‫این کوه‌ها فوق‌العاده‌ هستند.
‫خیلی قدیمی و خطرناک هستند.
‫ولی یه چیزی تو این جنگل هست که فرق داره.
‫80 تا دوربین مداربسته رباتیک دارن ‫همه چیو میبینن و میشنون
‫از کیلومترها دورتر، در یک ‫مرکز فرماندهی خیلی پیشرفته.
‫خوش اومدین به مرکز فرماندهی.
‫تصاویر دوربین ها رو میشه همیشه دید و شنید...
‫- سلام. ‫- ...در هر لحظه.
‫آها، صداشونو میشنویم.
‫12 خانواده آمریکایی.
‫میکروفون نداریم، ‫واسه همین نمیتونیم جوابشونو بدیم.
‫یک نفر از هر خانواده جدا میشود...
‫...و در طبیعت رها میشود.
‫واقعا دارم سعی میکنم الان خیلی نترسم.
‫افراد معمولی که تنها ‫در شرایط سخت زنده میمونن،
‫با هیچی جز وسایل دوربین
‫و لباس تنشون.
‫ما هیچی، واقعا هیچی نداریم.
‫تنها راه ارتباطیشون خانوادشونه،
‫که برای قدرت فرستادن ‫وسایل نجات رقابت میکنن.
‫شما همتون باید ‫یه تصمیم یک صدا بگیرین
‫که کدوم آدم هایی که تو ‫شرایط سخت هستن این وسایل مهم رو
‫دریافت میکنن و کدوم نه.
‫و این یه تصمیمی هست ‫که باید همین الان بگیرین.
‫نمیخوام دختر کوچولوم اذیت بشه.
‫ما شب رو گذروندیم.
‫هر لحظه ای که بخوان میتونن ‫عزیزانشون رو نجات بدن
‫با زدن دکمه خروج،
‫ولی شانس بردن یک
‫ربع میلیون دلار رو از دست میدن.
‫مامان و بابا، دکمه رو بزنین.
‫من دکمه رو نمیزنم. بذارید زجر بکشه.
‫اصلا امکان نداره که رز رو برگردونم. اصلا.
‫اونایی که تو شرایط سخت هستن، ‫دارن سعی میکنن اونجا زنده بمونن.
‫ما اینجا داریم یه بازی میکنیم.
‫این سخت ترین کاریه که ‫تا حالا مجبور بودم انجام بدم.
‫فقط میخوام مامان برگرده. ‫فقط میخوام پیش مامان باشم.
‫تا کجا خانوادتونو تحت فشار میذارین...
‫وای خدای من. حالش خوبه؟
‫وای خدای من.
‫- ...بخاطر یک ثروت؟ ‫- هووو!
‫ما دستور اکید داریم که منو برنگردونن.
‫وای خدای من!
‫خیلی ترسیدم.
‫برو، برو، برو، برو.
‫هووو!
‫اینجا خیلی سخته.
‫میرم یکم مورچه بخورم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫12 خانواده آمریکایی دارن میرن ‫به یک پایگاه دورافتاده
‫در بریتیش کلمبیا...
‫همینه.
‫...تا یک ماجراجویی رو شروع کنن
‫که هیچوقت تجربه‌اش نکردن.
‫اوف.
‫اعضای خانواده‌ام مامان و بابام هستن.
‫اگه قبل از اینکه آماده بشم ‫منو برگردونن خیلی ناراحت میشم.
‫حس میکنم جفتشون، خیلی، خیلی ‫از عکس‌العمل من میترسن
‫اگه، مثلا، منو برگردونن.
‫انگار اونا اصلا، انگار حتی ‫بهش فکر هم نمیکنن.
‫اون ازمون خواست یه قرارداد امضا کنیم ‫که مجبورش نکنیم برگرده.
‫- اوه. ‫- ببین چقدر قشنگه.
‫ما 13 ساله که طلاق گرفتیم... ‫- 13 ساله.
‫ولی شاید بهترین شکل ممکن ‫با هم بچه رو بزرگ میکنیم
‫واقعا، بهتر از هر کس دیگه‌ای تو کشور.
‫بابام ورزشکار حرفه‌ای بود، و خیلی،
‫خیلی آدم رقابتی‌ایه.
‫و بعد، مامانم، اون فقط، انگار،
‫خیلی خیلی، همیشه حواسش بهم هست.
‫تهیه کننده : مامان، راضی کردنِت سخته؟
‫نه، فکر نمیکنم راضی کردن ‫من سخت باشه، چون من خیلی...
‫اوه اوه. یه خبری شد.
‫- وای خدای من. ‫- یه خبری شد، رئیس.
‫معذرت میخوام که این حرفو زدم، ولی...
‫یک هلیکوپتر شرکت‌کننده‌ها رو
‫خیلی دور در طبیعت، میبره.
‫خیلی دور از تمدن.
‫حس میکنم باید به خانوادم ثابت کنم
‫که میتونم این کارو انجام بدم.
‫اونا قطعا منو یه بچه کوچولو میبینن،
‫که، خیلی رو اعصابه.
‫خب، میتونین خداحافظی سریع خودتونو بکنین،
‫چون همین الان، وقت شروع ماجراجوییتونه.
‫نمیخوام اونجا اذیت بشه.
‫ولی فکر میکنم یه سری از ‫کارایی که قراره تجربه کنه
‫به روند بلوغش کمک میکنه.
‫دوستت دارم.
‫خوبی؟ به چی فکر میکنی؟
‫- میترسم. ‫- آره؟
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫11 شرکت‌کننده دیگه که در شرایط سخت ‫زنده میمونن، با خانوادشون خداحافظی میکنن.
‫- همینه. ‫- آره.
‫اونا هیچ آموزشی ندیدن
‫و فقط یه کیف با وسایل دوربین
‫و یه قمقمه آب
‫و لباس تنشون دارن.
‫تو فلوریدا همچین کوه هایی نیست.
‫نه. همونجایی که همه خرس‌ها ‫قراره بیان پایین.
‫اوه، اونجاست.
‫یه هلیکوپتره!
‫اسم من جیکه،
‫و جاستین و آستین، دو تا برادرمو آوردم.
‫نذارین بمیرم، باشه؟
‫دوستت دارم، داداش!
‫جیک، کسیه که قراره تو شرایط ‫سخت بمونه، چون من مطمئنم
‫که جیک اصلا ناامید نمیشه.
‫کدوم یکی از شما قراره تو شرایط سخت بمونه؟
‫من. من عاشق رقابتم.
‫تو دانشگاه دوی سرعت میرفتم ‫و الان فوتبال بازی میکنم،
‫ولی این خیلی عجیبه،
‫برخلاف هر کار دیگه‌ای ‫که تا حالا انجام دادم.
‫من دختر خالم کلسی که خیلی نازه
‫و عمه لورای خیلی جذابمو با خودم آوردم.
‫انگار، میدونم که اونا، انگار، حتی ‫جونشونم میدن تا بهم کمک کنن برنده بشم.
‫- خیلی دوستتون دارم. ‫- دوستت داریم.
‫ما میتونیم انجامش بدیم.
‫میخواستم بغل کنمت، ولی ما همو بغل نمیکنیم.
‫- موفق باشی. ‫- آره. ممنون.
‫آره.
‫میترسم.
‫- نترس. ‫- نترس.
‫وای خدای من.
‫من مگانم. میرم اونجا که زنده بمونم.
‫و بابام اینجاست، جرارد،
‫و بهترین دوستم اینجاست، ابی.
‫بابا، دوستت دارم.
‫دوست دارم، هواتو داریم.
‫حتی اگه اوضاع خیلی بد و زشت بشه، ‫اونا میدونن که من چقدر میتونم تحمل کنم.
‫آره! بریم!
‫- هووو! ‫- هووو!
‫من 50 سالمه، و تو این مرحله از زندگیم،
‫فکر میکنم این کارو برای خودم ‫انجام میدم، که ثابت کنم هنوزم میتونم.
‫خیلی هیجان زده‌ام!
‫فکر میکنم از نظر روحی بهش احتیاج دارم
‫فقط میخوام بگم، عزیزم، تو هنوزم ‫با یه راک استار ازدواج کردی،
‫و بابات خیلی باحاله.
‫هووو!
‫- این یه بحران میانسالیه. ‫- نه بحران نیست. بحران نداریم.
‫این پسرم، بلیکه، و این پسر برادرم، کالینه.
‫بلیک خیلی بیشتر از من "اهل طبیعت" ه.
‫و کالین چون خلبان هست، ‫باید تصمیمات درست بگیره.
‫این احتمالا استرس‌زاترین تجربه‌ای خواهد بود
‫که تو کل زندگیم داشتم.
‫فقط بدون، حتی بخاطر اینکه ‫این چالش رو قبول کردی،
‫بهت افتخار میکنم.
‫- فکر میکنم باحالی. ‫- خب، ممنون.
‫من همیشه فکر میکردم بازنده است،
‫واسه همین خیلی خوشحالم که این ‫کارو داره انجام میده که بهم ثابت کنه.
‫خوش اومدین به مرکز فرماندهی.
‫اینجا مرکز فرماندهیه، جایی ‫که خانواده‌های شرکت‌کننده‌ها
‫روزها و شب‌هاشونو سپری میکنن.
‫ "جایگاه‌های شما خونه شماست در مدت اقامتتون."
‫مرکز فرماندهی به تصاویر صوتی و تصویری
‫از دوربین‌های مداربسته
‫که در کل منطقه حضور دارن مجهز شده.
‫که نحوه چیدمان با نقشه‌ها ‫و این چیزا رو ببینیم،
‫انگار، صبر کن، قراره مجبور باشیم، ‫مثلا، مسیر رو پیدا کنیم؟
‫انگار، وای، این همه چیز چیه،
‫و قراره باهاشون چیکار کنیم؟
‫دورتونو نگاه کنین. همه چیو جذب کنین.
‫کسی تو مسیریابی خوبه؟
‫من کاپیتان قایقم، واسه همین ‫همیشه مجبورم نقشه بکشم.
‫- من ابی‌ام. ‫- بلیک. از دیدنت خوشحال شدم، آبی.
‫- منم خیلی خوشحال شدم. ‫- اونا همه اسم‌هاشونو بهم گفتن،
‫و من حتی یکیشونم یادم نیست.
‫بالای کوه ها،
‫شرکت‌کننده‌های معمولی دارن به ‫یه دریاچه دورافتاده نزدیک میشن
‫جایی که اونا رو در جاهای ‫مختلف تنها پیاده میکنن.
‫وای خدای من، این خودشه؟
‫- پس اسمش "دیوین... دیوینا" است؟ ‫- "دیوینا."
‫-خواهرم. ‫- نامادریم.
‫- آه، باشه. ‫- آره، پس این دختر
‫من به عنوان یه آرایشگر و ‫یه دلقک حرفه ای کار می کنم.
‫من بزرگ شدم و کلی برنامه ‫ماجراجویی تو طبیعت رو
‫با بابام نگاه می کردم،
‫و همیشه می خواستم یه ‫همچین کاری رو انجام بدم.
‫چی تو سرش می گذره؟
‫فکر می کنم که عقلشو از دست داده.
‫آخه، اون هیچوقت تنها نبوده. ‫هیچوقت تو طبیعت نبوده.
‫اون کل زندگیش هر چی خواسته بهش داده شده...
‫- وای خدا. بی خیال. ‫- ...از طرف پدر و مادرم گرفته تا الان شوهرش.
‫یعنی، احتمالا حتی پوشکشو هم عوض می کنه.
‫واقعا همین الان اینو گفتی؟
‫اون اصلا تجربه ای تو این کار داره؟
‫نه. هیچی. اون یه پرنسسه.
‫می خوام بهشون ثابت کنم که اشتباه می کنن،
‫و به دنیا نشون می دم که می تونم انجامش بدم.
‫وای خدا. اون واقعا اونجا تنها گذاشته شده.
‫وای خدا.
‫وقت بازیه، بچه ها. بریم!
‫اصلا فکرشو نمی کردم.
‫پیام ورودی
‫به مرکز فرماندهی خوش اومدین.
‫اینجا جاییه که شما شب و روز ‫عزیزانتون رو زیر نظر دارین.
‫اونا در حال حاضر بدون هیچ منبعی هستن.
‫دو راه برای کمک بهشون هست ‫آزمون های بقا
‫که شرکت کننده های بقا برای ‫بدست آوردن منابع با هم رقابت می کنن،
‫و پرتاب بسته های کمکی که شما تو این اتاق
‫با خانواده های دیگه برای بدست ‫آوردن منابع محدود رقابت می کنین.
‫زدن دکمه خروج، عزیزتون رو نجات میده
‫اما خانواده شما رو از مسابقه حذف می کنه
‫و شانس شما رو برای بردن یه ‫ربع میلیون دلار از بین می بره.
‫اوه.
‫اولین پرتاب بسته کمکی فرداست.
‫شما امشب نمی تونین چیزی
‫برای شرکت کننده های بقاتون بفرستین.
‫بازی بقا شروع شده.
‫موفق باشین.
‫الان اومدیم که ببریم!
‫در طبیعت،
‫اولین هدف شرکت کننده های بقا ‫پیدا کردن یه اردوگاهه...
‫ما دقیقا وسط ناکجا آبادیم.
‫یعنی، این یکم ترسناکه.
‫...و قبل از غروب آفتاب برای ‫ساختن هر پناهگاهی که می تونن .
‫- سلام، سلام. عالیه. ‫- اوه، خوبه.
‫سلام عزیزم! ببین چقدر نازه!
‫چه سواری خفنی با هلیکوپتر.
‫این زنم، ساراست و اینم داداش کوچیکم، شان.
‫ما سه‌تا خیلی سرسختیم، ‫پس اونا نمی‌تونن منو از دور خارج کنن.
‫باید شروع به ساختن یه پناهگاه کنیم
‫چون، خب، آره، ما به پناهگاه نیاز داریم.
‫رایان خیلی مصممه. داستان از این قراره که،
‫دوستش بهش گفته بود که نمی تونه ‫تو مسابقه مرد آهنی شرکت کنه،
‫و روز بعد، اون شروع به ‫تمرین برای مرد آهنی کرد.
‫فقط هر چیزی که می تونیم ‫پیدا کنیم رو فعلا برداریم.
‫من همینجوریم دیگه.
‫مثلا، نمی تونی بهم بگی که ‫نمی تونم یه کاری رو انجام بدم.
‫من واقعا تو یه سال از ‫ترک سیگار رسیدم به مرد آهنی.
‫یکم سخته که بدون هیچ ابزاری ‫یه پناهگاه خوب بسازی.
‫امیدوارم یکی بهم یه سری ابزار بده.
‫اگه به اردوگاه اینجا نگاه کنین،
‫یه زمین عالی داریم.
‫یه طاقچه سنگی بزرگ اینجا هست. ‫از قبل کاملا پوشیده شده.
‫اون تنها بچه ماست، پس یکم...
‫یکم لوسه، می دونین؟
‫خب، فکر کنم باید به خوردن آب گرم عادت کنم.
‫یکم حال بهم زنه.
‫اون هیچ، مثلا، آموزش بقا یا چیزی دیده؟
‫آره. بهترین دوستش مثل یه پیشاهنگ عقابه.
‫- حالش خوب میشه. ‫- فکر می کنم حالش خوب باشه.
‫- آره. ‫- ولی این هست.
‫- از لحاظ جسمی، اون می تونه همه این کارا رو انجام بده. ‫- آره.
‫- ولی خب، یه کله 18 ساله داره. ‫- 18، آره، درسته.
‫آره، ما داریم سعی می کنیم یه ‫چیزی مثل یه سایه بون بسازیم.
‫قبل از اینکه خیلی تاریک بشه،
‫می خوام سعی کنم ‫هر چقدر می تونم بسازم.
‫- رایان من، مسابقه میده. ‫- مثل چی؟
‫- ماشین های انبار. ‫- خیلی رقابتیه؟
‫- آره. خیلی رقابتیه. ‫- آره. خیلی.
‫من از لینکلتون، کارولینای شمالی هستم،
‫و مامان و بابا گروه فنی من هستن.
‫یعنی، من به اندازه اونا به ‫هیچ کس دیگه ای اعتماد ندارم.
‫همونقدر که به اونا اعتماد دارم.
‫اونا تو تک تک کارهایی که تو ‫زندگیم انجام می دم، حمایتم می کنن.
‫- تنها. ‫- وای خدای من.
‫به عنوان یه "مجرد" ، اینو میگه.
‫سخته.
‫دارم سعی می کنم بفهمم چطور ‫می تونم یه تخت درست کنم.
‫اوه، چطور قراره یه پناهگاه بسازم؟
‫شما فقط قراره همینطور به ساختنش ادامه بدین
‫و تو این توده چوب من زندگی کنین.
‫پناهگاه از اینجا بد به نظر نمیاد.
‫باید پوست درخت یا خزه پیدا کنم
‫که، به عنوان، شیروانی، بگیم، برای سقف.
‫شاید چوب رو زیر این قسمت بذارم.
‫یه جای خشک برای چوب.
‫خیلی از شرکت کننده های بقا ‫دارن حسابی کار می کنن
‫و مواد جمع می کنن و پناهگاه می سازن.
‫من همین الان کلی از این ‫سبزیجات، بوته ها رو جمع کردم.
‫پس قراره سعی کنم به عایق کاری ادامه بدم.
‫خیلی کار جمع آوری هست که باید انجام بشه.
‫داری عالی پیش میری.
‫باید گل کلم مردابی رو ‫برای ضد آب کردن بذارم.
‫در حالی که بقیه دارن تلاش می کنن ‫با زندگی جدیدشون در طبیعت وحشی
‫خودشون رو وفق بدن
‫فکر می کردم قراره، ‫مثلا، کمپینگ باشه، مثل...
‫یه کمپینگ خوب،
‫مثل یه ساحل خوب.
‫فکر می کردم این کار رو با بقیه انجام می دیم.
‫فکر می کردم یه گروه از ما باشیم.
‫بذار ببینیم. بریم یه گشتی بزنیم، ‫یکم خوش بگذرونیم.
‫دارم سعی می کنم بفهمم، مثلا،
‫داره چه غلطی می کنه. مثلا، چیه...
‫فکر می کنم داره همینجوری راه میره.
‫وای خدای من.
‫به نظر میاد داره همینجوری ‫بی دلیل انرژی هدر میده.
‫از این بهتر نمیشه.
‫فقط باید این پسر بد رو تکون بدم.
‫نمی تونم پناهگاه بسازم.
‫این خیلی بده.
‫یعنی، دوین، قراره چیکار کنیم؟
‫مثلا، این اصلا خوب نیست.
‫من بزرگ شدم و واسه حیوون ها ‫تله میذاشتم و شکار می کردم،
‫و احتمالا خیلی خوب عمل می کردم،
‫بهتر از بابام. و اون اینو می دونه.
‫- ولی شاید بودن من اینجا... ‫- درسته، می تونه مفیدتر باشه.
‫شاید اون فقط به اندازه ای که ‫بتونه از پسش بربیاد، می دونه،
‫در حالی که من اونقدر می دونم که، ‫مثلا، بتونم بیشتر تو کارای دیگه کمک کنم.
‫نمی دونم.
‫این یارو همین الان یه قلعه درست کرده.
‫می دونم. می دونم.
‫آب دارم. پناهگاه دارم.
‫می تونم آبمو هم تو این بجوشونم.
‫پس چیزی که الان واقعا نیاز دارم آتیشه.
‫خورشید کمتر از یه ساعت دیگه غروب می کنه.
‫دما به شدت پایین میاد.
‫فقط نمی خوام امشب سردم بشه.
‫حیوانات درنده فعال تر میشن،
‫و هوا کاملا تاریک میشه.
‫منتظر میمونم که خرس ‫بیاد بیرون و دستمو بقاپه.
‫فکر می کنم عجیب ترین ‫بخش این ماجرا، حس ناتوانیه.
‫مثلا، نمی تونم همینجوری ‫بگم، وای، یه خرس اونجاست.
‫مثل اینکه فقط نگاه می کنی، و همش نگرانی
‫تصور کن که خرس داره ‫اطراف اردوگاه می چرخه
‫جایی که اونا خوابیدن.
‫الان داره چیکار می کنه؟
‫نمی دونم، ولی همینجوری وایسادن
‫و دور و ور رو نگاه کردن، ‫هیچ فایده ای نداره.
‫حس می کنم خیلی داره تو فکر خودش فرو میره.
‫یه چیزی بساز،
‫حتی اگه فقط یه چیز موقتی برای شب باشه.
‫فکر کنم بقیه دارن، مثلا، پناهگاه می سازن.
‫این دختره، اون...
‫- حالش خوب نیست؟ ‫- حالش خوب نیست.
‫من اولین نفری خواهم بود که میره بیرون.
‫تعجب نمی‌کنم اگه...
‫تعجب نمی‌کنم اگه امشب یکی از ما جا نزنه.
‫اوه، وای. اونا دید در شب دارن.
‫من وحشت کردم.
‫اوه، خیلی خیلی تاریکه.
‫بوو.
‫در واقع خیلی راحتم.
‫پناهگاه خیلی خفنیه، رفیق.
‫آره.
‫هوا سرد میشه.
‫حداقل برای امشب جای گرم و نرمیه.
‫خیلی خب. دلم براتون تنگ شده بچه ها.
‫البته هنوز خیلی بد نشده.
‫هیچوقت یه شب تنها تو جنگل نبودم،
‫ولی فکر کنم قراره که این کار رو انجام بدیم.
‫- اشکالی نداره. ‫- رایان تنها بچه ماست.
‫فکر می کنم یه کم بیشتر ‫اعتماد به نفس پیدا می کنم
‫وقتی ببینم که می تونه ‫این شب اول رو دووم بیاره.
‫شب بخیر، بچه ها. دوستون دارم.
‫دوین و توری، اگه اینو می بینین،
‫احتمالا تمام شب دووم نمیارم،
‫چون این خیلی بده.
‫یعنی، می دونستم که قرار نیست ‫خیلی دووم بیاریم، ولی، یعنی،
‫حداقل می خوام که شب اول رو دووم بیاره.
‫ما این قدرت رو داریم که ‫بریم اون دکمه رو فشار بدیم.
‫ام، ولی نمی خوام خیلی زود فشارش بدم.
‫واقعا نمی خوام. مثلا، می ‫خوام خودش تلاش کنه...
‫می خوام خودش، خودشو به چالش بکشه. ‫نمی خوام اون دکمه رو فشار بدم.
‫داره یه کم تاریک میشه.
‫یه جورایی ترسناکه.
‫فکر می کنم حالش خوب باشه.
‫به عنوان یه مادر تک فرزند، ‫من مثل یه مادر خیلی نگران بودم.
‫مثلا، مردم متوجه نمیشن،
‫مثل هلیکوپترها، اونا از ‫چیزی که فکر می کنین بالاترن.
‫پس مادری که خیلی نگران بچشه، ‫اینجوریه، نه، من هلیکوپتر نیستم.
‫من مثل... ‫- یه کم نزدیک تر.
‫... درست بالای سنگرها.
‫این خیلی... این یه جورایی دیوونه کننده ست.
‫خیلی دیر وقته،
‫به نظر میاد زمان در آسایش ‫مرکز فرماندهی سریعتر می گذره،
‫و بیشتر خانواده ها دارن میرن بخوابن،
‫مطمئنن که عزیزانشون تا صبح دووم میارن.
‫- من میرم بخوابم. ‫- آره. ما هم زودی میایم.
‫نمی تونم همینجوری تمام شب بیدار بمونم.
‫خسته میشم.
‫وای خدای من.
‫فکر کنم برم بخوابم اگه ‫قرار باشه زود بیدار شیم.
‫وقتی خانواده ها تو خوابگاه ‫های شخصیشون هستن،
‫اونا نمی تونن شرکت کننده ‫های بقاشون رو ببینن یا بشنون.
‫این خیلی ناراحتیه.
‫نمی دونم چرا فکر کردم این ایده خوبی بود.
‫بیا عزیزم.
‫من اصلا نخوابیدم.
‫فکر می کنم نگرانی به عنوان یه مادره.
‫و به خاطر همین سخته.
‫من گرسنمه. سردمه.
‫تو می تونی. تو می تونی.
‫تو می تونی انجامش بدی. ‫تو می تونی انجامش بدی.
‫یه چیزی می شنوم.
‫وای خدای من.
‫- سلام بچه ها. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫روز دومه، و 12 تا شرکت کننده آماتور بقا
‫بعد از اولین شب تنهایی در ‫طبیعت وحشی بیدار میشن.
‫تمام شب منتظر بودم خورشید بیاد بیرون،
‫و حتی جایی که من هستم نمی تابه.
‫اون تمام شب بیدار بود؟
‫تقریبا. اون می تونه اونجا ‫بشینه و فقط به صداش گوش بده،
‫مثلا، ناله هاش. من نمی تونم به این گوش بدم.
‫- اوه، شرط می بندم. آره. ‫- مثل شکنجه ست.
‫تقریبا مطمئنم که شنیدم چند تا ‫حیوون بزرگ از کنارم رد شدن.
‫من واقعا می تونستم حس کنم زمین می لرزه.
‫- این دیوونه کننده ست. ‫- می دونم.
‫سلام بابا. سلام ابی.
‫ما قراره یه پیاده روی تا دریاچه بریم.
‫یا خدا. یه رد پای خرس گنده درست اونجاست.
‫وای خدای من.
‫- این خوب نیست. ‫- این اصلا جالب نیست.
‫واقعا امیدوارم خرس نبینه.
‫اینا شرکت کننده های بقا نیستن.
‫اینا آدمای واقعی و معمولی هستن ‫که این کارو برای تفریح انجام نمیدن.
‫شماها گفتین این کار امنه.
‫وای خدای من. خیلی سرد بود.
‫هنوز حس خوبی دارم و قوی ام،
‫حتی با اینکه خسته و خیلی گرسنه ام!
‫می دونم.
‫هیلی و من از 4 سالگی نقشه می کشیدیم
‫از وقتی 4 سالمون بود، پس...
‫- برای این لحظه. ‫- دقیقا برای همین لحظه،
‫تو پیش دبستانی.
‫شاید یه کم شلوغ کاری ‫بی سر و صدا راه بندازیم.
‫اوه.
‫می خوام یه دقیقه وایسم و یه
‫یه خوراکی کوچولو صبحونه بخورم.
‫حس می کنم حالش خوب بود. ‫داشت، مثلا، توت می خورد.
‫خیلی نازه.
‫داره سعی می کنه مثبت بمونه.
‫آره. خیلی مثبته.
‫شاید اون یه مرد گنده و قوی
‫با یه ریش بزرگ نیست، می دونین؟ ‫پس ممکنه مردم به ما نگاه از بالا کنن،
‫ولی بدون شک، ما قراره ببریم.
‫نگاهش کن. ‫- بیا دیگه.
‫ما قراره بترکونیم، و مطمئناً قراره ببریم.
‫خیلی خب.
‫من قطعا تمام تلاشمو می کنم، آستین لی.
‫امیدوارم داری تماشا می کنی. ‫- داریم تماشا می کنیم، عزیزم.
‫- آره. ‫- به حرف زدن ادامه بده.
‫کل این تجربه یه فرصته
‫برای من که خفن بودنم رو ثابت کنم.
‫من دارم با خانواده ماتنی ازدواج می کنم.
‫آستین نامزد منه. اون نیمه گمشده منه.
‫و اسکات پدر شوهر آینده منه.
‫اونا همشون خیلی خفن تو طبیعتن،
‫پس من قطعا حس می کنم یه عنصری هست که من
‫ثابت کنم که می تونم با ‫این خانواده همراه باشم.
‫چه شروع سختی، مطمئنا.
‫- درسته. ‫- آره. جدی.
‫توجه. یه پرتاب بسته کمکی نزدیکه.
‫- بریم، بریم. ‫- گفت پرتاب بسته کمکی.
‫من یه کم گلوم گرفت وقتی در ‫مورد پرتاب بسته کمکی شنیدم.
‫یعنی، هوا سرده،
‫و اونا هیچ وسیله ای اونجا ندارن.
‫اون به آب و غذا و آتیش نیاز داره، می دونی.
‫همه می دونن که این... این اولویته.
‫هر خانواده یه جعبه خالی دریافت می کنه
‫که در اتاق وسایل اون رو پر کنن.
‫وسایل موجود شامل
‫آب، آتش، غذا، گرما و ابزار هست.
‫ترتیب ورود شما به اتاق وسایل ‫تصادفی خواهد بود.
‫وسایل محدوده، پس هر کاری ‫که انجام بدین یا انجام ندین
‫روی هر تیمی که بعد از ‫شما میاد تاثیر میذاره.
‫شما یه دقیقه فرصت دارین ‫که وسایل انتخابیتون رو
‫در جعبه بذارین و درش رو ببندین،
‫وگرنه عزیزتون هیچی دریافت نمی کنه.
‫وای خدا. باشه. همه به یه چیزایی نیاز دارن.
‫اگه آدما اول به اتاق وسایل برن،
‫خیلی مزیت بزرگی دارن.
‫فقط لطفا برای کسایی که آخر میرن، ‫همه چی رو جمع نکنین.
‫- آره، من یه جورایی موافقم. ‫- من با این موافقم،
‫در مورد اینکه همه چی رو جمع نکنین.
‫شما به اندازه کافی باهوشین ‫که به این فکر کنین،
‫ولی خب، بقیه ممکنه اینجوری باشن، که وای.
‫فکر می کنم خیلی چیزا یاد می گیریم
‫وقتی ببینیم کی چی تو پرتاب بسته کمکی گرفته.
‫به محض اینکه مردم شروع به دیدن کنن، مثلا،
‫اون کیسه خواب گرفته و بچه ‫من باید امشب سردش باشه،
‫می دونین، فکر می کنم دشمنی به وجود میاد.
‫وای خدا.
‫قراره رنگ واقعی آدما رو ببینیم.
‫همه دیشب رو
‫بدون هیچ وسیله ای ‫گذروندن، که دیوونه کننده ست.
‫ولی امروز باید وسایل ضروری رو ‫بهشون برسونیم.
‫الان واقعا شرایط وحشیانه ای اونجاست.
‫خانواده اشلی، شما می تونین ‫اول وارد اتاق وسایل بشین.
‫بقا در مورد آب و غذاست.
‫- و آتش. ‫- این هدف اصلی ماست.
‫یادتون باشه، شما یه دقیقه فرصت دارین.
‫همه چی باید در جعبه جا بشه،
‫و درش باید بسته بشه،
‫وگرنه شرکت کننده بقای ‫شما هیچی دریافت نمی کنه.
‫خیلی خب.
‫- خیلی خب، خیلی خب. ‫- مشاهده کن، مشاهده کن، مشاهده کن.
‫اشلی تو طبیعت فقط با لباس هست.
‫پس همه وسایل خیلی خیلی مهم خواهند بود.
‫یه فانوس براش بگیرم.
‫ما فقط از تجربه خودمون و ‫چیزی که اون نیاز داره میریم جلو.
‫اگه نتونی آتیش روشن کنی، ‫نمی تونی آب بجوشونی.
‫سنگ چخماق.
‫این یکی از چیزایی بود ‫که اون تمرین کرده بود.
‫- اینجا. ‫- اوه، آره. عالیه.
‫آره، آره، آره. ما خیلی اهل طبیعتیم،
‫کمپینگ، شکار، ماهیگیری.
‫و بهتون قول میدم، ما یه مشت دهاتی نیستیم.
‫این فقط یه سری کارای باحاله ‫که دوست داریم انجام بدیم.
‫من یه دهاتی ام.
‫چاقو. نظرت در مورد یه کم لوبیا چیه؟
‫ما همینجا خیلی پر شدیم.
‫15 ثانیه دیگه وقت دارین.
‫- اوه، جا میشه؟ ‫- خوبه.
‫- خیلی خب، خوشم اومد. ‫- دنبال یه چراغ بگرد.
‫- اوه، همینجاست. ‫- آره.
‫داوینا یه کم بیشتر از حدش وارد ماجرا شده.
‫- اسپری خرس؟ ‫- آره، فکر می کنم بهش آرامش میده.
‫باشه، همینجوری بردارش، فقط احتیاط.
‫ما به جنگل عادت نداریم. ‫ما هیچوقت کمپینگ نرفتیم.
‫می دونین، ما خانواده سفرهای دریایی، ‫خانواده هواپیماییم.
‫- 3، 2، 1. ‫- نمی تونم ببندمش.
‫ممنون. اوه، خدا رو شکر برای تو.
‫فکر نمی کنم سنگ چخماقی باشه.
‫اوه، اینجا یه سنگ چخماقه.
‫باشه. اوه، آره. این یکی خیلی بزرگه.
‫اون جا نمیشه، یو. ‫- چرا، میشه. ببین.
‫دیدی من چطور یه ماشین ظرفشویی رو پر می کنم؟
‫برو، درشو ببند.
‫خانواده رایان اچ.، ‫الان وارد اتاق وسایل بشین.
‫هیچی نداریم که باهاش غذا بگیریم.
‫هیچی نداریم که باهاش آتیش روشن کنیم.
‫خیلی خب. من خودم رو منشی رایان می دونم.
‫می دونین، من یه مادرم، ‫ولی من همچنین منشی اونم.
‫اوه، اینو ببین، راجِر.
‫من هنوز قرار ملاقات هاش با دکترش،
‫با دندونپزشکش رو پیگیری می کنم. ‫این می تونه اونجا بره؟
‫چیز دیگه ای هست که بتونی اونجا بذاری؟
‫من مالیات هاشو آماده می کنم.
‫من براش ناهار درست می کنم،
‫پس دوست دارم فکر کنم که خیلی خوب می شناسمش.
‫10 ثانیه دیگه وقت دارین.
‫برو!
‫- من رفتم. ‫- باید ببندیش.
‫یالا، راجر. جعبه باید بسته بشه.
‫پس آتیش رو خارج کن.
‫خیلی خب، اینجا، هر چی توشه رو بردار. ‫- 5، 4، 3،
‫2، 1.
‫اگه به جای نگرانی در مورد چیزای بزرگ،
‫همه وسایل کوچیک رو گرفته بودم،
‫حس بهتری داشتم، ولی...
‫- خیلی وقت گرفت. ‫- ما شکست خوردیم.
‫- موفق باشید، بچه ها. ‫- ما خوب عمل نکردیم.
‫- نکردین؟ ‫- نه.
‫- اوه، پسر.
‫راستش، تا زمانی که کسی ‫همه چی رو جمع نکنه...
‫- آره. ‫- این چیه؟
‫باشه، باشه، باشه.
‫اگه ما کیسه خواب بذاریم،
‫جای زیادی برای چیزای دیگه نخواهیم داشت.
‫و هر چیز تیزی، اگه بتونیم یه چیز تیز بگیریم.
‫- اوه، آره، من یه چاقو براش گرفتم. ‫- دستکش تاکتیکی؟
‫آیا دستکش کافی برای تیم های باقی مونده هست؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- لوبیا، لوبیا. ‫- لوبیا. باشه.
‫- خیلی خب، چی می خواین؟ ‫- کیت شروع کننده آتیش، دریل کمانی.
‫باشه. آره، آره، آره. آه.
‫نه. باید برداریم...
‫- اوه. ‫- باید یه چیزی رو خارج کنیم.
‫اونو خارج کن.
‫اون صافه. روش صافه.
‫این یه مبارزه بود، ولی ما انجامش دادیم.
‫حس بدی دارم.
‫چاقوی آخر رو برداشتیم.
‫لوبیای آخر رو هم برداشتیم.
‫دیگه غذایی نمونده.
‫چاقو هست؟ ما چاقو داریم؟
‫متاسفانه همه چاقوها برداشته شدن،
‫- که یه جورایی خیلی بده. ‫- این خیلی بده.
‫ام، این یه جورایی یه پتو هم هست.
‫باشه، بذار ببینیم بسته ‫میشه. کارتون خوب بود.
‫ما بهش غذا نرسوندیم، ‫و هیچ چاقویی نمونده بود.
‫و این یه کم، مثل، سخته که قبولش کنیم.
‫- پس چی بهش رسوندیم؟ ‫- منظورم همینه.
‫یه آب و یه کیسه خواب. ‫- همین؟
‫چون وقتی قابلمه رو بیرون کشیدم،
‫همه چی تو قابلمه بود.
‫ما هر چیزی که نیاز داشت رو بهش رسوندیم،
‫چراغ و چاقو و وسایل بهداشتی و...
‫- کبریت. ‫- کبریت،
‫و ما همه چی رو از دست دادیم
‫بعد از اینکه مجبور شدیم ‫قابلمه رو بیرون بکشیم.
‫من خیلی نگران توانایی ‫اون برای زنده موندن هستم
‫بدون وسایلی که می خواستیم به رایان برسونیم.
‫پس اون هیچی نگرفت.
‫متاسفم، پسرم.
‫توجه، شرکت کننده های بقا.
‫یه پرتاب بسته کمکی داره میاد.
‫این خبر خیلی هیجان انگیزیه.
‫خانواده هاتون مجبور بودن بین آب،
‫آتیش، غذا، گرما و ابزار
‫یکی رو انتخاب کنن و تو یه ‫جعبه کمکی براتون بفرستن.
‫- چی؟ ‫- اگه تو این پرتاب آب نباشه،
‫من این ظرف رو از آب دریاچه پر می کنم
‫و می خورمش و امیدوارم مریض نشم.
‫به سمت دریاچه برید تا بسته رو دریافت کنید.
‫حتی نمی دونم به چی امیدوار باشم.
‫من به همه چی نیاز دارم.
‫12 شرکت کننده آماتور بقا
‫بدون هیچ راه ارتباطی
‫از وقتی رسیدن تقریبا 24 ساعت پیش بودن.
‫اوه، اون جعبه رو ببین.
‫این پرتاب بسته کمکی خیلی مهمه
‫تا اونا رو تو بازی نگه داره.
‫اوف! نمی دونم چیه.
‫من عمو ترنس و پسر عموم ‫دیوید رو با خودم آوردم.
‫اونا هر کاری می کنن تا چیزی ‫که من نیاز دارم رو بهم برسونن،
‫صرف نظر از اینکه کی سر راهشون باشه.
‫ما بسته رو گرفتیم.
‫وای خدای من. جعبه نیست. ‫حس می کنم این یه شوخیه.
‫خواهرم، داره استرس می گیره
‫چون لبه دریاچه ست و نمی تونه پیداش کنه.
‫اینجا نیست.
‫بذار ببینیم تو جعبه چیه.
‫شماها بهتره منو ناامید نکرده باشین.
‫در مورد ممنون چی؟
‫ممنون برای هر چیزی که تو این جعبه هست.
‫لعنتی، شماها همه چی رو گرفتین.
‫چاقوی کوچولوی بامزه.
‫آب.
‫لوبیا!
‫لعنتی، پرش کردن. خیلی چیزا توش گذاشتن.
‫- اونا بهش دادن... ‫- تقریبا همه چی
‫که خواسته بود. ‫-...همه چی و بیشتر.
‫اوه، این خیلی باشکوهه.
‫اوه. اوه!
‫- فکر می کنی خوشحاله؟ ‫- اوه، آره.
‫اوه، خدای من. یه کم آب ‫که همین الان باید داشته باشم.
‫به خانواده. ممنونم.
‫- به خانواده. ‫- به خانواده.
‫بذار ببینیم تو این چیه.
‫خیلی خب. وسایل ضروری
‫که وقتی آتیش درست می کنی بهشون نیاز داری.
‫نصفش رو گرفتیم. باشه.
‫قراره بود برای یه کمپ خوب آماده بشه...
‫... تا اینکه همه چیز رو خراب کردیم.
‫این وظیفه ما بود به عنوان رقیب های پشتیبان
‫تو مرکز فرماندهی که همه وسایل ضروری رو
‫که نیاز داره رو بهش ‫برسونیم، و ما خراب کردیم.
‫امیدوارم ما رو ببخشه.
‫یه چاقو .
‫به این نیاز داشتم.
‫یه چاقوی دیگه.
‫اون دو تا چاقو گرفت.
‫- گرفت؟ ‫- آره، اون دو تا چاقو گرفت.
‫این کمک می کنه.
‫من فقط دارم دقت می کنم که کی محتاط بود
‫- و کی نبود. ‫- آره.
‫استراتژی ما همین الان، ‫داداش، همش در مورد جیکوبنه.
‫مثلا، ما سعی نمی کنیم که آدم بده باشیم،
‫ولی کاری که باید انجام بدیم رو انجام میدیم.
‫- این چیه؟ ‫- اون جعبه ست؟
‫آره، آره. اون جعبه ست.
‫وای خدای من.
‫- یا خدا. ‫- باشه، پس من پیداش کردم.
‫الان باید اینو یه جوری اون بالا ببرم.
‫- بگیرش، دختر. ‫- می تونم انجامش بدم.
‫من بچه ننه نیستم. من احمق نیستم.
‫باورم نمیشه اینقدر طول کشید تا پیداش کنه.
‫ولی آیا هنوز به چیزی ‫که توش گذاشتیم مطمئنیم؟
‫اوه، خدایا.
‫وای خدای من. این اسپری خرس.
‫وای خدای من.
‫این یه چراغه؟
‫خدا رو شکر.
‫آخی.
‫این قطعا بدون شک...
‫...سخت ترین کاریه که تا حالا انجام دادم
‫یا از سر گذروندم، به جز از دست دادن پدرم.
‫یعنی، اون سخت ترین بود، معلومه.
‫ولی این واقعا دومین کار سختیه
‫که تو زندگیم انجام دادم.
‫پدرمون سه سال پیش بر اثر کووید فوت کرد.
‫ام، پس، آره، خیلی سخت بود.
‫ما تقریبا هر دو والدینمون رو از دست دادیم،
‫ام، ولی مادرم دووم آورد.
‫ام، پس، آره، ام،
‫دیدن فکر کردنش به اون موضوع خیلی سخت بود
‫اونجا وقتی که روی تنه درخت ‫بدون هیچ پناهگاهی نشسته.
‫بابام احتمالا تو بهشت اینجوریه که،
‫"داوینا، داری چیکار می کنی؟
‫مثلا، یه کم چوب بردار. یه کاری کن."
‫ولی، آره، پس فکر کنم ممنون برای اسپری خرس.
‫بعد از زنده موندن در ‫شب بدون هیچ وسیله ای...
‫وسایل ماهیگیری.
‫...شرکت کننده های بقا ‫بالاخره این شانس رو دارن
‫که از وسایلی که همین الان دریافت کردن
‫از خانواده هاشون تو ‫مرکز فرماندهی استفاده کنن.
‫من عاشق ماهیگیری ام. ‫من یه ماهیگیر باس هستم.
‫مثل سطح بالاتر، مثل، ماهیگیر باس
‫خودمون رو ماهیگیر باس می نامیم،
‫چون ما کناره ها رو کار می کنیم، ‫زاویه ها رو پیدا می کنیم،
‫از زیر اسکله ها رد میشیم. می دونی چی میگم؟
‫تو نخ ماهیگیری داری، ‫پس بذار ببینیم چی داری،
‫آقای ماهیگیر باس.
‫این چیه؟
‫چرا اینو اینجوری به من دادن؟
‫مگه نمی دونی نخ ماهیگیری چطور کار می کنه؟
‫جدی؟
‫هر کی این کارو کرده حتما مغز نداشته.
‫فکر نمی کنم بتونم به ناله ‫هاش بعد از این گوش بدم.
‫فکر می کنم کافیه.
‫مسخره ست.
‫دیشب، من نخوابیدم.
‫مثل یه مادر خوب اونجا نشستم، ‫خودمو شکنجه کردم
‫و فقط دعا کردم، دعا کردم، تمام شب.
‫و تنها چیزی که می شنوم اینه که میگه
‫چه آدم بی عقلی این رو درست کرده؟
‫فقط عدم قدردانی.
‫عالیه. خیلی عالی. فوق العاده.
‫و الان نخ من پاره شد.
‫خیلی خب. من اینو پر می کنم.
‫من برمی گردم به اردوگاه.
‫وای خدای من.
