‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریا-سان، یه چیزی بگین!
‫ماریا-سان!
‫مادام ماتیلدا.
‫ها؟
‫دیشب، ورنر شام نخورد، درسته؟
‫گفت دلش درد می‌کنه.
‫آره، نخورد.
‫پس...
‫این که گفت دلش درد می‌کنه هم دروغ بود، نه؟
‫بله.
‫دروغ بود؟
‫اونقدرا هم چیز مهمی نیست.
‫چی؟
‫دیشب ورنر نتونست مثل همیشه غذا بخوره.
‫فکر می‌کنین چرا؟
‫چرا؟
‫فقط بخاطر این بود که اون آهو رو نجات داده بود، درسته؟
‫بله.
‫اون بچه‌ی ...
‫من دارم انقدر زحمت میکشم که ورنر رو
‫مثل یه اشرافزاده ی درست تربیت کنم.
‫وقتی تو انقدر بی اهمیتی کار من خیلی سخت تر میشه!
‫ماریا-سان، چرا همش از دستورای من سر پیچی می‌کنی و
‫مخفیانه و بدون مشورت من یه کارایی می‌کنی؟
‫متاسفم.
‫یعنی...
‫من می‌خواستم دوست ورنر باشم ‫ و با جفتمون دعوا کنین.
‫با جفتتون دعوا کنیم؟
‫هوم، چه احساساتی!
‫شاید یه معلم باشی، ولی هنوز جوونی.
‫درسته....
‫به هر حال، هوا امروز خیلی خوبه.
‫بنظرت بد نمیشه اگه یه امروز،
‫بی خیال درس و کتاب نشی، بانو ماریا؟
‫درس و کتاب؟
‫همیشه پیش نمیاد که یه حیوون وحشی بیاد پیشمون.
‫همش نمیشه که ورنر کیف آهورو ببره،
‫پس لطفا به دانش آموزاتون خوب درموردش یاد بدین.
‫خودمم قصد داشتم همین کار رو بکنم.
‫ازتون خیلی ممنوم، جناب ترپ.
‫مادام ماتیلدا،
‫منم دارم میرم سمت کوهستان،
‫بهتره که تا قبل از رسیدن زمستون جنگلارو ببینم.
نسبت به دخترای جوون قلب مهربونی داریی، درست نمیگم؟
‫هانس، ماشین رو آماده کن!
‫جلوتو نگاه کن!
‫متاسفم.
‫بچه‌ی کی بود؟
‫بچه‌ی جناب ترپ!
‫چی؟ پسر یه اشراف زاده بود؟
‫بدو بریم!
‫آه، ترسیدم.
‫غلغلک می‌کنه!
‫هی، منو هم.
‫نورو : آهوی ژاپنی ماده.
‫نورو....این یه نوروئه.
‫نورو؟
‫نورو؟ اسم عجیبی داره، نه؟
‫هی! نورو داره راه میره!
‫مثل اینکه دو سه روز دیگه
‫حالش خوب میشه و می‌تونه به کوهستان برگرده.
‫آره!
‫منظورت چیه؟
‫گفتی یه راز بینمون میمونه.
‫برید کنار!
‫این آهوی منه!
‫ببین، ورنر....
‫نگفتی یه راز بینمون نگهش میداری؟
‫لطفا گوش بده.
‫ساکت شو!
‫همه تون برید بیرون!
‫ورنر، تمومش کن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫برید بیرون!
‫اینجا چه خبره؟
‫مادام ماتیلدا!
‫مراقب باشین!
‫ماریا-سان!
‫متاسفم، مادام ماتیلدا.
‫تو یه دروغگویی!
‫دروغگو، بانو ماریا یه دروغگوئه!
‫ساکت!
‫ماریا-سان، داره بهت میگه دروغگو.
‫هنوزم می‌خوای دوستش باشی ‫ و باهات دعوا بشه؟
‫ولی مثل اینکه در مورد ورنر جواب نمیده.
‫من فکر می‌کنم ورنر فقط اشتباه برداشت کرده.
‫ورنر، لطفا گوش کن ببین چی میگم.
‫خدایا، چقدر سرکش شده!
‫ماریا-سان، این نتیجه‌ی کارای توئه!
‫ورنر سرکش نیست!
‫اون قبلا از این رفتارا نداشت!
‫اون بچه‌ی بدی نیست!
‫نبوده و الانم نیست!
‫ورنر!
‫لطفا درو باز کن ورنر!
‫ورنر!
‫درو بازکن، ورنر!
‫ورنر!
‫ورنر، بیا بیرون!
‫وقت ناهاره.
‫من چندین بار زنگوله به صدا درآوردم،
‫ولی وقتی همه‌تون بیرونید، طبیعیه که صداشو نشنوین.
‫متاسفم.
‫زود به اتاق غذا خوری برید!
‫بله.
‫ورنر، وقت ناهاره!
‫ورنر!
‫ورنر امروز هم از ناهار محرومه!
‫امکان نداره!
‫من نمیگم کمک به حیوونا کار بدیه،
‫ولی این تنبیه مخفی کاریه.
‫وقتی که دیروز بابت شلوارکش دعواش کردین،
‫صحبت کردن در این مورد واسش سخت بود.
‫چرا شما دوتا هنوز اینجایین؟
‫بـ بله.
‫بریم، ماریا-سنسی.
‫بـ باشه.
‫ورنر!
‫تا وقتی که معذرت خواهی نکردی، حق نداری از اونحا بیرون بیای.
‫بیرون نمیام!
‫اوه خدایا...
‫فکر کرده کیه...
‫پس بهتره از اون جا بیرون نیای، فهمیدی؟
‫در مورد کارایی که کردی، خوب فکر کن و
‫آروم شو تا بعد اجازه بدم بیای بیرون!
‫ها؟
‫تا وقتی که ورنر بابت کاری که کرده عذر خواهی نکنه،
‫هیچ کدومتون حق ندارید نزدیکش بشید!
‫همه برن بهتره!
‫من تورو پیش خودم دارم.
چیزیم نمیشه، نه؟
‫باشه، باشه.
‫ها؟
‫آهوی نورو...
‫پس تو آهوی نوروئی؟
‫" گونه‌ای که در آسیا و اروپا یافت می‌شود،
‫نوع ماده با خانواده‌ی خود در .جنگل های آفتابی زندگی می‌کند
‫ماده‌ها و خانواده‌هاشون؟
‫مامانت حتما دنبالت میگرده....
‫ممنونم، میمی-سان.
‫عذر خواهی کردی، ورنر؟
‫اگه نتونی عذر خواهی کنی، هیچوقت نمی‌تونی یه ...
‫مرد واقعی از خانواده‌ی اشرافی بشی.
‫من مناسب این که از یه خانواده‌ی اشرافی باشم نیستم.
‫دقیقا همین خوب نیست.
‫اول از همه باید حواست باشه که ...تو جز یه خانواده‌ی اشرافی هستی
‫اگه خوب نیست، پس من...
!ورنر
‫او، او، او، ....
‫ورنر!
‫ورنر، بیا اینجا!
‫اوه، بانو ماریا!
‫زود باش!
‫ورنر!
‫زود باش!
‫اون بچه زیادی سریع میدوئه.
‫خیلی گرسنه بودی، نه؟
‫ببخشید که بهت گفتم دروغگو.
‫می‌دونستم که درک می‌کنی.
‫ولی می‌دونی....
‫می‌خواستم که این رازم باشه.
‫پدره.
‫ا-اوممم....
‫به خونه خوش اومدین، پدر.
‫اوهوم.
‫به خونه خوش اومدین، جناب ترپ!
‫بله برگشتم.
‫نگفته بودین به کوهستان میرین؟
‫بله، ولی....
‫اوه!
‫این چیه؟
‫یهویی پرید جلومون.
‫اوه خدایا!
‫یه آهوئه.
‫متاسفانه، من بهش زدم!
‫زدم روی ترمز، ولی دیگه خیلی دیر بود.
‫پایین اومدن از کوه خیلی سخته.
‫بابت همینم کاری از ما ساخته نبود.
‫حتی از کاپیتان.
‫مرده؟
!آره
‫ماده‌ست؟
‫خیلی جوونه.
‫چون توی کوهستان به دنیا اومده،
‫من گفتم بهتره که همونجا خاکش کنیم،
‫ولی کاپیتان گفتن بچه‌ها ناراحت !میشن اگه همونجا رهاش کنیم
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این آهو حتما مادر اونه.
‫داشته دنبالش میگشته چون اونجا نبوده.
‫نمیشه که...
‫از این جا تا کوهستان خیلی راهه.
‫قوه‌ی بویایی حیوونا خیلی قویه
‫مطمئنم که یه چیزی رو حس کرده!
‫واقعا اینطور فکر می‌کنی؟
‫پس، واقعا آهوها دماغشون قویه؟
‫ورنر؟
‫بله.
‫حالا می‌خوای با این آهو چیکار کنی؟
‫می‌خوام توی خونه پیش خودم نگهش دارم، می‌تونم دیگه؟
‫فکر نکنم آدما بتونن حیوونای وحشی رو کنار خودشون نگه دارن.
