..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫«‌ فرجام خدایان »
‫« قسمت چهارم: کرم »
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫یعنی هیچ چیز در ملکوت‌مان نیست ‫که همسرم را خرسند کند؟
‫کمکی از دست همسرت سیف، بر می‌آید؟
‫در دوره‌ی خونریزی‌ات به ساحل من می‌آیی؟
‫من زن کثیف نمی‌خواهم.
‫من با مهبلی تمیز به میهمانی تو آمده‌ام.
‫تنها قدم‌های من خون‌آلود هستند.
‫خود را معرفی کن دختر، اگر نه ‫اینجا را ترک کن.
‫من الهه‌ی ردپاهای سرخِ شوم هستم.
‫با شکست‌خوردگان و بازندگان رفت‌وآمد دارم.
‫از شکست‌ات همراه تو به خانه‌ات آمدم.
‫ساندرودیگای خوفناک.
‫آن هرزه‌ی دیوانه...
‫او مرا شکست داد.
‫آ...آشنایی با تو برایم تازگی دارد...شکست.
‫حالا دیگر مرا می‌شناسی.
‫چه خدمتی را می‌توانم ‫ارائه دهم، ای پسر اودین؟
‫می‌توانی گریه کنی؟
‫نمی‌دونستم خدایان هم می‌پوسن.
‫اونا رو نمی‌پرستن و ازشون غافل میشن.
‫اما با اینحال همچنان خدا هستن ‫و اگر بخوان می‌تونن بکُشنت.
‫شاه تیواز و بستگان مقدس‌شان ‫در سرتاسر آزگارد چشم و گوش دارند.
‫آن‌ها به ایشان گفتند که شما می‌آیید.
‫او شما را با فرزند سر راهی‌اش آزمود.
‫شما نجات‌اش دادید.
‫بنابراین، خدایان ونیر برایتان ‫بستری فراهم کردند تا سخن بگویید.
‫شاه تیواز، از میهمان‌پذیری‌تان ‫بسیار سپاسگزاریم.
‫بنده لیف هستم، پادشاه قبیله‌ی ولسونگ
‫و به‌عنوان یاور ملکه‌ی آینده‌ام، سیگرید ‫نزد شما اومدم.
‫از خونخواهی عروس خونین‌تان باخبریم.
‫پس می‌دونید نیازمند یاری هستیم.
‫ما از شما درخواست ‫اقدام حمله‌ورانه‌ای نداریم.
‫تنها درخواست کمک داریم. بدون کمک ‫شما نمی‌تونیم از دیوار آزگارد عبور کنیم.
‫ما با اودین و اطرافیان‌اش صلح کرده‌ایم.
‫عهد بزاقی‌مان را نخواهیم شکست.
‫مگه ثور این عهد رو اول نشکست؟
‫ما به‌خاطر یک عمل ‫تمام دنیا را به خطر نمی‌اندازیم.
‫شما درخواست زیادی دارید.
‫پس درخواست نمی‌کنم.
‫التماس می‌کنم.
‫پدرم از کودکی، عشق ‫ونیر رو در قلبم پرورش داد.
‫مردم من همیشه به افتخار شما ‫می‌انگبین می‌نوشن و خودشون رو فدا می‌کنن.
‫خواهش می‌کنم...کمکمون کنید.
‫خیر.
‫اگر سیب‌های جاودانگی رو براتون بیاریم چی؟
اونا توی تالارهاتون منبع زندگی بودن ‫تا اینکه اودین اونا رو ازتون گرفت.
‫حالا شما می‌پوسید در حالی که ‫خدایان آسیر تا ابد جوان می‌مونن.
‫باغ میوه زرین برای ما ممنوع است
‫اما اگر شما موجودات فانی می‌توانید ‫جایی بروید که خدایان ونیر نمی‌توانند...
‫و اگر بتوانید فافنیر، ‫اژدهای برفی را شکست دهید...
‫فافنیر!؟
‫و حتی یک سیب از بیشه‌اش به دست آورید...
‫اگر بتوانید غیرممکن را ممکن کنید، پس بله...
‫ونیر به شما کمک خواهد کرد.
‫وقتی یه سبد پر ازش آوردم ‫انتظار دارم سر قول‌تون بمونید.
‫باید فانی‌مان را نیز با خود ببرید.
‫خادم‌مان ثیرا در این راه ‫به شما کمک خواهد کرد
‫و خبر مرگ‌تان را برایمان می‌آورد.
‫قراره یه اژدهای کوفتی بکُشیم!
‫نه، من قراره اژدهای کوفتی رو بکُشم.
‫به افتخار کسانی که در شرف مرگ هستند ‫میهمانی برپا می‌کنیم.
‫چند وقت باهاشون زندگی کردی؟
‫خدایان ونیر من رو در ‫سرزمین‌های مرزی پیدا کردن
‫کودکی بودم که وسط راه رها شده بود.
‫بهشون خدمت کردم.
‫اونا هم من رو بزرگ کردن ‫و با من مهربون بودن.
‫مهربون بودن؟ ‫زمانی که پیدات کردیم توی خطر بودی.
‫اون فقط برای امتحان کردن‌تون بود.
‫من رو دست بسته ‫پیش کشاورزها فرستادن.
‫خدایان ونیر می‌دونستن اونا ‫قراره چه بلایی سرم بیارن
‫و چی توی قلب‌شون می‌گذره.
‫اما می‌خواستن بدونن توی قلب شما چی می‌گذره.
‫اگیل، برات...
‫سیب‌ها...
‫چطور به ذهنت رسید؟
‫وقتی اونطوری التماس می‌کردی ‫من هم دیدم مجبورم یه‌کاری بکنم.
‫ما به قدرت نیاز داریم.
‫تو امروز به زانو در اومدی
‫و قبل از اون هم در برابر ‫پدرم و اندواری زانو زدی.
‫کسی هم هست به زانوش در نیای!؟
‫- ترحم چیزی نیست که بذل و بخشش کنی. ‫- اما تونستم باهاش خودمون رو وارد اینجا کنم.
‫یعنی تو ترجیحت اینه که ‫دنیا رو با خاک یکسان کنم...
‫غنیمت مردان رو توی کشتی‌‍م بار بزنم ‫و آه و نفرین زن‌هاشون پشتم باشه؟
‫من همچین مردی نیستم، سیگرید!
‫وقتی اگیل ۱۵ سالش بود ‫پدرش رو جلوی چشمش سلاخی کردی.
‫خودش رو به‌عنوان بَرده گرفتی ‫و مجبورش کردی برای اینکار دوستت داشته باشه.
‫لیفِ بی‌رحم...
‫این اون مردیه که من رو عاشق خودش کرد.
‫لیف؟
‫ارباب...
‫اگیل، تو به مدت ۱۰ سال برای من خادم ‫خوبی بودی و بیش از حد باهام راه اومدی.
‫دیگه از اینجا به بعد خودت ارباب خودتی.
‫تو آزادی.
‫چی!؟ ‫ما به تمام افراد نیاز داریم.
‫مـ...من آزادم!؟
‫- می‌تونم برم!؟ ‫- بدهی‌‍ت رو تسویه کردی.
‫این رو لیفِ بخشنده میگه.
‫ساحره، یه‌چیزی ازت نیاز دارم.
‫چی می‌خوای غلام؟
‫من دیگه غلام نیستم.
‫پادشاهم من رو آزاد کرد ‫و حالا به مشورتت نیاز دارم.
‫نمی‌دونی از اینجا به بعد ‫باید چیکار کنی، نه؟
‫بگو ببینم...
‫اگیلِ غلام صحبت می‌کنه...
‫کسی که هیچوقت صاحب آینده‌ی خودش نبود.
‫کسی که هیچوقت حتی آینده ‫براش تعریف نشده بود...
‫چرا که کسی که صاحب خودش نیست ‫امیدوار بودن حماقته.
‫حالا کجا برم؟
‫اصلاً می‌تونم برم؟
‫دو راه برات می‌بینم.
‫حق انتخاب داری.
‫به آزگارد بری تا فوراً داستانت تموم بشه
‫یا اینکه بری خونه ‫و فصول زیادی برای داستانت رقم بزنی.
‫تو ازم می‌خوای بمونم؟
‫پس ازم می‌خوای برای داستانت ‫باهات بخوابم؟
‫که بگی با یه ساحره خوابیدی و زنده موندی؟
‫نه! ‫نه، خواهش می‌کنم، من...
‫پناه بر خدایان، کاش اسمت رو می‌دونستم.
‫شاه تیواز رو امتحان کن.
‫اون داستان خوبی میشه.
‫اگیل‌ـی که به دوردست‌ها سفر کرد...
‫توی یک روز آزادیش رو به دست آورد ‫و یه خدا رو هم کرد.
‫ببخشید که اومدم پیشت.
‫ازت متنفر میشه.
‫عوضش زنده می‌مونه.
‫فافنیر!
‫براتون آرزوی سلامتی می‌کنم سرورم.
‫امیدوارم اگه در آینده هم رو دیدیم... بتونیم ‫به‌عنوان دو دوست سر راه هم قرار بگیریم.
‫به‌نظرت باز هم همدیگه رو می‌بینیم؟
‫فافنیر، جمجمه‌‍ت رو می‌گام!
‫این خودش یه داستان جداست.
‫دیشب، اندواری سیاه مست بود...
‫و عجب داستانی گفت.
‫پس آخرین داستان هم بگو.
‫برای موفقیت.
‫داستان اندواری‌ای رو بشنوید ‫که کینه‌ی سیاهی توی قلبش داره.
‫در سال‌های دور ‫دو شاهزاده‌ی دورف بودن...
‫که به شکل حیوانات در میومدن ‫تا در قلمروشون کاوش کنن.
‫اونا با یه دورف دیگه هم که می‌تونست ‫تغییر شکل بده آشنا شدن، یعنی اندواری.
‫خیلی زود با هم دوست شدن...
‫تا اینکه لوکی پیداش شد.
‫خودش می‌گفت اتفاقی بوده
‫اما در اون صورت هم ‫لوکی نقشه‌ها در سر داشت.
‫پدرِ دورف یا همون پادشاه ‫از آزگارد طلب تسویه‌حساب کرد.
‫یا به قول خودش، خون‌بها.
‫لوکی موافقت کرد...
‫خون‌بهایی تشکیل‌شده از گنجی وصف‌ناپذیر... ‫و پرداختش کرد.
‫اما اون گنج برای خودش نبود.
‫گنج رو از اندواری دزدیده بود.
‫همون لحظه بود که اندواری ‫متوجه شد با مرگ ولیعهد...
‫تاج و تخت ‫وارث جدیدی پیدا کرده...
‫وارثی که برادرِ شاهزاده‌ی فقید بود.
‫فافنیر.
‫اما شاهزاده‌ی غاصب خبر نداشت که اندواری، ‫طلاهاش رو نفرین کرده بود، یه نفرین قوی.
‫و خیلی زود...
‫فافنیر به شکل جدیدی در اومد...
‫چیزی شبیه یه پرنده.
‫فافنیر دیگه نمی‌تونست صاحب تاج و تخت بشه. ‫اون دیگه هیچی نداشت.
‫هیچی به‌جز خون‌بهای اوتر (سمور آبی) ‫و همدستش لوکی.
‫لوکی‌ای که تا اون موقع چیزهای ‫ارزشمندتری برای مراقبت به دست آورده بود.
‫سیب‌های جاودانگی.
‫شنیدم کینه به دل داری و قراره انتقام بگیری.
‫- نمی‌دونستم. ‫- لوکی می‌دونست.
‫گمونم می‌دونست آخرش باید بریم سراغ فافنیر
‫و برای همین فکر کرده ‫به‌درد می‌خورم.
‫فافنیر یه زمانی برادرِ آهنگریم بود.
‫لوکی ازش سوءاستفاده کرد و فاسدش کرد.
‫و اینطوری به من هم ضربه زد.
‫سر تو هم این بلا رو میاره.
‫مگه اینکه سر عقل بیای و ‫به انتقام من ملحق بشی...
‫نمیشه لوکی رو کُشت.
‫نه تا وقتی که به چیزی که می‌خوام نرسیدم... ‫اما وقتی تموم شد...
‫اگه قبل از اینکه لوکی من رو بکُشه ‫اون رو بکُشی...
‫ناراحت نمیشم.
‫توی دریا کرم کم پیدا میشه، لوکی.
‫آرام سخن گو، سیگریدِ عزیزم.
‫در عجبم که پا شدی اومدی صحبت کنی.
‫توی برهوت صدات زدم. ‫بهم بی‌اعتنایی کردی.
‫با اینحال، ثور شما را ‫با رعد به واناهایم رساند.
‫من همیشه کارم را می‌کنم، ‫چه متوجه شوی چه نه.
‫زیاد از این کارهات ندیدم.
‫تو قول ثور رو به من دادی.
‫حداقل این سیب‌های کوفتی رو بهمون برسون.
‫مگه یه زمان فافنیر خادم تو نبود؟
‫اگیل هم زمانی خادم تو بود.
‫اگر الان تو را یاری کنم، اودین خواهد فهمید.
‫چه چیزی تو را آزرده‌تر می‌کند؟
کارهای پنهانی من
‫یا معشوق‌ات که همانند ‫یک گدا به زانو در می‌آید؟
‫فکر کنم از تو بیشتر انتظار آسیب دارم.
‫اما از جهت لیف هم ترس دارم.
‫می‌خوام از این ماجرا زنده بیرون بیاد.
‫لیف پادشاه خوبی است.
‫مهربان و عادل...
‫نه، آروم و ملایم نه...
‫تو یه پادشاهی.
‫دنیا رو از موهاش بگیر و بکِش!
‫زهرِ فافنیرـه، مطمئنم.
‫این رودخونه‌ها پر از ‫آب دهن اون حرومزاده هستن.
‫بانوی من، خواستم بهتون بگم که...
‫توی کشتی هوا تاریک بود ‫و من چیز زیادی ندیدم...
‫حیف شد.
‫من دوست دارم کماندارهام تیزبین باشن.
‫کمانت رو بده.
‫نمی‌خوام گولت بزنم.
‫جادوی من جادوی احشائه.
‫و زِه کمان از چی درست شده؟
دل و جگرِ سفت کشیده شده.
‫الان چیکار می‌کنه؟ ‫به پوست اون موجود نفوذ می‌کنه.
‫البته اگه خوش‌شانس باشیم.
‫نترس دخترجون، امروز قرار نیست بمیری.
‫قایم شید!
‫فافنیر!
‫اگه زبون آدمیزاد یادت رفته ‫پس بیا به دورفی حرف بزنیم.
‫بیا به زبون پژواک کوهستان حرف بزنیم!
‫اندواری، فرزند اوین.
‫راه زیادی برای زندگی ابدی اومدی
‫در حالی که از من فقط مرگ نصیبت میشه.
‫من دیگه خیلی پیر شدم. ‫سیب‌هات به دردم نمی‌خورن.
‫فانی‌ها جاودانگی نیاز ندارن، ‫بلکه اون رو می‌خوان.
‫و می‌دونم که تو هم می‌خوایش
‫ای حرومزاده‌ی بی‌تخم.
‫جنگجوی غریبه به باغ من آوردی!
‫تو این بلا رو سرم آوردی، اندواری.
‫اردک‌ماهی عوضی!
‫حرومزاده‌ی تخمِ ماهی!
‫از ماهی شدن خوشم میاد.
‫بهتر از چیزیه که تو بهش تبدیل شدی.
‫بخور. ‫خودت رو شفا بده.
‫اون برادرِ آهنگریم بود.
‫بذارید زنده بمونه.
‫همین رو می‌خواستی؟
‫مسموم‌کنندگان!
‫لـیـف!
‫لوکی...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.