..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت هفتم: خانم ‫ریچل لیند وحشت می‌کند.
‫خب دیگه، وقت کاره.
‫اخیرا تنبل شدی، ماتیو.
‫اینطوره؟ به‌ نظر ‫خودم که فرقی نکردم.
‫به سلامت!
‫ماریلا! تموم که کردم، ‫می‌تونم برم بیرون بازی کنم؟
‫باشه، اما نیم‌ساعت.
‫یادت نره که سر موقع برگردی.
‫نگران نباش.
‫از حضور آنه در گرین ‫گیبلز، 2 هفته می‌گذرد.
‫طی این مدت، خبر به فرزندی گرفتن او توسط ماتیو ‫و ماریلا، به گوش تمام مردم اَوونلی رسیده.
‫حتما خیلی بد بوده!
‫همینطور بوده. فکر کن، کسی مثل من ‫که مریض نمی‌شد، دو هفته زمین‌گیر شد!
‫این انفلوانزا رو ‫نباید دست‌کم گرفت.
‫راستی ماریلا.
‫چندتا شایعه عجیب درموردت ‫شنیدم. واقعا غافلگیر شدم!
‫اونی که غافلگیر شده، منم!
‫هرچند که دیگه دارم عادت می‌کنم.
‫اشتباه ناگواری بود. ‫ممکن نبود که پسش بدید؟
‫خواستیم همینکارو کنیم اما ‫تصمیم گرفتیم که نیازی نیست.
‫ماتیو از دختره خوشش اومده.
‫اما ماریلا...
‫و اینکه حقیقتشو بخوای، ‫خودمم ازش خوشم اومده.
‫هرچند که اعتراف ‫می‌کنم بی‌نقص نیست.
‫اما حال و هوای خونه ما همین‌ ‫الانشم تغییر کرده. واقعا روشنایی‌بخشه.
‫صبر کن ببینم.
‫مسئولیت بزرگی رو به‌عهده گرفتیا؛ ‫امیدوارم متوجه این موضوع باشی؟!؟
‫مخصوصا که شماها هیچ ‫تجربه‌ای از بچه‌داری ندارید.
‫از نیازهای واقعی اون دختر ‫هم شک دارم که باخبر باشید.
‫نمی‌خوام شک و ‫تردید به دلتون بندازم.
‫مردد نشدم!
‫من وقتی تصمیمی ‫بگیرم، تا آخر بهش پایبندم.
‫باشه باشه! تو خیلی یک‌دنده‌ای!
‫به‌هرحال، وقتشه صداش کنیم.
‫اینجاست؟!؟
‫آنه! آنه! برگرد!
‫باشه!
‫چی شده ماریلا!
‫که اینطور. مطمئن شدم که ‫روی قیافه‌ات، انتخاب نکردن!
‫خیلی لاغر مردنی و زشته، ماریلا.
‫بیا. بذار یه نگاه قشنگ ‫به قیافه‌ات بندازم.
‫خدای‌من! چقدر هم کک و مکیه؛ ‫تازه موهاشم مثل هویج قرمزه!
‫خب دیگه. بیا اینجا.
‫ازت متنفرم!
‫متنفرم! متنفرم! متنفرم!
‫چطور جرات می‌کنی به من ‫بگی لاغر مردنی و زشت؟
‫چطور جرات می‌کنی بهم ‫بگی کک و مکی و موقرمز؟
‫تو یه زن گستاخ، ‫بی‌ادب و بی‌احساسی!
‫آنه!
‫چطور می‌تونی چنین ‫چیزایی درمورد من بگی؟
‫خوشت میومد اگه درمورد ‫خودتم چنین چیزایی می‌گفتن؟
‫خوشت میاد اگه بهت بگم که چقدر ‫احمق و بیشعور و زشت و خیکی هستی
‫و احتمالا حتی قوه‌تخیل هم نداری؟
‫حتی اگه دلت بشکنه ‫هم من مشکلی ندارم!
‫اصلا دلت بشکنه بهتره!
‫تو حتی از شوهر دائم‌الخمر خانم ‫‌توماس هم بیشتر دل من رو شکوندی!
‫بخاطر همینم هرگز ‫نمی‌بخشمت! هرگز!
‫نگفته بودی که ‫اینقدر بی‌اعصابه؟!؟
‫آنه برو به اتاقت و ‫همونجا بمون تا من بیام.
‫تو هم کم سختی نداریا! ‫باید اینو درست تربیت کنی!
‫معذرت—نه!
‫اینکه ظاهرشو مسخره ‫کنی، کار درستی نبود ریچل!
