‫مادری که خانواده‌شو ول کرد؟
‫فکر کنم کومه از قبل متوجهش شده بود.
‫ولی فکر نمی‌کرد من داستانشو جدی بگیرم، پس...
‫رفت تا خودش موضوع رو حل کنه؟
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫باید سریعتر...
‫بریم جایی که کومه رفته.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بعد از تمام این مدت، این چیزیه که می‌خوای به دخترت بگی؟
‫مهمون داری، هاتسونه-چان؟
‫آره، یکی از بستگانمه.
‫باید یه‌مدت بریم بیرون. به‌نظر واجب میاد.
‫باشه.
‫خب، ظاهراً حداقل خودت زندگی خوبی داری.
‫این کیمونوی یه مَرده؟
‫چه فرقی داره اگه باشه؟
‫فقط برام سؤال بود که خبر داره که ‫شوهر سابقت رو می‌بینی یا نه.
‫بابا اومده بود اینجا، مگه نه؟
‫معلوم هست چی داری می‌گی؟
‫بابا قبل از رفتن به سوگو دم این مسافرخونه وایساد. ‫گفت یه مشتری ثابت اینجا داره.
‫تو اون زمان، فکرشم نمی‌کردم منظورش تو باشی.
‫تصادف محضه. من ندیدمش.
‫قاتی چه داستانی کردیش؟
‫هیچی. گفتم که ندیدمش.
‫شنیدم یه زن با خال‌هایی شبیه تو، ‫سرپوش حکیم رو به یه پزشک توی شیموبارا فروخته.
‫که باعث شد خودم مظنون بشم.
‫تا الان که دهنم رو بسته نگه داشتم.
‫خودت بودی که با میمون‌ها معامله کردی، مگه نه؟
‫به‌خاطر سرپوش حکیم پول هنگفتی به جیب زدی ‫ولی کثیف‌کاری‌هاشو انداختی گردن بابا تا خودتو قاتی نکنی.
‫بعد وقتی اوضاع ناجور شد دستشو تو حنا گذاشتی.
‫خودت نمی‌فهمی داری چی می‌گی.
‫می‌شه منو به حال خودم ول کنی؟
‫نگران نباش. نمی‌رم تحویلت بدم.
‫از حالا به بعد باید زندگی خودمو بسازم.
‫یه کمکی به دخترت نمی‌رسونی تا شروع کنه...
‫مامان؟
‫الحق که دختر خودمی.
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫ولی بازم، تعجب کردم.
‫چطور تونستی اون ترسو رو متقاعد کنی ‫تا دخترها رو بدزده و خوراک میمون‌ها کنه؟
‫اون جیهه عمراً جرئتشو پیدا می‌کرد.
‫فقط ازش خواستم یه کار کوچولو انجام بده.
‫اینطوری که «می‌شه یه محموله مشکوک رو ‫ برام به سازاکی ببری؟»
‫«یه محموله مشکوک؟»
‫منظورت اینه که بابا درمورد میمون‌ها نمی‌دونست؟
‫فکر کردی اگه می‌دونست قبول می‌کرد؟
‫البته خب وقتی از سازاکی برگشت، ‫صورتش مثل گچ سفید شده بود.
‫«این چیکار بود که مجبورم کردی انجام بدم؟» ‫و «دیگه عمراً کاری مثل این بکنم.» و این‌چیزا.
‫و آخرسر، قبول کرد که به سوگو هم بره.
‫چرا؟ مگه نگفت دیگه دست به این‌کارا نمی‌زنه؟
‫خب، در واقع، سرپوش حکیم رو به یه تازه‌وارد فروخته بود ‫ و توجه دنیای زیرزمینی رو جلب کرد.
‫اگه توی پایتخت می‌موندید، هرجفت‌تون کشته می‌شدید.
‫تصمیم گرفت به حومه کشور بره ‫و تظاهر کنه که میمون‌ها خوردنت.
‫برای همین کارِ سوگو رو قبول کرد.
‫بذار حدس بزنم. اون قسمتش هم جزو نقشه‌ت بود.
‫بابا هیچ‌وقت اون مواد رو جابه‌جا نمی‌کرد.
‫اینو می‌دونستی و جوری لای منگنه گذاشتیش ‫ تا مجبور شه به سوگو بره.
‫من؟ زبونتو گاز بگیر.
‫و علاوه بر اون، تمام تقصیرها رو انداختی گردن خودش.
‫بهش گفتی توی نامه‌ش بنویسه که ‫ تمام کارها رو خودش کرده و-
‫جیهه اون اعتراف رو محض خاطر تو نوشت.
‫چی؟
‫گفت «به کومه طفلکی فکر کن که دوتا والدین قاتل داره،»
‫«بذار من تنها آدم‌بده باشم.»
‫اون نامه کاری کرد تا دنیای زیرزمینی به اون بسنده کنه.
‫تو کسی بودی که جیهه تا آخرین لحظه بهش فکر می‌کرد.
‫این چطوره؟ به‌نظرم بهت میاد.
‫اوه، فهمیدم. شوهرم الانه که برگرده خونه. ‫بیا سه‌تایی باهم غذا بخوریم.
‫واقعاً شبیه خودمی. دختر به مادرش رفته.
‫بهم دست نزن!
‫کومه؟
‫بابا تنها والدینیه که دارم!
‫تو...
‫تو مادر من نیستی! نمی‌تونی باشی!
‫باورم نمی‌شه خوشحال و خندان تنهایی ‫ پاشدی اومدی اینجا. مگه چقدر می‌تونی احمق باشی؟
‫حتماً فکر کردی عمراً هیچ مادری ‫بچه خودشو بکشه. چقدر ساده‌لوح.
‫وقتی 13 سالم بود پدرم منو فروخت تا بدهی‌هاشو بده.
‫و فقط یه‌بار هم نبود. بارها و بارها اتفاق افتاد.
‫یه شب زمستونی، بیرون سگ‌مست شده بود.
‫روز بعدش قرار بود برف شدیدی بباره.
‫پس منم درو به روش قفل کردم. ‫تا صبح روز بعدش یخ بسته بود.
‫وقتی جیهه عاشقم شد تو پوست خودم نمی‌گنجیدم.
‫فکر می‌کردم بالأخره یه خانواده پیدا کردم. ‫فکر می‌کردم جیهه بهم اهمیت می‌ده.
‫ولی بعدش سروکله‌ی تو پیدا شد،
‫و دوباره مثل قبل تنها شدم.
‫ای قاتل.
‫آره، من یه قاتلم.
‫چطور عاقبتم این شد؟
‫من صرفاً می‌خواستم خوشبخت باشم.
‫کومه-سان! حالت خوبه؟
‫یوکیا؟
‫اصل مطلب رو از یوکیا شنیدم.
‫حتماً تنهایی تحمل کردنش سخت بوده.
‫واقعاً متأسفم. چیزای خیلی بدی بهت گفتم.
‫فکر می‌کردم بیای، یوکیا.
‫چون بهم شک داشتی.
‫وقتی گفتی نمی‌تونی بهم اعتماد کنی،
‫متوجه شدم تمام کسایی که ‫ واقعاً بهم اعتماد داشتن از پیشم رفتن.
‫بابا...
‫نمی‌خواد عجله کنی.
‫عزیزم!
‫نجاتم بده!
‫هاتسونه.
‫سرپوش حکیم؟
‫برگردین داخل!
‫یوکیا!
‫کمکم کن! یوکیا!
‫این منو یاد چی میندازه؟
‫وایسا، یوکیا!
‫اعلی‌حضرت!
‫مُرده؟
‫نه.
‫فعلاً برمی‌گردیم.
‫کومه رو برمی‌داریم و-
‫اعلی‌حضرت!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫یوکیا!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫نازوکیهیکو!
‫صدامو می‌شنوی؟ هی، خودتو جمع کن!
‫اعلی‌حضرت!
‫یه‌چیزی بگو، نازوکیهیکو!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫هی! چشماتو باز کن! یالا!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همش تقصیر من بود. متأسفم.
‫هامایو-ساما.
‫حالا دیگه تنبیه شدی...
‫پس فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.
‫این یه دستوره.
‫فکر کنم برای سه یا چهار سال پیش بود.
‫آب از دامنه‌ی کوه مرکزی شروع به خشک‌شدن کرد.
‫در نهایت، چاه ما هم بی‌آب شد.
‫بوی خوبی از روت حس می‌کنم. یه زن جوون.
‫دفعه بعد می‌خوام اونو بخورم.
‫حتی حرفشم نزن.
‫چرا که نه؟ مگه همسرته؟ یا دخترت؟
‫گفتم نه، ختم کلام!
‫اوه؟ و چرا که نه؟
‫هـ ـ هاتسونه! بهت گفتم نیای اینجا.
‫می‌گم...
‫تو می‌گی گوشت یه زن رو می‌خوای، ‫ولی برات مهمه که گوشت من باشه؟
‫نه، نه واقعاً.
‫درعوض کلی بهت سرپوش حکیم می‌دم.
‫خب؟ مطمئنم می‌تونیم یه‌جوری باهم کنار بیایم.
‫تا همین‌جا گفتم بس نبود؟
‫حالا می‌شه منو باز کنید؟ این طناب‌ها خیلی درد دارن.
‫این درد که چیزی نیست...
‫در مقابل دردی که پیشکشِ تو ‫ به سر یاتاگاراسوهای هموطن‌مون آورده.
‫«یاتاگاراسوهای هموطن‌مون»؟
‫من که یادم نمیاد هیچ‌کدوم از شماها ‫ برای کمک به من دستی دراز کرده باشین،
‫ولی اگه «هموطن» هستیم، ‫می‌شه منو آزاد کنین برم؟
‫چطور جرئت می‌کنی...
‫هیچ‌کس برای نجاتم نیومد.
‫مخصوصاً لاف‌زن‌هایی که دَم از ‫ «یاتاگاراسوهای هموطن» می‌زنن.
‫ولی میمون‌ها دروغ تو حرفشون نبود ‫و پولی که گفتن رو دادن.
‫کمکم کردن تا یه زندگی تجملی داشته باشم.
‫هنوزم که هنوزه ازشون ممنونم.
‫حالا فکر کنم قرار بود منو بکشین.
‫عیبی نداره.
‫می‌بخشمتون.
‫ببریدش!
‫بلند شو!
‫به هرحال جامعه قرار نیست با این وضع زیاد دووم بیاره.
‫تکون بخور!
‫اصلاً نمی‌فهمم.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم اون زنو درک کنم.
‫نه. از دلسوزی هم گذشته.
‫لازم نیست درکش کنم.
‫شرط می‌بندم اعدامش قرار نیست چشم‌نواز باشه.
‫اینو خودش سر خودش آورد.
‫بله. ناتسوکا-ساما. درست می‌گید.
‫پس اون نیشخند رو زود از صورتت پاک کن!
‫تقصیر منه که اعلی‌حضرت چاقو خورد.
‫بر این فرض گرفتم که کلاغ گنده رو ‫ مثل اون میمون با یه‌ضربه از پا درمیاره.
‫نه، تقصیر تو نیست.
‫فکر می‌کنی چی یه کینوی حقیقی رو می‌سازه؟
‫ها؟
‫می‌دونی، یوکیا. نازوکیهیکو...
‫نمی‌تونه یاتاگاراسوها رو بکشه.
‫چی؟
‫کلاغ طلایی تمام یاتاگاراسوها رو ‫ به‌چشم دوست می‌بینه.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه کسی از ما رو بکشه. ‫نه حتی کسی که قصد داشت جونشو بگیره.
‫کینوها همچین افرادی هستن.
‫یه‌سریا می‌گن کینوی حقیقی هیچ قلبی نداره.
‫منظورتون چیه؟
‫«بی‌احساس» شاید نزدیک‌ترین تشبیهش باشه.
‫درواقع نازوکیهیکو اینو خودش می‌گه.
‫«یادم نمیاد حس شادی، غم، ‫یا هیچ احساس دیگه‌ای داشته باشم.»
‫«برای اربابی که عادلانه حکومت می‌کنه، ‫احساسات شخصی چیزی جز بار اضافی نیستن.»
‫می‌تونم تصور کنم همچین چیزی بگه.
‫تو هم مخصوصاً خیلی ازش زخم خوردی.
‫ولی می‌دونی، فکر می‌کنم ‫ نازوکیهیکو داره درباره بی‌احساسی‌ش دروغ می‌گه.
‫فقط در مقابل وظیفه‌ای به عظمت کینو،
‫احساسات خودش به نازکی کاغذ شدن.
‫احتمالاً قبل اینکه متوجهشون بشه، بی‌نتیجه محو می‌شن.
‫اعلی‌حضرت بیدار شدن!
‫خداروشکر. واقعاً خداروشکر.
‫نازوکیهیکو! منو یادت میاد؟
‫نازوکیهیکو.
‫خدایا...
‫زخم‌تون چطوره، اعلی‌حضرت؟
‫دیگه درد خیلی کمی حس می‌کنم.
‫خودت بیشتر مریض میای. ‫می‌خوای اینجا منتظر بمونی؟
‫حتماً شوخی می‌کنید. ‫اگه اتفاقی براتون بیفته چی؟
‫اونجاست.
‫آتش اشباح؟
‫چرا انقدر زیادن؟
‫به‌نظر میاد در زمان بیماریم شکاف‌ها گشادتر شدن.
‫آتش اشباح نوریه که انسان‌ها به‌وجود میارن.
‫جدی؟
‫انسان‌ها نمی‌تونن سیاهی تاریکی رو تحمل کنن.
‫با سرعت خیلی سریعی حرکت می‌کنن.
‫نورشون دیگه تقریباً به کوهِ ما رسیده.
‫نه...
‫همین الانشم بهمون نفوذ، ‫و چندین دهکده‌ی خارجی رو نابود کرده.
‫میمون‌ها زود دوباره پیداشون می‌شه.
‫آب‌های یامائوچی خشک، ‫و قلب‌های مردمش تهی می‌شه.
‫شکاف‌ها به قدری باز می‌شه که درنهایت انسان‌ها پیدامون کنن.
‫این قراره پایان یامائوچی باشه؟ ‫همه‌چیز قراره از بین بره؟
‫حتی منم نمی‌دونم نابودی‌مون به چه شکل خواهد بود.
‫ولی می‌دونم نزدیکه.
‫چطور می‌تونین انقدر مطمئن باشین؟
‫چون متولد شدم.
‫یه کینوی حقیقی همیشه ‫ با قدرتی که زمانش احتیاج داره زاده می‌شه.
‫درمان در زمان‌های وخیم. ‫دانش برای بقا در زمان‌های فاجعه.
‫و من هم...
‫قدرتی برای جلوگیری از سقوط یامائوچی دارم.
‫من باید چیکار کنم؟
‫غیر از رفتن به خونه‌ت توی تاروهی ‫ و محافظت از خانواده‌ت؟
‫پس می‌خواین تنهایی از یامائوچی محافظت کنین؟
‫سرکوب کردن احساساتتون و ‫ مرمت شکاف‌ها، بدون داشتن کسی در کنارتون؟
‫من رهبر یاتاگاراسوها هستم.
‫حتی برای نجات یکی هم شده تمام تلاشمو می‌کنم.
‫این شادی منه.
‫دیگه برمی‌گردیم.
‫اعلی‌حضرت.
‫محافظت از شما یعنی محافظت از تمام یامائوچی، ‫خونه‌ام هم جزوشه.
‫به عبارتی موندن برای حمایت از شما ‫بهترین تصمیمیه که می‌تونم بگیرم.
‫یوکیا.
‫کینوی حقیقیِ ما می‌تونه وظیفه‌شو به ثمر برسونه، ‫ولی هیچ نمی‌دونه چطور مراقب خودش باشه.
‫نمی‌تونم خطر ترک کردنشو به جون بخرم.
‫از اعلی‌حضرت‌، کینو، استدعا می‌کنم.
‫اینجانب، یوکیا از تاروهی، ‫بدین‌وسیله وفاداری خود را تا آخر عمر به شما پیشکش می‌کنم،
‫تا زمانی که بدنم به پوچی رسد و روحم به آسمان‌ها رود.
‫تو روزی شخص دست راست من خواهی شد،
‫ولی حدس می‌زنم به‌خاطرش ‫ رنج و سختی‌های زیادی رو تحمل می‌کنی.
‫اگه نیاز باشه ممکنه رهات کنم،
‫و شاید همیشه بهترین ارباب ممکن نباشم.
‫با این‌حال بهم خدمت می‌کنی؟
‫لطفاً منو به‌عنوان حقیرترین خدمتگزارتون قبول کنید.
‫شنیدم امسال رقابت جدی‌ای داریم.
‫اوه، منظورت بچه‌ی اون اشراف‌زاده کله‌گنده‌ست؟
‫ولی من شنیدم دستیارِ شاهزاده‌ست.
‫این همون کسیه که توی آزمون امتیاز کامل آورد؟
‫اینجا صومعه ساقه استوار‌ـه،
‫جایی ساخته شده برای آموزش نگهبانان یامائوچی ‫ برای دفاع کینو، چه بی‌اصل و نسب باشن چه نه.
‫اینجا تنها قدرته که اهمیت داره.
‫واسه کی مهمه که یه اشراف‌زاده‌ست یا دستیار؟
‫خودم ازش یه مَرد درست‌حسابی می‌سازم، ‫وگرنه اسمم ایچیریو نیست.
‫یـ ـ یوکیا؟
‫خوشحالم دوباره می‌بینمتون، ایچیریو-سنپای.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫ مگه نگفتی هیچ‌وقت پاتو اینجا نمی‌ذاری؟
‫اوه، راستش، نظرم عوض شد.
‫عضو نگهبان‌های یامائوچی شدن ‫ همچین به‌نظر چیز بدی نمیاد.
‫امیدوارم خیلی بهم سخت نگیرید.
‫شیموبارا، شمال
‫خاندان شمالی، خاندان اصلی
‫صومعه ساقه استوار
‫اهل روستای شیماکی در شمال ‫ایچیریو
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نقاشی از ناتسوکی