‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گئورگ.
‫بله؟
‫وقتی که نامزد کنین، بچه‌ها به تدریج با موضوع کنار میان.
‫منم مطمئنم وقتی نامزدی انجام بشه،
‫موقعیت‌های بیشتری برای صمیمی تر شدن
‫ایوونو با بچه‌ها داریم.
‫درسته، هدف از نامزدی هم همینه.
‫اوه! یه لحظه صبر کن.
‫جناب ترپ!
‫از امروز، من باید موضوع دعاهای هر روز بعدازظهرمو عوض کنم!
‫عوض کنین؟
‫دیگه باید به جای اینکه بگم امیدوارم بچه‌ها یه مادر خوب پیدا کنن،
‫دعا کنم تا هر چه زودتر با ایوونو-هیمه صمیمی بشن.
‫خیلی خوب میشه که تا وقتی اینجا هستین، بهمون کمک کنین.
‫کاپیتان، از قطار جا میمونین.
‫اوه، فهمیدم.
‫بانو ماریا،
‫لطفا مثل همیشه مراقب بچه‌ها باشید.
‫بله، مراقبت خودتون باشید.
‫سفر خوبی داشته باشید، قربان.
‫گئورگ.
‫اوه گئورگ، یه دقیقه صبر کن!
‫چیشده، مادام ماتیلدا؟
‫باید به این فروشگاه سر بزنی.
‫جواهرات فروشی؟
‫برای حلقه‌ی نامزدی!
‫این بهترین جواهرات فروشی وینه.
‫امیدوارم ایوونو-ساما هم خوشحال میشه.
‫باشه فهمیدم.
‫خب، وقت رفتنه فرانز.
‫بله، کاپیتان.
‫رو به روی خانه ی اپراست.
‫پدر می‌خواد مارو رها کنه!
‫ها؟
می‌خواد مارو بندازه و دورو !جامونو با ایوونو-اوباسما عوض کنه
‫اوه، عمارت بارون وایتهِد؟
‫من نوه‌شون هستم، هدویگ!
‫پدربزرگ و مادربزرگم خونه هستن؟
‫ها؟ خونه نیستن؟
‫که اینطور، ممنونم.
‫خونه نبودن نه؟
‫گفت فردا برمیگردن.
‫که اینطور.
‫باید تا قبل از اینکه نامزدی انجام بشه یه کاری بکنیم.
‫خب مثل اینکه این اطراف کسی نیست.
‫خیله‌خب.
‫خدایا، دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫خیله‌خب. بیا دیگه بریم . ‫-باشه.
‫آمین.
‫ماریا-سنسی، چه دعایی کردین؟
‫خودت چه دعایی کردی ماریا؟
‫دعا کردم پدر از نامزدی منصرف بشه و به خونه برگرده.
‫اگه خدا این خواسته‌مو برآورده کنه، قول می‌دم...
‫قول می‌دی؟
‫که به یه صومعه برم و بهش خدمت کنم.
‫ماریا....
‫ماریا، تو تازه اول زندگیته.
‫قبل از اینکه تصمیم بگیری برای خدا زندگی کنی،
‫باید یه ذره از نعمتایی که توی زندگیه استفاده کنی.
‫ولی این زندگی که ازش حرف می‌زنین !باعث میشه دلم بخواد گریه کنم
‫خب....
‫میدونی من چه دعایی کردم؟
‫من از خدا خواستم که تو یه زندگی شاد داشته باشی
‫و خداوند همه‌ی ضعف هاتو یکی یکی از بین ببره.
‫ماتیلدا-ساما! ماتیلدا-ساما!
‫اول صبحی چی شده؟
‫هدویگ خونه نیست.
‫هدویگ خونه نیست؟ منظورت از این حرف چیه؟
‫توی اتاقشون نبودن.
‫ماریا-سان رو صدا کن.
‫من تا وقتی که نامزدی برقرار باشه به خونه برنمیگردم.
‫از ...خونه فرار کرده؟
‫22 و 23
‫
‫23.8 شیلینگ.
‫با این پول نمی‌تونین بلیط درجه یک به وین رو بخرید، خانوم.
‫ولی من به هر قیمتی شده باید برم.
‫مادر بزرگم خیلی مریضه...
‫متوجه حرفتون هستم، !ولی با این پول فقط بلیط درجه سه می‌تونین بخرین
‫درجه سه؟
‫لطفا به اون باجه برید.
‫خانوم؟
‫بفرمایید، اینارو پس بگیرید، !یه نفر پشت سرتون منتظره
‫اوه، متاسفم.
