..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت هشتم: حس آنه ‫نسبت به مدرسه یکشنبه‌ها.
‫بفرمایید داخل!
‫برای چی انقدر خوشحالی؟
‫برای اون.
‫اونا لباسای جدیدم هستن، مگه نه؟
‫چون فردا یکشنبه‌ست.
‫این روزا شما وقت وقت خالی ‫داشتین، پنهانی یه کارهایی می‌کردین.
‫منم صدای دوخت و دوز رو شنیدم.
‫می‌خواستم سورپرایزت کنم‌.
‫خیلی ممنون ماریلا.
‫خب، دوستشون داری؟
‫مشکل چیه؟
‫تصور می‌کنم که دوستشون دارم.
‫نمی‌خوام که تصور کنی.
‫فهمیدم که از این ‫لباسا خوشت نیومده!
‫مگه چه مشکلی دارن؟ ‫تمیز، مرتب و تازه نیستن؟
‫هستن.
‫پس چرا خوشت نیومده؟
‫اونها... اونها... زیبا نیستن.
‫زیبا!
‫من خودمو درگیر ‫زیبا بودنشون نکردم.
‫من زیبایی بیهوده رو دوست ‫ندارم آنه. مستقیم بهت می‌گم.
‫لینا لباس‌های خوب، معقول ‫و مناسب برای پوشش هستن.
‫بدون هیچگونه زائده یا چین.
‫و اینا تمام چیزی هستن ‫که تابستون دریافت می‌کنی.
‫اونی که از جنس گینگهامه و ‫آبیه برای مدرسه کافی هستن.
‫ساتن برای کلیسا و ‫مدرسه‌ی یکشنبه خوبه‌.
‫ازت انتظار دارم که ‫مرتب و تمیز نگهشون داری‌‌.
‫نباید پاره بشن.
‫فکر کنم باید برای گرفتن ‫هرچیزی قدردان باشی،
‫با توجه به این لباسای ‫نازکی که الان داری‌.
‫من قدردانتون هستم!
‫اما خیلی بیشتر قدردانتون می‌بودم اگه حداقل ‫یکیشون رو با آستین‌های باد کرده درست می‌کردین.
‫آستین‌های باد کرده الان مد هستن.
‫خیلی خوشحال می‌شدم اکه لباسی ‫با آستین‌های باد کرده می‌پوشیدم.
‫خب فعلا باید بدون ‫اون خوشحالی سر کنی.
‫پارچه‌ای نداشتم که سر ‫آستین‌های باد کرده هدرش بدم.
‫به هر حال من فکر می‌کنم ‫که اونا مسخره‌ هستن.
‫این آستین‌های ساده و ‫معقول رو ترجیح می‌دم.
‫اما من ترجیح می‌دم مسخره به نظر بیام ‫وقتی تموم افراد دیگه هم همینطوری هستن تا
‫اینکه فقط به نظر خودم ‫ساده و معقول باشم.
‫همینطور هستی دیگه!
‫لباس‌ها رو داخل کمد آویزون کن‌.
‫بعدم بشین درس مدرسه‌ی ‫یکشنبه رو تموم کن.
‫هرچند می‌تونم بگم ‫تو می‌خوای در مورد
‫آستین‌های باد کرده رویاپردازی ‫کنی و درس رو فراموش کنی.
‫همینطوره.
‫نمی‌خوام که مایه شرمساری من بشی
‫پس درسای فردا رو خوب بخون ‫تا بتونی به سوال‌ها جواب بدی‌.
‫امیدوار بودم حداقل یه لباس سفیدرنگ ‫با آستین‌های باد کرده هست بینشون.
‫دعا کردم که اینطور باشه ولی فکر ‫کنم نمی‌تونم زیاد رو دعا حساب باز کنم.
‫فکر نمی‌کنم خدا وقت کافی برای ‫لباس یه دختر یتیم داشته باشه.
‫می‌دونم که باید برای این ‫چیزا به ماریلا تکیه کنم فقط‌.
‫خب خوشبختانه می‌تونم تصور ‫کنم که یکیشون یه موسلین سفیده.
‫با تور‌های تزئینی دوست‌داشتنی ‫و آستین‌های باد کرده.
‫صبح بخیر. ‫صبح بخیر.
‫سرتون هنوز درد می‌کنه؟
‫یکم. نگران من نباش.
‫و اینکه آنه، باید به ‫مدرسه‌ی یکشنبه‌ها بری.
‫می‌خواستم خودم به ‫اولین کلاست ببرمت
‫اما فکر نمی‌کردم ‫که مریضیم بدتر بشه.
‫ماتیو چطور؟
‫خب... من...
‫برادرم سال‌هاست ‫که به کلیسا نرفته.
‫همیشه سر زمین دعا می‌کنه.
‫خب آنه که نباید تنها بره.
‫چرا نذاریم خونه بمونه؟
‫داری چی می‌گی ماتیو کات‌برد؟
‫نه. حتما باید به کلیسا بره.
‫خیلی خب تنها می‌رم. ‫هرچند یکم ترسناکه اما
‫شاید اونجا دوستان ‫جدیدی پیدا کنم.
‫خوبین؟ ‫آره.
‫بهت میاد.
‫این سنت هم برای صدقات.
‫پ‌ایین برو و خانم ‫لیند رو پیدا کن.
‫اون به کلاست راهنماییت می‌کنه.
‫حواست به رفتارت باشه. به ‫مردم خیره نشو و بی‌قراری نکن.
‫نزدیک بود فراموش کنم.
‫جعبه‌ی سفیدی که تو ‫پذیرایی هست رو بیار‌.
‫برات یه کلاه جدید گرفتم.
‫کلاه؟
‫چه خوشگله!
‫پس ماریلا کجاست؟
‫بهش گفته بودم که که امروز یه ‫گردهمایی بانوان برگزار می‌شه.
‫و گفتم که دیر نکنه!
‫صبح بخیر!
‫ممنون.
‫تموم شد.
‫نه حتی یه توری چیزی ‫برای تزئین. خیلی ساده‌ بود.
‫من تبدیل به بادی شدم ‫که به سمت کلیسا می‌زوه.
‫ریچل لیند-سان. خانم لیند.
‫نگاه کنین. اون دختریه که ‫کات‌برد-سان به سرپرستی گرفتن.
‫از نواخانه اومده ظاهرا.
‫به موهای قرمزش نگاه ‫کن. شنیدم خیلی زودجوشه.
‫شنیدم سر لیند-سان داد زده.
‫نه اون واقعا به اون توهین کرد. ‫اعصابشم به اندازه موهاش داغونه.
‫جری بوت می‌گفت اون تموم مدت ‫با گل‌ها درخت‌‌ها صحبت می‌کرده.
‫خیلی عجیبه! ‫مثل یه دختر دیوونه می‌مونه.
‫درسته. کلاهش همین رو می‌گه.
‫روش پرن گل و علفه.
‫کم و مک صورتش رو دیدی؟
‫آره من دیدم.
‫خیلی زیادن.
‫خداوند توانا، عشق تو
‫جاودانه.
‫حقیقت راه رسیدن به توست.
‫چه بی‌ادب.
‫اون واقعا عجیب و غریبه.
‫خداوندا، ما ترسی نداریم، ‫ما تو را ذکر می‌گوییم.
‫به این خاطر که تو تنها موجودیت ‫هستی هستی و تو تنها حقیقتی.
‫ما در همان راه قدم می‌گذاریم ‫که تو راهنماییمان کنی.
‫خداوند توانا! ما تو ‫را ذکر می‌گوییم که...
‫خدایا ازت ممنونم.
‫ازت ممنونم خدا.
‫پس می‌دونی چجوری آشپزی کنی؟
‫خیاطی کردن چی؟ ‫یه کم.
‫گلدوزی چی؟
‫بافندگی؟
‫خواهرم همه‌ی اینارو بلده.
‫من برگشتم بانی.
‫تنها مونده بودی؟
‫خوش‌اومدی آنه.
‫ماریلا حالت بهتره؟
‫مدرسه چطور بود؟
‫اصلا خوب نبود. نفرت‌انگیز بود.
‫آنه شرلی!
‫من درست رفتار کردم. ‫همونطور که شما بهم گفته بودین.
‫لیند-سان خونه نبودن. ‫اما خودم راه رو پیدا کردم.
‫همه‌ی دخترای دیگه به من نگاه ‫می‌کردن و زیر لب حرف می‌زدن.
‫بل-سان هم دعای ‫خیلی طولانی‌ای خوندن.
‫اگه کنار پنجره ‫ننشسته بودم قبل از
‫اینکه دعاش رو تموم کنه ‫از خستگی بی‌حال می‌شدم.
‫اما منظره‌ی پنجره دقیقا به سمت ‫دریاچه‌ی آب‌های درخشان بود.
‫پی فقط بیرون رو نگاه ‫کردم و رویاپردازی کردم.
‫نباید این کار رو می‌کردی ‫باید به بل-سان گوش می‌کردی.
‫اما اونکه با صحبت نمی‌کرد، ‫اون با خدا حرف می‌زد.
‫من خودم دعای کوتاهی خوندم.
‫ردیف درازی از تنکه‌های ‫سفید تو دریاچه بود و
‫نور خورشید از داخلشون ‫به داخل آب می‌رفت.
‫انقدر به من حس خوبی می‌داد که به ‫خاطرش دو، سه بار گفتم "خدایا ازت ممنونم".
‫امیدوارم با صدای بلند ‫این کار رو نکرده باشی‌.
‫نه زیر لب گفتم.
‫من سعی کردم منشم خوب باشه.
‫خوبه. کلاس چطور بود؟
‫نه دختر دیگه هم تو کلاس بودن.
‫لباسای همشون ‫آستین باد کرده داشت.
‫سعی کردم اینطور تصور کنم ‫که برای من همینطوره اما نتونستم.
‫چرا نتونستم؟
‫وقتی اینجا تنها بودم کار ‫سختی نبود تصور کردنش
‫اما اونجا میون بقیه که واقعا آستین‌های ‫باد کرده داشتن، خیلی سخت بود.
‫نباید تو کلاس به ‫آستین‌هات فکر می‌کردی.
‫باید حواست به درس می‌بود.
‫من به سوالات زیادی جواب دادم.
‫معلم انقدر سوال پرسید ‫که من دلم براش سوخت.
‫چیزای زیادی بود که من ‫دوست داشتم ازش بپرسم.
‫خوش‌برگشتی آنه.
‫من برگشتم.
‫دوستای جدید پیدا کردی؟
‫چطور می‌شد؟
‫چی شد مگه؟
‫مگه نمی‌خواستی ‫دوستای جدید پیدا کنی؟
‫آره اما نتونستم.
‫البته. دوستی به همین ‫راحتی شکل نمی‌گیره.
‫شما دوتا فقط شبیه هم نیستین، بلکه ‫واقعا شخصیت‌های شبیه به همی هم دارین.
‫سر و کله‌ی مادربزرگ ‫غرغرو پیدا شد.
‫من خودمو مرخص می‌کنم.
‫شنیدم حالت خوب نبوده.
‫الان خیلی بهترم.
‫ماریلا حقیقت اینه که...
‫اون بچه دوباره کار عجیبی ‫انجام داده. مطمئنم که بی‌خبری.
‫کار عجیب؟ این دفعه ‫دیگه آنه چیکار کرده؟
‫کلاهش پر از گل و گیاه بود.
‫وقتی دیدمش نزدیک بود قش کنم.
‫آنه، همچین کاری با کلاهت کردی؟
‫می‌دونم که زرد و ‫صورتی چندان به من نمیاد.
‫حرف بیهوده نزن.
‫منظور لیند-سان ‫گذاشتن گل روی کلاهته.
‫فرقی نمی‌کنه چه رنگی ‫بودن، اون کار احمقانه بود.
‫نمی‌فهمم این چطور احمقانه‌تر از
‫داشتن گل رو لباسته.
‫خیلی از دخترا اونجا به لباسشون گل ‫چسبونده بودن، فرقشون با کار من چیه؟
‫اینطوری حاضر جوابی نکن.
‫کار خیلی بچگانه‌ای کردی.
‫مردم راجبش چی می‌گن.
‫باید از لیند-سان تشکر ‫کنی که اومد و بهم گفت.
‫واقعا فقط بلدی من رو شرمنده کنی.
‫عذر می‌خوام ‫ماریلا‌. واقعا متاسفم.
‫فکر نمی‌کردم مهم باشه.
‫کلی از بچه‌های اونجا روی ‫کلاهشون گل مصنوعی داشتن.
‫گل‌های لاله و رز اونقدر زیبا بودن که ‫گفتم حتما روی کلاهم هم قشنگ دیده می‌شن.
‫من متاسفم که تو رو تو ‫موقعیت بدی قرار دادم ماریلا‌.
‫ساید بهتره که من رو ‫به نواخانه برگردونین.
‫اونطوری خیلی بد می‌شه. ‫من نمی‌تونم طاقت بیارم.
‫شاید مریض بشم. همین ‫الانشم خیلی ضعیفم.
‫اما این از تو رو تو ‫موقعیت بدی قرار دادن بهتره.
‫ساکت باش، آنه!
‫اینا چه حرفاییه می‌زنی؟
‫من نمی‌خوام تو رو به نواختنه ‫برگردونم. از این تصمیم مطمئنم.
‫آنه، صبر کن!
‫ماریلا، جری بوت بهم گفت ‫که دایانا فردا صبح بر می‌گرده.
‫برو خبر رو به آنه بده.
‫ماتیو لطفا انقدر خودتو ‫درگیر این کارا نکن لطفا.
‫خب، من حس می‌کنم اون ‫بچه با آنه خوب جور می‌شه...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫داشتن دوستی مثل دایانا، ‫اعتماد به نفس آنه را ارتقا می‌دهد.
‫در قسمت بعدی:
‫یک سوگند و قول رسمی
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.