..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجا زادگاه منه. کوروئزو.
‫داستان‌هایی که می‌خوام براتون تعریف کنم...
‫... راجع به تمام اتفاقات عجیبیه که اینجا افتاد.
‫شوییچی‌-کون!
‫خوش برگشتی.
‫می‌گم، کیریه...
‫نظرت چیه با من از این شهر بری؟
‫یعنی چی؟ مثلاً فرار کنیم؟
‫یعنی هیچی حس نکردی؟
‫این اواخر، همه‌ش گردآب داره به‌وجود میاد.
‫آره، راست می‌گی.
‫و همه‌ش همین نیست.
‫اینجا هم همه‌ش داره گردباد به‌وجود میاد.
‫اینکه بابام به این وضع افتاده هم...
‫فکر می‌کنم تقصیر این شهره.
‫بابام...
‫اخیراً سر کارش نمی‌ره و خودشو تو ‫اتاق مطالعه‌ش حبس می‌کنه.
‫و می‌شینه کل روز به کلکسیون بزرگ مارپیچ‌ـش زل می‌زنه.
‫و اون مواقع، چشماش...
‫هی پشت هم می‌چرخه...
‫... جدا از هم.
‫و به‌شکل عجیبی هم چرخششون نرمه.
‫چشم راست و چپش... جدا از هم؟
‫یه‌روزی سر میز غذا هم...
‫عصبانی بود که تو سوپ میسوش، ناروتوماکی ‫مارپیچی نذاشته بودیم.
‫این چیزای سفید که وسطشون مارپیچ صورتی ‫داره و روی رامن و... می‌ذارن، بله اسم ناروتو از همینا گرفته شده...
‫بگذریم، بدون چیزای مارپیچی، آروم نمی‌گیره.
‫حتی وقتی حموم می‌کنه هم همیشه گردآب درست می‌کنه.
‫می‌دونم خنده‌داره.
‫تا وقتی خودت نبینیش نمی‌فهمی چقدر وحشتناکه.
‫ساعت ۵ ظهر شده...
‫از این صدا حالم بهم می‌خوره.
‫حس می‌کنم پشت هم یه‌چیز تیز می‌ره تو گوشم.
‫اون دریای تیره... و اون فانوس‌دریایی فاسد.
‫کوه‌های موذی، و ظاهر این شهر...
‫کل این شهر رو مخم راه می‌ره.
‫همینه! اینجاست که داره دیوونه‌م می‌کنه!
‫داره پیچم می‌ده. باعث می‌شه مارپیچ شم...
‫هرجا رو نگاه می‌کنم مارپیچی می‌شه.
‫چی گفتی؟
‫من اومدم!
‫راستش این روزا تمام فکروذکرم شده مارپیچ.
‫بابای شوییچی-کون؟
‫حتی شکل دادن به گِل رو صفحه، ‫به معنی اینه که داری هنر مارپیچ رو در آغوش می‌کشی!
‫هنر مارپیچ رو به آغوش می‌کشم؟ ‫صحیح، مارپیچ، نه؟
‫آره، بعضی وقتا به‌خاطرش سرم گیج می‌ره.
‫دقیقاً! می‌شه یکی هم برای من بسازی؟
‫یه‌طور به‌خصوص بسازش که سرم گیج بره!
‫و می‌شه جلوش هم یه طراحی مارپیچ خوشگل بکشی؟
‫اینطوری، به‌داخل بچرخه... بله، واضح می‌بینمش.
‫یه مارپیچ سیاه خوب می‌شه!
‫گوشیما-سان، راستش...
‫به‌نظرم مارپیچ‌ها خیلی چیز مرموزی‌ان.
‫مطمئنم داخل تک تک‌شون قدرت شگفت‌آوری هست.
‫مارپیچ خداست! والاترین هنر ممکنه!
‫و شما هم، هنرمند برجسته‌ای که ‫همچین چیزایی می‌سازی!
‫واقعاً؟ پس دوست‌پسرت می‌ره دبیرستان میدوریاما؟
‫تا راهنمایی تو کوروئزو بود، ‫برای همین هرروز با هم بودیم.
‫انگار بهتون سخت می‌گذره. هرچند حسودیم می‌شه.
‫چون من کسیو دوست ندارم.
‫واقعاً؟ ولی آزامی-سان خیلی خوشگلی، ‫انگار محبوبم هستی.
‫اینو می‌بینی؟ وقتی بچه بودم،
‫می‌خواستم مخ کراشمو بزنم.
‫وقتی داشتم ادای یه بندباز رو در می‌آوردم، افتادم.
‫و در آخر، تونستم با کسی که دوستش دارم ‫دوست بشم.
‫از اون‌موقع، همیشه عشقم به ثمر می‌شینه.
‫این زخمه، شاید واقعاً قدرت جذب کردن ‫پسرا رو داشته باشه.
ایستگاه کوروئزو
‫کیریه-سان، دوست‌پسرت چه‌جور آدمیه؟
‫احتمالاً قبلاً دیده باشیش. ‫شاید تو ایستگاه همو دیده باشین؟
‫آره، شاید.
‫کوروتانی آزامی‌ـه!
‫عجب جیگریه...
‫شوییچی-کون!
‫خوش برگشتی.
‫ایشون هم‌کلاسیم، کوروتانی آزامی‌-سانه.
‫دقیقاً برعکس توئه.
‫تو شهر میدوریاما زندگی می‌کنه ‫ولی مدرسه‌ش اینجاست.
‫خوشبختم. کوروتانی هستم.
‫همچنین.
‫ببخشید عجله دارم!
‫چی شده، شوییچی-کون؟
‫تو هیچی حس نکردی؟
‫ها؟
‫یه مارپیچ بود! اون حضور شوم مال یه مارپیچ بود!
‫کیریه، مواظب باش! اون زنه یه مارپیچه!
‫شوییچی-کون...
‫من اومدم...
‫هوی... کیریه!
‫کاری که سایتو-سان خواسته بودو تموم کردم.
‫می‌تونی ببری برسونیش؟
‫معذرت می‌خوام. ولی دیگه بهش نیاز نیست.
‫بالأخره متوجه شدم.
‫فهمیدم مارپیچ چیزیه که خودت می‌تونی بسازیش.
‫ببین الان می‌تونم این‌کارو بکنم!
‫از شرکت تاناکا اومدم!
‫جناب، محصول سفارشی‌تون رو آوردم.
‫منتظر بودم.
‫همه‌ی مردا جذبم می‌شن. ولی تو...
‫چرا ازم دوری می‌کنی؟
‫شوییچی-سان...
‫تو... چی رو پیشونیت مخفی کردی؟
‫پیشونی؟ عا... زخم هلال‌شکل‌ـم رو می‌گی؟
‫کیریه-سان حتماً گفته. خوبه.
‫اینو ببین. شاید جذبم بشی.
‫می‌دونستم! یه مارپیچه!
‫مارپیچ؟
‫از یه زخم هلال‌شکل شروع شد؟!
‫آره. به‌خاطر این زخمه، تونستم...
‫که اینطور! ته زخمت، کش اومده و مارپیچ شده!
‫همه‌ش مربوط به این شهر و اتفاقات ‫مارپیچی اخیرشه.
‫تو باید هرچه سریع‌تر از شهر کوروئزو بری بیرون!
‫خیلی بدی!
‫من فقط عاشقت شدم! بار اوله همچین حسی دارم!
‫دارم به‌خاطر خودت می‌گم!
‫باید از این شهر خارج بشی!
‫قبل از اینکه دیر بشه...
‫شوییچی-سان!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کیریه... نمی‌خوای بدونی چی شد؟
‫اینکه چطور بابام مرد رو.
‫شنیدم از پله‌ها افتاد.
‫این چیزیه که به همه گفتیم. ولی دروغه.
‫بابام از نظر ذهنی و بدنی روبه زوال بود.
‫منو مامانم رفتیم یه بیمارستان ‫ تخصصی تو میدوریاما تا با دکترا حرف بزنیم..
‫شب که برگشتیم، بابام خونه نبود.
‫اما...
‫فقط... وسط اتاق مطالعه‌ش...
‫یه تشت گنده‌ی عجیب بود.
‫این چیه...
‫بابام خودشو تو اون تشت جا داده بود ‫تا بتونه مارپیچ بشه!
‫و تک تک استخوناش شکسته بود، تا وقتی ‫که دیگه جونی تو بدنش نبود.
‫اون چیه!؟
‫عه، اون چیه؟
‫چیو می‌گین؟
‫اونجا بابا. آسمونو ببین.
‫دود جسد بابام...
‫داره مارپیچ می‌شه! تاحالا همچین چیزی ندیدم!
‫حتماً یه‌نوع بد شگونی‌ـه!
‫ببینین! ته دود...!
‫داره می‌ره تو حوض سنجاقک!
‫عزیزم، بس کن دیگه! کافیه!
‫سایتو-سان، آروم باشین.
‫مامان!
‫شوییچی، اون...
‫باباته!
‫مامان!
‫باید سریع زنگ بزنیم آمبولانس!
اداره‌‌ی آتش‌نشانی کوروئزو
‫تاکسی خبر کردم.
‫آزامی-سان؟
‫خوبی؟
‫چرا اینجایی؟
‫ببخشید اومدم. ولی نگرانت بودم.
‫ممنون آزامی-سان.
‫آزامی-سان... پیشونیت...
‫وایسا!
بیمارستان کوروئزو
‫سایتو-سان! الان دکتر میان!
‫مامان!
‫کوروتانی-کون!
‫منم. اوکادای کلاس سی. چیزه...
‫باهام قرار می‌ذاری؟
‫چقد گیری. گفتم نه.
‫می‌دونم... ولی یه‌جوری‌ای،
‫انگار دارم سمتت کشیده می‌شم.
‫نمی‌تونم توصیفش کنم یا حتی ‫مقابلش مقاومت کنم.
‫هرچقدرم جواب رد بدی، تسلیم نمی‌شم.
‫نمی‌تونم کاریش کنم!
‫خب همگی! صفحه‌ی ۳۷ کتابو باز کنین.
‫عجب. کاتایاما، می‌دونی ساعت چنده؟
‫بــبــخــشــیــد.
‫سنسه! کاتایاما خیلی کنده!
‫نمی‌شه کاریش کرد، سرعتش ۱/۱۰ بقیه‌ست!
‫آروم بابا. بسه.
‫کاتایاما. دوباره خیسی که.
‫نگفتم زیر بارون چتر بگیر؟
‫اصلاً چرا هروقت بارونه تو پیدات می‌شه؟
‫ببـــخشیـد...
‫بسه! برو بشین سر جات.
‫باش.
‫هوی لاکپشت! اصلاً می‌خوای بازی کنی؟!
‫دیدنت حالمو بهم می‌زنه.
‫تسومورا-کون... نمی‌تونم نفس بکشم...
‫انقد دوستانه صدام نکن!
‫زودباش لباستو عوض کن!
‫اگه بخوای کمک می‌کنیما!
‫بــس کــنــیــن...
‫اینم از این!
‫چیکار می‌کنین!؟
‫نگاش کنین!
بیمارستان کوروئزو
‫از اون‌روز، تا مارپیچ می‌بینه وحشت می‌کنه.
‫مارپیچه!
‫حتی از پیچ تو موهاش هم می‌ترسید، ‫در حدی که خودشو کچل کرد.
‫و بعد...
‫مارپیچ...
‫نوک انگشتاش رو برید تا اثرانگشتش از بین بره!
‫همه‌ش می‌گه هر مارپیچی که می‌بینه...
‫... باعث می‌شه خاطره‌ی پیدا کردن بدن ‫پیچ خورده‌ی بابام براش زنده بشه.
‫و بعد بابام...
‫عزیزم. بیا تو هم یه مارپیچ شو!
‫می‌گه صداش می‌زنه.
‫مجبورم موهام و انگشتامو بپوشونم.
‫به دکترا و پرستارا هم گفتم حواس‌شون باشه.
‫بالأخره یکم آروم شده.
‫تا حدی رسیده که دوباره می‌تونه بخوره و بخوابه.
‫آزامی-سان! آزامی-سان! خودتی دیگه!؟
‫کجا بودی؟ نگرانت شده بودم!
‫کیریه-سان... یه‌چیزی عجیبه...
‫چشم چپم متمرکز نمی‌شه.
‫می‌شه صورتمو یه نگاه بندازی؟
‫چیکار داشتی؟ کیریه کجاست؟
‫کیریه قرار نیست بیاد.
‫چی گفتی؟
‫ببخشید. مجبور شدم.
‫شوییچی-سان، دلم برات تنگ شده بود.
‫کوروتانی-کون.
‫طبق قولت، باهام قرار می‌ذاری، نه؟
‫نه اوکادا-کون. دیگه باهات کار ندارم. برو.
‫چرا؟ گفتی اگه اینو بیارم...
‫... دوست‌دخترم می‌شی!
‫من... فقط می‌خواستم شوییچی-سان رو ببینم.
‫عوضی! گولم زدی!
‫کوروتانی-کون؟
‫چت شده؟!
‫کیریه!
‫شوییچی-کون!
‫این بالام!
‫چرا اون بالایی؟
‫یه پسره بلعیده شد!
‫ها؟
‫کار کوروتانی آزامی بود!
‫ببین!
‫آزامی-سان؟!
‫داره توسط مارپیچی که رو بدنش ظاهر شد، ‫بلعیده می‌شه!
‫هنوز نفهمیده بودیم اون منظره‌ی وحشتناک...
‫... صرفاً آغاز سقوط ما به درون مارپیچ بود.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.