‫مسئولین تیم، نوبت شماست.
‫خب. تقریباً پنجاه سال از آخرین مهمونمون می‌گذره، اولین مهمون تو یه قرن.
‫البته. یه بار یه قرن کامل صبر کردیم، پس بذارید پنجاه سال دیگه هم صبر کنیم.
‫چیز دیگه‌ای؟
‫مثل همیشه، امروز با لبخند از مهمونامون استقبال کنیم.
‫با تمام وجود و با گرم‌ترین لبخندامون از مهمونای عزیزمون پذیرایی کنیم.
‫محل چشمه آب گرم برنامه‌ریزی شده
‫هتل گینگارو
‫هی، یاچی-یو!
‫یاد بگیر بفهمی یه چیزی بی‌فایده‌ست.
‫تو قبل از چشمه آب گرم به ماگما می‌رسی! ها!
‫تو که خودت هنوز داری بررسی‌های محیطی‌تو انجام می‌دی، حرف نزن.
‫قبوله. من و تو هر دو تا موجود احمق هستیم.
‫کار می‌کنیم و کار می‌کنیم، ولی چیزی که منتظرشیم هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
‫این دیگه چیه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
Episod3
‫لبخند، بهترین فضا رو ایجاد می‌کنه
‫شاید آدما برگشتن!
‫آره، عمراً.
‫شبیه آدمن! خیلی هم شبیه!
‫شوخی می‌کنی!
‫دیدید؟ حتماً همینه!
‫دیدید؟ باید همین باشه!
‫قبول دارم، شکلشون خیلی شبیهه.
‫ما زمینی هستیم. ما رو ببرید پیش رهبرتون.
‫ما مشتاقانه منتظر برگشتتون بودیم!
‫اسم من بومبوکو پروسیونه.
‫همونطور که می‌بینید، یه زمینی.
‫این خانم هم همسر منه.
‫من مامی هستم. منم یه زمینی‌ام.
‫این دختر کوچیک هم دخترمونه.
‫من پونکو هستم! یه زمینی!
‫این پسر کوچیک هم پسرمونه.
‫من فوگوری هستم. یه تانوکیان.
‫هی، فوگوری!
‫قرار بود بگیم زمینی هستیم، یادت رفته؟
‫ولی تو همیشه می‌گی اگه دروغ بگم، هیزم می‌ریزی رو سرم و آتیشش می‌زنی!
‫این یه استثناست. امروز آتیش خبری نیست.
‫اینجا چه خبره؟ بهت گفتم اینو تو مغزش فرو کن!
‫و منم همین کارو کردم. این تقصیر توئه که همیشه این بچه رو تهدید می‌کنی.
‫تو چشم خواهر بزرگت نگاه کن، فوگوری!
‫بگو، وگرنه تو طبیعت می‌میری! می‌خوای زنده بمونی، نه؟
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫پس می‌دونی باید چیکار کنی. من-یه-زمینی-هستم!
‫جمع شید!
‫من فوگوری هستم، یه زمینی.
‫نمی‌خوام تو طبیعت بمیرم! می‌خوام زنده بمونم!
‫امم، ما دمتو می‌بینیم، کوچولو.
‫داداش کوچولوی من یه زمینیه!
‫و حتی برگ هم به سرتون چسبیده...
‫زمینی!
‫این بچه‌ها...
‫منو مادربزرگشون صدا می‌کنن.
‫اسمم موجیناست.
‫ما، خانواده پروسیونه،
‫کاملاً و واضحاً همه...
‫زمینی هستیم، و نه هیچ چیز دیگه!
‫وای، چه فشار مادرسالارانه‌ای از طرف مادربزرگ.
‫خانواده بزرگی دارید!
‫اگه هنوز جایی برای موندن پیدا نکردید،
‫هتل ما آماده پذیرایی از شماست.
‫اوه، شما هتل دارید؟ عالیه.
‫ما تو دردسر افتاده بودیم چون سفینه فضایی‌مون خیلی آسیب دیده بود.
‫می‌تونیم فوراً اتاقتون رو نشونتون بدیم.
‫فکر کنم باید دوباره چک کنی، کوچولو.
‫حق با توئه.
‫خانم‌ها و آقایان.
‫بله؟!
‫پول دارید که هزینه اقامتتون رو پرداخت کنید؟
‫البته که داریم! ما زمینی هستیم!
‫پس لطفاً دنبالم بیاید.
‫بالاخونه رو اجاره داده، کوچولو.
‫به هتل ما خوش آمدید.
‫وای، چه ساختمون بزرگیه.
‫باورم نمی‌شه تو یه سیاره عقب‌افتاده هستیم.
‫می‌خوام برم تو یه سوراخ قایم شم.
‫بساز و هر جا می‌تونی زندگی کن!
‫خانم کوچولو، نمی‌تونه باشه...
‫هست.
‫مهمونای انسانی داریم. یه گروه کامل.
‫حله. بهترین باز کردن در رو که تا حالا دیدن بهشون نشون می‌دم.
‫به هتل گینگارو خوش آمدید.
‫من یاچیو هستم، مدیر موقت اینجا.
‫ممنون که پذیرفتید.
‫لطفاً این کارت ثبت نام رو پر کنید.
‫اوه؟ این یه جور امتحانه؟
‫منظورت چیه؟
‫من تمرین کرده بودم چطور بنویسم، محض احتیاط.
‫هی، بس کن!
‫حرکتش متوقف شد.
‫ها؟
‫سلام؟
‫ها؟
‫انجام شد.
‫خیلی ممنون.
‫بونبوکو پروسیونه
‫پس اتاقتون رو رزرو کنیم.
‫چقدر اینجا می‌مونید؟
‫بذارید بگم حدود 300 روز... برای شروع.
‫پس طرح اقامت طولانی‌مدت ما؟
‫درسته.
‫در این صورت، باید یه پیش‌پرداخت بگیریم.
‫حتماً.
‫برای اقامت 300 روزه، هزینه یه ماه باید...
‫پس یه هفته.
‫ببخشید؟
‫یه هفته می‌مونیم.
‫فهمیدم.
‫برای خانواده‌تون، می‌تونید دو تا اتاق معمولی رزرو کنید
‫یا یه سوئیت بزرگ، البته ممکنه کمی گرون‌تر باشه.
‫هرچی بزرگ‌تر، بهتر.
‫شبکه پرداخت ما قطعه.
‫اگه بخوایم نقدی پرداخت کنید مشکلی نیست؟
‫البته که مشکلی نیست. ما زمینی هستیم!
‫پس اجازه بدید وسایلتون رو تا اتاقتون ببریم.
‫وقت رفتنه، پونکو، فوگوری.
‫هوپ! هوپ! هوپ!
‫هایا!
‫کافیه!
‫این دیگه چیه...
‫پس اونا انسان نیستن.
‫گفتم که.
‫می‌گید تانوکیان؟
‫بله، این نزدیک‌ترین معادل تو زبان شماست.
‫لطفاً از ما آبگوشت درست نکنید!
‫مطمئن باشید، ما شما رو نمی‌خوریم.
‫خب، جای دیگه می‌رفتید؟
‫نه، زمین از اول مقصد ما بود،
‫چون آب و هوای اینجا شبیه سیاره ماست.
‫ما خونمون رو از دست دادیم.
‫یعنی چی؟
‫یه جنگ بزرگ تو سیاره ما درگرفت،
‫و ما مجبور شدیم برای نجات جونمون فرار کنیم.
‫ما وقتی دنبال جایی برای پناهندگی می‌گشتیم در مورد زمین فهمیدیم
‫و فکر کردیم شاید اینجا شانس یه زندگی آروم رو داشته باشیم.
‫اما سفینه فضایی‌مون خراب شد، و بعد اینجا به شما برخوردیم.
‫مرگ و زندگیه. از این لحظه به بعد ما زمینی هستیم!
‫به خاطر همین در مورد انسان بودن دروغ گفتید؟
‫بابت اینکه حقیقت رو نگفتیم عذرخواهی می‌کنیم. خیلی متاسفیم.
‫ما فقط می‌خواستیم بچه‌ها کنار طبیعت بزرگ بشن و نه تو یه سفینه.
‫لطفاً، ازتون خواهش می‌کنیم!
‫میشه لطفاً اجازه بدید اینجا بمونیم تا سفینه فضایی‌مون رو درست کنیم؟!
‫هتل ما پنجاه ساله که از مهمونای فرازمینی پذیرایی می‌کنه.
‫پس نیازی نیست نگران باشید.
‫خیلی ممنون!
‫با این حال، تو زبان ما خیلی روان صحبت می‌کنید.
‫و اتفاقاً خیلی چیزا می‌دونید.
‫ما تو یه سفینه از زمین درس خوندیم!
‫چی؟ واقعاً؟
‫بله!
‫درست قبل از اینکه بیایم اینجا بود!
‫گفتن کی برمی‌گردن؟
‫ها؟
‫ما همیشه منتظر برگشتشون بودیم!
‫فکر نکنم در مورد اون حرف زدیم، واقعاً.
‫اون موقع واقعاً زبان شما رو نمی‌فهمیدیم.
‫ما فقط به این دلیل اینقدر یاد گرفتیم که بعد از جدا شدن از اونا به مطالعه ادامه دادیم.
‫فهمیدم.
‫اما همین که این اطلاعات رو شنیدم بهم قدرت میده!
‫خیلی ممنون!
‫یادداشت سرپرست موقت، روز 55278.
‫امروز، ساعت 3:27 بعد از ظهر،
‫از گروهی از مهمونای فرازمینی فهمیدیم که بشریت زنده‌ست و حالش خوبه.
‫ما در حالت آماده‌باش برای بازگشت بشریت باقی می‌مونیم.
‫لبخند بهترین فضا رو ایجاد می‌کنه
‫ممنون.
‫من الان ادامه میدم.
‫هی.
‫نگاه کن.
‫هوپ دی دو!
‫هوپیتای دو!
‫هوپ...
‫...دی دو!
‫هوپ دی دو!
‫شاید مهمون باشن،
‫اما نمی‌تونی بذاری بدون تذکر هر کاری دلشون خواست بکنن، عزیزم.
‫هوپ دی دو!
‫خانم پونکو، آقا فوگوری.
‫اوه، سلام، یاچیو!
‫نگاه کن، فوگوری یه صید بزرگ گرفته!
‫پدر و مادرتون کجا هستن؟
‫مثل همیشه تو طول روز تو اتاقمون قایم شدن.
‫تانوکیان مردم خجالتی هستن. به جز ما دو تا، چون تو فضا بزرگ شدیم.
‫اینطوره؟
‫خب، اینجا یه فضای مشترک برای همه مهمونای ماست،
‫پس لطفاً از رفتارهای مخرب خودداری کنید.
‫چی؟ نمی‌تونیم شنا کنیم؟
‫درسته. همچنین، ماهی‌های تو اون آکواریوم برای خوردن نیستن.
‫اخ!
‫متاسفیم.
‫نمی‌خوام تو طبیعت بمیرم.
‫می‌تونید اینجا بمونید، تا زمانی که رفتار خوبی داشته باشید.
‫با ما بازی می‌کنید؟
‫این امکان‌پذیر نیست. من سر کارم.
‫چه کاری؟
‫من همه جور کاری تو این هتل انجام میدم.
‫همه جور؟
‫چه جورایی؟
‫الان چه کاری انجام میدی، یاچیو؟
‫منتظرم تا مهمونامون رو پذیرایی کنم.
‫ها. جالبه؟
‫خیلی. این یه کاریه که ارزش زیادی داره.
‫اوه؟
‫اگه به چشمه آب گرم برسیم، هتلمون یه نقطه قوت دیگه هم پیدا می‌کنه.
‫منظره از اینجا هم عالی میشه.
‫اگه این سیاره اینقدر باحاله، چرا همه رفتن؟
‫حیوانات هنوز هستن.
‫یه ویروس خیلی جهش‌پذیر که فقط روی نخستی‌ها تأثیر می‌ذاشت، تو کل دنیا پخش شد.
‫آره؟
‫حتی اگه استفاده نشده باشن هم عوضشون می‌کنی؟
‫بله.
‫وظیفه ماست که مطمئن بشیم هر اتاق تو این هتل
‫در بهترین شرایط ممکن برای همه مهمونامون نگهداری میشه.
‫هر روز تا وقتی زمینی‌ها برگردن؟
‫و هر روز بعد از اینکه برگشتن.
‫اگه ما زمینی بودیم بهتر بود؟
‫نه، هتل ما تانوکیان رو هم مهمونای ارزشمندی میدونه.
‫از حضورتون خوشحالیم.
‫آره؟
‫ها؟ تو راهرو؟
‫این... پی‌پیه.
‫دارم میام!
‫اوه، یاچیو! بیا تو!
‫ببخشید.
‫فکر می‌کنید دارید چیکار می‌کنید؟!
‫اوه، داریم یه مستراح درست می‌کنیم.
‫مستراح؟
‫ما باید قلمرو خودمون رو واضح علامت‌گذاری کنیم تا بقیه هم ببینن.
‫نمی‌تونیم اینجا جنگ قلمرو داشته باشیم.
‫این اتفاق نمی‌افته!
‫شما تنها مهمونایی هستید که الان تو این هتل اقامت دارید.
‫چی؟
‫کس دیگه ای نیست؟
‫درسته.
‫کاش زودتر بهمون می‌گفتید. مجبور نبودیم مستراح بسازیم.
‫لطفاً حتی وقتی مهمونای دیگه هم داریم، از ساختن مستراح خودداری کنید.
‫چی؟ نمی‌تونیم؟
‫خیلی متاسفیم.
‫با این حال، قصد ندارم همه چیز رو همینجوری رد کنم.
‫پنجاه سال پیش، ما یه مهمون فرازمینی داشتیم
‫و یاد گرفتیم که سیاره‌های مختلف عادت‌ها و رسوم متفاوتی دارن.
‫اینطوره؟
‫شاید الان امکان‌پذیر نباشه،
‫اما دوست داریم در آینده با مستراح‌های شما سازگارتر باشیم.
‫اوه؟ اوهو؟
‫جمع شید!
‫شما می‌خواید مهموناتون رو بهتر پذیرایی کنید. این طرز فکر قابل تحسینه.
‫خیلی ممنونم.
‫ها؟
‫لطفاً فوراً این کار رو متوقف کنید!
‫ولی ما جاهای تاریک و کثیف رو ترجیح میدیم.
‫فقط یه عادته.
‫لطفاً این وقت شب تو راهروها ندویید. خطرناکه.
‫فقط یه عادته. تازه، کس دیگه ای اینجا نیست.
‫لطفاً سبزیجات رو همینجوری از مزرعه‌مون نخورید!
‫ببخشید، فقط یه عادته.
‫این یه مشکله.
‫می‌خوای به خاطر محیط زیست از شرشون خلاص شم؟
‫نکن.
‫ها؟
‫اوه، بیاید دیگه.
‫دارم میام! دان، دان-دا-دان، جشنواره شده؟
‫هی، یاچیو!
‫خوش اومدید. و ممنون که اقامت ما رو اینقدر راحت کردید.
‫این سوراخا چین؟
‫گفتید مهمون دیگه ای نیست، برای همین لونه‌مون رو یکم بزرگ کردیم.
‫راستش، ترجیح میدادم گیاه‌های خیلی بیشتری داشته باشیم.
‫شاید ازتون بخوایم به عنوان روم سرویس برامون بیارید.
‫کار شما رو راحت‌تر می‌کنه، نه؟
‫و این کثیفی تو این اتاق؟
‫کثیفی؟ چه بی‌ادب.
‫سیاره ما همه جاش اینجوریه.
‫ما از ساختن مستراح تو راهروها خودداری کردیم، پس بذارید این رو داشته باشیم.
‫بدون بوی خودمون تو هوا راحت نیستیم.
‫دیگه لازم نیست ملحفه‌هامون رو عوض کنید، باشه؟
‫ربات مگس‌گیر!
‫اوه، ببخشید.
‫داشت سعی می‌کرد به زور اتاق ما رو تمیز کنه.
‫گفتید با رسوم ما سازگار می‌شید، ولی این ربات احمق این کار رو نکرد.
‫چه بی‌تحمل، نه؟
‫اگه این ربات درست نشد، می‌تونیم اونو اسباب‌بازیمون کنیم؟
‫ماموریت اضافی 'حمله به مهمان' کامل شد.
‫برنامه ایستر اگ ماموریت اضافی 'حمله به مهمان' کامل شد. عملکرد جدید 'آتش‌بازی' باز شد.
‫عملکرد جدید 'آتش‌بازی' باز شد.
‫اوه، سرت آتیش گرفته.
‫خفه شو! بشین و گوش کن!
‫چـ چـ چیکار می‌کنی؟ ما مهمونای شماییم!
‫این به این معنی نیست که می‌تونید هر کاری دلتون خواست بکنید!
‫کار من اینه که این هتل رو در بهترین حالت نگه دارم،
‫و اگه برای این کار مجبور باشم یه مهمون رو بزنم،
‫پس همینطور باشه!
‫ما به مهمونای عزیزمون
‫مهمان‌نوازی صمیمانه
‫و روشن‌ترین لبخندامون رو تقدیم می‌کنیم!
‫به هتل گینگارو خوش آمدید!
‫ممنونم. الان من ادامه میدم.
‫هی.
‫ببین.
‫خانم پونکو، چیکار می‌کنید؟
‫صبح بخیر. دارم تمیز می‌کنم.
‫می‌بینم. دارم می‌پرسم چرا.
‫می‌خوام تو هتل کمک کنم.
‫چون ما با شما بد رفتار کردیم.
‫بذارید اینجا کار کنم! لازم نیست بهم پول بدید.
‫و خانواده‌تون؟
‫اونا دارن اتاق ما و این چیزا رو تمیز می‌کنن.
‫ولی این کار ماست.
‫تازه، شما هنوز بچه‌اید.
‫قوانین زمین حداقل سن برای پیوستن به نیروی کار رو تعیین کرده.
‫چند سالم باید باشه؟
‫مقررات هتل ما این حداقل رو ۱۵ سال تعیین کرده.
‫من ۵۴ سالمه!
‫پس می‌تونید کار کنید.
‫هورا!
‫من پونکو هستم و از امروز به تیم ملحق میشم.
‫مشتاقانه منتظر همکاری با شما هستم!
‫ها.
‫گینگاروی صمیمانه ما روشن‌ترین لبخنده!
‫این کاملاً درست نیست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.