‫من نمی‌خوام بمیرم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوی انقدر آبغوره نگیر، مزه‌ی خونت از اینی که هست بدتر می‌شه.
‫چی؟
‫آخ!
‫ارباب بعدی کی‌ می‌شه؟
‫معلومه، روزه-ساما.
‫دقیقاً.
سرنوشت اونی که توی سرزمین آدم‌ها ساکن شده، چی می‌شه؟
‫ساکت! ساکت!
‫بنیان‌گذار حتماً یه فکری دارن.
‫لازم به ذکر نیست که ارباب بعدی خون‌آشام‌ها ‫باید کسی باشه که قدرت خارق‌العاده‌ای داره.
‫هرچند، فقط یک خو‌ن‌آشام حقیقی که نیمه‌ی گمشده‌ش رو پیدا کرده...
‫و خونش رو دریافت کرده، لایق تاج و تخته.
‫چه کسی لایق تخت و تاجه؟
‫معلومه، روزه-‌ساما.
‫این نیمه‌ی گمشده کیه؟
‫دقیقاً چه کسی می‌تونه باشه؟
‫نیمه‌ی گمشده...
‫باید فوراً تصمیم بگیریم.
‫یاماموتو میتو-کون.
‫تو از امروز اخراجی.
عه؟
‫تو مخفیانه شبا اینجا می‌خوابیدی، غیر از اینه؟
‫مـ ـ متأسفم.
‫من فقط جایی برای موندن ندارم!
‫وقتی به‌اندازه‌ی کافی پس‌انداز کنم، جایی رو ‫برای زندگی پیدا کی‌کنم، پس تا اونموقع‌ــ
‫اینطوری نمی‌شه.
‫بعدم، شکایات مشتری‌ها زیاده.
عه؟
‫هی، مدیر، میتو-چان کجاست؟
‫میتو-چان، بیا اینجا!
‫دخترای زیادی برای تو به اینجا میان،
‫میتو-چان!
‫جوری که مشتری‌های مردمون برای اومدن ‫به مغازه معذب میشن.
‫بله بله.
‫اوه.
‫شرایطت رو درک می‌کنم، ولی برای ما هم دردسرساز شده.
‫خواهش می‌کنم! من الان واقعاً توی موقعیت بد‌یم.
‫خواهش می‌کنم، ما نمی‌تونیم درگیر چنین مشکلاتی بشیم.
‫مطمئنم پسر زیبایی مثل تو هرجایی می‌تونه کار پیدا کنه.
عــــه؟
‫هی خانوما، وقت دارین؟
‫اوه، همین الان می‌رسم‌ــ
‫اوه، بله، نه خب...
‫بازم...
‫باز حتی نتونستم حقوقمو بگیرم...
‫تقصیر خودمه، پس گمونم چاره‌ای نیست، اما...
‫ببین ببین!
‫وای.
‫آره، خیلی خفنه، نه؟
‫کاملاً تایپمه.
‫وای نه نه، چشم تو چشم شدیم.
‫چقدر جذابه.
‫چشم عسلیه.
‫فقط 12 ین مونده.
‫اوه پسر... یعنی باید کارتن‌خوابی کنم.
‫مامان و بابای عزیزم که توی بهشتین، ‫من توی وضعیت بدیم.
‫نه...
‫گمونم همیشه توی وضعیت بدی بودم.
‫از وقتی که مامان و بابام یهویی از پیشم رفتن...
‫من همیشه...
‫چیز زیادی از زمانی که والدینم مردن یادم نیست.
‫حالت خوبه؟
‫چیزی در مورد آتیش‌سوزی یادت نیست، نه؟
‫نه.
‫همه‌چیز که تا اونموقع عادی بود...
‫به ناگهان از بین رفت.
‫ما توی شرایطی نیستیم که یه بچه رو به سرپرستی بگیریم.
‫بچه‌های خودمون به حد کافی برامون دردسر دارن.
‫اوی، صدات رو بیار پایین.
‫اما...
‫آره خب...
‫بعد از اون، من بین اقوامم در رفت و آمد بودم.
‫هرجا که می‌رفتم باهام مثل یه مزاحم رفتار می‌شد.
‫از الان به بعد دیگه می‌تونی مستقل باشی، نه؟
‫ما یه‌کاری کردیم همه‌ی تحصیلات اجباریت رو تموم کنی،
‫با این قیافه‌ی خوبت، ‫حتماً هیچ‌جا برات مشکلی پیش نمیاد.
‫خب فعلاً.
‫بعد از اون، من با بدبختی دنبال کار گشتم،
‫ولی کار به این راحتی گیرم نیومد.
‫تو با همچین چهره و بدن ظریفی ‫از پس همچین کاری بر نمیای.
‫هوم، فعلاً به‌اندازه‌ی کافی کارمند داریم
‫چه بچه‌ی خوش‌قیافه‌ای، استخدامی.
‫عزیزم! ما الان شغلی برای کسی نداریم.
‫واقعاً متأسفم.
‫و، امروز از فروشگاه رامنی که ‫با بدبختی پیدا کرده بودم، اخراج شدم.
‫دیگه برم و یه نگاهی به اونطرف بندازم.
‫خوش اومدین.
‫خواهش می‌کنم، اینجا بشینین.
‫اوه، خیلی ازتون ممنونم.
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫وای، چقدر نازه.
‫چقدر توت‌فرنگی داره!
‫نوش جان.
‫وای.
‫خب، با اجازه.
‫خیلی جذابه.
‫هوم؟
بارون میاد؟
‫آه! بازم بارون گرفت.
‫وای، چیکار کنیم؟
‫من فکرشو می‌کردم، برای همین‌ــ
‫تادا، بیا دوتایی بریم زیر این.
‫شونه‌ت داره خیس می‌شه؟
‫وای پسر، بیا بریم یه جایی.
‫من خوبم.
‫مامان؟ بارون گفته.
‫وای، موش آبکشیده شدم.
‫ها؟ راستی، خیلی وقته یه چیز درست نخوردم.
‫ای وای...
‫ها؟
‫آخ...
‫متأسفم! خیلی متأسفم.
‫فوراً تمیزش می‌کنم!
‫آخ!
‫دستمو بریدم...
‫حالت خوبه؟
‫چی؟
‫مشتری عزیز، می‌شه لطفاً همراهم بیاین؟
‫ها؟ خب...
‫از این طرف.
‫من اون پشت زخمتون رو درمان می‌کنم.
‫اوه... من خوبم.
‫اونقدرا هم بد نیست. اگه لیسش بزنم، خوب می‌شه.
‫اوه...
‫وای... واقعاً داره لیسش می‌زنه.
‫چـ...
‫چقد...
‫چقدر بدمزه‌ست.
‫الان یعنی چی؟
‫چی؟
‫خونت غلیظه، چسبناکه،
‫و مزه‌ی یه کاری رو می‌ده که فاسد ‫شده و یه هفته هم بیرون مونده.
‫ها؟ خودت بدون اجازه لیسش زدی.
‫مشکلت چیه؟
‫اگه رنگش خوشمزه باشه معلومه که دلم می‌خوام بخورمش.
‫خون بخوری؟
‫مثل حرفای خوش‌آشاما بود‌ـــ
چیه؟
‫غیرممکنه.
‫خب حالا بزن به‌چاک، جناب بدمزه.
‫لازم به گفت شما نبود.
‫با اجازه!
‫و اینکه، بابت گلدون متأسفم.
‫مشکلش جی بود؟
‫چطوربود؟
‫ده سال از وقتی که تونستین خون یه ‫انسان رو بخورین می‌گذره.
‫کوموری! اینجا بودی؟
‫خب، هرچی نباشه خدمتکارتونم.
‫خب؟ چطور بود؟ خوشمزه بود؟
‫خیلی حال‌ به‌هم زن بود.
‫خون یه مرد فایده نداره.
‫آه، حتماً به‌خاطر اینه که از کسی محبت ندیده.
‫محبت؟
‫یعنی چی؟
‫اوه؟ پس خبر نداری؟
‫هرچقدر که یک انسان دوست داشته بشه، ‫و هرچقدر در ازاش کسی رو دوست داشته باشه،
‫تعیین می‌کنه چقدر خونش مثل توت‌فرنگی شیرین و خوشمزه‌‌ست.
‫البته، خون یه زن بهترینه،
‫ولی خون یه مرد هم بسته به میزان ‫عشقی که دریافت کرده می‌تونه خوب باشه.
‫چطوره، روکا-ساما؟
‫نظرتون چیه خودتون بزرگش کنین تا ‫خونش رو پرورش بدین؟
‫چه موقعی بهتر از الان؟
‫ده ساله که از خوردن خون سرباز زدین...
‫ولی بازم می‌خواستین خون اونو بخورین، نه؟
‫من...
‫اگه انقدر حال به‌هم‌زنه، ترجیح می دم ‫آب توت‌فرنگی خودمو بخورم.
‫و خودم تصمیم می‌گیرم کی رو برده‌ی خودم بکنم.
‫بهم امر و نهی نکن.
‫روکا....
‫متوجهی، نه؟
‫کوموری‌ــ نه، جناب بنیان‌گزار.
‫کسایی هستن که برای زیرسوال بردن رهبری من...
‫توانایی‌های تو رو زیر سوال می‌برن.
‫حتماً خودتون با همه‌ی جاسوس‌هایی ‫که دارن از اوضاع من خبر دارین.
‫بله، و حتی به چشم من،
‫به‌نظر میاد هدف واقعیت برای اومدن به ‫دنیای آدم‌ها رو از یاد بردی.
‫خب...
‫توی انجمن مشکل هست.
‫برای اینکه یه خون‌آشام حقیقی ‫بشی و جایگاه من رو بگیری،
‫کاری هست که باید به انجام برسونی، درسته؟
‫روکا. شلوغ شده، بیا بیرون.
‫اوه، ببخشید الان میام.
‫دلیلی که اینجایی رو...
‫فراموش نکن.
‫متوجه‌م.
‫ازتون خیلی ممنونم!
‫وای، بالأخره یه استراحتی بکنیم. ‫تاکارا، یه آب توت‌فرنگی لطفاً.
‫دهنم مزه‌ی خیلی بدی می‌ده، دیگه نمی‌تونم تحملش کنم.
‫حله.
‫چیز فاسدی خوردی؟
‫مثل یه جسد، غلیظ تلخ و سرد بود.
حتماً به‌خاطر اینه که از کسی محبت ندیده.
‫جسد؟
‫بی‌خیال.
‫از کسی محبت ندیده؟
‫که اینطور، پس تنهاست.
‫باید هرطور شده از شر این بارون خلاص شم.
‫وای، چقدر سرده.
‫خیس خیس شدم.
‫الحق که شانس ندارم.
‫سرده.
‫جایی برای رفتن ندارم.
‫و...
‫کسی هم به من احتیاجی نداره.
‫اگه از اینجا بپرم پایین،
‫یعنی... کسی متوجه نبودم می‌شه؟
‫نه نه. فقط به‌خاطر اینکه بی‌پولم نباید انقدر منفی‌بافی کنم.
‫شاید فردا، کار بعدیم رو پیدا کنم و ‌ــ
‫ها؟
‫غیرممکنه.
‫یعنی قراره بمیرم؟
‫نه...
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫اگه کسی رو می‌خوای که شدیداً بهت نیاز داشته باشه،
‫من می‌تونم اون شخص باشم.
‫حالت خوبه؟
‫«حالت خوبه؟»
‫آخرین باری که کسی این سوالو ...
‫ازم پرسیده کی بوده؟
‫ببخشید...
‫داشتم حماقت می‌کردم...
‫خیلی متأسفم.
‫هی، انقدر گریه نکن.
‫خیلی احمقم که توی همچین وقتی انقدر خوشحالم.
‫اگه همینطوری ادامه بدی، خونت از اینی که هست بدمزه‌تر می‌شه.
‫چی؟
‫آخ!
‫اون... داره خون منو می‌خوره؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مزه‌ی خونت... داغونه، ولی هوز قابل خوردنه.
‫چی؟
‫یکم پیش می‌خواستی بپری پایین، نه؟
‫سعی داشتی بمیری؟
‫اوه نه، اینطور نیست.
‫پس چرا؟
‫چون...
‫داشتم به این فکر می‌کردم هیچ‌کسی به من نیاز نداره، و....
‫چرا دارم این حرفا رو برای یه غریبه می‌گم؟
‫خب...
‫من می‌تونم تو رو به عنوان برده‌ی خون‌آشام ‫بگیرم و خودم کسی بشم که بهت نیاز داره.
‫خون‌آشام...
‫واقعاً یه خون‌آشامه؟
‫خون‌آشام‌ها هیولاهای قصه‌ی پریونن،
‫که زنده نیستن و خون آدم‌ها رو می‌مکن‌ــ
‫هوی!
‫امان، مایه‌ی دردسری.
‫برده‌ی خون‌آشام من شو.
‫چی؟، خون‌آشام؟ برده؟
‫ها؟
‫من کجام؟
‫آه؟ این چیه؟
‫خفاش؟!
‫هی، بیدار شدی؟
‫من کجام؟!
‫آروم باش. این خوابگاه پسرونه‌ایه که من توش زندگی می‌کنم.
‫خوابگاه پسرونه؟
‫درسته. خوابگاه پسرونه‌ی آکادمی هیجیریگائوکا.
‫من اینجا دانش‌آموزم.
‫بگذریم، برات حمومو آماده کردم، بپر تو.
‫اونطوری سرما می‌خوری.
‫بعدش می‌تونی تشریفتو ببری.
‫چی؟ فکر کردم قراره برده‌ی خون‌آشامت بشم.
‫داشتم شوخی می‌کردم، پس نگران نباش.
‫مدتیه دنبال یه آدم مثل تو می‌گردم،
‫ولی قصد ندارم خون کسی که ترسیده رو بخورم.
‫اونموقع نتونستم جلوی خودمو نگه دارم، و...
‫الان، بهم یه حرف به ارزشمندی جواهر زد.
‫مدتیه دنبال یه آدم مثل تو می‌گردم.
‫انجامش می‌دم.
‫من...
‫می‌خوام برده‌ی تو بشم.
‫می‌خوام انجامش بدم.
‫زیادی داری اشتیاق نشون می‌دی.
‫آخ!
‫یالا، حموم کن و برو.
‫چی؟
‫آخه...
‫جایی برای رفتن ندارم!
‫اونش به من‌ــ بعدم خونت به‌خاطر اینکه...
‫نمی‌دونی دوست‌داشته شدن چطوریه، خیلی بدمزه‌ست.
‫محبت؟
‫باید چیکار کنم تا خونم خوشمزه بشه؟
‫خب، تو...
‫من...
‫من می‌تونم دوستت داشته باشم، و خودتم تنها ‫کاری که باید بکنی اینه که یاد بگیری دوست داشته بشی.
‫«من می‌تونم دوستت داشته باشم»
‫الان... اینو گفت.
‫حالت خوبه؟
‫من می‌تونم اونی بشم که بهت نیاز داره.
‫من می‌تونم دوستت داشته باشم، و خودتم تنها ‫کاری که باید بکنی اینه که یاد بگیری دوست داشته بشی.
‫می‌خواد منو... دوست داشته باشه؟
‫انجامش می‌دم.
‫اگه بتونم یاد بگیرم چطور عشق بورزم، و ‫خونم رو خوشمزه‌تر بکنم،
‫و کسی بشم که به دردت می‌خوره، اونوقت...
‫انجامش می‌دم.
‫واقعاً برده‌ی من می‌شی؟
‫آره.
‫اسمت چیه؟
‫یاماموتو میتو.
‫میتو، من سائوتومه روکا.
‫از حالا به بعد هر روز بهت عشق می‌دم،
‫و کاری می‌کنم مزه‌ی خونت بهتر بشه، باشه؟
‫آره.
‫بـ ـ باشه! خب، پس دوش می‌گیرم.
‫بـ ـ باشه.
‫خیلی‌خب، پس از الان به بعد اینجا با من زندگی می‌کنی!
‫می‌گم...
‫چیه؟ حرف دیگه‌ای برای گفتن داری؟
‫فقط به‌خاطر اینکه جایی برای رفتن ندارم ‫قبول نکردم برده‌ت باشم، باشه؟
‫به‌خاطر این بود که گفتی بهم نیاز داری، برای همین...
‫باشه.
‫از امشب، من پیش روکا می‌مونم.
‫یعنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫از الان به بعد، هر روز...
‫یه مرد بهم محبت می‌کنه.
‫لباسام همه چسبناک شدن، باید زودی دوش بگیرم.
‫ولی واقعاً نجاتم دادی، میتو.
‫نجاتت ددم؟
‫من خیلی وقته دارم دنبال یه پسر خوش‌قیافه مثل تو می‌گردم.
‫چون اصلاً نمی‌تونم خون یه زن رو بخورم.
‫چی؟
‫ولی من یه... دخترم.
‫چیکار کنم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون خون‌آشام...
‫مثل اینکه بالأخره وارد عمل شده.
‫فکر کنم این هم سرنوشته.
‫خب حالا...
‫چیکار می‌کنی، روکا؟
‫پسر زیبا انتخاب می شه.
‫70امین سالگرد مجله ی یادبو د «نایاکوشی»