..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت چهل و سوم: آخرهفته در خانه.
‫اغلب اوقات هنگام آغاز زمستان، ‫آب و هوا بسیار باثبات است.
‫دانش‌آموزان آکادمی کوئین
‫هرهفته با استفاده از ‫قطار به کارمدی می‌رن.
‫سپس دایانا و دوستان ‫دیگر به استقبال آنها می‌روند
‫و آنها با شادی و خوشحالی زیرنور ‫آفتاب اوونلی بایکدیگر قدم می‌زنند.
‫خوش اومدی جوزی.
‫روبی خوش اومدی.
‫گیلبرت!
‫خیلی خوش اومدی آنه! ‫دایانا!
‫خوب بنظر میای. ‫توهم همینطور.
‫چمدونت کو؟
‫ماتیو اینقدر قدم نزن، آروم بگیر!
‫قطار آنه احتمالا تازه ‫به کارمدی رسیده.
‫برادر من اگه به قدم زدن ‫ادامه بدی که آنه زودتر نمی‌رسه!
‫درسته، همینطوره.
‫آخ.
‫اما خودت هم چنان ‫آروم بنظر نمیای.
‫من فقط فکر می‌کنم که وقتی ‫آنه برگرده حسابی گشنه‌اس
‫برای همین می‌خوام وقتی که برگشت، ‫غذا آماده باشه و خیلی سریع میز رو بچینم.
‫فقط بدتر میشه.
‫الان چیزی گفتی؟
‫نه. من حرفی نزدم.
‫روبی مدل‌ موهاشو عوض کرده بود؟
‫آره، تو شهر انجامش داد.
‫این یه رازه. اگه مادرش ‫بفهمه حسابی تنبیه‌‌اش می‌کنه.
‫بخاطر همین هم امروز ‫صبح دوباره درستش کرد.
‫دوست داشتم که ببینم. ‫تا اینجا بود.
‫حتما تو شهر یه اتفاقی ‫بین اون دوتا افتاده.
‫فعلا آره.
‫اما روبی از تایپ دختر‌های ‫موردعلاقه گیلبرت نیست.
‫مگه‌نه آنه؟
‫واقعا؟
‫اما روبی زیباست و گیلبرت ‫هم خوشتیپه، به همدیگه میان.
‫درسته.
‫اما روبی گفته که متوجه ‫نصف حرفهای گیلبرت نمی‌شه
‫و آنه، گیلبرت هم مثل تو وقتی که داره فکر ‫می‌کنه، چیزهای خیلی پیچیده‌ای بیان می‌کنه.
‫روبی هم از اون دسته‌ اشخاصیه که ‫دوست نداره زیاد از مغزش کار بکشه.
‫با فرانک استوکلی وضع بهتری داره.
‫اما چون اون به اندازه گیلبرت ‫خوشتیپ نیست، نمی‌تونه تصمیم بگیره.
‫پس روبی خیلی فعال شده.
‫آره، طبق چیزی که قدیما ‫گفته بود، داره پیش میره.
‫اصلا اینطوری نیست. ‫واقعا؟
‫واقعا.
‫با وجود اینکه آنه چندلحظه ‫پیش حرف دیگری زده بود
‫او واقعا روبی را شریک ‫زندگی مناسب گیلبرت نمی‌دانست
‫و آنه به داشتن دوستی ‫همانند گیلبرت فکر کرد.
‫فردی که بتوانند باهم بخندند، درس ‫بخوانند و درباره آینده تبادل نظر کنند.
‫چنین چیزی واقعا ‫خارق‌العاده خواهد بود.
‫چه زود رسیدیم.
‫مشکلی نیست. این تازه شروعشه؛ ‫من با اشتیاق منتظر بعدی‌ها هستم.
‫نظرت چیه که دفعه بعد ‫من باهات تا خونه بیام؟
‫ماتیو و ماریلا منتظرتن.
‫عیبی نداره، هنوز باهات حرف دارم.
‫دختر بد!
‫بالاخره آنه برگشت! ‫دایانا هم باهاشه!
‫واقعا که.
‫من می‌خوام بهت چیزی ‫رو بگم که به هیچکس نگفتم.
‫کوئین داره بعنوان پاداش، ‫بورسیه ایوری می‌ده.
‫بورسیه شدن آسون نیست.
‫فقط بهترین دانش‌آموز ‫بورسیه میشه.
‫فهمیدم، هدفت بدست آوردن اونه.
‫اوهوم.
‫چه عالی! هم مدال و هم ‫بورسیه! تو واقعا جاه‌طلبی!
‫اما هدف داشتن برای ‫درس خوندن واقعا چیز خوبیه
‫حتی اگه شکست بخورم.
‫البته! اگه موفق بشی، ‫دانشجو می‌شی...
‫اما دانشگاه چهارسال طول می‌کشه.
‫اگه قرار باشه اینهمه مدت از هم ‫دور باشیم، من احساس تنهایی می‌کنم.
‫همین!
‫بخاطر همین هم هنوز به ‫ماریلا و ماتیو هیچ حرفی نزدم.
‫اونها فکر می‌کنن که من از سال ‫بعد قراره تو گرین‌گیبلز تدریس کنم.
‫نمی‌دونم که چطوری بهشون بگم.
‫اما این بورسیه ایوری ‫واقعا افتخار بزرگیه.
‫پس مشکلی نیست، ‫حداقل ماتیو باهاش موافقه.
‫اینطوری فکر می‌کنی؟
‫همینطوره، وقتی که کوئین ‫قبول شدی واقعا خوشحال شده بود
‫تازه دانشگاه رایگان خواهد بود!
‫ماریلا به دانشگاه رفتن ‫تو اعتراض نمی‌کنه.
‫آره اینم ممکنه. اما از اینکه صحبت ‫کردیم خوشحالم، احساس بهتری دارم.
‫مشکلی نیست، تلاشتو بکن آنه!
‫ممنونم دایانا. به لطف تو، ‫واقعا احساس سبکی می‌کنم.
‫من همیشه بهت باور دارم.
‫دایانا...
‫آنه چقدر قصد داری که صحبت کنی؟
‫چرا دایانا رو به داخل ‫خونه دعوت نکردی؟
‫ماتیو اینهمه بی‌صبرانه ‫منتظرت مونده.
‫حتما حرف‌های خصوصی ‫دارن می‌زنن، بخاطر همین—
‫خودم می‌دونم.
‫داره میاد. برگشت.
‫من برگشتم.
‫من برگشتم! ماتیو! ماریلا!
‫خوش اومدی.
‫برگشتی؟ خوش اومدی.
‫عجب بویی! بوی ‫خاطره‌انگیز گرین‌گیبلزه!
‫چیزی نیست، فقط سبزیجاته.
‫گشنه‌ای؟ ‫آره.
‫خیلی وقته که حاضره.
‫برو دست و صورت ‫بشور تا فورا شام بخوریم.
‫باشه. برگشتن به خونه اونقدر خوبه ‫که گرسنگی رو فراموش کرده بودم
‫اما واقعا ضعف کردم.
‫برگشتن به خونه خوبه یا ‫دوباره با دایانا صحبت کردن؟!
‫هیچی. می‌دونستم که گرسنه‌ای، ‫برات یه ضیافت حسابی ترتیب دادم.
‫اینجا که برمی‌گردی باید ‫دلی رو از عزا در بیاری.
‫ممنونم ماریلا؛ من ‫زود لباس عوض می‌کنم.
‫عجله کن. ‫چشم.
‫این شال برای ماریلاست.
‫درسته که ارزونه ‫اما خیلی زیبا بود.
‫تو شهر خریدمش، برای ‫زمستون خیلی خوبه.
‫خوشت اومد؟
‫قشنگه، ممنونم.
‫خیلی به اینکه چه هدیه‌‌ای ‫برای ماتیو بگیرم، فکر کردم
‫اما اصلا چیزی به ‫ذهنم نرسید، معذرت.
‫برای من، برگشتن تو ‫بهترین هدیه است، آنه.
‫اما آنه، هدیه گرفتن خوبه اما ‫بهتره حواست به خرج کردنت باشه.
‫تنها زندگی کردن آسون نیست، ‫نباید پول رو الکی خرج کنی.
‫مشکلی نیست ماریلا، ‫همیشه که نمی‌گیره.
‫نه، فقط خواستم واضح بهش بگم.
‫من وقتی که اون شال رو دیدم، ‫به اینکه چقدر بهت میاد فکر کردم.
‫اما متوجه حرفت ‫شدم، حواسم خواهد بود.
‫ازت عصبی نیستم که، ‫اتفاقا خیلی هم خوشحالم.
‫فقط اگه احتیاط کنی، بهتره.
‫خب، بهتره قبل اینکه ‫سرد بشه، بخوریم.
‫ممنونم.
‫خوشمزه به نظر میاد! با اجازه.
‫خب، مدرسه چطوره؟
‫قبلا به پرسی اشاره کردم؟
‫آره. همونی که مثل خودت ‫همیشه خیالبافی می‌کنه؟
‫از وقتی که باهاش دوست شدم، ‫فهمیدم که پرسی واقعا دختر باهوشیه.
‫حسابی شوخ و متفکره.
‫استلا هم همکلاسی موردعلاقمه.
‫آدم غمگین و تاریکی به نظر ‫میاد اما دراصل خیلی شادی‌آفرینه.
‫البته، بعد از دایانا قرار می‌گیره. ‫دایانا همیشه بهترین دوستم خواهد بود.
‫درسها چطورن؟
‫خودم که فکر می‌کنم ‫همه چیز عالیه.
‫پس قطعا سال دیگه ‫برمی‌گردی و معلم می‌شی؟
‫اوهوم.
‫بالاخره خیالمون راحت شد برادر.
‫همینطوره.
‫گیلبرت بلایث چطوره؟
‫ام... گیلبرت هم خیلی تلاش ‫می‌کنه، اونهم چشمش دنبال مداله.
‫مثل همیشه، رقیب اصلی منه.
‫اما از پس تو برنمیاد آنه.
‫ماتیو، دوباره با این حرفها ‫به آنه فشار زیادی وارد نکن.
‫درسته.
‫مراقب سلامتیت باش.
‫نگران نباش. حالا میشه بخوریم؟
‫من هنوزم گشنمه.
‫تقصیر توست.
‫درسته، بفرما.
‫معذرت.
‫همزمان که آنه رشد می‌کند، ماتیو و ‫ماریلا هم رشد می‌کنند و پیرتر می‌شوند.
‫آنه تنها کسی نیست که مشتاق ‫آخرهفته‌ و برگشتن به گرین‌گیبلزه.
‫چنین چیزی برای ماتیو و ‫ماریلا، مزه و هدف زندگیه.
‫صبح بخیر ماریلا.
‫بیدار شدی؟
‫وقتی که برمی‌گردی پیش ‫ما، می‌تونی استراحت کنیا.
‫استراحت مناسب گرین‌گیبلز نیست.
‫خب پس بریم گاو رو ‫بدوشیم، غافلگیر می‌شی.
‫واقعا؟
‫وای! سطل!
‫نیازی به عجله نیست.
‫اما‌ مگه‌ نزائیده؟
‫واقعا که.
‫واقعا زائیده!
‫چه بامزه...
‫صبح بخیر آنه.
‫صبح بخیر ماتیو. ‫گوساله‌ی واقعا بامزه‌ایه.
‫سه‌شنبه پیش بدنیا ‫اومد، متعلق به خودته.
‫چی؟
‫می‌گم که دارم می‌دمش به تو.
‫واقعا؟ خیلی ممنونم ماتیو!
‫هدیه‌ای از این ‫بهتر نداریم، اما...
‫نگهداریش با منه، ‫اما صاحبش خودتی.
‫اسمش...
‫صبر کن.
‫دوست دارم که خودت روش اسم ‫بذاری، بخاطر همین اسمی نذاشتم.
‫چه خوب!
‫من... "دالی" صداش می‌کنم.
‫آخه چشمهای براق و زیبایی داره.
‫دالی؟...
‫بیا اینجا.
‫صبح بخیر، همگی خوبید؟
‫آنه طی تمام آخرهفته، ‫همانند گذشته رفتار کرد.
‫به ماریلا کمک کرد و تا جای ممکن ‫بار را از دوش آنها برمی‌داشت.
‫و بالاخره نوبت باغ میوه ‫بیرون از گرین‌گیبلز رسید.
‫فصل خوبی برای سیب‌ها بود.
‫آنه به جای ماریلا، ‫سبد پشت سبد میوه چید.
‫خودشه!
‫اون روز عصر، ‫ماریلا ایده‌ای پیدا کرد.
‫سه نفری و به همراه یک ارابه سیب
‫به برایت‌ریور و بدنبال شخصی ‫که آب سیب بگیرد، رفتند.
‫این اولین باریه که سه نفره پس از ‫بازگشت آنه، از گرین‌گیبلز خارج می‌شوند.
‫ماتیو، داری به چیزی که ‫فکر می‌کنم، فکر می‌کنی؟
‫همینطوره. جوابش مشخصه.
‫اما نمی‌تونی حدس بزنی ‫که من به چی فکر می‌کنم.
‫چی می‌گی؟ تو و ماتیو ‫دارید به یه چیز فکر می‌کنید.
‫یجورایی درسته، یک‌ سال بعد ‫اینکه من به گرین‌گیبلز اومدم
‫تو به ماتیو اجازه دادی تا ‫من رو از مسیر سفید ببره.
‫همچین کاری هم کردیم؟
‫کردیم.
‫چه بوی خوبی.
‫این بطری رو به شهر ببر.
‫چقدر زیاد! همه حسابی شاد می‌شن!
‫ماتیو، نظرت درمورد این چیه؟
‫خب... من فکر می‌کنم ‫این یکی بهتر نیست؟
‫روزهای پاییز بسیار کوتاه است.
‫آنه و ماتیو و ماریلا
‫همگی درکنار هم از ‫زنده بودن، لذت می‌برند.
‫دالی، تا هفته دیگه که ‫می‌بینمت حسابی بزرگ بشیا!
‫آنه، اگه عجله نکنی دیرت میشه‌ها!
‫چشم.
‫مراقب باش.
‫من دارم میرم.
‫هوا داره سرد می‌شه، ‫مراقب باش که سرما‌ نخوری.
‫ماتیو و ماریلا شما هم همینطور.
‫نگران ما نباش.
‫به سلامت.
‫مراقب باش آنه.
‫تو هم همینطور دایانا.
‫برای بورسیه تلاش خودتو بکن.
‫هرچند که نتونستم به ‫ماتیو و ماریلا حرفی بزنم.
‫آنه می‌خواد تا ‫دانشگاه ادامه بده؟!
‫نمی‌دونستی؟ حتی من هم می‌دونم.
‫کجا اینو شنیدی؟
‫روبی با اطمینان بهم گفت.
‫آنه وقتی که جوزی درمورد ‫بورسیه حرف زد، چشماش برق زد.
‫فکر نمی‌کنم که بعید باشه.
‫اما اینکه آنه بره و ‫شما رو تنها بذاره...
‫یه دختر مهربون ‫چنین کاری نمی‌کنه.
‫وضعیت قلب ماتیو اخیرا ‫خوب نیست، مگه‌ نه؟
‫اون باید برگرده و ‫تو مدرسه تدریس کنه.
‫ریچل.
‫می‌دونی که چرا ما هنوز رسما ‫اون رو به فرزندی قبول نکردیم؟
‫چون اون دخترِ خداست.
‫از اولش هم به ما تعلق نداشت.
‫اگه قصد داره تا ادامه تحصیل ‫بده، تصمیمش با خودشه.
‫ببخشید‌.
‫تازه اگه بورسیه بشه، خودش به ‫تنهایی می‌تونه به تحصیل ادامه بده.
‫هم افتخار بزرگیه و ‫هم تمام هزینه‌ها رایگانه.
‫حتی والدین واقعیش هم ‫بهش نمی‌گفتن که بیخیال بشه.
‫ماریلا...
‫حتما به ما فکر کرده و ‫تصمیم گرفته که به ما‌ نگه.
‫تازه معلوم نیست که ‫بتونه بورسیه بشه یا نه.
‫اگه بورسیه هدف اون ‫باشه، من که مخالفتی ندارم.
‫تو هم واقعا عجیبی.
‫آنه دست از غافلگیری ‫برنمی‌داره و بهش عادت کردی
‫اما ظاهرا همچنان ادامه ‫داره... خب با اجازه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫امتحانات در راهه
‫و آنه می‌خواست در ‫شهر بماند و درس بخواند
‫اما اخبار قلب ضعیف ‫ماتیو به گوش او می‌رسد
‫قسمت بعد: زمستان ‫در آکادمی کوئین.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.