..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت ششم: آنه از گرین گیبلز.
‫برای دلایلی که تنها ‫خودش می‌دانست
‫ماریلا به آنه نگفت که او می‌بایست ‫تا بعدازظهری دیگر در آن‌جا بماند.
‫او تا پیش از ظهر آنه را ‫مشغول به کارهای مختلف داشت
‫و البته که با چشمانی ‫تیزبین مراقبش بود.
‫تا اینکه در ظهر
‫تا اینکه به این نتیجه رسید که آنه دختری ‫متیع، آشنا به کار و البته سریع است.
‫تنها مشکل جدی‌اش ‫رویاپردازی‌هایش است که
‫ناگهان در وسط کار شروع ‫می‌شوند و کار را کنار می‌زنند.
‫در همان حالا می‌ماند تا آنکه توبیخ یا ‫فاجعه‌ای او را به دنیای واقعیت بازگرداند.
‫خواهش می‌کنم عمه.
‫بهم نمی‌گی که می‌خوای ‫من رو نگه‌دارین یا نه؟
‫تموم صبح رو صبور بودم.
‫اما دیگه نمی‌تونم تحمل کنم‌.
‫هنوز پارچه‌ها رو اونطور ‫که بهت گفتم با آب داغ نشستی.
‫قبل از اینکه سوال دیگه‌ای ‫بپرسی برو و انجامش بده.
‫خب الان دیگه بهت می‌گم.
‫ما تصمیم گرفتیم که نگهت داریم.
‫البته اگه دختر خوبی باشی و ‫نشون بدی که قدردان ما هستی‌.
‫چی شده، مشکلی پیش اومده؟
‫دارم گریه می‌کنم.
‫خودمم نمی‌دونم چرا.
‫من خوشحالترین آدمم.
‫خوشحال بودن حتی ‫حسم رو توصیف نمی‌کنه.
‫من در مورد مسیر سفید و ‫شکوفه‌های گیلاس خوشحال بودم
‫اما این یکی!
‫این قطعا بیشتر از خوشحال بودنه.
‫من خیلی خیلی خوشحالم.
‫من سعی می‌کنم دختر خوبی باشم.
‫کار سختی خواهد بود.
‫اما من تمام تلاشمو می‌کنم.
‫شما می‌تونین بگین که ‫من چرا گریه می‌کنم؟
‫فکر کنم به خاطر اینه ‫که هیجان زده شدی‌.
‫روی صندلی بشین و ‫سعی کن آروم باشی.
‫متاسفانه تو خیلی راحت ‫گریه و البته خنده می‌کنی.
‫بله، تو می‌تونی اینجا بمونی.
‫ما هم سعی می‌کنیم ‫خیر تو رو بخوایم.
‫به خونه‌ی ما خوش‌ اومدی.
‫باید به مدرسه بری‌. ‫آنه! بیا بیرون و با ما بازی کن!
‫اما فقط دو هفته تا تعطیلات مونده پس ‫فعلا لازم نیست مدرسه رو شروع کنی ‫بیا و با ما بازی کن!
‫اگه قرار باشه قبل از اینکه در ‫سپتامبر دوباره باز بشه بری...
‫خوش اومدی آنه! ‫بیا با ما بازی کن.
‫آنه! بیا با ما بازی ‫کن! خوش اومدی!
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم به ملکه برفی سلام کنم ‫و بهش بگم که اینجا می‌مونم.
‫صبر کن! ‫زود بر می‌گردم!
‫بعد از ظهر بخیر، ملکه‌ی برفی!
‫بعد از ظهر بخیر، ‫درختان و دوستان جنگل!
‫بعد از ظهرتون بخیر!
‫من خیلی خوش بختم ‫که با شما آشنا شدم!
‫آنه! ‫آنه!
‫عمو! عمو!
‫عمو من در گرین گیبلز می‌مونم!
‫عمه...
‫عمه تصمیم گرفتن ‫که من رو نگه‌ دارن.
‫خب، خب...
‫عمو تموم حرفایی که شما بهم ‫رو کالسکه گفتین حقیقت پیدا کرده.
‫عمو من حس می‌کنم ‫که دارم خواب می‌بینم.
‫خب!
‫خواب نیست! خواب نیست!
‫راست می‌گی آنه. این خواب نیست. ‫تو حالا آنه از گرین گیبلز هستی‌.
‫عمو!
‫خیلی ممنون عمو.
‫آنه! ‫آنه!
‫پس کجا رفت؟
‫گفت زود بر می‌گرده.
‫باید باهاش سختگیرانه‌تر ‫برخورد کنیم.
‫البته نمی‌تونم بهش خورده بگیرم. ‫آرزوش بود که اینجا زندگی کنه.
‫می‌تونم بکنمش؟
‫البته.
‫برای تزئین خونه ‫می‌ذارمش تو گلدون.
‫تا الان کجا بودی؟
‫نشنیدی صدات کردم؟
‫متاسفم عمه!
‫انقدر خوشحال بودم که رفتم ‫به باغ و نهر هم سلام کنم.
‫همه به من خوش‌آمد گفتن.
‫برای همین زمان از دستم در رفت.
‫می‌فهمم چه حسی داری
‫اما چیزای زیادی ‫هست که باید بهت بگم.
‫گفتی که زود بر می‌گردی.
‫اگه برای حرفت ارزش قائل ‫نیستی، نمی‌تونی اینا بمونی‌.
‫پاهات رو تمیز کردی؟
‫بله!
‫پس دستات رو بشور و ‫تو چتیی ریختن کمکم کن.
‫چشم!
‫عمه؟ من چجوری باید ‫شما و عمو رو صدا کنم؟
‫می‌تونم از همین عمه ‫و عمو استفاده کنم؟
‫می‌تونم عمه ماریلا صداتون کنم؟
‫نه، ماریلا خالی کافیه.
‫به خانم کات‌برد خطاب شدنم ‫عادت ندارم. عصبیم می‌کنه.
‫اما به نظر خیلی بی‌ادبانه ‫هست که فقط ماریلا صداتون کنم‌.
‫به نظر من اگه حواست باشه که مودبانه صحبت کنی هیچ ‫چیز بی‌ادبانه‌ای در موردش نوع خطاب شدن وجود نداره.
‫من دوست دارم شما ‫رو عمه ماریلا صدا کنم.
‫من هیچ موقع عمه یا اصلا ‫خویشاوندی نداشتم. نه حتی مادربزرگ.
‫اگه عمه ماریلا صداتون کنم
‫این حس رو بهم می‌ده که ‫انگار واقعا به شما تعلق دارم.
‫نمی‌تونم عمه ماریلا صداتون کنم؟
‫نه. من عمه‌ی تو ‫نیستم و فکر نمی‌کنم
‫صدا کردن افراد به اسمی که ‫براشون نیست کار خوبی باشه.
‫اما می‌تونیم اینطور تصور کنیم ‫که شما عمه‌ی واقعی من هستین.
‫من نمی‌تونم تصور کنم.
‫تا حالا نشده تصور کنین، چیزی ‫اون چیزی که واقعا هست، نباشه؟
‫نه.
‫نمی‌دونین چی رو از دادین!
‫من باور ندارم تصور چیز‌ها، خارج از ‫اونچه که واقعا هستن کار خوبی باشه.
‫عمو می‌تونم شما رو ‫عمو ماتیو صدا کنم؟
‫خب‌...
‫بهتره ماتیو صدام کنی.
‫عه؟
‫آنه بعد از اینکه چایی رو خوردیم، ‫به دنبالم به محل نگهداری حیوانات بیا‌.
‫اونجا گربه داره.
‫گربه؟ می‌خوام ببینمشون!
‫نه. بعد از چایی باید ‫دعا‌ها رو حفظ کنی.
‫نمی‌خوام دعایی که دیشب ‫خوندی رو دیگه بشنوم.
‫بله متوجهم.
‫حالا که اینجا می‌مونم هر موقع ‫می‌تونم می‌تونم به دیدن گربه‌ها برم.
‫خب، راست می‌گی.
