‫چرا باهاش قرار می‌ذارم؟ خودمم نمی‌دونم.
‫من واقعاً آدما رو درک نمی‌کنم، ‫اما درک درستی از خودمم ندارم.
‫به‌نظرم یه باگ جالب بود که یه‌طوری سر از کلوب فیلم درآورده بود.
‫اصلاً جدیش نمی‌گرفتم.
‫و می‌دونستم هروقت بخوامم می‌تونم نادیده‌ش بگیرم.
‫داشتم موقعیت رو ارزیابی می‌کردم.
‫اولش به هرحال همچین حسی داشتم.
‫شیـ ـــ
‫شیون!
‫کیریتو! اومدی!
‫خودت گفتی بیام نگاهت کنم.
‫راستش، رئیس ایچیکاوا بهم گفت بیام.
‫گفت می‌تونم بیام و نگاه کنم.
‫ها، جدی؟ ایول.
‫ببین...
‫چیزه...
‫آه، کیریتو اول تو بگو.
‫نه، تو اول بگو شین.
‫نه نه اول تو.
‫ببخشید که حرفای بدی زدم. ‫با اینکه می‌دونستم تو هم داری تلاشتو می‌کنی.
‫منم باید عذرخواهی کنم.
‫در مورد همه‌چیز حق با تو بود کیریتو. از الان به بعد بیشتر تلاش می‌کنم.
‫امان از جوونی.
‫ببین، می‌گم. باید در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم کیریتو.
‫خودمون دوتایی.
‫هوم؟
‫باشه ولی در مورد چی؟
‫گفتم هروقت خودمون دوتا بودیم حرف می‌زنیم.
‫خب بریم.
‫ها...
‫اوه؟
‫بعد از اون، دیگه نادیده‌م گرفت.
‫هومم.
‫با هم ‌هم‌اتاقی هستیم، دوستیم و یکمی هم دعوا می‌کنیم...
‫اما خب آخرش عاشق هم شدیم.
‫احیاناً... منو پیچونده؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، همیشه همینطوری بوده.
‫اونی که من باهاش قرار می‌ذارم خسته می‌شه و بعدم محو می‌شه.
‫هر بار.
‫ولی فکر کنم این‌دفعه یکم مهربون‌تر بودم، نسبت به دفعات قبلی.
‫خب، شاید به عنوان سنپای‌ـم توی کلوب فیلم مهربون باشی،
‫اما به عنوان دوست‌پسر، امتیازت صفره.
‫آره، اینطور می‌گه.
‫مثل اینکه این باگ توی سرم جا خوش کرده.
‫امروز حوصله ندارم. بهتره بخوابم.
‫اون‌شبی دقیقاً این‌جا خوابیده بود.
‫اگه می‌دونستم اینطوری می‌شه، شاید بهتر بود یه‌بارو باهاش بخوابم.
‫بی‌ادب! ولی اگه قراره انجامش بدی، بده.
‫لعنتی. صداهای توی سرم زیاده.
‫خوابم نمی‌بره.
‫اره. اوضاعش حسابی داغونه.
‫داره وا می‌ره.
‫شاید افسرده‌ست؟
‫حتماً بابت چیزی نگرانه.
‫خب، درگیری زیاد داره. هنوز در مورد آینده‌ی شغلیش تصمیم نگرفته.
‫به جین گیر می‌د، اما اونه که نمی‌تونه بی‌خیال کلوب بشه.
‫هوممم.
‫دوست‌پسرم که داره، هرچند شک دارم اوضاع بینشون خوب باشه.
‫اما ری آدم مهربونیه. می‌دونم که هست.
‫درسته. اما یکم یه‌طوریه.
‫اوهوم.
‫اوه، بلند شد. مثل اینکه دنبال یه چیزی می‌گرده.
‫احتمالاً داره دنبال جین می‌گرده.
‫وقتی اینطوری می‌شه تنها کسی که می‌تونه کمک کنه جین‌ـه.
‫اوه.
‫جیـ ــ
‫یه چیزی بگو پسر.
‫بـ ـ بخند بهم، بهم غر بزن... یه کاری کن،
‫وگرنه از خجالت می‌میرم.
‫قبل از اینکه بخوای بپرسی در موردش جدی هستی باید بگم هستم.
‫تبریک. یه‌طورایی متوجه شده بودم.
‫ها؟
‫یکم تعجب کردم که با ایچیکاوا با همین،
‫ولی متوجه شده بودم که دلت یه جا گیره.
‫از بچگیمون داشتم نگات می‌کردم. خیلی خوب می‌شناسمت، جین.
‫اما اگه خودت نخوای واسه‌م سفره‌ی دلتو باز کنی، من چطور می‌تونم بپرسم؟
‫مثل همیشه منو منتظر گذاشتی.
‫مثل همیشه؟ نه. تو عمق وجودم رفته بود روی اعصابم.
‫رفتن از کلوب، فارغ‌التحصیلی، امتحانا،
‫اینکه جین مخفیانه با ایچیکاوا قرار می‌ذاره،
‫اینکه یوشینو یهویی ازم فاصله گرفت طوری که انگار داره می‌پیچونتم.
‫دنیای اطرافم داره خودشو جوری بازنویسی می‌کنه چیزی ازش سر در نمیارم.
‫هیچ‌چیزی جوری که دلم می‌خواد پیش نمی‌ره. برای همین حداقل...
‫ری، تو تغییر کردی.
‫ها؟
‫من می‌خوام همونطوری بمونم.
‫هیچوقت انتظار نداشتم تو بهم تبریک بگی.
‫آخه روابط شخصی همیشه برات یه‌چیز رو اعصابه، نه؟
‫چیزی شده که باعث تغییر نظرت بشه؟
‫از کجا بدونم؟ من که نمی‌خوام تغییر کنم.
‫جدی می‌گی؟ کاملاً معلومه تغییر کردی.
‫خودمم نمی‌دونم.
‫برای همین فهمیدن آدمای دیگه برام سخت‌تر هم هست.
‫ری...
‫خیلی‌خب! همه‌چیزو به این کیکوچیهارا جین بسپر.
‫ما از بچگی رفیق فاب بودیم.
‫هیچکسی اینابا ری رو بهتر از من نمی‌شناسه.
‫من می‌دونم که اینابا ری آدم صبور و مهربونیه.
‫آخه این‌همه سال بهترین رفیق من مونده.
‫و باهوشه.
‫هیچکسی توی کلوب نمی‌تونه با نکات هوشمندانه‌ای که تو می‌گی مخالفت کنه.
‫بالغ و قابل اعتمادی، ولی یکمی هم بدجنسی.
‫یه عادت بدی داری که آدما رو مسخره می‌کنی، اینو باید بذاری کنار.
‫گاهی وقتا آدما عصبانی می‌شن.
‫هه.
‫من از بچگیمون داشتم نگاهت می‌کردم، برای همین خوب درکت می‌کنم ری.
‫اینکه چسبیدی به کلوب فیلم و در مورد آینده‌ی شغلیت تصمیمی نگرفتی...
‫همه به‌خاطر اینه که از تغییر می‌ترسی، درسته؟
‫می‌فهمم. منم می‌ترسم.
‫ولی حیفه همینطوری یه‌جا بمونی. می‌دونم که تو هم رویاهای خودتو داری.
‫برای همین باید کاری که دلت می‌خواد بکنی رو ری. چیزی نمی‌شه.
‫یعنی چی چیزی نمی‌شه؟ اینو که نمی‌تونی بهم قول بدی.
‫بی‌خیال این چرت پرتای قدرت اراده و اینطور چیزا شو.
‫ولی حرفای جین بازم برای من خاصن.
‫یه‌طورایی مثل جادوان.
‫حالا که بش فکر می‌کنم، از وقتی که با گفتن...
‫«بیا با هم فیلم بسازیم» جادوم کرده، خیلی راه اومدیم.
‫و با همدیگه دنبال یه آینده گشتیم.
‫جین، گوش کن.
‫گمونم اون سال‌اولی یوشینو شیون منو پیچونده.
‫خب، تعجبی نداره.
‫نمی‌خوام پیچونده بشم. نمی‌خوام منو ول کنه بره با یه پسر دیگه.
‫اوه، اینه که تعجب‌آوره. دوستش داری؟
‫شاید... دارم.
‫اینو خودمم می‌خوام بدونم.
‫الان، وقتی با همیم خوش می‌گذره و راحت می‌شه اذیتش کرد.
‫اینکه برای چیزی که اصلاً مهم نیست همه‌ی تلاششو می‌کنه خیلی جالبه.
‫مهم نیست؟
‫داری شبیه ری می‌شی.
‫خب!
‫برو تو دلش اینابا ری! هنوز وقت داری.
‫بدو! نذار عشقت از دستت بره!
‫همین همین. ‫همینو می‌خواستم بشنوم.
‫ممنون.
‫بدو، پشت سرتم نگاه نکن.
‫اطاعت.
‫جین همیشه چرت و پرت می‌گه.
‫واقعاً هنوز وقت دارم؟
‫با هم‌اتاقیش می‌گرده... به‌نظر که اونقدرا شانسی ندارم.
‫اگه اینطوری باشه، بعدش می‌تونم فکر یه راه برای پس گرفتنش باشم.
‫اما برای الان...
‫می‌خوام ببینمش.
‫شیون!
‫ها؟
‫چطوری؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫خـ ـ خوبم.
‫الان داریم فیلم می‌سازیم.
‫آه استپ استپ! یه استراحت کوچیک داریم.
‫آها، دیدم. ببخشید مزاحم شدم.
‫یوشینو، من اونا رو می‌برم.
‫ممنون.
‫با بقیه خوب کنار میای.
‫اولش که اصلاً.
‫خیلی چیزا عوض شده.
‫ولی همه‌چیز اوکیه؟ ‫چرا اون‌طوری داشتی می‌دوییدی؟
‫داشتم دنبال تو می‌گشتم.
‫بالأخره دیدمت.
‫اصلاً ندیده بودمت، کم‌کم داشتم نگران می‌شدم که نکنه منو پیچوندی.
‫نگران بودم که نکنه یه دوست‌پسر جدید پیدا کردی. هم‌اتاقیت یا یه نفر دیگه.
‫ها؟ بپیچونمت؟ نه بابا.
‫دوست‌پسر جدید هم ندارم! ‫کیریتو فقط دوستمه.
‫پس... می‌شه من هنوز دوست‌پسرت بمونم؟
‫یه دقیقه پیش، وقتی اون‌طوری داشتی می‌دوییدی سمتم سنپای،
‫من... خیلی خوشحال شدم.
‫خوشحال و یه‌ذره هم غمگین،
‫چون فهمیدم دوست‌پسرم واقعاً دوست‌پسرم نیست.
‫می‌خوام واقعاً دوستم داشته باشی، و می‌خوام خودمم واقعاً دوستت داشته باشم.
‫می‌خوام با هم برابر باشیم، همدیگه رو درک کنیم و توی مشکلا به داد هم برسیم.
‫مثل مانگاها.
‫می‌خوام اونطوری عاشقت بشم، سنپای.
‫پس بیا‌ـــ
‫برای همین گفتم بهترین راه برای اینکه بهتر درکت کنم با فیلمه.
‫سال‌اولیا دارن خودشون یه فیلم می‌سازن!
‫اولش با کیریتو حرف زدم، بعدش همه‌ی سال‌اولی‌ها رو دعوت کردم!
‫بازم شروع کرد.
‫انجامش می‌دم!
‫یه فیلمی می‌سازم که به خوبی فیلم سنپای‌ها باشه.
‫نه فقط برای دوست‌پسر، دوست دارم واقعاً عضوی از کلوب فیلم باشم.
‫یه کاری می‌کنم همه قبولم کنن.
‫و وقتی یه فیلم خفن تو دست و بالم داشتم، ‫از اول میام و ازت می‌خوام که باهام قرار بذاری.
‫منتظرم بمون!
‫هــــــه...
‫یه‌طورایی... نمی‌دونم.
‫اینکه داره منو بهونه می‌کنه تا فیلم بسازه چیز خوبیه،
‫ولی اگه نتونه فیلم خوبی بسازه، اونوقت نمی‌تونیم قرار بذاریم؟
‫مسابقه‌ست؟
‫اوی، یوشینو، داریم می‌ریم.
‫باشه! الان میام.
‫می‌بینمت.
‫اوه، یه‌لحظه، وایسا وایسا وایسا!
‫گوش کن، اینکه همین‌طوری بی‌پروا خودتو میندازی تو دل کار دوست دارم،
‫ولی احساسات من چی؟
‫من یه‌طورایی... نه، الان با تمام وجود دارم میام سمتت.
‫ها؟
‫نمی‌خوام پسر دیگه‌ای داشته باشتت.
‫و راستش، نمی‌خوام به‌خاطر فیلم نادیده گرفتم بشم.
‫ها؟
‫بعدم، غیرممکنه سال‌اولی‌ها بتونن فیلمی بسازن که از سال‌بالایی‌ها بهتر باشه.
‫ما چندتا پیرهن بیشتر پاره کردیم.
‫اگه بخوام وایسم بهم برسی، هیچوق نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫هی! بدجنس! کارگردان ما هم خیلی توانمنده.
‫جلوی من از بقیه‌ی پسرا تعریف نکن. عصبانی می‌شم.
‫وای! حتی حسودی کردن هم زشته.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫الان باهام قرار بذار.
‫چیکار کنیم؟ آخه سنپای توی خیلی باهام بدجنس بودی.
‫از این حرفای بذاریم هرکس «زندگی آزادانه‌»‌ی خودشو داشته باشه، نزدی؟
‫باشه ببخشید.
‫الان چیکار کنم که اوکی بدی؟
‫خب...
‫باید خودت یه فکری در موردش بکنی.
‫راستش، هر جوابی هم که می‌داد، من می‌دونستم که میخوام چیکار کنم.
‫مثل اینکه من آخرش آدم کوتاه اومدن نیستم.
‫مثل جریان برق با بوسه خشکش می‌کنم...
‫بیا با هم قرار بذاریم، باشه؟
‫و می‌ذارم این باگ...
‫بیا با هم باشیم.
‫کاری کنه حرفمو تکرار کنم.
‫و تا وقتی قبول نکنه، بی‌خیال نمی‌شه.
‫بـ ـ باشه. بیا قرار بذاریم.
‫باهات قرار می‌ذارم!
‫هروقت این دفترچه رو می‌خونی، معشوق آینده‌ی من، لطفاً بهم نخند.
‫لطفاً به صدام گوش بده.
‫اولش که با هم شروع به قرار گذاشتن کردیم، می‌ترسیدم،
‫اما الان همه چیز خیلی خوبه و خوش می‌گذره.
‫خب. من باید برم کلوب وگرنه دیرم می‌شه.
‫ها؟ به این زودی؟
‫هنوز وقت داری. سه دقیقه دیگه بمون.
‫ولی جدی آدم محبت‌طلبیه.
‫باشه، یکم دیگه.
‫اینو که هی در مورد همدیگه چیزای جدید می‌فهمیم رو دوست دارم.
‫هروقت توی چشم‌هاش نگاه می‌کنم قلبم وایمیسه.
‫ولی هنوزم می‌خوام بهش نزدیک‌تر بشم.
‫خب دیگه، برم.
‫شیون.
‫امشب. می‌خوای بیای اتاق من؟
‫ها؟
‫الان یعنی... بالأخره!
‫داره می‌گه بیا انجامش بدیم، نه؟
‫نه؟ نه؟ نه؟
‫اوی لازم نیست انقدر بلند بگی! نمی‌خوام بشنوم.
‫چیکار کنم؟ خیلی استرس دارم.
‫باید کل بدنمو شیو کنم و یه عطر خوشبو هم بزنم!
‫نمی‌خوام بشنوم، ولی یکم کنجکاوم.
‫آه! لباس زیر! چی بپوشم؟
‫اینا خوبه؟ آنلاین برای مواقع خاص خریدمش.
‫واقعاً لازم نیست نشونم بدی.
‫ولی خوب سعی می‌کنی مثبت بش نگاه کنی.
‫هیچ تضمینی نیست که تا همیشه با هم باشید.
‫عشق یه توهمه. واقعیت یه دنیای خیالیه.
‫همینطور که اینجا توی سایه‌ها قدم برمی‌دارم،
‫«دلم برات تنگ می‌شه.»
‫خیلی درب و داغونی.
‫چیزای مثل عشق و عاطفه و امید کلاً نابودت می‌کنن کیریتو.
‫ولی حق با کیریتوـه.
‫هیچ تضمینی نیست که تا همیشه با هم باشیم.
‫هیچوقت نمی‌تونی مطمئن باشی.
‫دوستش دارم، برای همین تلاش می‌کنم تا خوب پیش بره،
‫و می‌دونم دلیلی نیست که بخوام عجله کنم،
‫اما هروقت جو بینمون ساکت می‌شه، می‌ترسم.
‫شاید اگه بیشتر با هم وقت بگذرونیم بتونیم مدیریتش کنیم.
‫اما... دوست دارم بدونم الان داره به چی فکر می‌کنه.
‫و می‌خوام اونم چیزای بیشتری در مورد من بدونه.
‫بفرـــ
‫عصر بخیر!
‫مثل اینکه بازم داره تمام تلاششو واسه‌ش می‌کنه.
‫با اجازه.
‫سنپای،
‫لطفاً اینو ببین.
‫باشه.
‫بذار ببینم.
‫‫«شب‌ها رو دوست ندارم، انگار که توی کل دنیا فقط من موندم.
‫«‫شب‌ها رو دوست ندارم، انگار که توی کل دنیا فقط من موندم.
‫هر شب و هر شب، ترس همه‌ی وجودمو فرا می‌گیره.
‫فردا می‌تونم بخندم؟ شاید اذیت شم و دوباره گریه کنم.
‫یه شب آروم و مهتابی
‫فرشته‌ها بال‌های زخمیشون رو می‌گسترن و می‌خوابن.»
‫شعر؟
‫تو اینا رو نوشتی؟
‫اوهوم.
‫وقتی تازه راهنمایی رو شروع کرده بودم. شروع به‌خاطره نویسی کردم.
‫بعدش تحت تأثیر مانگاهای شوجو قرار گرفتم و سعی کردم شعر بگم.
‫تا اون‌موقع فکر می‌کردم آدم قوی‌ایم. و برام مهم نبود کی مسخره‌م می‌کنه.
‫فکر می‌کردم اگه تلاشمو بکنم، بالأخره یه‌روزی یه نفر پیدام می‌کنه.
‫اما...
‫توی شعرا، همیشه خیلی منفی بودم. افسرده و غرغرو بودم.
‫فهمیدم ابعاد ضعیفم توی وجودم دارم. انتظارشو نداشتم.
‫یه «من» مخفی که نمی‌تونستم به کسی نشونش بدم.
‫توی این دفترچه هرشب حرفاشو نوشتم و مخفیش کردم.
‫خب چرا به من نشونش می‌دی؟
‫می‌خواستم در مورد این بخشم بدونی.
‫من گاهی وقتا آدم خیلی رومخی می‌شم.
‫برای همین می‌خواستم تو هم یکم از خودت واسه‌م بگی ری-سنپای.
‫این روزا انگار زیاد درگیر فکراتی، اما اگه استرس داری یا نگرانی،
‫هرچی که ذهنتو درگیر کرده رو لطفاً بهم بگو!
‫هر چی ذهنمو درگیر کرده...
‫الان تو رو می‌خوام.
‫آخه خیلی نازه.
‫اینو دست و پا کردی که استرست رو مخفی کنی؟
‫نخیرم.
‫بعدم من از اولش می‌دونستم تو آدم غرغرو و بچه‌ننه‌ای هستی.
‫همون روز اولی که همدیگه رو دیدیم، سرم داد کشیدی و توی اتاق موسیقی داد و بیداد راه انداختی.
‫برای همین می‌دونستم.
‫ولی، تو فقط اینا نیستی.
‫تو همیشه همه‌ی تلاشتو می‌کنی،
‫ همیشه با آدما رکی، باهاشون مهربونی.
‫شاید ضعفایی داشته باشی، ‫ولی من می‌دونم یه عالمه هم نقاط قوت داری.
‫و می‌خوام همه‌ی بخشای مختلفتو بشناسم، برای همین می‌خوام همچنان نگاهت کنم.
‫سنپای...
‫راستش یکم ناامید شدم.
‫فکر می‌کردم به‌خاطر اینکه قرار با من باشی هیجان‌زده‌تر میشی،
‫ولی اصلاً اینطوری به‌نظر نمیای.
‫ها؟
‫نمی‌خوای انجامش بدی؟
‫نه، می‌خوام.
‫فقط استرس دارم.
‫جدی؟
‫چیکار کنم؟ چیکار کنم؟ منم باید یه کاری بکنم!
‫اما چیکار؟
‫انقدر خودتو سفت نگیر. اینطوری منم مضطرب می‌کنی.
‫مثل همیشه سرحال نیستی برای همین دارم گیج می‌شم.
‫ولی گویا برای تو چیز آسونیه.
‫من باید همینطوری اینجا دراز بکشم؟
‫برای من آسونه؟ برای امشب یه عالمه تدارکات دیدم.
‫تدارکات؟
‫اول، اتاقمو تمیز کنم.
‫بعدش، یه کاری کردم که مزاحممون نشن.
‫همه‌ی دوستامم رد کردم پی کارشون.
‫و شام خوردم و زودی رفتم حموم.
‫و بعدش ورزشای کششی انجام دادم.
‫واقعاً همه کاری کردی.
‫نه؟
‫حسابی زحمت کشیدم. پس بهم اعتماد کن و بسپرش به خودم.
