..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چطور دلت اومد، ســـــاکـــــو؟!
‫تا لحظه‌ای که بهم زنگ زدی داشتم کل مدرسه رو زیرورو می‌کردم!
‫عـــه، چیزه... واقعاً شرمنده.
‫برای اینکه از خجالتت در بیام، یه کاسه هاچیبان مهمون من.
‫جـــدی؟ کاسه‌ی بزرگ باشه پس، گیوزا هم کنارش!
‫هــوم. حله، حله.
‫دوشنبه می‌بینمت.
‫قرار توی مدرسه اونم آخر هفته؟ دمت گرم بابا.
‫نمی‌دونستم بسکتبال دوست داری.
‫تـچ.
‫نازونا دوست داره.
‫توی دوران راهنمایی بازی می‌کرده، و مثل اینکه بازیش هم خوب بوده.
‫خب، نازونا خودش کجاست؟
‫دیدن قهرمان‌شدن ناناسه حالش رو گرفت. تا بازی تموم شد ول کرد رفت.
‫حق داره، نمایش خفنی راه انداختن.
‫هرکس دیگه‌ای هم بود از دیدن اینکه ‫اون‌طوری توجه همه رو جلب کرد، عصبی می‌شد.
‫یه سؤال دیگه هم ازت داشتم؛
‫کسی رو توی دبیرستان یان می‌شناسی؟
‫هـــا؟ نه بابا.
‫نازونا چی؟
‫جریان چیه؟
‫اگه درست یادم باشه گفته بود یکی از دوست‌هاش اون‌جا درس می‌خونه.
‫جدی؟ دمت گرم.
‫اون‌روز با چندتا از بچه‌های دبیرستان یان یه جروبحث کوچولو داشتم.
‫نکنه بیسبالو ول کردی که بری دنبال دعوا کردن؟
‫کاش همین بود.
‫شرمنده معطلت کردم.
‫این داستان سر دراز داره.
‫عــــا یخ کردم!
‫هَـــــهِـــــه نَـــهـــاهــی، هــیــهـوهـه. ‫خسته نباشی، چیتوسه
‫خودتم خسته نباشی. بازی خوبی بود.
‫مـــــــرســـــی!
‫یوزوکی کوش؟
‫داره سرد می‌کنه. احتمالاً کارش یکم طول می‌کشه.
‫خب.
‫اون آخرای بازی دیگه حسابی آتیشی شده بود ها.
‫هم خودت، هم یوزوکی عالی بودین.
‫بحث اینه که، نانا همیشه کارش خوبه،
‫ولی امروز دیگه رفته بود تو سطح خدا.
‫کم پیش میاد ببینی کسی یه دریافت و پرتاب سریعو ‫از اون فاصله به این تمیزی بندازه.
‫خب، باهم یه شرطی بسته بودیم.
‫احتمالاً هرجور شده می‌خواست ببره تا باهم بریم سر قرار.
‫خـــنـــگـــول، اشتباه زدی.
‫یه بنده‌خدایی امروز رفتارهای عجیبی نشون داد،
‫و همین باعث شد اونم رفتارهای عجیبی نشون بده.
‫آخیش.
‫هارو-سان، این چیه؟
‫واسه اینکه مجبور شدم امروز پابه‌پای نانا ‫پیش برم، دوبرابر همیشه خسته شدم.
‫ماساژم بده.
‫از پسرهای هم‌سن خودت نباید همچین درخواستی کنی.
‫چی شد، چی شد؟ هارو-چان سکسی رو دیدی دست‌و‌پاتو گم کردی؟
‫حــلــه، خودت بازی کثیفو شروع کردی، توله‌سگ!
‫آخ، آخ، آیـــــــی!
‫هرکاری کردی، پاهام حسابی سبک شدن.
‫می‌گم،‌چیتوسه.
‫اگه این وسط کفشای من گم می‌شدن،
‫همون‌طوری می‌رفتی دنبالشون بگردی؟
‫چی شد یهویی؟
‫هیچی...
‫فقط کنجکاو شدم بدونم.
‫نمی‌دونم والا.
‫حس می‌کنم اگه تو بودی می‌گفتی: «بی‌خیالش شو و بازی رو بچسب.»
‫که این‌طور.
‫ولی از طرفی، اگه یوزوکی ازم می‌خواست ماساژش بدم احتمالاً رد می‌کردم.
‫این فقط مخصوص توـه.
‫چرا؟
‫اون زیادی جذابه. یهو می‌دیدم دستم جایی می‌ره که نباید بره.
‫هــــــوم؟
‫الان این چی بود گفتی، مــــرتــــیــــکــــه؟!
‫نظرت در مورد قضیه‌ی کفش‌ها چیه؟
‫شاید کار بچه‌های دبیرستان یان نبوده باشه.
‫یه غریبه آنی به ذهنش نمی‌رسه که بره سراغ زمین تیراندازی با کمان.
‫عـــــــه... پس یعنی می‌گی امکان داره مزاحمش از مدرسه‌ی خودمون باشه؟
‫نه، مطمئنم اوباش دبیرستان یان هم به ‫یه شکلی توی این داستان دست دارن.
‫فقط می‌گم شاید یه همدست هم داشته باشن.
‫هرکسی از دبیرستان فوجی می‌تونه همدست‌شون باشه.
‫عملاً هیچ سرنخی نداریم که لیستمون رو محدود کنیم.
‫راستی می‌گم، آیاسه و اوئه‌مورا هم امروز نیومده بودن سالن؟
‫عـــــــه؟ مگه با کسی از اعضای تیم‌مون دوستن؟
‫تا جایی که می‌دونم نه.
‫چیتوسه، تو باهاشون حرف نزدی؟
‫واقعاً فکر کردی واسه‌ی این کارها وقت دارم؟
‫هنوز آمادگی اینو ندارم حرف‌هایی که از آتومو شنیدم رو بهشون بگم.
‫چیتوسه.
‫بده یکم از رامن تند و برنج سرخ‌شده‌ت بخورم.
‫عـــــا، بفرمــــا.
‫بیا، تو هم یکم از رامن چارشو و گیوزای من بخور. ‫رامن چارشو؛ نوعی رامن است که به‌همراه تکه‌های کبابی گوشت خوک سرو می‌شود.
‫عــــا... دمت گـــــرم.
‫یوزوکی، تو هم می‌خوری؟
‫نه، از غذات نمی‌خواستم.
‫چیه...
‫اینکه دارم با چاپ‌استیک و قاشق چیتوسه غذا می‌خورم اذیتت می‌کنه؟
‫نه بابا. بچه دبستانی که نیستم ناراحت بشم.
‫هـــــــــــا؟ راستی، یکم پیش هم ازش خواستم ماساژم بده.
‫چی گفتی؟ با جزئیات بگو.
‫ای‌وای... رئیس از هر پنجه‌ش یه هنر می‌باره. شوکه شده بودم.
‫چی می‌گی تو؟
‫نه، جدی‌ می‌گم بابا.
‫واقعاً خفن بود.
‫اوه، راستی. فردا برای قرارتون می‌خواین برین کجا؟
‫عـــــا... ها؟ فکر کردم خودت قضیه رو بهش گفته بودی.
‫قرار راستکی که نیست.
‫داریم وانمود می‌کنیم باهم تو رابطه‌ایم، برای همین می‌خوایم طبیعی به‌نظر بیاد.
‫عـــــــــــه؟ یادمه یکی ازم پرسید دلم می‌خواد باهاش برم سر قرار؟
‫می‌دونی یوزوکی، احتمالاً خودت حواست به این قضیه نیست،
‫ولی تو هم مثل بقیه‌ی دخترایی.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم دقیقاً همونیه که گفتم.
‫هارو، تو واقعاً‌ مشکلی با این قضیه نداری؟
‫محض اطلاعت بگم، سر این قضیه هیچ شوخی‌ای باهات ندارم.
‫اگه نتونی پابه‌پام بیای قرار نیست بهت پاس بدم.
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی، ولی بریم تو کارش.
‫نمی‌ذارم دختری که واسه راه‌افتادنش لازمه ‫یه پسر بیاد هلش بده ازم جلو بزنه.
‫منم نمی‌ذارم دختری که به خودش نمی‌بینه از ‫یه پسر درخواست کمک کنه، شکستم بده.
‫چی شد کار به این‌جا کشید؟
‫هــــارو، حملاتت مثل همیشه قابل پیش‌بینی‌ان!
‫یوزوکی، تو هم این‌قدر به بازی طبق برنامه‌ت چسبیدی ‫که نمی‌تونی هیچ حرکت بداهه‌ای بزنی!
‫گرفتمت!
‫بگیــــــرش!
‫ای‌جــــــــــــــــــان!
‫می‌گم، نانا.
‫بیا شرطِ دست آخرو ببریم بالاتر.
‫چطور مگه؟
‫اگه تو ببری، دوبرابر حساب می‌شه. بردِ کامبک مال خودت می‌شه.
‫این‌طوری... چه سودی برای تو داره، اومی؟
‫معلومه، اگه من بردم، فردا به‌جات می‌رم سر قرار.
‫هــــــــــا؟!
‫خب، یک هیچ به‌نفع من.
‫با لقبم توی زمین داری به چالش دعوتم می‌کنی.
‫پس یعنی آماده‌ی یه دوئل تمام‌عیار شدی دیگه؟
‫خب، یک یک مساوی.
‫هــــــــــا...
‫این‌قدر مشتاق قرارت با چیتوسه‌ای دختر؟
‫نه بابا. فقط دوست ندارم به تو ببازم، اومی.
‫پس بهتره قشنگ بری تو حس بازی که یه‌وقت باخت ندی، نـــانـــا.
‫من که عین تو نیستم، اومی. نیازی نیست واسه بردن بزنم به سیم آخر.
‫همین‌طوری ادای آدمای خونسردو در بیار.
‫فقط باز مثل اون‌دفعه بعد از اینکه باختی با چشم گریون نیای پیشما!
‫چی می‌گی اصلاً؟
‫بـــــگـــــیـــــــــرش... نـــــانــــا!
‫جمعش کن دیگه، اومی!
‫بعد از یه مدت این کل‌کل کردن پرشورشون تبدیل به سکوت محض شد...
‫و رفت که توی افق محو بشه.
‫اولین قرارمون شد جشنواره‌ی تابستونی؟
‫چه‌قدرم که بهمون بیاد این‌قدر خودنما و پرزرق‌وبرق باشیم.
‫ببخشید. خیلی معطلت کردم؟
‫نمی‌دونم چرا، ولی یه‌دفعه‌ خیلی احساساتی شدم.
‫ساکو؟
‫عــــــــــــه‌وا... دلم می‌خواد مثل آدم‌بدهای دوره‌‌ی ادو ‫یه تابت بدم و لباست رو باز کنم.
‫نمی‌تونی یه‌بارم که شده مثل آدم از کسی تعریف کنی؟
‫راستی یوزوکی، خیلی دلم می‌خواد بدونم، زیرش هم چیزی پوشیدی؟
‫اگه این‌قدر کنجکاوی، می‌خوای خودت ببینی؟
‫تسلیمم. بیا متمدن باشیم و بریم سیب‌نباتی چیزی بخوریم.
‫ولی کم پیش میاد پسری ببینی که یوکاتا داشته باشه.
‫یه بنده‌خدایی پارسال کردش تو پاچه‌م.
‫عـــــه، یه بنده‌خدای مرموز؟
‫اگه مرموز بود که بحثشو پیش نمی‌کشیدم.
‫هـــــوم؟
‫امروز یه روز خاصه.
‫مطمئنم خدایان از این‌یکی چشم‌پوشی می‌کنن.
‫از وقتی بچه بودم، همیشه عاشق شب‌های جشنواره بودم.
‫با یه‌ذره پول‌توجیبی می‌زدم بیرون و فکر می‌کردم باهاش چی‌کار کنم،
‫این‌قدر دودل می‌شد که آخرشم هیچی نمی‌خریدم.
‫هروقت هم دخترهای کلاسمون رو وسط جمعیت می‌دیدم،
‫یه هیجان خاصی بهم دست می‌داد.
‫و ببین الان کجام...
‫با یکی از خوشگل‌ترین دخترهای کلاس اومدم سر قرار.
‫می‌گم، ساکو.
‫بیا بریم اون‌جا.
‫من که مشکلی ندارم، ولی ازشون مراقبت می‌کنی؟
‫اوهوم!
‫زوده برات.
‫پس تو بیا یادم بدم.
‫برام این قرمزه و اون مشکی کوچیکه رو بگیر.
‫ماهی گلی واکین و تلسکوپی با سرعت متفاوتی شنا می‌کنن.
‫نباید پیش هم باشن.
‫اگه می‌خوای قرمز باشه، نظرت در مورد اون ریوکین‌ـه چیه؟
‫هوم، هوم.
‫قلقش این‌طوریه.
‫اول، اگه با قسمت پشتی کاغذ بگیریشون سخت‌تر پاره می‌شه.
‫بعدش، تا جایی که می‌شه کاسه‌ت رو نزدیک نگه دار.
‫بعدش سریع و به شکل مورب می‌ری تو کارش.
‫بیا!
‫یکیشو گرفتیم.
‫وایـــــــــی!
‫دوباره همین کارو می‌کنی...
‫عالیه، عالیه!
‫توی بچگی این‌قدر حرفه‌ای بودم، که از شرکت توی رقابت محرومم کرده بودن.
‫باورم نمی‌شه.
‫فکر می‌کردم از اون‌ها بودی که وایمیستادی و ‫به تلاش‌کردن دوست‌هات می‌خندیدی.
‫می‌گما. شاید باورت نشه، ولی من کشته‌مرده‌ی جشنواره‌ام.
‫حتی اون معبدهای متحرک رو هم حمل کرده بودم.
‫هاپی هم پوشیدی؟ خیلی دوست دارم ببینم! ‫نوعی لباس سنتی شبیه به کت و یوکاتا که معمولاً در ‫جشنواره‌ها و مراسم‌های خاص پوشیده می‌شود.
‫اسمشون رو چی بذاریم؟
‫قرمز و مشکی.
‫عجب خلاقیتی.
‫ماهی گلی خیلی زود می‌میره.
‫اینکه براشون اسم بذاری و بهشون وابسته بشی فقط بیشتر ناراحتت می‌کنه.
‫پس اسمشون باشه چیتوسه و ساکو.
‫کیک بخوابونم تو صورتت پدرسوخته؟
‫خوب ازشون مراقبت می‌کنم و نمی‌ذارم بمیرن.
‫وقتی که زیر روشنایی فانوس‌های جشنواره به صورت معصومش نگاه می‌کردم،
‫بازم همون حسی بهم دست داد که امشب برای بار اول دیدمش...
‫احساس کردم غم عمیقی توی وجودم شکل گرفته.
‫چون این احساساتی که قلبم رو پر کرده بودن،
‫رایحه و بوی جشنواره...
‫این‌همه هیاهو و شلوغی‌ها...
‫همه‌شون بخشی از یه لحظه‌ی گذرا بودن، که نمی‌تونستم تا ابد نگهشون دارم.
‫و همین فکر بود که غمگینم می‌کرد.
‫ولی بازم... هنوز خیلی زود بود که بخوام برای این احساسات اسمی بذارم.
‫سرد بشه از دهن میفته ها.
‫اوهوم.
‫به منم بده.
‫بفرما.
‫یک، دو، سه...
‫بگیر!
‫یوزوکی که خندید، منم خنده‌م گرفت.
‫من که خندیدم، اونم خنده‌ش گرفت.
‫حتی بطری‌های رامونه هم با یه خنده‌ی گازدار بهمون ملحق شدن.
‫شبی رنگارنگ توی یه دنیای وارونه شکل گرفت.
‫هیچ‌کدوم از اون پسرهای شیطون یا اون دخترهایی که هفت‌قلم آرایش کرده بودن...
‫یا هیچ‌کس دیگه‌ای... نگران فراز و نشیب‌های دنیا نبود.
‫می‌گم، از توی این تیله‌ها واقعاً‌ خوشتیپ به‌نظر میای.
‫تو هم از توی این تیله‌ها خیلی خوشگل به‌نظر میای، یوزوکی.
‫حتی یوزوکی و خود من، توی حال‌و‌هوای جشنواره غرق شده بودیم.
‫همون‌طور که این‌جا از فردا دوباره تبدیل می‌شد ‫به همون معبد ساده و کوچیکی که بود...
‫این تب‌ و تابی که داشتیم هم بدون هیچ ردی محو می‌شد.
‫برای همین با خودم گفتم اشکالی نداره ‫که یکم بیشتر توی این لحظات زندگی کنیم.
‫یه دور دیگه بزنیم؟
‫چی شده؟
‫«درخت گینکوی زن و شوهرها»؟
‫مثل اینکه، این معبد درخت‌هایی داره که تنه‌هاشون به‌هم پیچیده شده...
‫و می‌گن جای خوبیه که برای عشق دعا کنی.
‫بیا. مگه چه اشکالی داره؟
‫کم‌وبیش حدس می‌زدم که ازم می‌خواد چی‌کار کنم.
‫به یوزوکی نگاه کردم و ازش چشم برنداشتم.
‫حتی اگه چشم‌هام رو می‌بستم، نمی‌دونستم باید برای چی دعا کنم.
‫بیشتر شبیه درخت اون‌هاییه که شلوارشون دوتا شده تا درخت زن و شوهرها.
‫نکنه می‌خوای بختت رو سیاه کنی؟
‫تنها کاری که می‌تونستم بکنم، این بود که با شوخی ردش کنم.
‫یوزوکی هم دیگه نمی‌تونست بیشتر از این پیش بره، البته دلش هم نمی‌خواست.
‫یــــــو، چیتوسه ساکو.
‫حالت خوبه؟
‫حقت همینه.
‫چه‌قدر سکسی شدی...
‫ناناسه یوزوکی-چـــــان.
‫آتیش گرفتم پسر! عشق این بچه دبیرستانیا رو.
‫این همون «سنپای»ـیه که به این خروس بی‌محل دستور داده بیاد این‌جا؟
‫پارسال دوست امسال آشنا، یوزوکی.
‫یاناشیتا-سنپای...
‫چیزی نیست. فقط یه لحظه خون به مغزم نرسید.
‫خونسردیتو حفظ کن.
‫با دوست‌دختر بنده امری داشتین؟
‫اگه نمی‌خوای جلوی دختره خیتت کنم راتو بکش برو.
‫خیلی دوست دارم، ولی همون‌طور که می‌بینین یوزوکی ولم نمی‌کنه.
‫محبوبیته و این دردسرهاش دیگه.
‫اون هرزه مال من بوده!
‫خبر نداشتم که. شما اِکسش تشریف داشتین؟
‫بی‌خیال، یوزوکی. بهم گفتی دیگه نمی‌خوای با کسی دوست بشی،
‫ولی همون لحظه‌ای که دبیرستانو شروع کردی ‫رفتی با این بچه‌قرتی ریختی رو هم؟
‫اگه قراره به هرکی از راه رسید پا بدی، ما خار داشتیم؟
‫نمی‌خوای که دوباره همون بلا سرت بیاد، نه؟
‫کدوم بلا؟
‫ندونی بهتره. وقتی این هرزه ترس برش می‌داره و می‌زنه زیر گریه،
‫منظره‌ش خیلی دیدنی می‌شه.
‫عـــــــا... فکر کنم دیگه بسشه.
‫فقط یه قدم دیگه بردارم دماغشو آوردم تو دهنش.
‫همین‌قدر بسشه تا این کثافت‌کاریو جمع کنم بره.
‫هرچند، قرار نیست چیتوسه ساکو کارهاشو این‌شکلی پیش ببره.
‫فهمیدم.
‫این راهش نیست، الان هم وقتش نیست.
‫کــــــــمــــــک‌مــــــون کــــــنــــــیـــــن، جناب ســــــــــروان!
‫یه مشت اوباش افتادن به جون نخبه‌های آینده‌دار دبیرستان فوجی!
‫چه خبر شده؟
‫مرتیکه، در دهنتو بذار!
‫داره می‌گه تو همون نگاه اول عاشق دوست‌دخترم شده!
‫می‌گه می‌خواد به‌زور ازم بدزدتش!
‫واقعاً حاضرین اجازه بدین این وحشی‌ها هرکاری ‫دلشون خواست با چنین دختر نازنینی بکنن، هـــــا دوســـتـــان؟
‫بسه دیگه.
‫هرچه‌قدر دوست دارین منو به باد مشت و لگد بگیرین!
‫ولی اجازه نمی‌دم حتی یه انگشت‌تون به دوست‌دختر نازنینم بخوره!
‫هــــوی، این همه دادوقال واسه چیه؟
‫یه مرد واقعی که به زنش اهمیت می‌ده...
‫باید حاضر باشه خودشو براش خوار و حقیر هم بکنه.
‫حالتون خوبه؟
‫شرمنده که اسباب زحمت شدیم.
‫خیلی ممنون، دوستان. درست به‌موقع رسیدین.
‫با اینکه دلم می‌خواست یه‌ذره لبخند به لبش بیاد، ‫ولی لب‌های یوزوکی محکم به‌هم چسبیده بودن.
‫و دور از هیاهو و شلوغی جشنواره، تاریکی شب داشت توی چشم‌هاش موج می‌زد.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
پایان دادن به بارانِ بی‌پایان
«پایان دادن به بارانِ بی‌پایان»