‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، صبح خیلی حس خوبی داره.
‫ها؟
‫اوه....
‫چی؟
‫تو- تو کی هستی؟
‫منم!
‫آآآآ....کی هستی؟
‫بانو ماریا، منم!
‫روپرت، این چه لباسیه؟
‫روپرت، آماده‌ای؟
‫جناب ترپ!
‫صبح بخیر، بانو ماریا.
‫صبح بخیر، جناب ترپ.
‫صاف وایسا، روپرت!
‫بله.
‫رسمبلنتت.
‫جایگیری ورزش فنسینگ
‫اوه...
‫خبر داد.
‫تعادلت کمه!
‫بله!
‫جایگیری کن.
!گارد بالا
‫روپرت، اینقدر تکون نخور!
‫درست صاف باایست!
‫آهم!
‫شمشیرتو باید اینجا بگیری!
‫وضعیت پا!
‫آرنج!
‫خیلی استرس داره.
‫الان دقیقا دارن چی کار می‌کنن؟
‫قراره یه مسابقه توی مدرسه برگزار بشه.
‫مسابقه توی مدرسه؟
‫خوبه، داری پیشرفت می‌کنی!
‫بله.
‫نزدیکای زمان مسابقه که میشه، ‫ بابا براش آموزش فشرده میذاره.
‫در هر حال که روپرت به عنوان نماینده انتخاب نمیشه.
‫حمله.
‫قدرتتو بیشتر کن!
‫بله!
‫عقبگرد
‫حمله، عقبگرد. حمله، عقبگرد.
‫حمله، عقبگرد.
‫اوخ!
‫خدایا!
‫خجالت نمیکشی روپرت؟
‫بهتون که گفتم این کارا فایده نداره.
‫خوب گوش کن، روپرت،
‫حتی یه ضربه هم کافیه.
‫همه‌ی تلاشتو بکن، که حداقل یه ضربه بزنی.
‫از الان به بعد، هر روز یه ساعت صبح‌ها،
‫و دوساعت بعد از ظهرها تمرین داری، فهمیدی؟
‫بله....
‫هی پدر؛ کی به منم یاد میدین؟
‫آره، درسته! ‫ تو هم امسال یه سال بالاتر میری.
‫منم می‌خوام شروع کنم و ‫ زودتر از همه‌شون بهتر شم.
‫زودتر به منم یاد بدید، پدر.
‫ناستاشا،
‫صبح بخیر!
‫ناستاشا، همون جا بمون!
‫ورنر!
‫هی ورنر بیا اینجا! بیا اینجا!
‫هی بیا اینجا! بیا اینجا!
‫من بعدا میام پیشتون.
‫هی.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر ناستاشا.
‫چیشده، ناستاشا؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫من باید...باهاتون ...خداحافظی کنم.
‫خداحافظی؟
‫چی؟
‫ما داریم به کشور پدربزرگم مهاجرت می‌کنیم....
‫تصمیم گرفتن که به روسیه برگردیم.
‫دارین از این جا میرین؟
‫میدونم که که دیگه نمی‌تونم برگردم.
‫دیگه نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم!
‫ناستاشا، کی میرین؟
‫هفته‌ی دیگه.
‫چی؟
‫انقدر یهویی؟
‫آره!
‫روسیه...
‫آلمانی ها هر کاری دلشون می‌خواست ‫ با اتریش کردن.
‫حتما روس ها دیگه نمی‌خوان اینجا بمونن.
‫بله...
‫دیگه نمیدونم کی می‌تونم ببینمش.
‫این آخر هفته، آخرین باریه که می‌تونم پیشش باشم.
‫اشکالی نداره اگه بیاد اینجا پدر، نه؟
‫آره.
‫پس اجازه میدی بهمون؟
‫روپرت تو هم بگو!
‫ها...اوم...
‫ولی من این آخر هفته خونه نیستم.
‫نمیشه حالا که تو نیستی هم دعوتش کنیم؟
‫پدر و مادر ناستاشا نگران نمیشن؟
‫اما، ناستاشا نزدیک ترین دوست منه...
‫شما چی میگید، مادام ماتیلدا؟
‫چطوره با پدر مادر ناستاشا مشورت کنیم؟
‫بهتر نیست بهشون زنگ بزنیم؟
‫واقعا، پدر؟
‫آره، بیا از اونا بپرسیم.
‫ممنونم، پدر!
‫خدارو شکر.
‫دوستت دارم، پدر.
‫اگه می‌نوشتم" ناستاشای عزیزم" بهتر نبود؟
‫روپرت!
‫اوه!
‫او...
‫حالت خوبه؟
‫هه هه...سلام، ناستاشا.
‫منتظر ما بودی نه؟
‫نه، تازه رسیدم.
‫هر چقدر هم آدم با دوستش وقت بگذرونه، ‫ بازم سیر نمیشه.
‫دیگه دلت نمی‌خواد خداحافظی کنی.
‫روپرت که دلش می‌خواد تا میشه دیرتر بره خونه.
‫چون که کلاسای خصوصی بابا منتظرشه.
‫هی، این چیزارو نگو!
‫وقتی بیای خونمون، می‌تونی روپرت ترسو رو هم ببینی.
‫هدویگ، نباید این حرفارو بزنی!
‫من به شما دوتا حسودیم میشه.
‫چون با همدیگه خواهر و برادرید، ‫ می‌تونید این طوری با هم حرف بزنید.
‫وقتی بری روسیه، ‫ خیلی تنها میشی چون تک فرزندی.
‫آره.
‫خیلی هیجان دارم فردا بشه.
‫آره!
‫هی نظرتون چیه یه مهمونی ‫خداحافظی برای ناستاشا بگیریم؟
‫آره، حتما!
‫ناستاشا!
‫ناستاشا، دوباره بدون من میری خونه؟ ‫ خیلی نامردین.
‫ولی تو داشتی تمرین فنسینگ می‌کردی.
‫بنظرم، آنتون هم باید به مهمونی خداحافظی ناستاشا بیاد.
‫می‌خواین برای ناستاشا مهمونی خداحافظی بگیرید؟
‫آره، نظرتون چیه آنتون رو هم دعوت کنیم؟
‫نمی‌تونه بیاد، تمرین داره، مگه نه؟
‫آنتونه بابا، اون که نیازی نداره نگران تمرین هاش باشه.
‫مگه نه؟
‫فکر کنم باید مودبانه پیشنهادشو رد کنی آنتون.
‫آنتون امسال میبره، نه؟
‫میبره؟
‫مسابقه‌ی فنسینگ مدرسه!
‫توی کلاس روپرت، یا یه پسره به اسم ویلهلمه،
‫یا آنتون، یکی از این دونفر میبره.
‫هرچند، امسال ویلهلم به خاطر ‫ آسیبی که دیده نمی‌تونه شرکت کنه.
‫همه‌ی بچه‌ها میگن آنتون میبره.
‫که اینطور.
‫آه!
‫امروز رو فرم نیستیا روپرت.
‫آره!
‫من می‌خوام برای ناستاشا یه مهونی خداحافظی بگیرم.
‫ولی بنظرت چه کارایی می‌تونیم براش انجام بدیم، بانو ماریا؟
‫چی؟
‫چیشده که هدویگ از بانو ماریا،
‫نظر میپرسه؟
‫اینطور نیست!
!اشتباه فهمیدی
‫برای مهمونی خداحافظی ‫ چه کارایی میشه انجام داد؟
‫بذار ببینم....
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫1، 2، 3!
‫هزاران هزار رویای شیرین رو،
‫زیر سایه‌ی درخت نمدار کنار دروازه‌ی روستا، مرور کردم!
‫هزارن هزار واژه از عشق رو روی تنه‌ش حک کردم،
‫اون درخت توی غم و شادی منو به سمت خودش میکشونه.
‫و شاخه هاش جوری تکون تکون میخوردن که انگار منو صدا میزدن،
‫بیا پیش من، دوست من.
‫اینجا، جایی هست که آرامشت رو پیدا می‌کنی.
‫خوش اومدی، ناستاشا!
‫بچه‌ها ازتون خیلی ممنونم!
‫غافلگیر شدی؟
‫آره.
‫خیلی خوب بودین، کی بهتون یاد داده بود؟
‫بانو ماریا!
‫بذار معرفیشون کنم.
‫ایشون بانو ماریا، معلم ما هستن.
‫از آشناییت خوشوقتم، ناستاشا.
‫از آشناییتون خوشوقتم بانو ماریا.
‫اسم من ناستاشا ایوانوانا هست.
‫هی، هدویگ،
‫روپرت با شما نبود؟
‫چی؟ هنوز نرسیده خونه؟
‫خب، نفر بعدی بکشه.
‫هورا! من نیستم!
‫منم نیستم!
‫منم نباشممم.
‫هورا، منم نیستم!
‫منم نیستم!
‫اوه نه!
‫چی؟ روپرته؟
‫شانسش یک در هزاره.
‫نگرانش نباش.
‫تنها کسی که می‌تونه آنتون رو ببره ویلهلمه.
‫اگه روپرت باشه، دیگه خیالت راحته نه؟
‫آره، زدی تو خال!
‫تموم شد!
‫ها؟
‫آره، اینطوری خوبه..
‫"ناستاشا، قول میدم که به روسیه بیام و برت گردونم،
‫پس منتظرم بمون."
‫خیله‌خب، تموم شد!
‫یوهووو!
‫واو!
‫چقدر خوشگله!
‫خیلی قشنگه!
‫آره!
‫ناستاشا یه دقیقه بده‌ش،
‫اینطوری می‌چرخونیش...
‫واو!
‫ممنونم، آنتون!
‫ازش حسابی مراقبت می‌کنم!
‫گمونم بهتره من اینجا بمونم.
‫آره.
‫این خیلی قشنگه، تو درستش کردی؟
‫اصلا شبیه شوالیه نشده، مگه نه؟
‫بنظر من که شبیه شوالیه‌ست.
‫مثلا قرار بود شبیه دن کیشوت بشه، ولی بیشتر شبیه منه،
‫چون از بین بچه‌های کلاستون،
‫تو به عنوان نماینده مسابقه‌ی فنسینگ مدرسه انتخاب شدی؟
‫من باید با آنتون مسابقه بدم!
‫حتی با وجود اینکه کاملا مشخصه آخرش میبازم.
‫پس، برای همین به دیدن ناستاشا نمیری؟
‫میگی برای همین؟
‫آره، برای یه همچین چیز بی اهمیتی.
‫گفتنش برای تو راحته، چون جای من نیستی!
‫شاید دیگه هیچوقت نتونی ناستاشا رو ببینی.
‫مشکلی با این قضیه نداری؟
‫من اصلا برای ناستاشا مهم نیستم.
‫مطمئنم اونم آنتون رو دوست داره.
‫تو خودت، از ناستاشا مهمتری پس، نه؟
‫چی؟
‫اون بچه قراره به یه کشور خیلی دور بره.
‫چون که نمی‌تونه راحت ارتباط برقرار کنه ‫ دوست پیدا کردن قطعا براش سخت میشه.
‫پس حتما تنها میمونه.
‫این آخرین باریه که می‌تونه،
‫پیش دوستای نزدیکش باشه و باهاشون وقت بگذرونه.
‫اگه فقط به احساسات ناستاشا فکر کنی،
‫قدرت تحمل احساس غمی که الان داری رو پیدا می‌کنی.
‫اگه واقعا به ناستاشا اهمیت میدی، باید بتونی!
‫بیا!
‫واو!
‫بیا!
‫اینجا!
‫یعنی وقتی دوباره همدیگه رو ببنیم چطوری شدیم؟
‫به نظر من تو ازدواج کردی،
‫بیا اینم واسه تو!
‫یه امتیاز بردم، یه امتیاز!
‫من آنتونو زدم، هورا!
‫ساکت باش!
‫ناستاشا، وقتی بری روسیه،
‫مطمئنم کلی بین پسرا محبوب میشی.
‫کلی واست نامه‌ی عاشقانه می‌نویسن، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫من از پسرایی که از این کارا می‌کنن خوشم نمیاد.
‫چـ چرا؟
‫چون باید بتونی احساساتی مثل عشق رو توی نگاه اول بفهمی.
‫من به نامه احتیاجی ندارم.
‫بریم یکم توی باغ قدم بزنیم؟
‫آره.
‫کم کم دارم از ماریا یاد میگیرم.
‫آره.
‫اوه.
‫پس اینجایین!
‫ماریا-سنیسی!
‫میشه به کسی نگی من اینجا بودم؟
‫آره، حتما.
‫من اومدم، بقیه کجان؟
‫چند دقیقه پیش که توی اتاق نشیمن بودن.
‫ها؟
‫اوه...
‫چی؟
‫آنتون.
‫روپرت، اون...
‫اوه.
‫درسته...
‫اوه!
‫من نشکستم.
‫روپرت، اون...
‫اون طور که فکر می‌کنین، نیست.
‫روپرت.
‫من نشکستم، اشتباه فهمیدین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫روپرت جعبه‌ی موزیکال رو شکست؟
‫نه، اون نمی‌تونه باشه، مگه نه؟
‫پس، کی بود؟
‫و بعدش، روپرت و آنتون با هم دعوا کردن،
!پس تصمیم بر این شد که باهم مسابقه‌ی فنسینگ بدن
‫قسمت بعدی:" راز جعبه‌ی موزیکال"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون