..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‏خوش اومدی خونه، دکتر.‏
‏تقریباً تا سی و دو ساعت دیگه،‏
‏هسته مرکزی شهر چرنوباغ با لونگمن برخورد می‌کنه.‏
‏در حال حاضر، شهر سیار کاملاً تحت کنترل ریونیونه.‏
‏با این حال همچنان سیگنال می‌ده که «متعلق به اورسوسه».‏
‏اگه بخواین برای متوقف کردن پیشرویش اقدام نظامی کنین،‏
‏این کار به عنوان اقدام جنگی لونگمن، و در نتیجه یان، علیه اورسوس تلقی می‌شه.‏
‏به مقصدتون رسیدیم، واحد یکپارچه پردازش زیستی.‏
‏پایان حالت ناوبری.‏
‏شما دکتر هستین؟‏
‏آره.‏
‏خودتی. مطمئنم.‏
‏می‌تونم حسش کنم... هرچند، یکم فرق کردی.‏
‏این کیه؟‏
‏دوستته؟‏
‏اون یه مبارزه.‏
‏دشمنه؟‏
‏به نظر می‌رسه بهت آسیب زده.‏
‏نه، اینطور نیست.‏
‏انگار یه چیز مهمی رو از دست دادی.‏
‏اما...‏
‏تو که اصلاً درست نمی‌شناسیش.‏
‏مـ-من متأسفم.‏
‏من... لطفاً عصبانی نشو.‏
‏ارتباط اون با این دنیا هیچ ربطی به من نداره.‏
‏عصبانی نیستم.‏
‏من حقی ندارم بهش دست بزنم.‏
‏می‌خواستی از این دستگاه استفاده کنی؟‏
‏کمکت می‌کنم.‏
‏من بهش عادت دارم، چون مجبور بودم زیاد ازش استفاده کنم.‏
‏اینجا جاییه که سرنوشت همه مبتلایان رود آیلند بهش ختم می‌شه.‏
‏اوم...‏
‏کنترل‌ها...‏
‏باشه.‏
‏از این طرف.‏
‏مشکلی نیست. حتی اگه فراموش کرده باشم،‏
‏فقط کافیه اینو بخونم، و بدنم به یاد میاره.‏
‏هم کنترل‌ها و هم اینکه فرستادنشون چه حسی داره.‏
‏فرستادنشون؟‏
‏مثل باز کردن نخ‌هایی می‌مونه که مارو به هم وصل می‌کنه.‏
‏اون نخ‌ها برای همیشه با ما می‌مونن.‏
‏اینجوریه که می‌فهمیم اون زمانی‏
‏زنده بوده و دیگه پیش ما نیست.‏
‏منظورم همین بود.‏
‏بذارش اینجا.‏
‏سر دیگه نخ‌ها هنوز به ما گره خوردن.‏
‏حتی وقتی یه طرف از بین بره،‏
‏نخ‌ها خود به خود آویزون نمی‌شن.‏
‏اما حس می‌کنی یه چیزی رو درون خودت از دست دادی.‏
‏چرا باید بخوای به اون حس عادت کنی؟‏
‏اگه بدونی چه حسی داره، درد ناگهانی از دست دادن کسی کمتر می‌شه، مگه نه؟‏
‏اپراتور ویژه رُزمونتس. در حال به‌روزرسانی کد شناسایی.‏
‏صبر کن. من می‌نویسمش.‏
‏اگه به ترمینالتون دسترسی بدین، اطلاعات می‌تونه مستقیم ارسال بشه.‏
‏نه!‏
‏من... من باید خودم اینو بنویسم.‏
‏متوجه شدم.‏
‏پس تو یه اپراتور ویژه هستی.‏
‏اوه.‏
‏رُزمونتس. من رُزمونتسم.‏
‏که اینطور.‏
‏می‌تونم بپرسم اسمش چیه؟‏
‏فراست‌نوا.‏
‏چه اسم قشنگی...‏
‏از آشناییت خوشبختم، فراست‌نوا.‏
‏...خداحافظ.‏
‏اینکه ریونیون اینجوری اورسوس رو گروگان گرفته...‏
‏نهایت پوچی و بیهودگیه.‏
‏توسعه‌طلبی اورسوس ناشی از شهوت ثروت، قلمرو و رشده.‏
‏اگه سودآور بود، امپراتوری بدون لحظه‌ای درنگ جنگی رو شروع می‌کرد.‏
‏حتی اگه علیه خودِ سرزمین باشه.‏
‏با این حال، به راه انداختن درگیری با یان فقط به یه جنگ بزرگ ختم می‌شه.‏
‏با توجه به بی‌ثباتی فعلیش، هیچ راهی نداره که اورسوس‏
‏خسارت‌هارو نادیده بگیره و وارد جنگی بشه که محکوم به شکسته.‏
‏ما با شورای دولتی اورسوس و‏
‏رئیس ویته مشورت می‌کنیم و از طرف خودمون به وضعیت چرنوباغ رسیدگی می‌کنیم.‏
‏اینقدر به اورسوس اعتماد دارین؟‏
‏من ایمان دارم که هر دو طرف هنوز یه ذره عقلانیت براشون باقی مونده.‏
‏فومیزوکی، با رئیس ویته تماس بگیر.‏
‏قبل از اون...‏
‏چیز دیگه‌ای هست که باید بشنوین.‏
‏باید بمونه برای بعد.‏
‏همین الان، ما باید فوراً به رئیس ویته برسیم—‏
‏رئیس وِی، به محض دریافت این پیام باید فوراً اقدام کنین.‏
‏این صدا...‏
‏پیام‌رسانی که من فرستادم.‏
‏ارتش‌های سوم و چهارم از اقدام کردن سر باز می‌زنن.‏
‏نیروهایی در داخل اورسوس برای برتری با هم رقابت می‌کنن،‏
‏و هیچ نشونه‌ای از حل شدن وضعیت چرنوباغ وجود نداره.‏
‏ما حتی نتونستیم تو شورا با رئیس ویته ملاقات کنیم.‏
‏ما مورد حمله قرار گرفتیم و اینجا گیر افتادیم.‏
‏لطفاً در اسرع وقت اقدام کنین—‏
‏الان حالش چطوره؟‏
‏معلوم نیست زنده است یا مرده.‏
‏که اینطور...‏
‏به نظر می‌رسه رئیس ویته قصد داره کنار وایسته و ببینه اوضاع چطور پیش می‌ره.‏
‏بوروکراسی اورسوس ممکنه تو یه حالت فلج‌شدگی باشه.‏
‏نه.‏
‏با تمام قدرت نظامی اورسوس، می‌شد به راحتی ریونیون رو سرکوب کرد.‏
‏با این حال، بیش از یه هفته از اشغال چرنوباغ گذشته،‏
‏و دولت اورسوس کلمه‌ای در مورد این حادثه نگفته.‏
‏رک و پوست‌کنده بگم،‏
‏اونا هیچ اقدامی نکردن.‏
‏خود دولت اورسوس چرنوباغ رو به ریونیون تحویل داده.‏
‏در حال حاضر، چرنوباغ درگیر بیماری اوریپاتیه.‏
‏اگه با لونگمن برخورد کنه، عفونت‌ها به سرعت در سراسر شهر پخش می‌شن.‏
‏اینجوری،‏
‏می‌تونن بدون اینکه حتی انگشتشونو تکون بدن، مارو تو گوشه رینگ گیر بندازن.‏
‏این دیگه مشکلی نیست که بتونیم به تنهایی حلش کنیم.‏
‏ما باید با رود آیلند همکاری کنیم—‏
‏فوراً لونگمن رو برای جنگ آماده کنین.‏
‏ما هسته چرنوباغ رو از کار می‌اندازیم.‏
‏رئیس وِی!‏
‏می‌خواین خودتون جنگو شروع کنین؟‏
‏تو این مقطع، این تنها گزینه‌ست.‏
‏می‌ترسم من و ویته آخرین امید صلح بین دو کشورمون باشیم.‏
‏حالا که اون به ما جواب رد داده، باید خودم این افتضاحو جمع کنم.‏
‏صبر کنین، رئیس وِی!‏
‏شما نباید از طرف خودتون این جنگو شروع کنین!‏
‏این دقیقاً همون چیزیه که اورسوس می‌خواد.‏
‏صرف نظر از حقیقت،‏
‏کشورهای همسایه با شما دشمنی می‌کنن‏
‏و به احتمال زیاد خودتونو منزوی می‌بینین.‏
‏خوب فکر کنین.‏
‏من خوب می‌دونم که جنگ کار جدی‌ایه، خانم کَلسیت،‏
‏اما جایگزینش خیلی بدتره!‏
‏من می‌رم.‏
‏من حلش می‌کنم.‏
‏چِن؟‏
‏هیچ فرقی نمی‌کنه.‏
‏تو یه لونگمنی هستی.‏
‏پس فقط باید لونگمن رو ترک کنم.‏
‏اگه لونگمن به یه خائن نیاز داره، بذار اون من باشم.‏
‏چه مسخره...‏
‏از دستت خسته شدم.‏
‏از همون لحظه‌ای که چنگال‌هاتو تو محله‌های فقیرنشین فرو کردی،‏
‏من دیگه یه لونگمنی نبودم.‏
‏داری از محله‌های فقیرنشین دفاع می‌کنی، هان؟‏
‏چرا باید یه همچین کار وحشتناکی می‌کردی؟ اونا مگه چیکار کرده بودن؟!‏
‏آره، حق با توئه. اونا هیچ کاری نکردن.‏
‏اونا حتی یه بارم سعی نکردن به ما در مورد‏
‏نفوذ ریونیون یا جایی که قایم شده بودن، چیزی بگن.‏
‏شاید تهدید شده بودن!‏
‏ما باید خیلی وقت پیش ال.جی.دی رو می‌فرستادیم اونجا تا اوضاعو دست بگیره!‏
‏این اونا بودن که ال.جی.دی رو تو محله‌های فقیرنشین نمی‌خواستن!‏
‏اونا به ال.جی.دی پوزخند زدن و به جاش کمک ریونیون رو قبول کردن.‏
‏حتی با اینکه من و لین کوجوی خیلی سخت کار کردیم‏
‏تا مجرم‌هارو از محله‌های فقیرنشین ریشه‌کن کنیم و معیشتشونو حفظ کنیم.‏
‏جوابمو بده، چِن.‏
‏این من بودم که اونارو طرد کردم؟‏
‏تو چشمام نگاه کن و جوابمو بده!‏
‏تقصیر اونا نیست!‏
‏متأسفانه، من دیگه هیچ دلیلی ندارم که به این آدما اهمیت بدم.‏
‏یعنی می‌خوای ولشون کنی؟ّ!‏
‏نباید بذاری آرمان‌هات مانعت بشن.‏
‏چِن، درسته که همه ما با اشتباهات بی‌شمارمون لکه‌دار شدیم.‏
‏اما در حال حاضر، این کاریه که فقط من می‌تونم انجامش بدم.‏
‏به همین دلیله که، چِن،‏
‏تو باید کاری رو که لازمه انجام بدی.‏
‏تو لونگمن مبتلا وجود داره...‏
‏می‌گی خود این یه اشتباهه؟‏
‏و وظیفه تو اصلاح کردن اونه؟‏
‏تو این صورت، باید منم اصلاح کنی.‏
‏چون من مبتلام.‏
‏چِن...‏
‏ال.جی.دی داره با مبتلایان برخورد شدیدی می‌کنه،‏
‏با این حال یه مبتلا بین اعضاش وجود داره.‏
‏کنایه‌آمیزه، نه؟‏
‏بابت همه چیز متأسفم.‏
‏مادام چِن...‏
‏حالا که مبتلایان تو این شهر جایی ندارن، منم ندارم.‏
‏من تنها کسی‌ام که می‌تونه جلوشو بگیره.‏
‏تمومش کن.‏
‏من مبتلام، و یه خائن به لونگمن.‏
‏من تنها کسی‌ام که می‌تونه این کارو بکنه.‏
‏بگیرینش!‏
‏می‌دونستم.‏
‏دیگه نیازی به پنهون کردنش نیست، هان؟‏
‏خاله فومیزوکی.‏
‏ممنون که این همه سال ازم مراقبت کردی، انگار که خانواده‌ات بودم.‏
‏چِن!‏
‏می‌تونی اینو پس بگیری!‏
‏(نوشته روی تابلو) دپارتمان گارد لونگمن‏
‏چِن!‏
‏چی شیائو!‏
‏روس چی!‏
‏شمشیر اژدهاکش؟!‏
‏بقیه‌شو به من بسپار، سرپرست چِن.‏
‏فکر کردی من اینو باور می‌کنم؟!‏
‏چی شیائو!‏
‏به عنوان کسی که شمشیرزنی رو بهت یاد داد،‏
‏ترجیح می‌دم خودم این مسیرو ازت نگیرم.‏
‏کسانی هستن که این شمشیر دنبال کشتنشونه...‏
‏و کسانی که دنبال محافظت ازشونه.‏
‏اگه اون واقعاً می‌خواد لونگمن رو نابود کنه...‏
‏اونوقت من جلوشو می‌گیرم!‏
‏هوی-چیه!‏
‏هوی-چیه. طوفان چند روزه که بند نیومده. کل دره زیر برف رفته. بوته‌های تمشک هنوز جوونه نزدن. انگار بهار هیچوقت نمی‌خواد بیاد. ما اینجا گیر افتادیم، گرسنه‌ایم، لباسامون نازکه، و هر روزی که تو سکوت منتظر آب شدن برف‌ها می‌گذرونیم، دیوونه‌مون می‌کنه. می‌دونی، یه چیزی تو کل این ماجرا برام عجیبه. ما هیچوقت یه روز خوش نداشتیم. هر شرایط بهتری هم که پیش میومد، به محض اینکه من پام وسط کشیده می‌شد، سریع به گند کشیده می‌شد. شاید واقعاً همونطوره که لونگمنی‌ها می‌گن. من یه شگون بدم. بودن کنار من هیچ چیز خوبی به همراه نداره. منو یاد یه چیزی از خیلی وقت پیش میندازه. داشتم فکر می‌کردم که چطور باید افکارمو با تو در میون بذارم تا به آرامش برسم.‏
‏حکم بازداشت مخفی؟ برای کاپیتان چِن؟!‏
‏این چیزیه که به من گفته شد.‏
‏و حقیقت اینه که هیچکس نمی‌تونه بهش دسترسی پیدا کنه—‏
‏همم، که اینطور.‏
‏حالا برگردین سر پستاتون.‏
‏این واقعاً فقط سرنوشته؟‏
‏با این حال، تره به تخمش می‌ره...‏
‏فقط خودتو به کشتن نده.‏
‏ارباب وِی.‏
‏ما بانو چِن رو برمی‌گردونیم و سر تالولا رو می‌زنیم.‏
‏فقط دستور بدین—‏
‏نه. حالا برو بیرون.‏
‏اما، ارباب من!‏
‏بهت گفتم اینجوری صدام نکنی.‏
‏حالا، لطفاً برو بیرون.‏
‏یِنوو.‏
‏می‌دونم هر کاری که کردی، به خاطر این شهر بوده.‏
‏با این حال، این مخمصه‌ای که توش هستیم چیزی نیست که تو می‌خواستی، هست؟‏
‏پنهون کردن حقیقت از اون فقط زخمو عمیق‌تر می‌کنه.‏
‏تمام چیزی که من به این شهر دادم، وضعیت اسفناک فعلیشه.‏
‏و هوی-چیه می‌خواد از پایه و اساس تغییرش بده.‏
‏اون می‌خواد اینجا از نو شروع بشه، تا از زیر سلطه من آزادش کنه.‏
‏تمام کاری که من کردم این بود که بهش یاد دادم برای رسیدن به اونجا باید از چه چیزهایی بگذره.‏
‏حتی با این وجود—‏
‏منظورم این نیست.‏
‏اینجوری می‌خوای آخرین لحظاتت با اونا بگذره؟‏
‏از از دست دادن هم چِن و هم تالولا پشیمون نمی‌شی؟‏
‏به همین دلیله که من به تنهایی باید این کارو بکنم.‏
‏نمی‌تونم بذارم هوی-چیه همون اشتباهو تکرار کنه.‏
‏اینقدر توجیه کردن کافیه.‏
‏همیشه بهونه‌های به ظاهر درست خودتو ردیف می‌کنی...‏
‏دوستان ما از رود آیلند.‏
‏می‌تونم ازتون بخوام هم لونگمن و هم دخترمونو نجات بدین؟‏
‏هر قیمتی که داشته باشه، پرداختش می‌کنم.‏
‏کافیه، فومیزوکی!‏
‏من به مبتلایان تکیه نمی‌کنم!‏
‏کی می‌گه شما ریونیون بعدی نمی‌شین؟!‏
‏از دید من، تنها تفاوت بین شما و اونا‏
‏اینه که هنوز علیه لونگمن نشدین!‏
‏دیگه بسه، حرومزاده متظاهر!‏
‏حالا تمومش کن!‏
‏بابت این صحنه ناخوشایند عذر می‌خوام.‏
‏نـ-نه، مشکلی نیست...‏
‏اوم، خانم فومیزوکی.‏
‏می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟‏
‏خواهش می‌کنم، حتماً.‏
‏رابطه بین مادام چِن و تالولا چیه؟‏
‏اونا خواهرای ناتنی از پدرای مختلفن.‏
‏فومیزوکی!‏
‏اونا دخترای خواهر یِنوو هستن.‏
‏وقتی جوون بودن پدر و مادرشونو از دست دادن، و ما مثل بچه‌های خودمون بزرگشون کردیم.‏
‏چرا تالولا...‏
‏قبل از اینکه یِنوو رهبر لونگمن بشه،‏
‏دوک کاشچی از اورسوس برای تصرف شهر نقشه کشید.‏
‏یِنوو تونست جلوشو بگیره،‏
‏اما دوک موفق شد تالولای جوونو به گروگان بگیره.‏
‏لونگمن یا تالولا. این انتخابی بود که یِنوو باهاش روبرو بود.‏
‏مطمئنم شماها دیگه می‌دونین تصمیمش چی بوده.‏
‏و حالا به عنوان یه عروسک خیمه‌شب‌بازی اورسوس، این خود تالولاست که به سمت لونگمن هجوم میاره.‏
‏تو این مقطع، اون—‏
‏لزوماً نه.‏
‏گزارش‌هایی شنیدم که، قبل از مرگش،‏
‏دوک کاشچی یه بار با دخترخوانده‌اش تو یه ضیافت جمع‌آوری کمک‌های مالی شرکت کرده.‏
‏دوک فقط در مواقع ضروری خودشو نشون می‌داد.‏
‏اینکه اون در انظار عمومی در کنار تالولا به عنوان دخترخوانده‌اش ظاهر بشه...‏
‏اون جانشینشه.‏
‏این چیزی رو که بهش مشکوک بودم تأیید می‌کنه،‏
‏نه اینکه بخوام باورش کنم.‏
‏اگه اون جانشین کاشچی باشه، همه چیز عوض می‌شه.‏
‏اون به احتمال زیاد درک دقیقی‏
‏از شخص شما داره، چه برسه به کل لونگمن.‏
‏شما به کمک خارجی نیاز دارین.‏
‏این مشکل ماست، و من به تنهایی باید این موضوع رو حل و فصل کنم.‏
‏امیدواری با مرگ خودت همه چیزو تموم کنی؟‏
‏مرگ من نمی‌تونه تاوان همه اشتباهاتمو بده.‏
‏اما حداقل، شهر به شکوفایی خودش ادامه می‌ده.‏
‏پس خانم فومیزوکی چی می‌شه؟‏
‏چی؟‏
‏دکتر کَلسیت!‏
‏حتی اگه شما بمیرین، به عنوان بیوه شما، اون به یه شاهد باارزش تبدیل می‌شه.‏
‏تصور اینکه چه نوع اقداماتی انجام می‌دن سخت نیست.‏
‏این تهدید از نظر شماست؟‏
‏اگه قرار باشه این اتفاق بیفته، من آماده مرگم.‏
‏مزخرف!‏
‏اگه اتفاقی برات بیفته، منم به همون سرنوشت دچار می‌شم.‏
‏فـ-فومیزوکی...‏
‏تا الان، کشتی زمینی رود آیلند بندر لونگمن رو ترک کرده.‏
‏توافق بین لونگمن و رود آیلند تموم شده.‏
‏کاری که ما بعد از این می‌کنیم هیچ ربطی به شما نداره.‏
‏درست نمی‌گم، آمیا؟‏
‏بله!‏
‏آقای وِی، ما خودمونو درگیر مسائل شخصی شما نمی‌کنیم.‏
‏اما ما هر کاری که در توانمون باشه می‌کنیم تا از این فاجعه قریب‌الوقوع جلوگیری کنیم.‏
‏چرا تا این حد پیش می‌رین؟‏
‏چون من معتقدم که لونگمن، خانواده شما، و مادام چِن‏
‏اونقدر ارزش دارن که ما این عملیاتو اجرا کنیم.‏
‏خانم آمیا...‏
‏می‌خوام یه چیزی ازتون بخوام.‏
‏ما نیاز داریم شما قول بدین که لونگمن‏
‏در آینده هرگز علیه رود آیلند از زور استفاده نمی‌کنه.‏
‏برای اعتماد به شما، ما به یه تضمین نیاز داریم.‏
‏بسیار خب.‏
‏لطفاً به دخترامون کمک کنین.‏
‏بله!‏
‏ما برشون می‌گردونیم.‏
‏لطفاً منتظر ما باشین.‏
‏هوشیگوما؟‏
‏تو اینجا چیکار می‌کنی؟‏
‏زخم‌هات چی شدن؟‏
‏فقط چندتا خراش بود. چیزی نیست که نتونم از پسش بربیام.‏
‏که اینطور.‏
‏چه وسیله فوق‌العاده‌ای.‏
‏این آخرین مدل از ریم بیلیتونه؟‏
‏داشتم فکر می‌کردم خودمم یکی بخرم.‏
‏ببخشید، من عجله دا—‏
‏برای تو حکم بازداشت صادر شده.‏
‏این تنها مسیر نامحسوس برای خروج از لونگمنه.‏
‏پس تو هم می‌خوای جلوی منو بگیری، هان؟‏
‏البته.‏
‏نمی‌تونم بذارم به قهرمان‌بازی ادامه بدی و خودتو به خطر بندازی.‏
‏اگه دوستم هستی، پس بذار برم!‏
‏هوشیگوما!‏
‏پس، درست مثل قدیما، رک بودنمو ببخش.‏
‏چی...؟‏
‏دست از این کارات بردار!‏
‏می‌خوای به تنهایی لونگمن رو نجات بدی؟‏
‏یه زن در برابر کل ریونیون؟ قضیه اینه؟!‏
‏حتی یه نفرم نیست که بخواد ببینه خودتو به کشتن می‌دی!‏
‏لونگمن بهت نیاز داره!‏
‏لونگمنی که داره برای بهتر شدن تغییر می‌کنه!‏
‏برو کنار، هوشیگوما! هیچ راه دیگه‌ای برای نجات لونگمن نیست!‏
‏این کاری نیست که تو باید انجام بدی!‏
‏هیچکس نمی‌خواد خودتو تو خطر بندازی!‏
‏یه دلیل دیگه هم هست که چرا دیگه نمی‌تونم بمونم.‏
‏من یه مبتلام.‏
‏چی؟‏
‏تو یه مأموریت سه سال پیش اتفاق افتاد.‏
‏ناین تو همون مأموریت مبتلا شد.‏
‏چطور به هیچکس نگفتی...؟‏
‏وِی بهم دستور داد که نگم.‏
‏منم انتخاب کردم که پنهونش کنم و عضو ال.جی.دی باقی بمونم.‏
‏اما من حقیقت این شهرو دیدم.‏
‏ناین هم دید، و برای همیشه رفت.‏
‏اینجا جایی برای مبتلایان نیست.‏
‏مبتلایی؟ برام مهم نیست!‏
‏میسی، ناین، و ال.جی.دی... مطمئنم هیچکدوممون اهمیت نمی‌دیم.‏
‏هیچ دلیلی نداره که تو بار جرمی رو که مرتکب نشدی به دوش بکشی!‏
‏با این حال، من باید برم.‏
‏تالولا... خواهر منه.‏
‏که اینطور... پس قضیه اینه...‏
‏پس فکر کنم تنها راهی که می‌تونم جلوتو بگیرم...‏
‏اینه که یه کتک مفصل بهت بزنم!‏
‏ای دختره...!‏
‏اگه رئیس وِی آدم بده اینجاست، می‌تونیم با هم دهنشو سرویس کنیم.‏
‏اگه کاری هست که می‌خوای انجام بدی،‏
‏من باهات انجامش می‌دم، هر چی که باشه!‏
‏به خاطر همینه که...‏
‏نرو، چِن!‏
‏ممنونم، هوشیگوما.‏
‏می‌تونی یه پرنسس خیلی بی‌منطق باشی...‏
‏تو همیشه بخشی از این شهر بودی!‏
‏اما من نیستم.‏
‏من نیستم!‏
‏من هیچوقت نمی‌تونم این شهرو ببخشم...‏
‏من تمام این مدت داشتم از گذشته‌ام فرار می‌کردم.‏
‏و از فرار کردن خسته شدم!‏
‏هوشیگوما!‏
‏برو.‏
‏قبل از اینکه نظرم عوض شه.‏
‏اگه تو محله‌های فقیرنشین به دختری برخوردی که یه خرس عروسکی بهت می‌ده، نگهش دار.‏
‏مال میشاست.‏
‏گرفتم.‏
‏ببخشید، یکی بهت بدهکارم.‏
‏بهت نمیاد اینو بگی.‏
‏حالا برو، و پشت سرتو نگاه نکن.‏
‏مراقب خودت باش.‏
‏نمی‌تونی این شهرو ببخشی...؟‏
‏چند نفر به اندازه تو به این شهر اهمیت می‌دن؟‏
‏تویِ کله‌شق... مهربون...‏
‏دروغگو.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.