‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من می‌تونم برم کاپیتان؟
‫شما گوشت نمی‌خورین؟
‫می‌خوام تا روز عید پاک شب ها فقط سوپ بخورم.
‫عیدپاک؟ که اینطور.
‫هنوز 6 هفته تا عید پاک مونده.
‫مشکلی واست پیش نمیاد؟ تو هنوز جوونی.
،‫اگه الان صومعه‌ی نونبرگ بودم تا اون روز نباید بود هیچ فراورده‌ی حیوانی
‫مثل کره و پنیر هم می‌خوردم!
‫همه‌ی این کارا خوبه،
‫ولی نباید روی کار اصلیت توی عمارت ترپ تاثیر بذاره.
‫بله.
‫می‌تونم برگردم به اتاقم؟
‫حالا که وقت اضافه دارم کار دیگه هست که می‌خوام انجامش بدم.
‫بله راحت باشید، بانو ماریا.
‫ممنونم.
‫میشه بعدا بیام اتاقت؟
‫آره، حتما.
‫میشه منم بیام، ماریا-سنسی؟
‫آره معلومه که میشه.
‫وقتی تمومش کنم به صومعه می‌فرستمش،
‫تا بفروشنش و از پولش استفاده کنند.
‫ولی بانو ماریا،
‫شما همین الانش نصف بیشتر حقوقتون رو به صومعه نمی‌دین؟
‫اون اونه، این این!
‫تصمیم گرفتم این کار رو تا 40 روز
‫یعنی تا عید پاک انجام بدم.
‫ما فقط تصمیم گرفتیم نیم ساعت زودتر از خواب بیدار شیم.
‫ما صبح با ماریا-سنسی به کلیسای آیگن می‌ریم.
‫چه خسته کننده!
‫ورنر!
‫عالیه، این نشون میده که بهار نزدیکه.
‫وقتی هوا گرم تر بشه،
‫می‌خوام کوهنوردی کنم، !چون که دیگه وقتشه ورزش رو شروع کنم
‫عه؟
‫می‌رین کوهنوردی؟
‫کی می‌رین؟
‫به ما هم بگین! به ما هم بگین!
‫کوهنوردی؟
‫شما دوتا دیگه امسال باید به مدرسه برین.
‫خیلی خوبیه که طولانی راه رفتن رو تمرین کنین، نه؟
‫بله!
‫واقعا که، همه توی اتاق اون جمع شدن.
‫چند بار باید بهشون بگم که
‫دوست ندارم جز در مواقع نیاز با هم حرف بزنن؟
‫ماریا-سان، بچه‌ها و حتی گئورگ.
‫بانو ماریا،
‫ما چی کار کنیم؟
‫کاری نیست که توی انجام دادنش خوب باشی؟
‫کاری که توش خوبم؟
‫خب چطوره که یکم از پول تو جیبیم رو به خیریه بدم؟
‫منظورم این نبود چیزی که از پول تو جیبیت می‌مونه رو بدی....
‫تحمل یکم سختی خوبه.
‫ورنر، نظرت چیه که از وقت تفریحت بزنی و بیشتر درس بخونی؟
‫مادام ماتیلدا، اگه شما تونستین
‫تا 40 روز شکلات مورد علاقه‌تونو نخورین
‫منم تلاش خودمو می‌کنم.
‫ها؟
‫فکر می‌کنید ساعت چنده؟
‫زود باشید برید بخوابید!!
‫بهاره و ما داریم توی دشت آواز می‌خونیم،
‫و صدای ما بین کوهای تیرول منعکس میشه.
‫هولدریا...
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫اردکا آوای خیلی قشنگی می‌خونن.
‫راه میرن و آهنگ کوآک کوآک می‌خونن.
‫هولدریا...
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا ‫کوآک! کوآک!
‫دارکوب توی جنگل از صبح خیلی زود
‫بدون اینکه خسته بشه داره درام میزنه.
‫هولدریا....
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫بره‌ی ناقلا رقص خیلی خوبی داره،
‫صدای زنگوله رو در میاره و پاشو پیون پیون کنان میپرونه.
‫هولدریا....
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫روپرت، درسات خوب پیش میرن؟
‫بله.
‫باید برای امتحان ورودی حسابی درس بخونم.
‫من مطئنم که تو دکتر خیلی خوبی میشی.
‫ولی هنوز که امتحانو قبول نشده.
‫ماهم نمی‌دونیم آینده چه اتفاقی میفته،
‫ولی باید تا می‌تونیم تلاشمونو بکینم.
‫درسته، دختر فراری!
!راستی
‫منم از خونه فرار کردم!
‫اوه!
‫واقعا؟
‫پدر تو هم نامزد کرده بود؟
‫پدر من اون موقع فوت شده بود.
‫چرا از خونه فرار کردی؟
‫چند سالت بود؟
‫تا کجا رفتی؟
‫اون موقع سن الان رو پرت رو داشتم، 14 سالم بود.
‫ماریا.
‫ماریا!
‫صبر کن!
‫آنی.
‫ماریا!
‫گرفتمت!
‫موضوع چیه؟
‫دوباره عموت کتکت زد؟
‫بدتر از اون.
‫بهش گفتم امتحان ورودی کالج تربیت معلم رو قبول شدم،
‫و می‌خوام به کالج برم.
‫خب چی گفت؟
‫گفت یه دختر بچه مثل تو
‫چطور می‌تونه هزینه‌های زیاد شهریه رو بده؟
‫خیلی بد شد!
‫حالا می‌خوای چی کار کنی؟
‫من هیچ پولی ندارم.
‫باید بیخیال مدرسه بشم.
‫نه!
‫نباید به خاطر اون عموی خسیست جا بزنی!
‫ماریا، چرا به سنملینک نمی‌ری؟
‫سنملینک؟
‫اونجا تفرجگاه آدم پولداراست.
‫اون جا شاید بتونی کار پیدا کنی.
‫آره!
‫آه!
‫متاسفم.
‫برای قطار پول نیاز دارم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خداحافظ، مراقب باش!
‫تو باید مراقب خودت باشی، ماریا.
‫هیچ کسی نباید بفهمه من رفتم.
‫وگرنه، عمو زیگفرید کتکت میزنه.
‫متاسفم که مجبور شدی یه همچین چیزی رو تحمل کنی!
‫خداحافظ!
‫مراقب خودت باش!
‫امیدوارم همه چی برات خوب پیش بره.
‫صبر کنید!
‫تو هم برو به درک!
‫بیاید داخل!
‫میشه منم بهتون ملحق شم؟
‫حتما.
‫هوا داره گرم میشه.
‫دیگه دوست ندارم شبا زود بخوابم.
‫آگاتا بیدار شد که بره دستشویی که مارتینا رو بیدار کرد.
‫مشکلی نیست میمی، خودم بعد می‌خوابونمش.
‫واقعا؟ متاسفم اربا.
‫مارتینا، بیا اینجا.
‫خب، بعد چیشد؟
‫هم؟
‫داشتم براشون از وقتی میگفتم که از خونه رفتم.
‫بعدش، به خونه‌ی آنی توی سنملینک رفتم.
‫من شوهرمو از دست دادم،
‫ولی چون اینجا زندگی می‌کنیم، می‌تونیم روزگار بگذرونیم.
‫این اطراف یه عالمه هتل لوکس برای آدم پولدارا هست.
‫یه عالمه کار واسم هست.
‫مامان توی خشک شویی خیلی خوبه، !واسه همین یه عالمه سفارش می‌گیره
‫آنی هم تابستونا کارای پاره وقت می‌کنه تا یکم پول در بیاره.
‫من هم از فردا میرم دنبال کار بگردم.
‫ماریا، زندگیت تازه داره شروع میشه.
‫آره!
‫چه کارایی بلدی؟
‫می‌تونم معلم باشم.
‫معلم؟
‫بله، می‌تونم به بچه‌هایی که اینجا درس می‌خونن درس بدم.
‫بنظرم بهتره که بری و دو روز دیگه بیای.
‫دو روز دیگه؟
‫که اینطور.
‫اگه کاری واسم پیدا شد، لطفا خبرم کنین.
‫منو اینجا می‌تونین پیدا کنین.
‫کاری برای من دارین؟
‫نه!
‫خوش اومدین.
‫بفرما، اینم سوپ!
‫رم یه شبه ساخته نشده.
‫امیدتو از دست نده.
‫بیاید داخل.
‫ماریا کوتچرا اینجا هستن؟
‫بله.
‫مدیر می‌خواد شمارو ببینه.
‫یه سوال ازت داشتم.
‫بله؟
‫تا حالا تنیس بازی کردی؟
‫تنیس؟
‫اوه؟ نوع قوانینتون کدومه؟
‫قوانین؟
‫آه، فکر نمی‌کنم با جاهای دیگه فرق چندانی داشته باشه.
‫ولی محض اطمینان یکی رو می‌فرستم همه چیو برات توضیح بده.
‫راستش، داور تنیسمون دیروز مریض بود.
‫می‌تونی داور بشی؟
‫داور تنیس؟
‫حتما، می‌تونم!
‫اوه، خوبه، کمک بزرگی می‌کنی.
‫همه چیزو برام توضیح دادن و برای همین از پسش بر اومدم.
‫ولی حقیقتش اینه که من هیچ چیزی از تنیس نمیدونستم.
‫اوت! 30/40.
‫آه؟
‫نترس!
‫من فقط اومدم که ببینم اوضاع و احوالت چطوره.
‫حالا که خوبی، برمیگردم.
‫بعد از اون، شندم که بیماری اختلالات روانی داشت.
‫دیگه نتونست به عنوان قاضی کار کنه.
‫و هنوز هم توی بیمارستان بستریه.
‫همه‌ی اینا بخاطر اینه که تو رو کتک میزد.
‫منو کتک میزد چون که بیمار بود.
‫تونستی پول کافی جمع کنی؟
‫اره، بعد از این که یکم به عنوان داور تنیس کار کردم، ‫ پرستاری بچه هم انجام دادم.
‫اینطوری دیگه تونستم پول کافی برای رفتن !به کالج ترتبیت معلم رو جمع کنم
‫منم دلم می‌خواد یه کاری کنم.
‫عه؟
‫منم یه برنامه می‌ریزم و تا چهل روز ادامه میدم.
‫چی کار می‌کنین پدر؟
‫خب، تصمیمم رو گرفتم.
‫چیه ؟
‫به ما هم بگین! به ما هم بگین!
‫چیه پدر؟
‫بانو ماریا.
‫بله؟
‫من تا اون روز سیگار و پیپ نمی‌کشم،
‫و پولی که جمع میشه رو به کلیسای نونبرگ میبخشم.
‫چی؟ واقعا؟
‫چقدر....؟
‫مطمئنین؟
‫بهم اعتماد ندارین؟
‫معلومه که داریم، ولی متوجه نمیشم.
‫موفق باشین، کاپیتان ترپ!
‫ممنونم.
‫پس منم هر روز یه ساعت بیشتر درس می‌خونم.
‫به هر حال باید بیشتر درس بخونی!
‫بهتر از اینه که مثل بعضیا هیچ کاری نکنم.
‫منم یه کاری می‌کنم.
‫تو؟ بیخیال بابا!
‫آه!
‫خطرناکه!
‫آگاته، قیچی رو بده بهم!
‫پدر، چرا حواست به آگاته نبود؟
‫متاسفم، متاسفم، بانو ماریا.
‫اشکالی نداره، فردا دوباره شروع می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایوونو-ساما، دوباره برای دیدن خانواده‌ی ترپ اومدن،
‫ولی آگاته کفشای پاشنه بلند ایشونو برداشت !و باهاشون توی خاکا بازی کرد
‫و بعدش هم قیچی رو از توی کشو برداشت و
‫آگاته! خطرناکه!
‫قسمت بعدی»: آگاته‌ی شیطون."
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون