‫این...
‫داستان زندگی یامازاکی کنتاست.
‫دیشب نتونستم چشم روی هم بذارم.
‫اونم بعد از اینکه پریدم به پادشاه و یوکو، ‫با اینکه اون‌قدر برام زحمت کشیده بودن.
‫خودت می‌تونی بفهمی که دارن اذیتت می‌کنن...
‫یا صرفاً از سر محبت دارن دستت میندازن.
‫همون اول باید خودم می‌فهمیدم.
‫اون توی اولین دیدار، بدترین برخورد رو داشت،
‫اما از بین همه‌ی آدمایی که توی زندگیم دیدم، اون بیشترین تأثیر رو داشت.
‫ قوی‌ترین، گرم‌ترین و صمیمی‌ترین بود.
‫تنها کاری که الان ازم برمیاد...
‫اینه که ثابت کنم اون سه هفته‌ای که برام ‫وقت گذاشتن، بابت هیچ‌و‌پوچ نبوده.
‫مسئولیت داستان زندگی خودتو قبول کن و هرجور می‌خوای بنویسش!
‫این داستان زندگی یامازاکی کنتاست.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌بخشین، معطل شدین؟
‫کنـ ــ... ـتا؟
‫اوهوم. مدت زیادی گذشته.
‫این لباس‌ها چیه پوشیدی؟ خیلی مسخره شدی.
‫ مایه‌ی خنده‌ی بقیه شو.
‫وقتی میکی-چان منو رد کرد خیلی دلم شکست،
‫با خودم گفتم شاید بهتر باشه یکم اجتماعی‌تر بشم.
‫اجتماعی؟ اونم تو؟
‫گور بابای بقیه. مهم اینه خودتو همین‌جوری که هستی بپذیری.
‫خـب، چیزی که برای از دست دادن نداشتم، ‫پس گفتم امتحان‌کردنش ضرری نداره.
‫بی‌خیالش، بیاین بریم داخل.
‫به این‌جور جاها عادت نداری، مگه نه؟
‫نــه. فقط یه‌بار برای تمرین اومده بودم.
‫بی‌خیال بابا... تمرین؟ واقعاً که اوتاکویی.
‫بس کن دیگه.
‫خــــب... ‫بیا سعی کنیم همدیگه رو بهتر بشناسیم.
‫شماها حالتون چطوره؟ این‌مدت رویداد و مراسمی چیزی رفتین؟
‫رفتیم، رفتیم. بدون تو راحت‌تر برنامه‌ریزی می‌کردیم، خوشحالیم که رفتی.
‫کـه این‌طور... شرمنده که اسباب زحمت‌تون بودم.
‫شاید باورتون نشه، ولی تازگیا دارم ورزش می‌کنم.
‫چـــــی؟ می‌خوای با زندگی اوتاکویی خداحافظی کنی؟
‫محاله بابا. شرط می‌بندم اون لباسا و عینکتم یکی دیگه برات انتخاب کرده.
‫اوهوم، کار دوستای مدرسه‌مه.
‫کنتا، دوست‌های جدید پیدا کردی؟
‫آ ــ آره.
‫دخترن؟
‫هم پسر هست، هم دختر.
‫راه‌ و روش زندگی‌شون واقعاً برام قابل احترامه.
‫می‌گم...
‫دیگه منو کلاً از ذهنت بیرون کردی؟
‫راستش، از اینکه دوباره دیدمت واقعاً خوشحال شدم.
‫ممنونم. ولی دیگه نمی‌خوام مزاحم تو و رِن-کون باشم.
‫می‌گم... ما رو دعوت کردی که اینا رو بگی؟
‫چیا رو بگم؟
‫داری دروغ می‌گی که دوستای جدید پیدا کردی ‫تا دوباره توجه میکی رو جلب کنی!
‫صـ ـ صبر کن، اصلاً این‌طور نیست.
‫من خیلی‌وقته که از میکی-چان دل کندم.
‫هـــــا؟ چی گفتی؟
‫چون یکم دلم برات سوخته بود، باهات مهربون بودم. هوا برت نداره.
‫این اخلاقت هنوزم عوض نشده، نه؟
‫مـ ـ معذرت می‌خوام.
‫بذار به‌عنوان یه «دوست سابق» بهت هشدار بدم؛
‫اونایی که باهاشون می‌گردی فقط دارن ازت سوءاستفاده می‌کنن.
‫اون که مشخصه، یا اینکه می‌خوان با مهربونی‌کردن ‫واسه یه بازنده خودشونو آدم‌خوبه جلوه بدن.
‫آخ گفتی!
‫حتماً قضیه همینه!
‫آره بابا، خفن‌بازی در میارن.
‫که این‌طور، پس من با پادشاه و یوکو این‌طوری حرف می‌زدم.
‫با این‌حال بازم اومدن سراغم.
‫دقیقاً عین همون موقع‌ست که برای میکی-چان ‫اون پیامای عاشقونه‌ی چندش رو می‌فرستادی.
‫الان که فکرشو می‌کنم، واقعاً زیادی توهم زده بودم.
‫می‌گم... چرا فکر می‌کنی از دماغ فیل افتادی؟
‫بذار یه رازی رو بهت بگم.
‫پیش خودت فکر می‌کردی میکی باهات مهربون بوده ‫تا من حسودی کنم و توجهم رو جلب کنه، نه؟
‫این‌طوری نبوده؟
‫معلومه که نبوده. همون موقع هم من و میکی از قبل باهم تو رابطه بودیم.
‫پــ ــ پس چرا؟
‫معلومه دیگه، واسه اینکه بشینیم به این آب تو هاون کوبیدنت بخندیم.
‫نــــه...
‫می‌خوای یه چیز باحال ببینی؟
‫می‌گم... ببینین کنتا چی برام فرستاده.
‫امروز وقتی داشتی بستنی رو لیس می‌زدی، خیلی بامزه شده بودی.
‫چــــنــــدش!
‫چی جوابشو بدم؟
‫«عـــا، می‌دونم داشتی به چیزای خاک‌برسری ‫فکر می‌کردی. از دست تو چی‌کار کنم، کنتا؟»
‫من هیچ‌وقت این‌طوری حرف نمی‌زنم!
‫بفرستش بره بابا. این بابا عقلش به این چیزا نمی‌رسه.
‫اوکـــــی!
‫این... دیگه چیه؟
‫بیشتر اون پیامایی که فکر می‌کردی از ‫طرف میکی بودن، در واقع ایده‌ی من بوده.
‫نـــه...
‫یعنی... عملاً کسی که عاشقش شدی من بودم، نه اون!
‫پس...
‫یعنی عشق اولم هم...
‫دروغی بیش نبوده.
‫شرمنده‌تم. ولی خب با اون عشق الکی هم ‫حسابی سرگرم شده بودی، مگه نه؟
‫خب، بازم خوبه که تونستی دوستای جدیدی پیدا کنی.
‫البته، اگه واقعاً وجود داشته باشن!
‫عـــا... الان فهمیدم.
‫این‌ها... تاوان تمام اون حرف‌های زشتی‌ان که به پادشاه زدم.
‫بالأخره تونستم دوست‌های باارزشی پیدا کنم، ‫ولی خودم با دست‌های خودم پسشون زدم.
‫دیگه جایی ندارم که بهش پناه ببرم.
‫باید برگردم به اتاقم،
‫درو قفل کنم، و دوباره خودمو از همه جدا کنم.
‫معذرت می‌خوام،‌ پادشاه... یوکو.
‫آخرشم نتونستم...
‫هیچ تغییری کنم.
‫ای خدا...
‫یه چیز مهم رو یادت رفته.
‫یادت نیست باهم حرف زدیم که اگه خواستن اذیتت کنن چی‌کار کنی؟
‫همون‌طور که قول دادم، اومدم هواتو داشته باشم.
‫پادشاه...
‫چــرا؟
‫مـ ــ می‌گم...
‫آه. شرمنده مزاحم‌تون شدم.
‫من همکلاسی کنتا، چیتوسه ساکوام.
‫خوش‌وقتم.
‫پس... اون واقعاً دوستای جدیدی پیدا کرده بود.
‫منم یکی از اون دوستات حساب می‌شم، کنتا؟
‫تو دیگه زیادی مهربونی!
‫دوستش؟
‫شوخی می‌کنی دیگه، نه؟ این یارو یه اوتاکوی تمام‌عیاره.
‫آره، خودم می‌دونم. قراره امسال منو ببره کمیکت تابستونی.
‫کامیک مارکت یا به اختصار کمیکت، بزرگ‌ترین نمایشگاه آثار چاپی مستقل ‫یا دوجینشی‌ـه که به صورت داوطلبانه توسط طرفداران و خالقین برگزار می‌شه.
‫روحمم از این قضیه خبر نداشت!
‫آه، فهمیدم.
‫چیتوسه ساکو یه همچین آدمیه.
‫کسی که فقط به‌خاطر تلاش برای زندگی خودش، ‫از آدم‌هایی مثل من سنگ می‌خوره.
‫اگه صرفاً با همه قطع رابطه بکنه، زندگیش خیلی راحت‌تر می‌شه،
‫ولی حتی اگه بقیه پشتشو خالی کنن و قدر زحماتی که می‌کشه رو ندونن،
‫بازم تلاشش رو می‌کنه که بره سراغشون.
‫بین فلسفه‌ی زندگی خودش...
‫شکست‌های گذشته‌ش، و اون قلب مهربونی ‫که نمی‌تونه رهاش کنه، گیر افتاده...
‫ولی بازم تا آخرین نفس با تمام توانش می‌جنگه.
‫بـ ــ بهتره مراقب باشی.
‫این همونیه که عین سیریش پیامای چندش برای میکی می‌فرستاد.
‫شاید بعدش بره سراغ دوست‌دختر خودت.
‫هـــه... باشه باشه.
‫صرفاً جهت اطمینان می‌پرسم؛ ولی این قضیه‌ی ‫میکی-چان واقعاً همه‌ش توهمات خود کنتا بوده؟
‫پـ ــ پس چی!
‫پس نمی‌خواد از روی دلسوزی باهاش مهربون باشی! لیاقتشو نداره!
‫خوشحال نیستی، کنتا؟
‫آدم نمی‌تونه چیزی رو از دست بده که از اولشم وجود نداشته،
‫پس هنوزم اون تجربه‌ی عشق اول و خاص زندگیتو داری.
‫لازم نیست پای همچین آدمایی حرومش کنی.
‫تا وقتی یکی رو پیدا نکردی که واقعاً برات مهم باشه، خوب نگهش دار.
‫هوی یارو، دردت چیه؟
‫همین‌طوری سر خرو کج کردی اومدی تو زرت‌و‌پرت می‌کنی؟
‫اهـــــــم. اینجانب چیتوسه ساکو هستم. پادشاه محله‌تون.
‫بخواب بابا! تنت می‌خاره؟!
‫نزنم تو ذوقت،
‫ولی اول شما بودین که با داداش من در افتادین.
‫هـــــه. چه داداشی چه کشکی.
‫این بی‌عرضه‌ی بازنده عمراً هیچ‌وقت نمی‌تونه دم‌پر امثال شماها بشه.
‫راست می‌گه! شما که به‌هرحال تهش می‌کشین زیرش!
‫پس از اولشم نباید باهاش همدردی می‌کردی!
‫کنتا، این‌دفعه دیگه جلوی توهمات‌تو بگیر.
‫اون که هیچ‌وقت واقعاً نمیاد با یکی مثل تو دوست بشه.
‫آدما عوض نمی‌شن! نمی‌تونن بشن!
‫اون داره سعی می‌کنه تبدیل به کسی بشه که هیچ‌وقت نمی‌تونه!
‫فقط نگاه کردن بهش حالمو بهم می‌زنه!
‫بسه دیگه، ببند دهنتو.
‫ببین، خوب گوشاتو باز کن.
‫کنتا اولین قدم رو برداشته تا به بهترین نسخه‌ی خودش تبدیل بشه.
‫قسم خورده که حتی اگه شکست بخوره ‫و به خودش آسیب بزنه، هیچ‌وقت پا پس نمی‌کشه.
‫کنتا...
‫دستشو به‌سمت ماه دراز کرده!
‫همون ماه زیبایی که اون بالا توی آسمونه و از صمیم قلب دنبالشه!
‫ولی تو داری همین‌جایی که هستی درجا می‌زنی.
‫یه بازنده‌ی بدبختی که داره به کسی که حسابی ازش افتاده جلو فحش می‌ده!
‫قد یه ارزنم حق نداری که بخوای به کنتا بخندی!
‫دیگه... نمی‌تونم تحمل کنم.
‫همون پسری که همیشه طفره می‌رفت و احساسات واقعیشو قایم می‌کرد...
‫الان این‌جا به‌خاطر من از اعماق وجودش عصبانی شده.
‫این فریاد جفتمونه.
‫آخرین حرف‌های دلگرم‌کننده‌ای که قبل از ‫اینکه فردا راهمون از هم جدا بشه، می‌شنوم.
‫«ادامه بده، بدو، پشت‌سرتم نگاه نکن!
‫تصمیم درستی گرفتی، پس بهش ایمان داشته باش!»
‫باید این حرفو ملکه‌ی ذهنم کنم تا دوباره به بی‌راهه نرم.
‫می‌خوام این لحظه رو توی خاطراتم حک کنم...
‫تصویر کسی که به چشم قهرمانم نگاهش می‌کردم!
‫آهای، ساکو!
‫باید منو این‌طوری می‌چسبوندی به دیوار، نه هرکی از راه رسید!
‫یوکو؟ تو چرا این‌جایی؟
‫آدم که این‌طوری دوستشو نمی‌پیچونه! خیلی نــامــردیــه!
‫سلام، ببخشید مصدع اوقات‌تون شدیم دوستان.
‫کنتاچـــی، این فرفری‌های موهات مثل همیشه نانازن!
‫نـــازی، نازی.
‫هروقت می‌بینمشون دلم می‌خواد کله‌تو ناز کنم. گوجی، گوجی، گوجی!
‫خب دیگه، همه‌تون حرف‌هاتون رو زدین!
‫فردا هم روز خداست، پس حسابی تلاش کنین!
‫راستی کنتاچــی، هیچ حرف آخری نداری بزنی؟
‫این داستان زندگی توـه، کنتا.
‫من... می‌خوام برام سراغ ماه.
‫دیگه هیچ‌وقت پشت‌سرمو نگاه نمی‌کنم.
‫آخه چرا پاشدین اومدین؟!
‫بهت که گفته بودم همه‌چی درست می‌شه.
‫می‌دونستم، چون قرار بودم خودم بیام به دادت برسم.
‫بازم که همون داستانو شروع کردی!
‫عـــــا... ولی کاری که کردم درست بود؟
‫البته، مسئولیت کاملشو قبول می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنم زیاده‌روی کرده باشیم.
‫یه‌جور تلافی کوچیک بود برای تمام اون بلاهایی که سرت آورده بودن.
‫برای اولین‌بار از ته دلت جوش آوردی ها.
‫البته، همیشه بهتره ماجرا بدون درگیری حل‌وفصل بشه.
‫ولی... فکر می‌کنم چیزی که از همه مهم‌تره...
‫اینه که آدم طوری باشه که بتونه به‌خاطر دوست عزیزش عصبانی بشه.
‫پادشاه، یوکو...
‫خب، رِن-کون و دوستاش...
‫یه درس درست‌و‌حسابی گرفتن.
‫آدم اول یه سوزن به خودش می‌زنه بعد ‫یه سیخ به بغلیش. خوبشون شد پس.
‫اگه زندگی قشنگی نداشته باشم، پس زنده بودنم هم فایده‌ای نداره.
‫این فلسفه‌ی زندگی منه.
‫اگه بقیه به‌خاطر اینکه چنین طرز فکری دارم ‫مسخره‌م کنن یا دستم بندازن،
‫یه‌ذره هم برام اهمیت نداره.
‫چیزی که واقعاً ازش می‌ترسم...
‫اینه که یه روزی برسه از خودم بدم بیاد.
‫تـرق... یه صدای آشنای شکستن از اعماق وجودم شنیدم.
‫الان آخر ماه آپریله،
‫بهار آماده‌ست که بار و بندیلش رو جمع کنه ‫و تابستونم هنوز مونده تا از راه برسه.
‫دقیقاً نمونه‌ی بارزی از رابطه‌ی ناهنجاریه که ما الان باهم داریم.
‫می‌خوام یه زندگی زیبا داشته باشم.
‫مثل ماهی که اون شب توی آسمون دیدم،
‫مثل یه تیله‌ی درخشان ته بطری رامونه.
‫وقشته این سفر کوتاهو تموم کنیم.
‫هـــــا؟
‫سه هفته شد، همون‌طور که توافق کرده بودیم.
‫بعد از حرفی که دیروز زدم، می‌دونستم کار به این‌جا می‌کشه،
‫ولی هنوز واقعاً آماده نیستم که این ماجرا رو تموم کنیم.
‫قولی‌ـه که داده بودیم.
‫آدم باید به اندازه‌ی توانش بار برداره.
‫اگه بخوای هرچی رو توی مسیرت دیدی بلند کنی،
‫آخرش اون‌هایی رو هم که از اول بلند کرده بودی از دست می‌دی.
‫خب، از اولشم قرارمون همین‌قدر بود.
‫وقتی که اون‌روز پنجره‌ی اتاقم رو شکستی و اومدی تو،
‫احساس کردم انگار اون شیشه‌ی ضخیمی ‫که دور قلبم کشیده بودم هم ترک برداشت.
‫وایسا، چی دارم می‌گم اصلاً؟
‫از فردا دیگه داستان زندگی خودم رو می‌نویسم.
‫ولی اگه یه روزی رسید که تونستم با افتخار ‫سرمو بالا بگیرم و کنارتون بایستم،
‫می‌تونم اون‌موقع دوباره بگمش؟
‫می‌شه ازتون بخوام که باهام دوست بشین؟
‫درس‌هایی که توی این سه هفته بهم یاد دادی، پادشاه...
‫و حرف‌ها و لبخندی که تو بهم می‌زدی، یوکو...
‫هیچ‌وقت و هیچ‌وقت، تا لحظه‌ای که نفس می‌کشم فراموش‌شون نمی‌کنم.
‫واقعاً... واقعاً... ازتون ممنونم!
‫این پسره چش شد یه‌دفعه؟
‫خدایـــا، ساکو تقصیر خودته که این‌طوری دوپهلو حرف می‌زنی.
‫گوش کن، کنتاچــی.
‫منظور ساکو این بود که وقتشه دیگه این رابطه‌ی ‫عجیب‌و‌غریب مربی و شاگردی رو تموم کنیم.
‫عــــه... هــــــا؟
‫از فردا به بعد دیگه مثل دوستای واقعی با همدیگه برابریم.
‫نمی‌شه همین‌طوری بری بگی، «خب، وقتت تمومه. دیگه نمی‌شناسمت.»
‫ولـ ــ ولی... مطمئنین؟
‫ما که... همین الانشم باهم دوستیم، مگه نه؟
‫اصلاً اون قضیه‌ی «دوباره بگمش» چی بود؟ ‫تو که اصلاً تا حالا ازمون نخواستی باهات دوست باشیم.
‫پادشاه، نکنه...
‫از اولشم می‌دونستی که قراره اشتباه برداشت کنم؟
‫بهتره یادت نره... شوخی‌کردن از سر محبت یعنی همین دیگه.
‫خفه شو، پادشاه! پدرسوخته!
‫خیلی‌خب، این‌دفعه دیگه واقعاً همدیگه رو بهتر شناختیم.
‫آسو-نه.
‫فکر نمی‌کردم امشب بتونم تو رو ببینم.
‫می‌گما... می‌شه دیگه به‌جای اون «تو» گفتن، اسممو صدا بزنی؟
‫با این کارت حس می‌کنم منم با بقیه‌ی آدما یکی کردی.
‫چه حرف‌های خنده‌داری می‌زنی.
‫تو تنها کسی هستی که «تو»یی.
‫که این‌طور. پس داشتی یه داستان قشنگ می‌نوشتی.
‫پاک، امیدبخش، و یکم تلخ... مثل پسربچه‌ای ‫که می‌خواد با بادکنک‌هاش پرواز کنه.
‫این تنها راهی بود که می‌تونستم از پسش بر بیام.
‫از راهی که سرراست نیست، عین خودم.
‫ولی خودت در واقع همین خصوصیتت رو دوست داری، مگه نه؟
‫شــایــد.
‫یکم عوض شدی.
‫شاید الان بشه توی اون پارک کوچیکت چندتا فشفشه هم روشن کرد.
‫نه بابا. مثل همیشه داشتم صرفاً نقش قهرمانو بازی می‌کردم.
‫یه قهرمان دروغین همین‌طوری از وسط تماشاچی‌ها ‫نمی‌پره روی صحنه تا یکی رو نجات بده.
‫عجب آدم پیچیده‌ای هستی.
‫طوری رفتار می‌کنی که انگار توی زندگیت فقط به خودت اهمیت می‌دی،
‫ولی بیشترین گرمات رو به بقیه نشون می‌دی و سرماش مال خودته.
‫آدم‌خوبای واقعی همون‌هان که می‌پرن توی آب تا بچه‌ها رو بخندونن.
‫دیگه تو هم داری زیادی منو بزرگ می‌کنی.
‫نیشینو آسوکا بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی یه دختر معمولیه.
‫نه دلش به‌اندازه‌ی تو برای همه جا داره،
‫و نه اون‌قدرها توی زندگیش زرنگه.
‫فقط آدم‌هایی رو توی دلش راه می‌ده که خودش می‌خواد، ‫و کارهایی رو می‌کنه که از پسشون بر میاد،
‫می‌ره خونه، املت برنجی که مامانش درست کرده می‌خوره،
‫یکم «دری به‌سوی تابستان» هاین‌لاین می‌خونه، و بعدشم می‌خوابه.
‫همین سبک زندگیه که بهش می‌گن «آزادی» دیگه.
‫برنامه‌ای برای تعطیلات هفته‌ی طلایی داری؟
‫نـــــه. از برنامه‌ریزی قبلی خوشم نمیاد.
‫همیشه حس می‌کنم یه چیز هیجان‌انگیزتر پیش میاد و بعدش پشیمون می‌شم.
‫نکنه تو برنامه‌ی قراری چیزی داری؟
‫می‌خواستم به سنپای‌ام بگم باهام بیاد سر قرار، ولی صاف زد تو برجکم.
‫شاید صبح بیام دم پنجره‌ی اتاقت آهنگ ‫نرمش رادیویی بخونم تا بیدارت کنم.
‫به نظرم که شروع فوق‌العاده‌ای برای یه روز می‌شه.
‫راستش، با چنین کاری بیشتر خوشحال می‌شم.
‫هیچی.
‫احتمالاً بهتره همین‌جوری بی‌برنامه همدیگه رو ببینیم.
‫اون‌جوری، می‌تونیم همیشه همون دختر ‫سنپای خفن و پسر کوهای بامزه بمونیم.
‫فکر می‌کنی اگه صمیمی‌تر بشیم، رابطه‌مون خراب می‌شه؟
‫شایدم... تبدیل به چیز دیگه‌ای بشه.
‫پسره‌ی روانی.
‫بهش که گفتم غدغنه!
‫این... یه داستان عاشقانه‌ی دروغینه.
‫به‌نظرتون آدم‌ها کی عاشق می‌شن؟
‫به‌نظرم همون موقعیه که برای اولین‌بار یه اسم ‫روی اون احساسات درونی می‌ذاریم و بهش می‌گیم عشق.
‫آوای شیرین این کلمه باعث می‌شه که همه‌چی گل و بلبل به‌نظر بیاد.
‫ولی فقط اولش این‌طوریه، چون توی بیشتر موارد، این جادو بالأخره از بین می‌ره.
‫ماها معمولاً فکر می‌کنیم عشق یه مجوز عمومیه ‫تا باهاش به طرف مقابلمون آسیب بزنیم.
‫از شکاف بین خیال و واقعیت دلسرد می‌شیم،
‫احساس می‌کنیم بهمون خیانت شده و تیغه‌مون ‫رو سمت همون کسی می‌گیریم که زمانی برامون عزیز بود.
‫هیچ‌وقت به این فکر نمی‌کنیم کی بود که در ‫وهله‌ی اول اون خیال‌پردازی‌ها رو شروع کرد.
‫ولی من دلم نمی‌خواد این‌طوری باشه. یه ایده‌ی بهتر براش دارم.
‫یکی[ چشمت رو می‌گیره، و تو هم سعی می‌کنی بیشتر بشناسیش،
‫شاید چیزهایی که ازش می‌فهمی ناامیدت کنن، ‫ولی بازم اون حست از بین نمی‌ره.
‫باهاش می‌جنگی،
‫اونم باهات می‌جنگه.
‫یه جاهاییش دیگه حالت از خودت و اون آدمی که ‫باعث شد چنین حسی داشته باشی به‌هم می‌خوره.
‫ولی حتی اون‌موقع هم،
‫نمی‌تونی ولش کنی.
‫آخر سر هم، می‌ری سراغ دل خودت...
‫و با ملایمت اون احساسی رو که بیشتر از همه می‌درخشه، می‌کشی بیرون.
‫برای همینه که فکر می‌کنم قبل از اینکه اسمشو ‫بذاریم عشق، بهتره صبر کنیم ببینیم چی پیش میاد.
‫سلام.
‫ســلام.
‫با یه پسر خوش‌تیپ اومدی سر قرار. ‫مطمئنی نمی‌خوای یکم بیشتر به خودت برسی؟
‫ولی چیتوسه...
‫فکر می‌کردم تو از اون دخترهایی که برای یه پسر خوش‌تیپ ‫دلشون ضعف می‌ره و حسابی به خودشون می‌رسن، خوشت نمیاد.
‫تازه، مگه این‌طوری بیشتر تحریک نمی‌شی؟
‫اوه، فهمید داشتم دید می‌زدم.
‫ناناسه، می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫تا وقتی سؤالی باشه که بتونم توی ملاء عام جواب بدم.
‫چرا این‌قدر زود اومدی؟ ما که قرار بود ظهر همدیگه رو ببینیم.
‫احتمالاً به همون دلیلی که تو زود اومدی.
‫دوست ندارم کسی رو معطل خودم کنم.
‫باعث می‌شه حس کنم یه دینی بهشون دارم.
‫خدایا. مگه نشنیدی پسرها از دخترهای بی‌نقص خوششون نمیاد؟
‫در حالت کلی که آره.
‫ولی من ناناسه یوزوکی‌ام.
‫و منم چیتوسه ساکوام.
‫گمونم خوش‌وقتم؟
‫ولی واقعاً جای قشنگی پیدا کردی.
‫آخر هفته‌ها احتمال این‌که کسی از آشناهات ‫رو توی محدوده‌ی ایستگاه ببینی کم‌تره.
‫یه جور نقطه‌ی کور دنجه.
‫یه طوری گفتی که انگار دلت نمی‌خواد کسی ببینتت.
‫عه‌وا؟ فکر نکنم دختری هم باشه که دلش بخواد ‫کسی ببینه داره از یه پسر می‌خواد باهاش دوست بشه.
‫یادت که نرفته؟
‫می‌شه لطفاً دوست‌پسرم بشی؟
‫قبل از اینکه اسمشو عشق بذاریم، بهتره صبر کنیم ببینیم پیش میاد.
‫پس هرچی که از این‌جا شروع شد...
‫می‌تونه صرفاً یه داستان عاشقانه‌ی دروغین باشه.
‫چیتوسه ساکو پادشاهه!
خط آغاز ناپایدار
‫«خط آغاز ناپایدار»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.