‫[آنچه گذشت]
‫پسرم رو پیدا نمی‌کنم، نیومد اینجا؟
‫- کسی نیومده اینجا. ‫- خیلی‌خب.
‫توی راه پاریس مراقبت کن. ‫عالی می‌شه عزیزم.
‫ممنونیم دانمارک. ببخشید.
‫من با مامان می‌رم.
‫اونجا از پناهنده‌ها متنفرن. ‫اگه پیدات کنن چی؟ تنها هم باشی.
‫ - جیکوب، داره می‌ره! ‫- دوستت دارم.
‫مامان! ماتیلد، من با مامانم می‌رم.
‫از کشتی جا موندم، واسه همین دارم ‫ با یه قایق شخصی می‌رم.
‫لارا پیش فنی نیست.
‫نمی‌تونیم لارا رو پیدا کنیم. ‫کمک می‌کنی پیداش کنیم؟
‫آره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پنج‌شنبه دوم نوامبره، سه روز ‫ بعد از جابه‌جایی بزرگ.
‫جسپر استرنج از خدمات اجتماعی، ‫اوضاع خوب پیش رفت؟
‫آره. تقریبا نصف جمعیت دانمارک ‫از کشور خارج شدن.
‫پایتخت و بقیه شهرهای بزرگ ‫ دارن متروکه می‌شن.
‫برای کسانی که باقی‌موندن هم کمکی هست؟
‫توی این شرایط سخت تا جایی ‫بتونیم کمک می‌کنیم.
‫برخی کشورها دیگه دانمارکی‌ها رو نمی‌پذیرن.
‫واسه همین مردم مجبورن به جاهای دیگه برن.
‫برخی هنوز نمی‌دونن که چرا باید الان که ‫سطح آب بالا نیومده کشور رو ترک کنن.
‫می‌تونید کمکشون کنید که متوجه بشن؟
‫درک کردن چیزی که نمی‌بینیم سخته.
‫ولی سطح آب داره دائما بالا میاد و ‫قفل اورسوند هم گسترش پیدا نمی‌کنه.
‫پس در نهایت آب باعث می‌شه ‫ کل کشور غیر قابل سکونت بشه.
‫[خانواده‌هایی مثل ما]
‫هنریک!
‫هنریک؟
‫کجا بودی؟
‫خونه‌ی دنیلو.
‫خیلی‌خب...
‫فکر می‌کنه پسرش فرار کرده.
‫رفته.
‫اون یکی پسرش مقدونیه‌ست.
‫- گفت «ولی آرون برمی‌گرده.» ‫- چیزی بهش گفتی؟
‫می‌خواد مزرعه‌ی قدیمیشون رو دوباره بخره. ‫توی هومژ.
‫ولی الان 115 هزار یوروئه.
‫الان اونجا خیلی‌ها رو جذب می‌کنه چون ‫ خشکسالی روش تاثیری نداشته.
‫- خیلی هم مرطوب نیست. ‫- می‌خوای بهش پول بدی؟
‫- ترجیح می‌ده که بدونه پسرش کجاست. ‫- عمدی نبوده!
‫دفاع از خود بوده.
‫بخاطر برادرت این‌طوری شده. ‫امیدوارم بابتش شدیدا مجازات بشه.
‫من ترجیح می‌دم خودم مجازات بشم.
‫حقیقت رو بگیم.
‫- همه راحت می‌شن. ‫- شاید حرفم بد به نظر برسه.
‫مشکلمون با دنیلو در مقابل مشکلات ‫دیگه‌مون خیلی کوچیکه.
‫توی چند ماه گذشته صدها حمله ‫توی دانمارک رخ دادن.
‫پناهنده‌ها دارن توی قایق‌هاشون توی دریای ‫ بالتیک غرق می‌شن. همه‌جا هرج و مرجه.
‫هزاران نفر دارن می‌میرن.
‫اتفاقاتی که توی دانمارک رخ می‌دن ‫ توی دانمارک هم می‌مونن.
‫واقعیت تلخ همینه.
‫[فراتر از تمامی مرزها]
‫سلام جیکوب، هنوز از لارا خبری نیست.
‫الان سه روز شده.
‫- ژیل. ‫- الان برمی‌گردم.
‫خبری نشد؟
‫گمونم باید مفقود شدنش رو گزارش بدم. ‫یعنی امروز.
‫- خیلی ببخشید، من... ‫- بهتره یه لحظه حرف بزنیم.
‫گفتم شاید بتونی با پلیس کمکم کنی. ‫شاید یه نفر رو بشناسی.
‫- همه چیز رو امتجان کردم... ‫- می‌شه یه لحظه حرف بزنیم لطفا؟
‫هزینه آپارتمانت رو می‌دیم. ‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫- واقعا خیلی ممنونم. ‫- ولی...
‫هنوز قانونی نیست که بیای سرکار ‫هنوز رسمی نیست...
‫پس شاید خطرناک باشه که بری پیش پلیس.
‫اگه یهویی مقامات بیان اینجا چی؟
‫اگه با آدم‌های اشتباهی حرف بزنن؟
‫تا الان کلی‌ها رو از کشور بیرون کردن.
‫اگه بفهمن بدون مجوز کار می‌کنی کارت تمومه.
‫می‌دونم.
‫- ماتیلد؟ چه خبر؟ ‫- سلام.
‫سه ساعت اخیر اینجا بودم. ‫مدارکم خیلی ناقصه.
‫- فکر کردم همه رفتید. ‫- برنامه همین بود.
‫نمی‌دونم می‌تونم برم فنلاند یا نه. ‫اینجا گیر کردم.
‫- لارا ناپدید شده. ‫- چی؟
‫گوشیش رو جواب نمی‌ده.
‫کسی ندیدش.
‫سوار یکی از اون...
‫قایق‌های شخصی ماهیگیری شده.
‫یعنی چی، ماتیلد!
‫- باهاش حرف زدی؟ ‫- آره.
‫از کشتی جا موند و به من زنگ زدم.
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- ببخشید!
‫کی باید می‌گفتم؟
‫ولی...
‫- اگه غرق شده باشه چی الیاس؟ ‫- بس کن، واقعا می‌گم!
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫آمالی!
‫الان با ژیل حرف زدم.
‫نمی‌خواد بریم پیش پلیس. ‫می‌ترسه بیرونمون کنن.
‫پس بهتره منتظر بمونیم.
‫- وقت بگذرونیم. ‫- آره...
‫اون یه جایی اون بیرونه.
‫من می‌گیرمش. ‫خونه چطوره؟
‫با میکل توی اتاق اصلیم. ‫بابام و لنه توی هالن.
‫- مادربزرگت چی؟ ‫- بابام می‌گه خیلی شلوغ می‌شه.
‫بیشتر می‌ترسم از پس مسیر برنیاد.
‫گوشیم زنگ می‌زنه.
‫- سلام الیاس. ‫- سلام جیکوب.
‫- خبری نشد؟ ‫- چرا، و خبر خوبی نیست.
‫- یعنی چی؟ ‫- با قایق شخصی رفته.
‫- از کشتی جا مونده. ‫- کی گفته؟
‫- چی؟ ‫- از کشتی جا مونده.
‫- به ماتلید زنگ زده و اون هم الان نگرانه. ‫- نگران چی؟
‫- که ممکنه غرق شده باشه. ‫- که...
‫نمی‌دونم جیکوب.
‫چی گفت؟
‫ایستگاه پلیس به فرانسوی چی می‌شه؟
‫- لاپریفیکتیور. چرا؟ ‫- لاپریفیکتیور.
‫- جوابم رو بده! ‫- باید برم پیش پلیس.
‫- همراهت میام. ‫- پس بیا.
‫- زودباش آمالی! ‫- دارم میام!
‫جیکوب!
‫یه نفس عمیق بکش. تو هنوز مجوز نداری. ‫اجاره رو ژیل می‌ده.
‫- به خودمون اشاره‌ای نکن. ‫- کسی نمی‌دونه اون قایق‌ها کجا می‌رن.
‫رفته دیگه. باید گزارش مفقودیش رو بدن. ‫الان به خودمون اهمیت نمی‌دم.
‫چرا به نیکولای زنگ نزنیم؟
‫اگه لارا توی یه قایق درحال غرق کردن گیر ‫ کرده باشه برادرت هیچ غلطی نمی‌تونه بکنه.
‫می‌ریم پیش پلیس.
‫هنریک؟
‫هنریک!
‫تف توش!
‫هنریک!
‫چی شده؟ چیکار می‌کنی؟
‫چه خبر شده؟
‫ماشین رو جمع کردم.
‫می‌خوام خودم رو تحویل بدم نیک. ‫نمی‌تونم ادامه بدم.
‫من رو می‌بری کپنهاگن؟ ‫اونجا خداحافظی می‌کنیم.
‫تنها ایستگاه پلیس فعال اونجاست.
‫ببخشید.
‫فکر کردم می‌خوای ترکم کنی.
‫- خب احتمالا دستگیرم می‌کنن دیگه. ‫- وایسا. بذار ببینم...
‫به سفارت لندن می‌گم. می‌تونم زودتر ‫ شروع کنم. الان می‌ریم اونجا.
‫با هم می‌ریم، خب؟
‫- هنریک. ‫- نمی‌تونم.
‫- آره! ‫- نه، نمی‌تونم.
‫نیک، دائما چهره‌اش جلوی رومه.
‫- دنیلو حق داره که بدونه. ‫- آره ولی...
‫نمی‌دونم. بعدا می‌ریم آلبانی دیدنش.
‫قول می‌دم.
‫همه‌چیز رو بهش می‌گیم.
‫همراهش بخاطر این حادثه گریه می‌کنیم. ‫چون واقعا حادثه بوده.
‫بهش کمک می‌کنیم به رویاش برسه ‫و واسش مزرعه می‌خریم.
‫بهش کمک می‌کنیم از اول شروع کنه. ‫این که بری زندان بهش کمکی نمی‌کنه.
‫اصلا بهش کمکی نمی‌کنه.
‫هی!
‫سلام.
‫الو؟ کیه؟
‫- الیاس؟ ‫- لارا؟ کدوم گوری‌ای؟
‫- روسیه. ‫- روسیه؟
‫بخاطر گشت مرزی نتونستن ما رو ببرن ‫ لهستان، واسه همین اومدیم روسیه.
‫خیلی نگرانتیم! خوبی؟
‫نمی‌دونم. اینجا خیلی بداخلاقن...
‫- لارا؟ ‫- سلام.
‫هستم هنوز.
‫دارن می‌برنمون دانسکویی. ‫صد کیلومتری مرز لهستانه.
‫- به نظر خیلی بد میاد. برگرد خونه. ‫نمی‌تونم.
‫محلی‌ها بهم هشدار دادن که به پلیس‌ها ‫ نزدیک نشم چون دخترم.
‫و بابای احمقم هم توی کیفم یواشکی ‫اسلحه گذاشته. این چه کاریه؟
‫- ببخشید ولی فقط دو دقیقه... ‫- لارا، کجا...
‫وای الیاس. خیلی احمقم.
‫و دلت واست تنگ شده.
‫قایق کجا می‌ره؟
‫- ببخشید. کجا می‌ریم؟ ‫- ستگنا.
‫- شنیدی؟ ‫- ستگنا... وایسا.
‫ستگنا...
‫- چطوری می‌رید پیش قایق؟ ‫- پیاده. خیلی دوره.
‫لارا. لهستان سوار قایق ستگنا بشو. ‫ حالا یا امشب یا زودترین زمان ممکن.
‫- وقتی رسیدی به من یا بابات زنگ بزن. ‫- منظورت چیه؟
‫بعدش...
‫من میام دنبالت!
‫چی؟ تو که نمی‌تونی وارد لهستان بشی.
‫آره گور پدرش. میام. قول می‌دم.
‫یه راهی پیدا می‌کنم. دو تایی می‌ریم بخارست.
‫- خودت می‌خوای؟ ‫- می‌خوام پیش تو باشم.
‫توی ستگنا می‌بینمت.
‫نباید انقدر سوار این قایق‌ها بشه.
‫گمونم بهترین راه حل الان همین باشه.
‫آخه گزارش مفقودیش رو دادن. ‫چرا نمی‌ره پیش پلیس؟
‫- می‌رم پیشش. ‫- می‌ری؟
‫خیلی‌خب باشه.
‫عجیبه، ولی ماشین خودته. ‫من هم به پلیس خبر می‌دم.
‫حرف نداری!
‫- نمی‌دونم چی بگم. دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم جیکوب.
‫- همه‌‌چیز درست می‌شه. ‫- جدی می‌گم الیاس. ممنون.
‫از طریق لهستان می‌رم فنلاند.
‫اینجا نوشته از طریق استکهلم می‌ری.
‫آره ولی گفتم برم...
‫مجوز ورود به آلمان نداری.
‫نه.
‫می‌تونی چند روز دیگه گذرنامه‌ات ‫رو از کپنهاگن بگیری. ما نگهش می‌داریم.
‫- نمی‌شه گذرنامه‌ام رو بگیری که. ‫- چرا. الان خیلی‌ها همین کار رو می‌کنن.
‫- متوجه‌ام. من باید برم آلمان. ‫- لطفا از صف خارج بشید.
‫از صف خارج بشید. ممنون.
‫گذرنامه لطفا.
‫خداحافظ دانمارک!
‫دوستت دارم!
‫بدو! بدو، بدو!
‫حالش خوبه؟
‫- برو، برو. ‫- بیا دستم رو بگیر.
‫حرکت کن.
‫خوبه.
‫کسی می‌دونه کجاییم؟
‫پول رو بگیر و بررسیشون کن.
‫می‌ری دونسکویی؟
‫نه، دیگه نه. فقط پنجاه تا.
‫- ولی فقط 20 تا اینجاست. ‫- پنجاه! حداکثر.
‫- پول می‌دم. ‫- جا نیست.
‫واسه چی به من نگاه می‌کنی؟
‫چرا؟
‫برو. برو دور شو.
‫- سرگئی؟ ‫- بله؟
‫حاضریم.
‫بریم.
‫زودتر.
‫بیا! منتظر کسی نمی‌مونیم. بریم!
‫منتظر کسی نمی‌مونیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خیلی وقته منتظری؟ ‫- فقط یه ساعت.
‫- عجله کنید. باید قبل تاریکی برسیم. ‫- خیلی‌خب بریم.
‫ببخشید؟ آهای. ببخشید؟
‫می‌دونید تا دونسکویی چقدر راهه؟
‫تا قایق یه مسیر 5 تا 7 ساعته‌‌ست. ‫صبح به سمت ستگنا حرکت می‌کنه.
‫گفتن دیگه واسه من جا نیست.
‫گفتم تو شاید بتونی کمکم کنی.
‫من شمردم. الان 37 نفریم ‫و قایق پنجاه نفره‌ست.
‫من پول و اسلحه دارم. ‫ البته اگه بلدی ازش استفاده کنی.
‫یعنی چی! یه دختر واسه چی اسلحه داره؟
‫روانیم می‌کنه! بمبی احمق!
‫احمقی؟ چند بار باید بهت بگم؟
‫- ما فقط... ‫- حرف نزن!
‫- نکن! بس کن لطفا. بسه! ‫- برو! حرف نزن.
‫واقعا احمقه!
‫برو، برو، برو!
‫پاشو بمبی.
‫ببخشید. کسی می‌‌دونه کجاییم؟
‫- اینجا جای ملاقاته. ‫- داخل خشکه.
‫وای. کلی آدم اینجاست.
‫الان بیشتر از پنجاه نفریم.
‫آره می‌دونم.
‫- هنوز پول داری؟ ‫- آره.
‫چقدر؟
‫سه هزار تا.
‫- سه هزار؟ ‫- سه هزار.
‫- بسپرش به من. ‫- ممنون.
‫این دختر احمق اینجا چیکار می‌کنه؟
‫هان؟
‫سوار قایق می‌شه!
‫سه هزار تا. واسه من.
‫و واسه قایق بیشتره.
‫- حریص حرومزاده. ‫- من؟
‫- دیگه کی؟ ‫- من.
‫دختر احمق.
‫خیلی‌خب، سه هزار تا بهش دادم.
‫ولی باید بقیه‌اش رو بدی به مسئول قایق.
‫اون می‌دونه چطور کار می‌کنه.
‫اسلحه رو از کجا آوردی
‫مال بابامه. گذاشتش توی کیفم.
‫داشت سعی می‌کرد ازم مراقبت کنه.
‫دارم میام! تاخیر خورده ولی با عجله میام!
‫این رو جایی خوندی؟
‫زودتر، برو، برو، برو. ‫چه مرگته؟ زودتر، زودتر.
‫تو؟ آره. بیا. وایسا!
‫وایسا، وایسا، عقب، عقب. ‫برو اونجا.
‫- چرا؟ من که بهت پول دادم. ‫- گفتم که. پنجاه تا. بیشتر نه.
‫- ولی سه هزار تا بهت دادم. ‫- چی؟ برو. برو.
‫وایسا! باز هم پول دارم.
‫- همه‌اش رو بده. ‫- نه. بیا.
‫- خیلی‌خب فقط همین رو دارم. ‫- وایسا.
‫سرگئی! باز هم جا هست؟
‫پاشا، می‌تونیم باز هم سوار کنیم؟
‫نه، پر شده.
‫دیگه نه!
‫- دیگه نیست. ‫- باید سوار قایق بشم!
‫- نمی‌بینی قایق پر شده؟ ‫- برو، برو!
‫- کل پولم رو دادم بهت. ‫- پولش رو پس بده.
‫کثافت. پولش رو گرفتی. ‫بهش پس بده.
‫- خفه شو! ‫- پولش رو پس بده!
‫- خفه شو! ‫- بهش نشون بده چی داری.
‫پولت رو دزدید کثافت. ‫بابات واسه همین داده بهت دیگه.
‫توی کیفت اسلحه داری دیگه!
‫چی می‌خوای؟
‫جنده! دوست داری همین‌جا بمونی؟
‫گم شو توی قایق! زود!
‫گفتم زود!
‫- بیا. ‫- پاشو جنده. راه برو کثافت!
‫روی زمین! روی زمین!
‫بعدش بندازش توی بوته‌ها.
‫ببخشید، ببخشید. ‫مال من نیست. بابام بهم دادش.
‫بابام بهم دادش. مال من نیست.
‫پس اون کیه؟
‫یه نفر که افتاده.
‫شاید هم یه نفر که مُرده.
‫بابات احمقه؟
‫چیزی نیست.
‫سلامم رو به بقیه برسون.
‫پس می‌فهمی!
‫می‌کشمت.
‫ببخشید، ببخشید. می‌شه یه لحظه حرف بزنیم؟
‫ژیل، ببخشید مزاحم شدم. ‫گفتن که اینجایی.
‫- تماس‌هام رو جواب نمی‌دادی. ‫- نه، می‌دونم.
‫- می‌خوای بعدا حرف بزنیم؟ ‫- نه، نه، مشکلی نیست.
‫- باهاش در تماس بودی؟ ‫- آره، چند روز پیش.
‫اینترپل گزارش مفقودیش رو داده. ‫قرار بوده دیروز برسه لهستان.
‫ممکنه حرف بد به نظر برسه. ولی اگه بتونی یکم ‫ از حقوقم رو پیش‌پرداخت بدی...
‫که خودم برم دنبالش خیلی خوشحال می‌شم!
‫- خیلی‌خب... ‫- واقعا می‌گم. ما تقریبا پولمون تموم شده.
‫بیا داخل یکم قهوه بخور.
‫با کلانتری حرف زدم.
‫واسه‌ات برگه ارجاع نوشتم.
‫ولی مدارکش قرار نیست تایید بشه.
‫چرا؟
‫چون رفتی کلانتری و از همکاریت ‫ با ما بهشون گفتی.
‫دیروز بعدازظهر با من تماس گرفتن.
‫و در مورد وضعیت کاری تو و ‫خانواده‌ات مشکوک شدن.
‫با این اوصاف خانواده‌ات اصلا ‫نباید وارد کشور می‌شدن پس...
‫متاسفانه نمی‌تونیم از این جلوتر بریم.
‫ولی خوشبختانه ثابت شد دخترت زنده‌ست.
‫یعنی چی که نمی‌تونیم جلوتر بریم؟
‫به جیکوب گفتم که نره پیش پلیس.
‫ولی اون تصمیم گرفت راه خودش رو پیش بره. ‫که کم هم پیش نمیاد چنین کاری بکنه.
‫- تو هم بودی همین کار رو می‌کردی. ‫- مطمئن نیستم.
‫ولی این دفعه پیچیده‌ست.
‫الان در حال حاضر چندین عضو ‫خانواده‌ات با مدارک جعلی پیش ما کار می‌کنن.
‫- که من بهشون کمک کردم وارد کشور بشن. ‫ یعنی...
‫یعنی در بدترین حالت من به ‫قاچاق انسان متهم می‌شم.
‫آره. شوخی نیست. وحشتناکه ‫ولی همینیه که هست...
‫شرکت باید این همکاری رو کنار بذاره. ‫دیگه کاری از دست ما برنمیاد.
‫باید از خودت خجالت ‫بکشی. ما رو کنار می‌ذاری.
‫- من باید خجالت بکشم؟ ‫- آره. خجالت بکشی.
‫خجالت بکشم؟ من تمام تلاشم رو کردم و شما ‫رفتید هر غلطی که خواستید کردید.
‫اصلا گور پدر خودت که چنین...
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫یه کاریش می‌کنیم.
‫ببخشید. واقعا متاسفم.
‫خداحافظ.
‫شما دو تا خیلی لوس بار اومدید.
‫ولی گمونم به زودی متوجه واقعیت خواهید شد.
‫صبر کن ژیل!
‫آهای؟
‫- سلام. ‫- ستگنا، لهستان؟
‫پیاده چقدر راهه؟
‫دو روز. دو روز تا لهستان راهه.
‫- گوشی داری؟ ‫- نه. گوشی ندارم.
‫می‌خوای با من بیای؟
‫می‌تونیم با هم حرکت کنیم؟
‫- باهاش بریم؟ ‫- نمی‌تونم بیام. ببخشید.
‫خیلی طولانیه.
‫باید آب رو دور بزنی.
‫صد کیلومتر. شاید بیشتر.
‫و بعد وقتی نزدیک مرز لهستان شدی...
‫از جنگل عبور می‌کنی.
‫- یه ساعت وایسا و دوباره برو. ‫- دو ثانیه بهم وقت بده بیورن.
‫- بابت این اتفاقات متاسفم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫- از اولش هم از وضعیتمون خبر داشتن. ‫- آره ولی من ما رو قاطی این ماجرا کردم.
‫- تو کی هستی؟ ‫- بهمون گفتن قفل رو عوض کنیم.
‫- دارن قفل رو عوض می‌کنن. ‫- چی شده؟
‫- نه، سوتفاهم پیش اومده بوده. ‫- متاسفانه نه جیکوب. متاسفم.
‫تا ساعت پنج غروب می‌تونید اینجا بمونید. ‫بعدش نظافت‌چی‌ها میان.
‫واقعا نیازی به این کارها نیست کریستف.
‫می‌شه لطفا... دارم با تلفن حرف می‌زنم. ‫یه لحظه صبر کنین!
‫دو تا تخت دیگه هم لازم داریم. ‫و اون هم پیش ما می‌خوابه.
‫- اجازه نمی‌دن عزیزم. ‫- بس کن بیورن.
‫باید پول تخت‌های اضافه رو بدیم. ‫کمکم کن.
‫- عصربخیر خانم. ‫- عصربخیر. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫- ما پنج نفریم. ‫ فقط دو تا تخت اضافه.
‫بعدا باهات حرف می‌زنم پیر.
‫جوجه روتیسری گرفتم. ‫به نظر خوب میاد.
‫میکل به این زودی خوابش برده.
‫شاید بتونیم یکم جا باز کنیم...
‫عزیزم الان دوباره با پیر حرف زدم.
‫احمق می‌گه می‌تونه واسمون ‫ توی سوئیس ویزای کاری بگیره.
‫و... این هم کافی نیست.
‫پنج تایی اینجا جا نمی‌شیم.
‫با قطار می‌ریم زوریخ و همه‌چیز مرتب می‌شه.
‫می‌خوام تو هم باهامون بیای.
‫می‌گه می‌تونی به عنوان دخترم بیای.
‫- میکل و جیکوب چی؟ ‫- میکل هم البته می‌تونه بیاد.
‫ولی بیشتر از این نمی‌تونیم.
‫باورم نمی‌شه بابا.
‫- اول که مادر خودت رو ترک کردی... ‫- بیا وارد اون قضیه نشیم عزیزم.
‫خب؟
‫الان هم داری جیکوب رو از زندگی ‫ من بیرون می‌کنی.
‫خودش داره این کار رو می‌کنه. ‫خوب مراقب تو نیست.
‫- اطرافت رو ببین. ‫- خدایا!
‫داره سعی می‌کنه مراقب بقیه باشه.
‫کاری که تو اصلا بلد نیستی.
‫- گمونم بهتره الان باید بری. ‫- چی؟
‫من اینجا می‌مونم.
‫مراقب باش. الیاس هنوز چیزی پیدا نکرده.
‫ولی یه یاروی روانی سوارش کرده ‫ و فردا با هم می‌رسن لهستان.
‫چه خبره؟
‫بابام و لنه دارن الان می‌رن.
‫خداحافظ.
‫لوکاس؟
‫کجایی لوکاس؟
‫لوکاس؟
‫مامانم خوبه؟
‫عالی. ممنون.
‫مرسی!
‫سفر خوبی داشته باشین.
‫الان دارم از مرز لهستان رد می‌شم!
‫آهای!
‫سلام.
‫نگران نباش. کاریت نداره.
‫متوجه نمی‌شم ببخشید. ‫انگلیسی بلدید؟
‫- اهل کجایی؟ ‫- دانمارک.
‫بیام اون سمت؟
‫دارم میام.
‫وای! تف توش.
‫ببخشید. سلام.
‫- روانی‌ای چیزی هستی؟ ‫- آره، می‌شه گفت.
‫دارم می‌رم ستگنا که دوست‌دخترم رو ببینم.
‫گمونم یه جایی اون اطرافه.
‫اون پشت ریل دیدم. ‫قطاری چیزی این نزدیکی هست؟
‫آره. شاید یکم دیگه قطار ستگنا بیاد.
‫خیلی مونده. از این شهر هم نیست.
‫دیگه خیلی قطارها به سمت خلیج نمی‌رن.
‫پس موفق باشی.
‫احیانا این اطراف... فروشگاهی چیزی...
‫که بتونم نوشیدنی یا غذایی بخرم می‌شناسی؟
‫می‌دونی چیه؟ بیا بریم خونه‌ی من.
‫- جدا؟ ‫- زنم رو می‌بینی.
‫اونجا می‌تونی صبحانه بخوری، یکم بخوابی. ‫به نظر بهش نیاز داری.
‫- در هر صورت من بارتکم. ‫- الیاس.
‫- اینجا خبر خاصی رخ نمی‌ده. ‫- آره.
‫من و همسرم کاسیا از اون‌هایی ‫هستیم که نرفتیم.
‫دارن ناحیه رو تعطیل می‌کنن. ‫بخاطر آب.
‫متوجه‌ام.
‫اینجا مردم به زور وارد خونه می‌شن؟
‫آره، باید احتیاط کنیم.
‫مزاحم‌های خارجی مثل روس‌ها...
‫یا پناهندگان غیرقانونی دیگه.
‫توی کشور من هم سرقت زیاد رخ می‌ده.
‫همه رفتن. آب داره میاد.
‫بعد کریسمس داریم می‌ریم ورشو.
‫ولی بچه‌مون اینجا به دنیا میاد.
‫- عه، تبریک می‌گم. ‫- ممنون.
‫و در همین حین هم از کشور و ‫محله‌مون دفاع می‌کنیم.
‫تف توش! امیدوارم با وقار غرق بشه. ‫متوجه منظورم هستی؟
‫آروم باش.
‫- خوش‌اومدی. ‫- ممنون.
‫مهمون داریم. رفتیم سورتمه‌سواری.
‫- این کیه؟ ‫- یه پناهنده. دارم بهش کمک می‌کنم.
‫- مشکلی نداره. ‫- خوش‌اومدی، بیا داخل. به نظر گرسنه میای.
‫- لهستانی بلد نیست. ‫- نه، دانمارکی هستم.
‫- ببخشید. ‫- مشکلی نداره.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- فقط ضربه می‌زنه. ‫- آهان، لگد می‌زنه.
‫- می‌شه... ‫- آره، حتما.
‫- عجیبه نه؟ ‫- آره خیلی...
‫توی لهستان چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال دوست‌دخترم.
‫[لهستان، نزدیک مرز روسیه]
‫مریضی؟
‫هلند؟
‫مهاجری؟ خیلی‌هاشون دارن از ‫جنگل از مرز رد می‌شن.
‫خداروشکر تو رو نگرفتن.
‫می‌خوای بری پیش پلیس؟
‫نه، باید دوستم رو پیدا کنم.
‫ممنون.
‫کجا می‌رفتی؟
‫ستگنا.
‫ولی اون مال چند روز پیش بود.
‫بعد بخارست پیش مادرم.
‫دوستت توی ستگناست؟
‫امیدوارم. می‌شه از تلفنتون استفاده کنم؟
‫- آره حتما. ‫- خیلی لطف دارید.
‫توی کار بقیه‌ی مردم دخالت می‌کنه. ‫می‌دونی که دردسر ایجاد می‌کنه دیگه.
‫- الیاسم. ‫- منم.
‫خودشه!
‫سلام لارا! خوبی؟ کجایی؟
‫توی لهستانم.
‫من هم اونجام لارا! ‫وای! قراره به زودی هم رو ببینیم!
‫عالیه!
‫خوبی؟ وای. کاش پیشت بودم.
‫وای، ستگنا خیلی دوره. ‫دقیقا کجایی؟
‫- کجاییم؟ ‫- بهش بگو بیاد البلنگ دیدنت.
‫اگه بخوای بری بخارست واست راحت‌تره.
‫برو یه جایی به اسم البلنگ. فهمیدی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، از اینجا چند ساعتی راهه. ‫نزدیک خلیجه. میام اونجا!
‫اگه امشب نیومدم برو پیش مامانت.
‫زودی می‌بینمت!
‫یه چیزی هم واست آوردم. ‫خیلی مشتاقم ببینمت.
‫مرسی.
‫- میکل... ‫- آمالی.
‫- آمالی! ‫- بله؟
‫چی شده؟
‫توی لهستانه. رفته لهستان کوفتی!
‫عالیه!
‫الیاس هم قراره به زودی بره دیدنش.
‫- بهت پیام داد؟ ‫- آره... یا هم الیاس داده.
‫- الان زنگ می‌زنم فنی. ‫- باشه.
‫- سلام. ‫- سلام فنی. رسیده لهستان.
‫- رسیده لهستان. ‫- زودی میاد اینجا.
‫- آره. ‫- واقعا می‌گی؟
‫- آره. محشره. ‫- خیلی‌خب، عالیه.
‫ببخشید الیاس. مهمون داریم.
‫کی داره میاد؟
‫دوستمه. مشکلی نیست.
‫یه نفر از داخل شهره. دردسر درست کرده.
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- آره.
‫این افسر پلیس می‌برت ستگنا، خب؟
‫خیلی دوره ولی ممنون. ‫من باید برم البلنگ.
‫می‌ره البلنگ.
‫شنیدم اهل دانمارکی.
‫- بله. ‫- می‌شه گذرنامه‌ات رو ببینم؟
‫ببخشید.
‫گذرنامه‌ات توی کپنهاگنه واسه همین...
‫خیلی‌خب.
‫همراهم بیا.
‫- الان؟ ‫- آره، الان.
‫بذارید وسایلم رو بگیرم.
‫باهامون میای؟
‫آره، آره.
‫- آره؟ ‫- آره، از این سمت.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.