‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریا-سنسی!
‫ایوونو! بانو ماریا!
‫ایوونو! ایوونو!
‫گئورگ، من...
‫ایوونو، حالت خوبه؟
‫ها؟ آره...
‫مثل اینکه فقط پام یکم آسیب دیده.
‫بانو ماریا.
‫ماریا-سنسی.
‫بانو ماریا.
‫ماریا-سنسی.
‫اوه نو!
!تو دردسر افتادیم
‫بانو ماریا!
‫قربان!
‫مثل اینکه آسیب دیده.
‫ها؟
‫بیاید به اتاق غذاخوری ببریمش!
‫بله قربان!
‫با بیمارستان تماس میگیرم!
‫آره، خوبه!
‫حالشون خوب میشه، بانوی کوچک.
‫چیشده؟
‫اوه، صبر کنید!
‫اوه!
‫دلیل این همه سروصدا چیه؟
‫چه اتفاقی افتاده، ایوونو-ساما؟
‫بانو ماریا!
‫ای وای، ایوونو-ساما!
‫حالتون خوبه، ایوونو-ساما؟
‫ماریا-سنسی!
‫بانو ماریا.
‫ماریا-سنسی.
‫من...
‫اوه، نه، سرتو تکون نده.
‫اوم، حال ایوونو-ساما چطوره؟
‫تو اونی هستی که بیشتر آسیب دیده.
‫شنیدم آسیب دیدین، بانو ماریا!
‫حالت خوبه، ایوونو؟
‫بله.
‫خب، مواظب قدمهات باش.
‫منم باهاتون میام.
‫زودی برمیگردم، منتظرم بمون، باشه؟
‫اگه همه‌مون به بیمارستان بریم، مزاحم بقیه‌ی بیمارا میشیم.
‫آه، آی، آی آی!
‫خیلی غیرمنتظره بود، نه ماتیلدا-ساما؟
‫به لطف ماریا-سان، یه بار دیگه مهمونی ایوونو-ساما خراب شد.
‫ماتیلدا-ساما.
‫میفهمم میفهمم، حستون رو خیلی خوب میفهمم...
‫خیلی حیف شد که یه همچون شام
‫فوق العاده‌ای به هدر بره!
‫بله بای توی بیمارستان بمونن.
‫بله، هردو شون.
‫پای ایوونو فقط پیچ خورده، نیازی به نگرانی نیست.
‫ولی گفت که توی بیمارستان میمونه.
‫بله براش اتاق جدا گرفتیم.
‫خداحافظ!
‫فکر کنم بهتر بود از اول زنگ نمیزدم.
‫مثل اینکه فقط مادام ماتیلدا رو نگران کردم.
‫ولی همه نگران شدن، مگه نه؟
‫میدونی که دو نفر آسیب دیدن!
‫چطور می‌تونی یه طوری رفتار کنی انگار که داره بهت خوش میگذره؟
‫چون خوشحالم.
‫مهمونی شام ایوونو-ساما بهم خورد.
‫عجب بچه ای هستی!
‫سر بانو ماریا دوتا بخیه خورده.
‫بخیه؟
‫بخیه با نخ؟
‫آره، دوتا بخیه، مثل گلدوزی.
‫اوه خدایا!
‫ماریا-سنسی!
‫چون اگه به خونه بیاد نمی‌تونه استراحت کنه، ‫ پدر گفت بستری شه.
‫کی می‌تونیم ماریا-سنسی رو ببینیم؟
‫فکر کنم به همین زودی از بیمارستان مرخص بشه.
‫من دلم می‌خواد برم ملاقاتش!
‫آره، منم می‌خوام برم!
‫بیاید یه هدیه آماده کنیم و به دیدنش بریم!
‫آره، خیلی خوب میشه چون !که محیط بیمارستان خیلی خسته کننده‌ست
‫آره، حق با توئه.
‫پس، بیاید یه مسابقه بذاریم و ببینیم
‫کی می‌تونه چیزی رو برای بانو ماریا ببره که بیشتر خوشحالش کنه؟
‫آره!
‫آیا واقعا ازدواج من و ایوونو،
‫بهترین کار برای بچه‌هاست؟
‫بهترینه یا نه؟
‫چیزی که من میدونم اینه که ‫ این تنها راهه.
‫امیدوارم حالا که آسیب دیده،
‫احساسش بهت عوض نشده باشه.
‫بچه‌ها همه جمع شدن!
‫باشه!
‫هدویگ!
‫طبقه‌ی بالاست!
‫نه، اتاق بانو ماریا از این طرفه!
‫اول به دیدن ایوونو-ساما میریم.
‫ولی ما برای دیدن ماریا-سنسی اومدیم.
‫چی داری میگی؟
‫شماها همه برای دیدن ایوونو-ساما اومدین.
‫ماریا بعد از ایشونه.
‫اینطور نیست!
‫هدویگ!
‫حرف گوش کن!
‫آره، ایوونو-ساما برای ماها هدیه خرید،
‫پس بی ادبیه که به دیدنشون نریم.
‫من گول هدیه‌هاشو نمی‌خورم.
‫اگه به اینطوری رفتار کردن ادامه بدی،
‫اجازه نمیدم به دیدن ماریا-سان برید.
‫هر کاری بگید، می‌کنیم!
‫آه، حس می‌کنم زنده شدم!
‫چقدر حس خوبی داره که بتونی لباسای خودتو بپوشی!
‫پارچه‌ی لباسای بیمارستان خیلی زبره!
‫دیشب حس می‌کردم پوستمو داره زخم می‌کنه.
‫بخاطر اینه که شما همیشه لباس ابریشمی می‌پوشید. ‫ ببخشید که باعث شدیم اینقدر اذیت بشین.
‫حالت چطوره، ایوونو؟
‫اوم...
‫هنوز وقتی وزنمو روش میندازم یکم درد میگیره.
‫اوه، خدایا چقدر بد!
‫شما دوتا، یه چیزی بگین!
‫چیزی که فرمودین رو آوردیم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چطوره؟
‫خوبه گمونم.
‫خب، پس...
‫گئورگ.
‫همم؟
‫من فعلا پولی ندارم.
!آه
‫ممنونم.
‫اینا از طرف کیه؟
‫من سفارششون دادم؟
‫چون اتاق خیلی کسل کننده بود.
‫صحیح..
‫نظرتون در مورد اون یکی چیه؟
‫ها؟
‫بچه‌ها،
‫اون گل رو بردارین و زودی به دیدن بانو ماریا برید.
‫چی؟
‫ها؟
‫اینجا بودن اذیتتون می‌کنه، مگه نه؟
‫ایوونو-ساما، چرا همچین چیزی میگید؟
‫روی صورتشون نوشته.
‫مجبور نیستین تحمل کنید، زود باشید برید.
‫پدر؟
‫خب، هر کاری ایشون میگن بکنین.
‫ممنونیم، ایوونو-اوباساما!
‫ممنونم!
‫لطفا زود خوب شید.
‫ایوونو-اوباساما،
‫من کاملا مخالف ازدواج شما با پدرمم.
‫هدویگ!
‫همون جا وایسا!
‫ایوونو-اوباساما،
‫ممنونم!
‫بچه‌های صادقی هستن، مگه نه؟
‫ایوونو.
‫این واقعا تخته؟
‫آره، تخته!
‫اوه، همه‌تون برای دیدن من اومدید؟
‫ماریا-سنسی!
‫اشکالی نداره که استراحت نمی‌کنین؟
‫یه لحظه صبر کنید!
‫یک، دو، و سه....!
‫ها؟
‫ها؟ همه‌مون یه چیز آوردیم؟
‫قضیه چیه؟
‫ما یه مسابقه گذاشتیم که ببینیم،
‫کی می‌تونه چیزی برات بیاره که بیشتر خوشحالت کنه.
‫منو خوشحال کنه؟
‫درسته، گفتیم اینجا حتما حوصلت سر رفته.
‫ولی همه‌مون یه چیز آوردیم.
‫ممنونم.
‫ولی این دیگه چیه؟ ‫ این دیگه چه طور توپیه؟
‫این که توپ نیست!
‫این چیزیه که مادر برای هر کدوممون یه دونه ساخت.
‫مادرتون اینارو ساخته؟
‫ماریا-سنسی!
‫ها؟
‫بچه‌ها!!!!
‫فکر کنم، ایده‌ی خوبی نبود که بخوام جای مادر بچه‌هات بشم.
‫مادر بودن، یعنی اینکه کاملا مستقل باشی.
‫برای همه همین طوره.
‫اگه من مادرشون بشم، بچه‌ها حتما باهام مخالفت می‌کنن.
‫خودتم خیلی وقت نیست که مادرتو از دست دادی، نه؟
‫پدرم با این قضیه که من باتو ازدواج کنم مشکلی نداره.
‫ولی، آخرش باز هم، همسر دوم بودن !یعنی جایگاه دوم رو توی زندگیت دارم
‫پس، به نظرم ازم بر نمیاد که مادر بچه‌هات بشم.
‫من فقط دلم می‌خواد با تو ازدواج کنم.
‫بچه‌هارو بسپر به ماریا-سان.
!و با من به وین بیا
‫برای اینکه نامزدی رو پیش کنت برگزار کنیم؟
‫تو هم می‌خوای با من ازدواج کنی، نه ؟
‫الان خیلی زوده!
‫پس کی آماده میشی؟
‫حداقل، دو یا سه سال دیگه!
‫اوه خدا!
‫مثل اینکه جدی دلت می‌خواد من یه اوباساما بشم، نه؟
!اوباساما: خانوم مسن
‫من باید برم، بچه‌ها برگشتن.
‫زیادی ذوق زده نشو!
‫خودت متوجه نیستی داری مشکل ایجاد می‌کنی؟
‫مشکل ایجاد می‌کنم؟
‫داری سعی می‌کنی بچه هارو تشویق کنی تا
‫زیاد نتونن با ایوونو-ساما صمیمی شن، درست نمیگم؟
‫اصلا اینطور نیست.
‫فقط چون بچه‌ها بهت یه ذره !علاقه‌مند شدن، خیلی به خودت غره شدی
‫من همچین قصدی نداشتـــ...
‫ازت می‌خوام که فاصله‌تو با بچه‌ها حفظ کنی!
‫فاصله‌مو؟
‫به عنوان یه بزرگسال، ازت می‌خوام که خوب به این قضیه فکر کنی.
‫مثلا عجیب نیست که مسئولیت آسیب دیدن ایوونو-هیمه رو به عهده بگیری و
‫از کارت استعفا بدی!
‫اگه اینکارو بکنیم، دیگه کسی لیز نمی‌خوره.
‫وقتی کفشی بپوشی که پاشنه‌هاش !اونقدر باریکه، معلومه که میفتی
‫الان اینو میگین!
‫ولی وقتی خودتون هم بزرگ شدین، از این کفشا نمی‌پوشین؟
‫معلومه که نمی‌پوشم!
‫اگه ماریا-سنسی اونجا نبودن،
‫حتما خیلی بدتر میشد.
‫منم دلم می‌خواست افتادن ماریا-سنسی رو ببینم.
‫اشتباه می‌کنی، ایوونو-اوباساما بود که افتاد.
‫مگه ماریا-سنسی نیفتاد؟
‫بخاطر این افتاد که ایوونو-اوباساما افتاد.
‫ماریا-سنسی هم سعی داشت جلوی افتادنشو بگیره.
‫پس یعنی اونم هل داده شد.
‫هل داده شد؟
‫هل داده شد!
‫خودت متوجه نیستی داری مشکل ایجاد می‌کنی؟
‫ازت می‌خوام که فاصله تو با بچه‌ها حفظ کنی!
‫مثلا عجیب نیست که
‫مسئولیت آسیب دیدن ایوونو-هیمه رو به عهده بگیری
‫و از کارت استعفا بدی!
‫اوه!
‫یه چیزی بود که می‌خواستی به من بگی، نه؟
‫ها؟
‫دیشب...
‫یه چیزایی در مورد اینکه من اینجوری !نمی‌تونم با بچه‌ها صمیمی بشم
‫ولی اگه باهاشون حرف بزنم، حتما یه راهی پیدا می‌کنم.
‫آه، آره گفتم!
‫چطوری می‌تونی اینطوری به قضیه نگاه کنی؟
‫ها؟
‫من هر کاری هم که بکنم،
‫راهی برای حل این مسئله پیدا نمیشه، اینطور نیست؟
‫چرا آخه؟
‫از منظر دید بچه‌ها،
‫زنی که پدرشون داره باهاش ازدواج می‌کنه، ‫ یه موجود نابخشودنیه!
‫و این قضیه کاملا برای دخترا هم صادقه!
‫ولی کسی توی این دنیا نیست !که دلش بخواد از کسی متنفر بشه
‫ایوونو-ساما، تو همین الانش تصمیمتو !گرفتی که بچه‌ها ازت متنفر بشن
‫و بابت همینم مسئولیت دوست داشتن !بچه‌هارو از خودت سلب می‌کنی
...چون که
‫حتی اگه تو طرف مقابلتو دوست داشته باشی،
‫اگه اونا هم تورو دوست نداشته باشن، طبیعیه که آسیب ببینی.
‫ولی اگه به این کار ادامه بدین،
‫فقط از بچه‌ها دورتر میشین.
‫و در نهایت اونا فکر می‌کنن که دوسشون ندارید.
‫ولی اگه آخرش فقط به خودت آسیب بزنی چی؟
‫خب، وقتایی هست که احساساتت آسیب میبینن.
‫با این قضیه مشکلی نداری؟
‫برعکس وسایل برقی، .چیز مثل گارانتی برای زندگی وجود نداره
‫تو آدم خیلی خوشبینی هستی، چه خسته کننده!
‫من توی میحطی بزرگ نشدم که،
‫بتونم چیزایی مثل:
‫" تو آدم خیلی خوشبینی هستی، چه خسته‌کننده" رو بگم.
‫توی اون محیط ها،
‫اگه می‌خواستی خوشبین نباشی !سریع به یه آدم بدبخت تبدیل میشدی
‫برای همینم من همیشه می‌خواستم خوشبین باشم.
‫با این طوری خوشبین بودن راحتی؟
‫منو که خسته می‌کنه.
‫شما آدم زیادی سختی هستین، میدونستین؟"
‫پدرمم همیشه اینو میگه، شاید هستم.
!‫من آدم سختی‌ام
‫من به آدمایی مثل تو حسودیم میشه.
‫ولی این که جناب ترپ رو مجبور کنید،
‫تا در این مورد تصمیم نهایی رو بگیره کار سختی نیست؟
‫لطفا منو ببخشین!
‫خدایا، چه بی ادب!
‫کنت، این آخرین راهه!
‫بله، راه دیگه‌ای نمونده.
‫بله.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من توپی روکه بچه‌ها،
‫روز ملاقات بهم داده بودن، بهشون برگردوندم.
‫چون این تنها راهی بود که می‌تونستم وادارشون !کنم با ایوونو-ساما صمیمی‌تر بشن
‫بعد، مادام ماتیلدا یهویی....
‫قسمت بعدی:" تصمیم جناب ترپ"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون