‫مامان!
‫نرو!
‫نمی‌خوام بری!
‫مامان...
‫مامان!
‫الو؟
‫منم.
‫رن، بیا هفته‌ی دیگه توی عمارت به دیدنمون.
‫برات خبر خوبی دارم.
‫چی‌ـ
‫ریکو و من می‌خوایم پسرمون رو ببینیم.
‫مـ ـ مامان هم می‌خواد منو ببینه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تازه اول ترمه. یعنی چی شده؟
‫آره، یهویی صدامون کردن.
‫و ازمون خواستن لباسای راحتم بپوشیم.
‫خلی خب همگی، توجه کنید.
‫می‌خواستم بهتون اعلام کنم، کافه لا فریز قراره دوباره بازطراحی بشه.
‫برای اینکه مشتری‌هامون همچنان از بودن توی اینجا لذت ببرن،
‫لا فریز یه تغییراتی صورت می‌ده.
‫چه خوب. تنوع چیز مهمیه، نه؟
‫جو که عوض می‌شه هیجان‌انگیز می‌شه.
‫جو...
‫الان یعنی موقع بازسازی بسته‌ایم؟
‫هرچند.
‫برای اینکه پول ذخیره کنین، ‫می‌خوام همه‌تون روی پروژه‌های خود مختار کار کنین.
‫چی؟
‫چطور می‌خواین همچین چیزی رو به ما آماتورا بسپرین؟
‫درسته!
‫نگرانی لازم نیست!
‫من اینجا همه‌چیزو برنامه‌ریزی کردم.
‫بذار ببینم.
‫«کافه‌ای که با دادن یه احساس عشق سرنوشت‌ساز...
‫برای مشتری‌های دختر جالب‌تر باشه؟»
‫سرنوشت دیگه چیه. داره از قصد اینطوری می‌کنه.
‫از اون روز در مورد من دختر حرف نزده، اما...
‫اون،
‫ببخشید، کافه هنوز باز نیست؟
‫آه...
‫قراره بازسازی کنیم برای همین یه‌مدت بسته‌ایم.
‫چی، واقعاً؟
‫ببخشید.
‫خب، بعداً میام.
‫اگه می‌تونستم بهش بگم من دختر اون‌روزی‌ام...
‫میتو؟
‫خب همگی.
‫بیاید اول مبلمان رو ببریم بیرون.
‫بـ ـ بله.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫رن!
‫چیزای سنگین با من.
‫اومدی پول راحت دبیاری، آره؟
‫دلیلش فقط این نیست.
‫رن و من...
‫خـ ـ خیلی خب!
‫بیا وسایلو ببریم بیرون!
‫هوممم. از چوب و پنلای آکرلیک برای قلبا استفاده می‌کنیم، و...
‫اوه، خوبه جوری! سلیقه‌ی خوبی داری!
‫این چیزا معمولیه.
‫منم می‌خوام نقاشی رو امتحان کنم.
‫حتماً، مشکلی نیست.
‫پس من برم رنگا رو بیارم.
‫ممنون!
‫مثل فستیوال فرهنگی مدرسه‌ست، خوش می‌گذره!
‫می‌گم میتو.
‫توی تعطیلات تابستونی بین تو و رن اتفاقی افتاده؟
‫می‌دونستم!
‫چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫ارزش گفتن نداره، اما می‌دونی...
‫چی؟ بهت اعتراف کرد؟
‫هیس! هیس!
‫گفت براش مهم نیست من یه مردم.
‫اما من روکا رو دوست دارم، پس...
‫هی میتو!
‫تاکارا!
‫بیا، رنگو بگیر و‌ــ
‫او، ببخشید میتو!
‫چیکار می‌کنی تاکارا؟
‫یاماموتو!
‫روکا.
‫بیا. اینو بپوش، میتو.
‫مـ ـ ممنون.
‫اگه بریزه روی پوستت پاک کردنش ‫سخت می‌شه زودی درش بیار.
‫باشه.
‫صبر کن؟!
‫از «عوضش کن» منظورش اینه جلوی همه؟
‫چی شده؟
‫ها؟ خب... اینجا عوض کردن یکم...
‫مشکلی هست؟
‫البته که مشکلی هست.
‫حتی اگه همه‌مون مرد باشیم، ‫اگه نخواد یعنی نمی‌خواد.
‫رن.
‫پشت سر من لباستو عوض کن.
‫ممنون...
‫بسه دیگه!
‫به‌خاطر اتفاقی که الان افتاد رنگ کم داریم،
‫پس می‌شه سه‌تایی برین و یکم بخرین؟
‫ها؟
‫خیلی یه‌طوریه.
‫چیزه...
‫بریم بخش رنگا.
‫آخ!
‫چی؟
‫روکا؟
‫میتو، حواست کجاست!
‫ببخشید.
‫چرا میتو شبیه اون دختره‌ست؟
‫روکا؟
‫چاق شدی؟
‫احمق! برو خونه‌تون!
‫اوی.
‫اون روز توی پارک با یه دختر بودی، نبودی؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫اگه دختری پیدا کردی که دوستش داری، ‫بی‌خیال یاماموتو شو.
‫چی؟!
‫اون همه‌ی عمرش تنها بوده، و تو تنها کسی هستی که می‌تونه بهش تکیه کنه.
‫ولی بازم...
‫اگه به عکس دیگه‌ای علاقه داری، فقط باعث ناراحتیش می‌شی!
‫کاری از دست من بر نمیومد...
‫من... نیمه‌ی گمشده‌م رو دیدم.
‫اون دختر نیمه‌ی گمشده‌ش بود؟!
‫اگه قرار باشه اونو بیارم خونه،
‫منو به‌طور رسمی به عنوان لیدر دنیای خون‌آشام‌ها به رسمیت می‌شناسن.
‫یاماموتو نیمه‌ی گمشده‌ی روکاست؟
‫اولش که خون‌آشام شده بودم، کسی رو ‫توی دنیای آدم‌ها نمی‌شناختم و تنها بودم.
‫هی.
‫تو چرا همیشه تنهایی؟
‫خفه شو برو رد کارت.
‫نیشامو می‌بینی؟ می‌خورمت.
‫زدمت!
‫خب حالا نوبت توـه.
‫ها؟!
‫بدون هیچ تردیدی بهم نزدیک شد.
‫اون بار اولی باری بود که حرف دلمو زدم.
‫اما...
‫حالت خوبه؟!
‫آخ!
‫افتادم.
‫چرا... داری خوتمو می‌خوری...
‫بعدش، اون دختر دیگه هیچوقت جلوم پیداش نشد.
‫و منم قسم خوردم، هیچوقت خون دختری ‫رو نخورم و عاشق نشم.
‫اما به محض اینکه نیمه‌ی گمشده‌م رو دیدم...
‫احساس شدید اینکه مال خودم بکنمش رو حس کردم.
‫در مورد یاماموتوی دختری که اون روز دید جدیه.
‫اگه رازش برملا شه، یاماموتو رو می‌بره دنیای خون‌آشام‌ها!
‫نیمه‌ی گمشده...
‫همینو به مامان منم گفتن و دنبال بابای خون‌آشامم راه افتاد.
‫نمی‌خوام یاماموتو رو با خودش ببره
‫پس...
‫تو فقط با یاماموتو دوستی، نه؟
‫من بهش اعتراف کردم که دوستش دارم.
‫و واقعاً دوستش دارم.
‫برام مهم نیست مرده یا زن.
‫احساسات من با اون مهربونی دمدمی تو فرق داره.
‫من خودم با همه‌ی توانم ازش محافظت می‌کنم!
‫نمی‌ذارم روکا بفهمه یاماموتو یه دختره!
‫ها؟
‫یاماموتو.
‫اوه، چی شده؟
‫اگه بفهمه، اونو با خودش می‌بره.
‫برای همین، من...
‫رن...
‫جزئیات کوچیک هنوز تموم نشدن.
‫عمراً نمی‌تونیم تا فردا باز کنیم!
‫اینجا بخوابی سرما می‌خوری.
‫احساسات من با اون مهربونی دمدمی تو فرق داره.
‫چی شده، روکا؟
‫دلیلی برای عجله کردن نداریم.
‫بیای توی شیفتا یکم استراحت کنیم.
‫ایول.
‫خب، روکا و میتو چطوره اول شما برین و استراحت کنین؟
‫اوه، باشه.
‫پس منم باهاشون می‌رم.
‫رن؟
‫پس اول شما سه نفر استراحت کنین.
‫دو ساعت دیگه ما می‌ریم.
‫خب... چی شد که اینطور شد؟
‫هر طرف رومو برمی‌گردونم معذب می‌شم.
‫یعنی رن خوابه؟
‫میتو.
‫چیه؟
‫میتو، نظرت در مورد رن چیه؟
‫ها؟
‫خب، اون همیشه هوامو داره...
‫واقعاً پسر خوبیه.
‫چرا می‌پرسی؟
‫نمی‌دونم.
‫همیشه رو مخم بود.
‫میتو، اگه من ممکنه نیمه‌ی گمشده‌م رو پیدا کرده باشم.
‫چی؟
‫چشمای خوشگلی داشت و یه‌طورایی ‫منو یاد قدیما مینداخت.
‫اولش، حس کردم باید سرنوشت باشه.
‫من...
‫نیمه‌ی گمشده‌ی روکام؟!
‫غیرممکنه.
‫امکانش هست؟
‫میتو.
‫حتی اگه با این دختر ازدواج کنم،
‫می‌شه بازم مثل قبل ازم حمایت کنی؟
‫چی؟
‫من می‌خوام همیشه کنارم باشی.
‫نمی‌خوام از دستت بدم.
‫آ ـ آره... حتماً.
‫جدی؟ خدا رو شکر.
‫خب بیا یکم بخوابیم.
‫شب بخیر، میتو.
‫شب بخیر.
‫خوشحالم، ولی بازم...
‫یه‌طورایی برام دردناکه.
‫ها؟
‫رن؟
‫وقتی روکا دقیقاً کنارم خوابیده...
‫بیا شنبه بریم سر قرار.
‫در مورد آدمیزادی که «نیمه‌ی گمشده‌»ی یه خون‌آشام می‌شه واسه‌ت می‌گم.
‫چی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای، چه موفقیت‌آمیز!
‫خدا رو شکر به موقع انجامش دادیم.
‫ببخشید!
‫می‌شه سفارش بدم؟
‫بله، الان میا‌ــ
‫بله، چه سفار شی داشتین؟
‫چای بعد از ظهر لطفاً.
‫الساعه میارم.
‫دوتا چای بعد از ظهر.
‫حله.
‫یه ست کیک و یه تارت تاتن.
‫باشه.
‫من همیشه به عنوان بهترین دوستم از روکا مراقبت می‌کنم.
‫بهت اجازه نمی‌دم بهم بگی مهربونیم دمدمیه.
‫پس به عنوان «بهترین دوست»ـش مزاحممون نشو.
‫میتو همیشه کنار می‌مونه.
‫به عنوان بهترین دوستم.
‫اشکالی نداره؟
‫روکا-ساما.
‫کوموری! از کی اینجایی...
‫راستش، می‌خواستم در مورد یه چیزی باهاتون حرف بزنم.
‫باهام حرف بزنی؟
‫بله. می‌دونین من از یه جایی دعوتنامه گرفتم.
‫رسیدیم.
‫چه عمارت بزرگی.
‫خونه‌ی پدریمه.
‫این خونه‌ی بزرگ؟
‫آره. خیلی وقته که برنگشته بودم خونه.
‫فکر می‌کردم مثل همیم.
‫دقیق‌تر بگم، اینجا خونه‌ی پدر و مادر مامانمه.
‫مادرت...
‫در مورد آدمیزادی که «نیمه‌ی گمشده‌»ی یه خون‌آشام می‌شه واسه‌ت می‌گم.
‫مادر رن و پدر خون‌آشامش اونو ترک کردن...
‫ارباب رن!
‫برگشتین خونه؟
‫منتظرتون بودیم!
‫باورم نمی‌شه.
‫ا ـ ارباب؟
‫رن!
‫مامان؟
‫ببخشید. خیلی متأسفم که همه‌ی این مدت تنهات گذاشتم.
‫خیلی بزرگ شدی.
‫مامان.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫ده سالی می‌شه، نه؟
‫رن.
‫بابا.
‫خب، لطفاً بیاید داخل.
‫فردا تولد 17 سالگی ارباب جوانه.
‫داریم یه مهمونی می‌گیریم.
‫رن، تولدته؟
‫پس منم این دختر جوون رو یه بانوی زیبا می‌کنم.
‫چی؟
‫از کجا فهمیدین من یه دخترم
‫من غریزه‌ی قوی‌ای دارم، همین.
‫چطوره مثل یه خانواده با هم وقت بگذرونیم؟
‫بعدم، یه چیز مهم هست که می‌خوام بهت بگم.
‫می‌شه میتو-سان صدا کنم؟
‫چقدر عالی...
‫که می‌تونم معشوق پسرمو ببینم.
‫مـ ـ معشوق؟ ببخشید...
‫شما «نیمه‌ی گمشده‌»ی یه خون آشامین؟
‫البته.
‫از اینکه یه خون‌آشام عاشقتون باشه، چه احساسی داشتین؟
‫اوه، ببخشید! ما تازه با هم ‫آشنا شدیم و من دارم سوال‌پیچتون می‌کنم.
‫مشکلی نیست.
‫جوابتو می‌دم میتو-سان.
‫اینکه نیمه‌ی گمشده‌ی یه خون‌آشام باشی چیز بی‌نظیریه.
