..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت بیستم: بهار گرین گیبلز.
‫بهار باری دیگر ‫به گرین گیبلز آمد.
‫درختان افرا در مسیر ‫عشاق جوانه زدند
‫و سرخس‌های پیچ‌پیچی تا ‫اطراف دریاچه‌ی درایاد بالا آمدند.
‫آن طرف‌تر در
‫در زمین‌های بایر برفی
‫گل‌های باتلاقی شکوفه دادند.
‫سپس بنفشه‌ها روییدند تا دره‌ی ‫بنفشه با رنگشان بنفش شود.
‫در صبحی از ماه ژوئن...
‫همه چیز امروز مثل همون موقع‌ست.
‫صبح بخیر ماریلا.
‫ماریلا می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫نه بی خبرم.
‫دوباره سردرد داری؟
‫آره. ‫ماریلا!
‫ایکاش می‌تونستم این ‫درد رو به جات تحمل کنم.
‫اگه به خاطر تو بود با ‫خیالی راحت تحملش می‌کردم.
‫ماریلا می‌خوای کارهای ‫خونه رو امروز به من بسپری؟
‫چی می‌گی؟ مدرسه چی می‌شه؟
‫اما امروز روز خاصیه.
‫چه چیز امروز خاصه؟
‫هیچ چیزی!
‫اما واقعا دوست دارم بهت کمک کنم.
‫خب، اجازه دارم؟
‫می‌تونی کارهای صبح رو ‫انجام بدی و صبحانه حاضر کنی.
‫خیلی خوشحالم که ‫می‌تونم کمکت کنم ماریلا!
‫ماتیو، صبحانه آماده‌ست!
‫خیلی خب.
‫داشت یادم می‌رفت. ‫باید با دایانا صحبت کنم.
‫چی شده؟
‫باید بهش بگم که ‫امروز به مدرسه نمی‌رم.
‫لازم نیست که غیبت کنی.
‫الان خیلی بهترم.
‫لطفا ماریلا‌.
‫بذار امروز کمک دستت باشم.
‫وقتی برگردم ظرفا رو ‫می‌شورم پس تو کاری نکنیا.
‫اون بچه از همین الانم آماده‌ست ‫که کارها رو به جات انجام بده.
‫هنوز گاهی اوقات اشتباهاتی داره... ‫اما بچه ها واقعا زود بزرگ می‌شن.
‫حق با توئه.
‫گاهی اوقات به این فکر می‌کنم که ‫قبل از اون زندگیمون چطوری بود.
‫از کی تا حالا فکر می‌کنم که گرین ‫گیبلز بدون اون مثل سابق نمی‌شه.
‫حق با توئه.
‫تقریبا یه سال شده ‫و من هنوز خوشحالم.
‫برای همینه که می‌خوام کل ‫روز رو به ماریلا کمک کنم.
‫متوجهم. به فیلیپس-سنسه می‌گم.
‫مرسی.
‫ساعت یازده شده. باید عجله کنم.
‫همه چیز آماده‌ست.
‫پایی که دیروز درست ‫کردیم رو یادم رفت.
‫اگه گرم بشه مزه‌ی بهتری می‌ده.
‫ماتیو کی برمی‌گرده.
‫دیگه کم‌کم باید از راه برسه.
‫نهار ماریلا رو فراموش کردم.
‫تویی آنه؟ بیا داخل.
‫فکر کنم یکم خوابم برد.
‫سردردت چطوره؟
‫بهتره.
‫نهارت رو آوردم. با ‫سیر گرم درستش کردم.
‫خداوندا من که واقعا مریض ‫نیستم لازم نیست این کارا.
‫اما خیلی هم بد نیست نه؟
‫نهار ماتیو هم آماده‌ست.
‫همونطور که یادم داده ‫بودی درستش کردم.
‫که اینطور؟ پس من همینجا می‌خورم.
‫البته. لطفا خوب استراحت کن.
‫دستت درد نکنه.
‫یادت نره چایی بذاری‌.
‫نگران نباش.
‫عذر می‌خوام داشتم نهار ‫ماریلا رو بهش می‌دادم.
‫به نظر بهتر شده.
‫خداروشکر.
‫حس می‌کنم یه چیزی کمه...
‫خب... نه خیلی هم خوبه.
‫برای ماریلا هم شیر گرم کردم.
‫خب، لطفا از غذا لذت ببرید.
‫ماتیو، تو می‌دونی ‫که امروز چه روزیه؟
‫خب، تولد ملکه ویکتوریا ‫به همین تازگیا گذشت.
‫بهتری؟
‫به لطف تو آره خیلی بهترم.
‫اما امروز رو باید کامل ‫استراحت کنی، باشه ماریلا؟
‫لازم نیست.
‫به هیچ کاری نکردن عادت ندارم.
‫و اگه اشتباه نکنم یه همکلاسی هم داشتی ‫که نمی‌خواستی تو درسات عقب بیافتی.
‫بقیه‌اش رو به من بسپر ‫تو برو درست رو بخون.
‫اما...
‫الان درس می‌خونم ‫اما شام هم با منه باشه؟
‫باشه دستت دردنکنه.
‫این مثلث...
‫اگه این مثلث واقعی بود، ‫مساحتش هم همین اندازه بود.
‫انجامش دادم!
‫حدس می‌زنم که شما ماتیو ‫کات‌برد-سان از گرین گیبلز باشید.
‫پس شمایید. خیلی ‫خوشحالم که می‌بینمتون.
‫ترسیده بودم که ‫نکنه دنبالم نیاین.
‫داشتم تموم چیزایی که می‌تونه مانع ‫اومدن شما بشه رو تصور می‌کردم.
‫فکر کردم که هنوز تو ‫عمارت سنگیتون هستین.
‫من در رمانی، راجب دختری ‫خوندم که اندوه بزرگی داشت
‫البته که موهاش قرمز نبود.
‫موهای اون طلایی با رده‌های ‫مشکی بود و به سمت عقب موج داشت.
‫کات‌برد-سان! ‫کات‌برد-سان! کات‌برد-سان!
‫آنه.
‫لباسات رو اینجا می‌ذارم.
‫لباسای شسته شده‌ات ‫رو اونجا گذاشتم.
‫با انجام کارهای صبح و ظهر و دادن ‫زمان استراحت بهم خیلی کمکم کردی.
‫البته که اتو زدن ‫دستمال ماتیو واجب نبود.
‫و البته که افراد وقتی پای رو داخل ‫اجاق می‌ذارن تا برای نهار آماده بشه
‫همون موقع هم بیرونش ‫میارن و می‌خورنش.
‫فراموش کردم! پای رو ‫داخل اجاق جا گذاشتم.
‫خداوندا. الان که دیگه خیلی دیره.
‫من بیرون آوردمش.
‫متاسفم. می‌خواستم امروز رو خیلی ‫خوب باشم آخه امروز سالگردمونه.
‫سالگرد؟
‫بله. یادتون میاد سال پیش ‫همین موقع چه روزی بود؟
‫نه چیز خاصی یادم نمیاد.
‫روزی بود که من ‫به گرین گیبلز اومدم.
‫هیچ وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫نقطه‌ی عطف زندگیم بود.
‫البته که برای شما ‫چندان مهم نیست.
‫پارسال تو همچین روزی ‫ماتیو من رو به اینجا آورد.
‫الان ناراحتین که من ‫رو نگه داشتین، ماریلا؟
‫نه نمی‌تونم بگم که ناراحتم.
‫اگه می‌خوای شام رو درست کنی، بهتره ‫عجله کمی و درست رو زودتر تموم کنی.
‫چشم.
‫ماتیو کات‌برد این دیگه ‫کیه؟ پسره کجاست؟
‫شما من رو نمی‌خواین!
‫شما من رو نمی‌خواین ‫چون پسر نیستم!
‫باید فکرش رو می‌کردم. ‫هیچکس من رو نمی‌خواد.
‫باید می‌دونستم که هیچکس ‫من رو دوست نداره.
‫باید چیکار کنم؟ ‫الانه که گریه کنم.
‫خب نه لازم نیست گریه کنی.
‫چرا باید گریه کنم!
‫اگه شمام بودین گریه می‌کردین!
‫اگه شمام یه یتیم بودین و به جایی ‫برده می‌شدین که قرار بود خونتون باشه
‫اما ناگهان متوجه می‌شدین که ‫چون پسر نیستین نمی‌خوانتون،
‫شما هم گریه می‌کردین.
‫این غم‌انگیز‌ترین ‫اتفاقیه که برام افتاده.
‫خب گریه نکن. همین امشب ‫که نمی‌اندازیمت بیرون.
‫اسمت چیه؟
‫می‌شه کوردیلا صدام کنین؟
‫کوردیلا صدات کنیم؟ این اسمته؟
‫نه این دقیقا اسم من نیست.
‫اما خیلی دوست دارم ‫که کوردیلا صدا بشم.
‫اسم بی نظیریه.
‫اصلا نمی‌فهمم که چی می‌گی.
‫اگه اسمت کوردیلا نیست پس چیه؟
‫آنه شرلی‌.
‫اما لطفا کوردیلا صدام کنین!
‫برای شما که فراقی ‫نمی‌کنه چی صدام کنین،
‫وقتی قراره مدت خیلی ‫کوتاهی اینجا باشم، نه؟
‫تازه آنه اصلا اسم ‫رومانتیکی نیست.
‫ماتیو یادت میاد که ‫امروز چه روزیه؟
‫پرسیدم می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫خب، آنه هم بعد از ظهر ‫همین سوال رو ازم پرسید.
‫پارسال همین موقع ‫آنه به رین گیبلز اومد.
‫اونطوری نگام نکن. ‫مطمئنا همین روز بود.
‫خودت اون رو آوردی ماتیو.
‫چطور فراموش کردی؟
‫پس اینطور، امروز بود.
‫نباید کاری واسش بکنی؟
‫خوش‌اومدی.
‫ب—بله.
‫می‌خوای بعد از شام با ‫اسب به رودخونه بریم آنه؟
‫خب... اگه تو بخوای ‫حتما می‌تونیم بریم.
‫ماتیو، می‌شه یه بار دیگه بگی؟
‫خب... می‌خوای بعد از شام ‫با اسب به رودخونه بریم آنه؟
‫ماتیو!
‫ماتیو تو فراموش نکردی!
‫تو فراموش نکردی که امروز ‫بود که من به گرین گیبلز اومدم.
‫خب، من...
‫عجله کن آنه وگرنه ‫هوا تاریک می‌شه.
‫بیا بهم کمک کن.
‫ماریلا!
‫تو هم میای؟ بیاین با هم بریم!
‫نه علاقه‌ای ندارم.
‫اگه با اسب بریم این ‫سردرد سمجم ولم نمی‌کنه.
‫با ماتیو برو.
‫بهش چی می‌گفتی... ‫مسیر سفید اشتیاق؟
‫الان باید پر از سیب باشه.
‫درست مثل سال پیش.
‫ماریلا!
‫خیلی خب دیگه باید شام بخوریم.
‫ماتیو گرسنه‌ست.
‫ممنونم ازت ماریلا.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫فیلیپس-سنسه، معلم مدرسه ‫اوونلی قصد ترک آنجا را دار‌د.
‫معلم جدید و همسر ‫جوانش از راه خواهند رسید.
‫در قسمت بعد:
‫همسر جوان معلم
‫☆پایان این قسمت☆