‫فکر می‌کنین بتونم یارم ‫رو تو آونلی پیدا کنم؟
‫کی رو؟
‫یار... دوست صمیمی‌ای ‫که... می‌دونین...
‫شخص مهربونی که بتونم ‫روح و جانم رو بهش بسپرمو
‫تموم زندگیم آرزو ‫داشتم اون رو ببینم.
‫خیلی از رویاهای عزیزم اخیرا ‫با هم واقعیت پیدا کردن پس شاید
‫این یکی هم محقق بشه.
‫فکر می‌کنید شدنیه؟
‫دایانا باری در دامنه باغ زندگی ‫می‌کنه و تقریبا هم سن توئه.
‫دختر کوچولو و خوبیه.
‫شاید بتونه وقتی به خونه ‫میاد باهات همبازی بشه.
‫چون در حال حاضر به ملاقات ‫عمه‌اش در کارمودی رفته.
‫هرچند که باید مراقب ‫باشی چطور رفتار می‌کنی.
‫خانم باری، زن خاصیه.
‫اون به دایانا اجازه نمی‌ده با دخترهایی ‫که خوش‌رفتار و خوب نیستن بازی کنه.
‫دایانا چه شکلیه؟
‫موهاش که قرمز نیست، هست؟
‫امیدوارم که نباشه. همینکه برای ‫من قرمزه به اندازه کافی بد هست.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم موهای ‫دوست صمیمیم هم قرمز باشه.
‫دایانا دختر خوشگلیه.
‫اون چشم‌ها و موهای مشکی ‫داره و گونه‌هاش سرخن.
‫و البته خوش‌رفتار و باهوشه ‫که از خوشگل بودن مهم‌تره.
‫خیلی خوشحالم که اون خوشگله.
‫بعد از اینکه خودت خوشگل باشی.... ‫که البته برای من صدق نمی‌کنن.
‫بهترین چیز اینه که صمیمی‌ترین ‫دوستت خوشگل باشه‌.
‫وقتی با خانم توماس زندگی می‌کردم ایشون ‫قفسه کتابی داشتن که درهاش از شیشه بود.
‫ولی هیچ کتابی داخلش نبود.
‫آقای توماس وقتی مست بود ‫یکی از درهاس رو شکسته بود
‫اما اون یکی در سالم بود
‫من تظاهر می‌کردم انعکاس ‫خودم توی اون شیشه
‫دختر دیگه‌ایه که ‫اونجا زندگی می‌کنه.
‫اسمش رو کتی موریس گذاشته بودم.
‫ما با هم دوست صمیمی بودیم.
‫من ساعت‌ها باهاش صحبت ‫می‌کردم، به خصوص یکشنبه‌ها.
‫و از همه چیز براش تعریف می‌کردم.
‫کتی آرامش من تو زندگی بود.
‫ما تظاهر می‌کردیم که ‫اون قفسه جادو شدست.
‫و اگه من بتونم به ‫وردش دست پیدا کنم
‫می‌تونم در رو باز کنم و به جهانی ‫برم که کتی توش زندگی می‌کنه.
‫اون موقع کتی می‌تونست ‫دست من رو بگیره
‫و به جایی شگفت‌انگیز ببره. پیش ‫تموم گل‌ها، درخشش آفتاب و پری‌ها.
‫ما اونجا تا همیشه به ‫شادی زندگی می‌کردیم.
‫وقتی رفتم تا با خانم ‫هاموند زندگی کنم.
‫خیلی ناراحت شدم که باید ‫کتی موریس رو ترک کنم.
‫اون هم همین حس رو داشت.
‫می‌دونم که داشت.
‫چون موقع خداحافظی وقتی ‫بوسیدتم، داشت گریه می‌کرد.
‫از رویاپردازی در مورد ‫این چیزا دست بردار.
‫از این کارت خوشم نمیاد.
‫به نظر خودتم با تموم وجود ‫به این چیزا باور نداری.
‫برات بهتره اگه
‫یه دوست واقعی پیدا کنی تا ‫بتونی این مزخرفات رو کنار بذاری‌.
‫حالا برو به اتاق نشیمن
‫و کارت مصوری که رو ‫شومینه هست رو برام بیار‌.
‫باید دعا کردن یاد بگیری.
‫فکر کنم دعای دیشبم خیلی بد بود
‫اما خب اولین بارم بود.
‫نمی‌تونین انتظار داشته باشین ‫خیلی خوب دعا کنم، می‌تونین؟
‫البته به یه دعای خیلی خوب رسیدم وقتی به تخت ‫خواب رفتم. همونطور که بهتون قول داده بودم.
‫خیلی شاعرانه بود.
‫اما امروز صبح که بیدار شدم ‫حتی یه کلمه‌اش هم یادم نبود.
‫متاسفانه فکر نمی‌کنم بتونم ‫دوباره دعایی به خوبی اون بگم.
‫بهم کوش بده آنه.
‫وقتی ازت می‌خوام کاری رو انجام بدی، ‫یعنی ازت می‌خوام همون موقع انجامش بدی.
‫نه که یه جا بمونی و ‫در موردش بحث کنی.
‫حالا برو.
‫پدرمان که در بهشت به سر ‫می‌بری، نامت درخشان باد.
‫باشد که فرمانروایی‌ات در زمین ‫تحقق یابد، همان که در بهشت داری‌.
‫از این یکی خوشم اومد. قشنگه.
‫پدرمان که در بهشت به سر ‫می‌بری، نامت درخشان باد.
‫این واقعا شبیه یه موسیقیه.
‫انگار تا وقتی یه نفر کنارت باشه که ‫حرف بزنی، از این کار دست بر نمی‌داری!
‫کارت رو بردار و به اتاقت برو.
‫همین الانم حفظش کردم. ‫البته غیر از خط آخر.
‫همون کاری رو بکن که بهت گفتم.
‫یادت نره خیلی خوب حفظش کن.
‫می‌تونم شکوفه‌های ‫سیب رو با خودم ببرم؟
‫نه. نمی‌خوام اتاقت ‫رو پر از گل کنی‌.
‫اصلا نباید از رو ‫درخت می‌چیدیشون.
‫خودمم همچین حسی داشتم.
‫یه جورایی حس کردم نباید با ‫چیدنشون، عمرشون رو کمتر کنم.
‫منم اگه شکوفه گیلاس بودم ‫دوست نداشتم شکسته بشم.
‫ولی خب نمی‌شد در مقابل ‫وسوس‌اش مقاومت کرد.
‫شما وقتی با همچین وسوسه‌ای ‫مواجه بشین چیکار می‌کنین؟
‫آنه. شنیدی که گفتم برو به اتاقت؟
‫گناهان ما را ببخش، همانطور ‫که ما گناهان دیگران را بخشیدیم.
‫نام من کوردیلا است.
‫بانو کوردیلا فیتزجرارلد.
‫من قدی کشیده و رفتاری شاهوار دارم. بدنم با ‫لباس شبی وزین به توری‌های سفید پوشیده شده است.
‫با صلیبی مرواریدی بر سینه‌ام ‫و مروارید‌هایی در موهایم.
‫موهایم به تاریکی شب و ‫پوستم به رنگ پریدگی عاج است.
‫نه اینطوری واقعی به نظر نمیاد.
‫تو فقط آنه از گرین گیبلز هستی.
‫همونطور که هستی دیده می‌شم.
‫حتی مواقعی که سعی می‌کنم ‫خودم رو بانو کوردیلا ببینم.
‫اما این ملیون‌ها بار بهتره که
‫آنه از گرین گیبلز باشم تا ‫آنه از هیچ‌جای به خصوصی.
‫من آنه از گرین گیبلز هستم!
‫آنه از گرین گیبلز!
‫دایانا امیدوارم که با هم ‫دوستای صمیمی بشیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم ریچل، آنه را به خاطر ‫موهای قرمزی سرزنش می‌کند.
‫در قسمت بعدی:
‫خانم ریچل حسابی وحشت‌زده شده.
‫☆پایان این قسمت☆