‫حتی اگه مجبور باشی بابتش از والدین یا فرزندت جدا بشی.
‫چی؟
‫خب، معنیش اینه می‌تونی با کسی باشی که عاشقشی.
‫تو هم می‌تونی یه خون‌آشام بشی و ‫تا ابد توی سرزمین‌ خون‌آشام‌ها زندگی کنی!
‫یه خون‌آشام بشم؟
‫من؟
‫دور بودن از رن سخت بود، ولی من حسرتی ندارم.
‫می‌تونی تا ابد با کسی باشی که عاشقشی.
‫اگه این سرنوشتم باشه، با کمال میل قبولش می‌کنم.
‫چطور می‌تونین...
‫بیا داخل.
‫یاماموتو.
‫رن... من...
‫خب، بیاید مهمونی رو شروع کنیم.
‫این مهمونی ناگهانی برای چیه؟
‫عذر می‌خوام. ولی خب.. من یه ارتباطی با این خانواده دارم.
‫همگی. ازتون خیلی ممنونم که با وجود ‫مشغله‌ی زیادتون امروز به ما ملحق شدین.
‫من و همسرم مدتی از ژاپن دور بودیم و خارج از کشور...
‫مشغول کسب و کار بودیم و به تازگی برگشتیم.
‫امروز، برای پسرمون رن، وارث شرکت نیکایدو اینجاییم،
‫تا نامزدیش رو جشن بگیریم.
‫نامزدی؟
‫ر ـ روکا؟
‫اون چرا...
‫نه، وایسا! این...
‫رن؟!
‫عروس؟!
‫یاماموتو؟
‫اون دختر عروس آینده‌ی دنیای خون‌آشام‌هاست.
‫و برای تو، پسرم، همن که با خودت با اینجا آوردش مسئله‌ی بزرگیه.
‫اگه از روکا بدزدیش و باهاش ازدواج کنی،
‫از وضعیتت به عنوان نیمه‌خون‌آشام رها می‌شی...
‫و یه روز رهبر خون‌آشام‌ها می‌شی.
‫مسخره‌ست. برای همین ازم خواستین بیام‌ــ
‫تو نمی‌خوایش؟
‫بذار معامله رو برات شیرین کنم.
‫وقتی نیمه خون‌آشامی 17 ساله می‌ش.
‫یه توانایی خاص با نهایت پتانسیل خودش بیدار می‌شه.
‫وقتی که موقع نوشیدن خون اون آرزویی بکنی، ‫بزرگترین خواسته‌ت برآورده می‌شه!
‫بزرگترین خواسته‌ی من...
‫اگه تو یه زن نبودی، مال روکا نمی‌شدی.
‫برای همین من یاماموتو رو برای خودم می‌خوام!
‫بـ ـ بسه!
‫چیکار کنم؟!
‫درست جلوی روکا اتفاق افتاد!
‫میتو!
‫حالت خوبه؟
‫روکا...
‫روکا!
‫من از این قضیه اصلاً خبر نداشتم!
‫نه در مورد نامزدی، هیچی!
‫می‌دونم...
‫من باورت دارم.
‫خب، معنیش اینه می‌تونی با کسی باشی که عاشقشی.
‫اگه روکا بفهمه من دخترم،
‫اونموقع می‌تونم باهاش به دنیای خون‌آشام‌ها برم؟
‫اما...
‫چی شده؟
‫جایی که گازت گرفت درد می‌کنه؟
‫نـ ـ نه!
‫چیزی نیست!
‫این لباس خیلی تنگ و دردناکه...
‫آه، اون رن لعنتی...
‫باورم نمی‌شه برای اینکه تو رو نامزد خودش ‫کنه تا این حد پیش رفته که لباس دخترونه تنت کنه.
‫بیا، برگرد.
‫چی؟
‫کمکت می‌کنم درش بیاری.
‫این لباسه چطوریه؟
‫اشکالی نداره. خودم می‌کنم.
‫یکم شلش می‌کنم، پس بگیرش، باشه؟
‫اوه، اینطوریه؟
‫آه، نه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
رفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟!
‫چی شده؟
‫مـ ـ من...
‫یه مرد واقعی شدم!
‫پسر زیبا می‌ره مهمونی .
کانسپت: عشق سرنوشت‌ساز
وسایل رویایی ناز
کاغذ دیواری رویایی ناز
مبلای قلبی
تاب وسط با شکلک قلب. مثل سرنوشت
کانسپت: عشق سرنوشت‌ساز
وسایل رویایی ناز
کاغذ دیواری رویایی ناز
تاب وسط با شکلک قلب. مثل سرنوشت
دعوتنامه