‫تو آروم باش و فقط احساسش کن.
‫سنپای شماره عینکت خیلی بالاست.
‫همه چیز محوه. اصلاً نمی‌بینم.
‫سرم گیج می‌ره. انگار که مستم.
‫چه حس عجیبی.
‫ری-سنپای، یکم پیش گفتی... اینکه می‌خوای نگام کنی.
‫اگه اینطوریه، می‌خوام بهم قول بدی.
‫که هیچوقت چشم رو از روم بر نمی‌داری. که فقط منو دوست داشته باشی.
‫بهم قول بده همیشگی باشه.
‫دست خودم نبود و از ذهنم در رفت.
‫اگه ازش چیزی بخوام که نمی‌تونیم ازش مطمئن باشیم، ازم خسته می‌شه؟
‫شیون تو واقعاً یه بچه‌‌ننه‌ی رمانتیکی.
‫سنپای خندید انگار که خجالت‌ کشیده بود،
‫و بعدش توی گوشم زمزمه کرد، «قول می‌دم»
‫و این باعث شد دوباره گریه بیفتم.
‫من... انقدر نگران به‌نظر میام؟
‫شایدم هستم.
‫برم دانشگاه یا سر کار؟ گمونم هنوز مطمئن نیستم.
‫در هر صورت، بازم یه کار می‌کنم. فیلممو می‌سازم.
‫اولش مطمئن نبودم، اما مدتی که شیون توجه‌مو جلب کرده بود،
‫تصمیم گرفتم جفتشو انجام بدم. برم دانشگاه و سر کار.
‫تا وقتی امتحانش نکنم که نمی‌فهمم.
‫تو برای فیلم‌ها و عشقت سخت تلاش می‌کنی.
‫شایدم منم بتونم یکم بیشتر تلاش کنم.
‫یکم نگرانم که از ظرفیتم خارج باشه.
‫من گاهی‌اوقات تنبل می‌شم و کلاس رو می‌پیچونم.
‫سنپای.
‫چیزی نمی‌شه.
‫ها؟
‫الان توی خوابت جوابت منو دادی؟
‫آره.
‫واقعاً نگاه کردنت کیف می‌ده.
‫الان منم قول تو رو می‌خوام.
‫قول بده همیشه بمونی و هیچوقت ازم خسته نمی‌شی، شیون.
‫چه شب نرم و رویایی‌ای. وقتی بیدار شدم چه شعری بنویسم؟
‫این احساسات رو نمی‌تونم با کلمات بگم.
‫اگه یه نفر در مورد اینکه واقعاً دوست‌‌پسر گرفتم ‫یا در مورد بار اولم بپرسه، ازم بپرسه،
‫باید بگم اصلاً اون‌طور که تصور می‌کردم نبود.
‫می‌دونم که نمی‌تونم بنویسمشون.
‫اما اشکالی نداره، هنوز یه عالمه چیز دیگه برای نوشتن دارم.
‫در مورد آینده‌مون و در مورد مسیری که پیش رو داریم.
‫می‌تونم در قالب شعر بنویسمشون، ولی ترجیح می‌دم به محض بیدار شدن واسه‌ت بگم.
‫که تا وقتی که با همدیگه‌ایم، هیچ‌وقت هیچوقت از هم جدا نمی‌شیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
«مسیر»
‫تا یه مدت نمی‌تونم باهات برم مدرسه، ببخشید.
‫مهم‌ نیست؟!
‫فیلم بسیار خوبی بود. ‫جایزه‌ی الان دیگه می‌تونیم قرار بذاریم
‫شب‌ها رو دوست ندارم، انگار که توی کل دنیا فقط من موندم. هر شب و هر شب، ترس همه‌ی وجودمو فرا می‌گیره. فردا می‌تونم بخندم؟ شاید اذیت شم و دوباره گریه کنم. افسردگی وجودمو فرا می‌گیره و نمی‌ذاره بخوابم. ماه، ستاره‌ها، زود باشید برید. زود باشید، برید تا صبح بشه.
‫هروقت این دفترچه رو می‌خونی، معشوق آینده‌ی من، لطفاً بهم نخند.
هیچوقت می‌تونم...
ترس همه‌ی وجودمو می‌گیره
شب‌ها رو دوست ندارم
توی کل دنیا تنهام
انگار که من
هرشب
دوباره بخندم
و می‌خوابه...
ساکت و مهتابی
یه شب
و می‌خوابه
پیش‌نمایش قسمت بعد
مسیر