‫مشکلی نیست.
‫دوتا بلیط به وین.
‫حالا واقعا توی اینسبورک کار پیدا میشه؟
‫معلوم نیست، تا نری نمیفهمی.
‫مامان، من گشنمه!
‫خدایا، عجب بچه‌ی پر سرو صدایی هستی، ‫ دلت کتک می‌خواد؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫نمی‌خوای دنبالش بری؟
‫چیکار کنم؟
‫من دیگه به اون خونه برنمیگردم!
‫من تا خرخره مستم، بهم پول بده...
‫آخ، چیکار می‌کنی؟ پول دکتر بده! ‫ پول بده!
‫وقتی میدویی جلوی پاتو نگاه کن.
‫حالا چه جوری می‌خوای خسارت بدی؟ !اینارو داشتم میبردم بفروشم
‫متاسفم!
‫بهتون خسارت میدم، ولی الان پولی ندارم.
‫توی ایستگاه ازم دزدی شد.
‫ها؟
‫از کجا اومدی؟
‫سوار شو.
‫ازت چیزی نمی پرسم.
‫ببین، داره از پات خون میاد.
‫توی خونه واست دارو میزنم.
‫خجالت نکش.
‫ببین، اینجا بشین.
‫حالا، اینو نگه دار.
‫خیله‌خب. بریم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اشکالی نداره به پدر نگیم؟
‫اگه بگیم بیخود فقط نگران میشه.
‫اما!
‫اگه همون طور که گفتی باشه،
‫به خونه‌ی پدربزرگت رفته، درست نمی‌گم؟
‫ما می‌دونیم کجاست و من هم باهاشون تماس گرفتم.
‫پس بهتر تا وقتی که از صحیح و سالم !بودنش مطمئن نشدیم، چیزی نگیم
‫میگم.
‫بهتر نیست من به ایستگاه برم و یکم پرس و جو کنم؟
‫به نظرم اول باید مطمئن بشیم که تونسته به وین برسه یا نه؟
‫چه بی نزاکت!
‫تصور کن چه رسوایی ای میشه اگه مردم بفهمن دختر بارون
‫از خونه فرار کرده تا نامزدی پدرشو بهم بزنه.
‫درک نمی‌کنی چه رسوایی‌ای می‌تونه به بار بیاره؟
‫بهتر نیست قبل از هر چیزی به امنیت و سلامتی هدویگ فکر کنیم و بعـ
‫دیگه کافیه، تو مثلا معلمی!
‫ بهت اجازه نمیدم !هر جور دلت می‌خواد رفتار کنی، ماریا-سان
‫منم، هوا بیرون خیلی سرده، بهتره اینو بپوشی.
‫ممنونم، رزی-سان.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫خب، اسمت چیه؟
‫هدویگ، اسم تو چیه؟
‫توماس صدام بزن.
‫توماس، تو چند سالته؟
‫چند سالمه؟ تقریبا ده سال، ‫ خودت چی؟
‫من....سیزده سالمه.
‫واقعا؟
‫می‌خوای غذا بخوری؟
‫هاها، فکر نکنم دلت بخواد همچین چیزی رو بخوری.
‫نه نه، از صبح چیزی نخوردم.
‫تو خیلی پولداری، درست میگم؟
‫اوه، بهت قول داده بودم ازت سوال نپرسم، بفرما.
‫ممنونیم بابت غذا.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫مزخرف نگو!
‫دارم راستشو میگم، خوشمزه‌ست.
‫تو واقعا عجیبیا!
‫میشه انقدر مسخره‌م نکنی؟
‫باشه، باشه، الان فقط غذاتو بخور هدویگ.
‫توماس، تو به کدوم مدرسه میری؟
‫مدرسه؟ مدرسه‌ی راهنمایی نونبرگ.
‫ولی این اواخر نرفتم.
‫نونبرگ؟ همون که مال صومعه‌ی نونبرگه؟
‫درسته!
‫اونجا مدرسه ایه که بچه‌های فقیر می‌تونن مجانی درس بخونن.
‫بابابزرگ من بهش میگه مدسه‌ی مزاحم.
‫چرا؟
‫میپرسی چرا؟
‫چون میگه اگه وقت اضافه داری !که بری مدرسه، بهتره که کار کنه
‫مادرت کجاست؟
‫اینجا فقط من و پدر‌بزرگم زندگی می‌کنیم.
‫هی، زودباش بخور تا نیومده ببینتت!
‫توماس!
‫پدر بزرگم اومد، قایم شو!
‫توماس، نمی‌شنوی انقدر صدات می‌زنم؟
‫حقه باز!
‫چه بلایی سر اون شیری که قرار بود واسه مشتری ببری آوردی؟
‫توی راه ریخت روی زمین، لطفا ببخشید.
‫یه ولگرد زد به گاری.
‫ولگرد تویی! چرا مجبورش نکردی خسارت بده؟
‫آخه فرار کرد.
‫به درد هیچی نمی‌خوری ‫ زود باش برو توی طویله به کارت برس.
‫فهمیدم، الان میرم، فقط دیگه کتکم نزن.
‫بچه‌ی بی مصرف.
‫هی، بابا بزرگم یکم اعصاب نداره.
‫دلم ...درد می‌کنه.
‫آی آی آی آی
‫الان وقت این که من جاییم درد بکنه، نیست.
‫حالت خوبه؟
‫چت شد یهو؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫بابابزرگ! بابابزرگ!
‫چیشده؟
‫باید بیای، زود باش خیلی جدیه.
‫بابابزرگ، زود باش زود باش!
‫همین الان اینجا بود، ولی....
‫هدویگ، کجا رفتی؟
‫هدویگ.
‫سلام.
‫اوم....
‫توماس.
‫بله؟
‫لطفا برو بانو ماریا رو بیار.
‫بانو ماریا؟
‫همون ماریا-سنسی که توی مدرسه درس میداده.
‫اوه! ماریا-سنسی!
‫بله، ماریا-سنسی!
‫اون معلم سرخونه‌ی خواهرمه.
‫لطفا زود برو بیارش.
!بابابزرگ
‫زود باش برو بیارش، بجنب!
‫باشه، تندی میدوام.
‫از معلمای دیگه‌ی صومعه بپرس.
‫باشه، زودی میرم.
‫همین جا بشین و منتظر بمون، باشه؟
‫خب، این طرف نیومد.
‫سعی داشته از اون باجه،
‫یه بلیط درجه یک برای وین بخره
‫ولی پول کافی نداشته.
‫برای همین باید میومده اینجا درجه سه بخره.
‫چون ارزون تره.
‫چون ارزون تره؟
‫اون بچه اینجا نیومد، مطمئنم.
‫که اینطور، ازتون ممنونم.
‫کجا رفتی هدویگ؟
‫ها؟
‫ماریا!
‫همم؟
‫رافائلا!
‫به عمارت ترپ زنگ زدم،
‫گفتن احتمالا توی ایستگاهی.
‫خیلی وقته ندیدمتون، ماریا-سنسی.
‫توماس! حالت چطوره؟
‫چیشده؟
‫زود باشین با ما بیا!
‫قضیه خیلی جدیه.
‫خیلی نگرانت بودم، هدویگ!
‫چیشده؟
‫بانو ماریا.
‫که اینطور، اصلا نیازی به نگرانی نیست، هدویگ!
‫خودم می‌دونم! ‫ چون از دوستای مدرسه‌م پرسیده بودم.
‫خدایا، دیگه بزرگ شدی.
‫چرا انقدر زود بزرگ شدم؟
‫خب، بهتر نیست بریم خونه؟
‫نمی‌خوام برم خونه.
‫می‌تونی خودت تنهایی زندگی کنی؟
‫شاید بدنت رو به بزرگسالی بره،
‫ولی هنوزم نیاز دای یکی ازت مراقبت کنه، !تو که نمی‌تونی تنهایی زندگی کنی
‫تو سایه‌ی یه پدرو بالای سرت داری.
.یه خونه‌ی عالی برای زندگی داری
‫اگه دوست داشته باشین با گاری می‌برمتون.
‫نه هدویگ مریض نیست، مشکلی پیش نمیاد.
‫ممنونم، توماس.
‫زود باش دیگه.
‫خب پس، بریم؟
‫آره.
‫خیلی خوب شد که دیدمتون ماریا، هدویگ!
!آره خیلی
‫توماس، یادت نره مدرسه بری!
‫حتما، ماریا-سنسی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کریسمس نزدیکه.
‫بچه‌ها نامه هاشونو نوشتن تا بگن !چه هدیه‌ای از بابانوئل می‌خوان
‫و نامه‌هارو قبل از خواب لب پنجره گذاشتن.
‫اما ماریتنا توی نامه‌ش نوشته بود " من به ایوونو احتیاجی ندارم."
‫قسمت بعدی " نامه به فرشته ها"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون