..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت بیست و نهم: آنه ‫باشگاه داستان‌ تشکیل می‌دهد.
‫اجراهای کریسمس که تمام شد
‫دوباره آرام و قرار گرفتن برای ‫بچه‌های اوونلی، امری دشوار شده بود.
‫مخصوصا برای آنه، که هفته‌ها ‫از جام شربت هیجان نوشیده بود
‫همه چیز به طرز وحشتناکی ساده ‫و خسته‌کننده و بی‌فایده بنظر میامد.
‫بعید می‌دونم که دوباره بتونیم به ‫اون روزهای طلایی برگردیم، دایانا.
‫این چیزی بود که آنه، که گویا درباره روزهای ‫پانزده‌سال پیش سخن می‌گوید؛ با لحنی غمگین گفت.
‫شاید بتونم پس از مدتی ‫دوباره بهش عادت کنم
‫اما گمونم اجراها، مزه زندگی ‫روزمره رو از بین می‌برن.
‫حتما ماریلا بخاطر همین ‫بود که مخالف اجرا بود.
‫ماریلا خیلی زن منطقی و حساسیه.
‫حساس و منطقی بودن ‫باید خیلی سخت باشه.
‫اما من هرگز دوست ندارم ‫که منطقی و حساس باشم
‫آخه هرجور که فکر ‫کنی، اونها رمانتیک نیستند.
‫خانم لیند میگه که اگه منطقی و حساس ‫باشم، هیچ‌خطری هیچکس رو تهدید نمی‌کنه.
‫اما... هیچوقت ‫نمی‌تونی مطمئن باشی.
‫فعلا احساس می‌کنم شاید اگه ‫بزرگ بشم، منم منطقی و حساس بشم.
‫اما شاید فقط بخاطر اینه ‫که احساس خستگی‌ می‌کنم.
‫دیشب با اینکه خسته ‫بودم اصلا نتونستم بخوابم.
‫فقط چشمهایم رو بستم و اجرا رو ‫دوباره و دوباره از اول تصور کردم.
‫یکی از ویژگی‌های خوب چنین ‫رخدادهایی همین چیزهاست.
‫اینکه دوباره بهشون فکر ‫کنی واقعا دوست‌داشتنیه.
‫آیا او می‌تواند به روز‌های بسیار ‫آرام و دور قبل از اجرا، برگردد؟
‫در ابتدا، آنه به دایانا گفت ‫که بعید می‌داند که ممکن باشد.
‫درآخر اما، مدرسه اوونلی
‫به ریشه‌ها و علایق سابق خود ‫برگشت و همه چیز مانند قبل شد.
‫درسته، اجرا اثرات ‫خود را باقی گذاشته بود.
‫بخاطر درگیری بر سر ‫اولویت‌های اجرا در کنسرت
‫کیتی اندروز و اما وایت ‫دیگر بر سر یک میز نمی‌نشینند
‫و یک دوستی سه‌ساله، از هم پاشید.
‫جوزی پای و جولیا بل هم به مدت ‫سه ماه با یکدیگر صحبت نکردند.
‫زیرا جوزی پای به ‫بثی رایت گفته بود
‫که پاپیون سر جولیا بل باعث ‫شده تا او یاد سر مرغ بیفتد.
‫و بثی هم به جولیا گفت.
‫هیچکدام از اسلون‌ها هم ‫دیگر با بل‌ها ارتباطی ندارند
‫زیرا بل‌ها گفته بودند که اسلون‌ها در ‫برنامه، کارهای زیادی را به عهده گرفته بودند
‫و اسلون‌ها پاسخ دادند که
‫"شما بل‌ها از پس همان خُرده کارهایی که به ‫عهده شما گذاشته شده بود هم به سختی برآمدید."
‫درآخر هم، چارلی اسلون با مودی ‫اسپارجن مک‌فرسون درگیر شد.
‫زیرا مودی اسپارجن گفته بود که آنشرلی ‫بخاطر موفقیت در اجرایش، خودشیفته شده.
‫در نتیجه این درگیری، خواهر ‫کوچک‌تر مودی اسپارجن، الا می
‫تا پایان زمستان با آنشرلی ‫صحبت نخواهد کرد.
‫با وجود این اختلافات جزئی
‫در پادشاهی کوچک خانم استیسی، همه ‫چیز به صورت نرم و عادی پیش‌می‌رود.
‫و بالاخره، هفته‌‌های ‫زمستان به آرامی می‌گذرند.
‫آن زمستان، زمستانط غیرطبیعی ‫همراه با برفهای اندک بود
‫و آنه و دایانا تقریبا هر روز از ‫مسیر شاخه‌ها به مدرسه رفتند.
‫روز تولد آنه، آنها به آرامی قدم ‫می‌زدند و در میان صحبت‌های خود
‫با چشم و گوشی هشیار، ‫به محیط توجه می‌کردند
‫زیرا خانم استیسی به آنها گفته بود که بزودی باید با مضمون "قدم‌‌‌زنان در جنگل‌ِ زمستانی"
‫ترانه‌ای بسازند و نیازمندند که بسیار هشیار باشند.
‫ردپا!
‫یعنی چی می‌تونه باشه؟
‫خرگوشه! ‫آره.
‫تازه است. باید نزدیک باشه.
‫دایانا، فکرشو بکن. من امروز سیزده‌ساله شدم.
‫وای، معذرت! من فراموش کرده بودم.
‫مشکلی نیست.
‫فقط دو سال دیگه‌ مونده تا بالغ بشم.
‫فکر کردن بهش واقعا آرومم می‌کنه.
‫اون موقع دیگه می‌تونم بدون اینکه بهم بخندن، از کلمات بزرگ و ثقیل استفاده کنم.
‫اما اینکه من دیگه تقریبا بزرگ شدم، باورم نمیشه.
‫امروز صبح که بیدار شدم، همه چیز متفاوت بنظر میومد.
‫تو دیگه یک ماه هست که سیزده سالته
‫برای همین بعید می‌دونم که دیگه به اندازه من برات هیجان‌انگیز باشه.
‫اما واقعا انگار زندگی جذاب‌تر شده.
‫روبی گیلز میگه وقتی که پونزده‌ساله شد، فورا یه معشوقه پیدا می‌کنه
‫روبی گیلز فقط به معشوقه فکر می‌کنه.
‫اون واقعا هروقت که یکی اسمشو توی رای‌گیری می‌نویسه واقعا خوشحال میشه
‫اما الکی تظاهر می‌کنه‌ که عصبی و ناراحته.
‫اما فکر نکنم که این موضوع خوبی برای صحبت باشه.
‫خانم آلان میگه که ما هرگز نباید غبیت کنیم.
‫اما خیلی‌وقتها قبل از اینکه متوجه بشی درحال غیبتی.
‫من که اصلا نمی‌تونم درمورد جوزی پای بدون غیبت کردن، صحبت کنم.
‫بخاطر همین اصلا درموردش حرف نمی‌زنم.
‫شاید متوجه شده باشی.
‫اما با این حال بازهم گاهی وقتا بهش اشاره می‌کنی.
‫من دوست دارم تا جای ممکن مثل خانم آلان باشم
‫آخه اون عالی و بی‌نقصه!
‫آقای آلان هم همینطور فکر می‌کنه.
‫خاله لیند میگه که آقای آلان، زمینی که خانم آلان روش راه رفته رو می‌پرسته.
‫و اینکه یک کشیش اینقدر احساسات دنیوی داشته باشه، اصلا کار درستی نیست.
‫اما دایانا...
‫کشیش‌ها هم آدمیزاد هستن. بخاطر همین هم اونها ممکنه‌ گناه کنن.
‫گناه من اینه که زیادی تصور می‌کنم
‫و وظایفم رو فراموش می‌کنم.
‫خیلی تلاش می‌کنم تا مانع خودم بشم
‫و حالا که سیزده‌سالم شده شاید واقعا بتونم جلوی خودم رو بگیرم.
‫چهارسال دیگه مونده تا بتونیم موهامونو بالا ببندیم.
‫آلیس بل فقط شونزده‌سالشه و حالاشم موهاشو بالا می‌بنده.
‫اما بنظر من که خوب نیست و تا هفده‌سالگی صبر می‌کنم.
‫آخه اگه من دماغ کج آلیس بل رو داشتم، اصلا...
‫چیزی که می‌خواستم بگم رو نمی‌گم. آخه غیبته.
‫ازطرفی من داشتم بینی خودم رو با اون مقایسه می‌کردم و این غرور و خودشیفتگیه.
‫آنه!
‫از وقتی که خیلی وقت پیش از بینی تعریف شده، همیشه به فکر بینی خودم هستم.
‫اما واقعا خیلی برام آرامش‌بخشه.
‫اما بینی تو واقعا زیباست، آنه.
‫نگاه! خرگوشه!
‫بنظرت ردپای چندلحظه پیش، مال خودشه؟
‫محاله.
‫این چیزیه که برای ترانه قدم‌زنان در جنگل باید یادمون بمونه.
‫بنظر من درختهای زمستون به اندازه تابستون، دوست‌داشتنی هستن.
‫اونها سفیدپوش و زیبا هستن، انگار که درحال دیدن یک رویای بسیار زیبان.
‫وقتی که باید ترانه رو بنویسیم، با نوشتن این مشکلی ندارم.
‫اما اونی که باید دوشنبه تحویل بدیم واقعا سخت و ترسناکه.
‫خانم استیسی چرا گفته که از فکر و ذهن خودتون یه داستان بنویسید؟!
‫چرا؟ اون که خیلی آسونه.
‫برای تو که خیلی از قوه‌تخیلت استفاده می‌کنی، آسونه.
‫اما اگه بدون قوه‌تخیل بدنیا اومده بودی، چیکار می‌کردی؟
‫تو از الان همه چیز رو آماده کردی، مگه نه؟
‫غروب دوشنبه هفته پیش نوشتم.
‫اسمشم گذاشتم "رقیب حسود، یا جدانشدنی در مرگ"
‫رمانش خیلی احساسیه، مگه نه؟
‫اما وقتی که برای ماریلا خوندم؛ گفت "اینها همه احمقانه و مسخره‌بازیه"
‫بعدش برای ماتیو خوندم و گفت که خیلی دوست‌داشتنیه.
‫اما این یه داستان غمگین و شیرینه.
‫من...
‫خودم وقتی که می‌نوشتم مثل یه بچه گریه کردم.
‫درمورد....
‫درمورد دو دوشیزه زیبا به نام کوردیلیا مونتومرنسی و جرالاداین سیموره.
‫که دونفری توی یه دهکده باهمدیگه زندگی می‌کردن و بسیار به هم وابسته بودند
‫کوردیلیا پوستی سبزه و موهایی به رنگ نیمه شب داشت
‫همراه چشمانی به رنگ غروب آفتاب.
‫جرالاداین هم پوستی همانند ملکه‌ها و موهایی به رنگ طلا داشت
‫همراه چشمانی به رنگ ابریشم بنفش.
‫من هرگز کسی رو با چشمان بنفش ندیدم.
‫منم ندیدم.
‫فقط تصورش کردم.
‫یه چیز غیر عادی می‌خواستم.
‫جرالاداین ابروهای مرمر مانند هم داشت
‫خب، سر کوردیلیا و جرالاداین چی اومد؟
‫آنه! آنه!
‫چقدر می‌خوای بیرون بمونی؟!؟ سرما می‌خوریا!
‫ای وای!
‫دفعه بعد بهت می‌گم. تا فردا!
‫فعلا!
‫کوردیلیا و جرالاداین...
‫دایانا به سرنوشت آن دو نفر علاقمند شده بود.
‫و بعد جرالاداین و کوردیلیا درکنار یکدیگر تا سن شانزده‌سالگی، به زیبایی رشد کردند.
‫آن موقع، بارترام دی‌ور به دهکده آنها آمد
‫و عاشق جرالاداین زیبا شد
‫وقتی که کالسکه همراه او فرار کرد...
‫بارترام او را نجات داد.
‫جرالاداین در آغوش او از هوش رفت و او وی را سه مایل تا خانه حمل کرد.
‫آخه کالسکه حسابی آسیب دیده بود.
‫برای خواستگاری و ازدواج به مشکل برخورده بودم
‫آخه خودم هیچ تجربه‌ای ندارم.
‫از روبی گیلز پرسیدم که آیا می‌دونه که مردان چگونه خواستگاری می‌کنند
‫آخه با این همه خواهر که ازدواج کردن، حتما چیزی میدونه و پرسیدن از اون بهترین گزینه است.
‫روبی گفت که وقتی مالکوم اندرس از خواهرش، سوزان خواستگاری کرد
‫اون توی سالن مخفی شده بود
‫گفت که مالکوم به سوزان گفته که پدرش مزرعه رو به نامش کرده
‫و بعد گفته که؛ "نظرت چیه جوجه‌ی عزیزم، آیا همین پاییز لونه کنیم؟"
‫و سوزان هم گفته
‫"بله...نه...نمی‌دونم....باید فکر کنم."
‫و خیلی هم زود نامزد کردن!
‫اما چنین خواستگاری‌ای به نظرم رمانتیک نبود.
‫بخاطر همین هم آخرش مجبور شدم که خودم تا جایی که می‌تونم تصورش کنم.
‫حسابی گلباران و شاعرانه درستش کردم، بارترام هم زانو می‌زنه.
‫هرچند که روبی گیلز میگه دیگه این روزها اینطوری انجامش نمیدن.
‫جرالاداین هم با یه سخنرانی طولانی، تقاضای ازدواج رو قبول می‌کنه.
‫برای نوشتن اون سخنرانی، کلی زحمت کشیدم.
‫پنج‌بار از اول نوشتمش تا بالاخره شاهکار بشه.
‫بارترام بهش یه حلقه انگشتری الماس به همراه گردنبند یاقوت می‌ده
‫و بهش میگه که برای ماه عسل تمام اروپا رو خواهند گشت.
‫آخه اون مرد بسیار ثروتمندیه!
‫اما از اونجا، سایه‌های تاریک روی مسیر زندگی اونها میفته.
‫کوردیلیا مخفیانه عاشق بارترام بود.
‫بخاطر همین هم وقتی جرالاداین درمورد نامزدی بهش گفت، اون خیلی عصبی بود.
‫مخصوصا وقتی که انگشتر و گردنبند رو دید.
‫تمام علاقه‌ای که به جرالاداین داشت، تبدیل به کینه و نفرت شد
‫و قسم خورد که مانع ازدواج او و بارترام بشه.
‫اما همچنان به تظاهر دوستی با جرالاداین ادامه داد.
‫یک روز آنها روی یک پلی که زیر آن، آب به شدت جریان داشت؛ ایستاده بودند.
‫و کودریلیا که فکر می‌کرد تنها هستند
‫با یه لبخند شیطانی
‫جرالاداین رو هل میده به داخل آب.
‫اما بارترام شاهد همه چیز بود و فریاد زد
‫"من تو را نجات خواهم داد، ای عشق زیبای من!"
‫و بعد به درون آب شیرجه زد.
‫اما بارترام فراموش کرده بود که شنا بلد نیست
‫و آنها دونفری در آغوش یکدیگر، غرق شدند.
‫جسد بی‌جان آنها خیلی زود به ساحل رسید.
‫باهمدیگه در یک قبر دفن شدند و مراسم ختم بسیار زیبایی داشتند.
‫دایانا، اینکه داستان رو با مراسم ختم تموم کنی تا ازدواج، خیلی رمانتیک‌تره.
‫کوردیلیا هم که از کرده خود پشیمان شده بود، در همان رودخانه خودکشی کرد.
‫بنظرم که برای کاری که انجام داده بود، مجازات خوبیه.
‫چه فوق‌العاده!
‫اینکه چطوری با ذهن خودت چنین داستان هیجان‌انگیزی نوشتی، من حتی نمی‌تونم تصورش کنم!
‫آنه، کاش قوه‌تخیل منم مثل تو خوب بود.
‫اگه تمرکز کنی، مطمئنم که می‌تونی!
‫فهمیدم!
‫یه نقشه‌ای به ذهنم رسید.
‫بیا باهمدیگه یه باشگاه داستان‌‌‌نویسی راه بندازیم و باهم تمرین کنیم.
‫تا وقتی که‌ تنهایی بتونی انجامش بدی، خودم بهت کمک می‌کنم.
‫تو باید قوه‌تخیل خودت رو تمرین بدی.
‫خانم استیسی اینو گفته.
‫و اینگونه باشگاه داستان‌‌‌نویسی بوجود آمد.
‫در ابتدا فقط دایانا و آنه بودند
‫اما خیلی زود جین اندروز و روبی گیلیز هم ملحق شدند
‫به همراه چندنفر دیگه که احساس می‌کردند که زمانش رسیده تا قوه‌تخیل خودشان را پرورش دهند.
‫ورود پسران ممنوع بود.
‫هرچند که روبی گیلز بیان کرد که ملحق شدن آنها، باشگاه را هیجان‌انگیز‌تر می‌کند.
‫سپس هر عضو، باید یک داستان در هفته تحویل می‌داد.
‫خیلی جالبه ماریلا.
‫هرکی باید داستان خودشو بلند بخونه.
‫بعدش همه نظر می‌دیم.
‫همه داستان‌هارو هم نگه می‌داریم برای نوادگانمون، تا که اونهارو بخونند.
‫هرکی از یه اسم نویسندگی(Pen Name) استفاده می‌کنه.
‫اسم من روزاموند مونتومرنسیه.
‫کوردیلیا فیتزجرالد نیستی؟
‫نه. روزاموند مونتومرنسی.
‫همه خیلی خوب پیش میرن.
‫روبی گیلز احساسیه.
‫زیادی عشق و علاقه توی داستانهایش وارد می‌کنه.
‫جین هم اصلا عاشقانه نمی‌نویسه چون وقتی که بلند می‌خونه، حس می‌کنه احمقانه است.
‫داستان های جین بشدت عقلانیه.
‫دایانا هم زیادی جناییش می‌کنه.
‫اکثر مواقع نمی‌دونه که با شخصیتا چیکار کنه
‫بخاطر همین همه رو می‌کشه تا راحت بشه.
‫من اکثر وقتها بهشون می‌گم که درمورد چی بنویسن.
‫به نظر من که این داستان‌نویسی مسخره‌‌ترین کاریه که تا حالا انجام دادی.
‫ذهن خودت رو کلی چیز الکی پر می‌کنی.
‫و وقتی که باید درس بخونی رو الکی هدر می‌دی.
‫اما ماریلا، ما خیلی مراقبیم که داستانمون اخلاقی باشه.
‫همیشه افراد خوب پاداش می‌گیرن و افراد بد مجازات می‌شن.
‫مطمئنم که تاثیر خوبی خواهد داشت.
‫نتیجه اخلاقی خیلی مهمه. آقای آلان اینو گفته.
‫من یکی از داستانهایم رو برای اون و خانم آلان خوندم.
‫و جفتشون گفتن که نتیجه اخلاقی خوبی داشت.
‫فقط...
‫جاهای اشتباه خندیدن.
‫من اگه گریه می‌کردن بیشتر خوشم میومد.
‫جین و روبی وقتی که به قسمت‌های رقت‌انگیز می‌رسم همیشه گریه می‌کنن.
‫دایانا به عمه جوزفین درمورد باشگاه ما گفته.
‫و اونم در جواب نامه داده که باید داستان‌هامون رو براش بفرستیم.
‫ماهم چهارتا از بهترین‌هارو کپی کردیم و براش فرستادیم.
‫خانم جوزفین باری هم جواب داد که تاحالا چنین داستان‌های جالبی نخونده بود.
‫ما هم یکم گیج شدیم
‫چون داستان‌ها رقت‌انگیز بودن و تقریبا همه از دنیا میرن.
‫اما از اینکه خانم باری خوشش اومده، خوشحالم.
‫این ثابت میکنه که باشگاه ما داره به نفع دنیا کار میکنه.
‫خانم آلان میگه که هدف ما در همه چیز باید همین باشه.
‫امیدوارم وقتی که بزرگ شدم، یکم مثل خانم آلان بشم.
‫فکر می‌کنی که بتونم، ماریلا؟
‫نباید بگم که‌ محاله.
‫بعید می‌دونم که خانم آلان مثل تو دخترکی بی‌حواس و خنگ بوده باشه.
‫درسته.
‫اما خانم آلان همیشه هم اینطور خوب نبوده‌.
‫گفته بود که تو بچگی خیلی شلوغ می‌کرده
‫و همیشه دردسرساز و بلا بوده.
‫وقتی که اینو شنیدم، خیالم یکم راحت شد.
‫اما ماریلا
‫اینکه وقتی چنین چیزی می‌شنومم، آسوده‌خاطر بشم خیلی کار بدیه؟
‫اینکه وقتی می‌فهمم بقیه هم وقتی بچه بودن خیلی خوب نبودن؟!
‫خانم لیند میگه‌ که کار بدیه.
‫خانم لیند همیشه وقتی می‌فهمه که یکی حالا هرچقدر هم که بچه بوده باشه، شیطونی کرده و بد بوده
‫همیشه غافلگیر میشه.
‫اون یه بار شنیده بود که کشیش اعتراف کرده که قبلا پسر بدی بوده
‫و یه تارت توت‌فرنگی رو از آشپزخونه خاله‌‌اش برداشته و خورده
‫و دیگه هرگز به اون کشیش احترام نذاشته.
‫اما به نظر من اینکه کشیش اعتراف کرده، واقعا عملی شریف بوده.
‫آخه برای پسربچه‌های امروزه،‌ پندآمیز و روحیه بخشه
‫که الان همیشه شیطونی می‌کنن و وقتی که بزرگ بشن
‫ممکنه کشیش بشن.
‫این احساس منه، ماریلا.
‫چیزی که من الان حس می‌کنم، آنه...
‫اینه که الان باید اون ظرفهارو شسته باشی.
‫و نیم‌ساعت شده که داری حرف می‌زنی!
‫یاد بگیر اول کار انجام بدی و بعد حرف بزنی.
‫یک دست‌فروش غریبه به آنه رنگ مو می‌فروشد
‫آنه با استفاده از آن محصول، موهای زشتی برای خود رقم می‌زند
‫قسمت بعد:
‫غرور و رنجش روح
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.