‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوهانا!
‫می‌تونی ببینی؟
‫من مخالف این ازدواجم!
‫بانوی روحانی برامون طلب خیر کردن،
‫و بچه‌ها هم مشتاق این ازدواجن.
‫تو باید حواست به وجهه‌ی اجتماعیت باشی!
‫بارون قصد داره با معلم فرزندش !که 20 سال از خودش جوون تره ازدواج کنه
‫نجیب زاده‌های وین،
‫همین الانشم دارن پشت سرت حرف میزنن.
‫پشت سرم حرف میزنن؟
‫چی می‌گن؟
‫می‌گن علت اصلی اینکه ایوونو-ساما نامزدی رو بهم زدن،
‫این بوده که یه چیزی بین تو
‫و معلم جوون توی خونه‌ت هست!
‫حسابی همه جا نقل مجلس شدین.
‫مزخرفه!
‫حقیقت همینه!
‫ببخشید...
‫یعنی چی که یه چیزی بین ما هست؟
‫چون توی صومعه زندگی کردی ممکنه که درک نکنی.
‫اوه.
‫اینطور نیست....
‫برای من اهمیتی نداره که مردم چی پشت سرم می‌گن!
‫می‌دونم که شما بهتر از هرکسی می‌دونین!
‫به عنوان مسئول عمارت بارون ترپ،
‫تمام این سه سال من همه‌ی تلاشم رو
‫برای تربیت بچه‌ها به کار گرفتم!
‫ولی هیچ وقت انتظار نداشتم همه چی اینطوری تموم شه.
‫این واقعا عصبانیم می‌کنه!
‫پس...
‫میشه که شاهد ازدواج ما باشین؟
‫شاهد؟
‫من تا روز ازدواج خونه نیستم.
‫نمی‌دونم کی برمی‌گردم.
‫ازتون می‌خوام تا قبل از ازدواج
‫به بچه‌ها و بانو ماریا کمک کنید...
‫کجا دارین میرین کاپیتان ترپ؟
‫دونفر هستن که باید به دیدنشون برم.
‫باید به دیدن پدر و مادر آگاتا توی وین برم.
‫پدر مادر همسر مرحومتون؟
‫پدر می‌خواد به دیدن پدربزرگ و مادربزرگ بره.
‫آره.
‫متوجه‌م.
‫همین جا میمونم.
‫هرچند،
‫این به معنی موافقتم با این ازدواج نیست.
‫وقتی که پدر و مادر آگاتا از این قضیه با خبر بشن
‫حتما مخالفت می‌کنن و گئورگ !رو راضی می‌کنن که این کار رو نکنه
‫یعنی مادربزرگ و پدربزرگ مخالفت می‌کنن؟
‫باید براشون نامه بنویسیم و ازشون خواهش کنیم!
‫آره!
‫حالت خوبه؟
‫اون جا چیکار می‌کنین؟
‫دخترای شیطون!
‫لطفا پدربزرگ و مادربزرگ رو هم به عروسی دعوت کنین!
‫بهشون می‌گم!
‫شیطونی نکنین، باشه؟
‫باشه!
‫روپرت.
‫امتحانت نزدیکه، نه؟
‫بله.
‫زیاد به خودت سخت نگیر و از خودت مراقبت کن.
‫بله، پدر!
‫یادتون نره سوغاتی بیارین!
‫قول می‌دین بچه‌های خوبی باشین؟
‫قول می‌دیم!
‫سوغاتی، سوغاتی!
‫بانو ماریا.
‫بله.
‫برات یه هدیه‌ی خوب میارم.
‫باشه.
‫حرفی نزن که نتونی پاش وایسی!
‫لطفا سوار شید، قربان.
‫باشه.
‫به چی نگاه می‌کنین؟
‫برات نامه مینویسم.
‫مراقب خودت باش.
‫لطفا مراقب بچه‌ها هم باش.
‫باشه.
‫هانس، مراقب اوضاع باش!
‫بله، سفر خوبی داشته باشین.
‫خداحافظ!
‫مثل اینکه قصد نداره نظرشو عوض کنه.
‫راهنمایی برای چهار فصل؟
‫500 روش و 1000 آموزش.
‫"کتاب زن خانه دار"
‫خودشه!
‫اوخ!
‫خب حالا...
‫بذار ببینم.
‫امور روزانه برای زن خانه دار، مناسب برای 4 فصل.
‫روز امتحان ورودی روپرت رسید.
‫اینم از این.
‫این یه بلیط دو طرفه‌ست، گمش نکن، باشه؟
‫باشه.
‫مطمئنی تنهایی برات مشکلی پیش نمیاد؟
‫فقط تا اینسبروک قراره برم، جایی برای نگرانی نیست.
