نـ..نه.
‫که اینطور.
‫اینجا مزاحمتم؟
‫نه دیگه من نامه‌ای که داشتم برای ‫ مادر روحانی صومعه‌ی نونبرگ می‌نوشتم رو تموم کردم.
‫لطفا بگو من اینجا نیستم.
‫بله، بفرمایید.
‫میشه چند دقیقه از وقتت رو بگیرم؟
‫بله.
‫بنظرم اگه یکم بیشتر،
‫در مورد مهمون فردا حرف بزنیم، خوب میشه.
‫بله...
‫حقیقت اینه که، مهمون فردا همسر آینده‌ی دوم جناب ترپه.
‫همسر آینده‌ی دوم؟
‫پس، یعنی بچه ها دوباره مادر دار میشن؟
‫درسته! دختر کنت در واقع عموزاده‌ی دوم مادر مرحومشونه.
‫اسمشون ایوونو-هیمه‌ست.
‫ایوونو-هیمه.
‫پس این هیمه-ساما میشه مادر بچه‌ها؟
‫اینطوری برای بچه‌ها خیلی خوب میشه.
‫دقیقا چطور برای ما خیلی خوب میشه؟
‫ما به همچین آدمی احتیاج نداریم.
‫ولی، هدویگ-
‫تو آخه چی میدونی؟
‫اومم....شما دوتا میشه کمک کنید؟
‫بـ بله.
‫هدویگ!
‫ماریا-سان!
‫ببخشید، مادام ماتیلدا.
‫اوه، صبر کن...
‫پدر!
‫ما احتیاج به مادر نداریم!
‫مادر جدید قراره بیارین؟
‫یکی باید اینجا از شما مراقبت کنه.
‫چرا؟مگه شرایط همین الان چه مشکلی داره؟
‫نه.
‫بنظرم شما دارید زیاده روی می‌کنید، پدر!
‫ما هیچ کدوممون تحت هیچ شرایطی ‫ مادری جز مادر خودمون رو قبول نمی‌کنیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایوونو-هیمه رسیدن.
‫یکم با تصورات من فرق داشتن.
‫میخواد بچه‌ها خونه بمونن و
‫خودش برای شام با بارون تنها بمونه؟
‫قسمت بعدی: نامزد بارون ترپ؟"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز میکنم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون