‫هویی‌جیه.
‫اگه حافظه باهام یاری کنه، گرچه هیچ اعتمادی بهش نبست، اسم اون
‫مرد پیر ایوان ایزیاسلاو بود. اسمی بسیار متداول.
‫او مثل هر کشاورز عامی بود که هر جا می‌تونستی پیدا کنی.
‫ولی او خودش رو فدا کرد. تحت شرایطی بسیار آشفته او تصمیم گرفت
‫تا خودش رو قربانی کنه.
‫گهگاهی بهش فکر می‌کنم. آیا واقعا ارزش اینو دارم که
‫کسی جونش رو برام فدا کنه؟
‫آلینا منو همراهی می کرد. اون اکثر مواقع مهربون بود ، اما ناگهانی با زبانی
‫زهر آلود شروع می‌کرد به باد انتقاد گرفتن.
‫کوتاه اگه بخوام بگم منو معذب می‌کرد. برنامه داشت بدون مشکل پیش می‌رفت.
‫طبق ایده‌هایی که داشتم ، مبتلایان این سرزمین مسلما متحد می‌شدند.
‫فکر می‌کردم که بتونن سودی برای کسی داشته باشن.
‫و امید داشتم که به قدری مفید واقع شن تا اون پیرمرد بتونه آسوده بخوابه.
‫همچنین اون پیرزن. کسایی که برام خانواده‌ای صمیمی بودن.
‫‏‫‏‫هویی‌جیه.‬‬
‫‏‫‏‫چرا؟‬‬
‫‏‫‏‫هویی‌جیه!‬‬
‫‏‫‏‫هویی‌جیه.‬‬
‫بازگشتتون باعث آرامش خاطره.
‫‏‫‏‫جناب پاتریوت.‬‬
‫‏‫‏‫چه اتفاقی... افتاده؟‬‬
‫‏‫‏‫دابلیو به ما خیانت کرد.‬‬
‫پیش پای شما اقدام به حذفش کردم. نیازی نیست که نگران باشید.
‫من مسئولیت جوخه‌ی سارکازی که تحت امرش بود رو در اختیار می‌گیرم.
‫‏‫‏‫دابلیو...‬‬
‫‏‫‏‫رهبر.‬‬
‫به چه دلیل... بدون اطلاع من... هسته‌ی شهر رو به حرکت انداختین؟
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫وضعیت فوری بود. هیچ فرصتی برای تعلل وجود نداشت.
‫‏‫‏‫تالولا.‬‬
‫بسیاری از چیز‌ها... وقتی که شروع شدند... از حرکت نخواهند ایستاد.
‫به همین دلیله که کلید رو به شما سپردم.
‫می‌خوام شما تصمیم بگیرین که بهتره متوقف شیم یا خیر.
‫‏‫‏‫متوجه شدم.‬‬
‫‏‫‏‫هیچکس... سد راه ما نخواهد شد.‬
‫‏‫‏‫روی شما حساب کردم، جناب.
بریم به دنبال ‫‏‫‏‫فراست‌نوا و دیگران که در لونگمن منتظر کمک هستن.
‫‏‫‏‫تالولا.‬‬
‫مهم‌ نیست که شر چقدر بیداد کنه؛
‫تمام گناهان... عاقبت به پایان خواهند رسید.
‫من... چنین اعتقادی دارم.
‫منم همینطور.
‫بدرود، رهبر.
‫از جونم محافظت می‌کنه؟
‫‏‫‏‫این سنگ؟‬‬
‫‏‫‏‫این خرافات... فهمیدم، فهمیدم.
‫اگه بگیرمش راضی میشی؟
‫من یکی که قراره زیاد عمر کنم.
‫تو هم سعی کن قدر زندگی خودتو بدونی.
‫‏‫‏‫طلسم محافظتی من شکسته شد.
نجات بدم... چه کسی رو؟
‫پایان ببخشم... به چه چیزی؟
باشد برای تمام جانان، محلی برای آرامیدن و خوابی ابدی
آن گل کوچکی که پایمال کردی
آیا شکست قلب تو را؟
آیا به راستی به درد آورد تو را؟
نه محلی که شدیم زاده
نه محلی که می‌شویم غبار
پس چیست که می‌توانیم انتخاب کنیم؟
هر چه می‌بینی
آنچه هست که می‌بینم
وجودم آتش گرفته
نور دوره از ما
آیا نمی‌بینی؟
چه دردناکه
رها کردیم
خطا کردیم
رنجیدیم
و رنجاندیم
پایان این روز‌ها
خواهشا، خواهشا
بده ندای پایان را
To all the lives, a place of peace, a tranquil sleep
Fumitsuketa chiisai hana
Kokoro wa kizutsukimashita ka?
Chanto itai desu ka?
Umareru basho sae
Chiriyuku basho sae
Ja nani ga eraberu no desu ka?
That you see
What I see
Inochi moeteru
Tooku hikari
Don't you see?
Kurushii yo
Ushinatte
Machigatte
Kizutsuke
Kizutsuite
End of days
Douka douka
Owari o
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
آرکنایتز
برخاستن از اخگر
‫‏‫‏‫«آخرین وندیگو به دست فرمانروای شیاطین کشته خواهد شد.»‬‬
‫حتما این جمله رو شنیدی.
‫‏‫‏‫یه پیشگویی؟ این مزخرفات رو باور می‌کنی؟
‫داره به اون پیر سالخورده و اون دخترک اشاره می‌کنه.
‫اون آخرین بازمانده‌ی یک نژاد باستانی تو کشور ماست.
‫من اونو خوب به خاطر دارم. اما من-
‫کلتسیت، خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫ممنونم-
‫وارفارین...
‫انگار قانونمون رو فراموش کردی.
‫درباره «فرمانروای شیاطین» نبینم دوباره چیزی به زبون بیاری.
‫‏‫‏‫رد، مراقب اینجا باش.‬‬
‫فهمیدم.
‫بعد از دیدن کل چیز‌هایی که چن سان تحمل کردن؛
‫و تمام چیز‌هایی که ازش محافظت کردن، متوجه شدم.
‫احساسات چن سان و ما با هم یکی هستن.
‫من به فومیزوکی سان قول دادم که هر طور شده برشون می‌گردونم.
‫آره، منم قولی دادم.
‫این که تالولا رو نجات میدم.
‫اگه بشه برای جلوگیری از پیش اومدن حتی یک اندوه تازه در این سرزمین کاری کرد،
‫هر چی که باشه انجامش میدم.
‫بریم جلوی برخورد رو بگیریم.
‫‏‫‏‫بله!‬‬
‫همگی، صبحتون بخیر!
‫رهبر رودس، آمیا هستم.
‫با تمامی اپراتورها صحبت مهمی دارم.
‫آمیا.
‫همان طور که دیروز عصر اعلام شد، جوخه‌ای از اپراتور‌های منتخب،
‫برای جلوگیری از نقشه‌ی ریونیون عازم خواهند شد.
‫مسلما نبرد سختی خواهد بود.
‫همچنین، در صورت شکست در ماموریت، جنگی آغاز خواهد شد.
‫در این صورت، فارغ از هر توطئه‌ای که پشت ریونیون وجود داشته،
‫تنها یک حقیقت به ما تحمیل خواهد شد.
‫این که مبتلایان باعث و بانی جنگ بودند.
‫جنگ؛ شاید برای یک شرکت داروسازی کلمه‌ای بی‌ارتباط به شمار بیاد.
‫با این حال، رودس از قبل به درون گرداب جنگی نامرئی قدم گذاشته.
‫ما از زمان تاسیس، توانمون رو برای درمان کامل اوریپاتی به کار گرفتیم.
‫اما کسانی هستند که به خصومت بین مبتلایان و نامبتلایان دامن زده،
‫و از این خصومت به نفع خود استفاده می‌کنند.
‫دشمن ما دیگر تنها اوریپاتی نیست.
‫پس از جنگ بین اورسوس و یان،
‫تنها نفرتی ابدی نسبت به مبتلایان به جای خواهد ماند.
‫در این شرایط، نه امکان درمان اوریپاتی و نه همزیستی وجود نخواهد داشت.
‫در چنین آینده‌ای، دلیل وجود رودس ازش ربوده خواهد شد.
‫ما باید هر طور که شده ماموریت رو با موفقیت به اتمام برسونیم.
‫همچنین، از عزیزانی که اینجا باقی می‌مانند،
‫تقاضا دارم که فعالیت‌های همیشگی رودس رو ادامه بدن.
‫فارغ از این که از ماموریت برگردیم یا خیر،
‫آمیا سان...
‫بر می‌گردین.
‫مطمئن شین که رودس ‫در ادامه هم تا جای ممکن به نجات مردم ادامه خواهد داد.
‫آمیا.
‫پایان.
‫نباید بری.
‫چرا؟
‫ بلیز، رفتارت عجیب شده.
‫مجبور نیستی که حتما بری.
‫ این ماموریت با همیشه فرق-
‫چون می‌میرم؟
‫به همین راحتی این حرفو نزن!
‫ایس و اسکاوت مردن، درسته؟
‫می‌خوام برم و با چشمای خودم ببینم. این که چه اتفاقی براشون افتاد.
‫می‌تونی این خاطرات رو رها کنی. به عقب نگاه نکنی-
‫آه... نه، این حرف درست نیست.
‫ببخشید. چیزای غمگین هم بخش مهمی از خاطراتن.
‫اگه به عقب نگاه نکنم، فراموش میشن، درسته؟
‫من می‌خوام همه رو به یاد داشته باشم.
‫‏‫‏‫حتی اگه مرده باشن، هیچوقت فراموششون نمی‌کنم.‬‬
‫درسته.
‫‏‫‏‫ما اپراتورهای ویژه هستیم.‬‬
‫‏‫‏‫روسمونتیس، سالم برگرد.‬‬
‫فهمیدم.
‫واقعا با خودمون می‌بریمش؟
‫خودت دستاورد‌هاشو تو پرونده تایید کردی.
‫می‌دونم که حرفم متناقضه، اما اون زیادی سنش پایینه.
‫منم دلایل خودمو دارم.
‫کی فکر می‌کرد روزی می‌رسه که تو اینقدر دلسوزی به خرج بدی؟
‫‏‫‏‫تو در طبقه‌ی زیرین لونگمن پیروز شدی.
‫من اسم اونو پیروزی نمی‌ذارم.
‫و شخصا فرمانده‌ی دشمن رو به رودس آوردی.
‫‏‫‏‫اون دشمن نبود.
‫دکتر، بین دوست و دشمن تمایز قائل شو.
‫نه، نمی‌خوام از قضاوتت انتقاد کنم.
‫‏‫‏‫تو تلاش کردی انگیزه‌هاشو به عنوان دشمن درک کنی‬‬ و عواقبش رو پذیرفتی.
‫‏‫‏‫تا زمانی که با صداقت با هر چه در این سرزمین رخ میده روبه‌رو بشی،‬‬
‫‏‫‏‫من به قضاوتت احترام خواهم گذاشت.‬‬
‫فارغ از نتیجه‌اش، به همراه هم مسئولیتش رو می‌پذیریم.
‫مسئولیت و اختیارات افراد با هم رابطه‌ی متقابل و مکملی دارن و به تنهایی بی‌ارزشن.
‫تمایز بین دوست و دشمن هم به تویی سپرده شده که بار فرماندهی رو بر دوش داری.
این ‫ربطی به خاطراتت نداره.
‫من به قضاوت تویی که الان هستی احترام می‌ذارم.
‫ببخشید که منتظر موندین!
‫‏‫‏‫سخنرانی خوبی بود.
‫‏‫‏‫فوق‌العاده بود.‬‬
‫خیلی ممنون.
‫«متناقض»، هان؟
‫‏‫‏‫خیلی ممنون.
پس باقی این دخترا فرقشون چیه؟
‫‏‫‏‫خب، شروع کنیم.‬‬
‫این ماموریت رو هر سه تای ما رهبری خواهیم کرد.
‫با داده‌هایی که از کلینیک آزازل گرفتیم،
‫تونستیم درک خوبی از ساختار شهر پیدا کنیم؛
‫‏‫‏‫اما به دلیل فاجعه، ارتباطات مختل شدن.
‫بنابراین، جوخه‌ی آرت و دیدبانی کاپیتان ریدیان کانون ارتباطات ما خواهد بود.
‫با در نظر گرفتن جوخه‌ی عملیات ویژه کاپیتان مانترا،
‫‏‫‏‫و سه جوخه‌ی رزمی ما،‬‬
‫‏‫‏‫در مجموع، پنج جوخه‬‬ ‏‫‏‫در این ماموریت داریم.‬‬
ما ‫‏‫‏‫از طریق دریچه‌های تعمیرات در کناره‌های شهر نفوذ می‌کنیم.‬
‫در حین نزدیک شدن،
‫یک اسکادران هوایی نقش طعمه‌ رو ایفا می‌کنه.
‫استتار زمینی هم فعال میشه.
‫استتار بدنه تکمیل شد.
‫فن‌ها رو روشن کنید.
‫هسته‌ی شهر به شکل سفینه جنگی طراحی شده.
‫‏‫‏‫عملا تجسمی از خشونت ورزی اورسوسه.
‫‏‫‏‫همه‌ی شهروندانش اینطور نیستن.‬‬
‫‏‫‏‫تا زمانی که حامی جنگ باشن فرقی نداره.‬‬
‫‏‫‏‫شرمنده. تصویر سوختن زادگاهم هنوز جلوی چشمامه.‬‬
‫‏‫‏‫فایرواچ، این فرصت بهم داده نشد تا بتونم نجاتت بدم؛
‫جوخه‌ی دیدبانی ریونیون دارن نزدیک میشن.
‫تا گزارش ندادن وارد عمل شین.
‫‏‫‏‫اما حالا در کنارت خواهم جنگید.‬‬
‫تا زمانی که نفوذ با موفقیت انجام بشه، بیا از منطقه محافظت کنیم.
‫‏‫‏‫آره.‬‬
‫وارد غبار شن می‌شیم!
‫دریافت شد.
‫اوه، چه روشن!
‫نمی‌دونستم شوالیه درخشان از این کارا هم می‌تونه انجام بده.
‫‏‫‏‫درسته، کاپیتان مانترا؟‬‬
‫شگفت انگیزه! حتی داخل غبار هم می‌تونیم راحت ببینیم!
‫نهایتا یک دقیقه مخفی می‌مونید. عجله کنید!
‫دریافت شد! نفرات، نفوذ رو شروع می‌کنیم!
‫‏‫‏‫واقعا این شکلی قراره برم؟
‫وقت نداریم کار کردن با اینو بهت یاد بدیم.
‫تو تنها استعدادت اینه که بلدی داخل دهنت نودل فوری بپزی.
‫منظورت چیه؟
‫همینو تحمل کن. برو.
‫‏‫‏‫وا- وایسا!‬‬
‫‏‫‏‫شوخی بود.‬‬
‫نظرتون چیه؟ خلبانیم خوبه، مگه نه؟
‫‏‫‏‫هان؟‬‬
‫از ارتفاع می‌ترسین؟
‫گفتم توجهشون رو جلب کنی، نه که مانور آکروباتیک بدی.
‫آمیا هستم!
‫تمام جوخه‌ها با موفقیت نفوذ کردن!
‫‏‫‏‫مفهوم شد. ما دیگه برمی‌گردیم.
‫‏‫‏‫آمیا...
‫رودس به وجودت نیاز داره.
‫همگی به سلامت برگردین.
‫‏‫‏‫برای موفقیتتون دعا می‌کنم.‬‬
‫چشم!
‫خوشحالم که سالم بازگشتین.
‫سالم؟
‫تعداد زیادی از یارانمون کشته شدن.
‫‏‫‏‫فراست‌نوا، یتی‌ها و حتی فاوست.
‫که اینطور.
‫‏‫‏‫وضعیت لونگمن با چیزی که قبل از ماموریت گفته شد اصلا شباهتی نداشت.
‫حتی داخل این هسته‌ی شهر هم...
‫تماس بین افراد ریونیون قطع شده!
‫آهای، بسه!
‫اینجا چه خبره؟
‫‏‫‏‫پاتریوت کوش؟
‫این اوضاع منطقی نیست!
‫‏‫‏‫مراقب حرف زدنت باش!‬‬
‫‏‫‏‫ریونیون هرگز فاوست رو فراموش نخواهد کرد.‬‬
‫‏‫‏‫ما حتما انتقام یارانمون رو خواهیم گرفت.
‫می‌خوام به مفیستو استراحتی بدم.
‫باقی شما هم به کمی آسایش نیاز دارین.
‫به طرف اردوگاه راهنماییشون کنید.
‫اطاعت.
‫اونا رو از باقی جوخه‌ها جدا کنید.
‫‏‫‏‫برای همیشه.‬‬
‫تو کی هستی؟
‫‏‫‏‫من... کی هستم؟‬‬
‫تو... می‌خوای چه کار کنی؟
‫‏‫‏‫ چه کار...
‫برای خودم... بجنگم؟
‫‏‫‏‫بجنگم؟‬‬
‫‏‫‏‫اورسوس‌های پرغرور.
‫انتظار داشتم در نهایت این شما دو تا باشین که جون سالم به در می‌برید.
‫ما هم وضعیت رو تحت نظر گرفتیم.
‫جوخه‌ی مانترا، راه‌های ارتباطی دشمن رو بررسی کنید.
‫جوخه‌ی ریدیان، ارتباطات رو برقرار نگه دارین و به شناسایی ادامه بدین.
‫پس جوخه‌های ذکر شده، شروع به کار کنید.
‫‏‫‏‫ریدیان، مانترا و تمامی اپراتور‌‌های ویژه خانواده‌ی من به حساب میان.
‫‏‫‏‫خانواده؟
‫اما می‌دونم که نباید اینطور بهشون نگاه کنم.
‫‏‫‏‫دکتر، ایس و اسکاوت رو می‌شناسی؟
‫‏‫‏‫ایس رو می‌شناسم.
‫جفتشون رو... چندین روزه که ندیدم.
‫یعنی کجا ممکنه رفته باشن؟
‫‏‫‏‫روسمونتیس، اونا دیگه-
‫وضعیت طبق انتظاره.
‫شبکه‌ی ارتباطی شهر به طور غیر عادی قطع شده.
‫اما اوریجینیومی که باعث اختلال شده رو هم به حال خودش گذاشتن.
‫تالولا قصد داره درون سازمان شکاف ایجاد کنه.
‫عوضش خوندن حرکات مبارز‌انش سخت میشه.
‫تعداد دیدبان‌ها رو افزایش بدیم.
‫هوم.
‫‏‫‏‫لاواکا.‬‬
‫بله!
‫‏‫‏‫بلوایش‌سیلور.‬‬
‫‏‫‏‫بله.‬‬
‫شما با تیم‌هاتون از مسیر فرعی حرکت کنید.
‫دریافت شد.
‫‏‫‏‫این چیه؟ حضور خفیفی رو دارم حس می‌کنم.‬‬
‫درسته. کمی ضعیفه اما... بوی مرگ رو میشه ازش حس کرد.
‫‏‫‏‫یک مراسم سارکاز باستانی؟‬‬
‫‏‫‏‫بله، تنها کسایی که می‌تونن انجامش بدن...
‫وندیگویی با خون خالص.
‫پس اون واقعا اینجاست؟
‫حرکت می‌کنیم.
‫‏‫‏‫آرایش بگیرید.‬‬
‫شکی نیست.
‫این مال چن سانه.
‫زودتر-
‫از اورسوس گم شین، مبتلاها!
‫‏‫‏‫لطفا آروم باشین.
‫ما یک سازمان بی‌طرفیم.
‫می‌تونیم از پیشروی علائمتون-
‫نه! من مبتلا نیستم!
‫‏‫‏‫من شهروند اورسوسم!‬
‫‏‫‏‫من... چرا من...‬‬
‫مبتلاها همه باید بمیرن! همه بمیرین!
‫احساس پریشونی دارن. بذارید خودشونو خالی کنن.
‫شما رو دولت فرستاده؟‌ دیگه دیر-
‫اگه اینطور بود، همون اول کار می‌کشتنت.
‫این صدا...
‫‏‫‏‫گارد سان؟!
‫سالمین؟
‫مدتی میشه.
‫چه خوب...
‫«اگه به زندگی ادامه بدی، روزی دوباره اونا رو می‌بینی.»
‫واقعا همینطور شد.
‫معنی اون لباس چیه؟
‫توضیح میدم. اما یه لحظه صبر کنید.
‫‏‫‏‫تاتیانا، برگردیم-
‫‏‫‏‫خفه شو، ریونیون!‬‬
‫آدم کش!
‫الان پاتریوت تو این منطقه حضور نداره.
‫بیرون خطرناکه.
‫پاتریوت؟!
‫‏‫‏‫اون فقط یه ریاکاره!
‫اونا...
‫اون که گذاشت بقیه بزنن شهر رو درب و داغون کنن!
‫‏‫‏‫اشتباه می‌کنی!‬‬
‫‏‫‏‫یک گشت سارکاز قراره به زودی از اینجا عبور کنه!
‫همگی داخل سوله مخفی شین-
‫چطور انتظار داری باورت کنم؟!
‫آروم باش!
‫دروغگو! بمیر!
‫خواهش می‌کنم، آروم بگیر!
‫بمیر-
‫‏‫‏‫کلتسیت سنسی؟!‬‬
‫اون به شهروندان آسیبی رسونده؟
‫اون از سازمان ما فرار کرده. بسته به جوابت می‌تونم کارش رو تموم کنم.
‫چـ- چرا... من...
‫دشمن داره نزدیک میشه.
‫اون بهت آسیبی رسونده؟
‫‏‫‏‫چـ - چنین کاری...
‫‏‫‏‫سی و پنج متر.‬‬
‫زودتر... مخفی شین...
‫قبلش باید جواب بدی.
‫‏‫‏‫بیست و هشت متر.‬‬
‫‏‫‏‫خب...‬‬
‫‏‫‏‫بیست و سه.‬‬
‫‏‫‏‫مانـ3ـتر.‬‬
‫‏‫‏‫بیست و دو.‬‬
‫‏‫‏‫بیست و یک.‬‬
‫‏‫‏‫نکرد...
‫اون... هیچ کار اشتباهی نکرد...
‫چه بازی متقاعد کننده‌ای.
‫می‌تونم اینطور برداشت کنم؟
‫یه جور روان درمانی حسابش کن.
‫‏‫‏‫حالا دردتون آروم می‌گیره.
‫‏‫‏‫ممنون.
‫شک داشتم که شاید با بقیه افراد ریونیون کار می‌کنه.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫‏‫‏‫مهمتر از اون، فکرشو نمی‌کردم که تو بیای تو خط مقدم.
‫‏‫‏‫گارد سان، اون-
‫چون ماموریته.
‫بعدشم می‌خوام انتقام بگیرم. برای خانوادم که آسیب دیده.
‫این دلیل وجودم اینجاست.
‫که اینطور.
‫ببخشید که سوال بیجایی پرسیدم.
‫‏‫‏‫هر چیزی دلیلی داره.‬‬
‫همونطور که تو برنگشتی پیشمون.
‫‏‫‏‫درسته.‬‬
‫‏‫‏‫تنها دلیل زنده موندن شهروندان در این شهر،
‫‏‫‏‫به لطف تلاش پاتریوت و چریک‌هاش هست.‬
‫‏‫‏‫منم دارم کمک می‌کنم.
‫اون با این که می‌دونست با رودس هستم اجازه داد تا برم.
‫‏‫‏‫اما من با اراده خودم تصمیم گرفتم تا بمونم. تا تمام ماجرا رو به چشم ببینم.
‫‏‫‏‫اون به اراده‌ی اسکاوت سان که برای محافظت از من کشته شد احترام گذاشت.
‫کشته شد؟
‫‏‫‏‫«مردی مو سفید و سالخورده، شیئی سیاه و سوخته رو با خودش آورد.»
‫«اون متعلق به اسکاوت بود.»
‫«اسکاوت دیگه نیستش.»
‫‏‫‏‫روسمونتیس سان!
‫«اسکاوت...»
‫من نوشته بودم... همه چی رو نوشته بودم... اما من...
‫‏‫‏‫ایس... حتی ایس رو...
‫‏‫‏‫بیاین بریم کمی هوا بخوریم.
‫چطور تونستم فراموش کنم؟
‫‏‫‏‫چرا؟
‫همگی، کمی مدت استراحت رو افزایش می‌دیم.
‫‏‫‏‫آروم باشین. چشماتون رو ببندین.
‫‏‫‏‫دکتر.‬‬
‫‏‫‏‫اسکاوت سان به صورت زبانی پیامی براتون به جا گذاشت.
‫‏‫‏‫پیام؟ برای من؟‬‬
‫«حتی یک لحظه از روز‌هایی که در کنارمون جنگیدین رو فراموش نخواهم کرد.»
‫‏‫‏‫اما...‬‬
‫در کنارش گفت که بهتره دیگه از میدون نبرد دوری کنید.
‫«اگه شعله‌ی جنگ و کشتار دکتر رو تغییر بدن...»
‫نخیر.
دست روی دست گذاشتن و تماشا کردن برای خود حال حاضرتون غیر ممکنه، درسته؟
‫آره.
‫‏‫‏‫هم اسکاوت سان و هم کاپیتان ایس اعتقادات قوی‌ای داشتن.
‫من الان زنده‌ام و مسئولیت جون دو اپراتور ویژه رو روی شونه‌هام دارم.
‫برای همین می‌خوام این بار برای به ثمر رسیدن اعتقادات پاتریوت تلاش کنم.
‫گارد سان، شرایط ما کمی با قبل فرق داره؛
‫اما اعتقادمون مثل سابق در راستای نجات مردمه.
‫‏‫‏‫آمیا سان...
‫‏‫‏‫پس تا زمانی که پاتریوت سرپا باشه سازمان متزلزل نخواهد شد؟
‫‏‫‏‫بله، اون آخرین ستون باقی‌مانده از عقلانیت ریونیونه.‬‬
‫‏‫‏‫حتی اگه تالولا بهش خیانت کرده باشه؟‬‬
‫‏‫‏‫کد شناسایی؟ برخورد؟!
‫این چیزا رو اولین باره که می‌شنوم!
‫نکنه... دلیل این که نمیشه از ارتباطات استفاده کرد هم...
‫‏‫‏‫همه‌اش نقشه‌ی تالولاست.
‫رودس چی؟ پاتریوت رو هم دشمن خودتون می‌دونید؟
‫حتما تلاش می‌کنیم که باهاشون صحبت کنیم.
‫‏‫‏‫من میرم تا وضعیت رو بهش اطلاع بدم!
‫‏‫‏‫نمی‌تونم بذارم با هم بجنگین!
‫لطف می‌کنید!
‫‏‫‏‫برژوکاستی.‬‬
‫این اسم رو می‌شناختی؟
‫‏‫‏‫فراست‌نوا می‌گفت که اسم پدرشه.
‫‏‫‏‫اون اسم واقعیشه.
‫از زمانی که با یارانش در دشت‌های سردسیر به عنوان «سپر مبتلایان» شناخته می‌شدن.
‫‏‫‏‫چریک‌ها به نوعی، یک «رودس» دیگه به شمار میان.
‫‏‫‏‫روسمونتیس سان؟
‫‏‫‏‫بریم.‬‬
‫‏‫‏‫نمی‌خوام به یاد بیارم.‬‬
‫‏‫‏‫نمی‌خوام از ریونیون چیزی به خاطرم بمونه.
‫‏‫‏‫بله، درسته.‬‬
‫چریک‌ها دارن از پیغام رسان‌های پیاده برای ارسال پیام‌های رمزی استفاده می‌کنن.
‫شاید ابتدایی به نظر بیاد، اما مطمئنه.
‫‏‫‏‫درسته، کاپیتان مانترا؟‬‬
‫‏‫‏‫ریدیان، اگه هر گونه ناراحتی حس کردی فورا داروها رو مصرف کن.
‫‏‫‏‫من همین جام.
‫هوم.
‫شروع می‌کنم.
‫‏‫‏‫پیداشون کردم. سه تا.‬‬
‫چهار تا. پنج تا.
‫‏‫‏‫ریدیان، ارتباطت رو باهاش قطع کن!
‫‏‫‏‫روسمونتیس سان!
‫‏‫‏‫ما همه اینجاییم.‬‬
‫‏‫‏‫من پیشتونم.‬‬
‫هوم...
..‫‏‫‏‫ خوبم.‬‬
‫‏‫‏‫ریدیان، وصل شو.‬‬
‫‏‫‏‫نه تا...‬‬
‫‏‫‏‫سیزده... چهارده...‬‬
‫‏‫‏‫همه‌ رو پیدا کردم.‬‬
‫آفرین.
‫حالا پیغام رسان‌ها رو خنثی می‌کنیم و به سمت ناحیه مرکزی می‌ریم.
‫‏‫‏‫روسمونتیس...‬‬
‫‏‫‏‫خوبم.‬‬
‫من برای محافظت از همه اومدم اینجا.
‫به خاطر این قدرته که الان اینجام.
‫این که بچه هستم مهم نیست.
‫‏‫‏‫آمیا هم همینطوره، درست نمیگم؟
‫‏‫‏‫ما هیولا هستیم، مگه نه؟‬
‫‏‫‏‫دکتر.
‫‏‫‏‫رودس.
‫می‌ذاریم همینطور به پیشروی ادامه بدن.
‫‏‫‏‫بذارید رد شم!‬‬
‫تو... یه چیزایی می‌دونی، مگه نه؟
‫چریک‌ها اون طرف پل دیده شدن!
‫دریافت شد. آماده و هوشیار باشین.
‫انگار به قدری نادون نیستن که هجوم بیارن.
‫اوه؟
‫‏‫‏‫یه بچه‌ی گربه‌سان؟
‫از اونجا تا اونجا... می‌برم.
‫‏‫‏‫با دستام می‌گیرم.
‫می‌برم.
‫مثل بریدن سیب زمینی.
‫‏‫‏‫این... خیلی قدرتمند‌تر از چیزیه که پرونده‌اش گفته بود.
‫‏‫‏‫این تجسم ذهن روسمونتیسه.‬‬
‫روی این اطلاعات سرپوش گذاشته شده بود، اما...
‫اون مبتلایی هست که به طور مصنوعی ایجاد شده.
‫عامل بیماری در ساقه‌ی مغزش کاشته شده؛
‫و اگه برداشته بشه منجر به مرگ میشه.
‫برای این که به سلاح تبدیلش کنن؟
‫احتمالا.
‫اگه آرتی که از بدنش نشت می‌کنه به حال خودش رها بشه، جون بقیه رو به خطر می‌اندازه.
‫بعد از این که تحت مراقبت رودس قرار گرفت، آموزش دید تا آرتش رو به طور ارادی کنترل کنه.
‫‏‫‏‫البته، به خواست خودش بود.
‫تو فکر می‌کنی اون یه سلاحه؟
‫به هیچ وجه یه سلاح نیست.
‫‏‫‏‫اما... قدرتش بیش از حد زیاده.
‫اسکاوت هم حتما نسبت به تو همین عقیده رو داشت.
‫بعضی مسائل رو تنها میشه با اعمال قدرتی کوبنده حل کرد.
‫اون دخترک هم اینو می‌دونه.
‫‏‫‏‫بنابراین، مهم‌ترین چیز ‫‏‫‏‫اینه که با چه هدفی از این قدرت استفاده میشه.
‫این شامل تو هم میشه، دکتر.
‫‏‫‏‫چریک‌ها در حال عقب‌نشینی هستن!‬
‫پیشروی کنید.
‫تمام نفرات، تجهیزات محافظتی رو آماده کنید.
‫‏‫‏‫داریم به مراسم نزدیک می‌شیم.‬‬
‫‏‫‏‫قدرتش رو حس می‌کنم.
‫‏‫‏‫از پشت سرشون میاد.
‫اما حضور ایشون... و حتی گارد سان رو...
‫اونو... نابود می‌کنم.
‫‏‫‏‫وایسا، روسمونتیس!‬‬
‫‏‫‏‫حالتون خوبه؟!
‫‏‫‏‫پاتریوت.‬‬
‫‏‫‏‫سپر... مبتلایان.
سلاح
آن شب، همراه با نوری به رنگ امید
تابیدی تو در برابر تیرگی
دیشب، چه برق روشنی بود در چشمانت
حال ‌جویند به سوی آسمان آن‌ها
چرا باید تقدیر نویسد دفتر را چنین
منقش به دمی که ریختند ستارگان
فردا که رسد، می‌کشم به دوش اندوه را
اما من همچنان در آغوش گیرم حقیقت را
That night, with a hope colored light
Shone you against the bleak
Last night, how your eyes gleamed so bright
Now to the sky they seek
Why must fate write these cards
Carved by blood that the stars left
In the morrow, trail with sorrow
But I'll still embrace the truth
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.