‫مطمئنی می‌تونی سالن امتحانتو پیدا کنی؟
‫بهت که گفتم قبلش میرم مدرسه، خب؟
‫باشه...
‫ولی، به نظرم...
‫هر چی میره بیشتر شبیه مادام ماتیلدا میشی، بانو ماریا.
‫بخصوص الان که پدر خونه نیست.
‫خیلی خوشحالم که تو انقدر آرومی، امتحانت رو عالی می‌دی.
‫همه‌ی تلاشمو می‌کنم!
‫خیله خب، دیگه میرم.
‫باشه.
‫ممنونم، بانو ماریا.
‫میبینمت!
‫روپرت!
‫ناهارت!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بانو ماریای عزیزم.
‫یک هفته از روزی که خونه رو ترک کردم، می‌گذره.
‫حال بچه‌ها چطوره؟
‫راستش، بیشتر نگران اینم که حال و اوضاع تو چطوره؟
‫والدین آگاتا با ازدواجمون موافقت کردند.
‫حتی از اینکه بچه‌ها انقدر با تو صمیمی هستن ابراز خوشحالی کردن.
‫و گفتن من نباید تو رو از دست بدم.
‫به علاوه، هر دو قصد دارن که به مراسم ازدواجمون بیان،
‫تا حضورا ازت بابت مراقبت از بچه‌ها تشکر کنن.
‫اونها خیلی خوشحال بودن و حتی گریه کردن.
‫حالا فهمیدم که توی اتریش افرادی هستن که مارو درک می‌کنن.
‫من خیلی خوشحالم.
‫برای اینکه در معرض شایعات جامعه‌ی اشرافی نباشم،
‫روی یه قایق مسافربری
‫مسیر دریای مدیترانه رو دریانوردی می‌کنم.
‫ماه دیگه به خونه برمی‌گردم.
‫و امیدوارم که مادام ماتیلدا تا اون موقع خونه باشه.
‫ایشون آدم خوبی ان.
‫همون اندازه برای دیگران سخت گیرن که برای خودشون هستن.
‫می‌دونم که سخته، ولی لطفا
‫با همون روحیه‌ی شوخ و شادت باهاشون کنار بیا.
‫مشتاق دیدار دوباره‌ی تو هستم.
‫گئورگ.
‫اوه! امتحان روپرت چطور بود؟
‫میشه تا اون موقع اینجا بمونید؟
‫یادته بهتون گفتم،
‫که از طرف یه مدرسه‌ی معتبر برای معلمی ازم دعوت به کار شده؟
‫بله.
‫دروغ بود.
‫دروغ بود؟
‫بله، بهتون دروغ گفتم.
‫باید همه‌ی تلاشمو می‌کردم، ،تا گئورگ با ایوونو-ساما ازدواج کنه
‫و برای همین به یه بهونه احتیاج داشتم که از این خونه برم.
‫متوجه‌م.
‫از کنت بلودر خواستم که برام
‫یه نامه‌ی دعوت تقلبی از طرف یه مدرسه‌ی معتبر بفرستن.
‫چرا؟
‫چرا حس کردین باید این کار رو
‫برای ایوونو-ساما و کاپیتان بکنید؟
‫چون به فکر آینده‌ی بچه‌ها بودم.
‫ازدواج با یه خانواده‌ی اشرافی تنها راهه.
‫ولی ممکنه که نتونی اینو درک کنی.
‫درسته.
‫اگه گئورگ با تو ازدواج کنه،
‫بچه‌های این خانواده دیگه نمی‌تونن
‫با یه خانواده‌ی اشرافی وصلت کنند.
‫ازدواج کردن با یه اشراف زاده انقدر مهمه؟
‫کسایی که از یه خانواده‌ی نجیب زاده ان !باید با یکی از سطح خودشون ازدواج کنن
‫این روشیه که ما زندگی می‌کنیم.
‫ولی گمون نکنم درکی از
‫روش فکری و زندگی ما داشته باشی.
‫برای همینه که من با این ازدواج مخالفم.
‫شاید باور نکنید،
‫ولی ایوونو-ساما گفتن،
‫من باید مادر بچه‌ها بشم.
‫ایوونو-ساما گفتن؟
‫بله.
‫ساعت یازده شبه، دیروقته.
‫شب بخیر، ‌مادام ماتیلدا.
‫ازدواجشون با مشکلات زیادی رو به رو میشه،
‫ولی در عین حال ازدواج پرثمر و سرشار از شادی هست.
‫این بسته برای بانو ماریاست.
‫برای من؟
‫یعنی از طرف کیه؟
‫از طرف کنت و کنتس وایتهد.
‫از طرف پدربزرگ مادربزرگه!
‫پس قطعا برای شماهاست!
‫بازش کن، ماریا-سنسی!
‫باشه!
‫عالیه، عالیه، نگاش کن!
‫ماریا-سنسی، خوشگله!
‫بیا بیا!
‫چه خبره؟
‫اوه!
‫پدر و مادر همسر قبلی جناب ترپ اینو برای من فرستادن....
‫به خونه خوش اومدین، قربان.
‫پدره!
‫به خونه خوش اومدین، پدر!
‫دختر خوبی بودی مگه نه یوهانا؟
‫بله.
‫کاپیتان ترپ!
‫به خونه خوش اومدین.
‫بالاخره برگشتم، ماریا.
‫کاپیتان ترپ!
‫وقتی کاپیتان به خونه برگشت،
‫من برای ده روز به صومعه رفتم تا مراقبه کنم.
‫این آخرین باری بود که توی صومعه می‌موندم.
‫بچه‌ها بالاخره خوابیدن.
‫من فکر نکنم خوابم ببره.
‫منم به همین زودیا از اینجا میرم.
‫ممنونم که از این خانواده مراقبت کردین.
‫الان که بهش فکر می‌کنم اونقدرا به نظرم طولانی نمیاد.
‫شما فردا به مراسم میاین؟
‫متاسفم.
‫من هنوزم مخالف این ازدواجم پس نمیام.
‫حیف شد.
‫خب...
‫هنوز وسایلمو کامل جمع نکردم.
‫شب بخیر، گئورگ.
‫شب بخیر مادام ماتیلدا.
‫آیا حاضری که در بیماری و سلامتی
‫به همسرت وفادار باشی
‫و تا زمانی که مرگ شما را از هم جدا کند،
‫به او عشق بورزی و همراهش باشی؟
‫بله.
‫ماریا کوتچرا!
‫تو امروز اینجایی تا در برابر خدا
‫با این مرد ازدواج کنی.
‫آیا حاضری که در بیماری و سلامتی،
‫به همسرت وفادار باشی
‫و تا زمانی که مرگ شما را از هم جدا کند
‫به او عشق بورزی و همراهش باشی؟
‫بله.
‫وقتی عشق توی خونه باشه، همه چیز زیباست.
‫وقتی که عشق توی خونه باشه، هر نوای لذت بخشه.
‫آرامش و فراوانی اینجا پایبند شدن،
‫همه جا پر از لبخندهای شیرینه.
‫به امید اینکه پیوند این زوج در برابر خدا،
‫زمان به زیبایی سپری میشه،
‫هیچگاه از میان نرود.
‫وقتی عشق توی خونه ست،
‫آمین.
‫مادام ماتیلدا خیلی خوشحالم که اومدین.
‫یه چیزی هست که یادم رفت بهت بگم.
‫بله.
‫ماریا داره قوی تر میشه،
‫ولی باید مراقبش باشی.
‫حواست باشه سرما نخوره.
‫و امسال باید به آگاته یاد بدی
‫چه جوری خودش جوراب بپوشه و دندوناشو مسواک بزنه.
‫روپرت اگه دو روز پشت سر هم گوشت بخوره،
‫دل درد می‌گیره.
‫یوهانا گاهی اوقات تنبل میشه، لطفا خوب بهش درس بده.
‫و ورنر.
‫یکم نگران اینم که خوب درساشو نخونه.
‫لطفا حواست بهش باشه.
‫هدویگ دختر بزرگ خونه‌ست،
‫و در این مورد یکم خجالتیه.
‫لطفا خوب تربیتش کن.
‫و مارتینا.
‫اون خیلی لجبازه.
‫من یکم نگران اینم که وقتی بزگ شد مثل خودم بشه.
‫این ساعت توی این مدت خیلی به من کمک کرده.
‫این نشونه‌ی اینه که دیگه کار من تموم شده و حالا نوبت توئه.
‫ممنونم ازتون، مادام ماتیلدا!
‫مادام ماتیلدا!
‫خب دیگه،
‫بریم کلارین.
‫بله، ماتیلدا-ساما.
‫خداحافظ.
‫لطفا مراقب خودتون باشین.
‫مادام ماتیلدا!
‫واقعا دارین میرین؟
‫برات آرزوی خوشبختی می‌کنم.
‫مادام ماتیلدا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی از ماه عسل برگشتیم،
‫بانک ورشکسته شد.
‫و ما توی یه شب همه‌ی دارو ندارمون رو از دست دادیم.
‫برای همینم پیشنهاد دادم که اتاق‌های طبقه‌ی دوم رو اجاره بدیم.
‫در نتیجه امروز داریم اسباب کشی می‌کنیم.
‫قسمت بعدی:" یک خانواده‌ی واقعی"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون