..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت چهاردم: جوش و ‫خروش در کتری مدرسه.
‫سه هفته از شروع ‫مدرسه آنه می‌گذرد.
‫صبح بخیر!
‫بعد از آنکه آقای فیلیپ او را تنبیه ‫کرد، آنه درس‌هایش را بسیار جدی کرفت.
‫اون مثل زمینی خشک که آب را می ‫بلعد، درس‌هایش را سریع فرا گرفت.
‫فکر کنم گیلبرت بلایس امروز بیاد.
‫گیل تموم تابستون رو به نیو برونزویک ‫رفته بود تا پسرعمو‌هاش رو ببینه.
‫شنبه شب همین هفته برگشت تازه.
‫گیل؟
‫آره! گیلبرت بلایس!
‫اون خیلی خوشتیپه آنه!
‫اون گاهی اوقات دخترارو اذیت ‫می‌کنه، گاهی اوقات عذابمون می‌ده.
‫گیلبرت بلایس؟ همونی نیست که اسمش ‫روی دیوار کنار اسم جولیا بل نوشته شده بود؟
‫و یه علامت "توجه ‫کنید" هم کنارشون؟
‫خودشه. اما به نظر من اون ‫از جولیا بل خوشش نمیاد.
‫من شنیدم که گیلبرت گفت جدول ضرب رو ‫از روی کک و مک‌های صورت جولیا یاد گرفته.
‫هی من خودمم یه عالمه کم و کم داره ‫صورتم لطفا اونطوری در موردش نگو.
‫به هر حال من فکر می‌کنم ‫نوشتن اسم همدیگه رو دیوار
‫کار خیلی بچگانه‌ای باشه.
‫دوست دارم بدونم کی جرعت داره اسم ‫من رو کنار اسم یه پسر رو دیوار بنویسه.
‫البته که نه کسی واقعا ‫بخواد این کار رو کنه.
‫مزخرفه! اونم فقط یه جوک بود.
‫انقدرم در مورد نوشته نشدن ‫اسمت رو دیوار مطمئن نباش.
‫چارلی سلون کشته مرده‌ی توئه.
‫اون به مادرش، "مادرش!" گفت که
‫تو باهوش‌ترین دختر کلاسی.
‫این حتی از خوشگل بودنم بهتره.
‫نه نیستش! من ترجیح ‫می‌دم خوشگل باشم تا باهوش.
‫تازه من از چارلی سلون متنفرم. ‫نمی‌تونم پسرای لوچ رو تحمل کنم.
‫اما آنه، کار خیلی سختی داری ‫برای اینکه ستاره‌ی کلاستون بمونی.
‫گیلبرت قراره اونجا ‫باشه به هر حال.
‫اون با اینکه چهارده سالشه اما ‫هنوز تا کتاب چهارم بیشتر نخونده.
‫چهار سال پیش پدرش مریض ‫شده بود و مجبور شد به آلبرتا بره
‫گیلبرت هم باهاش رفت.
‫سه سال تقریبا اصلا مدرسه نرفت.
‫اما خب گیل خیلی باهوشه!
‫برای همینه که می‌گم کار خیلی سختی ‫داری برای اینکه ستاره‌ی کلاستون بمونی آنه.
‫خوشحالم!
‫نمی‌تونستم به ستاره‌ی کلاسی پر از ‫دختر، پسرای نه یا ده ساله بودن افتخار کنم.
‫سلام!
‫یه لحظه صبر کن. ‫باشه.
‫بگیرش. ‫گیلبرت!
‫منم عمو!
‫دارم می‌رم مدرسه.
‫حواست به پدرت باشه!
‫البته که هست! ‫لازم نیست بهم بگین!
‫تماشا کن!
‫گرفتمش!
‫آنه، دایانا صبح بخیر.
‫صبح بخیر چارلی.
‫صبح بخیر.
‫خب من من سریع‌تر می‌رم.
‫گیلبرت! ‫خوش‌اومدی.
‫دیر کردی! ‫صبح بخیر گیلبرت!
‫بیا بریم. ‫اره.
‫صبح بخیر! ‫صبح بخیر.
‫اونی که کنار راهرو ‫نشسته گیلبرت بلایسه.
‫نگاهش کن. واقعا خوشتیپ نیست؟
‫آقای معلم، من تموم کردم!
‫چی شد؟!
‫ساکت باشین. رابی، ‫حواست به کلاس باشه.
‫ساکت!
‫فکر می‌کنم گیلبرت بلایسی ‫که می‌گفتی خوشتیپه.
‫اما خیلی مغروره.
‫اصلا خوب نیست که به یه ‫دختره غریبه چشمک بزنه.
‫چشمک؟
‫گرفتمت!
‫صبر کن! داری چیکار می‌کنی؟
‫مو هویجی! مو هویجی!
‫پسر بی ادب! ازت متنفرم!
‫چطور جرعت می‌کنی!
‫آنه شرلی، اینا چه معنی‌ای می‌ده؟
‫تقصیر من بود آقای ‫معلم. من اذیتش کردم.
‫دیگه اهمیتی نداره!
‫برای خودم متاسفم که دانش آموز من ‫همچین رفتار بد و کنیه توزانه‌ای داره.
‫من رو ببین آنه شرلی!
‫آنه، برو کنار تخته سیاه و ‫تا آخر کلاس همونجا بمون.
‫جوسی پای، بخونش برام لطفا.
‫چشم.
‫آنه شرلی آدم زود جوشی است‌.
‫آنه شرلی باید یاد بگیرد ‫که خودش را کنترل کند.
‫بله، درسته.
‫آنه شرلی!
‫آنه!
‫خیلی متاسفم که ‫موهات رو مسخره کردم.
‫واقعا عذر می‌خوام.
‫آنه، لطفا عصبانی نباش.
‫آنه!
‫آنه، چطور تونستی؟
‫هرگز گیلبرت بلایس رو نمی‌بخشم.
‫به اینکه گیلبرت موهات رو ‫مسخره می‌کنه اهمیت نده.
‫اون همه رو مسخره می‌کنه.
‫حتی به برای من چون ‫خیلی سیاهه خندید.
‫به خاطرش کلاغ صدام کرده.
‫تازه هرگز نشنیده ‫بودم که عذرخواهی کنه.
‫خیلی تفاوت بین کلاغ و ‫مو هویجی صدا شدن هست.
‫گیلبرت بلایس به طرز وحشتناکی ‫به احساسات من ضربه زد، دایانا!
‫این ماجرا همینجا ‫می‌توانست تمام شود
‫فقط اگر اتفاق دیگری به ‫طرز وحشتناکی رخ نمی‌داد.
‫اما گردش روزگار، متوقف نمی‌شود.
‫صبح روز بعد
‫پسرها و برخی از دختران ‫به بیشه صنوبر بل-سان رفتند.
‫آن‌ها فقط می‌خواستن ‫که آدامس بچینند.
‫و
‫آنه که تا به حالی ‫آدامسی نچیده بود
‫برای خود در انتهای بیشه قدم ‫می‌زد و به آرامی آواز می‌خواند.
‫اون اینجاست! داره میاد!
‫عجله کنین!
‫وایسین!
‫یادتون رفت که بهتون گفتم تا ‫برنگشتم سر جاهاتون بشینین؟
‫چی بگم...
‫آنه شرلی...
‫اون چیه روی سرت؟ برش دار!
‫از اونجایی که بودن با ‫پسرارو خیلی دوست داری،
‫امروز نظرت در این ‫مورد رو بررسی می کنیم.
‫حالا برو و کنار ‫گیلبرت بلایس بشین.
‫نامردیه.
‫شنیدی که چی گفتم، آنه؟
‫بله آقا.
‫ولی فکر نمی‌کنم که جدی باشین.
‫بهت قول می‌دم که جدی هستم.
‫همین حالا کاری که گفتم رو بکن.
‫آنه...
‫لیاقتش همینه.
‫خب...
‫تمرکز کنین که دیگه ‫درس رو شروع کنیم.
‫تاریخ کلاس چهارم. نوبتی بیاین.
‫بله. ‫چشم.
‫لطفا همه فردا هم ‫همینطور خوب درس بخونن.
‫لطفا دیگه از دستم عصبانی نباش.
‫چی شده؟ ‫آنه؟
‫برای چی اونارو می‌بری خونه؟
‫چون دیگه قرار نیست بیام مدرسه.
‫اما مگه ماریلا اجازه می‌ده؟
‫باید بده.
‫دیگه نمی‌خوام مدرسه برم.
‫خیلی نامردی آنه! ‫پس من چیکار‌ کنم؟
‫آقا معلم مجبورم می‌کنه ‫کنار گرتی پای بشینم.
‫اینطوری نکن دیگه آنه!
‫من هرکاری که ‫بتونم برای تو می‌کنم.
‫اگه لازم باشه می‌دم دست ‫و پام رو برات قطع کنن.
‫اما دیگه نمیام.
‫برای همین دیگه ازم نخواه. ‫فقط برای من سخت‌ترش می‌کنی.
‫اتفاقات خوبی که از دست می‌دی چی؟
‫هفته بعد قراره توپ بازی کنیم، ‫تو تا حالا توپ بازی نکردی نه؟
‫به طرز عجیبی هیجان‌انگیزه!
‫می‌خوایم آهنگ جدیدی یاد بگیریم.
‫جین می‌خواد کتاب جدیدی از پانزی بیاره تا با هم ‫بخونیمش. (پانزی، نام مستعار نویسنده‌ای آمریکایی)
‫تو هم عاشق اینجور خوندنا هستی.
‫بیخود.
‫اصلا هم بیخود نیست!
‫متوجه نیستی ماریلا؟ ‫به من توهین کردن.
‫توهین کردن؟ به درک!
‫فردا هم طبق معمول مدرسه می‌ری.
‫نه.
‫دیگه نمی‌خوام برم ماریلا.
‫تو خونه درس می‌خونم.
‫بهترین دختری می‌شم که ‫می‌تونم، همیشه هم ساکت می‌مونم.
‫اما دیگه هرگز مدرسه نمی‌رم.
‫آنه... ‫دیگه بسه لطفا.
‫فیلیپ-سنسه داره ‫زیاده‌روی می‌کنه.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫ماریلا دیگر در ‫تصمیم آنه دخالت نکرد
‫و تصمیم گرفت که مسئله را ‫با ریچل لیند در میان بگذارد.
‫او ده بچه به مدرسه فرستاده ‫است، باید بداند که چه کار باید کرد.
‫فکر کنم می‌دونی ‫چرا اومدم، نه ریچل؟
‫اگه نظرمو بخوای ‫بهت می‌گم ماریلا.
‫از تیلی یه چیزایی شنیدم و فکر ‫می‌کنم که فیلیپ-سنسه این دفعه مقصره.
‫منم همینطور فکر می‌کنم.
‫البته نباید بگیم که در ‫مقابل بچه‌ها مقصره.
‫تنبیه آنه برای اینکه دوباره ‫کنترلشو از دست کار درستی بود.
‫اما این دفعه نه.
‫بقیه.ی بچه‌هایی که دیر کرده ‫بودن هم باید تنبیه می‌شدن.
‫مجبور کردن دخترا به نشستن ‫با پسرا هم تنبیه خوبی نیست.
‫مناسب نیست.
‫منم همینطور فکر می‌کنم.
‫تیلی هم واقعا ‫اوقاتش تلخ شده بود.
‫اون حق رو به آنه داد و گفت ‫بقیه هم باهاش هم نظر هستن.
‫آنه به نظر دختر محبوبیه. ‫فکر نمی‌کردم باهاشون بسازه.
‫اوایل باهاش فقط شوخی ‫می‌کردم، من همینطوریم دیگه.
‫ریچل پس تو فکر می‌کنی ‫بهتره اجازه بدم خونه بمونه؟
‫آره. دیگه حرفی از مدرسه ‫نمی‌زدم تا زمانی که خودش بخواد.
‫تا یه هفته دیگه آروم می‌شه ‫و به خواست خودش می‌ره.
‫اگه الان مجبورش کنی بره، خودت ‫می‌دونی که چه کج خلقی‌ای می‌کنه عزیزم.
‫فیلیپ-سنسه اصلا معلم خوبی نیست.
‫نمی‌تونه نظم کلاس رو حفظ کنه و اصلا ‫جوونیه این بچه‌ها رو در نظر نمی‌گیره.
‫تمام وقتش رو برای اونایی که بورسیه ‫شدن می‌ذاره و فقط می‌خواد به کویین بره.
‫من عذر می‌خوام دایانا!
‫آنه، دارم میام داخل.
‫می‌خوای در مورد ‫مدرسه حرفی بزنی ماریلا؟
‫البته، مگه حرف ‫دیگه‌ای الان داریم؟
‫مهم نیست چی بگین، ‫من نظرم عوض نمی‌شه.
‫به مدرسه نمی‌رم.
‫این دفعه نظرت برام محترمه آنه.
‫اگه نمی‌خوای که بری فکر نکنم ‫نگران بودن من کمکی به شرایط کنه...
‫پس، ماریلا...
‫اگه نمی‌خوای بری، ‫می‌تونی همینجا بمونی.
‫ماریلا، تو احساسات ‫من رو درک کردی!
‫خداوندا، هنوز که ‫حرفم تموم نشده آنه.
‫همونطور که خودت گفتی، حالا که به ‫مدرسه نمی‌ری پس تو خونه درس می‌خونی.
‫این حرف خودته.
‫درس می‌خونی و در عین حال ‫تو کارهای خونه هم کمک می‌کنی.
‫دیگه که بچه نیستی.
‫اول بهت آشپزی یاد می‌دم.
‫ماریلا...
‫من همه‌ی تلاشم رو می‌کنم.
‫خیلی ممنون ماریلا.
‫لازم نیست نگران باشی ماریلا.
‫البته که تو همچین ‫چیزی رو مهم نمی‌بینی.
‫اما من نگرانم که شاید ریچل اشتباه کرده باشه ‫و اون دختر دیگه هیچوقت نخواد به مدرسه بره.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫لازم نیست نگران باشی.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنه اولین پاییز خود در گرین گیبلز ‫را دور از مدرسه سپری می‌کند.
‫در قسمت بعد:
‫پاییز از راه می‌رسد
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.