..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نگران نباش. ‫تا چشم به هم بزنی
‫آزاد می‌شم.
‫دوباره حکم اعدام رو برگردوندیم.
‫می‌خوام با شما همکاری کنم.
‫هرجور بتونم، کمک می‌کنم.
‫موکل من بی‌گناهـه.
‫به نظرت چجوری دوتا جسد
‫سر از اونجا در آوردن؟
‫خودشون، خودشون رو دفن کردن؟
‫- چندتائـن؟ ‫- آروم باش. ‫چندتا اون پایینـن؟
‫می‌خوای برات ‫یه نقشه طراحی کنم، کارآگاه؟
‫- ای خدا. ‫- اون‌جوری راضی می‌شی؟
‫پس زیر خونه... توی پارکینگ...
‫جایی دیگه هم لازمـه بگردیم، جان؟
‫هنوز هست، ولی رانندگی زیاد داره.
‫پَتی، پلیس جسد پسرها رو پیدا کرده.
‫توی خونه‌ی مَرده، ‫توی پارک نوروود بوده.
‫دراصل چهارتا گِیسی داریم.
‫جانِ پیمانکار داریم... ‫جانِ سیاستمدار...
‫جانِ دلقک... ‫و اون یکی.
‫جَک کلاً کارهای بَدی می‌کنه.
‫[ بااین‌که این سریال براساس رویدادهای واقعی ساخته شده، ‫اما برخی صحنه‌ها با اهداف نمایشی تغییر پیدا کرده ‫و هیچ شخص یا نهاد حقیقی را به تصویر نمی‌کشد. ]
‫هنوز طناب دور گردنش ‫سر جاشـه.
‫کارآگاه تووار... آروم باش...
‫برو بیرون...
‫فضا هم سرده و هم گرمـه.
‫آخه خیلی به همه‌چی نزدیک شدیم...
‫داریم... داریم تلاش‌مون رو می‌کنیم.
‫خب برو بیرون. ‫گم شو.
‫یه‌کم نفس بِکش. ‫این‌جوری دوست داری؟
‫اسم کاملش؟
‫جان وِین گِیسیِ دوم.
‫چجوری نوشته می‌شه؟
‫گِیسی، گ، ی...
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫گ، ی، س، ی.
‫چند سالشـه؟ ‫آیا باهاتون همکاری می‌کنه؟
‫۳۶ سالشـه ‫و بله باهامون همکاری می‌کنه.
‫الان آقای گِیسی کجاست؟
‫درحال‌حاضر گِیسی
‫توی کلانتری دِس پلینز هست.
‫بعداز محاکمه‌ی ابتدایی
‫به زندان کوک کانتی می‌ره.
‫چطور متوجه محل دفن اجساد شدین؟ ‫طی فرایند تحقیق‌مون...
‫اطلاعاتی دریافت کردیم که
‫باعث شد به یه فضای مخفی برسیم.
‫به نظر شما ‫چند جسد اون پایین هست؟
‫نمی‌دونم...
‫عع...
‫نمی‌شه قطعی گفت
‫که چندتا جسد پیدا کردیم.
‫از مردم خواهش می‌کنم صبور باشن
‫و با ما همکاری کنن.
‫به پرونده‌های پزشکی، ‫مخصوصاً دندان‌پزشکی، نیاز داریم
‫که هویت جسد معلوم بشه.
‫و اگه درباره‌ی ناپدیدشدنِ
‫پسرهای نوجَوون در این منطقه
‫اطلاعاتی دارید که کمک می‌کنه
‫لطفاً از شماره‌تلفن اضطراری ‫که ساختیم، تماس بگیرید.
‫آدرس خونه‌ای که اجساد ‫توش پیدا شده رو می‌فرمایید؟
‫خیابان وِست سامردیل، پلاک ۸۲۱۳.
‫ستوان، به نظرتون موفق شدین حداقل
‫پرونده‌ی پیست رو حل کنین؟
‫نه، فکر نکنم.
‫[ شـیـطـانـی در لـبـاس مـبـدل ]
.:: telegram: @bollbolljan ::.
‫ممنون.
‫تبش قطع شد. ‫خدا رو شکر.
‫یه گله خبرنگار بودن.
‫بهش گفتم خونه‌ی اشتباهی اومدن
‫و آمیرانته‌ای که دنبالش می‌گردن
‫پسرخاله‌شـه که توی ‫میدوِی زندگی می‌کنه.
‫آفرین، دختر.
‫تا صبح تلفن زنگ می‌خورد.
‫از نشریه‌های تریبون، ‫سان تایمز، نیویورک تایمز...
‫اون‌ها همه‌شون مثل قارچـن.
‫باید توی تاریکی بمونن ‫و با چرت‌وپرت سرگرم‌شون کنی.
‫(قارچ‌ها توی تاریکی رشد می‌کنن و به نور نیاز ندارن.) ‫آره.
‫از این کت‌شلوار متنفرم.
‫من هم همین‌طور.
‫ولی نگرانی اصلی‌ت این نیست.
‫کارهایی که کرده...
‫قتل‌هاش...
‫اون بچه‌های بیچاره...
‫دوبار به کارهاش اعتراف کرد.
‫حتی واسه پلیس نقشه طراحی کرد ‫که کجا مخفی‌شون کرده.
‫یه پرونده‌ی کامل ‫برای کانکل درست کرد.
‫حتی امکان تخفیف حکم نداره.
‫اوضاع خیلی...
‫طرف مریضـه.
‫پس ولش کن.
‫آخه خودت هم گفتی...
‫قراره پرونده‌ی مهمی بشه.
‫توی کل کشور. ‫حتی شاید جهانی.
‫می‌دونی که...
‫اکثر وکیل‌ها توی کل زندگی‌شون
‫همچین پرونده‌ای نمی‌گیرن.
‫ولی من فقط ‫با یه تماس تلفنی گیرم اومد.
‫احساس می‌کنم
‫یه سگ چی‌واوا هستم ‫که تونسته به اتوبوس برسه.
‫(«چی‌واوا»: نژادی خاص از سگ‌های بسیار کوچیک)
‫نمی‌دونم می‌خوای الان چی بگم.
‫نظر واقعی‌ت رو بده.
‫به نظرم... من تو رو می‌شناسم.
‫زندگی‌ت رو می‌ذاری روی پرونده.
‫صبح‌تاشب.
‫اگه به قول خودت طرف مریضـه
‫شاید این پرونده مناسبت نباشه.
‫به یکی دیگه بسپر.
‫هنوز معلوم نیست چه پرونده‌ایـه.
‫ولی از یه‌چیز مطمئنـم.
‫کانکل قراره با درخواست‌ها ‫و مدارک مختلفی پاره‌م کنه.
‫و باید یه دستیار پیدا کنم.
‫آره.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫امشب می‌بینمت.
‫بزرگ‌ترین پرونده‌ی ‫زندگی‌م رو پیدا کردم.
‫عع، پس خبر داری؟
‫پس، چیزه...
‫دوست داری دستیار مشاور من بشی؟
‫نه، اون که قاتلـه.
‫خودش اعتراف کرده.
‫ولی خب... ‫برای امثال ما که مهم نیست.
‫باید از حق هر آدمی دفاع کنیم.
‫باشه. مراقب خودت باش.
‫تام؟ ‫منـم؛ سَم.
‫آمیرا... سَم آمیرانته‌ام. ‫آره.
‫دقیقاً.
‫چه خبر از... آره...
‫یه پرونده‌ی بزرگ ‫که دفاعیه‌ی بزرگ می‌خواد.
‫واسه همین اول از همه ‫به تو زنگ زدم...
‫زنگ زدم که... ‫صبح به‌خیر، فرِد.
‫واقعاً به‌خیر باشه.
‫جِری.
‫می‌خوام راستش رو بهت بگم...
‫اوضاعم خیلی سخت شده.
‫آره.
‫تو هنوز پرونده‌ی جنایی برمی‌داری؟
‫صبح به‌خیر، آل.
‫این شماره‌ی فرِد نیست؟ ‫فرِد برنسون؟
‫نه؟
‫می‌تونستی مؤدبانه‌تر بگی.
‫باشه. ممنون. ‫کیرم هم دهنت! ‫کیرم دهنت و موفق باشی...
‫با هر گُهی که داری می‌خوری!
‫آشغال.
‫این جسد رو دو روز پیش توی رودخونه‌ی
‫دِس پلینز پیدا کردن.
‫راب پیست نیست.
‫ولی نزدیک جایی پیدا شده
‫که یه جسد ناشناس دیگه
‫شیش هفته پیش پیدا شده بود.
‫پایین رودخونه زیر پُل آی۵۵.
‫هر دو علائم خفه‌کردن و تجاوز داشتن.
‫اجساد فقط چند روز زیر آب بودن
‫و ممکنـه بتونیم ‫اثرانگشت یا دی‌اِن‌اِی پیدا کنیم.
‫برخلاف پسرهایی که ‫توی سامِردیل پیدا کردیم.
‫با توجه به وضعیت جسدها
‫چیز زیادی ازشون درنمی‌آد.
‫برآمدگی‌های قسمت لگن ‫این پسر نشون می‌ده که
‫بین ۱۵ تا ۱۷ سال سن داشته.
‫چقدر از مرگش گذشته؟
‫پوسیدگی جسد زیاده
‫و نمی‌شه رقیق گفت.
‫دیشب گِیسی اعتراف کرد.
‫قراره حدوداً ۲۰تا جسد ‫به اینجا اضافه بشه.
‫دکتر اِستاین، یه‌چیزی اینجا چسبیده.
‫اون دیگه چیـه؟
‫لباس‌زیرشـه.
‫[ ساموئل اِستیپلتون و رَندی رِفِت ] ‫[ ناحیه‌ی آپتون شیکاگو - سال ۱۹۷۲ ]
‫بزن! بزن!
‫ولش کن، ساموئل.
‫بیخیال! ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫هیچی.
‫برو اونجا ببینم.
‫خوبـی، پسر؟
‫- چی با خودت فکر کردی؟ ‫- هیچی.
‫- جواب بده. ‫- هیچی!
‫باز هوس کتک کردی؟
‫یه‌بار دیگه بگو «هیچی» تا حالیت کنم.
‫داشتیم دعوا می‌کردیم. همین.
‫می‌خواد توی محله اسم در کنه. ‫تو خفه!
‫با خواهرت درست صحبت کن.
‫می‌خوای اسم در کنی؟
‫می‌خواد گنده‌ی محله بشه.
‫کسی با تو حرف نزد.
‫راست می‌گه؟ ‫می‌خوای همه فکر کنن
‫تو گنده‌ی اینجایـی؟
‫من همچین پسری بزرگ نکردم.
‫حالا هم می‌ری پیش پسره
‫- و آشتی می‌کنین. ‫- عمراً.
‫فکر کردی دارم خواهش می‌کنم؟
‫من دوتا شغل دارم.
‫یکی‌ش توی کارخونه‌ست...
‫و اون یکی هم بزرگ‌کردن بچه‌هامـه.
‫دور نگه‌داشتن تو ‫از اراذل و اوباشـه...
‫و از زندان...
‫حرف دیگه‌ای نداری؟
‫پس برو آشتی کن.
‫تا آشتی نکردی، خونه نمی‌آی...
‫خبری از جای گرم‌ونرم نیست...
‫و غذا هم بهت نمی‌دم.
‫خیلی خوب. بریم دیگه.
‫شرمنده‌ام که وسط گرفتاری‌تون
‫اومدین اینجا.
‫می‌دونم دارین اذیت می‌شین.
‫اشتباه شده. ‫مطمئنـم اشتباه شده.
‫تنها اشتباه این بود ‫که من رو به دنیا آوردین.
‫بس کن. ‫از این حرف‌ها نزن.
‫مامان، تنها راهی که می‌شه به جان ‫کمک کنیم اینـه که با واقعیت کنار بیایم.
‫کائنات داره علیه بچه‌م ‫اقدام می‌کنه، کارِن.
‫قبلاً هم این اتفاق افتاده، ‫ولی هنوز ولش نکردن.
‫کدوم کائنات؟ ‫این‌دفعه تقصیر کیـه؟
‫باز گردن کی انداختی؟
‫توی آیوا که بودیم، ‫جمهوری‌خواه‌ها دنبالش بودن.
‫قبلش هم یکی کوبوند توی کله‌ش...
‫داداشت رو ناراحت نکن... ‫قلبش...
‫نه، مامان.
‫تقصیر خودمـه.
‫بابا همیشه درباره‌م درست می‌گفت.
‫من خیلی احمقـم.
‫پدرت دوستت داشت.
‫فقط نمی‌دونست چجوری ابراز علاقه کنه.
‫تو همیشه خاص بودی.
‫حتی توی بچگی‌ت.
‫من رو ببخش که مادر خوبی برات نبودم.
‫این چه حرفیـه، مامان.
‫این طوری نگو. ‫تو عالی هستی.
‫نه، من باید ازت مراقبت می‌کردم.
‫- نه، اتفاقاً من... ‫- تقصیر منـه.
‫من برات فقط دردسر بودم.
‫- داداش هیچ‌وقت... ‫- لیاقتت همچین پسری نبود.
‫تو که نمی‌خواستی این‌طوری باشی.
‫پسر خوب و مهربونی بودی.
‫چندتا پسر رو کُشتی؟
‫دلیل دستگیری‌ش این نبوده که ‫بابا همه‌مون رو کتک می‌زد.
‫یا به‌خاطر رابطه‌ی ‫جنسی با یه نوجَوون...
‫باهاش رابطه نداشتم.
‫دستگیرش کردن چون...
‫چندتا بچه...؟
‫اگه نمی‌خوای حرف قشنگ بزنی، برو.
‫تو همیشه مراقبم بودی.
‫هوام رو داشتی.
‫واقعاً؟
‫یه پسر زحمت‌کش و قوی...
‫آره خب.
‫تو این کار رو نکردی.
‫نه اون‌طوری که اون‌ها می‌گن.
‫من باور نمی‌کنم. ‫هیچ‌وقت.
‫ازت دفاع می‌کنم.
‫و از مریم مقدس هم طلب کمک می‌کنیم.
‫این مال مامان‌بزرگـه؟
‫مسیح هم برای از بین رفتن ‫گناه‌هامون به صلیب کشیده شد.
‫من و تو هم بخشیده شدیم.
‫جلوی خدا روسفیدیـم. ‫فراموش نکن.
‫ای پدر ما که در آسمانـی
‫مقدس باد نام تو
‫پاینده باد سلطنت تو
‫اراده‌ی تو چنان‌که در آسمان است ‫بر زمین نیز همان‌طور گردیده شود
‫سلام.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫نه بابا، فقط...
‫انتظار نداشتم یه‌هو بیای توی بانک.
‫خبر جدیدی ندادن؟
‫دارن اطراف رودخونه رو می‌گردن
‫ولی کسی نمی‌دونه چقدر طول می‌کِشه.
‫خبر داری چندتا جسد توی خونه‌ست؟
‫فقط گفتن «اجساد».
‫دو سالـه که منتظریـم ‫جانی رو پیدا کنیم.
‫ولی حالا سخت‌ترین قسمتش ‫اینـه که منتظر جواب بشینیم.
‫به نظرت چرا پسرت...
‫چرا باید همچین اتفاقی سرش بیاد؟
‫متوجه سؤالت نمی‌شم.
‫راب دنبال کار می‌گشت
‫واسه همین با اون یارو کار می‌کرد.
‫دارم دنبال یه سرنخ ‫یا دلیل می‌گردم.
‫هیچ‌وقت دلیل موجهی پیدا نمی‌شه.
‫بعداز دو روز که از جانی خبر نشد
‫رفتیم خونه‌ش.
‫تلویزیونش و ماشینش نبودن.
‫لباس‌هاش سر جاش بود.
‫مدارک مالیاتش هم توی اتاقش بود
‫و امضا شده بود.
‫بعداز دو روز؟
‫- جان؟ ‫- دو روز طول کشید
‫تا تصمیم بگیری بری دنبالش؟
‫من نمی‌ذاشتم راب حتی دو ساعت ‫از جلوی چشم‌هام دور بشه.
‫همون چند ساعت هم کافی بوده.
‫راب چند سالش بود؟
‫- ۱۵ سال. ‫- جانی ۱۹ سال بود، یه آدم بالغ.
‫- منظورم این نبود... ‫- عیب نداره.
‫- همه خسته‌ایـم. ‫- یه‌کم آروم باشین.
‫چرا پلیس براتون کاری نکرد؟
‫کارآگاه کوزنزاک...
‫یه‌کم دیر شروع کرد، ولی ‫همیشه کمک‌حال‌مون بود.
‫پس پلیس‌های شیکاگو رو چی می‌گی؟
‫می‌گن پسرم فرار کرده رفته کالیفرنیا.
‫عجب.
‫نتیجه‌ی پرونده رو با نامه فرستادن.
‫وای.
‫آخه به من بگو...
‫کی بدون خداحافظی می‌ره کالیفرنیا...؟
‫بدون پول و لباس؟
‫بدون خداحافظی نمی‌ره.
‫من که نمی‌فهمم.
‫چی رو؟
‫شبیه یه حشره‌ی گنده‌ست.
‫مگه حشره‌ی گنده هم می‌خوری؟
‫آخه تا حالا خرچنگ نخوردم، رَندی.
‫و میگوها هم مثل ‫نسخه‌ی کوچیک‌تر خرچنگ‌هائـن
‫و خرچنگ‌ها هم مثل ‫حشره‌های گنده‌ی دریایی‌ان.
‫چقدر چرت می‌گی، حاجی.
‫با کره می‌چسبه.
‫با کره می‌چسبه؟
‫یعنی حشره‌های گنده‌ی دریایی
‫- با کره می‌چسبن؟ ‫- خفه شو، رَندی. ‫خیلی هم خوش‌مزه می‌شه.
‫البته فقط شنیدم.
‫- یعنی چی؟ ‫- حداقل اول امتحان کن
‫و بعدش مسخره کن.
‫همه‌ش قضاوت می‌کنی.
‫دلت تنگ نمی‌شه؟ ‫واسه کنتاکی؟
‫نه، این محله رو دوست دارم.
‫اینجا آشغال می‌سوزونیم... ‫روی پشت‌بوم‌ها می‌دوییم...
‫از پنجره‌ها ممه‌ها رو دید می‌زنیم...
‫آره، راست می‌گی.
‫ولی مدرسه که شروع بشه، ‫از این کارها هم نمی‌کنیم.
‫- وایستا! آروم بگیر! ‫- یا خدا.
‫خب مدرسه رو می‌پیچونیم.
‫واسه تو راحتـه، ولی من نه.
‫بله، چون شما دانش‌آموز نمونه‌ای.
‫اصلاً کون لقت.
‫یه‌روز بریم شکار.
‫نمی‌تونم، حاجی. ‫بابام پاره‌م می‌کنه.
‫برو خدات رو شکر کن.
‫یعنی مامانت بَدتره؟
‫ای ریدم.
‫به‌به.
‫تَق‌تَق.
‫کیـه دَر می‌زنه؟
‫چی؟
‫یه‌ذره شوخ‌طبعی نداری؟
‫عجب بابا.
‫یه روان‌پزشک برات پیدا کردیم.
‫بعداز جلسه‌ی دادگاهت ‫باید بری ارزیابی بشی.
‫مسئله‌ی دستیار من هم هست.
‫یه آدم باجربزه می‌خوایم
‫تا در برابر اتهامات کانکل ‫بتونه سپردارمون بشه.
‫چندهزار دلار خرج برمی‌داره
‫و پیش‌پرداخت من هم تموم شده...
‫با کِرَم هماهنگ کن.
‫کِرَم دیگه کیـه؟ ‫حسابدارتـه؟
‫کارمندمـه. ‫یادمـه هنوز
‫فاکتورهایی داریم که ‫پول‌شون پرداخت نشده.
‫برای کار تو کافیـه.
‫صبر کن ببینم. ‫فاکتور...؟
‫جان، تا آخر این هفته
‫قراره به جُرم چند فقره قتل حکم بگیری.
‫با فاکتورها خدافظی کن.
‫وثیقه که بذارم، می‌رم بیرون
‫و همه‌ی فاکتورها رو نقد می‌کنم.
‫تازه مامانم بهم احتیاج داره، سَم.
‫باید کنارش باشم.
‫جان، قرار نیست با وثیقه...
‫قرار نیست آزاد بشی.
‫هیچ‌وقت.
‫سرنوشتت مشخص شده.
‫قاضی، هیئت‌منصفه و این داستان‌ها. ‫یادتـه؟
‫- یادتـه دیگه؟ ‫- آره.
‫فقط یه کار ازم برمی‌آد
‫و اون هم اینـه که ‫تا قبل‌از دادگاه زنده نگهت دارم.
‫بهترین گزینه‌مون بیمارستان سِرماک‌ـه.
‫- دیوونه‌خونه؟ عمراً. ‫- بخش روان‌درمانی*
‫فقط یه فرصت دارم که به قاضی ثابت کنم
‫تو به اونجا تعلق داری.
‫باید با وثیقه آزاد بشم.
‫دعا کن توی زندان کوک کانتی نیُفتی.
‫می‌دونی اونجا با آدم‌هایی ‫مثل تو چی‌کار می‌کنن؟
‫قبلاً هم زندان بودم.
‫این یکی فرق داره.
‫می‌خوام کمکت کنم، جان.
‫باید باهام همکاری کنی، باشه؟
‫نکنه اشتباه کردم ‫که تو رو انتخاب کردم؟
‫گزینه‌های دیگه‌ای هم دارم‌ها.
‫خیلی خوب، جان. باشه.
‫گزینه‌هات کی‌ها هستن؟
‫اِف لی بِیلی.
‫بیخیال.
‫اِف لی بِیلی؟
‫من آدم معروفی‌ام، سَم
‫و کارم نیمه‌تموم مونده.
‫کار تو هم اینـه که من رو آزاد کنی.
‫وظیفه‌ت همینـه.
‫والسلام.
‫پلیس‌های آشغال!
‫بهتون گفته بودم!
‫یه‌مُشت مفت‌خور عوضی!
‫پسرم! پسرم اونجاست!
‫- آقای باتکوویچ؟ ‫- کارآگاه توار.
‫یه‌کم پیش با هم تلفنی حرف زدیم.
‫پسرم اینجا براش کار می‌کرد.
‫با هم رفیق بودن.
‫زیادی رفیق بودن.
‫بریم قدیم بزنیم، جناب.
‫اومده بود حقوقش رو بگیره.
‫به پلیس‌ها هم گفتم. ‫خودم هم اومدم اینجا.
‫توی چشم‌هاش نگاه کردم ‫و ازش پرسیدم پسرم کجاست.
‫می‌دونستم داره دروغ می‌گه!
‫به پلیس‌ها گفتم ‫و شما هیچ کاری نکردین!
‫کجاست؟ ‫پسرم کجاست؟
‫اون پسرمـه؟
‫اگه اونـه، بهم بگو.
‫متأسفـم.
‫سه سال وقت داشتین جلوش رو بگیرین.
‫سه سال.
‫حالا کجاست؟
‫چرا کمکم نمی‌کنین؟
‫چرا به حرفم گوش نمی‌دین؟
‫پلیس برای محافظتـه
‫نه برای تخلیه.
‫پلیس برای محافظتـه، نه برای تخلیه.
‫پلیس برای محافظتـه...
‫حیف وقتی که می‌ذارین.
‫مبارزه هیچ‌وقت حیف نیست.
‫به من که چیز دیگه‌ای گفتی.
‫من به صورت کسی مُشت نزدم، زبل‌خان. ‫از کلمات استفاده می‌کنم.
‫خب اون کلمات شما ‫واسه‌مون آب گرم نمی‌شه...
‫اجاره رو نمی‌ده... ‫موش‌های توی خونه رو نمی‌کُشه...
‫نظر پلیس‌ها رو هم عوض نمی‌کنه.
‫بهتر از اینـه که یه گوشه بشینیم
‫تا یه‌روز بمیریم.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫چرا؟
‫فکر کردی من بی‌احساسـم؟
‫وقتی لازم باشه، سرت داد می‌زنم.
‫و وقتی لازمـه، می‌گم ‫کار درست رو انجام بدی.
‫و شغل جدیدت ‫توی پیتزافروشی کار درستیـه.
‫تا آخر عمر که نمی‌شه اونجا کار کنم.
‫کو تا آخر عمر؟
‫هنوز ۱۳ سالتـه. ‫اول راهـی.
‫بیا بریم. ‫اتوبوس الان می‌رسه.
‫به هانیتا قول دادم ‫که با کریستال بازی کنم.
‫دوستت دارم.
‫باشه.
‫این قلاده‌ی سگـه؟
‫آره، که چی؟ ‫درش بیار.
‫کریستال که خوشش اومده.
‫اگه می‌تونست حرف بزنه، ‫بهت می‌گفت مثل اُسگل‌ها شدی.
‫دیدی گفتم؟ ‫فکر می‌کنه زنجیره خفنـه.
‫تو یکی ببند.
‫تازه جوشش دادم.
‫تا آخرش با منـه، اُسگل جان.
‫مثل دهاتی‌ها شدی.
‫تازگی با هریسون جنتس حرف می‌زنی؟
‫نه بابا.
‫از کجا شنیدی؟
‫تو بهش گفتی؟
‫خواهرها این چیزها رو می‌فهمن.
‫اگه عضو گروه‌شون بشی
‫یا پلیس‌ها و اراذل لاتین
‫و یه‌عده خلافکار دیگه می‌آن سراغت
‫و یا مامان و بابا می‌کُشنت.
‫عضو هیچ‌جا نمی‌شم.
‫می‌دونی که دوست ندارن جواب رد بشنون.
‫کون لق‌شون.
‫امیدوارم از کف خیابون جمعت نکنم.
‫باید برم.
‫هفته‌ی بعدی می‌آی؟
‫یکی باید مراقب کریستال باشه.
‫قراره سر کار دوشیفت وایستم.
‫به مامان می‌گم بذاره بمونی.
‫باشه.
‫خدافظی کن.
‫جناب قاضی، موکل بنده ‫از زمان دستگیری‌ش
‫یه شهروند نمونه بوده.
‫و قبل‌از دستگیری‌ش هم ‫به همین منوال بوده.
‫به نظرم سخت پیدا می‌شه که مَردی
‫به‌اندازه‌ی ایشون باعث افتخار
‫جامعه‌ی لهستانی‌های شیکاگو شده باشه.
‫جان وِین گِیسی بی‌گناهـه، ‫مگر خلافش ثابت بشه.
‫اما امروز باید با افتخار گفت ‫که ایشون به یک جُرم گناهکاره:
‫باور به دموکراسی.
‫از دموکرات‌های محلی بپرسید.
‫این مَرد سلاح مخفی اون‌ها بوده...
‫هر سال فرمانده‌ی ناحیه‌ی
‫اون افراد بوده.
‫برید از دادستان کل ‫ایالت الینویز بپرسید
‫که جان رو دوست خودش می‌دونه.
‫از بانوی اول آمریکا بپرسید.
‫البته رسانه حسابی از این عکس ‫که بهار امسال گرفته شده
‫سوءاستفاده کرده. ‫ولی یه‌لحظه برگردیم به عقب.
‫این عکس به شما چی می‌گه؟
‫می‌گه اداره‌ی امنیت ملی
‫جان رو یه تهدید در نظر نگرفته.
‫جناب قاضی، قضاوت‌های ‫اشتباهِ اداره‌ی امنیت
‫بر هیچ‌کس پوشیده نیست...
‫نشون می‌ده که شخصیت و نیت موکل من
‫دقیقاً چیـه.
‫هر مَرد دیگه‌ای جای ‫ایشون بود، با این اتهامات
‫فوراً از کشور فرار می‌کرد، درستـه؟
‫ولی می‌دونید جان چی‌کار کرد؟
‫برای مأموران پلیس نوشیدنی خرید.
‫به خونه‌ش دعوت‌شون کرد ‫و براشون غذا پخت.
‫متوجه هستید؟
‫جان گِیسی یکی از ‫ستون‌های این جامعه‌ست.
‫به‌همین‌دلیل مثل ‫هر شهروند نمونه‌ی دیگه‌ای
‫باید با ایشون با احترام رفتار بشه.
‫وثیقه مجاز نیست.
‫درخواست دیگه‌ای ندارید؟ ‫نه، جناب قاضی.
‫من دارم، جناب قاضی.
‫یه درخواست دیگه هم دارم.
‫درخواست ارجاع موکلم
‫به بخش روان‌درمانی ‫بیمارستان سِرماک رو دارم.
‫بفرمایید.
‫همون‌طور که مستحضرید
‫آقای گِیسی درحال‌حاضر متهم نیست
‫و جُرم اثبات‌شده‌ای نداره.
‫همچنین یادآور می‌شم که
‫ایشون فقط به جرم یک فقره قتل
‫متهم شده.
‫رابرت پیست.
‫و حتی اون هم ثابت نشده.
‫هنوز جسدی پیدا نکردن.
‫شاید حتی رابرت پیست زنده باشه.
‫جناب قاضی، درخواست وکیل‌مدافع
‫تازه ارائه شده.
‫اگه اجازه بدید، کمی وقت می‌خوایم ‫که بتونیم پاسخ کتبی‌مون رو آماده کنیم.
‫جناب قاضی، آقای گِیسی توی حبس می‌مونه
‫و این درخواست به نفعش هست...
‫خصوصاً با توجه به نگرشی که ‫عموم به ایشون داره.
‫درخواست ما فقط اینـه که ‫طی جلسات دادگاه
‫ایشون تحت ارزیابی روانی قرار بگیره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫با درخواست موافقت می‌شه.
‫اگه درخواست دیگه‌ای ندارید
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫سَم.
‫سَم، چی شد؟ ‫قرارمون این...
‫کاری کردم که توی ‫حموم زندان چاقوچاقو نشی.
‫فهمیدی چی شد؟
‫حالا لطفاً خفه شو ‫و با این آقایون برو
‫و توی بیمارستان پسر خوبی باش.
‫فهمیدی؟
‫چه بده‌بستونی کردی توی دادگاه.
‫می‌خوای من هم بهت یه حالی بدم؟
‫نه، ممنون.
‫دارم یه گروه جمع می‌کنم
‫که قراره حسابی حالت رو بگیره.
‫ای وای، داری می‌ترسونیم.
‫همه‌ی ادعاهات توخالیـه.
‫داری تحت ماده‌ی چهارم ‫و چهاردهم قانون اساسی
‫آسیب جبران‌ناپذیر می‌زنی و ‫سلب آزادی می‌کنی.
‫- و ماده‌ی پنجم. ‫- آره.
‫ببین، خوبـه که داری ‫شجاعت به خرج می‌دی.
‫ولی این حرف‌های توی دادگاه ‫دیگه به تخم کسی نیست.
‫- باشه. ‫- باشه؟ ‫زیر اون خونه دارن
‫خروارخروار جسد درمی‌آرن.
‫و من قراره از همه‌شون اسم ببرم.
‫عکس همه‌شون رو می‌آرم تا همه ببینن
‫و تو قراره پرونده رو ببازی.
‫خودت هم می‌دونی.
‫نباید این اولین پرونده‌ت می‌بود.
‫اولین پرونده‌م نیست، لاشی.
‫خودت منظورم رو فهمیدی.
‫آهای، سَم...
‫اونجاست. ‫پشیمون نیستی؟
‫واقعاً بی‌گناهـی؟
‫آمیرانته.
‫گِیسی چندتا پسر رو کُشته؟
‫موکل من بی‌گناهـه، ‫مگر خلافش ثابت بشه.
‫واقعاً قبل‌از دفن اجساد ‫- باهاشون رابطه‌ی جنسی داشته؟ ‫- عذر می‌خوام.
‫نمی‌تونم درباره‌ی اتهامات ‫موکلم چیزی بگم.
‫چرا وکیل همچین هیولایی شدین؟
‫اصلاحیه‌ی ششم قانون اساسی ‫برای هر شهروندی
‫حق دفاع در دادگاه در نظر گرفته.
‫این شامل جان گِیسی هم می‌شه.
‫همون قانون اساسی که ‫به‌خاطرش به جنگ رفتم.
‫قانونی که براش جونم رو می‌دم.
‫همون قانونی که به شما اجازه می‌ده
‫سؤالات احمقانه و زشتی بپرسید.
‫جان گِیسی هم دادگاه ‫خودش رو خواهد داشت.
‫جان گِیسی مقابل همه محاکمه خواهد شد
‫و من تا آخرین قطره‌ی خونم
‫از اون مَرد دفاع می‌کنم.
‫آمریکا مهد آزادیـه.
‫تا الان صدنفر از خط اضطراری زنگ زدن.
‫حتی یه‌نفر از لندن زنگ زد.
‫یه‌کم پیش توی خونه‌هه بودم...
‫و مارکو باتکوویچ رو دیدم.
‫بابای پسره‌ی توی پارکینگ.
‫یه حرف‌هایی زد که...
‫من رو برد توی فکر.
‫ببین، نُه سال پیش ایالت آیوا ‫به گِیسی آزادی مشروط می‌ده
‫ولی هیچ پرونده‌ای ازش ‫توی بایگانی پلیس شیکاگو نیست.
‫یه «جان گِری» هست.
‫اشتباه تایپی بوده؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫فهرست حقوق شرکت گِیسی رو
‫با گزارش افراد گم‌شده‌ی پنج سال اخیر
‫مطابقت دادم ‫و دوتا نقطه‌ی اشتراک پیدا کردم.
‫جان باتکوویچ و گرگوری گادزیک.
‫از سال ۱۹۷۶ گم شدن. ‫این پرونده‌شـه.
‫مادر گادزیک می‌گه
‫پسرش آخرین بار با رئیسش دیده شده.
‫یعنی با جان گِیسی.
‫اول رزمای سیک، مارکو باتکوویچ ‫و حالا هم این.
‫والدین گزارش گم‌شدن‌شون رو دادن
‫ولی پلیس شیکاگو هیچ‌کار نکرد.
‫ای وای.
‫اگه زودتر آزادی مشروط نمی‌خورد...
‫روز آزادی‌ش ۱۱ دسامبر سال ۱۹۷۸ بود.
‫- شبی که راب پیست گم شد. ‫- آره.
‫یعنی همه‌شون می‌تونستن زنده بمونن.
‫کدوم قبرستونی بودی؟
‫بیا اینجا ببینم.
‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫آره.
‫ببخشین.
‫تو چت شده؟
‫کی این کار رو کرده؟
‫یا همین‌الان بهم می‌گی
‫یا صورتت رو بَدتر می‌کنم.
‫می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫نمی‌بینی چی‌کارش کردن؟
‫خب پسرت اون‌ها رو تهدید کرده.
‫درستـه. تهدید کرده.
‫ولی بعداز این‌که بی‌دلیل
‫از مسیر کارش برش داشتن...
‫بردنش لب دریاچه...
‫و با مُشت و چماق به جونش افتادن...
‫و سرش رو تراشیدن.
‫بله، تهدیدشون کرد.
‫پسرم بهشون گفته ‫دست‌بندهاش رو باز کنن
‫تا بعدش مبارزه مَردونه بشه.
‫یه‌جوری می‌گی انگار پسرت فرشته‌ست.
‫هر دو می‌دونیم که نیست.
‫می‌تونم بدم به جُرم آشوب...
‫دزدی...
‫مزاحمت و شرارت دستگیرش کنن.
‫ما می‌دونیم که تازگی
‫اراذل لاتین و گروه جنتس دم‌خور شده.
‫مأمورهام رفتن سراغش ‫چون باهاشون قاطی شده.
‫- کُسشعر نگو. ‫- ساکت باش، پسر.
‫من رو نمی‌شناسی
‫ولی این رو بدون صدای رسایی دارم.
‫نه خسته می‌شم و نه می‌ترسم...
‫مخصوصاً از اون لاشخورها و تو.
‫نمی‌دونم کدوم‌تون بَدتریـن.
‫یا پلیس‌هات تا ۳۰ روز آینده ‫بساط‌شون رو جمع می‌کنن
‫و یا اون‌قدر داد می‌زنم ‫تا بالاخره خودت از اینجا بری.
‫احمق نیستم و می‌دونم ‫با این کار موفق نمی‌شم
‫ولی خدا شاهده
‫زندگی آروم برات نمی‌ذارم.
‫چی شده؟
‫داریم شرط‌بندی می‌کنیم.
‫روی چی؟
‫این‌که چندتا بچه دفن شده.
‫کف و سقفش چقدره؟
‫فعلاً کفش پنج‌نفره ‫و سقفش بیست‌وچهارنفر.
‫فقط یه راه واسه فهمیدنش هست:
‫گم شین به کارِتون برسین.
‫چطوری؟
‫یکی دیگه پیدا کردم.
‫اگه گِیسی راست گفته باشه
‫رکورد بیشترین تعداد ‫قتل تاریخ آمریکا رو داره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫این‌طور احساس می‌کنم.
‫اونجا.
‫فعلاً کی رکورد داره؟
‫یه یارو توی کالیفرنیاست.
‫۲۵نفر رو کُشته.
‫با چاقو تیکه‌تیکه‌شون کرده.
‫توی یه باغ میوه دفن شدن.
‫باغ سیب بود یا هلو...
‫برنامه‌ت واسه کریسمس چیـه؟
‫دینی، ورزش، ریاضی.
‫با هِلن و پسرم هستم.
‫- مرخصی می‌گیره؟ ‫- آره.
‫خیلی هم عالی.
‫امسال بچه‌هات پیش توئـن؟
‫نه، با زنم می‌مونن. ‫عید پاک می‌آن پیشم.
‫اون‌جوری زحمتش ‫از کریسمس بیشتره یا کمتر؟
‫- منظورت چیـه؟ ‫- یعنی قراره
‫به شکل بابانوئل یا خرگوش ‫بری قاطی تخم‌مرغ‌ها قایم بشی؟
‫(سبد تخم‌مرغ یکی از سنت‌های عید پاک‌ـه)
‫خبر جدیدی از پرونده‌ی جنجال‌برانگیز
‫قتل‌های جان وِین گِیسی
‫به دست‌مان رسیده.
‫بچه‌هام به اون ‫مراسم‌ها اعتقاد ندارن.
‫می‌ریم کلیسایی، سینمایی جایی...
‫و باز تا روز پرچم ‫پیش مامان‌شون می‌مونن.
‫بازرسان باور دارند
‫که بسیاری از قربانیان گِیسی
‫مَردان تن‌فروش ‫یا هم‌جنس‌گرا بوده‌اند.
‫ظاهراً برای خوش‌گذرانی می‌آمدند
‫اما با سرنوشت تلخی روبه‌رو می شدند.
‫شنیدی چی گفت؟
‫آره، شنیدم. ‫کسی به تخمش نیست.
‫به‌جز هم‌جنس‌بازها البته.
‫این هم عاقبت کونی‌بودن.
‫کجا می‌ری؟
‫بشاشم... برینم... سیگار بزنم.
‫تووار.
‫این بچه سه‌تا دست داره.
‫دوتا جسده.
‫با هم خاک‌شون کرده.
‫سی روز.
‫تعلیق شدن؟ فکر کردم ‫مامانت می‌خواسته اخراج بشن.
‫می‌گه همین هم یه پیروزیـه.
‫حدقال یه‌بار پلیس‌ها به درد خوردن.
‫این طوری می‌گه.
‫مطمئنـم شاکی می‌شن
‫و می‌افتن دنبالت.
‫آخه خبرچینی کردی ‫و انداختی‌شون توی دردسر.
‫ولی حقوق‌شون قطع نمی‌شه.
‫انگار رفتن تعطیلات، ‫ولی حقوق می‌گیرن.
‫حروم‌زاده‌های خوش‌شانس.
‫حوصله‌ی مدرسه‌ی هفته‌ی بعد رو ندارم.
‫هنوز با هم کلاس دارین؟
‫نه، فکر نکنم.
‫قراره همدیگه رو ببینین؟
‫آره، بعداز تعطیلی مدرسه
‫توی راهروها همدیگه رو می‌بینیم.
‫پیتزافروشی چطوره؟
‫بَدک نیست.
‫هروقت بخوام، پیتزای ‫مفت می‌خورم. تو هم بیا.
‫از رئیست بپرس دیگه استخدام نمی‌کنه؟
‫باشه.
‫بابام خیلی بهم گیر می‌ده.
‫فکر کنم اگه کار پیدا کنم، ‫کمتر می‌بینمش
‫و اون هم خوش‌حال می‌شه.
‫راستی چند وقت پیش یه یارویی رو دیدم
‫که توی کار ساخت‌وسازه.
‫بازسازی خونه و این چیزها.
‫دنبال بچه‌هایی می‌گرده کاربلد باشن.
‫یارو بچه‌باز نیست؟
‫لاشی...
‫امروز دو قربانی دیگه پیدا کردیم
‫و تعداد قربانی‌ها به پنج‌نفر رسید.
‫به نظرتون هنوز هم هست؟
‫چه تعداد دیگه‌ای ‫به نظرتون پیدا می‌شه؟
‫[ حتماً پسرت کونیـه، وگرنه هیشکی ‫از یه کونی مثل گِیسی دفاع نمی‌کنه. ]
‫سلام. کریسمس مبارک.
‫- همچنین. ‫- مبارکـه، عزیزم.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بوی خوبی می‌آد.
‫این واسه توئـه.
‫نامه فرستادن؟
‫یکی از قرون وسطی اومده من رو بُکشه؟
‫- نه، ولی بابات می‌خواد بُکشت. ‫- می‌دونم.
‫- ممنون. ‫- اونجا نذار.
‫عجب.
‫موضوع ماشین نیست.
‫اتفاقاً موضوع ماشینـه. ‫تو عاشق اون ماشینـی.
‫خودم درستش می‌کنم. ‫غصه نخور.
‫نه‌خیر. ‫موضوع آبروی خودتـه.
‫آبروی من یا تو؟
‫می‌تونستی هر کار دیگه‌ای بکنی.
‫آره، مثلاً عین تو غُرغرو بشم.
‫خب حالا.
‫بفرما. ‫امروز کریسمس‌ـه.
‫به سلامتی.
‫سلامتی.
‫روی کارت نوشته
‫- «تقدیم به سَم آمیرانته، حقوق‌دان بزرگ». ‫- به‌به. اینجا رو باش.
‫- چی می‌تونه باشه؟ ‫- یعنی چی می‌تونه باشه؟
‫حالا دو دست کت‌شلوار کامل دارم.
‫- دارین لوسم می‌کنین. ‫- همین‌طوریش هستی.
‫سپاس. ‫آهای، سَمی.
‫زره جدید بابات رو ببین.
‫قرار شد اون رو بهش هدیه ندی.
‫از بابانوئل شکایت کن. ‫اون براش خرید.
‫این حرف‌هایی که درباره‌ت می‌زنن
‫خیلی زشتـن.
‫بابا، می‌شه آروم باشی؟
‫باب ماتا توی نامه‌ش نوشته
‫که قراره دستیارم بشه.
‫یعنی آسیب واردشده به من نصف می‌شه.
‫چرا قبول کرده؟
‫تحت‌تأثیر سخنرانی امروزم قرار گرفته.
‫پشم‌هاش ریخته.
‫گفت اون هم می‌خواد ‫بخشی از ماجرا باشه.
‫واقعاً سخنرانی خوبی بود، نه؟
‫هنوز ندیدمش.
‫برم لیوانم رو پُر کنم.
‫آره، می‌دونم غافل‌گیر شدی...
‫اون‌وقت این باب رو چقدر می‌شناسی؟
‫توی اولین سال وکالتم باهام بود.
‫یه آدم کاردرست و جدی.
‫عضو باارزشی توی گروه‌مون می‌شه.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫مجبورم.
‫نه، فقط دوست داری.
‫اگه زندگی‌ت به خطر بیُفته چی؟
‫- بس کن. ‫- اگه زندگیِ
‫- خونواده‌ت به خطر بیُفته؟ ‫- ادامه نده.
‫عمو تاد مست کرده و باز زنگ زد.
‫الو؟
‫کریسمس مبارک، سَم.
‫جان؟
‫امیدوارم تعطیلاتت رو ‫خراب نکرده باشم.
‫داستان ماشین بابات رو شنیدم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫چندتا از پلیس‌ها داشتن ‫می‌گفتن و می‌خندیدن.
‫الان اونجاست؟ ‫می‌شه باهاش حرف بزنم؟
‫کی؟
‫بابات دیگه.
‫فکر نکنم کار درستی باشه، جان.
‫بیخیال، سَم. ‫فقط می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫مامانم ناراحت می‌شه اگه ‫رفتار درستی نداشته باشم.
‫بَد هم نمی‌گی.
‫گوشی دستت.
‫بابا.
‫جان گِیسی می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫- همم. ‫- همم.
‫نه.
‫خودش خواست.
‫الو؟
‫آقای آمیرانته، جان گِیسی هستم.
‫وقتی ماجرا شنیدم
‫گفتم واجبـه زنگ بزنم، قربان...
‫من بابام رو روز کریسمس از دست دادم.
‫هیچ‌وقت نتونستم سربلندش کنم.
‫ولی بالاخره بابام بود و دوستش داشتم.
‫و از اون‌روز کریسمس ‫هیچ‌وقت بهم نمی‌چسبه.
‫خیلی خوب.
‫عع... بگذریم...
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم که ‫چندتا عوضی به ماشین‌تون آسیب زدن
‫چون پسرتون وکیل من شده.
‫توی این دنیا روانی زیاده.
‫پسرم همچین آدمی نبود.
‫مثل بقیه‌ی اون پسرها نبود. ‫الکی می‌گن.
‫- همچین بچه‌ای نبود. ‫- ما هم می‌دونیم، مامان.
‫بچه‌م مهربون و باهوش بود.
‫لیز.
‫می‌خواست واسه خودش کسی بشه.
‫خدایا، می‌خواست واسه خودش کسی بشه.
‫می‌خوام یه‌چیزی بگم.
‫خب بگو.
‫می‌خوام به اون‌ها بگم.
‫بیا بشین برات نوشیدنی بریزم.
‫باید بهشون بگم.
‫- نه، الیزابت. ‫- مامان.
‫باید بدونن پسرم همچین آدمی نبود.
‫پسرم همچین آدمی نبود!
‫ای خدا.
‫بیا بریم داخل، عزیزم.
‫هدیه‌ی کریسمس.
‫ممنون.
‫به‌به. عالی.
‫به‌به.
‫یه صندلی بذار خسته نشی.
‫نمی‌فهمم چجوری اون‌ها رو کُشتی.
‫اُسگل خیکی.
‫یه‌سری حقه‌ی جادوگری دارم.
‫الان بهت نشون می‌دم.
‫دستت رو بده.
‫اونی که تفنگ داره، تویـی.
‫نمی‌دونم چرا می‌ترسی.
‫من فقط یه اُسگل خیکی‌ام، درستـه؟
‫ببین.
‫از دار دنیا فقط این رو دارم.
‫افتخار دوران پیشاهنگی.
‫فقط کافیـه آستینت رو بالا بزنی ‫و دستت رو مُشت کنی.
‫آفرین.
‫خب.
‫حالا فرض کن مُچ دستت همون گردنتـه.
‫توی دوران پیشاهنگیِ ‫دبستان چیزی بارم نبود.
‫نتونستم از رده‌ی دوم بالاتر برم.
‫آتیش درست‌کردن ‫و این چیزها رو بلد بودم
‫ولی گره‌زدنم بهترین مهارتم بود.
‫خودکارت رو بده.
‫حالا راه تنفست بسته شد.
‫هرچی زور بزنی، بَدتر هم می‌شه.
‫نهایتاً یه‌دقیقه دَووم می‌آری.
‫با طناب بهتر جواب می‌ده.
‫- جان وِین گِیسیِ دوم. ‫- بله؟
‫چجوری نوشته می‌شه؟
‫گ، ی، س، ی.
‫۳۶ سالشـه ‫و بله باهامون همکاری می‌کنه.
‫آدرس خونه‌ش کجاست؟
‫خیابان وِست سامردیل، پلاک ۸۲۱۳.
‫طیِ فرایند... عع...
‫تحقیق‌مون...
‫و مصاحبه با شاهدها ‫به فضای مخفی رسیدیم.
‫ستوان، از دیدگاه حرفه‌ای خودتون
‫آیا موفق شدین حداقل
‫پرونده‌ی پیست رو حل کنین؟
‫نه، فکر نکنم.
‫(بچه‌ها نمادی از امید و آینده‌ان. مراقب‌شون باشیم.)
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.