‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پدر!
‫ماریا-سنسی برمیگرده مگه نه؟
‫گفت کی برمیگرده؟
‫چیزی نگفت.
‫دیگه تب مارتینا قطع شد.
‫پس دیگه نیازی نیست نگران چیزی باشه، درسته؟
‫درسته!
‫پس چرا رفت خونه‌شون؟
‫باهاش دعوا کردین پدر؟
‫نه.
‫پس حتما به خاطره اینه که مادام ماتیلدا دعواش کرد.
‫خب، بانو کوچولو ماریا، لطفا بیاید غذاتونو بخورید.
‫چیزی...
‫چیزی نگفت که به من بگین؟
‫نه.
‫من چی؟
‫نه.
‫چه نامهربون.
‫ماریا.
‫خونه‌ی تو کجاست؟
‫خونه‌م؟ اینجاست خب!
‫خونه‌ی بانو ماریا صومعه‌ی نونبرگه.
‫بنظرم بانو ماریا یکم روحیه شونو از دست دادن،
‫برای همین به صومعه‌ی نونبرگ رفتن تا کمی استراحت کنند.
‫این ویلن مادرمه،
‫ولی به جای اون،
‫همه‌ش چهره‌ی ماریا-سنسی است که میاد تو ذهنم.
‫تکالیفتونو درست انجام میدین؟
‫اصلا اجازه نداری که درس مشقتو بیخیال بشیا.
‫چرا انقدر تنبل شدین؟
‫ماریا-سنسی کی برمیگردن؟
‫لطفا هرچه سریع تر اون زن رو فراموش کن.
‫اون دیگه برنمیگرده.
‫چرا؟ چرا برنمیگرده؟
‫راست میگه.
‫چون خودش فهمید که چقدر روشش اشتباهه.
‫چرا اشتباه؟
‫مارتینا نزدیک به خاطر کارای اون ذات الریه بگیره.
‫ولی نگرفت، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی هیچ اشکالی نداره یه بچه رو ببری بیرون،
‫بعدم متوجه افتادنش توی رودخونه نشی؟
‫متوجه شد، درست همون موقع که افتاد.
‫ماریا-سنسی دوید و نجاتش داد، ‫ اینطوری پرید توی رودخونه و نجاتش داد.
‫بازم اینکه بعد از افتادن بچه بفهمی دیره،
‫بدتر از اون اینکه بخاطر آهنگ خوندن نفهمی چیشده؟
‫چه بی نزاکتی‌ای!
‫آهنگ خوندن ما دلیل داشت.
‫دلیل؟ پس این دلیل رو به ما هم بگو بدونیم!
‫ما...
‫نه، رازه، یادت رفته؟
‫خیله خب،
‫تا فردا مادام ماتیلدا نباید از چیزی خبر دار بشه، خب؟
‫بله!
‫خب چیشد؟ نمی‌تونی بگی؟
‫معلومه که دلیلتون هم منطقی نیست.
‫هی!
‫این چه کاریه؟ چه بی ادب! ‫ همون جا وایسا!
‫ماریا!
‫همون ...جا وایسا.
‫تماس بگیری؟
‫مخوام با ماریا-سنسی حرف بزنم.
‫ماریا، امکان تماس با صومعه ها وجود نداره.
وجود نداره؟
‫ببین، صومعه‌ی بانو ماریا...
‫صومعه‌ایه که سعی داره به سنت ها پایبند بمونه.
‫پس چرا ماریا -سنسی انقدر یهویی
‫بدون اینکه به من چیزی بگه، رفت.
‫من مطمئنم که زودی برمیگرده،
‫پس سعی کن یکمی بیشتر صبر کنی.
‫واقعا؟
‫حتما برمیگرده، مگه نه پدر؟
‫ها؟
‫آره.
‫جناب ترپ، من...
‫مثل این که زیادی بهتون اعتماد کردم، بانو ماریا.
‫جناب ترپ.
‫همم؟
‫حالا که دیگه نیازی نیست نگران مارتینا باشم،
‫بنظرم بهتر که من به صومعه برگردم.
‫می‌خواین برگردی؟
‫بانو ماریا، من دیروز اون حرف رو در لحظه ‫ از روی عصبانیت گفتم.
‫میشه فراموشش کنید؟
‫خیلی طبیعیه که توی اون شرایط ‫ عصبانی بشید.
‫من فقط ظرفیت همچین موقعیتی رو نداشتم.
‫ارباب.
‫کیکی که سفارش دادین، آماده‌ست.
‫کیک؟
‫اوه آره.
‫این رنگا باید شسته شن.
‫او....خدایا!
‫چطوری رفتار این ‌بچه‌ها اینقدر بد شده؟
‫باید هرچه سریعتر همون روش ‫ قبلی تحصیلشونو پیش بگیریم،
‫و یه معلم جدیدم باید بیاریم.
‫مارتینا افتاد توی رودخونه،
‫واسه همینم ماریا-سنسی رفت خونه شون.
‫آره.
‫ماریا-سنسی گفت اینو واست پیدا کرد و دوختش.
‫آره.
‫یوهانا.
‫ببین...
‫آره، آره.
‫آره.
‫بریم!
‫آره!
‫منم میام.
‫ولی تو هنوز مریضی.
‫من که دیگه تب ندارم.
‫اونجا خیلی دوره؛ بهتره خونه بمونی!
‫نه!
‫اگه خودتو خسته کنی،
‫دوباره تبت بالا میره...
‫حالت خیلی بد میشه.
‫اشکالی نداره حالم بد شه.
‫مارتینا.
‫نه.
‫نه، منم میام!
‫اگه تبت بره بالا ماریا-سنسی نگرانت میشه.
‫پس این به جای من میاد.
‫باشه، اینو به جای تو می‌بریم.
‫باشه.
‫نیکولا، بچه‌ی خوبی باش، باشه؟
‫بیا.
‫هی، شما دوتا کجا میرید؟
‫فـ فقط میریم قدم بزنیم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کسی اونجا نیست؟
‫آره، همه چی آرومه.
‫سفر خوبی داشته باشید.
‫بابا کجا داره میره؟
‫یوهانا.
‫اوه، ببخشید.
‫خب، یوهانا...
‫آره!
‫آه، قلبم تند میزنه.
‫بدو بریم!
‫ها؟
هاا
‫همین جاست.
‫ماریا-سنسی!
‫یوهانا، دیگه تقریبا رسیدیم.
‫آره.
‫باید از اینجا رد شیم؟
‫مثل این که...
‫یوهانا.
هوم؟
‫چی کار کنیم؟
‫ماریا.
ترسیدی؟
‫آره.
‫بیا.
‫خیلی ترسیدم.
‫اوه.
‫بیا بریم خونه، ماریا.
‫نه، ما اومدیم ماریا-سنسی رو ببینیم.
‫بدو بریم، یوهانا.
‫باـ باشه.
‫مـ ماریا، اونارو ببین...
هاا
‫هی، وایسا!
‫سلام، کسی اینجا هست؟
‫سلام؟
‫لطفا بذارید ما ماریا-سنسی رو ببینیم.
‫ماریا-سنسی خیلی غافلگیر میشه، نه؟
‫آره.
‫با کی کار دارین؟
‫ماریا-سنسی...
‫اومم...یعنی ما اومدیم تا بانو ماریا رو ببینیم.
‫نمیشه ببینینش.
‫ها؟
‫چرا؟
‫چون این جا یه صومعه‌ست.
‫وقتی کسی به اینجا میاد، ‫ دیگه نمی‌تونه به راحتی با آدمهای بیرون در ارتباط باشه.
‫اگه پیامی دارین که می‌خواین بهش بدین،
‫بگید تا بهش خبر بدم.
‫لطفا....برگرد...خونه...
‫فهمیدم! ‫ حتما بهش میگم.
‫بیا بریم، ماریا.
‫شما ها...
‫تنهایی اومدین اینجا؟
‫لطفا زودتر برگردین خونه.
‫-خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫پدر!
‫"با عرض احترام به بردارم ورنر
‫لطفا منو ببخش که بدون این که بهت بگم، ازت پول قرض گرفتم.
‫ما برای دیدن ماریا-سنسی به صومعه‌ی نونبرگ میریم.
‫چون که بدون اجازه‌ی پدر و مادام ماتیلدا دارم این کار رو می‌کنم،
‫هیچ پولی برای اتوبوس ندارم."
‫پس یعنی رفتن؟
‫یعنی تونستن به سلامت به اونجا برسن؟
‫چطور تونستن انقدر بی احتیاط باشن و تا اونجا برن.
‫ای بابا، منم می‌خواستم باشون برم.
‫اوه، پدر اومد!
‫خب، بانو ماریا گفت برمیگرده؟
‫تونستی بانو ماریا رو ببینی؟
‫بهمون گفتن طبق قوانین، اجازه‌ی دیدنش رو نداریم.
‫قوانین کجا؟ صومعه؟
‫خدایا، این همهمه برای چیه؟
‫ماریا و یوهانا
‫بدون اجازه‌ی ما به شهر رفته بودن،
‫تا بانو ماریا رو ببینن.
‫امکان نداره!
‫به صومعه‌ی نونبرگ رفتن؟
‫آره.
‫فقط خودشون؟ دوتایی؟
‫آره.
‫اوه...
‫من بهشون گفتم که دیگه هیچوقت همچین کاری نکنند.
‫وقتی به این فکر می‌کنم که ممکن بود مارتینا زندگیشو از دست بده.
‫تمام اعتماد بنفسمو از دست میدم.
‫چطور تونستم انقدر بزدل باشم و به این جا فرار کنم؟
‫بانوی روحانی برای این رفتارحقیرانه‌م کلی دعوام کردن.
‫ولی واقعا دیگه هیچ جرئتی برام نمونده.
‫لطفا بهم قدرت بده.
‫نمیدونم از پسش بر بیام یا نه، ...ولی اگه بخوام همیشه اینطوری فرار کنم
‫هیچوقت نمی‌تونم کاری انجام بدم.
‫لطفا بهم قدرت اینو بده تا با شرایط رو به رو شم.
‫قدرت بده تا....
‫ماریا.
‫اوه!
‫این هم از این، ماتیلدا-ساما!
‫بارونس: پسوند به معنی اشراف‌زاده که برای خانوم‌ها استفاده میشه.
‫تولدتون مبارک، بارونس ماتیلدا.
‫تولدتون مبارک، مادام ماتیلدا!
‫ممنونم، از همه‌تون ممنونم.
‫من یه دسته گل به عنوان هدیه براتون توی اتاقتون گذاشتم،
‫خب، هدیه‌ی شماها چیه؟
‫زو باش روپرت، حرف بزن.
‫آره.
‫خب، قضیه اینه که ما تصمیم داشتیم ‫ یه آهنگ برای تولدشون بخونیم.
‫یه آهنگ؟
‫اوه، چقدر عالی. ‫ خب پس زود باشید بخونین!
‫خب نمی‌تونیم خب بخونیم، ‫ چون ماریا سنسی الان اینجا نیست.
‫آره.
‫ولی خب براش کلی تمرین نکردین؟
‫آره، کردیم.
‫کنار رودخونه تمرین کردیم،
‫تا مادام ماتیلدا صدامونو نشونه.
‫آره، اونجا تمرین کردیم.
‫می‌خواستیم شمارو سورپرایز کنیم.
‫خب پس، باید طبق برنامه پیش برید ‫ و سورپرایزشون کنید!
‫بهاره و ما داریم توی دشت آواز می‌خونیم،
‫و صدای ما بین کوهای تیرول منعکس میشه.
‫هولدریا...
‫اینطوری نباید بخونین که!
‫باید خیلی واضح تر بخونینش.
‫ماریا-سنسی!
‫به خونه خوش اومدین، بانو ماریا!
‫ماریا-سنسی!
‫من خودم می‌دونستم که برمیگردن!
‫آره جون عمت!
‫حالت دیگه خوبه؟
‫چون نیکولا اومد دنبالت برگشتی؟
‫درسته.
‫یه لحظه صبر کنید، باشه؟
‫کاپیتان ترپ، به محل انجام وظیفه برگشتم.
‫به خونه خوش اومدین، بانو ماریا.
‫تولدتون مبارک، مادام ماتیلدا!
‫اوه...
‫ممنونم، ماریا-سان.
‫و حالا از بهترین هدیه‌ی این بعد از ظهر رونمایی می‌کنم.
‫بهاره و ما داریم توی دشت آواز می‌خونیم،
‫و صدای ما بین کوهای تیرول منعکس میشه.
‫هولدریا...
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫اردکا آوای خیلی قشنگی می‌خونن.
‫راه میرن و آهنگ کوآک کوآک می‌خونن.
‫هولدریا....
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا
‫کوآک! کوآک!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از این که ورنر با شلوار پاره به خونه برگشت،
‫مادام ماتیلدا خیلی باهاش دعوا کرد و گفت،
‫یه اشراف‌زاده نباید این طور رفتار کنه.
‫بابت همینم اون از خونه بیرون زد و به سمت جنگل رفت.
‫اونجا بود که یه بچه آهوی زخمی !رو پیدا کرد و نتونست بی تفاوت باشه
‫قسمت بعدی:" بچه آهوی زخمی"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون