..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت سی و ششم: ‫سرنوشت باشگاه داستان‌نویسی.
‫آنه، از تابستان به‌شدت لذت برد.
‫آنه و دایانا تقریبا همیشه ‫بیرون از خانه بودند.
‫آنها قدم می‌زدند، قایق‌‌سواری می‌کردند، توت و ‫تمشک می‌چیدند و تا جای ممکن رویاپردازی می‌کردند.
‫ماریلا با توجه‌ به حرفهای ‫دکتر، اصلا مانع آنه نمی‌شد.
‫یک‌روز غروب
‫خانم باری دایانا و آنه ‫را به هتل وایت‌سندز برد.
‫آنها برای صرف ‫نهار به آنجا رفته بودند.
‫هتل پر بود از ‫توریست‌های امریکایی
‫و سالن هم که با لامپ‌های الکتریکی ‫جدید تزئین شده بود، به شدت می‌درخشید.
‫و یک‌روز که چیز زیادی به ‫پایان تعطیلات تابستانه نمانده بود...
‫آیدل‌وایلد مجموعه‌ای از درختان صنوبر سفید ‫بود که به صورت حلقه‌ کنار هم رشد کرده بودند
‫و آنه و دایانا اولین بازی خود پس ‫دوست شدن را، در آنجا انجام داده بودند.
‫اکنون که آنها پس از مدتی ‫دوباره به آنجا سر زدند
‫از وضعیت وحشتناک ‫آن، غافلگیر شد‌ه‌اند.
‫اینجا همون آیدل‌وایلده؟
‫باورم نمیشه...
‫مکان شگفت‌انگیز خاطره‌هامون ‫به چنین روزی افتاده باشه...
‫یادآوری خاطرات خوش گذشت ‫باعث شد تا قلب آنها به درد آید
‫و آنه و دایانا نشستند ‫و اشک ر‌یختند.
‫این اشک، غم و شادی ‫آنها از خاطرات کودکی بود.
‫در روز آخر تعطیلات ‫تابستانه، آنه به زیرشیروانی رفت
‫تا کتاب‌های مدرسه را ‫از صندوقچه قدیمی بردارد.
‫او آنقدر دلتنگ آنها شده بود که ‫با آنها شروع به سخن گفتن نمود.
‫دوستان عزیز قدیمی، از اینکه ‫دوباره می‌بینمتون خیلی خوشحالم.
‫حتی تو، هندسه.
‫ماریلا، واقعا ‫تابستون خوبی داشتم.
‫خوبه که دوباره سلامتی ‫خودتو بدست آوردی، آنه.
‫من الان، احساس می‌کنم که ‫می‌تونم با تمام قدرت درس بخونم.
‫نگاه، همین الان آوردمشون.
‫برام آرزوی موفقیت کن!
‫من رفتم!
‫آنه، عجله کن، عجله کن!
‫صبح بخیر دایانا، مینی‌می!
‫مینی‌می، این لباس چقدر بهت میاد!
‫دیگه کلاس اولی هستی.
‫با تمام توان تلاش کن.
‫نهارمو ببین!
‫من الان گشنمه، ‫می‌خوام همینجا بخورم.
‫مینی می! نهار رو باید تو ‫مدرسه و پیش بقیه بخوری.
‫فهمیدی؟
‫خب‌دیگه، بریم مینی‌می.
‫خب مینی‌می، نوبت توست.
‫خانم استیسی، از اینکه دانش‌آموزان ‫خود را مشتاق تحصیل می‌دید،خوشحال بود.
‫مخصوصا اینکه کلاس ویژه‌ی آکادمی کوئین، ‫خود را برای بهترین‌ها آماده کرده بودند.
‫و البته، رقابت بین آنه و گیلبرت ‫بیشتر از همیشه شدت گرفته بود.
‫آنه‌شرلی بیا پای تخته سیاه ‫و سوال بعدی رو جواب بده.
‫چشم.
‫می‌دونی ساعت چنده؟!
‫نباید اینقدر به خودت فشار بیاری.
‫ماریلا، وقتی به ‫گیل فکر می‌کنم...
‫اینکه بقیه هنوزم دارن درس ‫می‌خونن، من اصلا نمی‌تونم بخوابم.
‫ای بابا...
‫دوباره فردا خوابت نبره ‫و بدون شستن ظرفها بری!
‫می‌دونم ماریلا، زود می‌خوابم.
‫شب بخیر. ‫شبت بخیر.
‫آنه!
‫چی شده ماریلا؟
‫آنه بیا پایین و کمکم ‫کن که سیب بچینم.
‫باشه، الان.
‫هرازچندگاهی تنوع خوبه.
‫درسته ماریلا، الان ‫احساس خوبی دارم.
‫خوبه که درس و ‫تحصیلات رو جدی می‌گیری
‫اما باید یکمم مراقب ‫سلامتیت باشی.
‫اگه مریض بشی، نمی‌تونی به مدرسه بری ‫و تمام تلاشی که کردی برای هیچ خواهد بود.
‫نگران نباش ماریلا.
‫انرژی‌ای که طی تعطیلات ‫تابستونی جمع کردم رو استفاده می‌کنم.
‫من از این سالم‌تر نمی‌تونم باشم!
‫ماریلا همیشه نگران ‫سلامتی آنه بود.
‫اما هرگز حرفی از سردردهای ‫خود و مشکل قلبی ماتیو نزد.
‫برادر، دود و دم برای قلبتت ‫خوب نیست؛ کی می‌فهمی؟
‫نگران نباش.
‫ازطرفی، دکتر بهت توصیه کرده که ‫زیاد کار نکنی و به خودت فشار نیاری.
‫اینقدر به خودت فشار نیار.
‫باشه.
‫شاید بهتر باشه که برای برداشت ‫سیب‌زمینی، یه پسر دیگه هم استخدام کنی.
‫بذار ببینم...
‫بهش فکر می‌کنم.
‫قلب من رو بیخیال. ماریلا تو باید ‫سردردهای خودتو بیشتر جدی بگیری.
‫همین‌ روزا میرم برای معاینه و بررسی. ‫دیگه داریم پیر می‌شیم، باید مراقب باشیم.
‫درسته.
‫خداروشکر! موفق شدیم!
‫موفق شدم!
‫نیست. اونجا نیست.
‫اسمم اونجا نیست.
‫خواب می‌دیدم. خداروشکر!
‫این خواب، درمورد نتایج بود.
‫اسم گیلبرت بلایث، اول لیست بود
‫و اسم آنه اصلا در لیست نبود.
‫حتی اگر هم خواب بوده باشه، این ‫کابوس همانند خوره به جان آنه افتاد.
‫صبح بخیر آنه.
‫صبح بخیر.
‫چی شده آنه؟ رنگت پریده.
‫چیزی نیست.
‫آنه، من امروز برای ‫خرید به کارمدی می‌رم.
‫باشه.
‫امروز نوبت منه تا جلسه باشگاه ‫داستان‌نویسی رو برگزار کنم.
‫باشه، می‌تونی با کیکی که دیروز ‫پختی، از دوستانت پذیرایی کنی.
‫باشه.
‫باشگاه داستان‌نویسی، ‫یک‌سال و نیم پیش تشکیل شد.
‫این ایده، زمانی که باید برای مدرسه ‫داستان می‌نوشتند؛ به ذهن آنه خطور کرد.
‫دایانا و روبی و جین، اکنون دیگر ‫علاقه‌ چندانی به داستان‌نویسی ندارند
‫اما از آن بعنوان بهانه‌ای برای اینکه ‫دورهم جمع شوند، استفاده می‌کنند
‫بخاطر همین هم این ‫باشگاه، همچنان پابرجاست.
‫مخصوصا دایانا که از ‫وقتی کلاس ویژه تشکیل شده
‫به سختی برای صحبت با ‫دوستانش، زمان پیدا می‌کند.
‫او همیشه مشتاق دورهمی ماهانه ‫این جمع است و انتظار آنرا می‌کشد.
‫دایانا دیر کرده.
‫آره.
‫میگم میشه امروز رو لغو کنیم؟
‫باید برای کلاس ‫تاریخ فردا آماده بشم.
‫اما مگه نمی‌خواستی که درمورد سنجاق سینه ‫برای لباسهای جدیدت، با دایانا صحبت کنی؟
‫درسته. اینکه منتظر دایانا ‫نمونیم، کار خیلی زشت و ناپسندیه.
‫اما من تو تاریخ خوب نیستم.
‫واقعا وقتی برای هدر ‫دادن با صحبت‌کردن ندارم.
‫روبی، یعنی می‌خوای بگی که باید ‫باشگاه داستان‌نویسی رو تعطیل کنیم؟
‫بله.
‫من دیگه علاقه‌ای به داستان‌نویسی ‫ندارم. بقیه هم خیلی وقته که چیزی ننوشتن.
‫اینکه اینجا بشینیم و صحبت ‫کنیم، کاری بیهوده و الکیه.
‫جین، تو نظرت چیه؟
‫توهم میخوای که تعطیل کنیم؟
‫خب، داستان‌نویسی برام مهم نیست.
‫اما اینکه همین فرصت کم برای صحبت‌های دخترونه ‫و صرف چای رو از دست بدیم، واقعا حیفه.
‫منم همین حس رو دارم.
‫اما اخیرا حتی موقع کمک تو ‫خونه، احساس بدی بهم دست می‌ده.
‫احساس اینکه من الان باید درس ‫بخونم نه اینکه چنین کاری انجام بدم.
‫وقتی هم که تو کلاس می‌شینم، خسته‌ام و دوست ‫دارم که هرچه سریع‌تر برگردم خونه و برم تو تخت.
‫روبی، انگار که درمورد ‫من صحبت می‌کنی.
‫من بعضی وقتها فکر می‌کنم که ‫در آزمون ممکنه نتونم قبول بشم
‫و یهو اونقدر مضطرب ‫می‌شم که حتی نمی‌تونم بخوابم.
‫البته آنه این ‫چیزهارو درک نمی‌کنه.
‫اصلا اینطوری نیست.
‫همین امروز صبح من ‫خواب دیدم که رد شدم.
‫شما همه قبول شده بودید. ‫فقط اسم من تو لیست نبود.
‫محاله! ‫جدی میگم.
‫اگه آنه نتونه قبول بشه، ‫دیگه ما چی می‌شیم؟
‫مگه نه، جین؟
‫همینطوره.
‫اما اینکه آنه هم نگرانه، ‫یکم خیالم رو راحت می‌کنه.
‫معلومه که نگرانم.
‫میشه دیگه درمورد ‫آزمون صحبت نکنیم؟
‫اینطوری دیگه دورهمی ‫که فایده‌ای نداره.
‫همش بخاطر اینه که دایانا نیومده.
‫آخه اگه اون بود، اصلا درمورد ‫چنین چیزی صحبت نمی‌کردیم.
‫درسته.
‫واقعا حیفه که قصد ‫نداره به آکادمی کوئین بیاد.
‫اما من و دایانا درمورد آزمون ‫هم مثل بقیه مسائل حرف می‌زنیم.
‫این بخاطر اینه که تو و دایانا ‫باهم دوست صمیمی هستید.
‫دیگه خیلی دیر کرده.
‫من دارم می‌رم.
‫ما برعکس دایانا، ‫وقت آزاد نداریم.
‫همینطوره.
‫منم دیگه باید برم.
‫صبر کنید!
‫من درمورد اینکه قصد دارید باشگاه ‫رو منحل کنید، نمی‌تونم کاری کنم
‫اما اینکه بدون دایانا ‫تصمیم بگیریم، بی‌انصافیه.
‫درسته.
‫من می‌رم دایانا رو ‫بیارم. یکم صبر کنید.
‫دایانا اومدی؟!؟
‫متتظرت بودیم دایانا. کجا بودی؟
‫بابت تاخیر باید جریمه بشی.
‫چی‌شده دایانا؟ تو ‫خونه اتفاقی افتاده؟
‫تظاهر کردن رو تموم کنید.
‫من همه حرفهای شما رو شنیدم.
‫قصد فالگوش موندن نداشتم.
‫فقط خواستم اذیتتون کنم.
‫اما از چیزایی که ‫شنیدم، خیلی ناراحت شدم.
‫و اینکه....
‫دایانا....
‫من با شماها متفاوتم.
‫وقتی که شما همگی با آزمون مشغولید، من ‫تنها شخصی هستم که احساس تنهایی می‌کنم.
‫من واقعا از این جلسات ‫خوشم میاد، قصد تاخیر نداشتم.
‫اما...اما.... معلم ‫آوازم اومده بود.
‫نخواستم که شمارو منتظر بذارم ‫پس سعی کردم سریع تمومش کنم.
‫اما الان می‌بینم که ‫کار باشگاه تمومه.
‫اینطوری نیست دایانا! ‫کافیه!
‫من نمی‌خوام مانع ‫درس خوندن شما بشم.
‫و الان با قاطعیت پی بردم
‫اون روزهایی که درباره عشق، قتل، رویاهامون ‫و مسائل دیگه می‌نوشتیم؛ دیگه تمومه!
‫مگه نه، آنه؟
‫اینکه به زور به پابرجا موندن ‫باشگاه اصرار کنیم، بی‌فایدست.
‫حق با روبیه.
‫بیهوده‌ و الکیه!
‫دایانا...
‫معذرت دایانا!
‫ماریلا، کی برگشتی؟
‫صدات کردم اما جواب ندادی. ‫فکر کردم با دایانا رفتی بیرون.
‫چای چی؟
‫خودم آماده‌ کردم.
‫معذرت.
‫لطفا برو به ماتیو بگو ‫که چای حاضر شده.
‫ماریلا!
‫تعجب کردی؟ ‫اوهوم...
‫عجیب و غریبه؟ ‫نه.
‫اینجاش یجوریه.
‫زود بهش عادت می‌کنی.
‫امروز رفتم پیش دکتر ‫اسپنسر که تو کارمدیه.
‫گفت که بخاطر ضعف در ‫بیناییه که دچار سردرد می‌شم.
‫اگه اینطوری سردرد‌های ‫من درمان بشه، معجزه‌است.
‫الان ماتیو رو صدا می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنه احساس کرد که امروز بالغ شده.
‫بهار دوباره از ‫گرین‌گیبلز بازدید می‌کنه.
‫ماریلا متوجه رشد آنه ‫می‌شود و احساس تنهایی می‌کند.
‫قسمت بعد:
‫بهار یک 15 ساله.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.