‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیله‌خب! گل بازی کافیه!
‫بدینشون به من.
‫-بیا. ‫-بیا
‫ممنونم.
‫من دارم میرم سوپر مارکت.
‫براتون ناهار آماده کردم.
‫باشه، بعدا میبینمت.
‫-بعدا میبینمت ‫-بعدا میبینمت.
‫خوبه!
‫حالا که قرار بود تا قبل از اومدن بقیه برید حموم،
‫هر چقدر دلتون می‌خواد می‌تونید خودتونو کثیف کنید.
‫-باشه. ‫-باشه.
‫ولی با چکمه‌های کثیف نرید داخل!
‫باشه.
‫آه!
‫گئورگ! کمک کن!
‫-مامان، اونجا اونجا! ‫-مامان، اونجا اونجا!
‫-اونجا هم هست! ‫-اونجا هم هست!
‫عجب اوضاعی!
‫تازه اینجا رو تمیز کرده بودم!
‫مامان، تلفن باهات کار داره!
‫تلفن؟
‫همینجا بمونید تا بیام پاهاتونو تمیز کنم.
‫سلام. ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫بالاخره اومدین.
‫شما بارونس ترپ هستین؟
‫بله.
‫از طرف ایستگاه رادیویی سالزبرگ تماس می‌گیرم.
‫ایستگاه رادیویی؟
‫خواننده‌های ترپ توی شب مسابقه حسابی
‫همه‌ رو تحت تاثیر قرار دادن.
‫برای همین هم، قصد داریم یه !برنامه‌ی رادیویی از آواز خوندن شماها پخش کنیم
‫برنامه‌ی رادیویی از آواز خوندن ما؟
‫ازتون می‌خوام روز شنبه ساعت 4 بعد از ظهر اینجا باشید.
‫اینجارو که بلدین، درسته؟
‫بالای منسبرگ هست.
‫باید با خانواده هم مشورت کنم.
‫بارونس!
‫آواز خوندن شما اینجوری تو کل اتریش پخش میشه،
‫و همه مشتاقن که دوباره بشنونش!
‫کیه؟
‫یه لحظه صبر کنید!
‫یه نفر از ایستگاه رادیویی.
‫می‌خوان که یه برنامه با آواز خوندن ما پخش کنن.
‫ایستگاه رادیویی؟
‫سلام.
‫یادم رفت بهتون بگم،
‫دستمزد خیلی خوبی هم بهتون پرداخت میشه!
‫شنبه میبینمتون.
‫من هیچ تمایلی ندارم که بچه‌هام برای پول آواز بخونن!
‫تا به حال توی کل زندگیم یک همچین حرف گستاخانه ای نشنیده بودم.
‫اینجوری می‌تونستیم کلی آدمو تو کل اتریش شاد کنیم.
‫خوش برگشتین!
‫ما برگشتیم!
‫کجا رفته بودی، هانس-سان؟
‫به اداره‌ی پست.
!مادام ماتیلدا خیلی مهربونه
‫میشه امروز بازش کنیم؟
‫نه!
‫باید تا کریسمس صبر کنیم.
‫ولی الان تازه سپتامبره!
‫سپتامبره!
‫اگه تا اون موقع نگهش داریم، اصلا دیگه قابل خوردن نیست.
!نیست
‫اینطور نیست!
‫مگه نه بابا؟
‫خبر بدیه؟
‫بیماری مادربزرگتون داره بدتر میشه.
‫مادام ماتیلدا ازمون خواستن بهشون سر بزنیم.
‫مادربزرگ مریضه؟
‫می‌خوان به دیدنشون بریم.
‫حالشون خیلی بده؟
‫چرا همه‌مون نریم به دیدنشون؟
‫-بریم! همه‌مون بریم! ‫-بریم.
‫یوهانا.
‫اونجا رفتن خیلی گرون میشه.
‫آه، درسته.
‫رادیو!
‫اینطوری مادربزرگ می‌تونه صدای بچه‌ها رو از رادیو بشنوه.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت از رادیو چیه؟
‫رادیو؟
‫گئورگ، لطفا بذار برن.
‫من کاملا مخالف این قضیه ام.
‫ولی حالا که مربوط به بچه‌ها و مادربزرگشونه،
‫کاریش نمیشه کرد.
‫ممنونم، کاپیتان!
‫کاش روپرت هم اینجا بود.
‫کاریش نمیشد کرد، ‫باید میرفت سر کار.
‫گفت از رادیو بهمون گوش میده.
‫عصر بخیر، شهروندان اتریش.
‫وقت موزیک شبانه‌ی شنبه‌ست.
‫این هفته برنامه از ایستگاه رادیویی سالزبرگ براتون پخش میشه،
‫و قراره یک آواز خانوادگی براتون پخش کنیم.
‫بیاید به خواننده‌های خانواده‌ی ترپ خوش‌آمد بگیم.
‫یه روزی پسری دید رزی رو که،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫تازه و جوون، مثل غرور صبحگاهی،
‫با خودش فکر می‌کرد حیفه که زیباییش مخفی بمونه،
‫همه‌ی هوا پر شده بود از عطرش
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
‫پسرک گفت" من غنچه‌های تو رو
‫از روی پرچین میچینم."
‫رز جواب داد" تیغ های من درنهایت
‫جواب این بی پروایی تورو
‫با درد میدن."
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫اگه پولی نداری، حداقل سقفی بالای سرت داری.
‫سه شنبه، سه شنبه، تا ساعت 9 صبح می‌خوابی.
‫و اینطوری بچه‌ی رئیس میاد توی تختش.
‫ همه می‌گن، همه می‌گن، یه زندگی شاد داشته باش،
‫عذر خواهی می‌کنم، جناب رئیس جمهور.
‫اگه پولی نداری، حداقل سقفی بالای سرت داری.
‫به خونه خوش اومدین.
‫سلام!
‫خوش اومدین.
‫سلام، گئورگ.
‫ببخشید که نتونستم بیام دنبالتون.
‫اشکالی نداره.
‫چطور بود، پدر؟
‫کارتون عالی بود!
‫خیلی خیلی خوب بود!
‫رزی، من گشنمه!
‫باشه، غذاتون آماده‌ست.
‫-خوبه! ‫-ممنونیم.
‫شاید مادربزرگه!
‫می‌گه رئیس جمهور اتریش، کورت شوسهینگ هست.
‫رئیس جمهور؟
‫گئورگ ترپ صحبت می‌کنه.
‫چی؟
‫بله.
‫راستش باور کردنش یکم سخته.
‫بله، میایم.
‫شب بخیر.
‫گئورگ؟
‫رئیس جمهور دعوتمون کرد.
‫دعوتمون کرد؟
‫گفت مایله که خانواده‌ی ترپ توی یکی از مهمونی هاش آهنگ بخونن.
‫عالیه!
‫ولی آخه خود رئیس جمهور زنگ میزنه؟
‫اگه یه دعوتنامه‌ی رسمی دریافت کینم،
‫پس میفهمیم این آدم واقعا رئیس جمهور بود.
‫ولی اگه دعوتنامه نیاد؟
!یعنی سرکاریه
‫حتما سرکاریه!
‫سرکاریه بابا!
‫و بعدش، یک هفته بعد،
‫ارباب! ارباب!
‫واقعیه؟
‫انگار که هست.
‫ماریا! ماریا!
‫ارکستر فلارمونیک وین؟
‫بله.
‫من که بدم نمیاد، بیا بریم!
‫ولی بچه‌ها می‌تونن جلوی اون همه سفیر و دیپلمات خارجی آهنگ بخونن؟
‫‫ !تو که میدونی فلارمونیک وین، یه گروه از موسیقیدان‌های واقعیه
‫داشتن موسیقیدان‌های واقعی همه چیز نیست.
‫برای همینه که رئیس جمهور مارو دعوت کردن.
‫اون...
‫بلیط رفت و برگشت از وین به سالزبرگ برای کل خانواده؟
‫می‌تونیم برای دیدن مادربزرگ به وین بریم،
‫و بعدش به مهمونی رئیس جمهور بریم و آواز بخونیم.
‫نظرت چیه؟
‫میدونستم اینو می‌گی.
‫این چیه؟
‫پسش بده، اگاته!
‫آگاته، پسش بده!
‫-آگاته! ‫-آگاته!
‫ صب کن.
‫ماتیلدا-ساما!
‫گئورگ! ماریا-سان!
‫مادام ماتیلدا!
‫به وین خوش اومدین!
‫سلام، مادام ماتیلدا و کلارین.
‫سلام.
‫خیلی خوشحالم که دوباره میبینمتون!
‫آهنگتونو از رادیو شنیدیم.
‫خیله‌خب، ماشین منتظرمونه.
‫دنبالم بیاین.
‫ازتون واقعا ممنونیم، مادام ماتیلدا.
‫ممنونیم!
‫رز جواب داد" تیغ های من درنهایت
‫جواب این بی پروایی تورو
‫با درد میدن."
‫رز وحشی کوچولو، رز وحشی قرمز،
‫روی پرچین غنچه کرده بود،
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کاپیتان ترپ.
‫بله، قربان!
‫کاپیتان!
‫ازتون می‌خوام که شما هم همراهیشون کنید.
‫جناب رئیس جمهور، متاسفم ولی من نمی‌تونم.
‫بیا آهنگ بخونیم، پدر! ‫ بیا بخونیم!
‫- از این طرف! ‫-از این طرف
‫کاپیتان" درخت نمور" هست.
‫هزاران هزار رویای شیرین رو،
‫زیر سایه‌ی درخت نمور کنار دروازه‌ی روستا، مرور کردم!
‫هزارن هزار واژه از عشق رو روی تنه‌ش حک کردم،
‫اون درخت توی غم و شادی منو به سمت خودش می‌کشونه.
‫به سمت خودش می‌کشونه
‫عالی بود، کاپیتان ترپ.
‫ممنونم، قربان.
‫مدیر چی می‌خواستین به کاپیتان ترپ بگین؟
‫می‌خواستم از خانواده‌ی ترپ دعوت کنم،
‫تا یه کنسرت توی سالن ما برگزار کنن.
‫عالیه!
‫به نظرم باید قبول کنین، کاپیتان ترپ!
‫ازتون خیلی ممنونم، جناب رئیس جمهور، ‫ ولی ما حرفه‌ای نیستیم.
‫ما براتون اجرا نمی‌کنیم.
‫ببخشید!
‫الان یه عالمه موسیقی دان داریم که
‫آرزوشونه توی سالن کلینن اجرا داشته باشن،
‫ولی ما قبولشون نکردیم،
‫از اون گذشته من شخصا دارم ازتون می‌خوام.
‫من نمی‌خوام خانواده‌م برای پول آهنگ بخونن.
‫اوه.
‫-کاپیتان ترپ ‫-بله.
‫خانوم.
‫لطفا ماریا صدام بزنین.
‫پس، ماریا.
‫اتریش دوران سختی رو داره سپری می‌کنه.
‫بخاطر فرمانروایی سوم هیتلر،
‫دیگه توریستی به اتریش نمیاد.
‫مردم ما، که مخارج زندگیشون رو !از سود صعنت گردشگری به دست میاوردن
‫تحت شرایط روحی و اقتصادی بدی هستن.
‫بله.
‫ازتون می‌خوام با خوندن
‫آهنگهای زیبای کشورمون کمی حالشون رو خوب کنید!
‫بله، حتما این کارو می‌کنیم!
‫ماریا!
‫بیا قبول کنیم، گئورگ!
‫ولی به یک شرط.
‫چی هست؟
‫این کار رو برای سودش انجام نمیدیم.
‫لطفا بلیط ورودی رو نصف بلیط های رایج کنسرت بکنید.
‫نظرتون چیه، مدیر؟
‫این جوری فقط به اندازه‌ی هزینه‌ای که می‌کنیم، درمیاریم.
‫ممنونم، کاپیتان ترپ و ماریا.
‫ممنونم، مدیر.
‫عصر بخیر، مادربزرگ.
‫چقدر زود بزرگ شدین!
‫من هدویگم، مادربزرگ!
‫هدویگ؟
‫چقدر زیبا شدی!
‫من ماریام.
‫منم یوهانام، منو یادتون میاد؟
‫معلومه که یادم میاد!
‫این مارتیناست و این هم اگاته.
‫کوچولو ها دیگه بزرگ شدن.
‫مادربزرگ، منو یادتون میاد؟
‫یادم میاد، ورنر.
‫روپرت کجاست؟
‫خیلی وقته ندیدمتون مادربزرگ.
‫چه پسر بزرگی شدی!
‫ماریا-سان کجاست گئورگ؟
‫من اینجام.
‫خوشحالم که میبینمتون، من ماریام.
‫منو نمیبوسی؟ ماریا-سان؟
‫ممنونم که بچه‌ها رو به اینجا آوردی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در تاریخ 11 مارچ 1938،
‫آلمان به اتریش حمله کرد.
‫و بعد از اون،
‫سرنوشت خانواده‌ی ترپ دچار تغییر بزرگی شد.
‫قسمت بعدی:"حمله ی نازی ها"
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون