..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏قسمت 8 «هدیه‌ای‏ ‏دوست‌داشتنی‌تر از جواهرات»‏
‏امروز تازه صید شده!‏
‏کایرس، می‌تونم منم اون غرفه رو نگاه کنم؟‏
‏بله، حتماً.‏
‏این ادویه‌ها برای توپوئه.‏
‏این بذر گلا برای یوهانه.‏
‏این دستبندم خیلی دوست‌داشتنیه!‏
‏اینا همش هدیه‌ست برای‏ ‏همه تو قصر.‏
‏خب، سرگرم‌کننده‌ست.‏
‏و تو واقعاً نمی‌تونی چیزی‏ ‏به کس دیگه‌ای بگی، کایرس.‏
‏هر چی خریدی هدیه برای من بوده.‏
‏به نظر می‌رسه باید یه سر به کالسکه بزنیم‏ ‏تا وسایلو بذاریم، اینطور فکر نمی‌کنی؟‏
‏آره، حق با توئه.‏
‏اینجا... محله‌ی صنعتگراست؟‏
‏این مغازه تأمین‌کننده‌ی خانواده‌ی سلطنتیه.‏
‏قرار گذاشتم لوییفون رو اینجا ببینم.‏
‏ممنون که به مغازه‌مون سر زدید،‏
‏کنت گرانادو.‏
‏جیووانی! خیلی وقته ندیدمت، نه؟‏
‏لوییفون اینجاست؟‏
‏بله، طبقه دوم داره چرت می‌زنه.‏
‏منو احضار کرده اینجا، بعد خودش چرت می‌زنه؟‏
‏ماری، لطفاً اینجا منتظرم باش.‏ ‏عادت داره لخت بخوابه.‏
‏باشه.‏
‏حتماً تو این مغازه سنگای‏ ‏قیمتی رو پردازش می‌کنن.‏
‏یعنی اینا چین.‏
‏اینا تیکه‌هایی هستن که موقع‏ ‏برش طرح به وجود میان.‏
‏از جواهرات باکیفیت به دست میان.‏
‏واقعاً؟ خیلی خوشگلن.‏
‏اگه به نخ بکشیدشون، می‌شه ازشون‏ ‏برای ساختن زیورآلات ساده هم استفاده کرد.‏
‏چون شما مهمون کنت هستین، با کمال میل هر چقدر‏ ‏دوست داشته باشین بهتون هدیه می‌دیم.‏
‏چی؟!‏
‏من فقط دنبال لرد کایرس اومدم اینجا،‏ ‏و اون اینا رو مجانی بهم می‌ده؟‏
‏چه سبز قشنگی.‏
‏مـ... اگه بخوام اینا رو بخرم،‏ ‏چقدر قیمتشون می‌شه؟‏
‏چی؟‏
‏خب...‏
‏چیزی نزدیک به این مقدار.‏
‏ارزون نیستن، ولی با این قیمت...‏
‏مـ... من اینا رو برمی‌دارم، لطفاً.‏ ‏و البته، پولشو می‌دم.‏
‏متوجه شدم.‏
‏من به ندرت حتی به جواهری دست زدم.‏
‏هیچوقت فکر نمی‌کردم خودم یکی بخرم.‏
‏عه سلام، خانوم! یه چیز‏ ‏خوب برای خودت خریدی؟‏
‏چی؟ نکنه این همون‏ ‏موضوع «مخ‌زنی» باشه؟‏
‏بله، ممنون!‏
‏ولی من با کسی اینجا هستم،‏ ‏پس با اجازه‌تون!‏
‏چی؟ این آدم چجور‏ ‏آدمیه؟ خوش‌تیپه؟‏
‏اون... اون فوق‌العاده‌ست! خیلی زیاد!‏
‏از چه نظر؟ قیافه‌ش؟‏ ‏شخصیتش؟ علایق مشترک دارین؟‏
‏بوسیدین همو؟‏
‏قـ... قیافه و شخصیتش‏ ‏هر دو فوق‌العاده‌ن!‏
‏علایق مشترک داریم،‏ ‏و اون یه نامزد فوق‌العاده‌ست!‏
‏و در مورد بوسیدن هم، احتمالاً‏ ‏خیلی زود این کارو می‌کنیم!‏
‏چی؟ لـ... لرد کایرس؟‏
‏مرگ‏ ‏بر اثر بامزگی...‏
‏بـ... ببخشید.‏
‏و تو، لوییفون! مگه تو‏ ‏طبقه دوم چرت نمی‌زدی؟‏
‏هی، ماری عزیز من! خیلی وقته ندیدمت.‏
‏منم، شاهزاده لوییفون!‏
‏یـ... یه بار دیگه، این مرد...‏
‏خب، حالا.‏
‏می‌دونم یهویی شد، ولی بیاین کاری که‏ ‏به خاطرش شما رو اینجا صدا کردم تموم کنیم.‏
‏این برای جشن نامزدی شماست.‏
‏یه یاقوت؟‏
‏نه. یه الماس صورتی؟‏
‏ولی برای اون خیلی قرمزه.‏
‏این یه الماس قرمز فوق‌العاده نایابه!‏
‏کل دنیا رو بگردی هم یه دونه‏ ‏دیگه به این اندازه پیدا نمی‌کنی.‏
‏باشکوهه.‏
‏باید یه گنج ملی باشه.‏
‏دقیقاً!‏
‏موقع جنگ، از این شیء نایاب برای‏ ‏مذاکره و اتحاد با کشورهای دیگه استفاده می‌شد.‏
‏هرچند از اون موقع به بعد، توی‏ ‏خزانه قصر سلطنتی خواب بوده.‏
‏می‌تونی با هشتاد میلیون یورو داشته باشیش.‏ ‏بهت تخفیف دوستانه می‌دم.‏
‏داری بهم می‌گی بخرمش؟‏
‏من همه‌ی اون پیرمردای مقرراتی رو تو‏ ‏جلسه خانواده سلطنتی راضی کردم، می‌دونی؟‏
‏گفتم، «اگه هر کدوم از ما سلطنتیا اینو بندازیم،‏
‏مردمم می‌گن دست از هدر دادن‏ ‏مالیاتاشون بردارین و شورش می‌کنن.»‏
‏اینجوریه؟‏
‏هرچند اگه بگم این یه هدیه‌ست برای کنت‏ ‏گرانادو، هیچکس نمی‌تونه شکایتی کنه.‏
‏چی؟‏
‏ماری شیرین، ثروت خانواده گرانادو‏ ‏در حال حاضر از خانواده سلطنتی بیشتره.‏
‏بزرگراهی که اون موقع‏ ‏مارگراف گرانادو ساخت...‏
‏ایست‌های بازرسی و بندری که ساخت‏ ‏تا از تاجرا مالیات بگیره...‏
‏توانایی‌های تجاری ماهرانه‌ی‏ ‏دوشس لیو لیو و کایرس...‏
‏خاندان گرانادو اینجوری‏ ‏ثروت عظیمشونو به دست آوردن.‏
‏این روزا، فقط اشراف‌زادگی‏ ‏یه زندگی راحتو تضمین نمی‌کنه.‏
‏اگه نتونن با زمانه تغییر کنن، حتی‏ ‏برجسته‌ترین خانواده‌ها هم سریع سقوط می‌کنن.‏
‏مثل خانواده بارون شیدران.‏
‏منظورش از این حرف بی‌احترامی به من نیست.‏
‏ثروت یه سلاحه. سلاحی که برای محافظت از‏ ‏مردم و چیزای باارزش دیگه استفاده می‌شه.‏
‏بله، و به عنوان عضوی از خاندان گرانادو،‏
‏منم سعی می‌کنم هیچوقت از درس‌هام غافل نشم.‏
‏ماری.‏
‏می‌کنمش 70 میلیون!‏
‏کایرس عزیز، تو داشتی‏ ‏می‌گشتی، مگه نه؟‏
‏دنبال یه نگین که همرنگ موهای اون باشه،‏ ‏زیباترین جواهر دنیا!‏
‏می‌خواستم برای مراسم نامزدی‏ ‏یه سورپرایز باشه!‏
‏فقط اینه که جذابیت خاص‏ ‏این رنگ خیلی منحصر به فرده...‏
‏فوراً به فکر تو افتادم.‏
‏منظورش رنگ موهای منه؟‏
‏ولی معمولاً چیزیه که مردم تحقیرش می‌کنن‏ ‏و ازش دوری می‌کنن.‏
‏ممنون، لوییفون، که دنبال چیزی‏ ‏اینقدر مناسب برای ما گشتی.‏
‏خواهش می‌کنم.‏
‏ولی هنوز چند روزی طول‏ ‏می‌کشه تا تبدیل به انگشتر بشه.‏
‏برای قبل ممنون.‏
‏وقتی شنیدم که دنبال یه نگین‏ ‏همرنگ موهای من می‌گشتی،‏
‏خیلی خوشحال شدم.‏
‏بـ... بله. امیدوار بودم خوشحالت کنه.‏
‏فکر می‌کردم مهربونیت فقط به خاطر‏ ‏ملاحظه‌کاری نسبت به منه،‏
‏برای همین همیشه ازش دوری می‌کردم.‏
‏ولی الان، حستو درک می‌کنم.‏
‏این یه هدیه‌ست برای تو.‏
‏چـ... چی؟‏
‏وقتی داشتم برای همه هدیه‏ ‏انتخاب می‌کردم، مخفیانه اینو خریدم.‏
‏قبولش می‌کنی؟‏
‏تا وقتی که زحمتی نباشه!‏
‏خوب به نظر می‌رسه، نه؟‏
‏خیلی خوش‌تیپ شدی!‏
‏و، راستش، من اینم دارم.‏
‏تیکه‌های زمرد؟‏
‏آره.‏
‏فکر کردم اگه اینجوری به‏ ‏انتهاشون بدوزم قشنگ می‌شه.‏
‏و آخریش هم برای منه.‏
‏زمرد دوست داری؟‏
‏نه.‏
‏فقط اینه که فکر کردم‏ ‏همرنگ چشمای تو هستن.‏
‏چشمای من؟‏
‏همون لحظه‌ای که فکر کردم‏ ‏شبیه چشمای اونن...‏
‏یهو اون تیکه‌ها رو خواستم.‏
‏خیلی دلم می‌خواست مال خودم بشن.‏
‏یه کم گرمه، نه؟‏
‏می‌رم پنجره رو باز کنم.‏
‏مواظب باش!‏
‏چی شد؟ چیزی اون بیرون‏ ‏نگرانت کرد؟‏
‏نـ... نه، چیزی نیست.‏
‏ببخشید. حواسم نبود.‏
‏امروز، خیلی خوشحال بودم.‏
‏چون دستامو گرفتی.‏
‏من همیشه به خاطر دستای‏ ‏بزرگ و نازیبام عقده داشتم.‏
‏دستات دلربان.‏
‏خیلی دوست دارم دستاتو بگیرم.‏
‏منم دوست دارم.‏
‏اگه فقط دستای منو دوست داری،‏
‏پس لطفاً، منو از خودت دور کن.‏
‏اصلاً.‏
‏خیلی خوشحالم.‏
‏پس جاتو با من عوض کن.‏
‏خواهر؟‏
‏چرا اونجایی؟ اونجا جای منه.‏
‏جاتو با من عوض کن.‏
‏جاتو عوض کن!‏
‏آره...‏
‏اینجوری باید باشه.‏
‏پس، چرا...‏
‏چرا حس می‌کنم...‏
‏اینقدر سردمه؟‏
‏مـ... ماری؟‏
‏لـ... لطفاً کالسکه رو نگه دارین!‏
‏نه! فوراً پیش یه دکتر!‏
‏سردمه. خیلی سرد... درد می‌کنه.‏
‏سردمه.‏
‏درد می‌کنه.‏
‏خواهر...‏
‏من همینجام، ماری.‏
‏چطوره؟ بهتر شد؟‏
‏ممنون، خواهر.‏
‏مشکلی نیست. فقط گوشات‏ ‏سرما خورده.‏
‏گفتن اگه زیاد‏ ‏بخوابی، خوب می‌شی.‏
‏مامان و بابا کجان؟‏
‏هر دو گفتن سرشون شلوغه.‏
‏برای همین خواهر بزرگت‏ ‏برات کتاب می‌خونه!‏
‏این کتاب مورد علاقه‌ته، ماری!‏ ‏«گربه قرمز پاره پوره»!‏
‏«یه زمانی تو یه جای دیگه،»‏
‏«یه گربه قرمز پاره پوره تو یه شهر زندگی می‌کرد.»‏
‏«هی، گربه کوچولو، اسمت چیه؟»‏
‏«به تو چه، احمق!‏ ‏اصلاً چرا باید اسم داشته باشم؟»‏
‏«من فقط یه گربه پیر پاره پوره‌ام!»‏
‏«نمی‌خوای بدونی چرا پاره پوره‌ام؟»‏
‏«می‌دونم چرا. چون قرمزی، درسته؟»‏
‏«تو هم باید بری سفر.»‏
‏«اگه یه گربه مثل آشغال‏ ‏اینور اونور بیفته، آشغال می‌شه.»‏
‏«اگه آشغال مثل گربه میو میو کنه،‏ ‏اونوقت گربه می‌شه.»‏
‏«و...»‏
‏«اگه اون گربه بره سفر،‏ ‏اونوقت یه گربه مسافر می‌شه!»‏
‏آناستازیا!‏
‏بهت گفتم وارد اتاق‏ ‏ماری نشی، مگه نه؟‏
‏هر چقدرم بهت بگن گوش نمی‌دی، نه؟‏
‏مادربزرگ ساشا...‏
‏من خواهر بزرگشم، پس باید‏ ‏ماری رو خوب کنم!‏
‏این چرت و پرتا اونو‏ ‏خوب نمی‌کنه، احمق!‏
‏و ترجمه‌ت کاملاً بی‌کفایته!‏
‏درست یاد گرفتنش به‏ ‏نفع ماری هم هست.‏
‏چند بار بهت گفتم؟‏
‏مـ... متأسفم!‏
‏ماری.‏
‏چیزی که آناستازیا از‏ ‏این کتاب برات خونده رو فراموش کن.‏
‏تو همونجوری که نوشته شده یادش می‌گیری.‏
‏وقت درسه؟‏
‏هنوز حالم...‏
‏تو باهوش‌ترین فرد‏ ‏این خونه هستی.‏
‏برای همین آموزش دادن تو‏ ‏کارآمدترین انتخابه.‏
‏ولی خواهر می‌گه اونم کلمات‏ ‏ایپسندروسی رو دوست داره.‏
‏اون هیچ ربطی به هیچی نداره.‏
‏تو اینو از بر می‌کنی و ایپسیایی رو‏ ‏وقتی هنوز چهار سالته یاد می‌گیری.‏
‏و قبل از اینکه شش سالت بشه‏ ‏به فلاریایی مسلط می‌شی.‏
‏بله، همین کارو می‌کنم.‏
‏من این داستان ایپسندروسی رو دوست دارم، ولی...‏
‏سردمه. درد می‌کنه.‏
‏خواهر، کجایی؟‏
‏خواهر... کمکم کن!‏
‏خواهر...‏
‏لرد کایرس؟‏
‏بیداری، ماری؟‏
‏چرا من...‏
‏تو با تب از حال رفتی.‏
‏دکتر گفت احتمالاً از خستگیه.‏
‏تب؟‏
‏هنوز به خودت فشار نیار. تو خواب‏ ‏خیلی ناله می‌کردی.‏
‏داشتم خواب می‌دیدم.‏
‏ولی ما کجاییم؟‏
‏اتاق چرت زدن تو قصر.‏ ‏نزدیک‌ترین اتاق به دروازه‌ست.‏
‏آه، و لطفاً نگران نباش.‏
‏عوض کردن لباسات و پاک کردن عرقتو‏ ‏به خدمتکارا سپردم و از اتاق رفتم بیرون.‏
‏بهت قسم می‌خورم که یواشکی‏ ‏زیر پتو هم نرفتم.‏
‏مـ... من نگران هیچکدوم از اینا نبودم.‏
‏به لطف کمک همه،‏ ‏فکر کنم تبم پایین اومده.‏
‏چقدره که من...‏
‏تقریباً نصف روز خوابیدی.‏ ‏تقریباً سپیده‌دمه.‏
‏نکنه... لرد کایرس،‏ ‏یعنی شما نخوابیدین؟‏
‏تمام شب ازم مراقبت کردین؟‏
‏کار زیادی نکردم.‏
‏به هر حال از نگرانی خوابم نمی‌برد.‏ ‏نذار اذیتت کنه.‏
‏ولی...‏
‏ماری، این سوپ خیلی مقویه.‏
‏اصلاً تلخ نیست.‏
‏حتی اگه تلخ هم بود می‌خوردمش.‏
‏این خاطرات بچگیمو‏ ‏یادم میاره.‏
‏خواهر بزرگت بهت غذا می‌ده!‏ ‏حالا، دهنتو باز کن!‏
‏ماری؟‏
‏ماری، بیا.‏
‏مـ... خیلی متأسفم! اونجوری که فکر می‌کنین نیست!‏
‏خیلی وقت پیش، خواهرم‏ ‏ازم مراقبت می‌کرد و...‏
‏خواهرت ازت مراقبت می‌کرد؟‏
‏بله، ولی اون موقع خیلی کوچیک بودیم.‏
‏حالا که بهش اشاره کرد،‏ ‏از کی شروع کردم تنها غذا خوردن؟‏
‏بعد از فوت مادربزرگ ساشا بود؟‏
‏سوپ برات کافی نیست؟‏
‏اینجا یه کم بیسکویت هست.‏
‏بیسکویت؟‏
‏از وقتی مادربزرگ مرد،‏
‏مادر شروع کرد به رفتار کردن باهام‏ ‏انگار که من چیزی جز دود نیستم.‏
‏ماری! حتماً گشنته، درسته؟‏
‏برات یه کم بیسکویت آوردم.‏
‏نمی‌تونم. مامان گفت امروز‏ ‏نمی‌تونم چیزی بخورم.‏
‏چون دوباره قدم بلندتر شده.‏
‏نگران هیچی از اینا نباش!‏
‏بیا!‏
‏خوشمزه‌ست.‏
‏ماری، حالت خوبه؟‏
‏خواهر بزرگتر زیبا و مهربون من...‏
‏اگه اون زنده بود، اونوقت به جای‏ ‏کسی مثل من، لرد کایرس...‏
‏می‌رم دکتر رو بیارم!‏
‏وایسا!‏
‏لطفاً نرو.‏
‏ازت خواهش می‌کنم، اینجا باهام بمون.‏
‏ماری.‏
‏نگران نباش. زود برمی‌گردم.‏
‏مریضی باعث شده احساس تنهایی کنی؟‏
‏این نیست.‏
‏فقط نمی‌خوام حتی برای یه لحظه‏ ‏از تو جدا باشم.‏
‏اگه این کارو از روی قدردانی برای‏ ‏پرستاری من می‌کنی، لازم نیست.‏
‏چطور می‌تونه خودخواهیم‏ ‏به عنوان تشکر از تو باشه؟‏
‏چون...‏
‏تو همش چیزایی می‌گی که خوشحالم می‌کنه.‏
‏از کی تونستم اینجوری‏ ‏تو چشماش نگاه کنم؟‏
‏حتی وقتی هیچوقت نگاهمو بالا نمی‌آوردم،‏ ‏اون همیشه مراقبم بود.‏
‏عاشق چشماتم.‏
‏قبلاً، وقتی بهم مهربونی‏ ‏می‌کردی، باعث می‌شد تردید کنم،‏
‏ولی الان... فقط خوشحالم می‌کنه.‏
‏قراره تا خرخره پر از‏ ‏این حس خوشحالی بشم.‏
‏من... دوستت دارم.‏
‏تو...‏
‏ماری...‏
‏از اولین لحظه‌ای که‏ ‏دیدمت، عاشقت بودم.‏
‏یه زمانی، اون حرفا رو‏ ‏رد می‌کردم، ولی الان...‏
‏بله.‏
‏اینقدر خوشحالم که فکر کنم گریه‌م بگیره.‏
‏خوشحالم که عشقم متقابله،‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‏ولی همچنین، اینکه این حرفا رو‏ ‏با میل خودت بهم می‌زنی...‏
‏هیچ چیز نمی‌تونه از این خوشحال‌ترم کنه.‏
‏باید به دکتر بگم که بیداری.‏
‏زود برمی‌گردم، پس لطفاً‏ ‏همونجا تو تخت بمون و منتظرم باش.‏
‏تو تخت...‏
‏مـ... من همینجا منتظر می‌مونم!‏
‏مـ... منظورم اونجوری نبود!‏
‏چی؟ آه، ببخشید! زود قضاوت کردم!‏
‏نه، منم که متأسفم.‏
‏خب، پس!‏
‏لرد کایرس؟‏
‏چی شد؟‏
‏چـ... چیزی نیست.‏
‏داشت لی‌لی می‌کرد و یه‏ ‏پله رو رو پله‌ها ندید.‏
‏راستش. چه احمقی.‏
‏میو! خوش اومدی خونه!‏
‏تازه برگشتم. یه موضوع کوچیک‏ ‏ولی فوری هست که باید بهش رسیدگی بشه.‏
‏چیه؟‏
‏ارباب.‏
‏یه مهمون به تالار پذیرایی آوردم.‏
‏واقعاً اشکالی نداره منم بیام؟‏
‏بله.‏
‏خوشایند نخواهد بود، ولی چیزیه‏ ‏که باید با گوشای خودت بشنوی.‏
‏مربوط به یکی از اعضای‏ ‏خانواده‌ت، آناستازیا شیدرانه.‏
‏من ادامه می‌دم.‏
‏این لرد فعلیه، کایرس گرانادو.‏
‏سرتو بالا بیار، جیکوب.‏
‏این مرد... راننده کالسکه‌ای‏ ‏بود که بانو آناستازیا سوارش بود.‏
‏همونی که خواهرم تو یه تصادف توش مرد؟‏
‏جیکوب...‏
‏شنیدم سال‌ها پیش از جزایر باندیلی‏ ‏به اینجا اومدی تا پول در بیاری.‏
‏کاره تو بود؟‏
‏تو آناستازیا شیدران رو کشتی؟‏
‏خیلی وقته که شکارچی‏ ‏قصر گرانادو شدم،‏
‏ولی هیچوقت فکر نمی‌کردم‏ ‏وظیفه‌ای مثل این بهم محول بشه.‏
‏قسمت بعد، «در تعقیب‏ ‏روح آناستازیا.»‏
‏قسمت 9 «در تعقیب‏ ‏روح آناستازیا»‏
‏از دستش ندین.‏