..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏صبح بخیر، تالولا.‏
‏برات یکم نمک آوردم.‏
‏ببخشید. ممنون بابتش.‏
‏شنیدم دیشب دیر اومدی خونه.‏
‏فقط داشتم دور و بر پرسه می‌زدم.‏
‏هوم...‏
‏آه، راستی. بیا.‏
‏نقاشی منظره‌ای که می‌خواستی.‏
‏واقعاً یادت بود.‏
‏ممنونم.‏
‏این قلم‌زنی... این کار هیچ نقاش محلی‌ای نیست.‏
‏رفتی شهر، مگه نه؟‏
‏این رو به بابوشکا نگو، باشه؟‏
‏خودتو تو دردسر که ننداختی، ها؟‏
‏نه.‏
‏سعی نکن چیزیو ازم قایم کنی.‏
‏چیزیو قایم نمی‌کنم.‏
‏بریم.‏
‏با نمک، واقعاً یه طعمی می‌ده.‏
‏مگه بهت نگفتم با این لباسا تو جمع پرسه نزنی؟‏
‏اگه توجه گشتی‌های اورسوس رو جلب کنی چی کار می‌کنی؟‏
‏فقط برای این پوشیدمشون چون کارایی دارم که باید انجام بدم.‏
‏تازه، این لباسا رو از یه جنتلمن خوشتیپ گرفتم.‏
‏اگه اینا رو بپوشم، شاید سرنوشت دوباره اونو سر راهم قرار بده.‏
‏اون روز گفتی پدرت اینا رو به عنوان هدیه تولد بهت داده!‏
‏ها؟ گفتم؟‏
‏من با تو چی کار کنم؟ از هر دوتا حرفت یکیش دروغه.‏
‏یه دختر سالم باید کار کنه.‏
‏اینقدر بهش سخت نگیر، بابوشکا.‏
‏تو خیلی باهاش نرمی، آلینا.‏
‏حتی به کارای مزرعه‌ش هم نمی‌رسه.‏
‏من حتی یه بارم تو کارای سالانه مزرعه کم‌کاری نکردم.‏
‏تو فقط دو ساله اینجایی.‏
‏حالا بخور و کمک کن اینجا رو جمع و جور کنیم.‏
‏کارم که تموم شه می‌رم بیرون.‏
‏ها؟ دوباره؟ درست وقتی که کارای مزرعه زیاد شده!‏
‏هر کسی رو بهر کاری ساختن.‏
‏این یعنی چی؟‏
‏هر کسی آرزوهای خودشو داره.‏
‏واقعاً خوب بلدی با کلمات بازی کنی، نه؟‏
‏به دردسر افتادیم!‏
‏واحد گشتی دوباره اینجاست!‏
‏دارن با ایوان جر و بحث می‌کنن!‏
‏اون پیرمرده؟‏
‏آره...‏
‏چرا دوباره اومدن اینجا؟‏
‏تالولا؟‏
‏نمی‌دونم...‏
‏صبر کن!‏
‏تالولا، نباید اونو بیرون ببری!‏
‏همینجا منتظر بمون.‏
‏چه پیرمرد لجوجیه.‏
‏این یه بازرسی روتینه!‏
‏همین چند وقت پیش اومدین.‏
‏بهش می‌گین بازرسی،‏
‏ولی فقط یواشکی غذا و پول ما رو برمی‌دارین.‏
‏اگه می‌خواین بی‌خیالتون شیم، باید کاری کنین که به زحمتش بیارزه.‏
‏اینو بهش می‌گیم یه معامله منصفانه!‏
‏داری چی کار می‌کنی؟‏
‏هم؟‏
‏یونیفرم یه افسر اورسوس؟‏
‏تو، این لباسا رو از کجا آوردی؟‏
‏اینا برای دهقانای پستی مثل—‏
‏دارم می‌پرسم. دارین چی کار می‌کنین؟‏
‏چه پررو...‏
‏فکر کردی کی هستی؟!‏
‏شکر کن دستتو قطع نکردم.‏
‏عوضی... فکر کردی می‌تونی از این قسر در بری؟‏
‏پس می‌خوای زبونتو قطع کنم؟‏
‏بریم.‏
‏حالتون خوبه، آقا؟‏
‏تالولا... اصلاً می‌فهمی چی کار کردی؟‏
‏اینکه می‌ذاشتی کتکت بزنه بهتر بود؟‏
‏خب، حالا محکم بشین.‏
‏بیا عجله کنیم و پاتو درمان کنیم.‏
‏همیشه فکر می‌کردم هنوز رو فرمم.‏
‏انگار نمی‌شه با پیری جنگید.‏
‏همینجوری حرف بزنی زنت حسابی سرزنشت می‌کنه ها.‏
‏ها، پس مثل همیشه.‏
‏هی، تالولا...‏
‏هم؟‏
‏آه، چی بود دوباره؟‏
‏یادم رفت.‏
‏حالت خوبه؟‏
‏اه، کجات رو فرمه آخه؟‏
‏گزارش شده که این روستا یه آلوده رو پنهان کرده!‏
‏هر خونه‌ای باید مورد بازرسی قرار بگیره!‏
‏آلوده‌ها و هر کسی که بهشون پناه بده درجا اعدام می‌شن!‏
‏یه خبرچین تو روستا بوده؟‏
‏نه! این فقط یه بهونه‌س تا کسی که بهشون حمله کرده رو پیدا کنن!‏
‏تو باید قایم شی!‏
‏این باید تا یه مدتی سیر نگهت داره.‏
‏ممنون برای همه چیز تا الان.‏
‏ت-تالولا، نباید بری!‏
‏باید بهشون بفهمونم که چه بلایی سر خودشون آوردن.‏
‏تالولا!‏
‏آلینا؟‏
‏اینجا بمون، تالولا.‏
‏بذار رد شم.‏
‏نه، نمی‌ذارم.‏
‏هی، ددوشکا کجا رفت؟‏
‏تو حمله‌کننده‌ای؟‏
‏ما برای یه پیرمرد بیچاره اینجا نیستیم. برو پی کارت.‏
‏صبر کنین!‏
‏حالا چیزی که دنبالش بودین رو پیدا کردین، درسته؟‏
‏جستجوی شما تمومه!‏
‏آره...‏
‏ممنون از همکاریتون.‏
‏پیرمرده یه آلوده‌س؟‏
‏آره، و یه مورد حاده.‏
‏وقت زیادی نداره.‏
‏تو هم آلوده‌ای، مگه نه، تالولا؟‏
‏ها؟‏
‏ما از اول می‌دونستیم.‏
‏از همون روزی که تو برف پیدات کردیم.‏
‏ما زیاد زنده نمی‌مونیم، ولی...‏
‏حتی اگه مریضی، هنوز سال‌ها پیش روته.‏
‏شما دوتا مثل دخترای ما بودین،‏
‏و می‌خوام هردوتون زندگی شادی داشته باشین.‏
‏بابوشکا، متاسفم. من در واقع—‏
‏تالولا!‏
‏صبر کن، تالولا!‏
‏ددوشکا داره سعی می‌کنه ما رو در امان نگه داره!‏
‏تو باید همون حمله‌کننده‌ای باشی که در موردش به ما گفتن.‏
‏این... چیه؟‏
‏تالولا، تو...‏
‏تالولا!‏
‏متاسفم، آلینا.‏
‏دیگه نتونستم تحمل کنم.‏
‏دیگه نتونستم تحملش کنم...‏
‏تالولا.‏
‏می‌دونستم دیر یا زود این روز می‌رسه.‏
‏یه آتیش تو چشماته.‏
‏یه چیزی هست که می‌خوای باهاش بسوزونی، مگه نه؟‏
‏ولی، تالولا، الان وقتش نیست.‏
‏شعله‌ور کردن خشمت فقط به روستایی‌های بی‌گناه آسیب می‌زنه.‏
‏آتیشو خاموش کن! زود باش!‏
‏حتی با این وجود... من...‏
‏این آتیش چیه؟ عادی نیست!‏
‏کار آلوده‌هاس! آلوده‌ها این کارو کردن!‏
‏الان فرار کنین!‏
‏داریم از روستا می‌ریم، تالولا!‏
‏نمی‌تونم! نمی‌تونم همینجوری ولشون کنم!‏
‏اگه بمونیم، بابوشکا هم برای این کار سرزنش می‌شه!‏
‏نه، نمی‌تونم!‏
‏منم... همینطور.‏
‏چی؟‏
‏منم یه آلوده‌ام.‏
‏آلی...نا...‏
‏اوناهاش! خودشه!‏
‏فرار کنین، شما دوتا!‏
‏زود باشین!‏
‏ببخشید!‏
‏ممنون، بابوشکا!‏
‏دیگه هیچوقت برنگردین، می‌شنوین؟‏
‏منم داشتم نقشه می‌کشیدم خودمو به واحد گشتی تحویل بدم.‏
‏ولی اون از من پیشی گرفت.‏
‏حتی اون خبرچینی هم بخشی از نقشه‌ش بود، تا به جستجوی اونا پایان بده.‏
‏این هیچوقت نمی‌تونست جلوی غارت روستا رو توسط اونا بگیره!‏
‏اونجوری نقشه کشید تا ما و بقیه روستایی‌ها‏
‏بتونیم آزاد و بدون چشمای کنجکاو واحد گشتی زندگی کنیم.‏
‏من یکی که قصد فرار ندارم.‏
‏می‌خوای واحد گشتی رو از بین ببری؟‏
‏می‌دونم که می‌تونم.‏
‏بعدش چی؟ اگه بعدش پلیس نظامی بیاد چی؟ ارتش؟‏
‏خب...‏
‏اگه وقت بذارم و به اندازه کافی قدرت جمع کنم، اون وقت—‏
‏نمی‌تونی همش فکر کنی همه چیز خوب پیش می‌ره.‏
‏پس باید چشممو روی همه کارای اشتباه دور و برم ببندم...‏
‏و فقط به فکر نجات جون خودم باشم؟‏
‏اگه عدالت با فداکاری به دست بیاد، واقعاً می‌شه بهش گفت عدالت؟!‏
‏جوابشو نمی‌دونم.‏
‏این چیزیه که خودت باید پیداش کنی.‏
‏در اون صورت، من اون جوابو پیدا می‌کنم.‏
‏بهت قول می‌دم.‏
‏درسته، این چیزیه که باید از خودت بپرسی.‏
‏برگشتی.‏
‏اوه؟ فکر می‌کردم از اون شمشیر خوشت نمیاد.‏
‏خب، مهم نیست.‏
‏از تو خواستم سرگرد رو از بین ببری.‏
‏این کار نباید برات سخت بوده باشه.‏
‏مگه اینو بهت یاد ندادم؟‏
‏هیچ چیز باارزشی بدون فداکاری به دست نمیاد.‏
‏دلت به حال پسرش سوخت.‏
‏خودتو تو وجود اون دیدی، از وقتی که پدرت توسط وِی کشته شد؟‏
‏دروغه!‏
‏تو از لانگمن تبعید شدی.‏
‏این رو از من پنهان کردی و تمام مدت بهم دروغ گفتی!‏
‏این حقیقتو عوض نمی‌کنه که وِی، ادوارد رو کشت.‏
‏به عنوان بخشی از نقشه‌ت! تو هم به همون اندازه مقصری!‏
‏ولی حالا، من یه آلوده‌ام.‏
‏نقشه‌های تو برای من اینجا تموم می‌شه.‏
‏اگه خواهر کوچیکت تو رو اینجوری ببینه، به نظرت چی فکر می‌کنه؟‏
‏جرأت نکن...!‏
‏دختر من—‏
‏خفه شو! یادم نمیاد هیچوقت دختر تو شده باشم!‏
‏نه، تو هستی. من و تو از یه قماشیم.‏
‏تو کنترل کردن بقیه رو از من یاد گرفتی.‏
‏من هیچوقت حاکمی مثل تو نمی‌شم!‏
‏و بعد از این همه سال‌های طولانی، هنرهایی که در تو پرورش دادم...‏
‏خیلی وقته که جوونه زدن، و حالا وقتشه که میوه بدن.‏
‏بذار باهات یه شرط ببندم:‏
‏سر اینکه آیا تو مسیری که بهت یاد دادم قدم می‌ذاری یا نه.‏
‏خیال‌پردازی‌هایی که در مورد توده‌ها داری، مطمئناً به نفرت تبدیل می‌شه.‏
‏کسایی که بهشون اعتماد کردی بهت خیانت می‌کنن، و شاهد مرگ دوستات برای خودت خواهی بود،‏
‏و در نهایت تمام امیدتو به آینده از دست می‌دی.‏
‏اونوقت، می‌فهمی.‏
‏که این سرزمین‌هایی که خودتو وقفشون کردی، تو رو نمی‌خوان.‏
‏وقتی بالاخره منو بفهمی، منو بپذیری،‏
‏هنرهای من مثل یه ساعت تیک‌تاکی، آروم آروم تو رو می‌خورن،‏
‏و تو تبدیل به من می‌شی.‏
‏از اون به بعد، آینده اورسوس تو دستای توئه.‏
‏و مار سیاه همیشه با تو قدم خواهد زد.‏
‏تو... منو نفرین کردی؟‏
‏این نفرین نیست.‏
‏این یه موهبته.‏
‏خفه شو.‏
‏آه، بالاخره این روز فرا رسید.‏
‏از من متنفری، تالولا؟‏
‏از تو متنفر نمی‌شم.‏
‏ثابت می‌کنم چیزایی که بهم یاد دادی بی‌معنی‌ان.‏
‏مشتاقانه منتظرشم.‏
‏تالولا، اینو یادت باشه.‏
‏پایان تو...‏
‏منم.‏
‏بعد از اون چیزی یادم نمیاد.‏
‏بابوشکا یه بار یه چیزی بهم گفت.‏
‏روزی که پیدات شد، پاک کردن اون همه خون از لباسات کار خیلی سختی بود.‏
‏پس کاشچی تو رو نفرین کرده.‏
‏که هر چقدر هم مهربون باشی، در آخر از آدما متنفر می‌شی.‏
‏درسته که آدما اشتباه می‌کنن، و کارای شرورانه انجام می‌دن،‏
‏ولی فقط به خاطر اینکه شرایطشون مجبورشون می‌کنه.‏
‏اونا قطعاً اونجوری که کاشچی گفت نیستن.‏
‏برای همینه که من هیچوقت از کسی متنفر نمی‌شم.‏
‏می‌خوای مراقبت باشم تا از این موضوع مطمئن شیم؟‏
‏لطفاً این کارو بکن.‏
‏ولی باید به اینم فکر کنی که بعد از رفتن من چی کار می‌کنی.‏
‏یه حرف شوم نزن!‏
‏یه روزی اتفاق می‌افته.‏
‏به آلوده‌ها وقت زیادی داده نشده.‏
‏برای همینه که می‌خوام ازش بهترین استفاده رو بکنیم.‏
‏درسته؟‏
‏آره، همه لایق دوست داشته شدنن، از جمله آلوده‌ها.‏
‏پس اگه کسی سر راه این موضوع قرار بگیره، ما باید قیام کنیم.‏
‏پس می‌خوای در برابر خود اورسوس بایستی.‏
‏اگه بتونیم یه خونه برای آلوده‌ها درست کنیم،‏
‏اونوقت مردم این سرزمین شاید در مورد کاراشون تجدید نظر کنن.‏
‏این سرزمین اونقدر که فکر می‌کنی مهربون نیست.‏
‏کار سخت اغلب بی‌نتیجه می‌مونه. اینو یادت باشه.‏
‏تمام کارایی که کردیم نتیجه می‌ده. می‌دونم.‏
‏چون هر کسی که تو این سرزمین‌ها زندگی می‌کنه لایق چنین آینده‌ایه.‏
‏فقط نگاه کن، آلینا.‏
‏باشه.‏
‏پس چیزیو ازم قایم نکن، باشه؟‏
‏امروز بعد از ظهر با یکی تماس گرفتی، مگه نه؟‏
‏ببخشید بابتش.‏
‏اونا آلوده‌هایی از اونور دشت برفی‌ان.‏
‏تو... واقعاً داری یه کار شگفت‌انگیز انجام می‌دی، مگه نه؟‏
‏می‌خوام برامون یه زمین پیدا کنم.‏
‏یه زمین حاصلخیز که آلوده‌های دشت برفی بتونن برای نجات پیدا کردن بیان اونجا و در آرامش زندگی کنن.‏
‏می‌تونیم بفرستیمشون معدن، ولی به هیچ دردی نمی‌خورن.‏
‏حرومزاده‌های بی‌فایده.‏
‏خب، شماها چجوری می‌خواین بمیرین؟‏
‏هم‌نوعان آلوده من، سربلند بایستید.‏
‏این مردا در واقع از فاجعه‌ای که بیماری ما به بار آورده نمی‌ترسن.‏
‏اونا فقط دارن با زندگی ما بازی می‌کنن!‏
‏چه مرگشه؟‏
‏چطور زندگی می‌کنیم، چطور می‌میریم، هیچکس جز خودمون نباید در موردش تصمیم بگیره!‏
‏اون لباسا... تو کی هستی؟! خودتو معرفی کن!‏
‏اسمی ندارم که بهت بگم.‏
‏ممنون که اون یارو ها رو فراری دادی. نجاتمون دادی.‏
‏ما این همه راه رو اومدیم دنبال جایی که بتونیم تو آرامش زندگی کنیم...‏
‏ولی در آخر، هیچ جایی برای رفتن نداریم.‏
‏در این صورت، چرا با من نمیاین؟‏
‏ها؟‏
‏حتی تو دشت برفی هم جاهایی هست که بتونیم بریم.‏
‏دارم یه روستای جدید می‌سازم.‏
‏خیلی از ما آلوده‌ایم.‏
‏می‌تونیم از همدیگه حمایت کنیم.‏
‏و-ولی اگه دوباره دنبالمون بیان چی؟‏
‏اونوقت فقط باید شکستشون بدیم.‏
‏با تمرین، همه شما هم می‌تونین بجنگین.‏
‏می‌تونیم با هم جلوی هر مهاجمی رو بگیریم.‏
‏یعنی... ما همچین قدرتی داریم؟‏
‏درسته.‏
‏می‌تونیم ذره ذره زندگی خودمونو پس بگیریم.‏
‏تعدادمونو زیاد می‌کنیم.‏
‏و غذا رو هم همینطور.‏
‏بعد از اون، درسته...‏
‏به یه شعله نیاز داریم.‏
‏یه شعله قدرتمند.‏
‏باید بیش از یه دهه متروکه بوده باشه.‏
‏زیاد نگذشته بود از به تخت نشستن امپراطور جدید،‏
‏که ثروت نامشروع اشرافیون پشت شورش بزرگ رو مصادره کرد،‏
‏و دوباره پخشش کرد.‏
‏وقتی این اتفاق افتاد، سلطنت‌طلبا شروع کردن به خلاص شدن از شر اشرافیون‏
‏تا سهم بزرگتری از غنائم رو به جیب بزنن.‏
‏بارونی که صاحب اینجا بود هم احتمالاً مستثنی نبود.‏
‏پس در نهایت، همه هنوز دارن برای پول می‌جنگن.‏
‏با این حال، تو واقعاً همه چیزو می‌دونی، نه؟‏
‏فقط اطلاعات دست دومه.‏
‏اینجا خیلی قابل زندگی به نظر نمیاد.‏
‏چرا اینجا یه پاسگاه نگهبانی زدن؟‏
‏هنوز چندتا روستا تو این منطقه هست که قبلاً تحت سلطه بارون بودن.‏
‏احتمالاً دارن سعی می‌کنن تا قرون آخر ازشون پول بگیرن.‏
‏لعنتی... از اینجا بیرونشون می‌کنیم.‏
‏نه. شاید الان افراد بیشتری داشته باشیم، ولی برای گرفتن یه پاسگاه کافی نیست.‏
‏کاری می‌کنیم که ایجیس به نگهبانا حمله کنه.‏
‏ایجیس... منظورت چریک‌هاس؟‏
‏سعی می‌کنم باهاشون ارتباط برقرار کنم.‏
‏به نظر می‌رسه برای دیدنشون به سختی افتادی.‏
‏دفعه بعد پیداشون می‌کنم.‏
‏باید یکم استراحت کنی.‏
‏من خوبم.‏
‏خیلی وقته که فرصت نکردیم اینجوری با هم حرف بزنیم.‏
‏دلمو برای چای اون پیرزن تنگ می‌کنه.‏
‏آره...‏
‏واقعاً آدمو گرم می‌کرد.‏
‏ببخشید، آخرین چایی که داشتیم رو دادم به آدمایی که حالشون خوب نبود.‏
‏اشکالی نداره.‏
‏هرچند خوب می‌شد اگه زودتر آذوقه بیشتری گیر میاوردیم.‏
‏رفتم به یه روستای نزدیک.‏
‏واحد گشتی غارتشون کرده بود و نمی‌تونستن چیزی بدن.‏
‏انتظار می‌رفت.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‏باید زودتر از اون شهر متروکه بیرونشون کنیم...‏
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏اوف... درست مثل شایعه‌ها.‏
‏اطراف شماها واقعاً یخبندونه.‏
‏یتی‌ها.‏
‏آلوده‌ان؟‏
‏آره.‏
‏چرا یونیفرم یه افسر اورسوس رو پوشیدی؟‏
‏برای اون کلی دروغ سر هم کردم.‏
‏کدومشو ترجیح می‌دی؟‏
‏تمام واحدها، نشونه بگیرین.‏
‏صبر کنین!‏
‏من اومدم اینجا تا ازتون درخواست همکاری کنم!‏
‏منم می‌تونم بهتون کمک کنم!‏
‏به ما کمک کنی؟‏
‏حداقل می‌تونین به حرفام گوش بدین؟‏
‏نه.‏
‏اگه بتونم یختو آب کنم، حاضر می‌شی گوش کنی؟‏
‏نمی‌تونی.‏
‏خب،‏
‏تا امتحان نکنیم نمی‌فهمیم.‏
‏واقعاً یخ اونو آب کرد...‏
‏قویه...‏
‏اسمت چیه؟‏
‏تالولاعه.‏
‏تالولا، به حرفات گوش می‌دم.‏
‏ها؟ خواهر؟‏
‏یه قول بود.‏
‏ما داریم از آلوده‌ها می‌خوایم که برای حق زندگی‌مون دور هم جمع شن و بجنگن.‏
‏این لیستی از آلوده‌هاییه که همین الانم باهاشون همکاری می‌کنیم.‏
‏«جنبش تجدید دیدار»...‏
‏اسم جنبش ماست.‏
‏ما خارج از دشت برفی هم‌وطن داریم.‏
‏ما تنها نیستیم.‏
‏فراست‌نوا، می‌خوام به ما ملحق شی.‏
‏با هم،‏
‏بیا یه آینده برای آلوده‌ها بسازیم.‏