‫من و آنه تمام تابستون رو اینجا بازی کردیم.
‫چه جای دوست داشتنی.
‫اوه، نگاه کن!
‫یه محل فرود و یه قایق هم هست.
‫اون قایق کف تخت پدرمه.
‫دوست داری باهاش بریم بیرون؟
‫یا شاید ماهیگیری کنیم؟
‫هر دوتاش خوبه.
‫میگم. چرا نمایشنامه الین رو بازی نکنیم؟
‫از افسانه‌های شاه آرتور؟
‫آره. بانو الین عاشق سر لانسلات بود،
‫اما شور و اشتیاقش نتونست اونو تحت تاثیر قرار بده.
‫چون لانسلات عاشق گینه‌ور بود، همسر اربابش، آرتور.
‫الین از غم و اندوه می‌میره.
‫برای همین خانوادش جسدش رو توی یه بارج توی رودخونه شناور می‌کنن، همونطور که توی وصیت‌نامه‌اش نوشته بود.
‫و لانسلات محبوبش جسدش رو پایین دست رودخونه پیدا می‌کنه.
‫آن، چه ایده فوق العاده ای!
‫اگر اجازه بدیم قایق از اینجا تا دماغه شناور بشه،
‫میتونیم عشق غم انگیز الین رو به خوبی بازی کنیم.
‫پس الین کی میشه؟
‫من هیچوقت جرات شناور شدن به اون پایین رو ندارم.
‫من مشکلی با شناور شدن ندارم وقتی دو سه نفر دیگه هم توی قایق باشن.
‫اما اینکه دراز بکشم و وانمود کنم مردم... نمیتونم.
‫ولی پس الین کی میشه؟
‫به نظر من تو باید باشی، آن.
‫آره، تو، آن.
‫ولی خیلی مسخره است که الین مو قرمز باشه.
‫موهای تو خیلی تیره تر از قبل شده، قبل از اینکه کوتاه کنی.
‫آره، و به نظر من خیلی قشنگه.
‫واقعا اینطور فکر میکنی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت 7 ‫من اشتباهاتی مرتکب شده ام، اما هر اشتباهی به من کمک کرده تا کمبودهایم را برطرف کنم
‫جین، تو پدر الین خواهی بود.
‫خیلی خب.
‫دایانا و روبی برادرها خواهند بود.
‫بله.
‫چه چیزی به جای یک سوسن سفید استفاده میشه؟
‫این چطوره؟
‫زنبق؟ خوبه.
‫انگار واقعاً مرده.
‫منو می ترسونه، دخترا.
‫فکر می کنید واقعاً درسته که اینطوری رفتار کنیم؟
‫کاملاً درسته.
‫خب، دیگه چیزی نمیگم.
‫مسخره است که الین وقتی مرده حرف بزنه.
‫خواهر، خداحافظ برای همیشه.
‫خداحافظ، خواهر شیرینم.
‫ای دختر من، خداحافظ.
‫خب، حالا همگی بریم و منتظر الین توی دماغه پایینی بمونیم.
‫همراه لانسلوت و شاه ‫و همسرش، گینویر.
‫هیچی رمانتیک‌تر از این نمیشه.
‫به نظرم آدم چه حسی باید داشته باشه، ‫وقتی توی یه همچین روز آرومی داره میمیره.
‫الان وقت مردن نیست!
‫آدم چه حسی باید داشته باشه وقتی ‫کشتی‌ای که سوارش شده داره غرق میشه؟!
‫هیچکس صدای منو میشنوه؟!
‫هیچکس؟!
‫آروم باش، آن.
‫نباید خودتو ببازی ‫تو همچین موقعیتی.
‫خدای عزیز، اگه منو فراموش نکردی،
‫لطفاً منو نزدیک یه توده ببر
‫بقیش با من.
‫نگاه کنید، الین اونجاست!
‫داره مستقیم میاد طرف ما!
‫قایق‌ها از اون اسکله ‫همیشه به این دماغه کشیده میشن.
‫وای نه! آنه غرق شد!
‫باید کمک بیاریم!
‫من اینجام!
‫من همینجام!
‫د... دستام...
‫دیگه دووم نمیارن.
‫آه، خانم هاموند، چرا به من شنا یاد ندادین؟!
‫آنه شرلی! ‫تو دیگه چطوری اونجا سر درآوردی؟
‫مراقب باش. آروم آروم.
‫ول کن.
‫چی شده، آنه؟
‫داشتیم الین بازی می‌کردیم.
‫باید آروم آروم به طرف کملات می‌رفتم.
‫تخته شروع کرد به آب دادن و...
‫ممکنه لطف کنید و...
‫خیلی ممنونم ازتون.
‫آن، اینجا رو نگاه کن.
‫نمیشه دوستای خوبی باشیم؟
‫خیلی متاسفم که اون دفعه موهاتو مسخره کردم.
‫جدی میگم.
‫بیا دوست باشیم.
‫هویج.
‫نه، من هیچوقت با تو دوست نمیشم،
‫و نمیخوام که بشم!
‫خیلی خب!
‫دیگه هیچوقت ازت نمیخوام که با من دوست بشی، آن شرلی.
‫چرا اینطوری جوابشو دادم؟
‫صبر کن. آیا... پشیمونم؟
‫اوه، آن!
‫چه آسایشی!
‫منظورت اینه که گیلبرت نجاتت داد؟
‫چه کار باشکوهی کرده!
‫وای، خیلی رمانتیکه!
‫معلومه که بعد از این باهاش حرف می‌زنی.
‫معلومه که نمی‌زنم.
‫و دیگه نمی‌خوام هیچ‌وقت ‫کلمه رمانتیک رو بشنوم.
‫چی؟
‫خیلی متاسفم که اینقدر ترسیدید، دخترا.
‫ما رفتیم و آپارتمان ‫پدرت رو از دست دادیم، دایانا.
‫هر کاری می‌کنم، خودم یا ‫عزیزترین دوستام رو به دردسر می‌ندازه.
‫تو بچه غیرممکنی!
‫من رفتم و از آقای بری عذرخواهی کردم،
‫اگرچه اون تو رو بخشید چون ‫از اینکه سوراخ اون قایق رو نادیده گرفته بود، ناراحت بود.
‫و بعدش هم خانواده بلیت بودن.
‫تو هیچ‌وقت عقلت سر جاش میاد، آن؟
‫تا یک قدمی از دست دادن ‫زندگی احمقانه‌ات رفتی.
‫اوه، بله، فکر کنم این کار رو بکنم، ماریلا.
‫فکر می‌کنم چشم‌انداز عاقل شدنم الان از همیشه روشن‌تره.
‫نمی‌فهمم چطور.
‫از وقتی که به گرین گیبلز اومدم، اشتباهات زیادی کردم،
‫اما هر اشتباهی کمک کرده تا منو از نقص‌هام رها کنه.
‫و نزدیک بود غرق شدن توی برکه چه چیزی رو ازت درمان کرد؟
‫اشتباه امروز قراره منو از رمانتیک بودن بیش از حد درمان کنه.
‫الان قدر رمانتیک بودن رو نمی‌دونن.
‫مطمئنم که به زودی پیشرفت بزرگی رو در این زمینه در من خواهید دید.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫آن.
‫خب حالا، کلا رمانتیک بودنت رو کنار نذار، آن.
‫البته نه خیلی زیاد.
‫یه کمش چیز خوبیه.
‫من اومدم خونه!
‫همینطوره.
‫وقت هم دیره.
‫من و دایانا فقط توی جنگل جن زده بودیم.
‫خانم استیسی امروز بعد از ظهر اینجا بود.
‫اوه!
‫دیروز بعد از ظهر منو موقع خوندن بن هور توی مدرسه گرفت.
‫اون اصلا همچین چیزی رو به من نگفت.
‫خانم استیسی میخواد یه کلاس بین دانش آموزای ‫پیشرفته اش تشکیل بده
‫که میخوان برای امتحان ورودی ‫دانشگاه کویینز درس بخونن.
‫و اومد از من و متیو بپرسه که آیا ‫دوست داریم تو هم بهشون ملحق بشی یا نه.
‫واقعا؟
‫ولی این... نمیشه...
‫فکر کنم لازم نیست نگران ‫هزینه اش باشی.
‫اگه دوست داری میتونی به کلاس ‫کویینز ملحق بشی، آن.
‫اوه، ماریلا!
‫معلومه که دوست دارم!
‫من از تو و متیو خیلی ممنونم.
‫و من تا جایی که بتونم سخت درس می‌خونم و تمام تلاشم رو می‌کنم که باعث افتخارتون باشم.
‫مطمئنم که همینطوره.
‫خب، پس برای امروز اینجا تمومش کنیم.
‫کلاس ملکه، بمونید.
‫بقیه، لطفا مراقب باشید تا به خونه برسید.
‫بله، خانم استیسی.
‫خب، من دیگه میرم.
‫خیلی خب.
‫تا فردا.
‫فردا میبینمت...
‫سخت درس بخون.
‫ما هیچوقت تو هیچ چیزی از هم جدا نبودیم.
‫حالا دایانا باید تنها از کوچه عشاق و دره بنفشه پیاده بره خونه.
‫همه ما باید یه هدفی تو زندگی داشته باشیم
‫و با وفاداری دنبالش کنیم.
‫اما اول باید مطمئن بشیم ‫که هدف ارزشمندی باشه.
‫فقط باید باهاش کنار بیای.
‫پدر و مادر دایانا قصد ندارن ‫اون رو به کویینز بفرستن.
‫این درسیه که باید یاد بگیریم ‫که تو این دنیای ناقص، همه چیز کامل نیست.
‫خب، نظرت درباره‌ی ‫کلاس کویینز چیه؟
‫به نظرم کلاس کویینز ‫خیلی جالب خواهد بود.
‫رقابت باعث میشه ‫درس خوندن با ارزش به نظر برسه.
‫خوشحالم که اینو میشنوم.
‫ما در راه خونه درباره‌ی ‫آرزوهای زندگیمون صحبت کردیم.
‫واقعا؟ خیلی زوده ‫که به این چیزا فکر کنی.
‫خانم استیسی بهمون گفت داشتن ‫یه آرزو خیلی مهمه.
‫همه‌مون بهش فکر کردیم.
‫روبی میگه...
‫آرزوی من ازدواجه.
‫من دو سال بعد از فارغ‌التحصیلی تدریس می‌کنم، ‫و بعدش قصد دارم ازدواج کنم.
‫و جین میگه...
‫من تمام زندگیم رو وقف تدریس می‌کنم.
‫و من هرگز، هرگز ازدواج نخواهم کرد.
‫چرا که نه؟
‫چون برای تدریس بهت حقوق میدن، ‫ولی شوهر بهت چیزی نمیده.
‫فقط به پدرم نگاه کن.
‫اون از پس مانده های درجه دو هم خسیس تره.
‫جوزی میگه...
‫من مجبور نیستم خرج زندگیم رو دربیارم.
‫من فقط برای خاطر علم و دانش دارم میرم دانشگاه.
‫خانواده‌ت پول زیادی دارن.
‫بله، برخلاف یتیم‌هایی که ‫با خیریه زندگی می‌کنن.
‫باید سخت باشه، اینکه مجبور باشی برای ‫گذران زندگی خودت تلاش کنی.
‫به اون دختر بی‌ادب توجه نکن!
‫قصد ندارم.
‫مودی اسپورجن قراره کشیش بشه.
‫چارلی اسلون میگه قراره وارد سیاست بشه.
‫روزهای سختی در پیش خواهد داشت. ‫خانواده اسلون همه آدم‌های درستکاری هستند.
‫این درست است.
‫بگو ببینم،
‫گیلبرت بلایت می‌خواهد چه کاره شود؟
‫خیلی خب!
‫دیگه هیچوقت ازت نمیخوام که با من دوست بشی، آن شرلی.
‫اتفاقاً نمی‌دانم آرزوی گیلبرت بلایت ‫در زندگی چیست—اصلاً آرزویی دارد یا نه.
‫در این صورت، آنه، تو چطور؟ آرزوی تو چیست؟
‫م-من؟
‫خب، فکر کنم...
‫هدف من در زندگی این است که...
‫چه مخمصه وحشتناکی.
‫باید همین الان هدفی پیدا کنم که ارزش ‫صرف کردن زندگی‌ام را داشته باشد.
‫نمی‌دانم دایانا ‫تنهایی حالش خوب است یا نه.
‫من خوبم.
‫کری و جولیا می‌گویند امروز ‫با من تا خانه می‌آیند.
‫پس روی درس‌هات تمرکز کن، آن.
‫م-ممنون.
‫هدفت توی زندگی چیه؟
‫بله.
‫خب، نظرت چیه وقتی بزرگ شدیم با هم زندگی کنیم؟
‫هردومون کار می‌کنیم و با هم خواهیم بود، ‫حتی وقتی پیر دخترهای خوبی شدیم!
‫به نظر که خیلی خوش می‌گذره.
‫مگه نه؟
‫ولی صبر کن. هدف توی زندگی باید ‫یه چیز ارزشمندتری باشه.
‫مثلاً، ازدواج با یه مرد جوون ‫وحشی، خوش‌تیپ و شرور
‫و اصلاح کردنش با عشقم.
‫این باشکوه‌تر به نظر نمی‌رسه؟
‫اوه، آن. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانم استیسی...
‫بله؟
‫چطوری باید هدفم رو ‫توی زندگی پیدا کنم؟
‫همه می‌دونن می‌خوان چی کاره بشن،
‫ولی من هنوز تصمیم نگرفتم.
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه عجله کنی.
‫تا الان خوب کار کردی،
‫پس باید با خیال راحت دنبالش بگردی.
‫ولی اگه هیچوقت پیداش نکنم چی؟
‫معلومه حرفام نگرانت کرده.
‫پس اینجوری بهش فکر کن.
‫هدف فعلیت قبول شدن تو کویینزه،
‫و بعد از اون به فکر قدم بعدی می‌افتی.
‫یه آرزوی خوب لازم نیست خیلی بزرگ باشه.
‫سعی کن از هر روزت نهایت استفاده رو ببری.
‫"از هر روزت نهایت استفاده رو ببر."
‫خیلی خب! سعی می‌کنم بهترین تلاشم رو بکنم.
‫فقط خودتو خیلی خسته نکن.
‫خیلی ممنونم.
‫اگه اجازه بدید.
‫مراقب خودت باش.
‫خانم استیسی! من... من عاشقتونم!
‫عجب!
‫روزها سپری شدند،
‫بهار دوباره از راه رسید،
‫و من چهارده ساله شدم.
‫دو نفر از شما نمره کامل گرفتید ‫در امتحان دیروز.
‫آن و گیلبرت.
‫روز به روز، نهایت استفاده رو می بردم ‫از چیزهایی که پیش روم بود،
‫و هر روز مثل یه مهره طلایی ‫روی گردنبند سال می درخشید.
‫وقتی تابستون رسید، ‫ و درس ها یه کم متوقف شدن،
‫شایعات تو کل مدرسه پخش شد.
‫هی، شنیدی؟
‫اوه، آره شنیدم.
‫بهش یه موقعیت شغلی پیشنهاد شده ‫تو منطقه خودش.
‫واقعاً؟
‫صبح بخیر.
‫شنیدی؟
‫چی رو؟
‫خانم استیسی قراره این تابستون از مدرسه آونلی بره.
‫فقط یه شایعه‌ست. هنوز نمی‌تونیم مطمئن باشیم.
‫آره، ولی با این حال...
‫چرا از خود خانم استیسی نمی‌پرسید؟
‫نمی‌تونم. جرأت ندارم.
‫منم همینطور.
‫امروز ترم تموم میشه.
‫اما تو امسال خیلی خوب کار کردی،
‫و لیاقت یه تعطیلات خوب و شاد رو داری.
‫بهترین اوقات رو توی دنیای بیرون بگذرون
‫و یه عالمه سلامتی و انرژی و انگیزه جمع کن.
‫این میشه همون کشمکش، می‌دونی— ‫سال آخر قبل از امتحان ورودی.
‫اتفاقی افتاده؟
‫یه سوال دارم.
‫بله؟ چیه؟
‫سال دیگه برمی‌گردین، خانم استیسی؟
‫شنیدم بهتون یه موقعیت ‫تو یه مدرسه دیگه پیشنهاد شده و می‌خواین قبول کنین.
‫لطفاً نرید، خانم استیسی!
‫من می‌خوام خیلی چیزهای بیشتری ازتون یاد بگیرم!
‫منم همینطور!
‫نرو!
‫بمونید، خانم استیسی!
‫لطفاً! نرو!
‫همه‌تون...
‫بله، یه مدرسه دیگه بهم پیشنهاد شد.
‫ولی تصمیم گرفتم ‫که به اونلی برگردم.
‫فکر کردم یه مدرسه ‫تو منطقه خودم بگیرم،
‫راستش رو بخواین،
‫انقدر به شاگردام اینجا علاقمند شدم که دیدم نمیتونم ترکشون کنم.
‫پس میمونم و تا آخرش باهاتون هستم.
‫هورا! هورا!
‫همه‌تون...
‫ممنون.
‫گوش کن، جین. من هدفم رو تو زندگی پیدا کردم.
‫یه تصور مبهم ازش تو این مدت داشتم،
‫ولی امروز به یقین تبدیل شد.
‫تو هم، آن؟
‫بله.
‫همه‌مون.
‫ماریلا، من میخوام معلم بشم!
‫یه مدرک درجه یک میگیرم و مثل خانم استیسی معلم میشم!
‫این هدف منه!
‫بهت گفتم، لازم نیست اینقدر بزرگ فکر کنی.
‫ولی یه حسی بهم میگفت اینو میگی.
‫از این به بعد بیشتر از همیشه به درسام علاقه نشون میدم.
‫جرأت دارم بگم که به اندازه کافی خوب پیش میری.
‫لازم نیست اونقدر خودتو بکشی که از کتابات زده بشی.
‫هیچ عجله‌ای نیست.
‫بله، میدونم.
‫ولی باید به متیو بگم درباره...
‫متیو؟
‫متیو!
‫چت شده؟
‫متیو!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی ‫نمیخوام کسی جز خودم باشم