..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫من مرگ رو... ‫خیلی وقتا تجربه کردم.
‫اما هیچ وقت مرگ خودم رو نه.
‫با من حرف بزن.
‫یه زخم نافذ گلوله تو سینه‌اش هست...
‫خونریزی شدید هم داره.
‫داریم از دستش می‌دیم. ‫دفیبریلاتور، با شمارش من.
‫سه. دو. یک. بزن.
‫نبض نداره. شارژ می‌کنم.
‫سه. دو. یک. بزن.
‫ضربان قلب داره.
‫یه قلب تپنده. ‫همین بسه.
‫واقعا مثل چیزیه که می‌گن،
‫کل زندگیت ‫جلوی چشمت میاد.
‫خدای من. خدای من.
‫خیلی خب، ده سانت ‫باز شده.
‫سر بچه پیداست. داره میاد بیرون.
‫فشار بده.
‫آفرین.
‫همین‌جوری فشار بده. ‫عالی داری پیش می‌ری.
‫یه فشار بزرگ. آخرین فشار.
‫ساعت تولد، ۲۳:۲۲
‫یک فوریه ۱۹۷۱.
‫مبارک باشه. یه پسر کوچولوئه.
‫و در آغاز...
‫خون بود.
‫می‌خوای چه اسمی ‫روش بذاری، خانم موزر؟
‫دکستر.
‫اسمش دکستره.
‫آره.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
دکستر: گناه اصلی فصل اول، قسمت اول
‫می‌خوای یه دستی بزنی، منحرف؟
‫دارم مرگ رو تجربه می‌کنم.
‫فقط یه بار می‌تونی ‫برای اولین بار تجربه‌اش کنی.
‫رفیق، از کدوم جهنم‌دره‌ای اومدی؟
‫کافیه.
‫بذار دکستر تمرکز کنه.
‫مشکلی هست؟
‫آره، خون نیست.
‫مشکلی نیست.
‫بی‌احساس. مثل آدم آهنی.
‫و شاید... مثل من.
‫مثل همیشه کارت ‫بی‌نقص بود، دکستر.
‫یه روزی یه جراح عالی می‌شی.
‫خیلی وقته منتظر این روز بودم، اما...
‫هیچ حسی... نداشتم.
‫این چیزیه که تو رو خاص می‌کنه.
‫این چیزیه که منو من می‌کنه.
‫رسمه که آدم لبخند بزنه.
‫من لبخند نمی‌زدم؟
‫فقط به یه چیزی فکر کن ‫که خوشحالت می‌کنه.
‫مادرجنده.
‫لعنت بهش.
‫گروهبان مورگان.
‫سروان اسپنسر.
‫این دیگه چه کوفتیه؟ و این کیه؟
‫ما هم همین سوال‌ها رو داریم. ‫فعلا، همه‌چی تو مرحله مقدماتیه.
‫- خب، من که سراپا گوشم. ‫- صبر کن.
‫تا وقتی که ‫پلیس جنایی اینجا رو بررسی نکرده،
‫همه‌تون مهمون صحنه جرم من هستین.
‫حتی شما، سروان. ‫از اونا بکشین رو کفشاتون.
‫بله، خانم.
‫خیلی خب. چی شده؟
‫به نظر می‌رسه که ‫مزاحم با یه کاتر
‫از ایوون پشتی اومده تو.
‫آره، از فاصله نزدیک پدر و مادر رو کشته،
‫و البته دختر کوچولو رو هم ‫وقتی می‌خواسته از پله‌ها بره بالا.
‫بعدش هم هرچی دم دستش بوده رو برداشته.
‫پول نقد، جواهرات، کارت بانکی.
‫گفتی مزاحم، ‫یعنی فقط یه نفر بوده؟
‫با توجه به رد پاهای گِلی ‫که همه‌جا هست،
‫فقط یه نفر. ‫باتجربه، آماده.
‫کفش‌هاش رو با کاور پوشونده بوده.
‫پس هیچ اثری از ‫کف کفشش نیست.
‫داری هیچی بهم میگی.
‫یه خانواده کشته شدن. ‫چی داریم؟
‫افسر سندرز، وقتی رسیدی اینجا ‫تلویزیون روشن بود؟
‫نه، گروهبان.
‫خیلی خب، پس این خانواده بیچاره،
‫داشتن شام می‌خوردن،
‫تلویزیون می‌دیدن...
‫مزاحم خاموشش می‌کنه.
‫روی دکمه روشن/خاموش ‫خون می‌بینم.
‫ماسوکا، وقتی کارت
‫با اون ۷۰۰ تا چیز دیگه که اینجاست تموم شد،
‫می‌شه اینو برای ‫اثر انگشت بررسی کنی؟
‫می‌شه ۷۰۱ اُمین چیز، گروهبان.
‫حداقل می‌تونست ‫اول گاو بیچاره رو بکشه.
‫و تو هم حداقل می‌تونستی ‫سر میز شام فحش ندی.
‫ببخشید. ‫همین‌جوری از دهنم درمیاد.
‫خب، یه هفته دیگه فارغ‌التحصیلیه. ‫قراره یه اتفاق باحالی بیفته؟
‫یه چیزی شنیدم ‫راجع به یه مهمونی تو دلتا آلفا یه چیزی.
‫اما من نمی‌رم.
‫من میرم. به همه نشون میدم
‫که حداقل یه مورگان هست ‫که زندگی می‌کنه.
‫می‌خوای بری مهمونی دانشجویی؟
‫بابا، بیخیال. ‫هر دومون می‌دونیم که می‌خوای بگی نه،
‫منم به هر حال میرم، ‫و دنیا هم به آخر نمی‌رسه،
‫پس چرا یه بار ‫این بحث مسخره رو تمومش نمی‌کنیم؟
‫- من مشکلی ندارم که بری. ‫- جدی؟
‫یه شرط داره. ‫داداشت رو هم می‌بری.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫باید بیشتر بیرون بری،
‫با هم‌سن و سال‌های خودت ‫وقت بگذرونی.
‫یه جایی یه نقشی ‫برای خودت داشته باشی.
‫آره، باید این کار رو بکنه، ‫اما دور از من.
‫- این تنها شرطمه. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- هی. ‫- لعنت به من.
‫خب دیروز چطور بود؟
‫دکتر ریواس گفت ‫که کارم خوبه.
‫خب، این عالیه، نه؟
‫فکر کنم.
‫اما...
‫اون حسی که فکر می‌کردم رو ‫بهم نداد.
‫می‌دونم که امیدوار بودیم ‫شکافتن بدن آدما کافی باشه.
‫اما من... من هنوز...
‫...گرسنه‌ام.
‫فقط به برنامه بچسب.
‫چهار سال دانشکده پزشکی، ‫بعدش هم رزیدنتی.
‫کلی وقت داریم ‫که این جریانو یه کاریش بکنیم.
‫نه، نمی‌دونم. ‫من... من نگرانم که این برنامه
‫نتونه ... ‫میل منو ارضا کنه.
‫باید بتونه.
‫روز خوبی داشته باشین، بچه‌ها.
‫این همه آدم ‫شاد و شنگول.
‫با چه ذوق و شوقی ‫برای زندگیشون برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫و من فقط می‌خواستم ‫زندگی یکیشون رو تموم کنم.
‫اینا جسدهای واقعی هستن؟
‫یه جورایی باحالن، نه؟
‫اسم من ماسوکائه، اگه یه وقت به خاطر ‫سرعت غیرمجاز جریمه شدین، منو پیدا کنین.
‫چه غرفه باحالی.
‫پدر من برای پلیس میامی کار می‌کنه.
‫هری مورگان. می‌شناسیش؟
‫بیا اینجا عزیزم، بیا پیش بابایی.
‫می‌خوای میخ ۲۳ سانتیم رو ببینی؟
‫جدی؟ ادا درمیاری.
‫هی، شماره هفت ‫و شماره دوازده کار یه قاتله؟
‫چی؟ نه.
‫میشه بری اون‌ور؟ ‫جلوی غرفه من رو گرفتی.
‫برو دیگه.
‫این داره شبیه
‫یه پروژه هنری قاتل زنجیره‌ای می‌شه.
‫و ما هم پدر و مادرایی هستیم
‫که داریم اون رو ‫روی یخچال لعنتیمون نمایش میدیم!
‫من که به این افتخار نمی‌کنم، رفقا.
‫من یه جنده یائسه عصبانیم.
‫سه تا حمله به خونه تو سه تا منطقه داریم.
‫هشت تا کشته، ‫که دوتاشون بچه هستن.
‫نمی‌تونم و نمی‌خوام ‫که منتظر مورد بعدی بمونم.
‫متوجه حرفم هستین؟
‫- بله، سروان. ‫- بله، سروان.
‫- یه چیزی پیدا کردم. ‫- خداروشکر.
‫خب، اون اثر انگشت ناقصی که ‫از روی کنترل تلویزیون برداشتیم
‫چهار تا نتیجه بهمون داد.
‫این یارو تو زندانه.
‫مرده.
‫قدش ۱۶۰ سانته.
‫و اینم هست. لیوای رید.
‫سابقه دزدی و ورود غیرقانونی داره.
‫به علاوه، قدش ۱۹۰ سانته که با
‫رد پاهای گِلی که ‫تو صحنه پیدا کردیم، هم‌خونی داره.
‫تنها راهی که می‌تونیم ‫جلوشو بگیریم اینه که دستگیرش کنیم.
‫به گروه ضربت خبر بدین. ‫همین الان میریم سراغش.
‫هی. ‫اول ببین در بازه یا نه.
‫- امنه. ‫- امنه.
‫طبقه پایین امنه.
‫گرفتمش!
‫هی. کفش بپوشم.
‫دو تا بچه رو کشتی. لعنت بهت.
‫لعنت به کفش‌هات. ‫ببرینش از جلوی چشمم.
‫یالا. از این طرف.
‫قبل از اینکه واقعا این کارو بکنم،
‫کلی وقت صرف ‫خیال‌پردازی درباره‌اش کردم.
‫رویای یه دنیا ‫پر از احتمالات.
‫اما تو سن بیست سالگی، ‫هنوز باکره بودم.
‫تد باندی.
‫جذاب‌ترین مرد دنیا.
‫و یکی از قاتل‌های زنجیره‌ای خیلی فعال.
‫خیلی خوب خودشو قاطی بقیه می‌کرد، ‫تا وقتی که دیگه نمی‌تونست.
‫برام سوال بود که من هم مثل اونم یا نه.
‫یا مثل شکارچی شب.
‫یا بی‌تی‌کی.
‫یا حتی قاتل زودیاک.
‫حتی با خودم فکر می‌کردم ‫که آیا منم آخرش یه لقب می‌گیرم یا نه.
‫وقت رفتنه.
‫اون چیزی نیست ‫که فکر می‌کنی.
‫نظرت چیه ‫اون مجله مستهجن رو
‫بذاری زیر بالشت ‫و بیای تو دنیای واقعی
‫جایی که زن‌های واقعی ‫با سینه‌های واقعی وجود دارن؟
‫اگه تو و بابا می‌گین، باشه.
‫از کجا معلوم؟ شاید حتی ‫با یکی آشنا شدی و بهت خوش گذشت.
‫من که خوش می‌گذرونم.
‫جق زدن که به حساب نمیاد.
‫بیا بریم. ‫تو رانندگی می‌کنی، من مست می‌کنم.
‫خدای من!
‫- سوفیا. ‫- دب.
‫چرا داداشت اینجاست؟
‫بابامون مجبورش کرد ‫که منو بیاره.
‫باشه...
‫خب، من چیکار کنم؟
‫دو ساعت غیب شو.
‫تا وقتی که برای برگشتن به خونه بهت نیاز ندارم، ‫باهام حرف نزن.
‫دبرا مورگان. ‫چه خفن.
‫تازه اول راه هستم. ‫بشکه آبجو کجاست؟
‫بشکه؟ ‫از اون بهتر هم داریم.
‫تکیلا. سلتزر.
‫و بزن بریم.
‫همه‌اش همین؟
‫هری می‌خواست ‫که من برم بیرون،
‫با هم‌سن و سال‌های خودم باشم.
‫یه جایی یه نقشی برای خودم داشته باشم.
‫واقعا منظورش این بود؟
‫همه‌چی خیلی...
‫کثیف به نظر می‌رسید.
‫هی، خوش‌تیپ.
‫خیلی کثیف.
‫- گی هستی؟ علاقه نداری؟ چیه؟ ‫- دوست دختر دارم.
‫اکس داری؟
‫سعی کردم جلوشون رو بگیرم، اما در قفله.
‫- کی؟ ‫- دب و اندی.
‫مست کرده بود، خیلی زیاد،
‫اینقد که از هوش رفت،
‫- و اندی بردش طبقه بالا. ‫- کدوم اتاق؟
‫طبقه دوم، اولین اتاق سمت چپ.
‫هی! مواظب باش، داداش.
‫سرم شلوغه.
‫- دب! ‫- یارو! گورتو گم کن از اینجا!
‫چته، عوضی؟
‫برو خونه، روانی.
‫خواهر جنده‌ات رو هم ‫با خودت ببر.
‫اون چه کاری بود کردی، دکس؟
‫فقط می‌خواستم ‫ازت محافظت کنم.
‫با تحقیر کردن من ‫جلوی همه؟
‫تو تو اتاقش ‫بیهوش بودی.
‫زیادی خورده بودم.
‫گفت که می‌تونم ‫برم اونجا دراز بکشم.
‫وقتی رفتم اونجا، ‫در قفل بود
‫و شلوارش رو ‫هم درآورده بود.
‫اندی...؟
‫- نه. ‫- دب!
‫خیلی ترسیده بودم. ‫خوبی؟
‫خوب می‌شم.
‫دکس قبل از اینکه اتفاقی بیفته رسید.
‫قبلا مسخره‌ات می‌کردم
‫که چرا همش کشتی کج می‌بینی،
‫اما اون چیزی که اون تو اتفاق افتاد... ‫ایول داشت.
‫لعنتی.
‫از وقت برگشتن ‫به خونه گذشته.
‫برو. من درستش می‌کنم.
‫بازم یکی رو نجات دادی.
‫دب، فردا بهت زنگ می‌زنم دیگه؟
‫موهام رو بگیر.
‫هی. تیلنول، آب، تخت.
‫و یواش.
‫می‌دونم.
‫خیلی از وقت برگشتن به خونه گذشته، بچه‌ها.
‫مهمونی چطور بود؟
‫- خیلی... ‫- حق با تو بود.
‫آره، خوشحالم که رفتم.
‫کلی دوست پیدا کردم.
‫برید بخوابید.
‫ببخشید که بیدارت نگه داشتم، بابا.
‫می‌دونم که قراره ‫چند ساعت دیگه بریم شکار.
‫تا وقتی که ندونم بچه‌هام صحیح و سالم ‫اومدن خونه، نمی‌تونم بخوابم.
‫یه کم استراحت کن.
‫خب، این بازی مطمئنا
‫- خیلی هیجان‌انگیز بوده. ‫- یالا، یالا.
‫- یالا، یالا... ‫- دلفین‌ها و کابوی‌ها.
‫گریس می‌خواد پرتاب کنه.
‫ناقص.
‫یالا دیگه! ‫کاملا آزاد بود.
‫هفت - هفت با پنج دقیقه ‫و بیست و یک ثانیه
‫مونده به پایان کوارتر چهارم.
‫پرتاب بلند به سمت کناره‌های زمین،
‫فلِمینگ تو هفت یاردی گرفتتش
‫و هریس انداختش بیرون از زمین.
‫یه حرکت ۳۵ یاردی.
‫این همون حرکت بزرگیه ‫که میامی کل بعدازظهر دنبالش بود.
‫فرست داون و گل ‫با چهار دقیقه و چهل و هشت ثانیه مونده.
‫و البته، برای گریس و دلفین‌ها،
‫این فقط یه بازی نیست.
‫هی رفیق، کجایی؟
‫دلفین‌ها دارن گل می‌زنن.
‫اما اشتباه نکنین.
‫- هی، پسر. ‫- اونا هنوز از باخت به دالاس...
‫- دو سال پیش تو... ‫- پسر.
‫آزرده هستن.
‫فرست داون و گل از هفت یاردی.
‫خدای من!
‫لعنتی!
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫خدای بزرگ.
‫- آروم باش، دوریس. دوریس. ‫- چی شده؟!
‫دوریس، دوریس، دوریس.
‫متاسفم، ‫یه تصادف بود، من...
‫بچه‌ام.
‫متاسفم.
‫چرا؟!
‫برای بیشتر پدر و پسرها،
‫سفر شکار یعنی یه جور پیوند...
‫یعنی یاد دادن مهارت‌ها به پسرت
‫برای اینکه بتونه به تنهایی زنده بمونه.
‫برای ما، این بود. ‫و بیشتر از این.
‫هری می‌دونست ‫که من نیازهای خاصی دارم.
‫و ما هر کاری از دستمون برمی‌اومد کردیم ‫تا کنترلشون کنیم.
‫- بابا؟ ‫- خوبم.
‫چی گرفتی؟ ‫خیلی خب.
‫اینا تازه به نظر می‌رسن.
‫خیلی وقته ‫که گراز شکار نکردی.
‫رد پاش عمیقه. ‫حتما بزرگه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫امشب استیک می‌خوری یا همبر؟
‫- دکستر؟ ‫- بابا.
‫این سفرهای شکار ‫دیگه برای من فایده نداره.
‫منظورت چیه؟
‫حیوانات کافی نیستن.
‫این... احساساتی که دارم.
‫- نمی‌تونم نادیده‌شون بگیرم. ‫- نه، نه.
‫زوده.
‫تو قانون رو بهم یاد دادی
‫تا بهم کمک کنه ‫میل‌هام رو هدایت کنم.
‫اصلا چه فایده‌ای داره ‫اگه نتونم ازش استفاده کنم؟
‫کشتن یه نفر...
‫انقدرها هم ساده نیست.
‫وقتی انجامش بدی، ‫دیگه نمی‌شه کاریش کرد.
‫من نزدیک بود این کارو بکنم.
‫- چی؟ ‫- یه نفر رو بکشم.
‫دیشب تو مهمونی.
‫چی شد؟
‫به دب قول دادم
‫- که چیزی نگم. ‫- لطفا بگو.
‫می‌دونم که مست بود.
‫یه یارو بود.
‫می‌خواست ازش سوءاستفاده کنه.
‫و؟
‫انداختمش از پله‌ها پایین.
‫منو زد. منم زدمش، اما...
‫بعدش خونش رو دیدم.
‫و همه‌چی خیلی واضح شد.
‫یه چاقو روی بار بود.
‫بیشتر از هر چیزی تو کل زندگیم،
‫می‌خواستم اون چاقو رو بردارم.
‫چی جلوتو گرفت؟
‫دب.
‫منو از روش کشید کنار.
‫اگه اون نبود، من...
‫بابا؟
‫بابا!
‫خدایا!
‫کمک!
‫اینجا کمک لازم داریم. کمک!
‫- اسمش چیه؟ ‫- هری.
‫سابقه حمله قلبی داره؟
‫قبلا جراحی شده؟
‫- نه. ‫- بابا؟ بابا؟
‫من خوب می‌شم. ‫من خوب می‌شم.
‫عزیزم، همین‌جا بمون. ‫بهمون فضا بده تا کارمون رو بکنیم.
‫قول میدم خوب ازش مراقبت می‌کنیم.
‫برای اولین بار، ‫فکر مرگ...
‫دردناک شد.
‫چطور می‌تونی ‫تو همچین موقعیتی بلمبونی؟
‫من همیشه تو همچین موقعیتی می‌تونم بلمبونم.
‫اما...
‫خوبی؟
‫معلومه که ‫خوب نیستم.
‫اگه زنده نمونه چی، دکس؟
‫صبح نتونستم ببینمش.
‫شما خیلی زود رفتین.
‫هیچ وقت فرصت نشد که ازش خداحافظی کنم.
‫و بهش بگم که دوسش دارم.
‫من اونجا بودم.
‫و این کارو نکردم.
‫بابا می‌دونه ‫که دوسش داری، دب.
‫مسئله این نیست، دکس. ‫خدایا، تو...
‫بفرمایید، عزیزم.
‫خبری نشد؟
‫متاسفم که باید بگم پدرتون یه حمله قلبی کرده.
‫خدای من.
‫اما الان علائم حیاتیش ‫ثابته و تو دست آدم‌های حرفه‌ایه.
‫خب عزیزم؟
‫الان می‌تونید ‫برید پیش اون و دکترش.
‫آزمایش خون پدرتون ‫نشون میده
‫که یه حمله قلبی ‫بدون صعود قطعه ST داشته.
‫این کوفتی دیگه یعنی چی؟
‫دب، زبونت رو نگه دار، بیخیال.
‫یعنی یه کم رگ‌هام گرفته.
‫چیز مهمی نیست.
‫چند تا قرص و از خطر خلاص می‌شم، درسته؟
‫نه کاملا. باید برای آزمایش‌های بیشتر اینجا بمونید.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره، ‫تا آخر هفته می‌تونید برگردید خونه.
‫اما باید
‫رژیم غذایی ‫سفت و سختی رو رعایت کنید.
‫و سیگار کشیدن رو هم بذارید کنار. ‫ببخشید که فحش دادم.
‫زبون فحشتون عالیه.
‫باید استرس‌تون رو کنترل کنید،
‫البته، این خیلی مهمه.
‫متاسفانه، من عامل استرس بودم.
‫هی، مگه یه مسابقه بزرگ نداری؟
‫مسابقات منطقه‌ای.
‫نمی‌دونم برم یا نه.
‫بابا دوست داره که بازی کنی.
‫بابا که اینجا نیست.
‫خب، من هستم. ‫من میام بازیت.
‫فقط یه صندلی ‫کنار راهرو برام نگه دار.
‫صبر کن، واقعا می‌خوای ‫بیای بازی والیبال من؟
‫قراره که از همدیگه حمایت کنیم، نه؟
‫به عنوان یه خانواده؟
‫چه خانواده‌ای؟
‫به زودی حتی به یه میز لعنتی هم احتیاج نداریم.
‫فقط دو تا میز تلویزیون.
‫دکتر گفت که شاید تا آخر هفته مرخص بشه.
‫و بعدش چی؟ ‫دوباره میره سراغ مشروب خوردن
‫و سیگار کشیدن ‫و همه کارهای مخرب دیگه‌اش.
‫به این همه آشغال نگاه کن.
‫تعجبی نداره ‫که قلبش داشت از کار می‌افتاد.
‫- لعنتی. ‫- دب...
‫تمومش کن.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫این همون چیزیه ‫که همه قبل از مرگ مامان می‌گفتن.
‫لعنتی!
‫دکس.
‫احتمالا باید قبل از اینکه خشک بشه، ‫زمین رو تمیز کنیم.
‫یه کم همدردی کن، دکس.
‫چند روز بعد
‫از بستری شدن هری...
‫عجیب بود.
‫حال اون بهتر نشد.
‫تو اون روزها بود ‫که فهمیدم
‫غم و اندوه مثل اقیانوسه.
‫بعضی وقتا آرومه.
‫بعضی وقتا هم ‫موج‌ها می‌تونن غرقت کنن.
‫تو همچین وقتایی، ‫آدما می‌گن بهترین کاری که می‌تونی بکنی
‫اینه که شنا کردن یاد بگیری.
‫اما من می‌خواستم ‫کارهای خیلی بیشتری از شنا کردن انجام بدم.
‫و اون موقع بود ‫که فهمیدم پرستار مری
‫شاید یه هم‌سفر باشه.
‫خب تو این روز ‫آفتابی اوضاع چطوره؟
‫چرا حال پدرم ‫بدتر می‌شه؟
‫عزیزم.
‫دیدن یه عزیز ‫تو درد و رنج هیچ وقت آسون نیست.
‫اون چیزی که ‫بهش دادی چی بود؟
‫پیچیده‌ست.
‫بگو ببینم.
‫من دانشجوی پزشکیم.
‫پدرت تو تمام عمرش انتخاب‌های بدی ‫برای سلامتیش کرده.
‫این... ‫این نتیجه‌اش هست.
‫پس تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫بهش داروهایی که نیاز داره رو بدیم
‫تا از این مرحله عبور کنه.
‫نگران نباش. ‫این هم می‌گذره.
‫اون موقع بود ‫که تصمیم گرفتم
‫این هری نیست که قراره از این دنیا بره.
‫سلام عزیزم. ‫می‌تونم کمکی بکنم؟
‫فقط یه جورایی... ‫گیج شدم.
‫چه گربه نازی.
‫این آقای تینکره. ‫خیلی دوست‌داشتنیه.
‫من همیشه ‫با گربه‌ها یه جور نزدیکی داشتم.
‫قاتل‌های زنجیره‌ای خود طبیعت.
‫من باید برم اون ته سالن. ‫اگه چیزی لازم داشتی، فقط بگو.
‫غنائم اون.
‫هر عکسی یه داستانی داره.
‫می‌تونم کمکت کنم، دکستر؟
‫می‌خوام از طیف‌سنج تحرک یونی استفاده کنم.
‫برای پروژه پایان‌ترمه.
‫بفرما. اما چهل دقیقه دیگه کلاس دارم.
‫سطح نیترات پتاسیم بالاست.
‫متوجه شدم.
‫اگه این محلول
‫به یه نفر تزریق بشه، چی می‌شه؟
‫با این رقت؟ ‫بی‌ضرره.
‫اما اگه به طور مکرر
‫طی چند روز تزریق بشه...
‫می‌تونه یه نفر رو بکشه.
‫ممنون، دکتر ریواس.
‫هی، این تو یه معاینه پزشکی قانونی
‫چقدر قابل تشخیصه؟
‫تقریبا غیرقابل تشخیص.
‫بدن خیلی خوب سطح بالای ‫نیترات پتاسیم رو
‫پردازش می‌کنه، حتی وقتی داره به کشتنت میده.
‫من تمام این مدت
‫با یه قاتل زنجیره‌ای واقعی بودم.
‫امیدوار بودم که بتونم روش ‫مراقبت از بیمار خاص خودم رو تمرین کنم.
‫اونجا بود،
‫تو راهروهای شفا، ‫و فقط به مرگ فکر می‌کرد.
‫اگه از هری می‌خواستم که بذاره ‫اون اولین قربانی من باشه،
‫حتما می‌گفت نه.
‫اون زیادی نگران...
‫من بود.
‫این کشتن ‫باید ایده اون باشه.
‫بیچاره.
‫فکر کنم اون آمپول‌هایی که می‌زنه
‫داره تورو می‌کشه. ‫حال تو فقط داره بدتر می‌شه.
‫نذار... این کارو بکنه.
‫خیلی خب، ‫سرباز کوچولوی شجاع من.
‫بیا اینم تمومش کنیم.
‫صبر کن.
‫هری اون آمپول رو نمی‌خواد.
‫هری خیلی درد داره.
‫من درد می‌خوام.
‫اون درد می‌خواد.
‫اون لحظه بود که پرستار نشون داد
‫که اون هم یه مسافر تاریکی داره.
‫مهم‌تر از اون...
‫هری هم اون رو دید.
‫دکتر از اینکه داری داروهات رو رد می‌کنی، ‫خوشحال نمی‌شه.
‫میشه تشخیص داد.
‫اون داره با سطح بالای
‫نیترات پتاسیم تورو می‌کشه.
‫جلوش رو...
‫بگیر.
‫خیلی وقته که منتظر شنیدن این حرف‌ها بودم.
‫هری سال‌هاست ‫که برای این لحظه داره آموزشم میده.
‫وای.
‫هی، من تازه‌کار بودم.
‫اما امشب...
‫امشب شب موعوده.
‫از اینکه دارم بازی امشب رو از دست میدم، متنفرم.
‫نگران نباش. ‫دکس جات میاد.
‫ببخشید که اینو می‌گم، بابا، ‫اما خیلی داغونی.
‫برو. به خاطر من برنده شو.
‫من بازی بعدی میام.
‫هیچ وقت اولین بار خودت رو فراموش نمی‌کنی.
‫اولین بار من با یه زن مسن بود.
‫آقای تینکر، کجایی پیشی؟
‫خانم‌ها و آقایان،
‫برای ماناتی‌ها دست بزنید!
‫دبرا مورگان!
‫داشتم به آلبوم عکس‌هات نگاه می‌کردم.
‫خیلی خاطرات قشنگی توشه.
‫امیدوارم که ناراحت نشی.
‫همه قربانی‌هات اینجا هستن؟
‫بذار کمکت کنم.
‫یه بار دیگه جیغ بزن تا زبونت رو ببرم.
‫من بهشون کمک کردم.
‫دردشون رو از بین بردم.
‫- ازت نخواستن که این کارو بکنی. ‫- لازم نبود که بخوان.
‫این آدما
‫انقدر مشروب می‌خورن و سیگار می‌کشن ‫تا قلبشون از کار می‌افته.
‫برده وسوسه‌های خودشون هستن.
‫به پدرت نگاه کن.
‫من قبلا مادرم رو از دست دادم. ‫هری تنها کسیه که دارم،
‫و تو سعی کردی ‫اون رو هم از من بگیری.
‫اون اولین باری بود که ترس یه نفر دیگه رو
‫حس کردم.
‫و خوشم اومد.
‫گرفتمش!
‫و این مورگانه که
‫می‌ترکونه!
‫و ماناتی‌ها می‌برن!
‫واقعا از پشه‌ها متنفرم.
‫اولین غنائم من.
‫اون موقع نمی‌دونستم،
‫اما آخرش ‫یه اشتباه وحشتناک از آب درمیومد.
‫من به قانون بابا پایبند بودم.
‫این قوانین یه دلیلی داشتن.
‫برای محافظت از ما.
‫برای حفظ امنیت بی‌گناه‌ها.
‫و مهم‌تر از همه برای من،
‫برای اینکه هیچ وقت...
‫گیر نیفتم.
‫تو کی هستی؟
‫من اینجا زندگی می‌کنم.
‫- هی، دکستر. ‫- بابی.
‫خوشحالم که می‌بینمت، پسر. ‫این پسر هریه.
‫دکستر، خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫همه‌مون برای پدرت دعا می‌کنیم.
‫اگه چیزی لازم داشتی، ‫تو یا خواهرت،
‫فقط بهم بگو، ‫درستش می‌کنم، باشه؟
‫ممنون.
‫اون دخترخوانده‌ام ‫چطور داره با این قضیه کنار میاد؟
‫می‌دونی.
‫دب... ‫دبه دیگه.
‫- آره. ‫- اینا چیه؟
‫آخرین چیزی ‫که باید نگرانش باشی
‫پر کردن یخچاله.
‫آره، و می‌دونی، من...
‫بهشون گفتم که نصفش پپرونی باشه. ‫می‌دونی، برای قلب خوبه.
‫خب، این خیلی...
‫خیالم راحت شد.
‫...کار قشنگیه.
‫می‌تونی همه‌شون رو ‫روی میز آشپزخونه بذاری.
‫خودشه. ‫دی-من. دی-داگ.
‫منو از نمایشگاه کار یادته؟ ‫امیدوار بودم که اینجا ببینمت.
‫تو، مچمو گرفتی.
‫برای شما بچه‌ها ‫یه کم همبرگر هلپر آوردم.
‫بچه‌های من عاشق این هستن.
‫دکستر، با تانیا مارتین آشنا شو.
‫معروف به «رئیس پلیس بخش کالبدشکافی».
‫خیلی راجع بهت شنیدم.
‫واقعا؟
‫من سال‌ها با هری کار کردم.
‫اون پلیس خیلی خوبیه. ‫حتما خوب تربیتت کرده.
‫چه تربیتی.
‫رفیق، تو نمایشگاه کار
‫خیلی خوب حدس زدی.
‫اون عکس‌ها رو ‫به یه قاتل ربط دادی؟
‫ما هم دقیقا همین نتیجه رو گرفتیم.
‫وای. ایول.
‫البته درست از آب درنیومد.
‫اما شش هفته ‫طول کشید
‫تا شباهت‌ها رو تشخیص بدیم.
‫تو توی شش ثانیه تشخیص‌شون دادی.
‫چند تا تلفن زدم.
‫استادت، دکتر ریواس، بهم گفت
‫که تو بااستعدادترین دانشجویی هستی که تا حالا داشته.
‫خب، نمی‌دونم چی بگم.
‫بگو بله، چون یه پیشنهاد کار برای خودت گرفتی، دی-مانی.
‫یه کارآموزی با حقوق.
‫ساعتی ۴.۲۵ دلار.
‫بهش فکر کن.
‫زمان‌بندی خیلی خوبی بود.
‫من بعد از... خب... خیلی گرسنه بودم.
‫- هی. ‫- هی.
‫تمام شب کجا بودی؟
‫انگار که برات مهمه.
‫خونه سوفیا بودم.
‫پدر و مادرش ‫ما رو بردن بیرون
‫تا بعد از اون بازی بزرگ جشن بگیریم.
‫می‌دونی، اونی که بردیم؟
‫می‌دونی، اونی که گفتی میای
‫اما بعدش نیومدی؟
‫دب...
‫فکر نمی‌کردم ‫که واقعا بیای.
‫متاسفم.
‫اینا چیه؟
‫دوستای بابا از سر کار آوردنش.
‫خب، خیلی به فکر بودن، نه؟
‫تبریک می‌گم، فارغ‌التحصیل‌های ۱۹۹۱.
‫از دب به خاطر اینکه
‫نیومد فارغ‌التحصیلی من، ناراحت نشدم.
‫چون من هم برای اون کم نذاشته بودم.
‫من تنها بودم،
‫و یه جورایی ‫به نظر مناسب می‌اومد.
‫فکر کردم از اینکه نیومدم بازیت، ‫از دستم عصبانی هستی.
‫هنوز هم خیلی عصبانیم، ‫اما همونجور که خودت گفتی...
‫ما خانواده‌ایم.
‫اما فردا می‌خوام حسابی دعوات کنم.
‫آخه خیلی کار بدی کردی.
‫پس همیشه موضوع خانواده بوده.
‫چه مفهوم جالبی.
‫موفق شدی.
‫هرچی گشتم ‫نتونستم پرستار رو پیدا کنم.
‫شما دوتا راجع به چی حرف می‌زدین؟
‫راجع به برگشتن به خونه.
‫باشه.
‫خیلی بده که مجبور شدی فارغ‌التحصیلی رو ‫از دست بدی، بابا.
‫باید می‌دیدی ‫که دکستر چه خنگی بود.
‫همین‌جوری با کلاهش اونجا نشسته بود، ‫مثل یه احمق.
‫همه قبلا کلاه‌هاشون رو پرت کرده بودن بالا.
‫درسته، دکستر؟
‫کاش می‌تونستم ببینمش.
‫خب، بودنت حس می‌شد.
‫باورم نمی‌شه که چقدر بهتر شدی.
‫تقریبا مثل یه معجزه‌ست.
‫وای پسر.
‫برید کنار!
‫چه کیفی میده!
‫خیلی خب.
‫هورا!
‫می‌خوای چیزی برات بیارم؟
‫نه.
‫باشه. خب، اگه شب چیزی لازم داشتی...
‫پرستار.
‫هیچ شاهدی نبود؟
‫هیچ‌کس.
‫و مهم‌تر از همه،
‫دیگه هیچ وقت به کسی آسیب نمی‌زنه.
‫با جسد چیکار کردی؟
‫هیچ وقت...
‫پیدا نمی‌شه.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫پیچیدمش لای یه چیزی،
‫گذاشتمش عقب وانت
‫و رفتم به سمت بزرگراه ۷۵.
‫آلیگیتور اَلی.
‫انداختمش تو یه گله تمساح گرسنه.
‫تو چند ثانیه ‫خوردنش.
‫بابا، واقعا لازم نیست نگران چیزی باشی
‫چون واقعا چیزی ازش نمونده.
‫چه حسی داشت؟
‫حس...
‫درستی داشت.
‫شب بخیر، پسر.
‫صبح می‌بینمت.
‫شب بخیر، بابا.
‫عادت کردن به تغییر ‫برای هری هیچ وقت آسون نبود.
‫من از اینکه داری این کارو می‌کنی، ‫خوشم نمیاد، دکستر.
‫اما من تو مرحله‌ای از زندگیم بودم ‫که تغییر لازم بود.
‫همیشه بهم می‌گی ‫که یه جایی نقشی برای خودم داشته باشم.
‫خوب بود.
‫دارم به نصیحت پدرم عمل می‌کنم.
‫- گروهبان. ‫- انجل.
‫خداروشکر.
‫خوش اومدی.
‫- بابی. ‫- می‌دونستم که خوب می‌شی، رفیق.
‫خوشحالم که می‌بینمت.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمتون، آقا.
‫کلارک، منم خوشحالم که می‌بینمت.
‫هری.
‫کامیلا. دلم برات تنگ شده بود.
‫دکستر،
‫دوریس الان بهت افتخار می‌کنه.
‫هی، اینجا بدون تو خیلی سوت و کور بود.
‫- هی. ‫- خوش اومدی.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫یه مورگان دیگه تو ساختمون.
‫امیدوارم که شبیه پدرت نباشی.
‫مدل موهات قشنگه.
‫پدرم یه آدم با کلی دوست بود.
‫و من،
‫خب، من... ‫نبودم.
‫دیر کردی، تازه‌وارد.
‫- من؟ ‫- فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫تانیا.
‫دکستر.
‫به اولین روز ‫از بقیه زندگیت خوش اومدی.
‫امیدوارم ‫که اینجا خوشحال باشی.
‫مطمئنم ‫که خوشحال می‌شم.
‫می‌دونم که فکر می‌کنی همه‌چی رو می‌دونی،
‫اما چیزهای زیادی برای یاد گرفتن داری، رفیق.
‫بشین.
‫اون کوچیکه به تو می‌رسه.
‫زندگی جدید من.
‫فکر کردم شاید بد نباشه که یه ‫چرخی بزنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.