‫هوی، چه غلطی می‌کنی؟
‫اون هرزه کدوم گوری رفت؟
‫واسه ما بازی در میاره.
‫نذارین فرار کنه!
‫چیزی شده، ساکورا-سان؟
‫از اون‌موقع همه‌ش بی‌تابی.
‫نـ ــ نه‌خیرم، بی‌تاب نیستم.
‫فقط بابت اینکه توی روز تعطیلم ‫منو کشوندین دنبال خودتون کفری‌ام.
‫در واقع چون داری توی روز تعطیلت با دوست‌هات ‫وقت می‌گذرونی هیجان‌زده‌ای، مگه نه؟
‫نه‌خیرم!
‫فهمیدم! ساکورا-سان، حستو قشنگ درک می‌کنم!
‫گفتم همچین نیست!
‫تازه، تسوباکی-سان داره ازمون تشکر می‌کنه ‫که باعث شدیم روحیات ایتو-سان بهتر شه!
‫باورم نمی‌شه می‌تونیم بریم جایی که تسوباکی-سان پیشنهاد کرده!
‫طبق اطلاعاتم، تسوباکی-سان عاشق انواع شیرینی‌جاته.
‫یعنی چه‌جور مغازه‌ای می‌تونه باشه؟
‫نیری-کون، عوض‌بشو نیستی.
‫خدایا.
‫چی شده، ساکورا-سان؟
‫چند دقیقه‌ست فکرمو مشغول کرده، ‫ولی می‌گم، قضیه‌ی صورتت چیه؟
‫کسی دست روت بلند کرده؟
‫ایـ ــ اینو می‌گی؟ خوردم زمین. مگه نه، سو-سان؟
‫خوردی زمین؟ پس سو هم باهات بوده؟
‫ولش کن حالا، چرا راه نمیفتین بریم دیگه؟
‫باشه بابا، هلم نده حالا!
‫مسیرو درست اومدیم؟ خیلی‌وقته داریم راه می‌ریم ها.
‫اوه، اینجا رو که بپیچیم، یکم دیگه مستقیم بریم می‌رسیم!
‫نیری-کون، مطمئنی آدرس درست رو گرفتی؟
‫عـــه؟ آره، باید درست باشه.
‫ولی دیگه وارد منطقه‌ی سرگرمی شدیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌گم، میای بازی؟
‫ارزون حساب می‌کنیما! یه سر نمیاین؟
‫ولی طبق نقشه باید همین‌جاها باشه.
‫شب بخیر!
‫ارباب، دوست دارین یه‌سر بیاین اینجا؟
‫ا ــ اربــ ــ ارباب؟
‫دنبال بار می‌گردین؟
‫اوه، نیازی نیست. زیر سن قانونی هستیم.
‫وایسین ببینم یه لحظه!
‫چی شده؟
‫چی شده،‌ نیری-کون؟
‫بهتره... بهتره فعلاً برگردیم!
‫خودم آدرس دقیقش رو از تسوباکی-سان می‌پرسم.
‫هرچی تا الان اومدیم رو برگردیم؟ ‫ایسگامونو گرفتی؟! یالا راه بیفتین بریم.
‫وایســـــــا! جدی می‌گم! اینجا جایی نیست ‫که چندتا بچه دبیرستانی همین‌طوری پاشن بیان،
‫و تازه قلمروی فورینم نیست، غیر از اینه؟
‫می‌گی قلمروی فورین نیست، ولی...
‫همه‌ش یه‌ذره نورانی‌تره و ساختمون‌هاش چند طبقه بلندترن.
‫آ ــ آسمون باز شد یه دختر افتاد پایین؟
‫قطعاً افتاد.
‫حـ ــ حالت خوبه، ساکورا-سان؟
‫ایـ ــ این دیگه چی بود...
‫عـ ــ عــــا...
‫حـ ــ حالتون خوبه؟ واقعاً معذرت می‌خوام، هول کردم یهو.
‫جاییت درد نمی‌کنه؟
‫بـ ــ بسه. این‌قدر نکش!
‫این‌طوری که بیشتر درد می‌گیره.
‫مثل اینکه حال جفتشون خوبه.
‫اونی که آسیب دیده خود شمایین.
‫لباستون هم پاره شده.
‫اوه، راست می‌گی. خون‌ریزی هم دارم.
‫گــ ــ گردنبندم هم نیست! عــ ــ عه چرا؟!
‫چرا این‌قدر دستپاچه شدی؟ که از یه همچین ارتفاعی بپری پایین.
‫حـ ــ حق دارین. راستش عجله دارم، با اجازه رفع زحمت می‌کنم!
‫هوی!
‫لعنتی، داری ما رو به زحمت میندازیا.
‫هرچه‌قدر هم که جون بکنیم، ‫پولی که قراره بگیریم قرونی بیشتر نمی‌شه.
‫شیرفهمی؟
‫کارمون اینه که فقط یه دخترو تحویل بدیم.
‫ارزش این‌همه دردسرو نداره.
‫سـ ــ سو-سان، این آدم‌ها...
‫اوهوم.
‫شک ندارم که دنبال این دخترخانم افتادن.
‫اینا کی‌ان؟ می‌شناسیشون؟
‫نمی‌شناسم! اون‌ها—
‫گیریم که می‌شناسه.
‫اگه ما رو بشناسه بعدش چی می‌شه؟
‫انگار به این جغله ادب یاد ندادن.
‫تو حالت عادی یکی می‌خوابوندم زیر گوشت، ولی الان وقتشو ندارم.
‫دختره رو بده بیاد.
‫وگرنه...
‫خـ ــ خودم میام.
‫خودم باهاتون میام، پس لطفاً دردسر درست نکنین.
‫وگرنه چی؟
‫این‌همه آدم افتادین دنبال یه دختر بی‌چاره، ‫حالا هم تهدیدمون می‌کنی و می‌گی «وگرنه...»؟
‫وگرنه چی؟ بنال بینم.
‫عین مور و ملخ سر راهم سبز می‌شن این تخم‌سگا.
‫واقعاً واسه یه چندرغاز نمی‌ارزه!
‫سو، تو و نیری پیش دختره بمونین.
‫مــ ــ مــ ــ می‌گم...
‫مـ ــ من حالم خوبه.
‫خودم... حواسم به خودم هست.
‫من پیش ایشون می‌مونم.
‫شما دوتا فقط نگاهتون به جلو باشه.
‫چی می‌گی واسه خودت—
‫ساکورا-کون.
‫این چیزیه که نیری-کون می‌خواد. ‫بیا بهش اعتماد کنیم و بسپاریمش به خودش.
‫اگه لازم شد، خودم هواشو دارم.
‫مثلاً... کارهایی که می‌تونی رو ‫بسپاری به آدم‌هایی که اطرافت هستن.
‫بهشون ایمان داشته باش.
‫رواله.
‫بهت اعتماد می‌کنم، نیری.
‫چشم، ساکورا-سان!
‫این‌قدر دری‌وری تفت ندین! گفتم که وقت ندارم!
‫بیاین بخورینش، توله‌سگا!
‫تخم‌سگای عوضی!
‫لعنتی!
‫پسره‌ی حروم‌زاده!
‫واقعاً‌ مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫لعنتی!
‫بیا بهش اعتماد کنیم و بسپاریمش به خودش.
‫از سر راه بکش کنار، کوتوله‌ی کوفتی!
‫چشماتو نبند.
‫تا جایی که می‌تونی دشمنو به خودت نزدیک کن.
‫نیری-کون، حالا!
‫فردا می‌بینمتون!
‫نیری-کون.
‫می‌تونم تا یه جایی باهات بیام؟
‫بـ ـ بله، معلومه که می‌شه.
‫خوشحالم که ساکورا-کون حالش بهتر شده.
‫تا حالا ندیده بودم اون‌طوری بخنده.
‫دقیقاً.
‫سو-سان، منم تا حالا ندیده بودم این‌طوری دستپاچه بشی.
‫واقعاً بدجوری از ناتو بدت میاد ها.
‫عـــه؟ دقیقاً کی دستپاچه شده بودم؟
‫خب آخه، همین یکم پیش انگار...
‫به‌هرحال...
‫الان اونی که انگار حالش گرفته شده تویی،‌ نیری-کون.
‫از صبح داشتی عجیب رفتار می‌کردی، ‫برای همین می‌خواستم بدونم چی شده.
‫وقتی که رفتم خونه‌ی ساکورا-سان، گفتم که ‫دلم می‌خواد وقتی توی دردسر میفته بهش کمک کنم.
‫ولی وقتی دیدم ساکورا-سان جلوی جمع ‫صحبت کرد، با خودم فکر کردم؛
‫«عـــا، این آدم کسیه که حتی وقتی ‫توی دردسر افتاده هم بازم می‌تونه ادامه بده.»
‫که یعنی، کار زیادی نیست که من بتونم انجام بدم.
‫چون با وضعیتی که الان دارم، ‫ساکورا-سان دیگه نیازی به من نداره.
‫این‌طور نیست—
‫ولی...
‫در عین حال، با خودم فکر کردم...
‫این اون چیزی نیست که می‌خوام.
‫من...
‫می‌خوام اونجا باشم.
‫می‌خوام کنار ساکورا-سان باشم، ‫و بهش کمک کنم که به نوک قله برسه.
‫اولین‌روزی که همدیگه رو دیدیم، ‫ساکورا-سان بهم گفت که ضعیف نیستم.
‫می‌خوام کسی باشم که از شنیدن اون حرف خجالت نکشه.
‫اگه ساکورا-سان قراره همین‌طوری رو به جلو بره، ‫منم باید همون مسیر رو پیش بگیرم.
‫سو-سان!
‫می‌دونم که منطقی نیست، ولی لطفاً...
‫لطفاً‌ بهم یاد بده چطور مبارزه کنم!
‫خـ ــ خواهش می‌کنم!
‫خدایا از دست تو. اعتمادبه‌نفست هیچ ثباتی نداره.
‫عـــه؟‌ چی فرمودین؟
‫بیشتر از اینکه چطور مبارزه کنی،
‫باید یاد بگیری که چطور از خودت محافظت کنی.
‫عـ ــ عـــا... خیلی ازتون ممنونم!
‫بیا حسابی تلاش کنیم.
‫عــا...
‫باید تا می‌تونی چسب زخم و بانداژ بخری.
‫نیری-کون، اول باید بدونی که چطور از خودت محافظت کنی.
‫اینو می‌گم،
‫ولی فکر کنم بهتره درحالی که از خودت ‫محافظت می‌کنی، حریفت رو هم شکست بدی، نه؟
‫مـ ــ مگه می‌شه آخه وقتی داری سمت راست ‫رو نگاه می‌کنی، سعی کنی سمت چپم ببینی؟
‫اون‌وقت می‌شی توپ قلقلی!
‫الان نشونت می‌دم. می‌شه دفترچه یادداشتت رو بذاری کنار؟
‫نیری-کون، سعی کن بهم مشت بزنی.
‫عـــه؟ نـ ــ نمی‌تونم که.
‫اشکالی نداره.
‫یالا، زود باش.
‫کسی که می‌خواد مشت بزنه، قطعاً هدفش صورته.
‫برای همین اگه یه دفعه بری پایین.
‫از زاویه‌ی دیدش ناپدید می‌شی.
‫جدای اون، چون تمرکزش روی صورتشه، حواسش به پاهاش نیست.
‫برای همین اگه یهویی یه مانع جلوش باشه نمی‌تونه هندلش کنه.
‫که یعنی...
‫برای همین از همه‌جا بی‌خبر یهو با صورت می‌خوره زمین.
‫حالت خوبه؟
‫هـ ـ ها؟
‫سو-سان، خب اولش یه ندا بده.
‫شرمنده شرمنده. گفتم اول تجربه‌ش کنی بهتره.
‫اما...
‫اگه موضوع فقط خم شدن باشه،
‫گمونم واسه منم اونقدا سخت نباشه.
‫بذار ببینم، اگه یهویی خم بشم...
‫آفرین. اینه روحیه.
‫اما موقع انجامش، یه شرطی هست.
‫ها؟ مثل چی؟
‫هیچوقت چشماتو نبند.
‫آخ!
‫گمونم باید اول اینو تمرین کنیم.
‫اـ از پسش بر میام؟
‫بـ ـ بلند شو! بلند شو! کنار دستت!
‫شرمنده.
‫این بچه هنوز در حال آموزشه.
‫بهت گفتم چشماتو نبند!
‫ولی بازم، خوب بودی.
‫می‌تونی ادامه بدی؟
‫بله! خوبم.
‫نگاش کن...
‫به چی می‌خندی احمق؟
‫اگه از پس همچین کاری بر میاد...
‫باید از اول بگه خب!
‫این یارو چشه؟
‫گیرت انداختم!
‫فـ ـ فوق‌العاده‌ست.
‫بـ ـ ببخشید...
حالت خوبه؟
‫نیری-کون؟
‫بـ ـ ببخشید. خیالم یهویی راحت شد، کنترلمو از دست دادم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست. برای بار اولت عالی بودی.
‫نه، ساکورا-کون؟
‫ها؟ مـ‌ ـ من؟
وایسا ببینم، تو بودی که همچین حرکت خطرناکی یادش دادی؟
‫درسته، یه تکنیک توپ قلقلی.
‫توپ قلقلی.
‫خب ولی وقتی سو-سان انجامش می‌ده، خیلی شیک‌تر به‌نظر میاد.
‫اجرای من به نسبت اون زیادی خز بود.
‫نـ ـ نخیرم.
‫به نظر من که... خز نبود.
‫ر ـ راستی، اینا کی‌ان؟
‫ا ـ انگاری دنبالتون بودن؟
‫اوه، خب... راستش...
‫ساکورا-کون، حالت خوبه؟
‫مشکلی نیست.
با اون حرومیاست؟
‫در هر صورت...
‫توی یه سطح دیگه‌ست.
‫صبر کن...
‫شماهایین؟
همون آشغالایی که افتادین دنبال شیزوکا؟
‫هی وایسا، اشتباه می‌کنی.
مگه شیزوکا نگفت می‌خواد توی این شهر کار کنه؟
‫هی!
‫وایسا ببینم، چرا اینطور کتک خوردی!
‫گـ ـ گوش کن دیگه...
‫نابخشودنیه.
‫با پوست بی‌نقص شیزوکا همچین کاری کردین...
‫این‌طور نیست! اونا...
‫قبر خودتونوـــ
‫گوش کــــــــــــن!
‫جان خودتون غلط کردم.
‫اصلاً نمی‌دونستم شما شیزوکا رو نجات دادین واس همین...
‫واس همین...
‫اگه این دوره زمونه نبود، با هاراکیری تقاص می‌دادم!
‫نه خب حداقلش می‌تونم یه انگشت ببرم...
‫دوره‌زمونه‌ی انگشت بریدنم دیگه گذشته.
‫وای کان-چان؛ من همیشه بهت می‌گم یکم صبور باش.
‫بله.
‫اون روزی هم وقتی صدای ماشین آتیش‌نشانی رو شنیدی، یهویی پریدی بالا.
‫بله.
‫وقتی که کارکنای بار داشتن بخاطر اشتباهشون ‫عذرخواهی می‌کردن فکر کردی دارن دعوا می‌کنن.
‫غلط کردم.
‫کلاً بادش خوابید.
‫هزاربار بهم گفتی ولی بدنم یهویی زودتر واکنش نشون نمی‌ده.
‫واقعاً شرمنده‌تونم.
‫نه نه، خدا رو شکر که سوء‌تفاهما رفع شد.
‫ر ـ راستی...
‫شما دو نفر کی هستین؟
‫آه، شرمنده!
‫من ناکامورا کانجی، و ایشون...
‫ناریتا شیزوکا.
‫شیزوکا خواننده‌ست.
‫منم توی باری که ایشون می‌خونه، کار می‌کنم.
‫شما خواننده‌این؟
‫برای همین پیرهن پوشیدین.
‫صداش خیلی قشنگه.
‫وقتی روی استیجه، عینهو فرشته‌هاست.
‫عه بسه دیگه.
فرشته؟
‫کان-چان تو همیشه برای نجات دادنم میای، خیلی ازت ممنونم.
‫ا ـ احمق جون! ممنون چیه؟ بی‌خیال...
‫چه دوستای خوبین. ‫منم از تو ممنونم شیزوکا.
‫هرچند به‌نظر نمیاد صرفاً دوستای همدیگه باشن. ‫شیزوکا تو فرشته‌ی منی.
‫اخیراً مدام از این چیزا پیش میاد!
‫اوه، چی شده؟ صورتت عینهو لبو شده.
‫ببین کی می‌گه.
‫ها؟ جان من؟
‫لعنتی.
‫مثل همیشه صبر و قرار نداری.
‫تا الان چندبار اینطوری شده؟
‫بعدم یه‌طوری داری ازش تعریف می‌کنی که کلاً حواست نیست.
‫برای همین یه دوزاری عین اون نزدیک بود با مشت بخوابونه تو صورتت.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫چـ ـ چقدر زیادن.
‫مشکلی نیست.
‫اونا سمت مان.
‫همه‌ی اونایی که تو شل و پلشون کردی به اضافه‌ی اونایی که ‫موقع اومدنمون به این‌جا موی دماغمون شدن.
‫ایشالا که همینا باشن.
‫آه، من شل و پلشون نکردم.
‫پخت و پز این بچه‌هاست.
‫چی؟
‫نمی‌دونم شماها کی هستین، اما گویا رئیسمون براتون دردسر درست کردن.
‫رئیس؟
‫آره. ما گروهی هستیم که توی این شهر بگی نگی خیلی معروفیم.
‫بین مردم به روپّو ایچیزا معروفیم.
‫من مسئولیت ریاست این گروهو به عهده دارم.
‫ر ـ روپّو اچیزا؟
‫چته بابا؟ چرا داد می‌زنی؟
‫آ ـ آخه، گروه روپّو اچیزا از خیابون کیسی یه گروه بزن‌بهادر خیلی معروفه!
‫آدمایی‌ان که مشکلاتو با مشت حل می‌کنن و قبل ‫متحد شدن، با فورین کلی درگیری داشتن.
‫ها؟ گفتی فورین؟
‫لـ ـ لعنتی! اخیراً به گوشم نخورده بود با فورین ‫درگیری داشته باشن، حواسم جمع نبود.
‫بدبخت شدم! چیکار کنیم؟ چیکار کنیم؟
‫ای بابا...
‫شماها بچه‌های فورین‌‌این پس؟
‫پس بگو واسه چی انقدر خرزورین!
‫و تو...
‫با اینکه تازه با هم آشنا شدیم هوامونو داشتی.
‫مشتات هم جون‌دار و قوی‌ان و هم دلسوز.
‫من از تو خیلی خوشم اومده.
‫ایـ ـ اینطور نبود که اون‌موقع هواتونو داشته باشم.
‫حرف دلتو نمی‌زنی؟ می‌خوای ادای پوست‌کلفتا رو دربیاری؟
‫اون یارو فقط سر راه مشتم بود، همین.
‫خب، حالا که از فورین هستین...
‫پس احیاناً تسوباکی-چان رو می‌شناسین؟
‫ها؟ شما تسوباکی-سان رو می‌شناسین؟
‫راستش، ما برای دیدن تسوباکی-سان اومدیم این‌جا.
‫ای وای پس جریان اینه.
‫البته که می‌شناسمش. هرچی نباشه هر دومون توی بار ما می‌ریم روی استیج.
‫استیج؟
‫ایـــــــــــول!
‫تسوباکی-چـــــان!
‫چـ ـ چه خفن!
‫وای، بی‌نظیره.
‫این دیگه چیه؟
خیابان شبانه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیابون کیسی حس و حالش با بازارای فورین و سمت شیشیتورین فرق داره.
‫خیلی پر زرق و برقه.
‫چرا اینجا رو انقدر چراغونی کردن؟
‫شاید می‌خوان نسبت به مغازه‌های دیگه بیشتر تو چشم باشن؟
‫منو یاد تسوگه‌ئورا میندازه.
‫یه‌طورایی می‌فهمم چی می‌گی.