‫بابا؟
‫بهتره نگاه نکنی.
‫ولم کن!
‫ولم کنین! گفتم ولم کنین!
‫بابا! بابا!
‫نه! بابا!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من؟ سرپوش حکیم بفروشم؟
‫حتی شوخیشم قشنگ نیست.
‫من خودمو قاتی هیچ موادی که خطرناکه نمی‌کنم.
‫یه روسپی دیروز توی شیموبارا فوت کرد.
‫شنیدم سر خودشو کرده ‫توی یه اجاق روشن. توی شکل کلاغیش.
‫به‌نظرت آشنا نیست؟
‫حالا که حرفشو زدی، ‫ یه دختری مدام به پزشکِ اونجا سر می‌زد.
‫شاید فروشنده‌ای که دنبالشی خودشه.
‫چه‌جور دختری؟
‫حدوداً جوون. از اونا که فاز «خواهر بزرگ‌ها» رو دارن.
‫البته هیچ‌وقت درست‌حسابی قیافه‌شو ندیدم.
‫اوه، فهمیدم. صورتش خال داشت.
‫فکر کنم طرفای اینجا.
‫متوجه شدیم جسد یافته شده متعلق به جیهه‌ست.
‫قبل از اینکه حلق‌آویز بشه، زنده‌زنده پوستشو کندن.
‫از هر دستی بدی، از همون دست می‌گیری، ولی بازم...
‫دنیای زیرزمینی همیشه اینطوری کار می‌کنه.
‫عملاً مثل احمق‌ها بازی‌مون دادن.
‫با استفاده از دربار جیهه رو کشیدن بیرون،
‫بعد وقتی آفتابی شد قاپیدنش.
‫پادشاه ساکو بهمون رودست زد.
‫و اون نامه چی؟
‫به جسد بسته شده بود.
‫حدس می‌زنم می‌خوان خودمون به بقیه‌ش رسیدگی کنیم.
‫دست‌نوشته‌ی جیهه‌ست.
‫مطمئنید جیهه نوشتتش؟
‫مطمئنم. از دخترش خواستیم دست‌خط رو شناسایی کنه.
‫دیگه برای سؤال پرسیدن دستمون به جیهه نمی‌رسه.
‫اینا آخرین حرف‌هاش هستن.
‫چاهم خشک شد.
‫این شروع همه‌چیز بود.
‫شایعات دهن به دهنی شنیده بودم که ‫ می‌گفتن آب کوهستان پایتخت داره خشک می‌شه،
‫ولی هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم آتیشش دامنم رو بگیره.
‫تغییر شغل کارساز نبود.
‫شرخرها کیمونو و وسایل باارزش‌مونو بردن.
‫بعدش همسرم ترک‌مون کرد.
‫دختر کوچیکم سر کار رفت.
‫منم به مشروب‌خوری افتادم،
‫و روز به روز غرق قماربازی شدم.
‫وقتی دستم به یه‌ذره پول رسید،
‫یه چاه قدیمی خریدم.
‫به وعده وعید اینکه هنوز آب داره اعتماد کردم.
‫داشتم به هر دری می‌زدم.
‫اینجا هم زدم به کاهدون؟
‫خدایا، لطفاً آب رو برگردون.
‫تو یه یاتاگاراسوئی؟
‫من اینجام.
‫ممنون بابت نوشیدنی.
‫یـ ـ یعنی ممکنه؟
‫خـ ـ خدا؟
‫ها؟
‫خدا؟ اونم ته یه چاه؟
‫خب، می‌تونی هرچی دلت می‌خواد صدام کنی.
‫مـ ـ ممکنه لطفاً آب رو برگردونید؟
‫شرمنده، ولی نمی‌تونم.
‫ولی برای تشکر یه هدیه بهت می‌دم.
‫اینو ببر پیش یه پزشک.
‫یه پزشک؟
‫اگه بازم خواستی، یه‌ذره ساکه بفرست پایین.
‫وقتی بوشو حس کردم، دوباره میام.
‫اسم «سرپوش حکیم» رو تازه یه‌مدت بعدش فهمیدم.
‫هرگز شک نداشتم که یه نعمت الهی‌ـه.
‫و همچنان هرکاری که اون صدا می‌گفت رو انجام می‌دادم.
‫چـ ـ چی گفتی؟
‫بوی خوبی از روت حس می‌کنم. یه زن جوون.
‫دفعه بعد می‌خوام اونو بخورم.
‫نـ ـ نمی‌شه.
‫چرا که نه؟ مگه همسرته؟ یا دخترت؟
‫خواهش می‌کنم! هرچیزی جز اون!
