..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت بیست و یکم: همسر جوان معلم.
‫بچه‌ها خبر مهم!
‫رابیه!
‫چی شده رابی؟
‫خسته شدم.
‫چی شده؟ اون خبر مهم چیه؟
‫فیلیپس-سنسه می‌خواد ‫استعفا بده. تو ماه ژوئن.
‫واقعا حقیقت داره رابی؟ ‫خدایا! خیلی خوشحالم!
‫پس برای ترم جدید معلم ‫جدیدی خواهیم داشت!
‫فکر می‌کنین چجور معلمی باشه؟
‫خیلی خوب می‌شه اگه خانم باشه.
‫اما من امیدوارم که مرد باشه.
‫و البته بلندقد و خوشتیپ.
‫رابی تو دیگه...
‫اما فیلیپس-سنسه چرا ‫می‌خواد استعفا بده؟
‫حتما چون پریسی به آکادمی ملکه ‫می‌ره، اونم می‌خواد به چارلتون بره.
‫من شنیدم که راجبش حرف می‌زنن.
‫پس دیگه اون سیبیل ‫فوق‌العادش رو نمی‌بینیم.
‫ناراحت شدم.
‫نگو!
‫منکه اصلا ناراحت نشدم.
‫تازه برعکس.
‫درسته. منم وقتی اون بره ‫ناراحت نمی‌شم و گریه نمی‌کنم.
‫منم همینطور.
‫منم گریه نمی‌کنم.
‫تاسف‌باره اما منم همینطور.
‫منم.
‫حق با شماست. منم گریه نمی‌کنم.
‫البته که نمی‌کنی.
‫تو از همه بیشتر از ‫دستش عذاب کشیدی.
‫خب...
‫آنه شرلی.
‫تو آنه شرلی از نواخانه هستی؟
‫فیلیپس-سنسه از همان ‫ابتدا با آنه بدافتاده بود.
‫این کافی بود تا اون نیز مانند ‫سایرین، از رفتن اون خوشحال شود.
‫و زمانی که رابی گیلیز لباس جدیدش را به ‫نمایش گذاشت، همگی معلمشان را فراموش کردند.
‫لباس رابی همانطور که آنه دوست ‫داشت، آستین‌های باد کرده داشت و
‫مطابق با آخرین مدهای ‫روز دوخته شده بود.
‫گذشت و آخرین روز ‫ژوئن فرا رسیدند.
‫خدایا، ایندفعه چی شده؟
‫من برگشتم ماریلا‌.
‫خدای من، این دنیا همونطور که خاله لیند ‫گفت هیچ چیز جز ملاقات‌ها و جدایی‌ها نداره.
‫ماریلا، امروز شانس آوردم که دستمال ‫اضافه با خودم به مدرسه برده بودم.
‫از قبل می‌دونستم که نیاز می‌شه.
‫نمی‌دونستم انقدر ‫فیلیپس-سنسه رو دوست داری
‫تا برای پاک کردن اشکات به ‫دستمال اضافه نیاز پیدا کنی.
‫اونم فقط به این ‫خاطر که داره می‌ره.
‫من فکر نمی‌کنم به خاطر اینکه ‫دوستش داشتم، گریه می‌کردم.
‫خب پس برای چی گریه می‌کردی؟
‫گریه کردم چون بقیه هم گریه کردن.
‫از رابی گیلیز شروع شد.
‫خودش همیشه می‌گفت ‫از فیلیپ-سنسه متنفره
‫اما به محض اینکه پا ‫شد تا خداحافظی کنه
‫گریه‌های رابی شروع شد.
‫وقتش شده رسیده...
‫نگاهت به رو به رو باشه.
‫ناتوانیت در تمرکز به کلاس ‫اصلا تغییر نکرده رومن کمپبل.
‫معلم جدید که اومد ‫دیگه اینطور نباش.
‫خب...
‫وقتش رسیده که از ‫هم خداحافظی کنیم.
‫خاطره‌های زیادی، مثل همه‌ی ‫موقع‌هایی که بهتون گفتم ساکت باشین،
‫تو این مدت با هم ساختیم. من ‫هرگز اونا رو فراموش نمی‌کنم.
‫بعضیتون دلخور شدین و ‫بعضی هم از من بدتون اومد
‫اما من تلاشم رو کردم تا در این ‫سه سال به بهترین شکل تربیتتون کنم.
‫شاید گاهی از چوب برای ‫تنبیهتون استفاده کرده باشم
‫اما اون چوب، چوب عشق معلم بوده.
‫مطمئنم که شما هم روزی ‫این رو درک می‌کنین.
‫به هر حال وقت ‫خداحافظی فرا رسیده.
‫همگی سه سال زحمت کشیدین.
‫همگی از زمانی که سه سال پیش در ‫ژوئن من به اینجا اومدم بزرگ‌تر شدین.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم، من...
‫من...
‫حتی اگه راهمون از هم جدا بشه...
‫خاطرات زمانی که با هم ‫بودیم در قلب من می‌مونه.
‫فرقی نمی‌کنه که خوشحال ‫کننده باشه یا ناراحت کننده.
‫زمان‌هایی که با همدیگه سخت تلاش ‫کردیم تا همیشه تو ذهن من می‌مونه.
‫خدانگهدارتون باشه. ‫همونطور که شکسپیر گفت:
‫"زمین با شما مهربان ‫باشد و روحتان در آرامش‌."
‫من مانند گرد و خاکی ‫می‌روم. راهم راه با...
‫من اصلا نمی‌خواستم ‫گریه کنم ماریلا.
‫اما یهو دخترا پشت سر ‫هم شروع به گریه کردن.
‫من دوست نداشتم واسش گریه کنم و ‫خیلی خوب هم خودمو نگه داشته بودم.
‫به زمانی فکر کردم که ‫فیلیپس-سنسه مجبورم که کنار گیل...
‫به زمانی فکر کردم که فیلیپس-سنسه ‫مجبورم که کنار یکی از پسرها بشینم.
‫و از اونجایی که بودن با ‫پسرها رو خیلی دوست داری.
‫برو کنار گیلبرت بلایس بشین.
‫همچنین وقتی که اسمم رو ‫بدون E روی تخته نوشت.
‫و وقتی که بهم گفت من کودن‌ترین آدمی ‫هستم که تا به حال در درس هندسه دیده.
‫و به شکل تلفظ کلمات من خندید.
‫همه‌ی وقتایی که اون ‫من رو مسخره کرد.
‫اما ماریلا نمی‌تونستم ‫خودمو نگه دارم.
‫منم باید گریه می‌کردم.
‫جین اندروز از این می‌گه که از وقتی ‫فیلیپس-سنسنه رفته خیلی خوشحال‌تر شده.
‫تازه ادعا کرد که ‫براش گریه هم نکرد.
‫اما اون از همه‌ی ما بیشتر گریه کرد به ‫حدی که از برادرش دستمال قرض گرفت.
‫البته که پسرا گریه نکردن.
‫جین با خودش دستمال نیاورده ‫بود چون فکر نمی‌کرد نیاز بشه.
‫ماریلا خیلی صحنه‌ی دلخراشی بود.
‫اشک تو چشمای خود ‫فیلیپس-سنسه هم حلقه زده بود.
‫من خیلی پشیمون بودم
‫به خاطر تموم وقتایی ‫که تو کلاس حرف زدم
‫و قیافش رو رو تخته سیاهم کشیدم.
‫و در مورد اون و پریسی شوخی کردم.
‫دوست داشتم شبیه مینی اندروز مثل مجسمه ‫همونطور تو کلاسش می نشستم و کاری نمی‌کردم.
‫اون هیچی برای ‫پشیمونی نداره حتما.
‫خیلی خب الان که دیگه ‫برای پشیمونی دیره.
‫آره راست می‌گی.
‫بعد مدرسه وقتی به خونه ‫می‌رفتیم هم دخترا گریه کردن.
‫رابی گیلیز هر چند ‫دقیقه یه بار می‌گفت
‫وقتش رسیده تا از هم جدا بشیم!
‫خیلی احساسیه نه؟
‫همین هم باعث می‌شد هر دفعه که داشتیم ‫آروم می‌شدین دوباره بزنیم زیر گریه.
‫وقتش رسیده تا از هم جدا بشیم!
‫رابی هی تکرارش می‌کرد، ‫چشم هممون قرمز شده بود.
‫خودش از همه بلند‌تر گریه می‌کرد.
‫باشه آنه دیگه نکو نمی‌تونم ‫اینو تموم کنم وگرنه.
‫واقعا ناراحت شدم.
‫اما ماریلا، هیچکس نمی‌تونه تو ‫اعماق ناامیدی تا همیشه بمونه.
‫اونم وفتی که دو ماه تعطیلیم.
‫تازه ما معلم جدید و همسرش ‫رو که از ایستگاه می‌اومدن دیدیم.
‫نمی‌دونستم امروز می‌رسن.
‫داشتیم گریه می‌کردیم ‫که به سه‌راهه رسیدیم.
‫به کالسکه‌ی بل-سان نگاه کنین.
‫بعدازظهرتون بخیر بل-سان.
‫بعدازظهر شما هم بخیر.
‫همسرش زیبائه.
‫نه دقیقا اون ‫زیباییه شاهانه البته.
‫گمون کنم هیچ معلمی نمی‌تونه ‫اونطور همسری داشته باشه.
‫البته.
‫لباس آبی با آستین‌های ‫باد کرده پوشیده بود.
‫کلاهشم با رز تزئین شده بود.
‫جین اندروز گفت اون فکر می‌کنه آستین‌های ‫باد کرده مناسب همسر یه معلم نیست.
‫اما من هرگز همچین نظری ندادم.
‫برای اینکه خودم ارزش ‫آستین‌های باد کرده رو می‌دونم.
‫تا وقتی خونه‌شون آماده ‫بشه، با ریچل می‌مونن؟
‫فکر کنم همینطور باشه چون ‫خود خاله لیند هم تو کالسکه بود.
‫ماریلا همان شب به ‫خانه‌ی ریچل لیند رفت تا
‫قاب‌های لحاف دوزی‌ای که زمستان ‫گذشته از او قرض گرفته بود را پس دهد.
‫خانم لیند چیزهای زیادی را ‫با این تصور قرض می‌داد که
‫هرگز قرار نیست دوباره ببیندشان
‫اما این قاب‌ها در آن شب توسط کسی ‫که به قرضشان گرفته بود، بر می‌گشتند.
‫معلمی جدید.
‫حتی بیشتر از آن، ‫معلمی که همسر دارد.
‫کنجکاوی افراد را در همچین ‫محله‌ی کوچکی به راحتی جلب می‌کرد.
‫محله‌ای که احساسات همچنان در ‫آن انسان به انسان تفاوت داشت.
‫همه سعی کردند که معلم جدید و همسرش ‫را ببینند اما آن دو خود را نشان ندادند.
‫این موضوع ماریلا و ‫سایرین را ناامید کرد.
‫آنه منتظر من وایسا!
‫چی‌ شده آنه؟
‫آقای معلم و همسرشن.
‫شبیه یه تابلویه نقاشیه.
‫دو عاشق در مسیر عاشق قدم می‌زنن.
‫معلم؟ ‫بیا بریم!
‫دنبالشون کنیم!
‫آنه شرلی!
‫چه زیباست.
‫اما چندان برازنده‌ی معلما نیست.
‫راست می‌گی.
‫اما زیباست.
‫دارن میان اینجا! ‫باید چیکار کنیم؟
‫بیا به استقبالشون بریم.
‫بعدازظهر بخیر.
‫شما واسه همین اطرافین؟
‫بله هستیم.
‫عه چه خوب!
‫می‌تونین بهمون بگین که ‫این راه به کجا می‌رسه؟
‫همونطور که قدم می‌زدیم گم شدیم.
‫اسم این جاده، مسیر عشاقه.
‫اسم من آنه شرلیه.
‫در گرین گیبلز زندگی می‌کنم.
‫ایشون هم دایانا باری هستن.
‫من هم در ارچارد زندگی می‌کنم.
‫شما میس باری هستین، همونکه ‫خونشون کنار حوضچه‌ی باریه؟
‫بله، اما ما به اونجا می‌گیم ‫دریاچه‌ی آب‌های درخشان.
‫چه اسم زیبایی.
‫آنه این اسم رو روش گذاشت.
‫آنه کلا تو اسم گذاشتن خیلی خوبه.
‫واقعا اسم قشنگیه.
‫خب، ما... ‫می‌دونیم.
‫شما آقای معلم و شما هم همسرشون ‫هستین. آقا و خانم آلان، مگه نه؟
‫خب خب خب، انگار معروف شدیم.
‫دیروز که از مدرسه بر ‫می‌گشتیم، شما رو تو کالسکه دیدیم.
‫اگه می‌خواین به خونه‌ی لیند-سان ‫برگردین می‌تونیم راه رو بهتون نشون بدیم.
‫ممنون می‌شیم.
‫بذار اون راهنماییمون کنن.
‫دستتون دردنکنه. ‫خواهش می‌کنم.
‫منظره‌ی اینجا بی نظیره.
‫یه جنگل، ‫یه نهر،
‫و یه دریاچه.
‫تشنه‌تونه؟
‫دریاچه‌ی درایاد همین نزدیکیه.
‫دریاچه‌ی درایاد؟
‫خودت این اسم رو روش گذاشتی نه؟
‫بله. ‫از این سمت.
‫من با آدم مهربون ‫دیگه‌ای آشنا شدم.
‫تا خونه‌ی خاله لیند ‫همراهیشون کردیم.
‫واقعا خانم بی نظیریه‌.
‫خونسرد و ارام و حتی منطقی.
‫کلاس‌های یکشنبه هم با خودشه.
‫اتفاق خیلی خوبیه.
‫از این به بعد دیگه نمی‌خوام ‫کلاسای یکشنبه رو از دست بدم.
‫حتی اگه بارو بیاد هم می‌رم.
‫چرا یکشنبه نمی‌شه زودتر؟
‫خداوندا هرگز فکر نمی‌کردم که برای ‫کلاسای یکشنبه اشتیاق داشته باشی.
‫دیدیمشون که والتز می‌رقصیدن.
‫چی؟ والتز می‌رقصیدن؟
‫ممکنه برای یه معلم ‫دردسر ساز بشه.
‫تا حالا نشنیدم که یه معلم برقصه.
‫یکم رقص که مشکلی نداره، داره؟
‫واقعا زیبا بود.
‫باید واقعا عاشق هم باشن.
‫خودمم وقتی دیدمشون سورپرایز شدم!
‫اما اب و هوا عالی بود و منظره ‫هم بی نظیر، برای همین رقصیدن.
‫خود معلم که فکر نمی‌کنه ‫کار اشتباهی باشه. خوشحالم.
‫یکشنبه‌ی هفته‌ی بعد
‫ماریلا همچنان سردرد داشت ‫ام ابا این حال به کلیسا رفت.
‫و البته که همه از ‫آوونلی نیز آمده بودند.
‫به جز افرادی که مریض بودند و ‫نیامدند، ماتیو کات‌برد نیز نرفت.
‫پیش از آنکه صندلی‌ها پر شوند، آقای ‫آلان خطبه‌ای احساسی و تاثیرگذار خواند.
‫همگی تحت تاثیر خطبه‌ی ‫این معلم جدید قرار گرفتند.
‫مدرسه‌ی یکشنبه که شروع شد
‫خانم آلان چندین شعر شاد آموزش ‫داد و قلب همگی را بدست آورد.
‫تدریس خانم آلان با درس‌های ‫گذشته‌ای که برگزار می‌شد تفاوت داشت.
‫در راه برگشت، ماریلا چیزی گفت...
‫اونقدرام که تو تعریف ‫کردی عجیب نیستن.
‫من هیچوقت نگفتم اونا عجیبن!
‫من فقط گفتم اونا بی نظیرن!
‫افرادی که تو بهشون ‫می‌گی بی نظیر اکثرا عجیبن.
‫اما خیلی خوشحالم که ‫آقای آلان به اینجا اومده.
‫خطبه‌اش جالب بود و دعاش ‫هم انگار از ته دلش بود.
‫اینطور نبود که انجامش ‫داد چونکه وظیفه‌ی روزانشه.
‫خاله لیند می‌گه اون ‫آدم کاملی نیست.
‫اما اینم می‌گه که خب ما ‫نمی‌تونیم انتظار یه آدم کامل رو فقط
‫با حقوق هفتصد و پنجاه ‫دلار در سال داشته باشیم.
‫خانم آلان خیلی دوست ‫داشتنیه و معلم خوبی هم هست.
‫همون اول اومد گفت که درست ‫نیست معلم فقط سوال بپرسه.
‫شما که می‌دونین این دقیقا همون ‫چیزیه که من همیشه می‌گفتم.
‫همه شوکه شده بودن.
‫اما من بیشتر از ‫همیشه سوال پرسیدم.
‫من تو سوال پرسیدن خوبم.
‫که اینطور.
‫غیر از رابی گیلیز کس ‫دیگه‌ای هیچی نپرسید.
‫اونم پرسید که تابستون ‫به پیک‌نیک می‌ریم یا نه.
‫به نظر من سوال جالبی نبود.
‫اما خانم آلان فقط لبخند زدن و ‫حواب دادن که احتمالا می‌ریم.
‫خانم آلان لبخند ‫دوست داشتنی‌‌ای داره.
‫چال گونه‌هاش هم خیلی قشنگن.
‫ایکاش منم رو گونه‌هام چال داشتم.
‫حتی نصف وزنی که وقتی اومدم اینجا هم ‫ندارم اما هنوز خبری از چال گونه نیست.
‫اگه داشتم شاید می‌تونستم رو ‫مردم تاثیر متفاوتی داشته باشم.
‫خانم آلان گفتم که ما باید همیشه به ‫شکل خوبی رو دیگران تاثیر بذاریم.
‫اون در مورد همه چیز ‫به زیبایی حرف زد.
‫من قبلا هرگز نمی‌دونستم که ‫مذهب می‌تونه انقدر جالب باشه.
‫همیشه فکر می‌کردم یه ‫جورایی مالیخولیایی باشه.
‫اما تعلیمات خانم ‫آلان اینطوری نبود.
‫گوش کن آنه.
‫من فکر می‌کنم که باید آقا و خانم آلان رو ‫به زودی برای نوشیدن چای دعوت کنیم.
‫واقعا ماریلا؟
‫ریچل گفت که اونا تقریبا همه جا ‫رفتن ولی خونه ما نیومدن هنوز.
‫بذار ببینم.
‫چهارشنبه هفته بعد به ‫نظر زمان خوبی میاد.
‫اما در این مورد ‫به ماتیو چیزی نگو.
‫چرا؟
‫اگه بفهمه مهمون داریم به ‫یه بهونه‌ای از خونه می‌ره.
‫به معلم قبلی عادت کرده بود اما
‫زمان می‌بره تا به این ‫جدیده هم بتونه عادت کنه.
‫تازه همسرش هم هست که ماتیو ‫رو تا سر حد مرگ می‌ترسونه.
‫من مثل مرده‌ها ‫ساکت می‌مونم ماریلا.
‫بهم اجازه می‌دی براشون کیک بپزم؟
‫کیک؟ ‫خودت؟
‫آره. خیلی دوست دارم برای ‫خانم آلان کاری انجام بدم.
‫می‌دونی که الان دیگه ‫می‌تونم خوب بپزم.
‫خب بذار ببینم. کیک ‫لایه‌ای درست کن.
‫ممنون ماریلا!
‫آنه کاملا و قلبا شیفته‌ی ‫خانم آلان گشته بود.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫او سخت کار می‌کند تا آماده‌ی آمدن ‫خانواده‌ی آلان به گرین گیبلز شود.
‫در قسمت بعد:
‫اشتباه در مواد لازم
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.