‫چی؟
‫درسته، باید اونو به کوهستان برگردونیم.
‫درست میگم؟
‫بله.
‫وقتی زخمش خوب شد، نظرت چیه بریم کوهستان و رهاش کنیم؟
‫من برش نمیگردونم، توی کوهستان ولش نمی‌کنم!
‫اون خیلی تنهاست، من ازش مراقبت می‌کنم.
‫ورنر، اگه به کوهستان ببریش، ‫ اونجا دوستاشو پیدا می‌کنه.
‫دیگه تنها نمی‌مونه.
‫اون تنهاست و نمی‌تونه دووم بیاره.
‫آهو ها به اینجا تعلق ندارن.
‫اگه به آدم ها عادت کنه،
‫اون وقته که دیگه نمی‌تونه زنده بمونه.
‫ورنر.
‫ولی من ازش مراقبت می‌کنم!
‫هیچ راهی وجود نداره که تو بتونی ازش مراقبت کنی!
‫حیوونای وحشی حیوون خونگی نیستن!
‫این آهو مال منه.
‫مال منه!
‫ورنر.
‫..بله؟
‫جناب ترپ.
‫آروم باش و خوب فکر کن.
‫ورنر!
‫کراواتت رو ببین.
‫آه.
‫چرا اینطوری بستیش؟
‫فقط تویی که لباست نا‌مرتبه!
‫مادام ماتیلدا، آخه...
‫این قضیه ربطی به تو نداره.
‫بله....
‫اشکالی نداره، پس من نمیام کلیسا.
‫ورنر، معنی این حرفا چیه؟
‫من شبیه بچه‌ی یه اشراف زاده نیستم ، مگه نه؟
‫پس اگه با من برید، خجالت زده میشید، نه؟
‫پس من نمیام.
‫و ورنر.
‫بانو ماریا.
‫بله؟
‫من میرم،لطفا مراقب بقیه‌ی بچه‌ها باشید.
‫بله.
‫مادام ماتیلدا، لطفا شما هم قبل از من برید.
‫اومم...
‫هر کاری دلت میخواد بکن!
‫خب بچه‌ها، بریم.
‫تو خیلی خوش شانسی که کسی ازت ایراد نمی‌گیره.
‫تو آزادی.
‫ورنر.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫تو از آداب اشرافی بدت میاد نه؟
‫بین خودمون باشه.
‫منم بدم میاد.
‫چی؟
‫ولی شما بخاطر کارهایی که توی جنگ کردین،
‫جایگاه بارون افتخاری رو گرفتین، مگه نه؟
‫بله، و بهش هم افتخار می‌کنم، ولی...
‫جامعه‌ی اشرافی خیلی خشکه.
‫پس، نمی‌خواد نگران چیزی باشی، باشه؟
‫باشه.
‫تو جز این خانواده‌ای، همه ماها خانواده‌ایم.
‫اوهوم.
‫گفتی اون آهوی مرده،
‫ممکنه مادر این باشه؟
‫چون مادر خودت مرده اینو گفتی؟
‫بخاطر این بود، نه؟
‫اوه....پدر...
‫وقتی که مادر فوت کرد، تو تنها موندی
‫و حس کردی از خانواده جدا افتادی،
‫و بعدش مجبور شدی یه زندگی !خاص و جدا از بقیه رو زندگی کنی
‫درست میگم؟
‫چاره‌ای برای مرگایی که
!بابت تصادف و بیماری‌ان، وجود نداره
‫بله.
‫تا کی اون بره آهو
‫تو رو دوست خودش میدونه؟
‫برای این بره آهو، تو از دنیای کاملا متفاوتی هستی.
‫فهمیدم پدر.
‫دوستای نورو اونجان.
‫فکر می‌کنی خونواده‌شن؟
‫آره مطمئنم، خواهر و برادر هاش اینجان.
‫بنظر من اونایی که باهاشون زندگی می‌کنی، خانواده‌تن.
‫درسته! همه منتظر این بره آهوان.
‫آره.
‫هی، نگاه کن!
‫همه منتظرتن.
‫خب، دیگه برو!
‫زود باش، برو!
‫و دیگه هم گم نشو!
‫خداحافظ! خداحافظ!
‫خداحافظ!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه بار دیگه ایوونو-هیمه به اینجا میان،
‫ولی این دفعه پدرشون هم میان.
!با این خبر تو کل عمارت غوغا به پا شد
‫یعنی بارون و ایوونو-هیمه این دفعه نامزد می‌کنن؟
‫قسمت بعدی:" هدیه‌ی ایوونو-هیمه"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون