‫بیست و دو دقیقه، ده، یازده...
‫سرعت خوبی‌ـه!
‫دیگه نمی‌تونم بدوام... ‫اگه هدف رو رد کردین می‌تونین استراحت کنین.
‫اــ‌ایوا-چان...
‫ظاهراً بچه‌ها...
‫بچه‌ها تو جشنواره مدرسه به عشقشون اعتراف می‌کنن!
‫ها؟
‫گمونم ما آدما خیلی راحت تحت‌تاثیر فضا قرار می‌گیریم.
‫دقیقاً! قضا! عین جادو می‌مونه!
‫فضا...جادو؟
‫اهوم! تو مهمونی بعد از جشنواره آتیش روشن می‌کنن، نه؟
‫رقص محلی رو ده سال پیش به‌خاطر اعتراض دانش‌آموزا کنسل کردن،
‫ولی الان آهنگ‌های درخواستی رو می‌ذارن و همه آزادانه می‌رقصن.
‫و اون موقع‌ست که عشقشون رو اعتراف می‌کنن، دقیقاً ‫وقتی آهنگ درخواستیشون پخش می‌شه!
‫حرف نداره نه؟
‫چرا یه امتحانی نمی‌کنی ایوا-چان؟
‫سویی-سان، ایوا-چان راه خودشو...
‫می‌دونم! فقط پیشنهاده، اینم یه راهی‌ـه.
‫که اینطور.
‫خیلی خوبه.
‫امتحانش می‌کنم...
‫اعتراف می‌کنم.
‫می‌خوام منو به‌عنوان یه مرد ببینی.
‫من همیشه همونطوری دیدمت.
‫ها؟ چی؟
‫چرا تو استرس گرفتی؟
‫تحت‌فشارت گذاشتم؟ واقعاً می‌خوای؟
‫آخه خب، اگه اعتراف نکنم هیچ‌وقت متوجه نمی‌شه.
‫تمام این مدت دوستت داشتم.
‫ایواتا.
‫دیدم که از خط پایان رد شدی. نفر دوم، نه؟
‫واقعاً سریعی.
‫عه؟ سوم شدی؟
‫یا علامت صلح‌ـه؟
‫از راهنمایی سریع‌تر شدی.
‫ایوا-چان؟
‫حتی فکر به اعتراف کردنم مضطربم می‌کنه.
‫هنوز خیلی زوده! خوبی؟
‫خوبم.
‫هنوز دارم فکر می‌کنم چی باید بگم...
‫ولی می‌خوام هرچی که این چندوقت تو دلم نگه داشتمو بگم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از امتحانات میان‌ترم ماه دیگه، جشنواره مدرسه منتظرتونه.
‫راستش، اصل کاری مهمونی بعد از جشنواره‌ست.
‫می‌دونین دیگه، شما سال اولیا احتمالاً...
‫هه هه
‫...هنوز نمی‌دونین.
‫ولی اگه بدونین، می‌دونین دیگه...
‫سنسه...
‫بگذریم،
‫باید راجع‌به اعضای کمیته جشنواره تصمیم‌گیری کنیم.
‫یک پسر و یک دختر.
‫این فرصتی‌ـه که می‌خواستی!
‫من کامیشیرو رو پیشنهاد می‌کنم. با اون انجامش بده، بیشتر باهم صمیمی می‌شید!
‫چی؟ خب، آم...
‫عه، داوطلب شدی ایواتا؟
‫پس برای پسر، کسی که باهاش صمیمی باشی عالی می‌شه.
‫عه، سنسه...
‫آیوکاوا.
‫ها؟ ما...صمیمی هستیم؟
‫وایسا ببینم، نباید من می‌بودم؟
‫ما بهم نزدیکیم؟
‫سنسه، بهتره همه چیزو نندازیم گردن ایواتا.
‫می‌دونین که تمرین باشگاه هم داره. ولی ایزاوا انتخاب خوبی‌ـه.
‫منظورت اینه من قابل اعتمادم؟
‫من انجامش می‌دم. تو هیچ باشگاهی نیستم.
‫وای به‌به، همینطوری داره داوطلب پیدا می‌شه.
‫سنسه، من داوطلب نشدم.
‫خب، اعضای کمیته جشنواره‌مون ایزاوا و کاگاوا هستن!
‫براشون دست بزنید!
‫بریم که ببریم!
‫چیو ببریم؟
‫خیالت راحت شد؟
‫آره، خیلی مشتاقش نبودم.
‫منم همینطور...
‫ولی فکر کردم اگه همراه تو باشه مشکلی ندارم.
‫ها؟
‫موندم تو مهمونی بعد جشنواره قراره چه خبر باشه.
‫تو خبر داری؟
‫بچه‌ها به عشقشون اعتراف می‌کنن!
‫انگار می‌دونی.
‫خب، از اونجایی که دیگه وقتشه، بیاید شروع کنیم.
‫من کامیشیرو سوبارو از سال سوم هستم.
‫با رای شورای دانش‌آموزی به‌عنوان رئیس کمیته انتخاب شدم.
‫من به کل جشنواره مدرسه نظارت دارم،
‫پس اگه درمورد چیزی مطمئن نبودین یا نمی‌دونستین از کی بپرسین،
‫و می‌دونم که سال اولیا ممکنه اینطوری باشن، با خیال راحت از من بپرسین.
‫بیاید برای همه فوق‌العاده و فراموش‌نشدنیش کنیم!
‫و حالا، معلم‌ها لطفاً گوش‌هاتونو بگیرین. این بخش برای شما نیست.
‫ما جعبه درخواست برای آهنگ‌های کنار آتیش رو قرار دادیم.
‫لطفاً درخواستی‌هاتون رو بندازید!
‫عه...زمان اعتراف معروف.
‫محض اطلاع، من دوست پسر یا دختر ندارم!
‫منم همینطور!
‫بزن بریم!
‫سینگله؟
‫داره برق می‌زنه.
‫ولی اون کامیشیرو رو بچه می‌دونه، درسته؟
‫معذرت می‌خوام، کامیشیرو.
‫ببخشید که وقتی فهمیدم اون حسی بهت نداره خیالم راحت شد.
‫معذرت می‌خوام که به‌خاطرش خوشحال شدم.
‫قهرمان‌های این پایه؟
‫خودمونیم. من به این کلاس باور دارم!
‫سال اولی‌ها قراره نمایشگاه کلاسی برگزار کنن.
‫من دوست دارم با انتخاب کردن تم شروع کنم.
‫ما از پسش برمیایم!
‫هر کلاس از اتاق مخصوص خودش برای نمایشگاه استفاده می‌کنه.
‫شورای دانش‌آموزی یه بودجه سی هزار ینی بهمون داده.
‫من به خودمون باور دارم!
‫کسی ایده‌ای داره؟ ‫به خودتون باور داشته باشین!
‫به ایزاوا باور داشته باشین! بیاید ببریم!
‫کاملاً باهم ناهماهنگن، دارم از خنده می‌ترکم.
‫انگار برای جایزه بزرگ قراره رای‌گیری بکنن.
‫عه، واقعاً؟
‫شنیدم معلم‌ها قراره داوری کنن.
‫من انواع نمایشگاه‌هایی که سال‌های قبل برگزار شده رو بررسی کردم.
‫ببینم ذوق و شوقتونو! ‫قبل از جلسه بعدیمون درموردش فکر کنین.
‫کاگاوا-سان داره می‌ترکونه! انگار کلاس فقط یه نماینده داره.
‫جلسه امروز تا همین‌جا کافیه.
‫همیشه اون بالا، با هدفای بلند بلند!
‫امیدوارم برای نمایشگاه چیزی به ذهنم بیاد...
‫ببخشید.
‫صدای شکم من بود.
‫توجه نکن.
‫راستی، ناهار آیوکاوا-کون همیشه کمه.
‫آخر ماهی پول برام نمونده.
‫عه، من امروز دوتا نون دارم، یکیشو می‌خوای؟
‫هرکدوم دوست داری.
‫واقعاً؟
‫ممنون.
‫از خونه که پول بگیرم هزینه‌شو می‌دم.
‫نه قابل نداره، فقط خوراکی‌های خونه‌ست.
‫چیشده؟ گشنه‌اته، آیوکاوا؟
‫اینو می‌خوای؟
‫عه، نوشیدنی ژله‌ای. اون شاید بهتر باشه.
‫شاید نون برای معده خالی زیادی سنگین باشه؟
‫همون نون خوبه.
‫آیوکاوا-کون نون رو ترجیح می‌ده؟
‫کدومو می‌خوای؟ این؟
‫اشکالی نداره اینو بگیرم؟
‫ممنون.
‫پس آیوکاوا نون رو ترجیح می‌ده.
‫خب، ژله هم گرم شده.
‫کامیشیرو خیلی مهربونه.
‫خب پس، من می‌رم تمرین باشگاه.
‫خوبی؟
‫خوبم...
‫شرمنده، ببخشید!
‫فعلاً!
‫وای، کامیشیرو اونو دیدی؟
‫گند زدم...خجالت‌زده شدم.
‫انگار تو خوابگاه می‌مونی، آیوکاوا؟
‫ایواتا بهم گفت.
‫شاید برای همین یه جورایی بالغ به‌نظر میای.
‫ولی زیاد از وقتی اومدم خوابگاه تغییری نکردم.
‫واقعاً؟
‫پس همیشه اینطوری بودی.
‫کامیشیرو.
‫تو و ایواتا-سان باهم دوستین، درسته؟
‫درسته.
‫پس اگه مثل اون روز ایواتا-سان رو برای شوگی دعوت کنم مشکلی نیست، درسته؟
‫اگه بگم نه، دعوتش نمی‌کنی؟
‫ها؟ بازم دعوتش می‌کنم. به تو که ربطی نداره.
‫چی داری می‌گی.
‫اگه دختر خاله کامیشیرو عاشق کسی بشه، احتمالاً تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫برای ماهم جا هست؟ ‫معلومه که هست.
‫خب، انداختم رفت! ‫عه، اون جعبه آهنگ درخواستی‌هاست؟
‫خب، تو چی درخواست دادی؟
‫«یه روز آفتابی» از یوروشیکا.
‫من «نمایش» آدو رو گذاشتم.
‫چه قشنگ...
‫می‌تونم واقعاً احساساتم رو اعتراف کنم؟ ‫کلمات اونجور که می‌خوام منظورم رو می‌رسونن؟
‫نمی‌دونم اگه به کامیشیرو بگم دوستش دارم چه فکری می‌کنه.
‫عه، اون نقاشی دختر خاله کامیشیرو‌ـه...
‫چی...
‫بد شده.
‫به‌نظر میاد...
‫من اینکارو کردم، نه؟
‫دیدی کار کی بود؟
‫ها؟
‫من یه عالمه دشمن دارم.
‫چیشده؟ اتفاقی افتاده؟
‫یکی نقاشیم رو خراب کرده.
‫کار ایواتا نیست.
‫می‌دونم.
‫اون اینکارو نمی‌کنه.
‫تو واقعاً رک و راستی.
‫چاره‌ای نیست. یه سری آدما از این کارا می‌کنن دیگه.
‫نقاشی قشنگی بود...
‫سائه-چان خیلی مهربونی. ازت خوشم میاد!
‫شاید با کامیشیرو مثل یه بچه رفتار کنه، ولی آدم بدی نیست.
‫آم...
‫ببخشید اگه اون روز بی‌احترامی کردم.
‫اون روز؟
‫اصلاً. ممنون ولی.
‫درمورد چیزی که گفتی فکر کردم، و شاید حق با تو باشه.
‫چی؟ این یعنی چی؟
‫کوکی، اینو نگه دار. دارم می‌رم اتاق شورای دانش‌آموزی.
‫باشه.
‫نگاش کن! معلومه دیگه بچه نیستی.
‫خب، خیلی سبکه.
‫بای بای، ایواتا.
‫حسابی کمک دستیا، کوکی!
‫بسه دیگه، راه بیا.
‫وایسا...
‫منم کمک می‌کنم!
‫وایسا.
‫این یکی...
‫سبکه.
‫ایواتا!
ستاره‌ای درخشان‌تر از خورشید
‫ایواتا!
‫چیکار دارم می‌کنم؟
‫ببخشید، شرمنده‌م...
‫واقعاً، چیکار دارم می‌کنم؟
‫سائه-چان، نکنه رو نمی‌کنی و زیرزیرکی دست و پا چلفتی‌ای؟
‫هوی، می‌خواست کمک کنه.
‫می‌دونم بابا، فقط دارم سر به سرش می‌ذارم.
‫ببخشید سائه-چان.
‫نه، من واقعاً معذرت می‌خوام.
‫گمونم دیگه پیشنهاد کمکتو قبول کنم.
‫حتماً.
‫لحن سرزنده صداش یه‌جورایی منو یاد،
‫صدای کامیشیرو تو ابتدایی میندازه.
‫صدای کامیشیرو الان بم‌تر شده.
‫اتاق دانش‌آموزی
‫عه، هیچ‌کس نیست. کجا رفتن یعنی.
‫برای کیف معذرت می‌خوام.
‫چیزی نشد که.
‫ببین کوکی.
‫خوشگل نیست؟
‫تروخدا نکن...
‫هست.
‫یه بازیگر تازه‌کار و یه پیشکسوت.
‫چی داری می‌گی؟
‫کامیشیرو یه مدل خشنی باهاش حرف می‌زنه،
‫مثل حرف زدنش با دوست‌های پسرش. ‫عه، دستت چی شده، کوکی؟
‫عا، شاید به جایی کشیده باشمش.
‫وای! دستت حسابی آفتاب سوخته شده!
‫هوی، درد داره! اینجوری دستمو فشار نده!
‫می‌تونه راحت لمسش کنه،
‫درحالی که من فقط برای اینکه نزدیکش وایسم نیاز به شجاعت دارم.
‫ضدآفتاب می‌خوای؟
‫دارم، ولی بازم می‌سوزم.
‫تو هم به‌خاطر فعالیت‌های باشگاه برنزه می‌شی، نه؟
‫ها؟ عا آره.
‫عه آره. برنزه شدی.
‫پوست قشنگ و شفافی داره.
‫سوبارو، اینجایی.
‫دنبالت می‌گشتیم.
‫امسال آدمای معتمدمون برا آتیش‌بازی مهمونی بعد جشنواره در دسترس نیستن.
‫چی؟ می‌شه بیشتر توضیح بدین؟
‫درمورد اجازه گرفتن برای استفاده از تجهیزات مدرسه...
‫سوبارو، می‌تونی به این برگه هم نگاه بندازی؟
‫بیا بریم.
‫اهوم.
‫عه، نقاشی...
‫ولش کنین. بعداً درستش می‌کنم.
‫شما دوتا،
‫حتماً برای مهمونی بعد جشنواره درخواست آهنگ بدین!
‫فکر می‌کنی اگه نقاشیش رو پاک کنم ناراحت بشه؟
‫می‌تونیم یه امتحانی کنیم ببینیم پاک می‌شه یا نه.
‫اگه چیزی گفت بگو کار من بوده.
‫به‌ هر حال همیشه سر من جیغ و داد می‌کنه.
‫باشه...
‫ولی می‌دونی، کامیشیرو،
‫من فکر نمی‌کنم ازت بدش بیاد.
‫برای مهمونی بعد از جشنواره چه آهنگی درخواست بدم یعنی؟
‫اون نمی‌دونه که این عملاً رویدادی‌ـه که به عشقشون اعتراف می‌کنن.
‫شاید «روزهای درخشان»؟
‫اون آهنگو دوست دارم.
‫دوستت دارم.
‫نتایج پرسشنامه رسیدن!
‫و موضوع نمایشگاه ما...فضا شد!
‫کسی ایده‌ای داره؟
‫بیاید تمام سقف رو ستاره آویزون کنیم!
‫باید به منظومه شمسی محدود باشه؟
‫من می‌خوام شبیه یه افلاک‌نما بشه!
‫چطوره چندتا داستان ماورایی هم اضافه کنیم؟
‫وای، یه عالمه ایده هست!
‫مـ ــ‌من یادداشت می‌کنم.
‫شاید بهتر باشه قطعه مرکزی نمادین باشه.
‫چطوره روی محتوای علمی تمرکز کنیم...
‫می‌تونیم از پرده‌های ضخیم استفاده کنیم؟ ‫می‌تونیم از سقف چیزی آویزون کنیم؟
‫آویزون کردن ستاره از سقف، افلاک‌نما...
‫بلافاصله بعد از مدرسه شروع می‌کنیم!
‫کاگاوا-سان بذار کمکت کنم.
‫اوه، منم همینطور! منم می‌خوام کمک کنم!
‫ممنون...
‫ایوا-چان، کارت تو سنگ کاغذ قیچی خوبه؟
‫این جمعه قراره یه رقابت پرده سیاه داشته باشیم.
‫یوشین...یوشین...
‫ایزاوا چیشده؟
‫یه دفعه‌ای با من عجیب غریب شد!
‫عجیب؟
‫گفت می‌خواد تو مهمونی بعد جشنواره یه چیزی بهم بگه،
‫بعد یهو خیره شد بهم!
‫اوه...
‫و تو چیکار کردی سویی-سان؟
‫گفتم نه و فرار کردم.
‫خب...
‫آخه خب!
‫ایواتا.
‫نمی‌دونی یوشین کجاست؟
‫به سرعت نور با دوچرخه رفت.
‫چی...
‫کـ‌ ــ‌کاگاوا-سان؟
‫می‌فهمم.
‫یوشین هیچ کاری به‌عنوان نماینده کلاس نکرده.
‫همه دارن راجع‌بهش حرف می‌زنن، ولی داستان مهمونی بعد از جشنواره چیه؟
‫تو فضا موسیقی پخش می‌کنن و آتیش درست می‌کنن،
‫و می‌گن یه‌جور رویداد اعترافی‌ـه!
‫عا...که اینطور...
‫حالا می‌دونه مهمونی بعد جشنواره چه خبره.
‫می‌شه دنبال ایزاوا بگردین؟
‫من می‌مونم چون هردو نماینده نمی‌تونن غیب بشن.
‫عا، من می‌رم.
‫شاید بهتر باشه نری، ایواتا-سان.
‫ها؟
‫ممکنه آخر عاشقت بشه.
‫نه بابا...
‫می‌دونی ممکنه به سرش بزنه «ایوا-چان حسابی تو نخ منه ها»؟
‫آره، من که انتظارشو دارم.
‫سر تا پاش دردسره.
‫من می‌رم. با دوچرخه می‌گردم دنبالش.
‫اگه برگشت بهت خبر می‌دم.
‫ممکنه کنار رودخونه باشه.
‫چرا؟
‫فکر می‌کنم تو حس و حالش باشه.
‫باشه!
‫من دوچرخه‌سواری بلد نیستم برای همین راه می‌رم و دنبالش می‌گردم.
‫کامیشیرو رفت بگرده، اگه نری هم مشکلی نیست.
‫دوچرخه‌سواری بلد نیستی؟
‫نه.
‫تقصیر منه؟
‫تو کار اشتباهی نکردی سویی-سان.
‫اهوم.
‫باید چیکار می‌کردم؟
‫بدون فکر گفتم «عمراً»، ولی بهتر نبود آروم‌تر می‌گفتم؟
‫نه رو هرجوری هم بگی بازم نه‌ـه.
‫به خودش بستگی داره که رد شدن رو چطوری بپذیره.
‫«رد شدن».
‫چه کلمه ترسناکی.
‫کامیشیرو ایزاوا رو کنار رودخونه پیدا کرده.
‫چه سریع.
‫گفت قبل برگردوندنش یکم باهاش حرف می‌زنه.
‫باهاش...
‫حرف می‌زنه؟
‫چرا فوری برنمی‌گردن؟
‫پس جدی جدی کنار رودخونه بود.
‫من می‌رم ببینم مشکلی نباشه.
‫میای؟
‫آره.
‫درست ردش می‌کنم.
‫رد شدن حتماً دل آدمو می‌شکنه.
‫کامیشیرو هیچ‌وقت منو رد نکرده.
‫هیچ‌وقت واقعاً بهش اعتراف نکردم.
‫برنمی‌گردم!
‫کوتاه بیا دیگه، بیا برگردیم. هیچ‌کس درمورد تو حرف نمی‌زنه.
‫تو نماینده کلاسی، بهت نیاز داریم.
‫خوش‌قیافه بودن باید خوب باشه.
‫شرط می‌بندم که هیچ نگرانی‌ای نداری! حتی ردم بشی باز باحال به‌نظر میای!
‫خب...
‫اگه تو بودی که ازش درخواست می‌کردی، سویی-چان حتماً قبول می‌کرد!
‫تو دیگه واقعاً...
‫آخرشم همه‌چی پول و قیافه‌ست!
‫منم مشکلات خودمو دارم، خب؟
‫یه‌جور حرف نزن انگار من بی‌فکرم!
‫همه‌ش از قیافه حرف می‌زنی.
‫شاید چون فکر می‌کنی فقط همین مهمه، به‌نظرت بقیه هم همین فکرو می‌کنن.
‫ولی درسته دیگه، نیست؟
‫باید چیز دیگه‌ای هم باشه.
‫وقتی عاشق کسی می‌شی موضوع فقط قیافه نیست.
‫برای من که نیست.
‫کوتاه بیا نیستیا.
‫یعنی خب، اونودرا داره حسابی برای جشنواره مدرسه زحمت می‌کشه.
‫با ایواتا و کاگاوا، هر سه‌تاشون.
‫پس به‌نظرم هرکسی که جدیش نگیره براش جزو گزینه‌ها نباشه.
‫ها؟ من جدیش گرفتم!
‫نگرفتی.
‫خوشت بیاد یا نه، انتخاب شدی، پس کارتو بکن.
‫درسته، دقیقاً!
‫اون «چیزی» که باعث می‌شه عاشق کسی بشه چیه؟
‫حشره!
‫عه...
‫سویی-چان!
‫جدی جدی...
‫نگران من بودی و اومدی پیدام کنی؟
‫آم...
‫سویی-چان ببخشید که نگرانت کردم!
‫من دیگه خوبم!
‫دار و ندارمو برای جشنواره مدرسه می‌ذارم وسط!
‫بـ ــ‌باشه...
‫عه؟
‫خداروشکر.
‫ببینم، شما با یه دوچرخه اومدین؟
‫آره، ایوا-چان حسابی پا زد.
‫از تو هم ممنونم ایوا-چان. همیشه کمکم می‌کنی.
‫می‌تونم بهت بگم چرا وحشت کردم؟
‫پسرهای کلاسمون داشتن می‌گفتن چقدر سویی-چان خوشگله،
‫و من با فکر اینکه یکی ممکنه از دستم بدزدتش وحشت کردم.
‫بی‌فکری کردم.
‫ما تو یه شرایطیم...خب، نه کاملاً،
‫ولی می‌فهمم منظورش چیه.
‫حتماً «نه» شنیدن از کسی که دوستش داره دردناک بوده.
‫خیلی جرات می‌خواسته ایزاوا-کون.
‫من فکر میکنم قابل‌ستایشه.
‫ایوا-چان...
‫برای همین تو نباید اینکارو کنی!
‫وقتی احساس آسیب‌پذیر بودن می‌کنه...
‫نباید باهاش مهربون باشی.
‫عه...واقعاً؟
‫وــ‌‌واقعاً؟
‫واقعاً!
‫یعنی اگه بهش بگم دوستش دارم،
‫کامیشیرو بازم اینطوری به سمت من میاد؟
‫ایزاوا!
‫وای، ترسناکه!
‫ایزاوا! همین الان بگو غلط کردم!
‫جان؟
‫اگه از ته دل نباشه مشکل نداره؟
‫وای بر من!
‫ایزاوا!
‫ایوا-چان! نجاتم بده!
‫اگه روزی کامیشیرو احساس آسیب‌پذیر بودن کنه، تمام مهربونیم رو تقدیمش می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫راستی، کوکی...
‫یهویی چیشده؟
‫روی تختت می‌پری؟
‫نمی‌پرم.
‫وقتی عصبانی می‌شی خیلی دوست‌داشتنی می‌شی.
‫مثل بچه‌ها باهام رفتار نکن!
‫قسمت دهم، «شایعات».