..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
‫صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
‫کالسکه‌ای از میان ‫تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
‫داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no ‫mukae ni kuru no ne
‫و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he ‫به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
‫به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
‫منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت سی و هفتم: ‫بهار پانزده ساله.
‫زمستان سخت، کم‌کم ‫بارش را می‌بست و می‌رفت
‫و جای خود را به بهار می‌داد.
‫در جنگال‌ها و دشت‌های ‫جزیره‌ی پرینس ادوارد
‫نسیم گرم بهاری پیچیده است.
‫ایستگاه رودخانه‌ی روشن.
‫حرکت کن.
‫شکوفه‌های گیلاس امسال ‫خیلی زود در اومدن.
‫کجا می‌ری؟
‫به کارمدی می‌رم.
‫کسی دنبالت میاد؟
‫آره پدرم گفته اونجا منتظرمه.
‫واقعا؟ درختای کارمدی ‫هفته‌ی دیگه شکوفه می‌دن.
‫اون موقع زیباترن.
‫بله می.دونم. همین حالا همه ‫در کارمدی منتظر اون روزن.
‫همینطور فکر می‌کنم.
‫اون باید پدرم باشه.
‫پدر.
‫خداحافظ آقای نگهبان.
‫خدانگهدار.
‫من دختر دیگه‌ای رو هم به یاد میارم ‫که درست مثل اون تنها به اینجا اومد.
‫همینطور تنها اینجا ‫نشست تا یه نفر بیاد دنبالش.
‫از زمانی که آنه از طریق ایستگاه رودخانه‌ی ‫روشن و توسط ماتیو به گرین گیبلز برده شد
‫چهار سال می‌گذرد.
‫آنه اکنون پانزده سال دارد.
‫ماریلا، من برگشتم.
‫امروز زود برگشتی.
‫آنه.
‫بله ماریلا؟
‫که وقت کردی انقدر بزرگ بشی؟
‫این سوالای عجیب دیگه چیه ماریلا؟
‫اما...
‫واقعا قد کشیدی.
‫خب پونزده سالم ‫شده. بایدم بلندتر بشم.
‫پونزده.
‫آره ماریلا. داری با لباسای ‫قدیمیم چیکار می‌کنی؟
‫اینا؟
‫می‌خواستم باهاشون ‫دستمال درست کنم اما حیفه.
‫وقتی اولین بار به اینجا اومدی این ‫رو پوشیده بودی. کلی خاطره توشه.
‫بذار ببینمش.
‫چه کوچیکه.
‫واقعا همچین لباس کوچیکی ‫می‌پوشیدم قبلا ماریلا؟
‫آن شب، آنه و دایانا به ‫مراسم دعاخوانی رفتن.
‫ماریلا که در خانه تنها بود، ‫ناگهان احساس تنهایی کرد.
‫کودکی که ماریلا او را دوست ‫می‌داشت، گویی از بین رفته بود.
‫و دختری کشیده، بافکر و ‫صادق جایش را گرفته بود.
‫خیلی خب نیاز نیست گریه کنی.
‫نه نیازه.
‫اگه شما هم جای من ‫بودین گریه می‌کردین خاله.
‫تصور کنین یتیمی هستین و بالاخره خانواده‌ای ‫پیدا شده که به سرپرستی قبولتون کنه،
‫اما یهو متوجه می‌شدین اونا شما رو ‫نمی‌خوان چون پسر نیستین. گریه نمی‌کردین؟
‫چرا همچین اتفاقی ‫داره برام میافته؟
‫دیگه گریه نکن. می‌تونی ‫شب رو اینجا بمونی.
‫اسمت چیه؟
‫لطفا کوردلیا صدام کنیم.
‫کوردلیا صدات کنیم؟ اسما اینه؟
‫نه... این دقیقا اسمم نیست.
‫فقط دوست دارم کوردلیا صدام کنن.
‫چون خیلی اسم شکیلیه.
‫اصلا نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫اگه اسما کوردلیا نیست پس چیه؟
‫آنه شرلی‌.
‫ماریلا می‌توانست صدای آنه ‫کوچولو را به وضوح بشنود.
‫فکر به همه‌ی عشقش برای ‫آنه در آن موقع و آنه حالا
‫قلبش را پر از دلتنگی، ‫تنهایی و غم می‌کرد.
‫برادر، چی شده؟
‫دیدم که داشتی گریه می‌کردی...
‫خوبم. فقط داشتم ‫به آنه فکر می‌کردم.
‫آنه؟
‫اون بچه ‌واقعا بزرگ شده.
‫سه ماه دیگه اون ‫اینجا رو ترک می‌کنه.
‫مطمئنا موفق می‌شه ‫وارد آکادمی کوئین شه.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫خیلی احساس تنهایی می‌کنم.
‫برای تعطیلات که بر می‌گرده.
‫یه هفته بعدم ما می‌تونیم ‫با قطار به کارمدی بریم.
‫چارلوتویل اونقدرها هم دور نیست.
‫ماتیو، تو هنوز هم با اون مثل دختر ‫کوچولویه چهار سال پیش برخورد می‌کنی؟
‫اون بچه تا همیشه ‫پیش ما نمی‌مونه.
‫می‌دونم...
‫شما مردا این احساس ‫رو درک نمی‌کنین.
‫یادم رفت برقا رو روشن کنم.
‫ببخشید الان چای ‫رو هم روشن می‌کنم.
‫آنه تنها کسی نیست ‫که تغییر کرده است.
‫حتی اتاق آنه نیز شبیه چیزی ‫که چهار سال پیش بود، نمی‌باشد.
‫هرچه که آنه بزرگتر شد، ‫اتاقش نیز دخترانه‌تر شد.
‫آنه، این تغییر دکوراسیون ‫اتاقت چقدر دیگه طول می‌کشه؟
‫دیگه تقریبا تمومه.
‫تنها چیزی که مونده اینه که ‫تخت جدیدی که ماتیو خرید برسه.
‫دوست دارم ببینمش.
‫تغییر دکوراسیون یعنی چی؟
‫یعنی اتاق آنه قشنگ‌تر می‌شه.
‫عمه جوزفین برای روز ‫قطار به خونه‌ی ما میاد.
‫واقعا دایانا؟
‫آره. منم پیغامشون رو دیشب ‫وقتی از مراسم دعا برگشتیم دیدم.
‫عالیه اما حالا این ‫روز قطار دیگه چیه؟
‫روزیه که راه‌آهن ‫قراره شروع به کار کنه.
‫مینی می نمی‌دونه چیه برای ‫همین بهش می‌گه روز قطار.
‫که اینطور. برای استقبال ‫از خانم باری می‌رین؟
‫البته. آنه تو هم با ما بیا.
‫نمی‌تونم. کلاس کوئین ‫اون موقع برگزار می‌شه.
‫البته که من به مراسم ‫افتتاح راه‌آهن می‌رم.
‫نه فقط برای کارمدی بلکه ‫برای تموم اوونلی روز بزرگیه.
‫یه عالمه توریست ‫از چارلوتویل میان.
‫چطور نرم و نبینم؟
‫راستی، تخت جدید آنه کی می‌رسه؟
‫ماتیو و جری رفتن دنبالش. ‫به زودی بر می‌گردن.
‫خیلی برای آنه هزینه نمی‌کنین؟
‫شاید همینطوره که می‌گی
‫اما ما باید تا جایی که ‫می‌تونیم باهاش مهربون باشیم.
‫خوشبحالتون که اون بچه منطقیه.
‫هنوز مثل قبل به درس ‫خوندن علاقه داره؟
‫امتحان ورودی آکادمی نزدیکه. ‫دیشب تا دیر وقت داشت درس می‌خوند.
‫یه جوری تظاهر می‌کنه انگار اهمیتی ‫نمی‌ده، اما همیشه ذهنش مشغوله.
‫جری، گره رو باز کن.
‫خیلی خب.
‫این یکی؟
‫جنسش خوبه.
‫تا حالا همچین تخت زیبایی ندیدم.
‫می‌بریمش به طبقه‌ی ‫دوم؟ منم کمک می‌کنم.
‫ماتیو تو برو استراحت کن.
‫این کارا برای قلبت خوب نیست.
‫اما من...
‫تختم رسید.
‫آنه فقط همونجا ‫واینستا. بیا کمک کن.
‫بله.
‫ببخشید که همتون به زحمت افتادین.
‫آنه می‌تونم بیام داخل؟
‫البته بفرما.
‫شمع رو می‌برم.
‫باشه.
‫منظم و مرتب. بیشتر ‫شبیه اتاق دخترا شده.
‫ممنونم که همچین ‫تخت قشنگی گرفتین.
‫آنه.
‫بله؟
‫به اندازه قبل حرف نمی‌زنی.
‫دیگه مثل قبل کلمات قلمبه ‫سلمبه هم استفاده نمی‌کنی.
‫چیزی شده؟
‫خودمم نمی‌دونم.
‫فقط دیگه علاقه‌ای به ‫زیاد صحبت کردن ندارم.
‫تفکرات خوبم رو مثل ‫جواهر تو قلبم نگه می‌دارم.
‫نمی‌خوام بقیه بهم بخندن ‫یا فکر کنن که کم فکرم.
‫نمی‌دونم چرا اما دیگه علاقم ‫رو به کلمات بزرگ از دست دادم.
‫یکمم احساس تنهایی می‌کنم.
‫اما بزرگ شدم.
‫می‌تونم راحت حرفم رو بزنم یا ‫حتی از کلمات بزرگ استفاده کنم.
‫بزرگ شدن جالبه اما ‫اونطور که فکر می‌کردم نیست.
‫آزمون ورودی آنه ‫دیگه داره نزدیک می‌شه.
‫آره.
‫باید ببینین موقع امتحان به ‫چیا نیاز داره تا با خودش ببره.
‫اما ما کسی رو تو چارلوتویل ‫نمی‌شناسیم که پیشش بمونه.
‫آنه گفته خود آکادمی می‌تونه ‫شرایطی رو برای داوطلبان فراهم کنه.
‫می‌خوام اگه بشه ‫از همین استفاده کنم.
‫که اینطور... تا زمانی که آنه ‫خودش موافق باشه منم مشکلی ندارم.
‫بیا قبل از تصمیم‌گیری با خانم ‫استیسی صحبت کنیم. تو هم بیا.
‫خانم استیسی می‌شه صحبت کنیم؟
‫همه ساکت باشین. ‫مطالعه کنین تا من برگردم.
‫آنه، چی شده؟ ‫خودمم نمی‌دونم.
‫آنه شاید تو هم باید ‫به کارمدی بری‌.
‫حیف می‌شه. می‌خواستم ‫خانم باری رو ببینم.
‫بچه‌ها، می‌دونستین که ‫راه‌آهن به کارمدی اومده
‫و امروز هم اولین ‫قطار به اونجا می‌رسه؟
‫بله.
‫اعضای شورا الان بهم گفتن
‫که دانش‌آموزان ‫می‌تونن به کارمدی برن.
‫اگه بخواین می‌تونین برین ‫و از این قطار استقبال کنین.
‫همه ساکت لطفا.
‫بیاین آماده شیم ‫تا به کارمدی بریم.
‫درس امروز رو ‫همینجا تموم می‌کنیم.
‫هورا!
‫عالی شد!
‫ممنون.
‫دستتون دردنکنه.
‫این واگن خیلی راحته.
‫دختر من با مردی در کارمدی ازدواج ‫کرده، حالا رسیدن بهش آسون‌تر می‌شه.
‫برادرزاده‌ من و خانوادش ‫هم در اوونلی هستن.
‫پس خیلی مشتاق ‫رفتن به اونجا هستین.
‫بله اما این تنها چیزی نیست ‫که من رو مشتاق می‌کنه.
‫چه آرومه!
‫به زودی می‌رسه.
‫همین قطار عمه جوزفین رو ‫میاره. اون مطمئنا کلی هدیه گرفته.
‫رسیدن! رسیدن!
‫رسید! اولین قطار!
‫اون عمه جوزفینه!
‫عمه جوزفین.
‫از دیدنتون خوشحالم، ‫دایانا، مینی می و آنه.
‫عمه جوزفین! عمه جوزفین!
‫در جشن شرکت نمی‌کنین؟
‫وقت اینجور چیزا رو ندارم.
‫عمه جوزفین.
‫مینی می کوچولو. حالت چطوره؟
‫برامون هدیه آوردی؟
‫البته! یه عالمه، یه عالمه هدیه!
‫خوب هستین عمه جوزفین؟
‫امیدوارم خوب باشین خانم بازی‌.
‫دایانا... آنه شرلی تویی؟
‫آنه چقدر بزرگ ‫شدی، و البته زیباتر.
‫خیلی ممنون خانم باری. ‫اما من هنوز همون آدمم.
‫نه خیلی تغییر کردی.
‫اولین بار که دیدمت زبون ‫ریزیت توجهم رو جلب کرد.
‫لطفا اینطور نگین، خجالت‌آوره.
‫عمه جوزفین، قطار چطور بود؟
‫راحت بود. اما هنوز ‫نمی‌تونم به قطارها اعتماد کنم.
‫البته در مقایسه با ‫کالسکه آره خیلی سریع‌تره.
‫ایکاش دود کم‌تری تولید می‌کرد.
‫خب خانم جوزفین تا کی ‫قصد دارن اینجا بمونن؟
‫گفتش تا مدتی.
‫امروز خیلی خوشحالم.
‫بعد این همه مدت هم با خانم ‫باری ملاقات کردم هم قطار دیدم.
‫آزمون نزدیکه.
‫اگه برای همچین چیز بزرگی ‫نبود نمی‌تونستم استراحت کنم.
‫خیلی خوش‌شانسم که اینطوری ‫شد. الان کلی انرژی گرفتم.
‫آنه اگه خانم باری شرایطش رو داره
‫دوست دارم فردا به چای ‫دعوتش کنم. نظرت چیه؟
‫می‌خوام ازش بابت نگهداری از تو ‫وقتی به اونجا رفته بودی تشکر کنم.
‫معلومه که موافقم ماریلا.
‫بهترین چای رو آماده می‌کنم.
‫خانم جوزفین باری با ‫دعوتشان موافقت کرد.
‫آنه به محض شنیدن خبر ‫شروع به آماده کردن وسایل کرد.
‫ماریلا خواست که کمک ‫کنند اما آنه مخالفت کرد.
‫آنه علاوه بر اینکه می‌خواست خودش ‫وسایل پذیرایی از خانم باری را فراهم کند،
‫می‌دانست که اینکار یک نوع اوقات ‫فراغت نیز از امتحان محسوب می‌شود.
‫آنه بذار کمکت کنم.
‫نیازی نیست. اجازه بده ‫خودم شیرینی‌ها رو درست کنم.
‫حالا کیک رو می‌ذاریم داخل اجاق.
‫آنه شرلی!
‫داخل کیک چی ریختی؟
‫وانیل.
‫کدوم وانیل؟ نشونم بده.
‫واقعا وانیله دیگه.
‫بیار ببینمش.
‫آنه این مسکنه که داخل کیک ریختی.
‫چی شده ماریلا؟
‫هیچی فقط یاد یه خاطره افتادم.
‫روز بعد، خانم باری و ‫دایانا به گرین گیبلز آمدند.
‫ماتیو با ظاهری مضطرب ‫به خانم باری خوشامد گفت.
‫ماریلا پنهانی نگران قلب او بود.
‫بعد از آنکه خانم باری، ‫غذاهای آنه را امتحان کرد
‫با رضایت به ماریلا رو کرد.
‫ماریلا‌. می‌تونم ‫ماریلا صداتون کنم؟
‫آزمون آنه در ماه آپریله درسته؟
‫بله.
‫نظرت چیه که آنه تو ‫مدت آزمون پیش من بمونه.
‫من تنها کسی هستم که آنه ‫توی چارلوتویل می‌شناسه.
‫فکر نمی‌کنی این بهترین کار باشه؟
‫اگه آنه موافق باشه، ‫ما مخالفتی نداریم.
‫پس همین کار رو می‌کنیم.
‫آنه تو که مخالفتی نداری؟
‫البته که ندارم.
‫اگه بخوای
‫می‌تونی هرچقدر که بخوای پیشم ‫بمونی و با اوتوبوس به آکادمی بری.
‫شما لطف دارین اما اگه قبول ‫بشم به اونجاهاشم فکر می‌کنم.
‫موفق می‌شی. مطمئنم که می‌تونی.
‫آنه که گرمای محبت همه را حس ‫کرده بود، خود را خیلی سعادتمند خواند.
‫در دلش عزمی شکل گرفت
‫او با بهترین نمره از آزمون ‫ماه بعد سربلند بیرون خواهد آمد.
‫خانم استیسی آخرین ‫جلسه را نیز تمام کرد.
‫تنها چیزی که برای آنه و دوستانش ‫مانده، شرکت در آزمون آکادمی است.
‫در قسمت بعد: ‫شماره‌ی من سینزده است
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.