..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت سیزدهم: آنه ‫به مدرسه می‌رود.
‫امسال آب ‌و هوای خوبی داریم، پس ‫احتمالا برداشت محصول خوبی می‌کنیم.
‫همینطوره.
‫ریچل گفت که از دیروز ‫برداشت جو رو شروع کردن.
‫که اینطور. دختره هنوز خوابه؟
‫برای مدرسه هنوز زوده.
‫همینطوره. برای مدرسه زوده.
‫امیدوارم بتونه روی ‫درسش تمرکز کنه.
‫جای نگرانی نیست.
‫اگه پیش دایانا بمونه ‫مشکلی پیش نمیاد
‫اما این دختر کلا دنبال دردسره.
‫از طرفی ما که اصلا ‫نمی‌دونیم تو مدرسه چه خبره.
‫اینقدر نگران نباش‌.
‫کاش به همین سادگی بود‌.
‫از امروز مدرسه دارم.
‫ماتیو، صبح بخیر!
‫از امروز مدرسه شروع میشه!
‫که اینطور. حسابی تلاش کن.
‫نگران نباش!
‫به سلامت.
‫چه روز قشنگی.
‫دایانا صبح بخیر!
‫صبح بخیر ماریلا.
‫چرا اینقدر زود بیدار شدی؟
‫چون مدرسه دارم.
‫وقتی که ماتیو و جری داشتن ‫از اینجا می‌رفتن، بیدار شدم.
‫از حالا موقع برداشت محصوله، ‫بخاطر همین زود حرکت می‌کنن.
‫می‌تونی یکم دیگه هم بخوابی.
‫نیازی نیست.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫باشه، پس زحمتشو بکش.
‫من هم گاوهارو می‌دوشم.
‫تموم شد.
‫اگه هرروز مثل امروز باشی، ‫زندگی اینقدر دشوار نخواهد بود.
‫اما من که هرروز مثل امروزم!
‫این نهار منه؟
‫همینطوره.
‫چه رویایی! می‌تونم با ‫خودم سبد غذا ببرم مدرسه.
‫من قبلا هم موقع خانم ‫توماس، هر روز غذا می‌بردم.
‫اما همیشه نون خالی بود‌.
‫می‌تونم ببینم داخلش چیه؟
‫به ندرت زود از خواب بیدار می‌شی، ‫اینقدر حرف نزن و صبحونه‌ات رو بخور.
‫حتی اگه مدرسه هم داشته باشی، ‫شستن ظرفها به عهده خودته.
‫می‌دونم.
‫آنه!
‫باشه...
‫دایانا رو سر پل ‫مسیر عشاق می‌بینم.
‫مسیر عشاق؟
‫اون راه پشت زمین.
‫واقعا که عاشقان ‫از اونجا رد نمیشن
‫اما دایانا و من داریم یه کتاب درمورد عشق می‌خونیم، ‫داخل کتاب یه مسیر به نام مسیر عشاق وجود داره.
‫بخاطر همین هم تصمیم ‫گرفتیم که ماهم یکی داشته باشیم.
‫اسم قشنگی هم نیست، مگه نه؟
‫خیلی احساسیه!
‫حالا تصور کن که عشاق ‫از این مسیر استفاده کنن.
‫من عاشق اون مسیرم!
‫چون بدون اینکه نگران باشی مردم بهت ‫بگن دیوونه، می‌تونی بلند بلند فکر کنی!
‫آنه، وسط کلاس اینطوری حرف نزنیا.
‫نگران نباش.
‫حالا عجله کن چون اگه الان ‫نری، دایانا باید منتظر بمونه.
‫فورا وقتش شده؟
‫خب خداحافظ!
‫و اینکه مهم نیست چه ‫اتفاقی میفته، آشوب به پا نکن!
‫نگران نباش.
‫خداحافظ ملکه برفی!
‫مراقب باش که نیفتی!
‫نگران نباش!
‫آنشرلی از گرین‌گیبلز!
‫دایانا!
‫زود اومدی آنه. منتظر موندی؟
‫نه. الان رسیدم دایانا.
‫این طرفیه دیگه؟ ‫آره.
‫آنه، میشه یکم استراحت کنیم؟
‫دیرمون نمیشه‌ها!
‫اما...
‫میگم مشکلی نیست آنه!
‫که اینطور.
‫باشه‌. ‫اوهوم.
‫مضطرب بنظر می‌رسی.
‫نه اینطوری نیست.
‫من تو یتیم‌خونه همش ‫درحال دویدن بودم.
‫پس بخاطر همینم هست ‫که نمی‌تونستم بهت برسم.
‫اما واقعا عجب روز خوبیه!
‫اینکه در چنین روزی زنده ‫باشی، خوشبختی نیست؟
‫باعث میشه که دلم برای افرادی ‫که هنوز بدنیا نیومدن خیلی بسوزه.
‫البته! اونها هم روزای ‫قشنگ رو تجربه می‌کنن
‫اما هرگز این یکی رو نه!
‫از طرفی اینکه از چنین مسیر دوست‌داشتنی ‫به سمت مدرسه بری؛ فوق‌العاده‌‌ترش می‌کنه
‫مگه نه؟
‫از اینکه از جاده بری خیلی ‫بهتره، اونجا خیلی داغ و خاکیه.
‫اونجارو نگاه.
‫موقع بهار، اونجا بین ‫درختها کلی بنفشه رشد می‌کنه.
‫واقعا این همه؟
‫اونقدر زیاد که حتی ‫جای ایستادن هم نیست.
‫دایانا.
‫دایانا چرا اسم اونجارو ‫دره بنفشه‌ها صدا نکنیم؟
‫دره بنفشه‌ها؟
‫آره.
‫با اینکه الان بنفشه نداره، می‌تونیم ‫تصور کنیم که پراز بنفشه است.
‫درسته، دوست‌داشتنیه.
‫اما اونجا که دره نیست.
‫اما اینکه یه اسم زیبا ‫داشته باشه، خوب نیست؟
‫و اینکه می‌تونیم تصور ‫کنیم که دره است.
‫اینم میشه.
‫بعد از اینجا، به جاده اصلی ‫برمی‌گردیم و بزودی به مدرسه می‌رسیم.
‫چه مسیر زیبای پر شاخ و برگی.
‫صبر کن، اسم اینجارو ‫بذار من عوض کنم.
‫باشه دایانا.
‫اممم.... خب....
‫مسیر شاخه‌ها چطوره؟
‫هم...
‫اونجا.
‫پس اونجا مدرسه است...
‫همینطوره.
‫این طرف!
‫خوش اومدی!
‫صبح بخیر! ‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر...
‫همیشه شیر رو اینجا ‫می‌ذاریم که تا ظهر خنک بمونه.
‫برای خودتو بذار کنار من.
‫فکر خوبیه.
‫صبح بخیر! ‫صبح بخیر تیلی.
‫صبح بخیر آنه.
‫صبح بخیر... تیلی!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر دایانا.
‫صبح بخیر روبی.
‫جای من اینجاست.
‫می‌تونی کنار من بشینی.
‫اینجا همیشه خالی بوده، بخاطر همین فکر ‫نکنم که آقای فیلیپسِ معلم مشکلی داشته باشه.
‫چه خوب! کنار تو نشستم!
‫معلم ترسناکه؟
‫آره...اما...
‫معلم داره میاد!
‫صبح شما بخیر.
‫صبح بخیر.
‫پریسی دیگه بالغ شده
‫معلم هم از پریسی خوشش میاد!
‫صبح همگی بخیر.
‫صبح شما بخیر!
‫خب...
‫آنه شرلی.
‫تو آنه شرلی هستی ‫که از یتیم‌خونه اومدی؟
‫همینطوره‌
‫اما من از گرین‌گیبلز اومدم!
