..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت سی و دوم: نقطه‌ی ‫عطفی در زندگی‌ آنه.
‫نیزه‌دار احمق هنوز نیز مفید است!
‫چوب های سیاه و مقاومش...
‫آنه! آنه!
‫چی شده دایانا؟
‫برای خبر خوبی دارم. ‫حدس بزن چی شده.
‫خبر خوب؟
‫آره. سه تا فرصت داری‌.
‫خب...
‫شارلوت گیلیز قراره ‫تو کلیسا ازدواج کنه و
‫خانم آلان از ما خواسته ‫که اونجا رو تزئین کنیم.
‫نه. خیلی بهتر از این حرفاست.
‫حدس بزن. ‫پس...
‫مادر حین بهش اجازه ‫داد که جشن تولد بگیره؟
‫نمی‌دونم چیه.
‫نکنه اون یارو مودی اسپارجئون تو راه ‫برگشت از مراسم دعای دیشب دیدتت؟
‫امیدوارم ندیده باشه!
‫اگه دیده باشه نمی‌دونم باید ‫چیکار کنم، اون ترسناکه!
‫می‌دونستم نمی‌تونی حدس بزنی.
‫امروز از طرف عمه ‫جوزفین نامه‌ای دریافت کردم.
‫از من و تو خواسته که ‫سه شنبه‌ی بعد به شهر بریم.
‫و باهاش به نمایشگاه بریم.
‫همینه!
‫دایانا جدی می‌گی دیگه؟
‫البته که جدی‌ام.
‫امیدوارم ماریلا اجازه بده بیام.
‫اون احتمالا می‌گه ‫این کارم بیهوده‌ست.
‫یه کاری می‌کنیم، به مادر من ‫می‌گیم که با ماریلا صحبت کنه.
‫اینطوری احتمالا اجازه می‌ده.
‫امیدوارم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫بهمون خوش می‌گذره دایانا.
‫هرگز به یه نمایشگاه نرفتم.
‫همیشه می‌شنیدم که بقیه دخترا از ‫سفراشون می‌گفتن و من فقط گوش می‌دادم.
‫جین و رابی تا حالا دو بار ‫رفتن و امسال هم می‌خوان برن.
‫نمی‌خوام در موردش فکر کنم تا ‫زمانی که مطمئن بشم می‌تونم برم یا نه.
‫آنه!
‫اگه فکر کنم و بعد نتونم برم،
‫نمی‌تونم دردش رو تحمل کنم.
‫اما اگه بتونم برم...
‫نگران نباش آنه.
‫اصلا نمی‌تونم تصور ‫کنم که ماریلا اجازه بده.
‫اما در کمال تعجب، ‫ماریلا اجازه داد و گفت:
‫ترجیح می‌دم که نری
‫اما اگه واقعا دوست داری بری، ‫برات یه لباس جدید آماده می‌کنم.
‫به هر حال بزرگ شدی و فکر ‫بدی نیست که یکم سفر کنی.
‫ماریلا!
‫صبح بخیر دایانا!
‫صبح بخیر آنه!
‫صبح سه‌شنبه‌ی زیبایی بود.
‫آنه حتی پیش از طلوع ‫خورشید بیدار شده بود.
‫لباس‌های جدیدش را به تن کرده ‫بود و با عجله خود را رسانده بود.
‫دایانا و آقای باری منتظرش بودند ‫و طولی نکشید که به راه افتادند.
‫راهی طولانی که دایانا و ‫آنه، از هر لحظه‌اش لذت بردند.
‫حتی تکان‌های کالسکه ‫نیز لذت بخش شده بود.
‫ظهر که شد، آن‌ها به بزرگترین شهر ‫جزیره‌ی پرینس ادوارد رسیدند، چارلوتاون.
‫چه شهر بزرگی!
‫فقط وقتی داشتم می‌اومدم ‫گرین گیبلز از اینجا رد شدم.
‫منم چندان به اینجا نمیام.
‫باید خسته شده باشین. ‫به زودی می‌رسیم.
‫عمه جوزفین تو خونه‌ی ‫ساکت و آرومی زندگی می‌کنه.
‫اونجاست.
‫ایشونم عمه جوزفینن.
‫بعدازظهر بخیر عمه، حالتون خوبه؟
‫بد نیستم.
‫پس بعد این همه مدت ‫به دیدنم اومدی، آنه خانم.
‫خسته شدین؟
‫بعدازظهر بخیر عمه.
‫خیلی از دعوتتون ‫ممنونم خانم باری.
‫چقدر بزرگ شدین.
‫و، آنه شرلی
‫از آخرین باری که ‫دیدمت خیلی زیباتر شدی.
‫اما می‌تونم بگم خودت می‌دونی ‫و نیازی به گفتن من نداری.
‫نه من نمی‌دونستم.
‫من فقط می‌دونم که صورتم دیگه ‫به اندازه گذشته کک و مک نداره
‫برای همین ممنونم
‫اما واقعا نمی‌دونستم ‫پیشرفت دیگه‌ای حاصل شده.
‫خوشحالم که شما ‫اینطور فکر می‌کنین.
‫من اسب رو به اسطبل ‫می‌برم و یکم استراحت می‌کنم.
‫باید به زودی برگردم.
‫تو هنوز اینجایی؟
‫سریع‌تر برو و استراحت کن.
‫خیلی ممنون اقای باری‌.
‫بریم به اتاق نشیمن ‫تا بتونین راحت باشین.
‫تو شب رو اتاق مهمان می‌خوابی ‫همونطور که بول داده بودم.
‫هردوی آن‌ها به اینکه پیش تر در اتاق ‫مهمان چه اتفاقی افتاده بود، فکر می‌کردند.
‫همین کنجکاوی بود که باعث شد خانم ‫باری، آنه را بشناسد و از او خوشش بیاید.
‫او به آنه قول داده بود که به ‫خانه‌اش در چارلوتاون دعوتش کند.
‫اسباب و اثاثیه خانه‌ی ‫خانم باری باشکوه بودند و
‫آنه که بیشتر عمر خود را در نواخانه ‫گذرانده بود، انگشت به دهان مانده بود.
‫اینجا پذیراییه.
‫من می‌رم ببینم شام در چه حاله.
‫یکم استراحت کنین.
‫تحت تاثیر قرار گرفتی؟
‫مثل یه قصره.
‫خدای من!
‫فرش مخملی.
‫پرده‌های ابریشمی.
‫من این چیزا رو تو رویا می‌دیدم.
‫اما نمی‌تونم خیلی راحت باشم.
‫یه عالمه چیز تو این اتاقه ‫که همشون عالی هستن،
‫به شکلی که هیچ چیزی برای ‫رویاپردازی باقی نمی‌مونه.
‫اون یه جور تسلی ‫برای وقتیه که فقیری.
‫خیلی چیزای بیشتری برای ‫رویاپردازی وجود داره.
‫اما آنه، این عالی نیست اگه می‌تونستیم ‫گاهی اوقات تو همچین جایی زندگی کنیم؟
‫البته! منم ازش لذت می‌برم!
‫یه عالمه آدم اینجاست! من ‫هرگز این تعداد آدم یکجا ندیدم.
‫درسته. از تموم جزیره ‫اومدن تا نمایشگاه رو ببینن.
‫به هیچ وجه شبیه اوونلی نیست.
‫بیاین. حواستون باشه گم نشین.
‫نمایشگاه چارلوتاون در سپتامبر ‫فصل پاییز برگزار می‌شود.
‫یک رسم بزرگ میان ساکنین جزیره.
‫در این نمایشگاه معمولا ‫ابزار کشاورزی، آثار هنری
‫و همچنین مسابقاتی برای حیوانات ‫زراعی و جوایزی برای بهترینشان.
‫همچنین فعالیت‌ها و مسابقات ‫دیگری نیز برگزار می‌شود.
‫دایانا! این یکی رو ‫جوسی پای درست کرده!
‫نفر اول، جوسی پای از اوونلی.
‫می‌شناسیدش؟
‫بله، همکلاسیمونه.
‫خوشحالم شدم که جوسی اول شد.
‫اولین باریه که از ‫جوسی تعریف می‌کنی آنه.
‫واقعا؟
‫نگاه کن، پدر جین هم جایزه نفر دوم ‫رو برای سیبای گریون‌اشتاینش گرفته.
‫اره! حیف شد.
‫چه بامزه! سرپرست ‫به خاطر خوکش اول شد!
‫چرا بامزه‌؟
‫چون خیلی خنده داره!
‫از این به بعد هر وقت که آقای ‫بل رو موقع دعا ببینم این یادم میاد.
‫واقعا از این قسمت خوشم میاد.
‫چه عطر خوبی میاد.
‫کره و پنیرها امسال باید ‫خیلی خوشمزه شده باشن.
‫خانم باری، نفر اول اونجاست‌.
‫اینا برای ریچل لیند ‫از اوونلی هستن.
‫درسته!
‫خاله لیند نفر اول شد!
‫خداوندا آنه و دایانا اینجا هستن؟
‫خاله لیند!
‫فکر نمی‌کردم اینجا ببینمتون!
‫خاله لیند بهتون تبریک می‌‌گم!
‫خانم جوزفین باری ما ‫رو به نمایشگاه دعوت کرد.
‫از اینکه می‌بینیم افراد از ‫اوونلی هم جایزه بردن خوشحالیم.
‫که اینطور؟ خب لطف دارین.
‫شما خانم جوزفین باری هستین؟
‫درسته خانم لیند.
‫امیدوارم بتونم افتخار چشیدن ‫پنیر و کره‌ی شما رو داشته باشم.
‫البته، براتون میارم حتما.
‫الان کجا می‌رین؟
‫می‌خوام مسابقه‌ی اسب ‫سواری رو نشونشون بدم.
‫اگه بخواین شما ‫هم می‌تونین بیاین.
‫جامون رو رزرو کردم.
‫نه.
‫من علاقه‌ای ندارم.
‫مسابقات اسب سواری عمل شنیعیه ‫و من تا می‌تونم ازش دور می‌مونم.
‫اسب سواری شنیعه؟
‫من اینطور فکر نمی‌کنم ماریلا و اگه ‫بتونم بعضی اوقات به دیدن مسابقات می‌رم.
‫اونا به شدت جذابن.
‫دایانا انقدر جوگیر شده بود که گفت ‫حاضره ده سنت سر اسب قرمز شرط ببنده.
‫من قبول نکردم به هر حال ‫فکر نمی‌کنم جدی بوده باشه.
‫می‌خواستم در مورد ‫همه چیز به خانم آلان بگم.
‫اما این یکی رو حس ‫کردم که نباید بگم.
‫اینکه با همسر یه کشیش دوست باشی ‫مثل داشتن یه وجدان اضافه می‌مونه.
‫خوشحالم که شرط نبستم.
‫برای اینکه اسب قرمز واقعا ‫برد و من ده سنت می‌باختم.
‫پس تقوا شد جایزه‌ات.
‫برد! قرمز برد!
‫ماریلا این روز رو ‫هرگز فراموش نمی‌کنم.
‫روی یه اسب اسباب بازی نشستیم و یه ‫مرد رو تماشا کردیم که بالون سواری می‌کرد.
‫من خیلی دوست دارم سوار بالون ‫شم ماریلا! خیلی هیجان‌انگیز باید باشه!
‫خانم باری ده سنت برای هر کدومشون ‫داد تا آینده هامون رو بهمون بگن.
‫یه پرنده‌ی کوچولو ‫این کار رو کرد.
‫آینده‌ی من اینه که با یه مرد ‫بالغ و پولدار ازدواج می‌کنم
‫که برای زندگی به ‫اونور اب‌ها می‌برتم.
‫بعد از اون به تموم مردایی ‫که می‌دیدم زل می‌زدم.
‫اما از هیچ کدومشون خوشم نیومد.
‫به هر حال الان زوده که ‫بخواد سر و کله‌اش پیدا بشه.
‫ماریلا وقتی دیدم قلاب دوزیه جوسی ‫پای اول شده واقعا خوشحال شدم.
‫حتی از اینکه براش خوشحال ‫بودم هم خوشحال شدم.
‫چون اگه موفقیت جوسی خوشحالم کنه یعنی ‫من تبدیل به آدم بهتری شدم. مگه نه ماریلا؟
‫خانم باری همونطور که قول ‫داده بود اتاق مهمان رو بهمون داد.
‫خوابیدن اونجا دقیقا ‫اونطوری که فکر می‌کردم نبود.
‫چیزایی که وقتی بچه‌ای می‌خوای
‫وقتی به دستشون بیاری ‫واقعا اونقدر جذاب نیستن.
‫لین بدترین بخش بزرگ شدنه.
‫روز پنج‌شنبه، دختران برای ‫کالسکه‌ سواری به پارک رفتند.
‫پارک درختان بزرگی داشت که ‫مثلشان در گرین گیبلز وجود نداشت.
‫و البته افراد بسیاری که برای ‫قدم زدن به آنجا آمده بودند.
‫غروب که شد
‫خانم باری آن‌ها را به کنسرتی ‫در آکادمی موسیقی برد.
‫غروب از دید آنه، رویایی پر ‫زرق و برق از اشتیاق است.
‫وقتی مادام سلیتسکی ‫شروع به خواندن کرد
‫آنه نتوانست به ‫چیز دیگری فکر کند.
‫او همان حسی را داشت که ‫هنگام تماشای ستاره‌ها داشت.
‫برای چی انقدر ‫ناراحت به نظر میای؟
‫انقدر خوب بود که ‫ناراحتم تموم شد.
‫نمی‌دونم چجوری به ‫زندگی عادی برگردم.
‫خب، بیاین به اون رستوران بریم.
‫ببینیم بستنی می‌تونه ‫حالت رو بهتر کنه یا نه.
‫عالیه! مطمئنم بستنی ‫بهترت می‌کنه آنه!
‫ایده‌ی بستنی خیلی کسب ‫کننده به نظر می‌رسید.
‫اما به طور شگفتانه‌ای ‫حقیقت داشت.
‫بستنی خیلی خوشمزه بود.
‫خیلی حس بهتری داشتم.
‫اون موقع دایانا گفت...
‫اینجا حس خیلی خوبی دارم. به ‫نظرم من یه دختر شهری به دنیا اومدم.
‫نظر تو چیه آنه؟
‫من...
‫باید خیلی جدی بهش فکر ‫کنم قبل اینکه بهتون بگم.
‫معمولا بعد از اینکه به تخت خواب می‌رم فکر ‫می‌کنم. اون زمان بهترین موقع برای فکر کردنه.
‫که اینطور؟ پس خوب فکر کن.
‫جمعه روز برگشت بود و آقای ‫باری برای برگرداندن آن‌ها آمده بود.
‫امیدوارم از اقامتتون ‫در اینجا لذت برده باشین.
‫البته که بردیم. خیلی خوشگذشت.
‫تو چی آنه؟
‫منم از هر لحظه‌اش لذت بردم.
‫تو واقعا دختر خوبی هستی.
‫خوشحالم که بهتون خوشگذشته.
‫ازتون خیلی ممنونم ‫خانم جوزفین باری.
‫دیشب به سوالتون هم فکر کردم.
‫خب جوابت چیه؟
‫من دختر شهری نیستم و ‫از این موضوع خوشحالم.
‫خب دیگه؟
‫اما این عالیه که هر از چند گاهی تو ‫رستوران ساعت یازده شب بستنی بخوریم.
‫اما به عنوان یه چیز همیشگی ‫ترجیح می‌دم تو گیبل شرقی باشم.
‫تو تخت خوابم
‫وقتی که می‌دونم حتی با اینکه من ‫خوابم، هنوز ستاره‌ها می‌درخشن
‫و باد هنوز تو بیشه و نهر می وزه.
‫حرفات خیلی جالبه آنه.
‫ممنون عمه جوزفین.
‫مراقب باشین.
‫بازم پیشم بیاین.
‫خدانگهدار!
‫من فکر می‌کردم وقتی ماریلا ‫کات‌برد یه دختر از نواخانه آورده
‫احمقی بیش نیست
‫اما الان فکر می‌کنم شاید ‫چندان کار اشتباهی نکرده.
‫اگه منم دختری مثل آنه در خونه‌ام ‫داشتم، خوشحال‌تر و بهتر می‌شدم.
‫تپه‌های اوونلی.
‫کم‌کم داریم می‌رسیم.
‫برگشت به خونه حس خوبی داره.
‫ماریلا، من برگشتم!
‫بالاخره اومدی؟ ‫بله!
‫هیچ جا خونه خود آدم نمی‌شه.
‫می‌تونم همه چیز رو ‫ببوسم. اجاق، ساعت...
‫نگو که اون رو برای من پختی!
‫پختم اما.
‫فکر کردم بعد این همه راه خسته‌ای ‫و نیاز داری یه چیزی بخوری.
‫ماریلا...
‫عجله کن و وسایلت ‫رو بذار تو اتاقت.
‫ماتیو که بیاد شام می‌خوریم.
‫چشم.
‫باید بگم خوشحالم که برگشتی.
‫اینجا بدون تو خیلی ‫ترسناک و دلگیر بود.
‫طولانی‌ترین چهار روز عمرم بود.
‫بعد از شام، آنه میان ماتیو ‫و ماریلا مقابل آتش نشست.
‫سفرنامه‌ای کامل ‫برایشان ارائه داد و
‫با خوشحالی تمامش کرد.
‫خیلی خوشگذت. فکر می‌کنم ‫نقطه عطفی تو زندگیم باشه.
‫بهترین بخشش برگشت به خونه بود.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫با کمک خانم استیسی
‫آنه تصمیم می‌گیرد که ‫برای آکادمی ملکه آماده شود.
‫در قسمت بعد:
‫کلاس ویژه ملکه، تشکیل می‌شود
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.