‫حتماً خیلی بهش اهمیت می‌دی.
‫هر زن دیگه‌ای باشه هم خوبه.
‫درعوض کلی بهت سرپوش حکیم می‌دم.
‫چطوره با استفاده ازش، اون زنی که ‫برات انقدر اهمیت داره رو خوشحال کنی؟
‫اون‌موقع بود که فهمیدم کسی می‌پرستیدم یه خدا نبوده،
‫بلکه یه میمون عظیم‌الجثه‌ست که ‫ از یاتاگاراسوها تغذیه می‌کنه.
‫نمی‌خواستم دخترم بفهمه چه کار شرم‌آوری کردم.
‫هرکسی جز اون.
‫«و بعد، یک روز...
‫ایده معرکه‌ای به ذهنم رسید.
‫راهی که بشه یه‌عالمه شکار رو یکجا گرفت.
‫دیگه لازم نیست خودت شکار کنی.
‫از حالا به بعد، صرفاً رفقام رو به محل شکار راهنمایی کن.
‫تصمیم گرفتم تا ارتباطمو با هیولا قطع کنم.
‫ولی بعد، شنیدم توی دنیای زیرزمینی ‫ دنبال کسی‌ان که سرپوش حکیم می‌فروشه.
‫دست‌فروشی توی سوگو؟
‫چرا منم باید بیام؟
‫تصمیم گرفتم که بعد از سوگو، ‫دخترمو بردارم و از پایتخت برم.
‫و پودر خواب‌آور توی بشکه‌های ساکه ریختم...
‫تا هیچ‌وقت از ماجرا بو نبره.
‫فکر می‌کردم از پسش بر اومدم، ‫قبل از اینکه اون دوتا پیداشون بشه.
‫گاردتو پایین نیار.
‫کومه.
‫باید فرار کنیم.
‫چشماتو باز کن، کومه!
‫پس وقتی نازوکیهیکو و یوکیا ‫ به سوگو رسیدن و میمون‌ها رو کشتن،
‫جیهه چاره‌ای براش نمونده بود ‫جز اینکه با رها کردن کومه فرار کنه.
‫در همین حال، به لطف داروی خواب‌آورش،
‫کومه بدون خبر داشتن از قتل‌عام سوگو، ‫داخل عمارت ارباب تاروهی بیدار شد.
‫حتماً وقتی جیهه از مخفیگاهش بیرون اومد، ‫انتظار مرگ رو داشته.
‫هم دنیای زیرزمینی، هم دربار به دخترش مظنون بودن. ‫دنبال این بوده تا بی‌گناهیِ اونو ثابت کنه.
‫همش زیر سر جیهه بود.
‫شرح وقایع به ترتیب زمانی، ‫ جزئیاتی که فقط گناهکار ازش باخبره...
‫همه‌شون به‌نظر حقیقتن.
‫این نامه...
‫اعترافِ جیهه‌ست.
‫ممکنه فقط با بوی اینا مست بشم.
‫اون گنده‌بک واقعاً طعمه رو می‌گیره؟
‫خدا می‌دونه. چیزیه که توی نامه‌ی جیهه نوشته شده بود.
‫ولی عیبی نداره قبل از جلسه‌ی شورا این‌کارو کنیم؟
‫دوباره شکایت نمی‌کنن؟
‫اگه شورا برگزار کنم، پیرمرد دستور می‌ده ‫ بلافاصله چاه رو مهروموم کنیم.
‫اگه بخوایم هویتِ پشت اون صدا رو بفهمیم، ‫ باید الان اقدام کنیم.
‫نظرت درمورد اون نامه چیه؟
‫به هیچ‌وجه برای جیهه دلسوزی نمی‌کنم.
‫دوست داشتنِ دخترش بهونه خوبی ‫ برای قربانی‌کردن یاتاگاراسوها به هیولاها نیست.
‫و کومه هیچ‌وقت درمورد دوتا مردی که ‫همراه‌شون به سوگو رفتن حرف نزد.
‫می‌دونم که می‌خواست از پدرش محافظت کنه، ولی...
رفیلم ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کی اون بالاست؟
‫اول از همه، تو کی هستی؟
‫اوه، که اینطور. پس پیدام کردین.
‫این چاه رو دوست داشتم، ولی زندگی همینه.
‫تو کسی هستی که دوست‌هامو کشت؟
‫کسایی رو کشتم که به یاتاگاراسوها حمله کردن.
‫حتی بچه‌های بی‌گناه. طفلکی‌ها.