‫وودی چیکار می کنه؟
‫داره میره پایین به سمت آب ‫که همه قمقمه هاشو پر کنه،
‫و بعد برمی گرده و آتیش درست ‫می کنه و آب رو می جوشونه.
‫خیلی خب، پس من قراره
‫ببینم می تونم
‫یه آتیش درست کنم که یه کم ‫از این آب دریاچه رو بجوشونم.
‫نگاهش کن. نگاه کن، نگاه کن.
‫تا حالا این کارو نکردم.
‫به نظر میاد قرار بود یه چیز دیگه
‫اینجا وسط داشته باشم.
‫فکر می کنم قرار بود یه ‫تیکه نخ دورش داشته باشم.
‫آره. تو داری... تو اونو داری.
‫تو داریش.
‫اون طناب رو داره. اون طناب رو داره.
‫اون طناب رو داره. ‫- آره، آره، آره.
‫فقط یادم نمیاد یه تیکه ‫اینجا اضافه کنم یا نه.
‫بیا، رفیق.
‫این چند بار قراره دورش بپیچه؟
‫داره فقط نخ رو دور خودش می پیچه.
‫حتی نمی تونه بهش نگاه کنه
‫بدون اینکه نفسش بگیره.
‫خیلی سخته که نگاهش کنیم.
‫فقط نمی دونم.
‫یا خدا.
‫هیچی تو طبیعت آسون نیست.
‫داداش، اون نمی تونه اینو بگیره،
‫من خوشحال میشم اون دکمه قرمز رو فشار بدم.
‫فقط قراره بدتر بشه.
‫ما شرکت کننده بقا نیستیم. ‫هیچ کس اینجا نیست.
‫خیلی خب، پس هر کی ‫که ایده نابغه ای داشت
‫که نخ تک رشته ای... نخ ‫3 پوندی تک رشته ای رو
‫به صورت یه توپ اینجا بندازه،
‫تو یه احمقی.
‫فقط، داره تلاش می کنه
‫که چرا پسرم همینطوریه که هست، می دونی؟
‫اون اینجوری بزرگ نشده.
‫من امشب انصراف میدم.
‫برام مهم نیست.
‫نه می تونم ماهی بگیرم، ‫نه... من نمی مونم.
‫باید یه کاری باشه که من کردم.
‫یعنی، شاید خیلی اونجا بودم،
‫خیلی تو زندگیش بودم. می دونی، فکر کردم...
‫فکر کردم این چیز خوبی باشه.
‫یعنی، اون پسر منه. من اون پسرو دوست دارم.
‫می دونی، من می خوام یه آدم خوب باشه.
‫و بعضی وقتا وقتی احساساتش اونجوری ‫که بعضی وقتا میشه اون رو می گیرن،
‫اون آدم خوبی نیست.
‫این اون... اون مردی نیست ‫که من می خوام باشه.
‫پس، هنوز کار هست که باید انجام بشه.
‫خیلی احمقانه ست.
‫من قراره آتیش درست کنم، لوبیامو بخورم،
‫بعد من از این بازی میرم.
‫- اون خیلی بچه گانه ست. ‫- آره، اون 18 سالشه.
‫آره.
‫اون به اونجا میرسه، ولی الان اونجا نیست.
‫من تو این کار حرفه ای نیستم.
‫خیلی از شرکت کننده های آماتور بقا
‫مواد شروع کننده آتیش رو تو ‫جعبه های کمکیشون دریافت کردن.
‫کسایی که می تونن با موفقیت آتیش روشن کنن
‫می تونن گرم بمونن، ‫از حیوانات درنده دور بمونن،
‫و آب رو بجوشونن
‫تا انگل ها و باکتری های ‫احتمالی رو از بین ببرن.
‫آره، آره، آره.
‫ما آتیش داریم.
‫- اوه، خوبه. ‫- تونی.
‫اولین آتیش برنامه.
‫وقت نمایشه.
‫اینجوریه که انجام میشه.
‫- لحظه افتخار پدر؟ ‫- آره. آره.
‫این بهتر از چیزیه که چند دقیقه پیش گفت.
‫اوه، پسر.
‫خوبه.
‫- کارت خوب بود. ‫- خوبه.
‫این همین الان زندگی منو خیلی بهتر کرد.
‫اون یه یادگیرنده سریعه.
‫ما دو تا آتیش روشن کردیم.
‫بیا. انگشتامون ضربدر.
‫اون همینجا انجامش میده.
‫- آره، داره چطور پیش میره؟ ‫- انجامش میده.
‫من بهش یاد دادم چطور این کارو انجام ‫بده. اون می دونه چطور انجامش بده.
‫مثل اینه که میخوای بگیریش.
‫می تونم ببینم.
‫منیزیم کافی نیست.
‫بذار یه کم منیزیم بیشتر بهت بدیم.
‫خوبه.
‫- یالا. ‫- دختر خوب.
‫بیا. بیا. ادامه بده.
‫ادامه بده. ‫- همینطور.
‫ادامه بده.
‫خاموش نشی. خاموش نشی.
‫نه، نه، نه.
‫خفش نکن.
‫خفش کردم.
‫تقصیر توئه.
‫- یو! ‫- هی!
‫- آتیش! ‫- همینطور.
‫- پس اون آتیش رو گرفت. ‫- درسته.
‫بهم استرس میده.
‫خیلی خب. من باید یه کم استراحت کنم از این
‫چون قراره دخترم رو از دست بدم.
‫دخترم.
‫من فقط وقتی ازدواج می کنم ‫که اون بتونه آتیش روشن کنه.
‫اوه، مرد. من کمتر از ‫یه ماه دیگه عروسی دارم.
‫آستین.
‫چرا یه دفعه تو آتیش درست ‫کردن اینقدر افتضاح شدم؟
‫لعنتی.
‫باید یه چیزی رو حل کنم.
‫این تنها آتشیه
‫که تو خونه تمرین نکردم.
‫فکر کردم بسته مراقبت یه کم بهتر پیش بره،
‫مخصوصا با آتیش، دریل کمانی.
‫فکر کردم اون می دونه چطور ازش استفاده کنه.
‫الان اون آتیش نداره. ‫نمی تونه آب تمیز رو بجوشونه.
‫من خیلی خسته ام. دیگه انرژی ندارم.
‫غذا ندارم.
‫من نخوردم تو... حتی نمی دونم کی.
‫باید بتونی روی زمین دراز بکشی
‫با یه سری چوب تو دستت، و نفس کم نیاری
‫فکر می کنم من قراره...
‫فکر می کنم من امشب بیخیال بشم.
‫سخته. شما فقط می خواین ‫از صفحه نمایش رد بشید
‫و، مثل، اون کارو براش انجام بدید. ‫ولی می دونید نمی تونید.
‫پس به جاش، فقط باید عقب ‫بشینید و اینجوری باشید، آه.
‫تنها چیزی که قرار بود امشب بهم کمک کنه
‫جوشوندن آب بود.
‫و صادقانه بگم، برام مهم نیست.
‫فکر می کنم فقط همون ‫آب از دریاچه رو می نوشم.
‫شانس مریض شدن رو قبول می کنم.
‫نه، وودی، آب رو ننوش.
‫این آب از دریاچه ست.
‫خداوندا، لطفا نذار مریض شم.
‫خیلی بده.
‫اه.
‫- حالش چطوره؟ ‫- داره تقلا می کنه.
‫این منو نگران می کنه. این منو نگران می کنه،
‫نوشیدن آب از دریاچه.
‫ام، می دونی، من خیلی تو طبیعت بودم.
‫این همیشه یه نه بزرگ بوده.
‫اینجاست که ما همین الان هستیم.
‫من نمی میرم.
‫و تا چند دقیقه دیگه، من برمی گردم پایین،
‫و اینو از آب پر می کنم، همچنین.
‫و می نوشمش.
‫این خوب نیست. حس خیلی بدی دارم.
‫اون اصلا مناسب این کار نیست.
‫امشب نمی تونی منو شکست بدی، طبیعت وحشی.
‫به هیچ وجه.
‫12 شرکت کننده آماتور بقا دارن میرن
‫به دومین شبشون.
‫بعضیا با وسایل دوباره جون گرفتن،
‫و بعضیا دارن خونسردیشون رو از دست میدن.
‫گند بزنن به این. احمقانه ست.
‫ببخشید، بچه ها، ولی...
‫من به سادگی نمی خوام اینجا باشم ‫اگه نتونم ماهی بگیرم.
‫- چی میگه؟ ‫- داره سعی می کنه...
‫- بره بیرون؟ بره بیرون؟ ‫- هنوز اینو نمیگه،
‫ولی فکر می کنم داره به همون میرسه.
‫اوه، آره. همینطور.
‫میخوای بیای بیرون؟
‫اون نه پناهگاه داره، نه آتیش، نه غذا.
‫اون همه آبش رو نوشید.
‫اون نصف لیتر آب دریاچه نوشیده.
‫اون نمی تونه بدنش رو با هیچی تغذیه کنه
‫به جز گالن ها آب دریاچه.
‫اگه شروع به استفراغ کنه،
‫قراره همون یه ذره آبی که
‫تو بدنش داره رو استفراغ کنه.
‫لباساش همین الان خیس خیسه،
‫و خورشید داره غروب می کنه.
‫فکر می کنم ما یه کم بیشتر از ‫حدمون وارد این ماجرا شدیم.
‫اگه شروع کنه به استفراغ کردن، ‫باید بیاریمش بیرون .
‫من دارم چیکار می کنم؟
‫من شرکت کننده بقا نیستم.
‫من قطعا نگرانم،
‫وحشت زده کلمه بهتریه، برای شب پیش رو.
‫اوه، این جالب نیست.
‫یالا، داوینا، شروع کن به ادامه دادن.
‫تو می تونی این کارو انجام بدی. ‫باید خودتو جمع کنی.
‫پس...
‫وقتی آتیش خاموش بشه، من تصمیم رو می گیرم.
‫- داره سعی می کنه انصراف بده. ‫- داره سعی می کنه با ما تماس بگیره.
‫- با همه اون وسایل. ‫- شماها بهش یه کیسه خواب دادین،
‫یه چیزی برای خوردن، آب.
‫امشب راحت تر از دیشب خواهد بود.
‫- آره. ‫- دکمه رو بزن.
‫دکمه رو بزن. دکمه کوفتی رو بزن. الان.
‫- مرکز فرماندهی. ‫- خب، من آفلاینم.
‫من در دسترس نیستم، پس...
‫من قرار نیست اون رو نجات بدم
‫وقتی همه چیزی که نیاز داره، ‫به علاوه بیشتر، رو داره.
‫شماها کدوم گوری هستن؟
‫من دیگه یه شب دیگه اینجا نمی مونم.
‫اونا قرار نیست اون رو بیرون بکشن.
‫من مشکلی ندارم که خودش نابود بشه، ‫حتی اهمیت نمیدم...
‫- تو داری؟ ‫- آره. تو داری؟
‫- نه، من ندارم. ‫- هوم.
‫- چون اون موقع یه میم میشه. ‫- من دکمه رو فشار نمیدم.
‫خورشید داره غروب می کنه.
‫همین الان بیا منو بردار.
‫این یه درخواست نیست.
‫- چی گفت؟ ‫- نمی دونم، مرد.
‫اون فقط داره... داره مثل یه بچه ‫18 ساله که ناراحته رفتار می کنه.
‫من فقط دیگه نمی خوام این کارو انجام بدم،
‫و دیگه انجامش نمیدم.
‫پس دکمه رو بزنید، لطفا، والدین.
‫این خوب نیست.
‫از باکتری های تو آب دریاچه.
‫اون فقط جوری به نظر میاد ‫که انگار هیچ جونی توش نیست.
‫فقط 24 ساعت گذشته.
‫وضعیت خوب نیست.
‫من فقط نمی خوام انصراف بدم.
‫ولی نمی خوام دوباره تاریک بشه.
‫ذهنم داره بهم میگه، "درخواست خروج بده."
‫- دکمه رو بزن." ‫- واضحه که خیلی بدبخته.
‫یه معجزه میشه اگه بتونیم ‫امشب رو دووم بیاریم.
‫هی. قضیه چیه؟
‫می دونم شماها منو می بینید.
‫- سلام؟ ‫- اون داره زجر می کشه.
‫من تمام شب بیدار موندم برای
‫- و تو می خوای انصراف بدی؟ ‫- من کافیه.
‫تو دوره من نه. اتفاق نمی افته.
‫- مثلا، من هیچی رو فشار نمیدم. ‫- دقیقا.
‫- دقیقا. بزن بریم. ‫- من خوبم.
‫اون دکمه لعنتی رو فشار بده.
‫من دکمه رو فشار نمیدم. بذار زجر بکشه.
‫این دیوونه کننده ست. یعنی،
‫من حتی نمی فهمم چی داره اتفاق می افته.
‫دوباره شروع به گریه کردن کرد.
‫چطور اون یارو پسر منه؟
‫اوه.
‫این فصل در "استخراج شده"...
‫وقتی شرکت کننده های بقا برای ‫یه ربع میلیون دلار رقابت می کنن،
‫هر تصمیمی مهمه.
‫مرکز فرماندهی همونقدر سخته که اون بیرون.
‫فقط یه نوع سختی متفاوته، می دونی؟
‫♪ دارم تو ناشناخته ها گم میشم ♪
‫یک نقشه با یک موقعیت به شما نشون داده میشه.
‫شما 30 ثانیه فرصت دارید ‫که نقشه رو به حافظه بسپارید.
‫- وای خدای من. ‫- این احمقانه ست.
‫نمی دونم به چه جور نقشه ای نگاه می کردی،
‫ولی نقشه خوبی نبود.
‫نمی دونم از پس این روز برمیام یا نه.
‫و احساسات خیلی زیاد میشه ‫وقتی تیم ها مجبور میشن
‫فداکاری کنن.
‫باشه، ما قراره یه جعبه رو از دست بدیم،
‫پس کی حاضره یه جعبه رو از دست بده؟
‫میذاری من حرف بزنم، یا تو قراره...
‫نه، بهت گفتم نمی خوام چیزی ‫که میخوای بگی رو بشنوم.
‫من خیلی، خیلی عصبانیم.
‫جعبه من خالیه.
‫وسایلم کجاست که خودمو براش کشتم؟
‫♪ دارم تو ناشناخته ها گم میشم ♪
‫این یه رقابته.
‫ما داریم سعی می کنیم برنده بشیم همونطور
‫که شما دارید سعی می کنید برنده بشید.
‫- ♪ ناشناخته ♪ ‫- من داره حالم بد میشه.
‫ضربان قلبش هنوز به حالت عادی برنگشته.
‫نمی دونم تا کجا می تونه بره.
‫من گرسنه ام.
‫چیزی که همین الان به ما ‫نسبت دادین کاملا وحشتناکه.
‫فقط فکر نمی کنم بدنم بتونه این رو تحمل کنه.
‫♪ دارم تو ناشناخته ها گم میشم ♪
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.