‫با یازده سال سن، ‫کلاس پنجم حساب می‌شی
‫ام در یتیم‌خونه تا کجا خوندی؟
‫تا اواسط کتاب چهارم‌.
‫که اینطور...
‫پس کلاس چهارم حساب می‌شی.
‫نه، مشکلی نیست. فعلا ‫می‌تونی اونجا بشینی.
‫خب دیگه... امروز، آغاز ترم جدیده و ‫مثل همیشه، جمعیت پسرها به چشم نمیاد...
‫سوفیا سلون، چرا ‫برادرت به مدرسه نیومده؟
‫چارلی موند تا سر زمین کمک کنه.
‫این رو خودم می‌دونم.
‫چیزی که منظورم بود اینه که ‫تقاضای اینکه پسرها هم به مدرسه بیان
‫ظاهرا به کل فراموش شده.
‫همه مشغولن، چطوری بیان؟
‫با وجود اینکه الان زمان کار کشاورزانه، ‫همچنان اونها باید به مدرسه بیان.
‫به هرحال، دیگه کافیه. وقتشه ‫که مدرسه رو رسما شروع کنیم.
‫حواست به روبرو باشه!
‫هنوزم عادت بی‌توجهی رو ‫ترک نکردی، رومن کمپل؟
‫ببخشید‌...
‫هم‌اکنون فصل هلو و گلابیه.
‫فریاد پرندگان دوردست را بشنو، ‫دورهمی برفها بر قله کوهستان را ببین.
‫زندگی از کوهستان چنان که ‫برفها جمع می‌شوند، رخت می‌بندد.
‫چه شعر قشنگی. ‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫زندگی از کوهستان چنان که ‫برفها... جمع می‌شوند، رخت می‌بندد.
‫آنه!
‫آنشرلی، بیکار و ‫بیخیال به نظر میای...
‫نه... چیزی که شما ‫خوندید اونقدر زیبا بود که....
‫درسته... ما به وقت ‫استراحت نیاز داریم.
‫اما...
‫چه دست‌خط و املای وحشتناکی.
‫به نظر میاد که قبلا هم ‫چنین چیزهایی خوندی.
‫خب؟ چی؟
‫خب حالا، تکالیف رو چیکار کردی...
‫این که اشتباهه. تو هنوز نفهمیدی.
‫بله، چون کسی بهم یاد نداده.
‫آنشرلی
‫اگه این حاصل تلاش خودت ‫باشه، می‌تونم تحمل کنم.
‫اما...
‫همگی نگاه کنید!
‫شماها قصد دارید که ‫چنین درسی رو از اول بگم؟
‫آنشرلی، یه بار ‫دیگه از اول حل کن.
‫خب پریسی، حالا وقتشه که ‫تاریخ کانادا رو مرور کنیم.
‫اهمیت نده، آنه.
‫معلم همیشه اینطوریه.
‫همینطوره.
‫ممنونم اما کاریش نمی‌تونم بکنم.
‫ریاضیم همیشه بد بوده.
‫مردک...
‫مگه نه؟
‫ساکت.
‫وقتی می‌گم ساکت، با شماها هستم.
‫اما امروز اولین روز مدرسه آنه ‫است. پس نباید اینقدر بهش سخت بگیره.
‫درسته، خیلی بدجنسه.
‫این برای تو.
‫من همیشه پشتتم.
‫ممنونم روبی!
‫اینو هم می‌تونی کل ظهر بپوشی.
‫ازت در برابر فیلیپس ‫محافظت می‌کنه.
‫دست همه دردنکنه.
‫بابت قدردانی، شعر می‌خونم.
‫هم‌اکنون فصل هلو و گلابیه.
‫فریاد پرندگان دوردست را بشنو.
‫زندگی از کوهستان چنان که ‫برفها جمع می‌شوند، رخت می‌بندد.
‫عالی بود!
‫آنه، عالی بودی!
‫هی، بیاید همگی "نلی ‫از هیزل دل" رو بخونیم.
‫خوبه!
‫خداحافظ!
‫تا فردا!
‫من برگشتم!
‫خوش اومدی. مدرسه چطور بود؟
‫فکر کنم از این مدرسه خوشم بیاد.
‫که اینطور... خیالم راحت شد.
‫اما معلم زیاد آدم خوبی نیست.
‫همیشه داره سیبیلش رو مرتب می‌کنه و ‫به پریسی اندروز زیرچشمی نگاه‌ می‌کنه.
‫پریسی دیگه بزرگ شده.
‫شونزده سالشه و داره درس می‌خونه ‫تا سال بعد به آکادمی کوئین بره.
‫روی میز دراز آخر ‫می‌شینه، معلم هم کنار پریسی.
‫الکی میگه که داره ‫بهش درس یاد می‌ده.
‫اما همه می‌دونن که معلم ‫از پریسی خوشش میاو.
‫روبی گیلیس گفته که قبلا دیده ‫معلم روی تخته پریسی چیزی نوشته
‫و وقتی که پریسی اونو خوند ‫مثل لبو قرمز شد و لبخند زد.
‫ظاهرا هیچ ربطی به درس نداشته.
‫آنشرلی!
‫دیگه نشنومم که درمورد ‫معلمت اینطوری حرف زدی.
‫تو نمیری مدرسه تا ‫زندگی معلم رو نقد کنی.
‫میری تا که یه چیزی یاد بگیری.
‫فهمیدی؟ دیگه نیا و ‫درموردش قصه نگو.
‫اما آقای فیلیپس خیلی بده. من—
‫تمومش کن!
‫فکر می‌کردم که توی مدرسه ‫دختر خوبی خواهی بود.
‫خب هستم. و اینکه ‫همه هم باهام مهربونن.
‫کلی دوست پیدا کردم.
‫بخاطر دایانا سریع ‫باهم آشنا شدیم.
‫حتی همه باهم "نلی از ‫هیزل دل" رو خوندیم.
‫خیلی خوشحالم که دایانا ‫این شعر رو بهم یاد داد.
‫درسها چطور بود؟
‫تو درس بشدت از بقیه عقبم.
‫دایانا و بقیه دارن کتاب پنجم رو ‫می‌خونن اما من هنوز کتاب چهارم هستم.
‫خجالت می‌کشم.
‫از طرفی ریاضیم هم خیلی خوب نیست.
‫اما هرچی که باشه، ‫آقای فیلیپس خیلی بده!
‫بخاطر همین تصمیم گرفتم که ‫بشدت تلاش کنم و به بقیه برسم!
‫درسته.
‫توی درس، تلاش مهمه.
‫راستی ماریلا
‫جین اندروز بهم گفت
‫که مینی مک‌فرسون بهش گفته که ‫شنیده پریسی اندروز به سارا گیلز گفته
‫که من بینی زیبایی دارم!
‫ماریلا، این اولین باریه ‫که کسی از من تعریف کرده
‫نمی‌تونی تصور کنی ‫که چه حس عجیبی دارم.
‫واقعا بینی دوست‌داشتنی‌ای دارم؟
‫ماریلا تو بهم حقیقت رو میگی.
‫بینی بدی نداری...
‫بیخیال اون آنه! سریع لباس ‫عوض کن و بهم کمک کن.
‫ماتیو اینا به زودی، ‫خسته و گشنه برمی‌گردن.
‫باشه، الان عوض می‌کنم.
‫فکر کنم که اینو از پسش برمیاد.
‫من از مدرسه خوشم اومده.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫گیلبرت بلایث زیبا و ‫شاداب به‌ مدرسه برگشته.
‫قسمت بعد آنشرلی با موهای قرمز:
‫جوش و خروش در کتری مدرسه.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.