‫شما هم یاتاگاراسوهای بچه‌ای که توی روستاها بودن رو کشتین.
‫من وظیفه‌ای برای محافظت از مردمم دارم.
‫نمی‌تونم به کسایی که قصد آسیب ‫ به یاتاگاراسوها دارن رحم کنم.
‫تو که احیاناً رهبرشون نیستی، نه؟
‫من کینوی حقیقی هستم.
‫که اینطور. کینوی حقیقی.
‫از دیدن دوباره‌ت خوشحالم.
‫یا شاید بهتره بگم از آشنایی باهات خوشوقتم؟
‫به چی می‌خوای برسی؟
‫بازیچه‌ش نشو.
‫می‌دونم.
‫تو از کجا اومدی؟ یه میمون هستی؟
‫اگه آره، چرا فقط تو زبون ما رو بلدی؟
‫چرا یاتاگاراسوها رو خوردی؟
‫انقدر عجله نکن.
‫من مدت طولانی‌ای زندگی کردم.
‫امثال شما رو از وقتی بلد نبودی قارقار کنی می‌شناختم.
‫شما یاتاگاراسوها با فراموش کردن ‫حقایق ناخوشایند زنده موندین.
‫ولی حالا، وقتشه تا بهاشو بدین.
‫منظورت چیه؟
‫درمورد سرنگونیِ یامائوچی حرف می‌زنم.
‫متوجه نشدی؟
‫روی جایی که قلب باید باشه دست بذار و فکر کن.
‫وایسا!
‫نازوکیهیکو، نه!
‫اعلی‌حضرت!
‫نازوکیهیکو!
‫کومه، وقت آماده شدنه.
‫می‌دونم، می‌دونم بابا.
‫ها؟
‫درمورد آینده‌ی کومه...
‫یه‌نفر با وجود تمام اون اتفاق‌ها ‫ پیشنهاد داد سرپرستی‌شو قبول کنه.
‫کومه خانواده‌ای نداره، ولی نمی‌تونیم ‫ توی کاخ شکوفه گیلاس نگهش داریم.
‫خودمون هم نمی‌تونستیم راه‌حل درستی براش پیدا کنیم.
‫پس اون پیشنهاد کاملاً به موقع بود.
‫ولی کی حاضره همچین محبتی کنه؟
‫هامایو-ساما، نکنه منظورتون...
‫دقیقاً منظورم همونه.
‫آزوسا-دونو از تاروهی دیروز بهم نامه‌ای فرستاد.
‫ازم خواست در اسرع وقت کومه رو ‫ از کاخ شکوفه گیلاس به اونجا بفرستم.
‫مادر چه فکری تو سرش می‌گذره؟
‫کومه دختر کسیه که تاروهی رو به میمون‌ها فروخت.
‫آزوسا-دونو گفت این دلیل مضاعفیه که ‫ نباید به حال خودش رهاش کنیم.
‫گفت کومه نباید بار زندگی به‌عنوان ‫ فرزند یه جنایتکار رو به‌دوش بکشه.
‫با مادرم صحبت می‌کنم.
‫یوکیا؟
‫این گزارشیه که امروز صبح از شهربانی رسیده.
‫کومه هنوز یه‌چیزیو مخفی می‌کنه.
‫مادرمو قانع می‌کنم که تجدیدنظر کنه.
‫هوی!
‫صبر کن.
‫فکر نمی‌کنم توی وضع فعلی‌ت ‫ بتونی بحث منطقی‌ای رو پیش بگیری.
‫من کاملاً‌ آرومم.
‫تا حالا شده اینو بگی و واقعاً آروم باشی؟
‫با اجازه.
‫نرو. این یه دستوره.
‫یادم نیست هیچ‌وقت بهت قسم وفاداری خورده باشم!
‫کومه.
‫یوکیا؟
‫به مادرم التماس کردی، مگه نه؟
‫چی؟
‫لطفاً به تاروهی نیا. نمی‌تونم بهت اطمینان کنم.
‫مقصرت نمی‌دونم که عصبانی باشی.
‫من روراست نبودم، حتی با اینکه ‫ همه بهم دلرحمی و مهربونی نشون دادن.
‫وقتی شنیدم به‌خاطر من تا دنیای زیرزمینی رفتی،
‫فکر کردم قلبم قراره از جا دربیاد.
‫ولی یوکیا، من واقعاً‌ نمی‌دونستم.
‫نه درباره اتفاقی که توی سوگو افتاد، ‫و نه کاری که پدرم کرد.
‫آخه، انقدر بی‌عرضه بود
‫که هنوز باورم نمی‌شه.
‫گفتن یه زن سرپوش حکیم رو توی شیموبارا فروخته.
‫شیموبارا؟
‫درسته. شهری کنار جاده‌ی پایتخت به سمت سوگو.
‫اون زن مقدار زیادی سرپوش حکیم داشت.
‫و با وجود اینکه سعی کرد صورتشو مخفی کنه،
‫دوتا خال زیر چشم چپش داشت.
‫درست مثل تو.
‫مطمئنی هیچی درباره کار پدرت نمی‌دونستی؟
‫اون من نبودم.
‫با دروغ به جایی-
‫خودتی، یوکیا؟
‫مادر.
‫بانوی من.
‫چطور شد اینجایی؟
‫درباره چی حرف می‌زدید؟
‫چیزی نیست، بانوی من.
‫فکر می‌کنم دیگه بهتره رفع‌زحمت کنم.
‫وایسا.
‫من هنوز حرفم...
‫فعلاً، یوکیا.
‫مادر، اون داره گولتون می‌زنه.
‫گول می‌زنه؟
‫اون یه شارلاتانِ آب‌زیرکاهه.
‫همون لحظه که مهربونی‌تونو دید، سعی کرد ازش سوءاستفاده کنه.
‫چی باعث شده همچین فکری کنی؟
‫داره تمام تقصیرا رو گردن پدرش میندازه،
‫درحالی که داره واسه خودش به زندگی خوب و بی‌دردسر می‌سازه.
‫چطور می‌تونه بخواد ‫توی تاروهی که میمون‌ها بهش حمله کردن زندگی کنه؟
‫من بودم که از کومه دعوت کردم به تاروهی بیاد.
‫ولی خب درخواستمو قبول نکرد.
‫ها؟
‫واقعاً از محبتتون ممنونم.
‫ولی متوجهم پدرم چیکار کرده.
‫به‌عنوان دخترش، نمی‌تونم فقط از سر بی‌خبری، ‫ از بار مسئولیت شونه خالی کنم.
‫کومه، لازم نیست-
‫پدرم باهام مهربون بود، ‫حتی با وجود بی‌عرضگی‌ش.
‫احتمالاً‌ قرار نیست دیگه یوکیا رو ببینم، ‫پس لطفاً از طرفم خداحافظی کنید.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫مادرت می‌دونه که الان خشم چشماتو کور کرده.
‫کفاره گرفتن از فرد، خیلی با انتقام گرفتن ازشون فرق داره.
‫نباید انقدر کینه داشته باشی ‫که از اتفاق جلوی چشمات چشم‌پوشی کنی.
‫سومیو-سان، کومه رو پیدا کردین؟
‫یکی دیده که دختری با مشخصاتش ‫ بیرون شهر سوار یه بالون بشه.
‫نازوکیهیکو و نگهبان‌های یامائوچی دارن دنبالش می‌گردن.
‫همش تقصیر منه.
‫خب، الان می‌دونیم کومه داشته اون موادو می‌فروخته،
‫همونطور که خودت شک کرده بودی.
‫واقعاً اینطور بوده؟
‫خال‌ها اونقدر مدرک موثقی نیستن که چیزی رو ثابت کنن.
‫حتی اگه کومه مواد رو می‌فروخت، ‫دلیلی برای فرار کردن نداشت.
‫پس چرا ناپدید شده؟
‫نگو که...
‫فعلاً، یوکیا.
‫می‌خواد که من دنبالش برم؟
‫روی این حساب کرده که بهش شک کنم، و...
‫هـ ـ هوی!
‫یوکیا؟
‫اعلی‌حضرت، شاید یه‌چیز خیلی مهم رو جا انداخته باشم.
‫هاتسونه-چان، هستی؟
‫اینجام!
‫مهمون داری، شاید خواهر کوچیکت؟
‫خواهرم؟
‫پیدات کردم.
‫مشتاق دیدار...
‫مامان.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوکیا آسمان و زمین را به‌دنبال کومه می‌گردد،
‫و سرنوشت کینوی واقعی آشکار می‌شود.
‫زمانی که یوکیا همه‌چیز را بفهمد، ‫چه مسیری را انتخاب خواهد کرد؟
‫دفعه بعد: «کلاغ طلایی.»
‫نقاشی از ناتسوکی
‫کلاغ
‫طلایی
‫معبد آینه پاک
‫پزشک
‫کاخ شکوفه گیلاس
‫کاخ طلوع خورشید
‫ولیعهد سلطنتی
‫عمارت خاندان شمالی
‫شیموبارا، شمال
‫مسافرخانه ‫پل ‫بهشت