‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫دارکوب توی جنگل از صبح خیلی زود
‫بدون اینکه خسته بشه داره درام میزنه.
‫هولدریا....
‫روز بعد از ازدواج
‫به ماه عسل رفتیم.
‫‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هولدری کوکو
‫هولدری هی هیا هو
‫بغلم کن، بغلم کن!
‫قول دادی که امروز ازم نمی‌خوای بغلت کنم، یادت نیست؟
‫آگاته، نباید مزاحمشون بشی!
‫نه! بغلم کن!
‫آگاته!
‫الان سفرماه عسل پدر و ماریا-سنسی‌ست!
‫سفر ماه عسل!
‫نباید اذیتشون کنی، خب؟
‫سفر ماه عسل، بغل کردین نداریم.
‫من گرسنمه...
‫ناهار بخوریم، بانو....
‫نهار بخوریم، ماریا؟
‫یکم عجیب نیست، کاپیتان ترپ؟
‫کاپیتان ترپ؟
‫خب بیاید ناهار بخوریم، گئورگ.
‫نشنیدم چی گفتی، بلندتر بگو ماریا.
‫بیا ناهار بخوریم، گئورگ.
‫خوبه!
‫ماریا-سنسی حالا که ازدواج کردی چه احساسی داری؟
‫احساس عجیبیه که
‫یه دفعه عضوی از یه همچین خانواده‌ی بزرگی بشی.
‫بله، الان دیگه 7 تا بچه هم داری، بانو ماریا.
‫اون دیگه بانو نیست!
‫ماریا-سنسی دیگه یه خانوم مجرد نیست.
‫بانو فقط برای خانومای مجرد استفاده میشه، نه؟
‫تو الان دیگه همسر پدر شدی!
‫من الان هم مادر شدم و هم همسر!
‫ولی شماها مجبور نیستین منو مادر صدا کنین.
‫خب پس اگه بانو صدات نزنیم چی صدا بزنیم؟
‫ماریا-سنسی!
‫اونم یه جوریه، اون دیگه عضوی از خانواده‌مونه.
‫مامان ماریا.
‫باید برم!
‫باید بری؟
‫زود باش!
‫نگهش دار! نگهش دار! نگهش دار!
‫مامان! مامان! مامان ماریا!
‫خوش اومدین!
‫ما برگشتیم!
‫سلام، هانس-سان.
‫خوش اومدین!
‫ما برگشتیم، مارتینا.
‫همگی خوش اومدین!
‫بدینش به من.
‫پیک نیک چطور بود؟
‫عالی!
‫کلی خوش گذروندیم!
‫برکه خیلی خوشگل بود!
‫من دلم می‌خواد دوباره بریم سفر ماه عسل!!
‫یه نامه براتون اومده، روپرت!
‫از اینسبروکه.
‫اینجوری بهم زل نزنین!
‫هر چی هم که باشه باید به ما هم بگی!
‫حق با اونه، بلند بخونش!
‫اصلا درک نمی‌کنین من الان چه حالی دارم!
‫روپرت.
‫اوه، قبول شده!
‫اوه، خداروشکر!
‫عالیه!
‫یوهو!
‫تبریک، گئورگ!
‫قربان، یه تلفن از راه دور دارین.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم، ترپ صحبت می‌کنه.
‫اوه! مادام رانمل! حالتون چطوره؟
‫چی؟
‫بانکتون ورشکسته شده؟
‫بانک رانمل؟
‫بذارید برم تو!
‫درو باز کنید!
‫چه اتفاقی برای حساب بانکیم میفته؟
‫سلام، بانک رانمل!
‫یه لحظه صبر کنید.
‫ممنون که منتظر موندین.
‫ما هر کاری که ازمون بربیاد برای این مسئله انجام میدیم.
‫نمی‌تونم پولم رو برداشت کنم؟
!مضحکه
‫همون طور که می‌دونی، اتریش تحت فشار آلمانه.
‫بله.
‫و به اقتصاد هم داره فشار میاد،
‫برای همین بانک مادام رانمل هم تحت الشعاع قرار گرفته.
‫زمانی که والدین من مشکلات زیادی داشتن، بانک رانمل بهشون کمک زیادی کرد.
‫پدر و مادرت؟
‫ من فکر کردم این دفعه می‌تونم کمکشونو جبران کنم.
‫برای همین همه‌ی پولهامو
‫از یه بانک در انگلستان به بانک رانمل انتقال دادم.
‫اینطوری بانک دوباره سرپا شد.
‫پس تو یه بار مادام رانمل رو نجات دادی، درسته؟
‫ولی هیچ منفعتی برام نداشت!
‫حالا باعث شدم یه قرون تو جیب تو و بچه‌هام نباشه!
‫چه کاری بود که من کردم؟
‫گئورگ!
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی!
‫نکردم؟
‫منظورت اینه که کارم درست بود؟
‫آره!
‫ماریا، تو متوجه نیستی!
‫تو متوجه نیستی!
‫تو هیچ پولی نداری،
‫ولی علتش این نیست که پولت رو با عیاشی از دست دادی،
‫به خاطر اینه که به مردم کمک کردی، درسته؟
‫کجای این کار اشکال داره؟
‫ماریا، شاید حق با تو باشه،
‫ولی من تنها نیستم.
‫من یه خانواده دارم.
‫هفت تا بچه دارم.
‫و یه همسر معصوم که پر از حس عدالت خواهیه و هیچ خبر نداره که چی سر راهشه؟
‫اوه، منم فکر می‌کنم تو یه همسر معصوم و
‫پر از حس عدالت خواهی هستی !که خبر نداری من چه طور آدمی هستم
‫من به تو افتخار می‌کنم.
‫الان وقت این حرفا نیست.
‫به هر حال، من باید نون 8 عضو خانواده‌م رو دربیارم.
‫و همچنین حقوق باغبون، و مباشر و آشپز و خدمتکار هم
!باید پرداخت بشه
‫چرا میخندی؟
‫گئورگ!
‫این خونه رو هم باید ترک کنیم؟
‫این خونه؟ نه!
‫این خونه مال خودمه!
‫پس جایی برای نگرانی وجود نداره.
‫ماریا، من هیچ پولی ندارم!
‫حتی پول خرید غذا رو هم ندارم، یا پول قبض برق.
‫حتی یه شیلینگ هم ندارم!
‫پول رو میشه به دست آورد. فقط کافیه کار کنی.
‫تو به زندگی به عنوان یه بارون عادت کردی،
‫پول درآوردن از طریق سود حساب بانکیت باعث شده،
‫فراموش کنی که چطوری ‫باید خودت پول دربیاری.
‫بهتره که خونه رو برای بچه‌ها نگه داریم، گئورگ.
‫و خدمتکار ها رو رد کنیم برن و
‫همه‌ی کارها رو خودمون بکنیم.
‫بعدش یه راهی برای پول درآوردن پیدا می‌کنیم.
‫چه طوری پول دربیاریم، چطوری پول دربیاریم؟...
‫یه طوری رفتار می‌کنی انگار لاتاری برنده شدی، !خیلی خوشحال و هیجان زده‌ای
‫من معصوم و پر از حس عدالت خواهیم،
‫ولی عاشق ماجراجویی هم هستم!
‫درود بر قهرمان دریا، کاپیتان ترپ!
‫به جای شریک زندگی، احساس می‌کنم دوباره بچه دار شدم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یعنی می‌تونم به خوبی بزرگشون کنم؟
‫اون ها یه زندگی لوکس داشتن
‫و هیچ دغدغه‌ی مالی‌ای هم نداشتن.
‫چطوری می‌تونیم با همدیگه یه زندگی جدید شروع کنیم؟
‫کل شب رو نخوابیدی، ماریا؟
‫بیدارت کردم؟
‫نه فک نکنم هیچ کدوممون خوابش ببره.
‫من میرم بیرون.
‫الان؟
‫میرم بیرون که یه راهی برای پول درآوردن پیدا کنم.
‫این کاریه که من باید بکنم.
‫این کاریه که ما باید بکنیم.
‫نه! تو باید از بچه‌ها مراقبت کنی.
‫نه! تا قبل از اینکه بچه‌ها بیدار بشن، برمی‌گردم.
‫این کاریه که من باید انجام بدم.
‫لطفا بسپرش به خودم.
‫یکم عجیب نمیشه؟ ‫ما لان ازدواج کردیم، درست نمی‌گم؟
‫ولی من اونی‌ام که باید خانواده رو تامین کنه!
‫منم می‌دونم!
‫ولی الان باید همگی هر کاری از دستمون برمیاد انجام بدیم، هوم؟
‫به خونه خوش اومدین، ماریا-سنسی.
‫فرانز-سان، من برگشتم.
‫کاپیتان گفتن که تا شب برنمی‌گردن.
‫اونم رفت بیرون؟
‫بله، با ماشین رفتن.
‫چرا آخه؟ می‌خواستم یه خبر خوب بهش بدم.
‫اوضاعتون خوب میشه، نه؟
‫توی روزنامه در مورد ورشکستگی بانک خوندم.
‫میشه یه لحظه وقتتو بگیرم؟
‫حتما.
‫از دیروز اوضاع یکم عجیبه،
‫مامان ماریا هم از صبح رفته بیرون.
‫مثل اینکه بابا همین الان برگشت.
‫توی گاراژه.
‫دیروزم توی اتاق مطالعه داشتن حرف میزدن.
‫در مورد چی حرف میزدن؟
‫حدس بزن چیشد؟
‫به دیدن سه تا از دوستای ثروتمندم رفتم تا ازشون پول قرض بگیرم.
‫ولی هیچکس بهت چیزی نداد، درسته؟
‫اونا اصلا دوست نیستن!
‫خوبه!
‫چرا اینو می‌گی؟
‫بهت پولی قرض ندادن،
‫بخاطر این که می‌دونستن هیچ پولی نداری، درسته؟
‫درسته!
‫پس خوبه!
‫کدوم قسمتش خوبه؟
‫تو تا دیروز پول داشتی.
‫و الان چون که پولتو از دست دادی، متوجه شدی
‫اونایی که تا دیروز دوستت بودن، دوست واقعی نبودن.
‫الان دیگه میفهمی کی دوست واقعی توئه.
‫همین باعث خوش شانسی نیست؟ ‫خوش شانسی؟
‫با این حساب من هیچ دوست واقعی‌ای ندارم.
‫داری.
‫این از طرف دوست واقعی توئه.
‫این...
‫می‌دونی کی اینو بهمون داده؟
‫کسی از آشناهات؟
‫این از طرف فرانز-سانه.
،فکر می‌کرد اگه خودش مستقیما بهت بده ممکنه معذبت کنه
‫برای همین از من خواست که بهت بدمش!
‫فرانز....
‫اوه؟
‫یه خبر خوب برات دارم.
‫ماریا.
‫شش!
‫شماها...
‫خوبه حدقل زحمت صدا کردنتونو کم کردین!
‫بیاید تو.
‫یه پانسیون؟
‫دانشگاه کاتولیک دنبال یه پانسیون ،برای اساتید و دانشجوهاش می‌گرده
‫و همینطور کلیسای بندیکت.
‫برای اتاقا پول میدن؟
‫بله، و باید یکم کرایه‌ی اضافه،
‫می‌تونیم براشون غذا آماده کنیم و خدمات نظافتی هم ارائه بدیم.
‫برای همینم به کمکتون احتیاج دارم.
‫حتما، مامان ماریا!
‫ما هم کمک می‌کنیم.
‫به نظرم از پسش برمیایم!
‫خیلی هم باحاله.
‫نظر تو چیه؟
‫من نمیرم دانشگاه.
‫روپرت.
‫احمق نشو!
‫این همه درس نخوندی که به دانشگاه پزشکی بری؟
‫درسته!
‫تو خیلی به آرزوت که پزشک شدنه نزدیک شدی.
‫به خاطر یه همچین چیزی از رویات دست نکش!
‫یه همچین چیزی؟
‫ما هیچ پولی نداریم.
‫چطوری قراره زندگی کنیم؟
‫درسته که هیچ پولی نداریم،
‫ولی هنوز این خونه‌ی بزرگ رو داریم.
‫اگه اینجارو مثل یه هتل بکنیم، به یه عالمه کارمند نیاز داریم.
‫ولی اگه کل خانواده کمک کنن، !می‌تونیم یه پانسیون موجه داشته باشیم
‫درسته! به نظر من ایده‌ی خیلی خوبیه!
‫دانشجو ها اونقدرا پول ندارن، اینطور نیست؟
‫درآمدی که از اجاره‌ها به دست میاد، اونقدر هست که خرج زندگیمونو بده؟
‫اگه بخوام درس بخونم، تا چندسال نمی‌تونم پولی دربیارم.
‫خب اگه کار کنی چی؟
‫عه؟
‫اگه می‌خوای درس بخونی،
‫خودت باید هزینه‌های تحصیلت رو در بیاری.
‫خودم پول دربیارم؟
‫نگران ما نباش!
‫این همون کاری نیست که تو برای اینکه به دانشگاه تربیت معلم بری انجام دادی، ماریا-سان؟
‫آره!
‫همینه! یعنی منم می‌تونم؟
‫تلاشتو بکن!
‫آره! تلاشتو بکن!
‫باشه! تلاشمو می‌کنم!
‫خوبه!
‫بیاید همگی تلاشمونو بکنیم!
‫همه با هم شروع به آماده کردن پانسیون کردیم.
‫اتاقای طبقه‌ی اول و دوم برای این منظور استفاده میشن.
‫و کل خانواده به طبقه‌ی سوم میره.
‫من و گئورگ هم به طبقه‌ی سوم میریم.
‫ممنونم.
‫متاسفم.
‫قابلی نداشت!
‫من خیلی تحت تاثیر اینکه همگی !دارین تلاش می‌کنین تا پول دربیارین قرار گرفتم
‫امیدوارم کمکی کرده باشم، کاپیتان.
‫این کاری بود که ازم برمیومد.
‫ممنونم.
‫-ماریا؟ ‫-بله؟
‫فکر کنم حق با تو بود!
!ورشکستگیم یه جور خوش شانسی بود
‫این اولین باره که خوبی
!بچه‌ها و فرانز رو درک کردم
‫هیچ کدومشون سرزنشت نکردن، درسته؟
‫من هیچ وقت اینقدر با بچه‌ها احساس نزدیکی نکرده بودم!
‫منم! الان واقعا احساس می‌کنم عضوی از خانواده‌م.
‫من قبلا ثروتمند نبودم،
‫ولی الان واقعا هستم.
‫باور دارم که هیچ وقت دیگه فقیر نمیشم.
‫نه، هیچ وقت فقیر نمی‌شیم.
‫روپرت برای تحصیل به اینسبروک رفت،
‫و حالا توی خوابگاه دانشکده زندگی می‌کنه.
‫همچنین یه شغل توی یه کتابفروشی پیدا کرده!
‫با تایید اسقف یکی از اتاق ها توی !عمارت به عنوان اتاق دعا درنظر گرفته شد
‫و حالا دیگه آماده‌ی اینیم که پذیرای !دانشجوهای دانشگاه کاتولیک باشیم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بچه‌ها!
‫اینجا جای بازی نیست!
‫ببخشید، مامان ماریا
‫کی این همه سر و صدا راه توی اتاق دعا راه انداخته؟
‫پدر روحانی که مراسم‌های !این کلیسای کوچیک(اتاق دعا) رو برگزار می‌کنه
‫این مرد جوونه که اولین مهمان ماست.
‫خواننده‌ی اپرا، لوته لهمان-سان ،یکی ازاتاق‌های مارو کرایه کرده
‫وقتی صدای ما رو موقع آهنگ خوندن شنید،
‫پیشنهاد داد که توی مسابقه‌ی !گروه‌های کُر جشنواره‌ی موسیقی شرکت کنیم
‫ولی آیا ما واقعا می‌تونیم جلوی جمع هم آهنگ بخونیم؟
‫قسمت بعدی:" خواننده‌های خانواده‌ی ترپ"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون