‫عالی نمی‌شد اگر یکی از ابرها
می‌تونست در زمان غروب خورشید
به بالای سر یک گودال برسه...؟
‫این ها فکرهایی هستند که موقع ناراحتی به ذهنم می‌رسن
‫درسته که توانی برای گشودن درهای بسته ندارم،
‫اما توان تاب آوردن دارم چون که می‌دونم تنها نیستم
‫همه‌ی ما از درون کودکان معصومی گریانیم
‫که روی پله‌های آرزوهامون در حال بازیگوشی هستیم
‫نگاه کن!
‫ما داریم از کودکی خودمون لذت می‌بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نقشه اینه.
‫روپرت رو توی ایستگاه قطار میبینیم.
‫و بعد میریم پیش میمی توی تیرول.
‫میمی؟ اون ازدواج کرده و توی یه روستا توی تیرل زندگی می‌کنه، درسته می‌گم؟
‫وقتی از کوه ها رد بشیم، ‫ به ایتالیا میرسیم.
‫از روستای میمی، از کوه‌های آلپ رد می‌شیم و به ایتالیا می‌رسیم.
‫و بعد از ایتالیا به سوئیس میریم.
‫اگه ببینن که با بچه داریم .از کوه بالا می‌ریم، بهمون شک نمی‌کنن
‫ماریا-سنسی بارداره،
‫و با بچه‌ها هم نمی‌تونین زیاد تند حرکت کنید، کاپیتان.
‫میدونم.
‫منم می‌خوام باهاتون تا لب مرز بیام.
‫-نمیشه! ‫-نمیشه؟
‫چرا نمیشه؟
‫اگه هانس متوجه بشه ما نیستیم،
‫مطمئنم اولین جایی که میاد دیدن توئه.
‫و اگه تو هم اینجا نباشی،
‫همه میفهمن ما فرار کردیم.
‫به هرحال، تونستی روپرت رو ببینی؟
‫تلفن کردن و تلگراف زدن خطرناکه،
‫ممکنه که تحت نظر باشن،
‫میشه لطفا امروز بهش خبر بدی
‫که توی قطار قراره همدیگه رو ببینیم؟
!باعث افتخارمه
‫ممنونم که تا لحظه‌ی آخر پیشمونی، فرانز.
‫من قبلا هم پیغام رسون بودم، نبودم کاپیتان؟
‫اگه الان به اینسبروک برم تا ارباب روپرت رو ببینم،
‫تا بعدازظهر طول می‌کشه.
‫به خاطر هانس، ‫به خونه نیا وگرنه شک می‌کنه!
‫توی ایستگاه اتوبوس میبینمت.
‫کوهنوردی!
‫می‌خواین برین کوهنوردی؟ ‫چه جالب.
‫آره!
‫قراره بریم بالایِ بالایِ کوه آهنگ بخونیم!
‫ماریا-سان،
‫من برای دو روز به صومعه میرم.
‫میرین صومعه؟
‫بله، قراره یه مراسم دعای شبانه برگزار شه.
‫که اینطور.
‫پس لطفا، دفعه‌ی دیگه که !به کوهنوردی می‌ریم، همراهمون بیا
‫ممنونم، ‫امیدوارم هوا صاف و بدون ابر باشه.
‫بله، منم همینطور.
‫بعدا میبینمتون!
‫بعدا میبینمتون پدر!
‫کاپیتان و خانواده‌ت،
‫فردا با قطار ساعت 8 صبحِ سالزبرگ راه میفتن،
‫قطار ساعت 10:30 به اینسبروک میرسه.
‫مشکلی نداری؟
‫این قطار به الزتال میره، ‫ یادت باشه.
!باشه
‫آماده‌ای؟
‫اگه صدامونو بشنوه چی؟
‫آماده‌ای؟
‫یوهانا، این توی کیف تو جا میشه؟
‫می‌خوای ویلنتم بیاری؟
‫این ویلنه مادره، معلومه که باید بیارمش.
‫ولی تو هیچوقت ویلنت رو موقع !کوهنوردی با خودت نمیاوردی
‫بهمون شک نمی‌کنه؟
‫من با خودم میارمش!
‫اوه! نه!
‫-ماریا؟ ‫-بله؟
‫اصلا شبیه کسایی که دارن میرن کوهنوردی نیستیم.
‫-نیستیم؟ ‫-نه!
‫از هر کردوم یکی بردار و بقیه رو بذار بمونه.
‫کالسکه و گهواره رو هم باید بذاریم بمونه.
‫ارباب.
‫-چی شده؟ ‫-میشه امروز مرخصی بگیرم؟
‫مرخصی؟
‫خب، بعد از ظهر که همه دارن میرن کوهنوردی،
‫و پدر وسنر هم نیستن.
‫بله، می‌تونی.
‫ممنونم.
‫شب بخیر.
‫مادر!
‫اینا برای ناهارتونه، و اینا هم برای خوراکی.
‫بله.
‫نمیشه با رزی-سان خداحافظی کنیم؟
‫اگه نازی‌ها بفهمن اون از رفتنمون خبر داشته،
‫دستگیرش می‌کنن، فهمیدی؟
‫خب دیگه، بریم؟
‫بقیه رو میسپریم به تو.
‫خیله خب، مراقب خودتون باشین.
‫هدویگ!
‫رزی-سان!
‫چیشده؟ ‫ قرار نبود برین کوهنوردی؟
‫رزی-سان، این برای توئه.
‫من واقعا دستپخت تورو دوست دارم، رزی-سان.
‫بانوی کوچک هدویگ.
‫ممنونم!
‫باید خوشحال باشین.
‫لطفا مراقب خودتون باشین.
‫مراقب خودتون باشین!
‫صبح بخیر، همگی!
‫صبح بخیر!
‫صبح همگی بخیر!
‫صبح بخیر!
‫دارین کجا میرین؟
‫کوهنوردی، کوهنوردی!
‫اوه، چه عالی!
‫امروز اقوام خانومم به دیدنمون میان،
‫منم اومدم به استقبالشون.
‫فرانز، اون...
شما کجا میرین؟
‫به دیدن مادرم.
‫لطفا اول شما بفرمایین.
‫خب دیگه بریم.
‫باشه!
‫ارباب، بفرمایید.
‫کاپیتان!
‫همه چیز ‫آماده‌ست!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فرانز! اینو بگیر!
‫کاپیتان!
‫اگه پدر وسنرو ببینه،
چی کار کنیم؟
‫مطمئنم اون دیگه سوار قطار شده.
‫نگران نباش.
‫خداحافظ، نونبرگ.
‫چه خبره؟ خیلی عجیبه!
‫توی این مسیر یه تصادف شده،
‫تا یه مدت نمی‌تونیم حرکت کنیم.
‫چیشده؟
‫تصادف؟
‫من عجله دارم!
‫ساعت چنده؟
‫5 دقیقه از 10 گذشته.
‫عه؟ من باید به قطار 10:30 برسم!
‫چطور می‌تونم برم؟
‫دست از سرم بردار!
‫چه اتفاقی برای روپرت افتاده؟
‫سوار قطار شو، ماریا.
‫-اما... ‫-زود باش!
‫من منتظر روپرت میمونم،
‫ما با قطار بعدی میایم.
‫تو خونه‌ی میمی میبینمت!
‫گئورگ!
‫پدر!
‫سلام، میمی-سان!
‫سلام!
!اوه
‫ما دنبال یه جای ارزونیم که امشب رو اون جا بمونیم.
‫معلومه که باید همین جا بمونین.
‫باید منتظر ارباب و ارباب روپرت باشین تا برسن.
‫ممنونم، ولی....
‫-موندن توی مسافرخونه خطرناکه ‫-خطرناکه؟
‫با این که اینجا کوچیکه، !ولی بازم کسایی که گزارش میدن، هستن
‫گزارش؟
‫نمی‌خوام براتون مشکلی ایجاد بشه.
‫چی کار کنیم؟
‫نگران نباشین.
‫مگه نه، میمی؟
‫درسته، کارل!
‫ممنونم، کارل-سان، میمی-سان.
‫شنیدم می‌خوان مرزها رو ببندن.
‫واقعا؟
‫پدر.
‫پرچم، پرچم نیست!
‫کاپیتان! همه چیز ‫آماده‌ست!
‫لعنتی!
‫شما کاپیتان ترپید؟
‫تو کی هستی؟
‫منو یادتون رفته؟ من کارلم!
‫کارل!
‫همه منتظرتونن.
‫چرا امشب رو هم اینجا نمی‌مونین،
‫تا فردا صبح زود حرکت کنین؟
‫ولی قراره مرزها رو ببندن!
‫به نظرم بهتره هرچه زودتر بریم.
‫درسته.
‫ای کاش یه ماشین برای بچه‌ها داشتیم.
‫این اطراف ماشین پیدا نمیشه، ‫ فقط یه کاری هست که اونم حیووناست.
‫یه ماشین پیدا کردم،
‫واقعا؟
‫هرچند که ماشین خاصیه!
‫هم؟
‫به هر جا رسیدیم برات نامه مینویسم.
‫لطفا مراقب باشین!
‫یه بچه‌ی خیلی خوب به دنیا میاری!
‫اینجان!
‫آروم باش، کارل!
‫همه چی خوب پیش میره، ماریا.
‫بله، پدر.
‫کجا دارین میرین؟
‫سن مارتینو.
‫قراره توی ایتالیا مراسم خاکسپاری برگزار کنین؟
‫مرحوم رو داریم به محل تولدش میبریم.
‫چرا انقدر دیر میرین؟
‫خب، باید هر چه زودتر تا قبل از ‫فاسد شدن جسد بریم و دفنش کنیم.
‫اونا کی‌ان؟
‫اینا پسر و نوه‌ی مرحوم ان، ‫ خودم از ایتالیا آوردمشون.
‫هی، یه چیزی بگو!
‫من متوجه نمیشم.
‫هی، اینو بازش کن!
‫گفتم بازش کن!
‫می‌خواین به مرده بی احترامی کنین؟
‫به محض اینکه با قطار از کل ایتالیا !عبور کردیم و به سوئیس رسیدیم
‫با خبر شدیم مرزهای آلمان بسته شده.
‫جنگ توی اروپا داشت شروع میشد!
‫اون نماینده‌ی آمریکایی، جناب واگنر،
‫برامون پول و بلیط کشتی سفر به آمریکا رو فرستاد،
‫که اینطوری خواننده‌های خانواده‌ی ترپ تونستن،
‫یه تور کنسرت در سرتاسر دنیای جدید داشته باشن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خدا نگهدار، خدانگهدار، دوست من.
‫الان باید برای مدتی از هم دور بیفتیم.
‫خدا نگهدار، خدانگهدار، دوست من.
‫الان باید برای مدتی از هم دور بیفتیم.
‫اگرچه ممکنه که جسم هامون از هم دور باشن،
‫قلب هامون باهم یکی هستن!
‫ما دوباره یه روزی در کنار هم خواهیم بود.
‫مراقب خودت باش، دوست من.
‫پــــــایــــــــان
‫در حالی که از تپه بالا میرم، نفس عمیقی می‌کشم.
من نمی‌تونم در روزهای سخت لبخند بزنم
این ویژگی مشترک همه‌ی ترسوهاست
اما می‌خوام به بالهای فردا ایمان داشته باشم
هر دو اونها (غم و شادی) نوای مخصوص به خودشون رو می‌نوازنن
زمانی که اشک می‌ریزیم، درسهای خوشحالی رو یاد می‌گیریم
حالا دستهات رو جوری که من باز می‌کنیم، باز کن و
!آهنگ من رو بخون