‫ماریلا کات‌برد! نگو که ‫می‌خوای ازش طرفداری کنی
‫مخصوصا بعد از این ‫نمایشی که الان شاهدش بودیم؟
‫نه، قطعا اون دختر ‫نیازه داره که تربیت بشه
‫اما هرچیزی هم حدی داره. تا ‫الان کسی بهش خوب و بد رو نگفته.
‫تو هم زیادی اذیتش کردی، ریچل.
‫فهمیدم. از این به بعد به ‫حرفهایی که می‌زنم، دقت می‌کنم.
‫آخه احساسات یه یتیم که ‫معلوم نیست از کجا اومده
‫از همه چیز مهم‌تره!
‫نه، من اصلا ناراحت ‫نشدم. نگران نباش.
‫اونقدر برات متاسفم که جایی ‫برای ناراحتی و غضب ندارم.
‫بهتره از این به بعد مراقب ‫دردسرهای این دختره باشی.
‫اما اگه نظر من که 10تا بچه رو ‫بزرگ و 2تارو دفن کردم رو بخوای؛
‫حتما اون دخترک شاخه‌نما رو ‫"تربیتی" که ازش حرف‌ می‌زنی، می‌کنی.
‫چون این مؤثرترین ‫راه‌حل برای امثال اونه!
‫خب دیگه، شب بخیر.
‫با وجود این اتفاقات ماریلا، ‫امیدوارم که مثل سابق بهم سر بزنی.
‫اما انتظار نداشته باش که من ‫خیلی سریع دوباره بیام اینجا.
‫مخصوصا وقتی که اجازه داده ‫میشه بهم اینطوری توهین بشه.
‫آخه این اولین باریه که چنین ‫چیزی رو در زندگیم تجربه می‌کنم!
‫آنه.
‫آنه!
‫از تخت بیا بیرون و به حرفهایی ‫که می‌زنم خوب گوش بده!
‫عالی رفتار کردی آنه!
‫خجالت نکشیدی؟
‫اون حق نداشت بهم ‫بگه زشت و مو قرمز.
‫تو هم حق نداشتی عصبی بشی و سرش ‫داد بزنی و چیزایی که گفتی رو بگی.
‫من واقعا خجالت کشیدم.
‫نمی‌فهمم که چرا وقتی خانم ‫لیند بهت گفت مو قرمز و لاغر
‫اینطوری از کوره در ‫رفتی و عصبی شدی.
‫خودت اغلب همین چیزهارو می‌گی.
‫بین اینکه خودت حرفی رو بزنی و از ‫دیگری همون حرف رو بشنوی، خیلی تفاوته!
‫خودت ممکنه که از چیزی خبر داشته باشی، اما ‫همیشه امید داری که از نظر بقیه اینطوری نباشه.
‫وقتی اون چیزا رو گفت، بغضم ‫گرفت و داشتم خفه می‌شدم.
‫نمی‌تونستم که ساکت بمونم!
‫به‌هرحال، تو چهره خوبی ‫از خودت نشون ندادی.
‫خانم لیند اتفاق امروز ‫رو همه جا تعریف می‌کنه.
‫اما...
‫اما خودتون تصور کنید که یه نفر بهتون چنین ‫حرفایی می‌زد و بهتون لاغرمردنی و زشت می‌گفت.
‫طفل معصوم.
‫چه موجود لاغر و تاریکی.
‫هیس، ماریلا می‌شنوه!
‫درسته. حرفی که خانم ‫لیند زد اصلا درست نبود.
‫اما این دلیل نمیشه که با یه غریبه مخصوصا ‫بزرگسال و پیرزن، چنین رفتاری کنی.
‫پس آنه...
‫برو پیش خانم لیند و بابت رفتارت معذرت خواهی ‫کن. بگو "من اشتباه کردم و منو ببخشید!"
‫هرگز. ‫محاله.
‫هر جور دیگه که ‫دوست داری، تنبیه‌ام کن.
‫می‌تونی توی یه دخمه تاریک و مرطوب که پر از مار و ‫قورباغه است، زندانیم کنی و فقط نون و آب به خوردم بدی.
‫ولی هرگز از خانم لیند ‫معذرت‌خواهی نمی‌کنم.
‫ما عادت نداریم که بقیه رو توی ‫دخمه‌های تاریک و مرطوب حبس کنیم.
‫اما تا زمانی که بتونی معذرت ‫خواهی کنی، تو همین اتاق بمون!
‫پس تا ابد همینجا موندگار شدم...
‫آخه نمی‌تونم به خانم لیند ‫بگم که متاسفم و اشتباه کردم.
‫چطوری می‌تونم بهش بگم معذرت؟
‫معذرت که شمارو شرمنده کردم...
‫اما خوشحالم که بهش ‫اون حرفهارو زدم.
‫حسابی حال کردم!
‫نمی‌تونم وقتی که متاسف ‫نیستم، بگم متاسفم؛ می‌تونم؟
‫حتی تصورش هم غیرممکنه.
‫شاید قوه‌تخیلت تا ‫صبح به کار بیفته.
‫امشب حسابی فرصت داری ‫تا به کاری که کردی، فکر کنی.
‫مگه‌ نگفته بودی که اگه نگهت ‫داریم، دختر خوبی خواهی بود؟
‫اما اینطور به نظر نمیاد.
‫اما آنه کاملا مقصر نبود...
‫اینکه به حساب اون وراج ‫خبرچین پیر رسید، کار خوبی بود.
‫برادر ازت متعجب شدم.
‫می‌دونی که آنه اشتباه کرده ‫اما همچنان طرفش رو می‌گیری.
‫فکر کنم که بعدشم می‌خوای بگی ‫اصلا نباید آنه رو مجازات کنیم.
‫درسته.... نه... منظورم این نبود.
‫متوجه اینکه باید ‫یکم تنبیه بشه، هستم.
‫درسته، اون دختر تا وقتی که قبول ‫کنه عذرخواهی کنه از اتاق بیرون نمیاد.
‫چرا زنان همه اینطورین؟
‫چیزی گفتی؟
‫نه... هیچی...
‫نمی‌دونم که چقدر می‌خوای اینطوری ‫ادامه بدی. اما باید غذا بخوری.
‫صبح و ظهر هیچی نخوری!
‫اشتها ندارم.
‫هرجور که مایلی، اما اگه فکر کردی ‫اینطوری می‌بخشمت، در اشتباهی.
‫درسته.
‫قطعا شما من رو رها نمی‌کنید.
‫و در حال حاضر، آماده‌ام که ‫تمام عمرم رو در این اتاق بگذرونم.
‫دوست ندارم جوری که ریچل گفته باهاش ‫رفتار کنم، ولی مثل اینکه واقعا راهی ندارم.
‫خب، دیگه باید برگردم سراغ گاوها.
‫آنه!
‫چطور می‌گذره آنه؟
‫عه، ماتیو اومده.
‫یجوری می‌گذرونم.
‫محو تخیلاتم، به گذر ‫زمان کمک می‌کنه.
‫البته، احساس تنهایی هم می‌کنم.
‫اما بهش عادت می‌کنم.
‫میگم آنه... بنظرت بهتر نیست که ‫انجامش بدی و ماجرا رو تموم کنی؟
‫ماریلا به شدت یک‌دنده است.
‫یعنی از خانم لیند عذرخواهی کنم؟
‫آره، خودشه. همین‌کار.
‫یعنی... به عبارت ‫دیگه... فقط کلامی بگو.
‫فکر کنم بتونم... ‫اگه بخاطر شما باشه.
‫اونقدر که فقط بگم متاسفم
‫چون الان متاسفم.
‫دیشب نبودم. کاملا عصبی بودم.
‫می‌دونم عصبی بودم چون که سه ‫بار از خواب بیدار شدم و عصبی بودم.
‫اما وقتی که صبح تموم ‫شد، دیگه عصبی نبودم.
‫شرمنده بودم.
‫اما نمی‌تونم که برم پیش ‫خانم لیند و اینهارو بگم.
‫خیلی شرم‌آوره.
‫تصمیم گرفتم که بهتره سکوت ‫کنم و تا ابد همینجا بمونم.
‫اما من...
‫بخاطر شما هرکاری ‫که باشه، می‌کنم.
‫اگه شما واقعا بخواید...
‫درسته. البته که می‌خوام.
‫اون پایین بدون تو ‫واقعا سوت و کوره.
‫چشم.
‫وقتی که ماریلا بیاد ‫بهش میگم که متاسفم.
‫خوبه، خوبه.
‫به ماریلا نگو که من اینجا بودم.
‫نگران نباش. حتما ‫رازمون رو حفظ می‌کنم.
‫برگشتی ماتیو؟
‫آره، تازه برگشتم.
‫یادم رفت! باید بذر بکارم.
‫چرا مضطرب بود؟
‫ماریلا.
‫بله؟
‫متاسفم که عصبی شدم ‫و حرفهای بدی زدم.
‫حاضرم که برم پیش ‫خانم لیند و اینهارو بگم.
‫خوبه.
‫فورا موهاتو درست کن تا بریم.
‫تو چه فکری هستی؟
‫دارم به حرفهایی که باید به ‫خانم لیند بزنم، فکر می‌کنم.
‫اما چرا به قیافه‌ات نمی‌خوره ‫که تو این فکر باشی؟
‫اوه، خاله! من واقعا از صمیم قلبم متاسفم! اونقدر ‫ناراحتم که هرگز قادر نخواهم بود غمم رو بیان کنم!
‫هرگز، حتی اگه از کتاب ‫فرهنگ لغت کامل استفاده کنم!
‫راهی جز تصورش ندارید!
‫من با شما بدرفتاری کردم
‫و دوستان عزیزم را شرمسار ساختم
‫اشخاصی که اجازه دادند تا در ‫گرین‌گیبلز بمانم، ماتیو و ماریلا.
‫واقعا که عجب دختر ‫بی‌شرم و بی‌ادبی هستم
‫و لیاقتم اینه که توسط افراد محترمی ‫چون شما، مجازات و تا ابد تبعید شوم.
‫اینکه بخاطر حق‌گویی شما، از شما عصبی شوم ‫و از کوره در بروم، واقعا اشتباه بزرگی بود.
‫تک به تک کلمات شما واقعیت داشت.
‫موهای من قرمزه و من کک و ‫مکی و لاغرمردنی و زشت هستم.
‫چیزی که من درمورد شما ‫گفتم هم واقعیت داشت...
‫اما من خودم نباید بیان می‌کردم.
‫آه! خاله! لطفا. لطفا مرا ببخشید!
‫اگر مرا نبخشید تا ‫ابد غمگین خواهم بود.
‫حتی اگر عصبی و وحشتناک باشم
‫شما بخشش خودتون رو از این ‫دختر یتیم و طفل‌معصوم دریغ می‌کنید؟
‫آه، می‌دونج که محاله!
‫لطفا بگید که مرا بخشیدید، خاله!
‫پاشو پاشو! البته که می‌بخشمت!
‫منم زیادی اذیتت کردم. ‫نباید جدی می‌گرفتی.
‫درسته که نمیشه قرمز ‫بودن موهات رو انکار کرد
‫اما زنی رو می‌شناسم که وقتی هم ‫سن تو بود، موهای قرمزی مثل تو داشت
‫اما وقتی بزرگ شد صاحب ‫موهای خرمایی زیبایی شد.
‫اگه تو هم همینطور ‫بشی، غافلگیر نمی‌شم.
‫آه، خاله! خاله تو به ‫من امیدی جدید بخشیدی!
‫آه! اگه فقط تصور ‫کنم که وقتی بزرگ شدم
‫موهای من... خرمایی میشه؛ ‫هرچیزی رو می‌تونم تحمل کنم!
‫اگه موهای یه نفر خرمایی ‫باشه، خوب بودن براش آسونتره.
‫خاله، شما تا ابد فرشته نجات منی!
‫ثبات احساسی نداری، اما بد نیست.
‫بچه‌هایی که دمدمی‌مزاجن، خیلی ‫کم دروغگو و شیطون از آب درمیان.
‫مگه نه، ماریلا؟
‫دیگه مثل قبل، غافلگیر ‫نیستم که نگهش داشتی.
‫قشنگ عذرخواهی کردم؟
‫فوق‌العاده بود.
‫گفتم که اگه قراره انجامش ‫بدم، بهتره تمام تلاشم رو کنم.
‫ماریلا، فکر می‌کنی وقتی که ‫بزرگ شدم، موهام خرمایی بشه؟
‫نباید زیاد به ظاهرت ‫اهمیت بدی آنه.
‫نگرانم که خودشیفته باشی.
‫چطور وقتی که می‌دونم ‫پوست و استخونم، خودشیفته‌ام؟
‫من فقط از چیزهای زیبا خوشم میاد.
‫زیبایی از درون ‫میاد، نه از بیرون.
‫قبلا هم بهم گفتن، ولی ‫هنوز بهش اعتقاد ندارم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اینکه وقتی برگردی خونه و بدونی که ‫خونه است، واقعا خوشحال‌کننده است.
‫آه، ماریلا... من واقعا خوشبختم.
‫با چسبیدن دست های لاغر آنه به ‫ماریلا، چیزی در دل ماریلا تکان خورد.
‫شاید احساسات مادرانه‌ای ‫که ماریلا تجربه نکرده بود.
‫یک‌شنبه. ماریلا آنه ‫را به کلیسا می‌برد‌.
‫قسمت بعدی: آنشرلی با موهای قرمز.
‫لطفا تماشا کنید.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.