..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت دهم: آنه با یک ‫دوستی‌صمیمی‌ بازی می‌کند.
‫چی شده آنه؟ غذا نمی‌خوری؟
‫آه ماریلا! امروز قراره با دایانا بازی ‫کنم، همینقدر کافیه تا احساس گشنگی نکنم.
‫اما یادت نره که قبلش ‫باید ظرفهارو بشوری.
‫حالا سریع باش و بخور.
‫یعنی بنظرت "نلی در ‫هیزل دل" چطور شعریه؟
‫مطمئنم که صدای دایانا ‫خیلی شیرین و شنیدنیه!
‫مگه نه ماتیو؟
‫درسته.
‫آنه!
‫اگه به همچنان از حرف گوش کردن سرباز بزنی، ‫مجبورم قولی که به دایانا دادی رو ندید بگیرم.
‫جنگل خانم بل چطور جاییه؟
‫حتما جای قشنگیه.
‫آخه می‌خوایم اونجا ‫خونمون رو بسازیم.
‫آنه!
‫اینکه برای قرار دیر برسی خوبه؟
‫نمی‌خواستی که دنبال ‫چندتا چینی شکسته بگردی؟
‫اونه‌چان داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچی. فقط دارم ‫یکم تمیزکاری می‌کنم.
‫میشه با این بازی کنیم؟ لطفا!
‫نمیشه! امروز قراره برم به ‫گرین‌گیبلز، پس نمی‌تونم باهات بازی کنم.
‫نه! منم باهات میام!
‫اما تو می‌خوای با مامان ‫بری بازار، مگه نه؟
‫نمی‌رم! من می‌خوام ‫با تو بازی کنم.
‫نمیشه! حالا اونو بده من.
‫نه! پسش نمی‌دم.
‫این هنوزم قابل استفاده‌ است.
‫ماتیو!
‫میشه از این گونی استفاده کنم؟
‫من مشکلی ندارم ‫اما اون گونی قدیمیه.
‫ممنونم ماتیو.
‫ملکه برفی! من دارم ‫می‌رم با دایانا بازی کنم.
‫واقعا که. این بچه واقعا عجیبه.
‫چی شده؟
‫اینکه دوست صمیمی قرارمون ‫رو یادش رفته باشه، غیرممکنه!
‫من واقعا امروز هیچ‌جا نمی‌رم.
‫دروغگو! تو گفتی ‫که میری بازی کنی.
‫واقعیت داره.
‫چی شده؟
‫تو امروز نمی‌تونی با ‫من بازی کنی، مگه نه آنه؟
‫درسته! نمی‌تونیم بازی کنم!
‫پس خداحافظ! یه دفعه ‫دیگه بازی می‌کنیم.
‫"تو جنگل منتظرم باش"
‫واقعا حیف شد که بازی نمی‌کنیم.
‫خداحافظ، کوچولو.
‫آنه نمی‌تونه بازی کنه. بهتره ‫برگردیم خونه، مینی می.
‫معذرت که دیر کردم آنه!
‫خواهر کوچیکم همیشه همینطوریه، ‫ولی دیگه حل شد. بریم بازی.
‫خواهر دروغگو! ‫آخرش واقعا رفتی بازی!
‫دایانای دروغگو! ‫منم می‌خواستم بیام.
‫چیکار کنیم؟
‫دردسرساز شد.
‫کاریش نمیشه کرد. کوچولو ‫رو هم با خودمون می‌بریم.
‫معذرت اما...
‫نگران نباش، من با بچه‌ها خوبم.
‫هیچی نباشه، سابقه پرستاری ‫از سه تا دوقلو رو دارم.
‫واقعا؟ تا حالا نشنیده بودم که ‫کسی 3 بار پشت هم دوقلو بدنیا بیاره!
‫معذرت مینی می. دیگه گریه نکن.
‫بیا باهم بریم بازی کنیم.
‫خب، بیا بریم.
‫مینی می، وقتشه که بریم.
‫عجله کن.
‫مادر صدات می‌کنه، نمی‌خوای بری؟
‫نمی‌رم! می‌خوام با تو بازی کنم.
‫با من به برایت ریور نمیای مینی؟
‫پس من رفتم.
‫اگه بری برایت ریور، شاید ‫یه چیز خوب برات بخره.
‫واقعا؟ ‫واقعا.
‫واقعا؟
‫آره، احتمالا.
‫پس یه دفعه دیگه بازی می‌کنیم.
‫باشه.
‫صبر کن! ‫خب بیا بریم. ‫باشه.
‫اون چیه؟ ‫نمی‌دونم.
‫صبر کن. شاید دورف‌ها ‫اونجا زندگی می‌کنن.
‫باید از جواهرات دورف‌ها ‫باشه که می‌درخشه.
‫دوست داری دورف‌ها رو ببینی؟
‫می‌خوام.
‫درخشش از بین رفت.
‫یه تیکه از چراغ نفتیه.
‫نه. این آینه الهه‌های باستانیه.
‫از رنگین‌ کمون‌های ‫کوچولو ساخته شده.
‫به اندازه یه رویای ‫دوست‌داشتنی، زیباست.
‫دایانا داخلش رو نگاه.
‫یک شب، الهه‌ها اینجا ‫جمع شدن تا جشن بگیرن.
‫یه دورهمی خیلی شاد.
‫الهه‌ها زمان از دستشون در رفت.
‫وقتی هم که خروس آواز ‫خوند، همگی فورا مخفی شدن.
‫بخاطر همینم اون موقع ‫این آینه رو فراموش کردن.
‫بیا اینو آینه الهه‌ها صدا کنیم.
‫و اگه تو اتاقمون قرارش بدیم، الهه‌ها ‫هرشب میان اونجا تا نگاهش کنن.
‫تو واقعا جالبی.
‫نگاه! بالاخره رسیدیم.
‫اینجاست. خوشت اومد؟
‫دوست‌داشتنیه! انگار که ‫یه خونه با سقف سبزه.
‫دایانا! فوق‌العاده‌ست.
‫خونه خیلی زیباییه.
‫مگه نه؟ خونه بزرگیه ‫و کلی هم ستون داره.
‫منم دقیقا به همین فکر می‌کردم!
‫اونجا هم لوستره.
‫آخه این همه نور داره ‫و برق برق می‌زنه!
‫دایانا، ممنونم که منو ‫به این خونه آوردی.
‫منم خوشحالم.
‫هعی، میگم می‌خوای ‫اینجارو "آیدل‌وایلد" صدا کنیم؟
‫آیدل‌وایلد...
‫اسم زیباییه.
‫خیلی احساسیه.
‫چطوری به این اسم رسیدی؟
‫همین الان که به ذهنم نرسید.
‫از وقتی که حرف اینجارو ‫زدی، بهش فکر کردم.
‫امروز هم وقتی ظرفهارو می‌شستم، ‫یهو "آیدل‌وایلد" به ذهنم رسید.
‫حتی یه ظرفم بخاطرش شکوندم.
‫بیا طراحی اتاق رو بشکونیم.
‫خوش آمدید خانم، بفرمایید داخل.
‫پس با اجازه.
‫بنشینید لطفا.
‫مبل مستحکمی به نظر میاد.
‫نمیشه. باید فرض کنی که نرمه.
‫معذرت.
‫الان چای میارم.
‫اهل خانواده در ‫سلامت تشریف دارند؟
‫بله، زیر سایه شما ‫همگی خوب هستیم.
‫واقعا اتاق پذیرایی بزرگی دارید.
‫خیلی ممنون.
‫این چیه؟ تو آوردی؟
‫شکلاتهاییه که شاهزاده ‫ماتیو برام سوغات آورده.
‫تقسیمش می‌کنیم.
‫نه! نباید نباید خواهر ‫کوچولوت رو فراموش کنیم.
‫بیخیال.
‫نمیشه. کلی بخاطر ما گریه کرد.
‫این برا تو.
‫خواهرتم دوتا.
‫اما اینطوری که خودت...
‫من دیروز که ‫گرفتمشون چندتا خوردم.
‫توی تقسیم باید عادل بود.
‫آنشرلی! واقعا آدم خوبی هستی.
‫وقتی که دیروز گرفتمشون
‫فکر کردم که اگه با تو ‫تقسیم کنم، مزه بهتری میده.
‫تا الان همیشه دریافت کردم. ‫هرگز چیزی نداشتم که بدم.
‫خب دیگه، بخور.
‫ببخشید! دست ‫برسونید. میل کنید لطفا.
‫ممنونم آنه.
‫خوشمزست! اولین‌ باریه که ‫چنین شکلات خوشمزه‌ای می‌خورم.
‫نه فقط دو برابر، بلکه سه ‫چهار برابر خوشمزست!
‫چه جالب. دنیا به رنگ رُز شده.
‫دایانا
‫کتابی که بهم قرض ‫دادی رو دیشب خوندم.
‫از اولش خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫برای دختره دلم سوخت.
‫با وجود اینکه پنج‌ تا معشوقه ‫داره، احساس شادی نمی‌کنه.
‫وقتی که می‌خوندم، گریه کردم.
‫دختره خیلی زیاد از هوش می‌رفت.
‫از هوش رفتن خیلی احساسیه.
‫دایانا تو قبلا از هوش رفتی؟
‫من می‌خوام اما ‫فکر کنم بعید باشه.
‫آخه افراد لاغر خیلی ‫تندرست و سلامتن.
‫اما می‌تونم نقش بازی کنم.
‫نگاه کن.
‫حالت خوبه آنه؟
‫آره، کم و بیش.
‫نمی‌دونستم از هوش ‫رفتن اینقدر دردناکه.
‫منم می‌خوام امتحان کنم.
‫زرنگ!
‫بعد اینهمه از ته‌دل ‫خندیدن، تشنه شدم.
‫منم.
‫بریم سر چشمه؟
‫اون چشمه رو می‌شناسی؟
‫من این چند روز اخیر، ‫اونجا گشت می‌زدم.
‫و اون سرچشمه هم اکتشاف بزرگمه.
‫خیلی جالب و عجیبه. آب از زیر ‫زمین به روی زمین جریان داره.
‫درسته، واقعا چشمه خوبیه.
‫بریم!
‫خرگوش!
‫خرگوشه لباس پوشیده بود.
‫همینطوره، ساعت جیبی هم داشت.
‫ای وای! ای وای! ‫حتما دیرم می‌رسم!
‫خرگوش پرید تو سوراخ!
‫تمام راه رو رفت پایین، ‫پایین، پایین، پایین و پایین.
‫تو "آلیس در سرزمین ‫عجایب" رو خوندی؟
‫نه، فعلا فقط فصل اول رو خوندم.
‫واقعا می‌خواستم ادامه ‫بدم اما شمع آخراش بود.
‫سرده!
‫خیلی خوبه!
‫این دریاچه رو دریاچه ‫درایاد صدا کنیم؟
‫دریاچه درایاد؟
‫درایادها اگه درست یادم ‫باشه الهه‌های درختن، مگه نه؟
‫عالیه، تو در ‫اسم‌گذاری عالی هستی.
‫یه زنبور بزرگ الان ‫از پیش گل پرواز کرد.
‫چقدر خوشبخته! فکر ‫کن درون گل زندگی‌ کنی.
‫وقتی هم که باد خونه‌اش رو تکون ‫میده، اونم با خوشحالی تکون می‌خوره.
‫اگه قرار بود که آدم نباشم
‫دوست داشتم که زنبور ‫باشم و درون گل زندگی کنم.
‫تو چقدر متصوری.
‫درمورد کلاهت شنیدم.
‫تو راه مدرسه‌یکشنبه‌ها، ‫با گل پرش کردی.
‫نباید انجامش می‌دادم.
‫بعدش ماریلا ازم شاکی شده بود.
‫اما به نظر من گل گذاشتن توی ‫کلاه اصلا کار عجیبی نیست.
‫من با اینکه از صمیم قلبم تصمیم ‫دارم با تو دوست صمیمی باشم
‫دوست داشتم که چندتا ‫دوست دیگه هم داشته باشم.
‫اما هیچکس با من حرف نمی‌زد.
‫احتمالا بخاطر اون کلاهه.
‫ربطی به کلاه نداره.
‫با اینکه ندیدم اما ‫تری گفته که زیبا بود.
‫واقعا؟
‫با اینکه یکم عجیبه
‫ولی اونقدر زیبا بود که خودشم ‫دوست داره امتحانش کنه.
‫متوجه نشده بودم که ‫کسی ازش خوشش اومده.
‫فکر کنم علت اینکه ‫هیچکس تحویلت نگرفت
‫این بود که غریبه بودی ‫و شایعات رو هم شنیدی.
‫ولی الان دیگه مشکلی نیست
‫چون من به همه معرفیت می‌کنم.
‫دایانا!
‫من تا الان فقط ‫دوستهای خیالی داشتم.
‫کیتی موریس هم یکی از اونها بود.
‫وقتی هم که بالای ‫کوه زندگی می‌کردم
‫خیال می‌کردم که پژواک صدا، دختری ‫به اسم ویولتاست که با من صحبت می‌کنه.
‫اما الان دیگه کیتی و ویولتا ‫دوستهای فراموش شده هستن.
‫چون دیگه الان من ‫تورو دارم، دایانا!
‫من الان "نلی از هیزل ‫دل" رو بهت یاد می‌دم.
‫حفظش کن.
‫یادم بده.
‫خب دیگه تا فردا. ‫تو آیدل‌وایند، باشه؟
‫اره، حتما.
‫خب خداحافظ.
‫به مینی می سلام برسون.
‫ممنونم آنه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریلا فکر کرد که آنه، سنجاق ‫سینه لعلی اون رو گم کرده
‫و خواست که اعتراف کنه.
‫قسمت بعد آنشرلی با موهای قرمز:
‫سنجاق سینه ماریلا گم می‌شود.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.